-
izdajal|ec moški spol (-ca …) der Verräter
-
izdajálec -lka traitor, traitress (ali traitoress)
-
izdajálec, izdájnik traître moški spol , félon moški spol ; (starinsko) éditeur moški spol
-
izdajálec (-lca) | -lka (-e) m, f traditore (-trice)
-
izdajálec -lca (uc) m izdajnik, izdajica: izdajalec domovine
-
izdajálec, izdajálka traidor m , -ra f ; traicionero m , -ra f
-
izdajálec -lca m., зра́дник -а ч., зрадли́вець -вця ч.
-
izdajálec -lca m (-lka -e ž) trădător (-oare)
-
betrayer [bitréiə] samostalnik
izdajalec, zapeljivec
-
delator moški spol ovaduh; izdajalec
-
dēlātor -ōris, m (dēferre) ovaduh, tožnik, obtoževalec, izdajalec: Iuv., criminum auctores delatoresque L., ut iudices illud intellegerent factum, delatores non possent apprehendere ut dictum Q., delatores genus hominum publico exitio repertum T., d. maiestatis (razžalitve veličanstva) T., Papiae legis (prekrška Papijevega zakona) Suet., delatorum iudicium quasi latronum Plin. iun., Simon pecuniarum (zaklada) et patriae delator Vulg.
-
fellone
A) m knjižno izdajalec, verolomnež
B) agg. izdajalski, verolomen
-
félon, ne [felɔ̃, ɔn] adjectif verolomen, izdajalski, nezvest; masculin izdajalec, verolomnež
vassal masculin félon izdajalski vazal
-
Giuda m
1. biblijsko Judež
2. pren. judež, izdajalec:
il bacio di Giuda judežev poljub
-
hàin (t. hain)
1. neskl. prid. izdajalski, nezvest, hudoben
2. m izdajalec, nezvestež, hudobnež
-
index -icis, m, f (indicāre)
1. (na)znanilec, (na)znanilka, naznanjevalec, naznanjevalka, (s)poročevalec, (s)poročevalka: venit index ad Dinaeam, qui nuntiaret ei … Ci., structas principi insidias index idem et testis dicebat Ci., navis … certis indicibus tenebatur Ci.
2. occ. izdajalec, ovaduh (ovadnik) po poklicu, ogleduh: Oppianicus illum indicem pecunia corrumpit Ci., me oppugnavit per indicem Vettium Ci., nullo sub indice O. na pobudo nobenega ovaduha.
3. meton. (o stvareh) znak, dokaz, razodetek, „izdajalec“, „izdajalka“: si basim tamquam indicem sui sceleris sustulisset Ci., laesi pectoris index O. znak, auctoris anulus index O. ki izdaja pisatelja, vox index voluntatum Ci., digitus i. H., Isid., tudi samo index Ci. ep. kazalec.
4. occ.
a) „naznanilo“ („napoved“) = zaznamek, vsebina: Varr., Q., Sen. ph., hic enim est legis index Ci.
b) „napoved“ = naslov, napis: Tib., indicibus librorum deceptus Ci., i. orationis L., tabula posita est cum indice L. z napisom. c) pesn.: preizkusni kamen, kamen izkusnik, zlatarska oslica: silex, qui … dicitur index (= gr. βάσανος) O.
-
īnsidiātor -ōris, m (īnsidiāri)
1. vojak v zasedi, vojak zasednik (prežalec, prežač, prežar), pl. insidiatores kot voj. t. t.: Iust., Hirt., Auct. b. Afr.
2. metaf. zasednik, zalezovalec, prežalec, prežač, prežar, izdajalec, razbojnik: H., Q., Suet., cum hic insidiator cum uxore veheretur in raeda Ci. prežalec, razbojnik, nullis est portis custos, nullus insidiator viae Ci., imperii N., dispice insidiatorem et petitum insidiis L.
-
iscariōta
A) agg. (m pl. -ti) ekst. knjižno iškarijotski; izdajalski:
Giuda iscariota Juda iškarijot
B) m, f (m pl. -ti) ekst. knjižno iškarijot, izdajalec, ovaduh; judež
-
iskarìot m slabš. izdajalec, iškarijot
-
ìzdajica m, ìzdājnīk m izdajalec