Franja

Zadetki iskanja

  • bemuse [bimjú:z] prehodni glagol
    zbegati, zmesti
  • bewilder [biwíldə] prehodni glagol
    zmesti, zbegati, premotiti, osupiti
  • bouleverser [-vɛrse] verbe transitif preobrniti, v velik nered, na glavo spraviti; premetati; podreti; figuré pretresti, zbegati, razburiti; (popolnoma) spremeniti

    la nouvelle de sa mort m'a bouleversé vest o njegovi smrti me je pretresla
  • confondere*

    A) v. tr. (pres. confondo)

    1. zmešati, pomešati

    2. zamenjati

    3. zmesti, zbegati; presenetiti

    B) ➞ confondersi v. rifl. (pres. mi confondo)

    1. pomešati se:
    confondersi tra la folla pomešati se med množico

    2. zmesti se, zbegati se:
    al sentire quelle parole si confuse ko je zaslišal te besede, se je zbegal
  • confondre* [kɔ̃fɔ̃dr] verbe transitif zmešati, zamenjati; združiti; figuré zbegati, zmesti, osupiti, vreči iz koncepta; osramotiti; uničiti, preprečiti, onemogočiti; juridique dokazati laž

    se confondre zmešati se; stopiti se, spojiti se; ne se razlikovati
    être confondu biti ves zmeden
    cela confond mon imagination to presega mojo domišljijo
    confondre un hypocrite zmesti, razkrinkati licemerca, hinavca
    je confonds toutes les dates, des noms zamenjujem vse datume, imena
    confondre deux jumeaux zamenjati, ne razlikovati dveh dvojčkov
    (vieilli) confondre les plans de l'ennemi prekrižati sovražniku načrte
    son insolence m'a confondu njegova nesramnost me je osupila
    ces deux couleurs se confondent de loin ti dve barvi se od dalečne razlikujeta
    se confondre en politesses cediti se od vljudnosti
    se confondre en excuses, en remerciements ne se nehati opravičevati, zahvaljevati
  • confound [kənfáund] prehodni glagol
    (z)mešati, osupiti, zbegati, presenetiti (with)
    zamenjati; osramotiti

    confound him! naj ga vrag vzame!
    confound it! hudiča!
  • confundá confúnd

    I. vt.

    1. zamešati

    2. zmesti, zbegati

    II. vr. zamešati se
  • confundir po-, z-mešati; zamenjati; zmesti, zbegati; osramotiti

    confundir con zamenjati z
    confundirse zmesti se, zbegati se; zardeti od sramu; izgubiti se v množici
    confundir los colores biti slep za barve
  • cōnfundō -ere -fūdī -fūsum

    1. zli(va)ti, sesuti, sesipati, (z)mešati: Plin., Sil., Icti., unā multa iura Pl. juhe, arenti ramo iampridem mitis olivae omnia confudit O. je premešal, aestu confundente dispares undas Cu., cum eius lacrimis lacrimas c. nostras O., venenum confusum (sc. cum pane) Ci.; refl.: cum ignis oculorum cum eo igni, qui est ob os offusus, se confudit Ci.; pass. z dat. ali z in in acc.: (ius) confusum sectis inferbuit herbis H., cruor in fossam confusus H., aes auro argentoque confusum Plin.; med.: qui (Alpheus) nunc ore, Arethusa, tuo Siculis confunditur undis (dat.) V. se steka, se meša z …, in chaos antiquum confundimur O., ex pluribus corporibus in unum cruor confusus est Val. Max.

