compleō -ēre -plēvī -plētum (cum in *plēre; prim. plēnus)
1. izpolniti (izpolnjevati), napolniti (napolnjevati): Lucr., Pr., Col., Auct. b. Hisp., Q., Sil., ea (aula = olla) saepe deciens complebatur in dies Pl., c. paginam Ci. popisati, referto foro completisque templis Ci. prenapolnjena, hostes … fossam complent C., c. naves longas C. (o plimi), metu, ne complerentur navigia L. da se ladje ne bi prenapolnile, complentur valles V. se polnijo (z grozdjem), parvam quod non bene compleat urnam O., c. vestibulum Cu. (o oboroženih možeh); z abl. instrumenti: Tib., Lucan. idr., corpora telis Pl. obsipati, multo cibo et potione completi Ci., c. se conchis Ci. nažreti se, Dianam coronis et floribus Ci. Dianin kip obsipati, bogato okrasiti, meministis corporibus civium Tiberim compleri Ci., armis, cadaveribus, cruore … omnia compleri S., complere circum bestiis L., fossas sarmentis et virgultis, fossam aquā C., naves fluctibus complentur C., c. exercitum omnium rerum copiā C. obilno založiti, cupas sevo, pice Hirt., amphoras plumbo, statuas aëneas pecuniā N., litora coetu, ripas agmine V., munus Apolline dignum (= bibliothecam) libris H., atria turbā O., ora et exitus specuum sarmentis virgultisque T.; redk. (kot adj. plēnus) z gen.: Pl., Lucr., cum completus iam mercatorum carcer esset Ci. polna, convivium vicinorum cotidie compleo Ci. vsak dan imam v gosteh mnogo sosedov.
2. occ.
a) c. aliquam nabrenkati, nosečo narediti: quem propter corpus suom stupri compleverit Pl. ki se je spečala z njim, alias alii complent magis Lucr., de semine Iovis compleri Arn. zanositi.
b) voj. α) kak prostor ali kraj z ljudmi ali vojaki napolniti (napolnjevati), poseliti, docela zasesti: oppida multitudine, Italiam coloniis Ci., totum montem hominibus compleri iussit C., c. turrim militibus, scaphas longarum navium militibus, naves colonis pastoribusque C., naves bis denas seu plures V., classem sociis navalibus L. ali milite armato Sen. ph.; (o vojakih samih): milites murum celeriter complerunt C., ripam equi virique compleverant Cu. β) številčno popolniti, dopolniti (dopolnjevati): Sil., cum legionibus, quas in itinere compleverat C., armatorum decem milia completa sunt N. število oborožencev se je popolnilo na 10.000, neque est ea summa completa Ci. ni polnoštevilna, cohortīs pro numero militum complet S.
3. pren.
a) s čim napolniti (napolnjevati), polniti: ut … ipse Sol mundum omnem sua luce compleat Ci., lunae se cornua lumine complent V., orbem complet luna Tib., omnia … vini, unguenti, corporis odore c. Ci., aures meas complet sonus dulcis Ci., c. forum plangore et lamentatione Ci., clamore et fletu omnia C., omnia clamoribus, locum vagitu, nemus querelis assiduis Lucr., moenia clamore V., caelum clamore Sen. tr., aethera ululatibus V., maria terrasque inani sonitu verborum L., nondum spissa nimis c. sedilia flatu H. (o piščali), timendā voce complesti nemus H., c. atria fremitu, ululatu O., aequora fremitu Pr., vox horrenda Troum Rutulorumque agmina complet V. preleti čete, speluncas complent venti Lucr., spatium antri vox complet Lucan., caede incendioque cuncta c. L., cuncta fugā complentur L.; poseb. koga s kakim čustvom napolniti (napolnjevati) = navda(ja)ti: quoniam gaudio compleretur Ci., c. milites bona spe C., cuncta pavore, omnia fugā et terrore L., urbem luctu Cu., luctu compleri omnia S.; tudi z gen.: aliquem flagitii et formidinis c. Pl.; z ACI: completi sunt animi auresque vestrae me … legi et commodis vestris obsistere Ci. da nasprotujem zakonu in …
b) čas izpolniti, dopolniti, doživeti, preživeti, klas. le v zvezi z annos in glavnim števnikom: Gorgias centum et septem complevit annos Ci., cum septem et septuaginta annos complesset N.; pozneje tudi z annum in vrstilnim števnikom: centesimum annum complevisse Val. Max.; pesn.: genitor sua fata complerat O. je bil dopolnil leta svojega življenja, hic sua (fata) complevit O., c. tempora debita Parcae V., rerum humanarum sorte completā Cu., infans … materna tempora complet O. prebije čas materine nosečnosti.
c) kaj iz(po)polniti (iz[po]polnjevati), (iz)vršiti (izvrševati), dokončati: annuus exactis completur mensibus orbis V., nocturnum erat sacrum, ita ut ante mediam noctem compleretur L., his rebus completis (drugi pišejo confectis, comparatis) C., imperatis sine mora completis Amm. ko se je izvršilo, kar je bilo ukazano; illi enim corporis commodis compleri vitam beatam putant Ci., quo (genere) vita beata compleatur Ci. se izpopolni. — Od tod adj. pt. pf. complētus 3 popoln, dovršen: completus et perfectus verborum ambitus Ci.; komp. complētius Gell.
