Franja

δρηστήρ, ῆρος, ὁ, fem. δρήστειρα, ἡ ep. ion. sluga, služkinja.

δρομαῖος 3 in 2 δρομάς, άδος, ὁ, ἡ (τρέχω) poet. tekoč, hiter, uren, deroč, δρομαία βᾶσα v teku.

δρομεύς, έως, ὁ tekoč, v teku, tekalec.

δρόμος, ὁ (δραμεῖν) 1. tek, tekanje, δρόμῳ v teku, z naglim korakom, v diru φεύγω, θέω; περὶ τοῦ παντὸς δρόμον θέω bojujem odločilen boj; borim se za žive in mrtve. 2. tekma, tek za stavo, dirka. 3. tekališče, dirjalnica, vežbališče, dirkališče.

δρόσος, ὁ (nav. pl.) rosna kaplja; pl. rosa, tekočina, voda.

δρυμός, ὁ (δρῦς), pl. τά δρυμά in οἱ δρυμοί ep. in poet. hrastov les, gozd, hrastje, šuma, grmovje.

δρύ-οχος, ὁ (ἔχω) ep. ladjina rebra, bok (ladje), opora.

δρυ-τόμος, ὁ (τέμνω) ep. drvar.

δύναμαι d. p. [δύνασαι itd., fut. δυνήσομαι, aor. ἐδυνήθην in ἐδυνάσθην, pf. δεδύνημαι; praes. 2 sg. δύνῃ, impf. 2 sg. ἐδύνω; ep. aor. ἐδυνήσατο; ion. pr. ind. 3 pl. δυνέαται, impf. 3 pl. ἐδυνέατο] 1. o osebah: a) morem, zmorem, premorem, mogoče mi je, sem zmožen; b) imam moč, sem vpliven, imam vpliv; aor. dospem do moči ali veljave; sem premožen, veljam; μέγα δύναμαι veliko premorem, μέγιστον δύναμαι imam največji vpliv, μέγα δυνάμενος zelo vpliven, bogat, premožen, οἱ δυνάμενοι mogočniki, bogatini, veljaki; μάλιστα δύναμαι παρά τινι imam pri kom mnogo vpliva; οὐ δύναμαι, μὴ (οὐ) πείθεσθαι ne morem drugače, nego da ubogam; s sup. in ὡς kolikor je mogoče, kar največ ὡς ἂν δύνηται πλείστους, ὡς ἐδύνατο τάχιστα = quam celerrime potuit, kar najbrž; ὅτι δύναιτο, ὅσον δυνάμεθα po svojih močeh; c) odločim se, hočem z inf. 2. o stvareh: a) vreden sem, veljam, znašam ὁ σίγλος δύναται ἑπτὰ ὀβολούς; b) značim, pomenim, namerjam τοῦτο, οὐδὲν ἄλλο. 3. impers. δύναται mogoče je, τοῖσι Σταρτιήτῃσι καλλιρῆσαι θυομένοισι οὐκ ἐδύνατο žrtve niso hotele (imele) biti ugodne.

δυνάστης, ου, ὁ (δύναμαι) mogočnik, oblastnik, gospod, vladar, knez, plemenitnik.

δυσ-αίων, ωνος, ὁ, ἡ poet. nesrečno živeč, nesrečnik.

δύσ-ελπις, ιδος, ὁ, ἡ obupen, brezupen.

δύσ-ερως, ωτος, ὁ, ἡ nesrečno ljubeč, strastno zaljubljen τινός.

δυσμενέων pt. ep. δυσ-μενής 2 (μένος) sovražnega mišljenja, sovražen; subst. ὁ sovražnik. – adv. δυσμενῶς ἔχω τινί (πρός τινα) sovražen sem komu.

δύσ-ορνις, ιθος, ὁ, ἡ poet. z neugodnim znamenjem, nesrečen.

Δύσ-παρις, ιδος, ὁ ep. malopridni Paris, Laži-Paris.

δυστυχέω (δυσ-τυχής) [aor. ἐδυστύχησα, pass. ἐδυστυχήθην, pf. δεδυστύχηκα] 1. act. nimam sreče, sem nesrečen, εἴς τι v čem, imam nesrečo, izgubim bitko, ὁ τύμβος δυστυχῶν tvoj neposvečeni grob (grob v tuji deželi); εἰ κείνῳ γένος μὴ δυστύχησεν ko bi bil zapustil otroke. 2. pass. ponesrečim se, izpodleti mi kaj.

δυσ-φόρμιγξ, ιγγος, ὁ, ἡ poet. neskladen, žalosten, glasno tarnajoč.

δύτης, ου, ὁ ion. potapljalec.

δωδεκάδ-αρχος, ου, ὁ δωδέκ-αρχος načelnik, voditelj dvanajsterih mož.