exorbitō -āre -āvī -ātum (ex in orbita)
1. intr. stopiti (skočiti) iz (s) tira, s poti, vstran, odstopiti (odstopati), zaiti, zahajati: Aug. (o vprežni živini), a praestitutis itineribus Lact.; pren.: exorbitare a regula Tert., a catholicae fidei regulis Sid.; abs. = od resnice odstopiti (odstopati): Eccl.
2. trans. s prave poti zavesti (zavajati): animum a tramite communium gaudiorum Sid.
Zadetki iskanja
- expatriation [ekspeitriéišən] samostalnik
izgon iz domovine; izselitev - expectorō -āre (—), (—) (ex in pectus) iz prsi izgnati ali pregnati (preganjati): pavorem hunc meum Acc. ap. Non., tum pavor sapientiam omnem mi … expectorat Enn. ap. Ci.
- expeler iz-, pre-gnati; pahniti od sebe; odvesti, izprazniti
- expiscor -ārī -ātus sum ribo iz vode potegniti; le pren. (po)izvedeti: proinde expiscare, quasi non nosses Ter., nihil expiscatus est Ci.
- expulsar iz-, pre-gnati; izključiti
- expungō -ere -pūnxī -punctum
I.
1. izbosti, t.j. črke na voščeni pisalni deščici izpikati = izbrisati, prečrtati: ut expungatur nomen (namreč v zadolžni knjigi), ne quid debeam Pl., aliquem (alicuius nomen) urbicis rationibus Icti., miles temporis impendiis expungitur Icti. vojaku se pri mezdi zamuda časa „izbriše“ = odtegne.
2. pren.
a) odsloviti, iz službe dati, odpustiti: manipulum Pl.
b) koga spod nog (s poti) spraviti: pupillum Pers.
c) „izbrisati“ = poravnati: munus munere expungere Sen. ph.
— II.
1. (kak račun, seznam) pregled(ov)ati: rationes Icti., decurias (seznam dekurij) Suet.
2. našte(va)ti: sidera ad nomen Plin.
3. pren. opraviti, storiti, izvršiti: adventum Tert., vota et gaudia Caesarum Tert. obhajati.
— III. zapisati, zaznamovati: milites Tert. - exsiliō in exiliō (ēsiliō) -īre -siluī -sultūrus (e[x] in salīre)
1.
a) ven skočiti, skočiti iz česa: exsilit in siccum V. (o kači); pren. (o stvareh): lumen exilit Lucr. švigne, exsiluere oculi O. so izstopile, quoniam legumina exsiliunt Plin., exsiliunt crines Stat. Od kod? z abl.: domo levis exsilit (mus) H., ut … exiliant cavis … nubibus ignes O. da šviga ogenj iz … ; z e(x): puer citus e cunis exilit Pl., exsilire e mari Suet. (o ribi). Kam?: huc … foras, ad molam Pl., ad te Ter., in privatorum damna Amm.
b) (hipoma) pojaviti se, (hipoma) nastati: mox subitum nemus … exiluit Sil., gelida non crebrior exsilit Arcto grando Stat., tam subitas acies exsiluisse reor Cl.
2. skočiti kvišku, skočiti na noge, poskočiti (poskakovati): Suet., Aug., in (pri) M. Anii testimonio Ci., gaudio (od veselja) exsilire Ci., clamore atque impetu perturbatus exsiluisti Ci., utcumque fortis exsilis puerpera H. skočiš iz postelje, cor exsilit Sen. ph. poskakuje, utripa. Od kod? z abl.: stratis … exiluit O., exsilire gremio, loco O., sedibus Lucan., cathedrā Plin. iun.: s praep.: properans de sella exilit Ci., ex sella exsiluit Cu. Kam?: exsilit ad caelum arbos V., arundo in caelum exsilit Sen. tr. leti; pesn.: lunares equi exsiluistis O. ste kot mesečni (= boginje Lune) konji skočili (= ste bili prestavljeni) na nebo.