Opomba: Kontr. oblike iz perfektove osnove: complēstī (= complēvistī), complērunt (= complēvērunt), complērint (= complēverint), complērant, complēsse(m) idr.: Ci. idr.
Zadetki iskanja
- complexus -ūs, m (complectī)
1. oklep, oklepanje, objem, objemanje, obdajanje, obseganje: Lucr., mundus omnia comlexu suo coërcet Ci. vse obdaja, quam (quercum) dum complexibus ambit O. se ga oklepa, pedes ad gressum compositi, bracchia ad complexum Col., cedrus crassitudinis ad trium hominum complexum Plin. da bi jo trije možje komaj oklenili.
2. occ.
a) objem, objemanje, objetje (iz ljubezni, naklonjenosti idr.): venisti Brundisium, in sinum … et in complexum tuae mimulae Ci. v srce in naročje, in complexu liberorum coniugisque trucidari Ci., complexūs summae benevolentiae Ci., o qui complexus et gaudia quanta fuerunt! H., ferre matri obviae complexum L. materi naproti teči, da bi jo objel, complexus alicui dare O. obje(ma)ti koga, accipere complexum L. pustiti objeti se, haerere in complexu liberorum Q., de matris complexu avellere Ci. iztrgati iz … objema, complexu matris avellere natam Cat.; pren.: me suo complexu patria tenuit Ci. me je imela v svojem naročju, de eius (Catilinae) delectu, immo vero de complexu eius ac sinu Ci. iz njegovega naročja (o njegovih ljubljencih).
b) objetje (borcev), sovražen spoprijem, spopad: complexu luctantur polypodes Plin., in Martis complexu cadere Ps.-Q., complexum armorum vitare T. spopad moža z možem.
3. pren.
a) ljubeznivo negovanje, ljubezen, dobrohotnost, naklonjenost: totius complexus gentis humanae Ci., habere artes in complexu Plin. iun.
b) povzetek ali zveza (v govoru): c. loquendi seriesque, c. brevis verborum, c. sermonis, rerum, temporum, personarum Q. - componer* (glej poner) v red spraviti, urediti; sestaviti; mešati (tekočino); narediti, izdelovati; znesti; komponirati; pesniti; (o)krasiti, nališpati; zakrpati, izboljšati; pomiriti
de buen componer dobrodušen
componerse v red priti; lišpati se; obstajati (de iz)
componerse el pelo lase si urediti
¿cómo se las compondrá? kako si bo pomagal iz te zadeve? - composed [kəmpóuzd] pridevnik (composedly [kəmpóuzidli] prislov)
miren, hladnokrven, pomirjen; resnoben; sestavljen
to be composed of sestajati iz - composer [kɔ̃poze] verbe transitif sestaviti, sestavljati; napisati; komponirati, uglasbiti; razporediti, pripraviti; narediti, kombinirati; zavrteti (telefonsko številko); typographie staviti; verbe intransitif poravnati se, pogoditi se (avec quelqu'un s kom), sporazumeti se, paktirati; pisati šolsko nalogo
se composer de biti sestavljen iz; delati se, formirati se; (vieilli) obvladovati se, zbrati se
machine féminin à composer stavni stroj
composer une sonate komponirati sonato
composer un roman (na)pisati roman
composer des vers (s)pesniti, delati stihe
composer un remède, un plat napraviti zdravilo, jed
composer un numéro téléphonique zavrtiti telefonsko številko na številčnici
composer avec ses créanciers poravnati se s svojimi upniki
composer avec ses adversaires pogoditi se s svojimi nasprotniki
composer avec sa conscience pomiriti se s svojo vestjo
composer à l'amiable zlepa se pobotati
les élèves sont en train de composer (en mathématiques) učenci ravno pišejo (matematično) šolsko nalogo
la maison se compose de trois étages hiša ima tri nadstropja - compositiō -ōnis, f (compōnere)
1. sestava dvojice borilcev: gladiatorum compositiones Ci. ep.
2. sestavljanje česa iz posameznih snovi, sestava: Plin., compositiones unguentorum Ci., remediorum, medicamentorum Sen. ph., c. gleucini olei Col.; met. konkr. sestava (= sestavljena stvar): compositio, quae elephantina nominatur Cels., valentiores compositiones Cels.
3. shranitev, shranjevanje: rerum auctumnalium compositiones Col.