    2. pren.
    a) (z)mešati = zediniti (zedinjati), združiti (združevati), strniti (strinjati): Cels., Sen. ph., Q., cuperem equidem utrumque (unā diiudicare), si posset, sed est difficile confundere Ci., tantā multitudine confusā C., duo populi confusi in unum L., in unum sermones confundi L. pogovor se je zlil v eno, nec … cum Marte confundet Thytoneus proelia H. in se ne bo spustil v boj, c. Venerem cum multo vino O., totum illud est cum virtute confusum T.; z dat.: diversum confusa genus panthera camelo H. pol panter pol kamela = žirafa, c. Atticis Dorica dicta Q.; poseb. o nasprotjih: fasque nefasque confusura ruit O., c. summa imis Cu. vse narobe postaviti, mare caelo Iuv., sacra profanis Cl.; tudi: ea philosophia, quae confundit vera cum falsis Ci.
    b) v neredu (z)mešati, pomešati, v nered spraviti (spravljati): Lucr., Lucan., Val. Fl., Sil., Suet., signa et ordines peditum et equitum c. L., eques pedesque confusi Cu., c. beluas (slone) Cu., confusis vocibus Cu. z zmedenim krikom, c. iura gentium L., in hac confusa et universa defensione Ci., an tu haec ita confundis et perturbas Ci., nec confundent ex diversis orationem Q.; o posameznih pojmih: iussus confundere foedus V. skaliti, prekršiti (gr. συγχεῖν), c. ordinem naturae, testamenti Val. Max., confusus ordo militiae, disciplinae T.; occ. α) skaziti, spačiti, popačiti, (do nespoznavnosti) potvoriti (potvarjati), zabrisati: Sen. tr., (Perseus) fractis confundit in ossibus ora O., confuderat oris exsanguis notas pallor Cu. je bila spačila znane poteze obraza, vultum c. Lunae O. omračiti, c. voltum, confusis voltibus Lucan., c. oris decorem vulneribus Val. Max., omnia corporis lineamenta Petr. ali si temporis spatio confusa corporum lineamenta essent Iust., signo cerae non confuso Plin. ne zabrisano, ne zalito. β) telo (o)slabiti, poseb. dušo zmesti, zbegati, zmesti: Lucr., Sen. ph., Stat., Iuv., Iust., neque apparet, quod corpus confuderit Cels., confusa pudore O. od sramu zmedena, non irā solum, sed etiam pudore confusus Cu., maerore recenti confusus L., haec tanto dicta animo … confudere audientium animos L., animus confusus cogitatione tantae rei L., nec minus Venus confusa est moriente Tibullo O. potrta, nunc male defensae confundant moenia Troiae O., confunditur animus et fatigatur tot disciplinis Q., hoc nomine vehementius confusus et sollicitus Val. Max., confundit plerosque similitudo nominum Plin., c. animum imagine tristi T., aliquem dolore confundit nuntius Plin. iun., c. aliquem festis diebus (ob praznikih) Plin. iun.; pogosto = v sram spraviti (spravljati), (o)sramotiti koga: Eccl. — Od tod adj. pt. pf. cōnfūsus 3, adv.

    1. zmešan, zmeden, neurejen: agmen Hirt., confusae stragis acervus V. kup vsevprek ležečih mrtvecev, c. ruina mundi, c. natura Lucr., c. clamor L. nejasno, zamolklo, verba c. O., vox c. Lucr., Val. Max., os c. Plin. iun. nerazločna izgovorjava, confusae urbis sonus V., castra confusa tumultu L., ita confusa est oratio, ita perturbata, nihil ut sit primum, nihil secundum Ci., homines inconditis vocibus incohatum quiddam et confusum sonantes Ci., spectandi morem confusissimum ordinavit Suet., confusae quaestiones (kot naslov knjige) Gell. spisi mešane vsebine; utraque res coniuncte et confuse comparata est Corn. zmešano, confuse et permixtim dispergere Ci., confuse loqui, agere Ci., confusius hesterno die est acta res Ci., confuse universis municipiis constituere pretium Icti. vsem, vsevprek, brez razlike, informis materia confuse habens caelum et terram Aug.; subst. neutr. pl.: onusti cibo et vino perturbata et confusa cernimus Ci. neurejene in zmedene sanje.