Opomba: Pf. exsilīvī: Sen. ph., Plin., Suet., Arn., Aug., Vulg., Amm.; exsiliī: Sen. ph., Stat., Vulg. Obl.: ēsilit (pr.) Gell. - exsistō in existō -ere -stitī (extitī)
I. intr.
1. izstopiti (izstopati), nastopiti (nastopati), vstati: conaris hoc dicere neminem exstitisse, qui Quinctium defenderet Ci. da ni nihče nastopil, reliqua, quibus (za kar) domini non exstitere L. Od kod? z abl: spelunca, qua Ditem patrem ferunt repente … exstitisse Ci., exsistere mediā alvo O.; s praep.: ab ara, de terra, ex arvis Ci., ab inferis L.
2. occ.
a) na dan (na vrh) priti (prihajati), pokazati se, prikazati se: equus submersus voraginibus non exstitit Ci., in media ferme urbe armati terrā (iz podkopa) exsistebant Cu.
b) voj. prodreti, planiti iz … : qui signo dato omnes e latebris exsisterent L., exsistere ex collibus primis Auct. b. Afr.
c) (nastajajoč) vzdigniti (vzdigati) se, pojaviti (pojavljati) se, nasta(ja)ti, roditi se: a media fronte inter aures unum cornu exsistit C., palma … ex pavimento exstitisse ostendebatur C., existere terris Lucr. (o živalih), stercore de taetro Lucr. (o črvih); pren.: scriptum est … vocem ab aede Iunonis extitisse Ci. da se je oglasilo, fons exsistit L., O. izvira.
3. pren.
a) nasta(ja)ti, posta(ja)ti, nastopiti, bi(va)ti: lacum repente exstitisse Ci., ut illa flamma divinitus exstitisse videatur Ci., magna … in ipsis operibus flamma exstitit Hirt., intolerabilis aestus exsistit, acrior flatus exsistit Cu., discidium exstiterat, bellum exsistit ex Sicilia, ex luxuria exsistat avaritia necesse est, in qua (tertia parte animi) irarum existit ardor, exsistit autem hoc loco quaestio subdifficilis, nisi Ilias illa extitisset Ci., exsistit motus, tanta malacia repente exstitit, magna inter eos controversia exsistit, plerumque in calamitate ex amicis inimici exsistunt C., nihil exstitit nobilius N., ne qua vis exsisteret N., exstitit externum bellum L., tumultus Suet.; z dat.: dictis captivorum fides exstitit L. izpovedi so … se potrdile (= uresničile), promisso fides exstitit Cu. kar je obljubil, je tudi izpolnil. V logičnem pf. = biti: si extitisset in rege fides Cu. ko bi bila. S predik. določilom α) v nom.: ego huic causae patronus extiti Ci., harum rerum Torquatus particeps exstitit Ci. je postal, timeo, ne in eum exsistam crudelior Ci. ep., magnus omnium iudicio vir exstitit N. se je izkazal velikega moža, in praetura novarum tabularum auctor exstitit Vell., omnium in litteris studiorum antiquissima musice exstitit Q., exstiterat quidam Scribonianum se ferens T. ki se je oznanjal za Skribonijana, tam civilis erga quosdam amicos exstitit Eutr. β) s predik. abl. qualitatis: cuius pater singulari exstitit fide Ci. je bil, qui primi consilio praestanti exstiterunt Ci. so bili. Z relat. finalnim stavkom: deinde alius exsistet, qui … Ci., solum qui piacula exigeret exstitisse Iust.
b) iz česa (logično) izhajati, slediti (s posledičnim ut ali ACI): exsistit illud, ut amici per se expetendi sint Ci., ex quo exsistet, ut de nihilo quippiam fiat Ci., exsistit illud, multa esse probabilia, quae … Ci.
— II. trans. kaj na svetlo postaviti: suum sibi exsistendo principium Aug. - exspīrō (expīrō) -āre -āvī -ātum
1. izpih(ov)ati, izpuha(va)ti, puhati iz … , izdihniti (izdihavati)
a) trans.: de corpore odorem expirans acrem, sanguinis exspirans de pectore flumen Lucr., exspirare flammam, flammas V., colorem Plin. izgubiti, sonos per saxa Sil.; o umirajočih: exspirare auras O., animam V., O., Gell., animas V., animā nondum exspiratā Auct. b. Afr.
b) intr. (večinoma pesn.): necessest … ignis corpora … exspirare foras ali ut Aetnae expirent ignes Lucr. puhnejo, exspirant vermes Lucr. prihajajo na dan, vis fera ventorum … exspirare aliquā cupiens O. izhlapeti, unguenta expirant Plin. se izdišijo, expirat halitus Averni Val. Fl.; pren.: irae pectoris exspirant Cat. jeza izbruhne.