4. sestav, nastava, uredba, uravnava: ordo est rerum compositio aptis locis Ci., c. membrorum, sonorum, magistratuum Ci., disciplinae (kakega sistema) Ci., anni Ci. ureditev leta po praznikih in delavnikih, koledar, sacrarum aedium Vitr.
5.
a) sestava kakega spisa, spis: iuris pontificalis Ci.
b) ret. pravilna besedna zveza, razporeditev besed in stavkov, skladnja: Q., compositio est verborum constructio, quae facit omnes partes orationis aequabiliter perpolitas Corn., c. apta Ci., compositio tota servit gravitati vocum aut suavitati Ci., Timaeus ipsa compositione non impolitus Ci.
6. pren. pomiritev, pogodba, poravnava, sprava: Dig., pacis, concordiae, compositionis auctor esse non destiti Ci., (eos) servare per compositionem volebat Ci., de compositione agere ali loqui C., legatos ad Pompeium de compositione mittere C. - compromiso moški spol sklicevanje na razsodbo; prevzeta obveznost; zadrega, stiska; ameriška španščina zaroka
por compromiso po sili, zaradi formalnosti
contraer un compromiso prevzeti obveznost
declinar todo compromiso vsako odgovornost odklanjati
estar en compromiso vprašljiv (negotov) biti
estar (ali hallarse) en un compromiso biti v težkem (kočljivem) položaju
es un compromiso para mí je neprijetno zame
faltar a su compromiso svoje besede na držati
poner en compromiso dvomiti (o)
poner en un compromiso a alg. koga kompromitirati, blamirati, osramotiti
salir del compromiso izvleči se iz zadrege
entrar en compromisos prevzeti obveznosti
casa de compromisos zloglasna hiša - compsissumē, adv. (iz gr. κομψῶς zvito) prezvito, kaj premeteno: Pl.
- compte [kɔ̃t] masculin (pre)štetje, preštevanje; račun, (pre)računanje; znesek; konto; obračun, obračunanje; dolgovan denar
à compte de quelqu'un na konto kake osebe
à ce compte(-là) če to tako vzamete ali hočete
à, selon, suivant votre compte (vieilli) po vašem (mnenju, naziranju)
à bon compte poceni, brez truda; obilno, bogato
au bout du compte, en fin de compte, tout compte fait končno, konec koncev, navsezadnje, če vse upoštevamo
de bon compte vsaj, najmanj
de compte à demi na pol
de compte fait, tout compte fait v celem, vse skupaj, natančno vzeto
en règlement de votre compte za poravnavo vašega računa
pour le compte de quelqu'un na račun koga, figuré kar zadeva, kar se tiče
pour son compte zase, za sebe
ayant masculin compte, titulaire masculin d'un compte imetnik, lastnik računa
règlement masculin des comptes obračuna(va)nje (tudi figuré)
compte d'apothicaire, de cuisinière dolg, drag, zabeljen račun
compte bancaire, compte de, en banque bančni račun
compte de chèques postaux, de chèque postal poštni čekovni račun
de clearing klirinški, obračunski konto
compte courant tekoči račun
compte de dépôt depozitni račun
compte à échéance fixe vezan račun
compte d'épargne hranilni račun
comptes de l'exercice letni, poslovni zaključek
compte mensuel mesečno poročilo
compte ouvert odprt, tekoč račun
compte rendu (računsko) poročilo
compte d'activité poročilo o dejavnosti
compte de lecture obnova lektire (v šoli)
compte rand okrogla vsota
compte secret tajni konto
compte de situation (militaire) poročilo o položaju
compte spécial, à part posebni konto
compte de virement žiro račun
compte à vue čekovni račun
aligner un compte zaključiti, zapreti konto
arrêter un compte poravnati račun
avoir son compte (figuré) biti pijan
(en) avoir (pour) son compte dobiti svoje, biti oštet
avoir un compte à régler avec quelqu'un (figuré) imeti s kom (ob)račun
n'avoir de comptes à rendre à personne nikomur ne biti dolžan dajati račun, nikomur ne biti odgovoren
donner une somme à compte dati vsoto na račun
donner son compte, en donner pour son compte à quelqu'un slabo ravnati s kom, grdó jo zagosti komu
donner, régler son compte à un employé dati uslužbencu, kar smo mu dolžni; odpustiti ga
dresser, établir un compte napraviti račun
entendre, savoir bien son compte razumeti se, znati gledati na svojo korist
entrer en ligne de compte priti v poštev
être de compte šteti, biti važen
être loin de compte uračunati se; ne si biti edin
faire bon compte de quelque chose poceni kaj prodati
faire le compte de quelque chose nekaj skupaj sešteti, izračunati
je fais mon compte pridem na svoj račun
laisser pour compte (commerce) odkloniti sprejem (blaga)
mettre, prendre sur son compte vzeti na svoj račun, figuré prevzeti odgovornost
