Franja

predikant moški spol (-a …) der Prädikant

predikánt (-a) m rel. predicatore luterano

predikánt m (lat. praedicans) predikant, propovjednik (-ved-)

bógovec -vca m
1. gatar, vrač
2. svećenik, sveštenik, predikant

Prädikant, der, (-en, -en) predikant, protestantski pridigar

praedicātor -ōris, m (praedicāre)

1. javni oklicevalec, javni klicar, oznanitelj, naznanjevalec, naznanitelj: conveniat retro metas Murtias Mercurium praedicatorem Ap.

2. metaf.
a) oznanj(ev)alec (evangelija), pridigar, propóvednik (propovédnik), predikánt: Tert.
b) slavitelj, slavilec, hvalitelj, hvalilec: sui facti, sui iudicii, sui beneficii voluit me esse … et praedicatorem et actorem Ci., quoniam me non ingeni praedicatorem esse vis sed laboris mei Ci., quamquam et Pompeio plurimum te quidem ipso praedicatore ac teste debebam Ci. ep., nec te magis in culpa defensorem mihi paravi quam praedicatorem meritorum meorum esse volui Plancus ap. Ci. ep., nonne debemus optare, ut operibus nostris similis tui scriptor praedicatorque contingat? Plin. iun., ita de laboribus et consiliis tuis et industria et vigilantia praedicator ubique frequentissimus extitit Fr., [per Ulpium nostrum] [ho]nestatis gravitatisque tuae praedicatorem Fr.

predicant [prédikənt]

1. pridevnik
religija pridigajoč

2. samostalnik
predikant, pridigar

évangéliste [-list] masculin evangelist, blagovestnik; protestantski predikant

Saint Jean l'évangéliste (religion) sv. Janez Evangelist