2. occ. (intr.) izdihniti (izdihovati), namreč dušo, preminiti, umreti (umirati): calcibus atram tundit humum exspirans, exspirans Accam … adloquitur V., ubi perire iussus exspiravero H., exspirare inter primam curationem, inter verbera, in pugna et in acie L., rescisso vulnere exspiravit L. epit., nuntiatā fratris repulsā in petitione consulatus ilico exspiravit Val. Max., effuso cerebro exspiravit Vell., saucii subinde exspirabant Cu., tradidit infantem et exspiravit Sen. rh., gaudio exspiravit Plin., exspirare super corpus viri Petr.
3. pren.
a) (po)giniti, miniti, prestati = nehati, preiti: si ego morerer, mecum exspiratura res publica erat? L., ne res publica exspiraret, effecit Val. Max., Sophroniscum Socrates exspirare non patitur Sen. ph. v pozabo priti, exspirante iam libertate Plin. iun.
b) jur. miniti, prestati, veljavnost (moč) izgubiti: prior obligatio exspirat, criminis causa exspirat Dig. - exsplendēscō (explendēscō) -ere -duī (—)
1. posvetiti se iz … , zasvetiti se iz … , svetiti se, sijati: ignis exsplendescit Sen. ph., sirio explendescente Plin.
2. pren. odlikovati se, sijajno se razvi(ja)ti: (Atticus) clarius explendescebat, quam … N., in puero statim corporis animique dotes explenduerunt Suet. - exstinguō (extinguō, gl. začetek ex ) -ere -(s)tīnxī -(s)tīnctum
1. gasiti, pogasiti, ugasiti: extinguere lumen Lucr., lumina Ci. ep., extinguere ardorem, faces iam accensas Ci., id incendium non aquā, sed ruinā Ci. ep., ignem L., extinctis ignibus O., extinguere cinerem O., immersas faces Plin., calx exstincta Vitr.; med.: ex(s)tingui (u)gasiti, pogasiti: consumptus ignis sua sponte extinguitur Ci., ut olim deficere sol hominibus exstinguique visus est Ci., si ardens lucerna extinguatur Plin.; pren.: ex(s)tinguere sitim O., Sen. ph. (pekočo) žejo ugasiti, famem maligne Sen. ph. borno utolažiti; occ. izsušiti (izsuševati): dissipatam (aquam) rivis extingues Sors oraculi ap. L., extinguere mammas Plin., modico tepore succus extinguitur Cu.
2. pren.
a) „življenja luč komu upihniti“ = koga pokončati, pogubiti, usmrtiti, umoriti: seni animam extinguerem, extinguere puerum Ter., si eos extinguere voluerimus N., liberos extinguere parabant N., nobilitas multos mortalīs ferro aut fuga extinxit S., iuvenem fortuna morbo extinxit L., extinxti te meque V. ali natumque patremque cum genere extinxem V. (gl. opombo), me devota non extinxit arbos H.; v pass.: Cn. et P. Scipiones extincti occiderunt Ci., exstinctus funere V.; med.: ex(s)tingui = umreti, poseb. nenadoma, predčasno: si Pompeius tum esset extinctus Ci., hunc maturius extingui vulnere vestro Ci., Dareo extincto N. po Darejevi smrti, exstinctus (= mortuus) amabitur idem H., Scaurus Mamercus, in quo Scaurorum familia exstincta est Sen. rh. ki je z njim izumrla.