mettre quelque chose sur le compte de quelqu'un komu kaj naložiti, naprtiti, podtakniti
mettre un compte à découvert preseči konto; več dvigniti, kot imamo denarja
ouvrir un compte auprès de odpreti konto pri
passer en compte (commerce) vračunati
passer, mettre en, sur compte vknjižiti v konto
prendre sur son compte prevzeti nase
régler un compte poravnati račun
régler ses comptes obračunati (tudi figuré)
rendre compte de quelque chose dati račun o, poročati o čem
se rendre compte de quelque chose sprevideti, spoznati, uvideti kaj, zavedati se česa, biti si na jasnem o čem
rendre ses comptes dati račun (de o; tudi figuré)
vous m'en rendrez bon compte to mi boste plačali
revenir sur le compte de quelqu'un spremeniti svoje mnenje o kom
tenir compte de quelque chose (à quelqu'un) odškodovati (koga) za kaj, figuré računati s čim, upoštevati kaj, ozirati se na kaj
tirer d'un compte dvigniti iz konta
s'en tirer, en être quitte à bon compte poceni jo odnesti
tourner à compte biti ugoden, koristen
travailler à, pour son propre compte zase, samostojno delati
ne pas trouver son compte à quelque chose imeti izgubo pri čem
cela n'est pas de compte to ne pomeni nič, to ni važno
le compte n'y est pas račun ni pravilen
à chacun son compte (proverbe) vsakemu svoje
les bons comptes font les bons amis (proverbe) čisti računi, dobri prijatelji - compuesto sestavljen; spodoben; čeden, ličen
interés compuesto (& pl) obrestne obresti
estar compuesto de obstajati iz
compuesto m sestavina, zmes, spojina - compulsor -ōris, m (compellere)
1. gonjač živine: Pall.; preganjalec iz kakega mesta izgnanih ljudi: Amm.
2. izterjevalec davkov: Amm., Aug., Cod. Th. - con2 [kɔn] predlog
proti (skrajšano iz contra)
the pros and cons razlogi za in proti - concēdō -ere -cēssī -cēssum
A. intr.
I.
1. odstopiti (odstopati), umakniti (umikati) se, oddaljiti (oddaljevati) se, oditi, odhajati, proč iti: concedite atque abscedite omnes, de via decedite Pl. umaknite se, stopite na stran, proč s poti!, tempus est concedere Ter.; pren.: ipsae rursus concedite silvae! V. proč z vami, gozdovi! = zapuščam vas, tumor omnis et irae concessere deûm V. sta izginili; Od kod? s samim abl.: ceterā Italiā L., iamque dies caelo concesserat V. svetloba je bila izginila z neba; pogosto pren.: c. vitā T. iti s tega sveta (evfem.) = umreti, concessit vitā Burrus, incertum valetudine an veneno T. umrl je ali naravne smrti ali zaradi strupa; tudi abs.: quandoque concessero T. kadar bom mrtev; s praep.: a foribus Pl., Ter., postquam … superis concessit ab oris V. z gornjega sveta, a parentum oculis c. Ci., pollicita est ea se concessuram ex aedibus Ter. da se umakne, izseli, ex praetorio in tabernaculum suum c. L.; v pass. brezos.: metu concessum barbarus ratus L.
2. s krajevnim določilom kam? = kam podati se, napotiti se, kreniti, umakniti (umikati) se, odpraviti (odpravljati) se, odriniti: huc concede aliquantum Pl., huc tandem concede V., docet, quo fulmen concesserit Ci., c. retro Cu., T., Babylonem concessit Cu., c. cum aliquo Neapolim Gell.; s sup.: Argos habitatum concessit N. umaknil se je v Arge, da bi tam prebival; s praep.: c. Carthaginem novam in hiberna L., cum coniugibus ac liberis in arcem Capitoliumque L. zbežati, in turbam H. v vrvež, ad ianuam concessero Pl., vita per auras maesta concessit ad manes V. je izginilo, trans Rhenum c. T.
3. pren. preiti (prehajati) h komu ali v kaj, zapasti (zapadati) komu ali čemu, pripasti (pripadati): ne omne belli decus illuc (na ono stran) concederet T., victi omnes in nomen imperantium concessere S. vsi premaganci so prešli k zmagovalcem, c. in Tyrias leges Sil., Edessa et Beroea eodem concesserunt L. sta pripadli; occ.
a) kakemu nazoru, čeprav različnemu od svojega pritrditi (pritrjevati), pritegniti (pritegovati), h kaki stranki pristopiti (pristopati): c. in Attali sententiam L., in partes alicuius T. svoji stranki izneveriti se in potegniti s katero drugo, ut in sententiam Pisonis concederetur T., concessum est in condiciones L. pritegnili so pogojem = sprejeli so pogoje.
b) iz kakega položaja v drugačnega priti (prihajati), ukloniti (uklanjati) se čemu, vda(ja)ti se čemu, v kaj: in voluntariam deditionem L., in paucorum ius atque dicionem S., L., in populi Romani dicionem imperiumque L., concessere illuc (= ad illos) S.
