-
kleveta|ti (-m) (zlobno obrekovati) (böswillig) verleumden
-
klevètati klèvećēm, klevètām klevetati, obrekovati: klevetati koga kod rodbine
-
klevetáti to calumniate; to defame; to slander; to backbite
javno, v tisku klevetáti to libel
-
klevetáti calomnier, diffamer, dénigrer, décrier
-
klevetáti (-ám) imperf. (obrekovati) calunniare, diffamare
-
klevetáti -am klevetati
-
klevetáti calumniar, difamar, denigrar; desacreditar
-
klevetáti -ám nedov. a cleveti, a calomnia
-
backbite* [bǽkbait] prehodni glagol
opravljati, obrekovati, klevetati
-
bijèditi bȉjedīm (ijek.), béditi bȇdīm (ek.) po krivem obdolževati, dajati neresnične izjave, obrekovati, klevetati: bijediti koga kod vlasti da je buntovnik
-
blemish [blémiš]
1. prehodni glagol
omadeževati; (po)pačiti, (po)kvariti
pravno (o)klevetati
2. samostalnik
madež, napaka, pomanjkljivost, hiba; moralni madež, sramota
-
calomniá -éz vt. obrekovati, klevetati
-
calumniate [kəlʌ́mnieit] prehodni glagol
opravljati, obrekovati; (o)klevetati
-
calumnior -ārī -ātus sum (calumnia) kovariti, spletkariti, resnico zavijati, klevetati, obrekovati, malenkostno (zlobno) presojati, malenkostno grajati, izvreči komu kaj, krivično (ob)tožiti; abs.: calumniandi quaestus Ci., cum aliquid habeat, quod possit criminose dicere, aperte calumniari sciens non videatur Ci., accusator calumniatur Corn., praecipua calumniandi materia L., poena calumniantium Suet., calumniari est falsa crimina intendere Dig.; calumniabar ipse; putabam... Ci. ep. težil sem samega sebe brez potrebe; z acc.: Icti. idr., quod antea te calumniatus sum, indicabo malitiam meam Ci. ep., c. naturam rerum Plin., festinationem alicuius Q., c. se Q. prestrogo o sebi soditi; pesn.: calumniari si quis voluerit, quod adeo res loquantur Ph.; z dat.: non solum filio, sed etiam patri Ambr., deo, de talibus verbis veteri testamento Aug. — Act. soobl. calumniō -āre -āvī: It., Arn.; v pass.: Staberius ap. Prisc.
-
calunniare v. tr. (pres. calunnio) obrekovati, klevetati
-
clevetí -ésc vt. obrekovati, klevetati
-
convīcior -āri -ātus sum (convīcium) komu glasno očitati, koga (o)zmerjati, (o)grditi, (o)psovati, (o)sramotiti, (o)klevetati; abs.: ut accusare potius quam conviciari videantur L., nescio, inquit, qui conviciati sint Q., conviciantique oculum per centurionem verberibus excussit Suet.; z dat. personae: Icti., contra sentientibus inhumane conviciantur Q.
-
čŕniti -im i črníti -im
I.
1. crniti: črniti čevlje; črniti si lase
crniti kosu
2. crniti, ružno govoriti, klevetati, panjkati, opadati: povsod je črnila svojo sosedo
II. črniti se crnjeti (-neti) se: v daljavi se črnijo temni gozdovi
-
damage2 [dǽmidž] prehodni glagol
(po)škodovati, (po)kvariti; (o)klevetati, (o)sramotiti
-
detractar obrekovati, klevetati