b) ugonobiti, pokončati, razdejati, uničiti (uničevati), zatreti (zatirati), zadušiti, (o)slabiti; med. = (po)giniti: formam Ter., lex fumantis reliquias coniurationis extinxit Ci., extinguere furorem, pestem, perniciem, invidiam, inimicitias, consuetudinem, pulchritudinem, instituta, leges, censuram, imperium, eius salutem, populi Romani nomen Ci., infamiam Ci. izbrisati, cum extinguebas senatum, extincto senatu Ci., externa bella extinctā C., extinguere vestigia urbis L., famam L., V., nefas, pudorem V., non posse contumeliam extingui N. izbrisati se, familia extincta S. brez ugleda in veljave, extinguere (alii) odorem Plin., venena Plin. zamoriti; med.: extincto calore occidimus ipsi et extinguimur Ci., generis praesidia omnia extincta sunt S.
c) occ. α) česa spomin zatreti, kaj iz spomina izbrisati, kaj pozabiti; med. v pozabo priti, pozabiti se: crimina sua, memoriam publicam Ci., vocem hominis … silentio L.; med.: sermo … oblivione posteritatis extinguitur Ci., rumor extinguitur Ci. β) jur. kaj razveljaviti, čemu moč vzeti (jemati); med.: (u)gasniti, moč izgubiti (izgubljati), miniti, prestati: exstinguere fidei commissum, ius pignoris Icti.; actio, stipulatio exstinguitur Icti.
Opomba: Sinkop. obl.: cj. pf. act.: exstīnxit = exstīnxerit Pl.; ind. pf. act.: extīnxtī = extīnxistī V.; cj. plpf. act.: extīnxem = extīnxissem V. - exstō (extō) -āre -stātūrus (Plin., Icti.)
1. (ven) moleti, moleti iz česa, gledati iz česa, štrleti: Col., tantummodo humeris ac summo pectore exstare C., humeris exstantem suscipit alter V., ninguit, … cervi vix cornibus exstant (namreč iz snega) V., ossa sub incurvis extabant arida lumbis O., extare supra profundum O., homines … paulum supra terram exstantes Gell.; pesn.: serpens longā trabe rectior extat O. stoji pokonci, se vzpenja, Phoebus extat O. stoji visoko na nebu. Od kod? z abl.: quantum exstant aquā H., tantum quod exstaret aquā L., navis extat aquis O.; s praep.: milites capite solo ex aqua exstant C., quo altius ab aqua exstaret L., extabat ferrum de pectore O., aedificia modice ab humo exstantia Plin.; pesn. z acc.: quantum egomet Nereidas exto Stat. presegam; occ. iz vode moleti: modo pectore, modo ore tenus exstantes T.
2. pren.
a) (po)kazati se, v oči biti: quo magis id, quod erit illuminatum, exstare atque eminere videatur Ci., licet haec nitere et aliquatenus extare videantur Q., vox et tua vocibus extet Val. Fl. preglašaj.
b) α) viden biti, obstajati, ostati, bi(va)ti: Syrorum … nemo exstat, qui ibi sex menses vixerit Pl., exstant litterae, quaedam foedera exstant, scriptum exstat in iisdem litteris, cui heres non exstabit, tot senatus exstare consulta, ut exstaret testimonium Ci., dum populi Romani nomen exstabit Ci. dokler bo živelo, eius monimentum exstare voluerunt Ci., cuius sepulcrum usquam exstet Ci., video … neminem, … cuius non exstet in me summum meritum Ci., benignitatis memoriam volebat exstare N. da ostane, non exstat alius auctor L., cuius auctor non exstat Q.; brezos. ex(s)tat z ACI ali odvisnim vprašanjem = jasno (očitno, gotovo) je, vidi se: quem extet … eloquentem fuisse Ci., apparet atque extat, utrum simus earum (artium) rudes an didicerimus Ci. β) occ. še ohranjen biti, še bivati, še živeti: qui locus (est), in quo non extent huius … fortitudinis … inpressa vestigia? Ci., exstant epistulae Philippi ad Alexandrum Ci., quod eorum monimenta certa in litteris exstant Ci., si qui ex tanto exercitu reliqui milites extant Ci., Sarmenti domina exstat H., sepulcra exstant L., ritus ut a prisco traditus exstat avo Tib., cuius tres orationes extant Q. — Adj. pt. pr. ex(s)tāns -antis (ven) moleč, štrleč: partes exstantiores Cael., exstantiores aures Ambr. - exsul (exul) -ulis, adj. masc. in fem. (najbrž iz ex in solum, prim.: exsules dicuntur solo patriae suae pulsi Fest.)