II. z dat.
1. odstopiti (odstopati), umakniti (umikati) se, vda(ja)ti se, ukloniti (uklanjati) se, pokoriti pustiti (puščati) se, podleči (podlegati) komu ali čemu: Casina concedit homini nemini Pl., voluptas concedit dignitati Ci., bellum ac tumultum paci atque otio non concessurum Ci., c. temporibus rei publicae Ci. vdajati se v okoliščine, concedat laurea laudi Ci. poet., tempus puerile concessit iuventae O., operi meo concedite O. dajte prostora, obsidioni c. T. oblegance na cedilu pustiti; redk. abs.: postquam concessum propemodum de victoria credebant L. da so se skoraj tik pred zmago umaknili; pren.: naturae c. S. ali fato c. T., Plin. iun. (evfem.) = svoje smrti umreti, magnis c. fatis Val. Fl.
2. pren. komu prednost da(ja)ti, prednost prizna(va)ti, ne biti kos komu, slabši biti od koga, zaostajati za kom: (Germani dixerunt) sese unis Suebis concedere, quibus ne dii quidem immortales pares esse possint C., etsi nemini concedo, qui maiorem ex pernicie … rei publicae molestiam traxerit Ci. ep., c. aetati S., maiestati eius viri L., quantum concedant cornua ferro O.; V čem? ali glede na kaj? s samim abl.: nemini in illa causa studio et cupiditate Ci., nec amore in hanc patriam nobis concedunt T. ne zaostajajo za nami v ljubezni do …; s praep.: neque ei quidquam in desperatione concedo Ci. ep., ei de familiaritate c. Ci., ne Antonio … de gloria concederet T.; v pass. brezos.: Sulla, cuius fecundiae, non aetati a Manlio concessum S. čigar zgovornosti … je Manlij priznal prednost; abs.: is, concedentibus omnibus, … collega datur consuli L., nec, si muneribus certes, concedat Iollas V.
3. volji koga vda(ja)ti se, privoliti (privoljevati) v kaj, k čemu, odnehati, podvreči se, ugoditi, komu kaj po volji storiti (delati): numquam hodie concedes mihi? Ter., concessit senatus postulationi tuae Ci., huic pertinaciae concessit N., c. veris H. čast dajati resnici, inter se c. T. med seboj odnehati, zediniti se; v pass. brezos.: concessum ab nobilitate plebi de consule plebeio L. plemstvo je popustilo preprostemu ljudstvu v zadevi plebejskega konzula; abs.: dissuadente primo Vercingetorige, deinde concedente C.; occ. prizanesti (prizanašati), odpustiti (odpuščati), spregledati komu kaj: poëtae non ignoscit, nobis concedit Ci., c. alienis peccatis Ci., temere dicto concedi propter aetatem Ci., cui (vitio) si concedere nolis H.; abs.: ut concedendum et ignoscendum videatur Ci.
B. trans.
1. komu kaj odstopiti (odstopati), prepustiti (prepuščati), dopustiti (dopuščati), dovoliti (dovoljevati): alicui sedes suas Ci., sedes habere in Gallia ab ipsis concessas C., militibus praedam c. C., nervos atque cutem morti concesserat atrae H., c. pueris ludum tempestivum H., alicui impunitatem, libertatem, vitam C. komu pustiti (puščati), Atheniensibus principatum N., Siciliam c. L., concedendo omnia L. z neomejenim dopuščanjem, c. alicui victoriam Cu.; pesn.: ei formam (lepoto) c. O., nil praeter hanc animam c. O., me consortem nati concede sepulcro V. privošči … skupen grob. Čemu? z ad ali in in acc.: oppidum militibus ad diripiendum c. C. prepustiti, Calydona Dianae in iras V. da ohladi nad njim svojo jezo.
2. occ.
a) izogniti se česa, (po)pustiti ([po]puščati) kaj, vnemar pustiti (puščati), zanemariti (zanemarjati): auguratūs petitionem mihi (meni na ljubo) te concessisse dixisti Ci., c. rei publicae (državi v prid) dolorem atque amicitias suas Ci., partem octavam pretii Plin. iun.
b) kaznovanega pomilostiti, oprostiti ga na ljubo komu: (Caesar Attico) sororis filium concessit N., ut concessisti illum senatui, sic da hunc populo Ci., Montanus patri concessus est T.
c) komu kako napako oprostiti, spregled(ov)ati, ne upoštevati, odpustiti (odpuščati): c. omnibus omnia peccata et maleficia Ci., alicui delicta maiora Ci., in iudicando peccata liberûm misericordiae parentum (iz sočutja do staršev) Ci.