    2. zmeden = zbegan, preplašen, zaprepaden, osupel, potvorjen: vultus L., confusi vultus O. žalostni, ore confuso magnas perturbationis notas prae se ferens Cu., confusior facies T., pavor confusior Plin.; (o osebah): Ap., confusus et incertus animi L., confusus animo L., confusus ex recenti morsu animi L.; pesn. (o poosebljenih stvareh): carmina confusa pudore (od sramu) O., tako tudi: rosa confusa rubore (od rdečice) Col. poet.
  • confuse [kənfjú:z] prehodni glagol
    zmešati, zbegati, v zadrego spraviti; zamešati, zamenjati
  • consterner [kɔ̃stɛrne] verbe transitif osupiti, zmesti, zbegati, presenetiti, prizadeti, potreti
  • cōnsternō -āre -āvī -ātum (iz *conpsternō, tj. cum in indoev. kor. pster ali pstur splašiti; prim. gr. πτῡ́ρω plašim, πτύρομαι splašim se, prestrašim se)

    1. (živali) splašiti = plašiti, prestrašiti, pass. splašiti se: clamoribus dissonis ita consternavit equos, ut … L.; v pass.: consternantur equi O.; pogosto pt. pf. cōnsternātus 3 splašen, plašen: equi camelique consternati L., cum consternatis diripereris equis O., pavidāque petebat (cerva) consternata fugā … campos Sil., equo consternato Suet.

    2. pren. (ljudi)
    a) (pre)plašiti, osupniti, zbegati: flammis in castra tendentibus ita consternavit hostes, ut … L., turmasque metu consternat inani Stat.; pogosteje v pass., poseb. pt. pf. cōnsternātus 3 preplašen, plašen, plah, zastrašen, osupel, zbegan: sic sunt animo consternati C., consternati fugiunt Hirt., pavida et consternata multitudo L., consternato agmine abeuntes L., consternati Timores O., consternatus transcursu fulminis, consternatis et … anxiis omnibus Suet.; occ. preplašiti = odpoditi, prepoditi, napoditi: tantae corporum moles fundis sagittisque in fugam consternatae sunt L., foedā fugā consternari T., Coriolanus prope ut amens consternatus ab sede sua L. planivši plaho s (svojega) sedeža.
    b) (raz)dražiti, (raz)jeziti, razsrditi (razsrjati), razburiti (razburjati), vznemiriti (vznemirjati), razvne(ma)ti: tumultu etiam sanos consternante animos L.; pogosteje v pass.: sic sunt animo consternati homines insueti laboris, ut … C., duo populi delectūs acerbitate consternati L., Galli … metu servitutis ad arma consternati L. od strahu k uporu prisiljeni.
  • conturbar vznemiriti, zbegati, (na)ščuvati

    conturbarse ustrašiti se
  • conturbō -āre -āvī -ātum

    1. zmesti, zmešati, v nered spraviti (spravljati), zbegati: pedes Pl. križem premetavati, basia Cat. vse križem poljubljati se, cum sacra ludosque conturbas Ci., c. hostes, Romanorum ordines S., equites tormentis Cu., rem publicam S., rem S. (Iug. 79, 7) vso stvar (vse dolgove) tako mešati, da je odločitev nemogoča, fortunam alicuius Caelius in Ci. ep. prevetriti, publicos mores Sen. ph., annum a divo Iulio ordinatum, sed postea neglegentiā conturbatum et confusum rursus ad pristinam rationem redegit Suet.; occ.
    a) zmesti = nerazločno narediti, nespoznavno storiti: signa (ločila) Ci., imaginum notas Corn., conturbari vocem Lucr.
    b) posl. c. alicui rationes suas komu račune v nered spraviti, račune zmešati, pren. zmotiti koga: Ter.; abs.: conturbare svoje denarne (premoženjske) razmere v nered spraviti = plačevanje ustaviti, „na boben (na kant) priti“, stečaj objaviti: Icti., verum fac me multis debere … ; utrum igitur me conturbare oportet an … hoc nomen … dissolvere? Ci., conturbabit Atlas Mart.; enako popolnoma: c. rationem Ulp. (Dig.); pren. conturbare propadati, na rob prihajati (priti): sic Pedo conturbat Iuv., qui postquam conturbavit Pert. ko je bil popolnoma izgubljen.