1. prostovoljno ali prisilno zunaj domovine (v tujini) živeč, kot subst. masc. izseljenec, brezdomec, izgnanec, pregnanec, ubežnik, kot fem. izseljenka, brezdomka, izgnanka, pregnanka, ubežnica: omnes scelerati atque impii, quos leges exsilio affici volunt, exsules sunt, etiamsi solum non mutarint Ci., quom Hannibal Carthagine expulsus Ephesum ad Antiochum venisset exul Ci., num qui exules restituti Ci., exules sine lege restituit Ci., cum vagus et exsul erraret atque undique exclusus Ci., exules damnatosque totā Galliā … ad se allicere C., exsules Thebas occuparunt N., feror exsul in altum, regnis ademptis exsul, exsules Teucri V., egregius exsul H. (o Regulu), exsules beati H. (o trojanskih potomcih), aliena petentes velut exsules loca Cat.; kot fem.: exul Hyperm(n)estra O., exsul umbra ducis Lucan., non alia exsul T., matrona exsul Amm. Od kod? Iz česa? z abl.: exsul patriā, domo S., Medea Corintho exsul Hyg.; z gen.: Ps.-Q., patriae exsul H., Lucan., exsul mundi (dea) O., exsul orbis terrarum Cu., eiusdem loci T., paradisi Eccl.; pren.: ciconia avis exsul hiemis Publ. Syr. ap. Petr. pozimi v tujini bivajoča.
2. pren. rešen česa, brez česa: exul mentisque domusque O., exsul vocis humanae Tert., pectoris tui Aug. - exsuscitō -āre -āvī -ātum
1. vzdigniti (vzdigati): glebas arvo ex molli Acc. fr.
2. iz spanja zbuditi (zbujati), zdramiti: exsuscitate vostram huc custodem mihi Pl., aggreditur me et quietum exsuscitat Acc. fr., te gallorum, illum bucinarum cantus exsuscitat Ci.
3. pren.
a) vzbuditi = zanetiti: genu nixus flammas exsuscitat aurā O., ne … parvus hic ignis incendium ingens exsuscitet L.
b) duševno vzbuditi (vzbujati): quae cura exsuscitat etiam animos Ci., auditoris animus … dictis exsuscitatur Ci., exsuscitare naturalem memoriam hac notatione Corn., magis tute te exsuscita, ut … Brutus in Ci. ep. ojunači se. - extender [-ie-] iz-, raz-tegniti, razprostreti, razširiti, povečati; izstaviti
extender el mercado razširiti tržišče
extender la vista gledati v daljavo
extenderse razprostirati se, razširiti se, raztezati se; ukoreniniti se; širokoustiti se - extenseur [ɛkstɑ̃sœr] adjectif raztezen; masculin (= muscle masculin extenseur) nateznica (mišica); technique natezalnik (za obleko); raztezalnik, ekspánder; aéronautique ekspander iz gume
- exterminō -āre -āvī -ātum (ex in terminus)
1. „čez mejo pognati“, prek meje spoditi, izgnati, pregnati, iztirati: peregrinos urbibus ūtī prohibere eosque exterminare Ci., oppidis exterminati Ci., regibus exterminatis Ci., illum exterminari volebam Ci.; med.: cubiculo exterminari Ap. spraviti se iz …
2. pregnati. Od kod?: z abl.: Protagoras … Atheniensium iussu urbe atque agro est exterminatus Ci., s praep: C. Marcellum … exterminandum ex illa urbe curavit Ci., exterminabit cives Romanos edicto consul a suis dis penatibus … ? Ci., hoc omne genus … impium ex hominum communitate exterminandum est Ci., de civitate exterminari Ci.