3. pren. dopustiti (dopuščati), dovoliti (dovoljevati), podeliti (podeljevati): concessa petere V. ali concessa amare O. kar je dovoljeno, abhorrere a maiorum consuetudine et concessis Ci. dopuščanja, te, dulcis amice, reviset cum Zephyris, si concedes H.; s finalnim stavkom: cetera lascivae faciant, concede, puellae O., concessit ei, ut regnaret Enn. fr., priusquam concessum sit, arma uti capiant et ad castra contendant C., concedant, ut hi viri boni fuerint Ci., conceditur, ne in conspectum cuiusquam veniat Hirt.; navidezno abs.: Caesar concedendum non putabat (sc. ut … proficiscerentur) C., si colloqui vellent, concessum est (sc. ut colloquerentur) C., ut ipsi concedi non oporteret, si in nostros fines impetum faceret C.; z inf., toda klas. le v pass.: de re publica nisi per concilium loqui non conceditur C., conceditur commune quiddam dicere Ci., sibi concessum esse transire in Africam L.; pesn.: fatis numquam concessa moveri adparet Camerina V. ki ji usoda ni dovolila, da se kdaj spreobrne; šele poklas. z inf. v act.: di faciles, peccasse semel concedite tuto O., servis concedere pueros huius aetatis verberare Cu.; z atrakcijo predik. imena: mediocribus esse poëtis non homines, non di, non concessere columnae H.; occ. (kako trditev) dopustiti (dopuščati), pripozna(va)ti, privoliti na kaj: iam istuc coacti a te paulo ante concessimus Ci.; s povedjo
a) v ACI: age, iam concedo non esse miseros, qui mortui sunt Ci., haec ubi concedentur esse facta Ci.; navidezno abs.: beatos esse deos sumpsisti; concedimus (sc. deos esse beatos) Ci., faciet, quod oportet; concedo Sen. ph. dobro, naj le stori.
b) kot vrinek s koncesivnim cj.: concedo, forsitan aliquis … quidpiam fecerit Ci., quare concedo, sit dives Cat. pren.: naturae c. S. ali fato c. T., Plin. iun. (evfem.) = svoje smrti umreti, magnis c. fatis Val. Fl.
2. pren. komu prednost da(ja)ti, prednost prizna(va)ti, ne biti kos komu, slabši biti od koga, zaostajati za kom: (Germani dixerunt) sese unis Suebis concedere, quibus ne dii quidem immortales pares esse possint C., etsi nemini concedo, qui maiorem ex pernicie … rei publicae molestiam traxerit Ci. ep., c. aetati S., maiestati eius viri L., quantum concedant cornua ferro O.; V čem? ali glede na kaj? s samim abl.: nemini in illa causa studio et cupiditate Ci., nec amore in hanc patriam nobis concedunt T. ne zaostajajo za nami v ljubezni do …; s praep.: neque ei quidquam in desperatione concedo Ci. ep., ei de familiaritate c. Ci., ne Antonio … de gloria concederet T.; v pass. brezos.: Sulla, cuius fecundiae, non aetati a Manlio concessum S. čigar zgovornosti … je Manlij priznal prednost; abs.: is, concedentibus omnibus, … collega datur consuli L., nec, si muneribus certes, concedat Iollas V.
3. volji koga vda(ja)ti se, privoliti (privoljevati) v kaj, k čemu, odnehati, podvreči se, ugoditi, komu kaj po volji storiti (delati): numquam hodie concedes mihi? Ter., concessit senatus postulationi tuae Ci., huic pertinaciae concessit N., c. veris H. čast dajati resnici, inter se c. T. med seboj odnehati, zediniti se; v pass. brezos.: concessum ab nobilitate plebi de consule plebeio L. plemstvo je popustilo preprostemu ljudstvu v zadevi plebejskega konzula; abs.: dissuadente primo Vercingetorige, deinde concedente C.; occ. prizanesti (prizanašati), odpustiti (odpuščati), spregledati komu kaj: poëtae non ignoscit, nobis concedit Ci., c. alienis peccatis Ci., temere dicto concedi propter aetatem Ci., cui (vitio) si concedere nolis H.; abs.: ut concedendum et ignoscendum videatur Ci.
B. trans.
1. komu kaj odstopiti (odstopati), prepustiti (prepuščati), dopustiti (dopuščati), dovoliti (dovoljevati): alicui sedes suas Ci., sedes habere in Gallia ab ipsis concessas C., militibus praedam c. C., nervos atque cutem morti concesserat atrae H., c. pueris ludum tempestivum H., alicui impunitatem, libertatem, vitam C. komu pustiti (puščati), Atheniensibus principatum N., Siciliam c. L., concedendo omnia L. z neomejenim dopuščanjem, c. alicui victoriam Cu.; pesn.: ei formam (lepoto) c. O., nil praeter hanc animam c. O., me consortem nati concede sepulcro V. privošči … skupen grob. Čemu? z ad ali in in acc.: oppidum militibus ad diripiendum c. C. prepustiti, Calydona Dianae in iras V. da ohladi nad njim svojo jezo.