    2. pren. duha, srce zmesti, zmešati, (z)motiti, (z)begati, vznemiriti (vznemirjati), (pre)plašiti, osupniti, v zadrego spraviti (spravljati): Corn., c. animum Lucr., vis animi atque animaï conturbatur Lucr., incidunt saepe multae causae, quae conturbent animos utilitatis specie Ci., quid est? num conturbo te? Ci., conturbari Graecam nationem Ci., iste pertimuit et conturbatus est Ci. je zaprepaden, valetudo tua me valde conturbat Ci. ep. — Od tod adj. pt. pf. conturbātus 3

    1. zmeden, vznemirjen: oculus Ci. kalno, animus Ci.

    2. occ. (o osebah)
    a) zbegan, zmešan, zmeden: et mehercule eram in scribendo conturbatior Ci. ep.
    b) vznemirjen, osupel, zaprepaden, prepadel, v zadregi: ubi me conturbatum vident Ci., se tristem et conturbatum domum revertisse Ci.
  • dash1 [dæš]

    1. prehodni glagol
    treščiti, vreči, metati; (po)škropiti; zbegati, (z)mešati; (raz)redčiti, primešati; načrtati; suniti
    sleng preklinjati; uničiti, razbiti

    2. neprehodni glagol
    izbruhniti, počiti, brizgniti, pljuskniti

    to s.o.'s hope razočarati koga
    to dash one's spirits užalostiti, pobiti
    to dash through thick and thin iti čez drn in strn
    to dash to pieces razbiti
    dash it!, dash you! vraga!, presneto!
  • daze1 [deiz]

    1. prehodni glagol
    oslepiti; zbegati, osupiti, presenetiti, omamiti

    2. neprehodni glagol
    bleščati se
  • dazzle1 [dǽzl] prehodni glagol (with)
    oslepiti, omamiti; zbegati, osupiti; kamuflirati
  • dēbilitō -āre -āvī -ātum (dēbilis)

    1. (o)hromiti, (o)mrtviti: hominem, membrum Cels., membra debilitavit lapidibus, fustibus, ferro Ci., corpus debilitatum Ci., vulnere debilitatus Cu.

    2. occ. pohabiti (pohabljati), raniti, pokvečiti, poškodovati: saucii saepe homines, cum corpore debilitantur, animo tamen non cedunt Ci., debilitati inter saxa rupesque L., L hominum milia eo casu debilitata sunt T.

    3. pren. (o)slabiti, ovirati, zadrževati, zmanjšati, zlomiti: quorum … audaciam … debilitavi in foro Ci., quae (hiems) nunc oppositis debilitat pumicibus mare H. jemlje morju moč, nisi civium suorum invidia debilitatus esset N., opes adversariorum debilitatae N., senectus debilitat vires animi V.; occ. (duševno) pobi(ja)ti, potreti, streti, zlomiti, vzeti komu kaj (npr. upanje, srce), pogum, srčnost vzeti (jemati) komu, zbegati ga: spem Ci. ep. ali animum alicuius Ci., ne cognitā filii morte animi militum debilitarentur N. da ne bi vest o sinovi smrti zbegala vojakov, recitatis litteris debilitatus atque abiectus conticuit Ci., dolor fortitudinem debilitat Ci., metus eloquentiam debilitat T.
  • déconcerter [-sɛrte] verbe transitif zbegati; zmesti; prekrižati, preprečiti

    déconcerter les projets prekrižati načrte
    se déconcerter zbegati se, zmesti se
    il se laisse déconcerter facilement on se hitro zmede
  • décontenancer [-kɔ̃tənɑ̃se] verbe transitif zbegati, zmesti

    se décontenancer zmesti se
    il se décontenance facilement on se hitro zmede