3. pren.
a) odstraniti, odpraviti, iztrebiti: haec tanta virtus ex hac urbe expelletur, exterminabitur, proicietur? Ci., auctoritatem vestram e civitate exterminare Ci., nec tamen istas quaestiones physicorum exterminandas puto Ci., exterminare herbam sulcis Col.
b) (s)pačiti, potvoriti: facies suas Vulg.
c) exterminatus (po drugih externatus) animi = ἐκτὸς φρενῶν, zmeden, brezumen, iz uma: sic exterminatus animi … vigilans somniabar Ap. - extracomunitario
A) agg. (m pl. -ri) zunaj skupnosti, ki je zunaj Evropske skupnosti
B) m (f -ia, m pl. -ri) priseljenec, priseljenka iz dežele zunaj Evropske skupnosti - extrahō -ere -trāxī -trāctum (po nekaterih -trăctum)
I.
1. izvleči, vleči iz česa, izdreti, potegniti (potegovati) iz česa; abs.: nequitia est ut extrahas mergere (illum) Sen. ph.; z obj.: extrahere ferrum N., telum L., cervices boum ad aratra extrahenda natae Ci., extrahere aquam Pl., materiam, venenum, cucurbitulā, virus, telum forcipe, polypum unco ferramento, infantem Cels., retia Suet., Eutr.; z dat.: spinas extrahere corpori, venena extrahere corpori Plin., anulum sibi deficienti Suet. sneti. Od kod? z abl. (večinoma pesn.): vivum puerum alvo H., extrahe turbā (sc. eum) H. potegni ga iz gneče, extrahere aquam specubus ac puteis Auct. b. Afr., aliquem arundineto Vell.; s praep.: rete ex aqua Pl., telum e corpore Ci., de vulnere telum O., cultrum ex vulnere Lucretiae L., gladium e vulnere Q., velut ab inferis extractus L.; z adv.: inde guttam Cels., aliquem inde Mel.; pren.: Epicurus … ex animis hominum extraxit radicitus religionem Ci. je iztrebil, se ex aliquo malo Ter., ali urbem ex periculis maximis extrahere Ci. oteti iz … , se ac suos omnes extraxit incolumes N. je rešil, extrahere copias ex hibernaculis N. odvesti, secreta mentis Sen. ph. razodeti, odkriti, candidatos Sen. ph. pripomoči jim k častnim službam, aliquem poenae (dat.) Sen. ph. odtegniti, se ab hac vita Sen. ph. Kam?: ex occultis ea (scelera) tenebris in lucem extraxerunt L. so na dan spravili (dali), extrahere aliquem ad honorem L.
2. siloma izvleči, potegniti iz česa: extrahitur domo latitans Oppianicus a Manlio Ci., ex tenebricosa popina consul extractus Ci., extrahere senatores vi in publicum L., aliquem cubili T., ab his extractus e latebra Suet.; pren.: datis vadibus qui rure extractus in urbem est H. ki je prisiljen s kmetov iti v mesto na sodišče, extractus falsis rumoribus Suet. na cesto zvabljen; voj. (sovražnika) zvabiti na kaj, prisiliti k čemu: (hostes) in aciem invitos extraxit L., extractos ad certamen fudit L.
— II.
1. (časovno) zavleči (zavlačevati), odložiti (odlagati), odlašati: res ab adversariis extracta variis calumniis Ci. ep., extrahere obsidionem, certamen diutius, certamen usque ad noctem, proelium prope ad noctem L., extractum bellum est in tertium annum, extrahi rem ex eo anno viderunt L., se tergiversando in adventum eius (collegae) rem extracturum L., extrahere diem de die (dan na dan, dan za dnem) Sen. ph., extrahere has materias in infinitum Q., pugnā in posterum extractā T., quem (somnum) plerumque in diem extrahunt T., ki ga navadno daljšajo do belega dne.
2. (osebe) za nos voditi: Suet., eludi atque extrahi se multitudo putare L., populumque ducesque extrahit incertis Stat.
3. (čas) (po)tratiti: triduum disputationibus, dicendi morā dies, extracto primo noctis tempore C., cum id (= non multum aestatis) facile extrahi posse intellegeret C., ne … sine ullo effectu aestas extraheretur L., extrahere tempus morando, cunctando diem L., biduum Cu., aliquantum temporis Cu., Front., noctem vigiliis Cu.