2. occ.
a) izogniti se česa, (po)pustiti ([po]puščati) kaj, vnemar pustiti (puščati), zanemariti (zanemarjati): auguratūs petitionem mihi (meni na ljubo) te concessisse dixisti Ci., c. rei publicae (državi v prid) dolorem atque amicitias suas Ci., partem octavam pretii Plin. iun.
b) kaznovanega pomilostiti, oprostiti ga na ljubo komu: (Caesar Attico) sororis filium concessit N., ut concessisti illum senatui, sic da hunc populo Ci., Montanus patri concessus est T.
c) komu kako napako oprostiti, spregled(ov)ati, ne upoštevati, odpustiti (odpuščati): c. omnibus omnia peccata et maleficia Ci., alicui delicta maiora Ci., in iudicando peccata liberûm misericordiae parentum (iz sočutja do staršev) Ci.
3. pren. dopustiti (dopuščati), dovoliti (dovoljevati), podeliti (podeljevati): concessa petere V. ali concessa amare O. kar je dovoljeno, abhorrere a maiorum consuetudine et concessis Ci. dopuščanja, te, dulcis amice, reviset cum Zephyris, si concedes H.; s finalnim stavkom: cetera lascivae faciant, concede, puellae O., concessit ei, ut regnaret Enn. fr., priusquam concessum sit, arma uti capiant et ad castra contendant C., concedant, ut hi viri boni fuerint Ci., conceditur, ne in conspectum cuiusquam veniat Hirt.; navidezno abs.: Caesar concedendum non putabat (sc. ut … proficiscerentur) C., si colloqui vellent, concessum est (sc. ut colloquerentur) C., ut ipsi concedi non oporteret, si in nostros fines impetum faceret C.; z inf., toda klas. le v pass.: de re publica nisi per concilium loqui non conceditur C., conceditur commune quiddam dicere Ci., sibi concessum esse transire in Africam L.; pesn.: fatis numquam concessa moveri adparet Camerina V. ki ji usoda ni dovolila, da se kdaj spreobrne; šele poklas. z inf. v act.: di faciles, peccasse semel concedite tuto O., servis concedere pueros huius aetatis verberare Cu.; z atrakcijo predik. imena: mediocribus esse poëtis non homines, non di, non concessere columnae H.; occ. (kako trditev) dopustiti (dopuščati), pripozna(va)ti, privoliti v kaj: iam istuc coacti a te paulo ante concessimus Ci.; s povedjo
a) v ACI: age, iam concedo non esse miseros, qui mortui sunt Ci., haec ubi concedentur esse facta Ci.; navidezno abs.: beatos esse deos sumpsisti; concedimus (sc. deos esse beatos) Ci., faciet, quod oportet; concedo Sen. ph. dobro, naj le stori.
b) kot vrinek s koncesivnim cj.: concedo, forsitan aliquis … quidpiam fecerit Ci., quare concedo, sit dives Cat. - concha ženski spol školjka; ostriga; polževa hišica; želvja črepina, želvovina; luska, luskina; zaliv školjkaste oblike
concha del apuntador (gled) suflerska školjka
concha de perla biserovina
botón de concha gumb iz biserovine
meterse en su concha odljuden biti
tener muchas conchas, tener (gastar) más conchas que un galápago biti zelo zvit in pretkan - conclude [kənklú:d]
1. prehodni glagol (from iz; that da)
sklepati, skleniti; zaključiti
2. neprehodni glagol
končati, prenehati; sklepati
to conclude torej, potemtakem
to be concluded končati se
to conclude with končno še - concludere*
A) v. tr. (pres. concludo)
1. skleniti, sklepati:
concludere un affare skleniti posel
2. končati, zaključiti:
concludere un discorso zaključiti govor
3. (argomentare, dedurre) sklepati:
da ciò si può concludere che aveva torto lui iz tega je mogoče sklepati, da on ni imel prav
B) v. intr. prepričati:
sono obiezioni che non concludono to so pripombe, ki ne prepričajo
C) ➞ concludersi v. rifl. (pres. mi concludo) končati se - conclure* [kɔ̃klür] verbe transitif zaključiti, skleniti, (do)končati; sklepati (quelque chose de quelque chose kaj iz česa, à quelque chose na kaj); verbe intransitif odločiti se, izreči se (à za); figuré voditi k; juridique predlagati (à quelque chose kaj); obsoditi (à na)
conclure un mariage, le marché, un pacte, la paix skleniti zakon, kupčijo, pakt, mir
conclure son allocution zaključiti svoj nagovor
j'en conclus que ... iz tega sklepam, da ...
