Franja

Zadetki iskanja

  • osupi|ti (-m) osupljati verblüffen
  • osúpiti to astonish, to amaze, to bewilder, to surprise, to stagger, to perplex, to flabbergast, to dumbfound, to strike (someone) dumb

    novica ga je osupila the news staggered him
  • osúpiti ébahir, abasourdir, éberluer, étourdir, sidérer, méduser, interloquer, effarer, étonner, ahurir, époustoufler, stupéfier, rendre stupéfait, suffoquer, figer ; familiarno sidérer, estomaquer, épater, ébaubir

    osupil me je s svojimi izjavami il m'a suffoqué avec ses déclarations
    osupila me je tolikšna drznost je suis resté stupéfié devant une telle audace
    ta novica bo osupila mnogo ljudi cette nouvelle va surprendre bien des gens
    njegov govor je osupil vse navzoče son discours a stupéfié toute l'assistance
    novica o katastrofi je osupila vse la nouvelle de la catastrophe a sidéré tout le monde
  • osúpiti (-im) | osúpljati (-am) perf., imperf. sorprendere, meravigliare, sbalordire, stupire, sconcertare; costernare; scioccare; strabiliare, trasecolare
  • osúpiti -im zaprepastiti, preneraziti, zapanjiti, zabezeknuti: to ga bo osupilo
  • osúpiti consternar, sorprender, dejar estupefacto (ali atónito ali perplejo) ; desconcertar
  • abasourdir [-zurdir] verbe transitif oglušiti, omamiti; osupiti, zbegati

    cette nouvelle m'a abasourdi ta novica me je osupila
  • affoler [afɔle] verbe transitif spraviti ob pamet znoriti, zbegati, zmesti, osupiti, (pre)strašiti; omamiti

    s'affoler zmesti se, zbegati se, izgubiti oblast nad seboj, ponoreti, izgubiti glavo
    ne vous affolez pas! ne izgubljajte živcev! ne razburjajte se!
    s'affoler de quelqu'un do ušes se zaljubiti v koga
  • ahurir [aürir] verbe transitif osupiti, presenetiti, zbegati, zmesti

    ahurir un enfant de questions zmesti otroka z vprašanji
  • alelar poneumniti; osupiti, zbegati

    alelarse poneumniti se, neumen postati; osupniti, zmesti se
  • amaze [əméiz]

    1. prehodni glagol
    osupiti, presenetiti, presuniti

    2. samostalnik
    poetično osuplost, presenečenje
  • appal [əpɔ́:l] prehodni glagol
    prestrašiti, ustrašiti, osupiti
  • asombrar zasenčiti, zatemniti; prestrašiti, osupiti

    asombrarse ustrašiti se; osupniti
  • astonish [əstɔ́niš] prehodni glagol
    osupiti, presenetiti, začuditi
  • astound [əstáund] prehodni glagol
    osupiti, (z)begati, presenetiti, presenečati
  • atterrer [-re] verbe transitif podreti, zrušiti, na tla pobiti; premagati; potreti; osupiti, konsternirati
  • attonō (adtonō) -āre -tonuī -tonitum

    1. (za)grmeti nad kom (čim): ipsa enim altitudo attonat summa Maecenas ap. Sen. Ph. izpostavlja gromu svoje višine.

    2. pren. omamiti (omamljati), osup(n)iti koga: Sen. ph., quis furor... vestras attonuit mentes? O., quas... Dryades... numine contactas attonuere suo O. so navdihnile, so navdušile, genitor... attonitus tamen est ingens... committi potuisse nefas O. je osupnil. Večinoma adj. pt. pf. attonitus (adtonitus) 3
    a) od groma oglušel, omamljen, odrevenel: mater... stupuit... attonitaeque diu similis fuit O., erat prope continuus caeli fragor..., attonitisque auribus stupens agmen Cu., intremui post hoc fulmen attonitus Petr.; occ. od kapi zadet: attonitos raro videmus Cels.
    b) pren. α) (duševno) omamljen, osupel, zaprepaden, prestrašen, zmeden, iz uma, onesveščen, nezavesten, od kakega močnega vtisa (močno) prevzet: ut magna pars integris corporibus attoniti concīderent L., vigiles attoniti et stupentibus similes procul stabant Cu., ut sit... in tragoedia... attonitus Aiax Q., attonitis iam omnibus Suet.; pesn. in poklas. tudi o abstr. in stvareh: attonitis haesere animis V., attonitae magna ora domūs V. nezavestne, mentis attonitae stupor Sen. tr., nulla res urget magis attonita Sen. ph., att. mensa Val. Max. ali att. arces Sil. osupla -i, att. orbiias Plin. Iun. globoko pretreseno, diligentia Tert. napeta; enalaga: attonitos (= attoniti, gen. masc. sg.) subitus tremor occupat artūs O., gutta per attonitas ibat oborta genas O., neque populi... ulla vox, sed attoniti vultus T. zaprepadeni obrazi; z abl.: quasi formidine attonitus S. fr., attonitae monstris, attonitus visis ac voce deorum V., attonitus nocturno pavore L., novitate ac miraculo attoniti L., attoniti novitate pavent O., inconcessis puellae ignibus attonitae O., attonitus magnitudine periculi, metu, maestitiā simul et desperatione Cu., Graecia omnis admiratione eius attonita Iust. prevzeta; redkeje in le pesn. z gen.: attonitus serpentis equus, attoniti caeli visus equi Sil.; z de: mens attonita de lodice paranda Iuv.; z dat. ali z in in acc.: = radovedno (težko) pričakujoč kaj, česa: huic operi Ap., voluptario spectaculo Ap., in proventum prosperiorem Ap. β) zamaknjen, navdušen, poln božanstva: attonita Baccho matres V., attonitus vates H., mulier attonitae mentis Cu. preroškega duha, Britannia hodieque eam (artem) attonita celebrat Plin.; pren. o abstr.: attonitae quorundam persuasiones Plin. pretirana prepričanja.
  • aturdir omamiti, osupiti, zbegati

    aturdirse postati omamljen; osupniti
  • atur(r)ullar oplašiti, osupiti

    atur(r)ullarse osupniti
  • befremden čuditi, spravljati v začudenje, osupiti (frapirati)