ce témoignage conclut contre lui to pričevanje dokazuje proti njemu
les experts ont conclu à la responsabilité totale izvedenci so se izrazili za popolno odgovornost
les juges conclurent à l'acquit-tement sodniki so se izrekli za oprostitev (obtoženca)
marché conclu! velja! kupčija je sklenjena! - conclusion [kɔ̃klüzjɔ̃] féminin zaključek, sklenitev, sklep; sklepanje; končni izid
en conclusion iz vsega tega sledi, skratka
conclusion d'un accord sklenitev sporazuma
arriver à la conclusion priti do zaključka
prendre ses conclusions staviti zaključne predloge
tirer la conclusion de quelque chose sklepati iz česa
conclusion, il n'y a rien à faire skratka, ne da se nič narediti - concordia -ae, f (concors)
1. enodušnost, istomiselnost, enotnost, složnost, sloga: concordiā parvae res crescunt, discordiā maxumae dilabuntur S., ex dissensione ad societatem concordiamque revocati Ci., concordiam constituere, confirmare Ci., disiungere Ci. ep. ali turbare L., ab diutina ira tandem in concordiam redigere ordines L., concordiae inter se consulere, concordiae in commune consulere L., concordiam et pacem firmare in perpetuum Cu., mirā concordiā vivere T. (o zakoncih), c. equestris Ci. (med vitezi), felix Pr., discors Lucan. (med pisano se gledajočimi knezi); pren. o abstr.: (temperantia) pacem animis affert et eos quasi concordiā quādam placat Ci., rerum agendarum ordo et, ut ita dicam, concordia Ci.
2. met. enodušen (zvest) prijatelj: et cum Pirithoo, felix concordia, Theseus O. eno srce in ena duša.
3. pren. soglasje, soglasnost, složnost, skladnost, privlačnost: Sirenum Petr. = sirenskega petja, vocum Col., nervorum Q., discors c. (sc. ignis et aquae) O. (prim.: discordia concors Lact.) ali rerum c. discors H. nesložna složnost (oksimoron): po Empedoklovem nauku, da vse nastane iz večnega nasprotovanja med prvinami, na katere delujeta νεῖκος καὶ φιλότης, rupta rerum c. Sen. ph., c. rerum et repugnantia Plin., c., quam magnes cum ferro habet Plin.
4.
a) pooseb. Concordia -ae, f Konkordija, Sloga, boginja sloge, ki je imela v Rimu in zunaj njega več svetišč, posvečenih po srečni poravnavi domače nesloge. Prvo tako svetišče je postavil Kamil na vzhodni rebri Kapitolija; tu je včasih zboroval senat: Ci., S., O.
b) več mest z imenom Concordia -ae, f Konkordija, poseb. α) venetsko mesto (zdaj Concordia Segittaria): Mel., Plin., Fr., Aur. β) luzitansko mesto: Plin.; — od tod preb. Concordiēnsēs -ium, m Konkordij(an)ci: Plin. γ) Concordia Iūlia Julijska Konkordija, rim. naselbina v betski Hispaniji, sprva Nertobriga: Plin., imenovana tudi Concordiēnsis colōnia Konkordijska kolonija (naselbina): Fr.; preb. Concordiēnsēs -ium, m Konkordij(an)ci: Fr. δ) triboško mesto v belgijski Galiji: Amm.
c) Concordia Konkordija kot osebno ime. α) priimek cesarja Vitelija: Suet. β) ime neke sužnje: Paul. (Dig.). - concupīscō -ere -cupīvī (-cupiī) -cupītum (incoh. glag. concupere)
1. hkrati (k čemu še) požele(va)ti kaj, zakoprneti po čem: suis rebus exhaustis fortunas nostras concupiverunt Ci., neque servitutem vestram ut antea, sed iam iratus sanguinem concupiscit Ci., c. praedia hominum Ci., timebatur, ne opibus elatus tyrannidem concupisceret N., domum aut villam c. S., toda: cum tu omnia concupisses Ci. ko si si vsega skupaj poželel.
2. (z oslabljenim pomenom predloga) zažele(va)ti si česa, zahrepeneti po čem, zahlepeti po čem: intemperanter concupiscere, quod videas N., plura concupivit, quam efficere potuit N., cum est concupita pecunia Ci., tribunos plebis c. L.; z inf.: Petr., Sassiam in matrimonium ducere concupivit Ci., pervertere civitatem c. N.; z ACI pass.: cum discerpi senatorem concupisset Suet.
3. brez incoh. pomena želeti si česa, hrepeneti po čem, zahtevati kaj, prisvajati si kaj: Cels., Plin., qui tantum agri occupavit, quantum concupivit Ci., non spolia Verris, sed existimationem populi c. Ci., credo vos … gloriam concupisse Ci.; abs.: abiit iam tempus, quo posses videri concupisse T.
Opomba: Kontr. obl. iz perfektove osnove: concupīstī, concupīstis, concupīsse, concupīssem, concupīsses (= concupīvistī, …): Ci. idr.