Franja

Zadetki iskanja

  • Regierungszeit, die, čas vladanja, vladavina
  • regimen -inis, n (regere)

    1. vodenje, krmarjenje, krmiljenje, upravljanje, vodstvo: fluctūs regimen (sc. navis) impediunt T., regimen cohortium, equorum T. vrhovno poveljstvo, nadpoveljstvo.

    2. uprava, upravljanje, vlada, vladavina, vladanje, vladarstvo, (nad)oblast: totius magistratus L., rei publicae T., vitae Lucr.; occ. abs. = državno vodstvo, državna oblast, vladarstvo, gospostvo: Enn., Stat. idr., regimen in omnia T.

    3. meton. kar ravna, uravnava, vodi, krmili
    a) pesn. krmilo: Petr. poet., regimen carinae flectere O.
    b) pren. vodnik, voditelj, vladar, (po)glavar, upravitelj: rerum L. države, rerum humanarum Val. Max.
  • régimen (množina: regímenes) moški spol vedenje, obnašanje; režim, vladavina; medicina način življenja, dieta

    régimen alimenticio bolniška hrana, dieta
    régimen desclorurado neslana dieta
    régimen fiscal državna uprava
    régimen lácteo mlečna dieta
    alimento de régimen dietična jed
    guardar régimen držati se diete
    poner a régimen komu dieto predpisati
  • rēgnum -ī, n (regere, rēx)

    1. vlada(nje), vladarstvo, vladavina, neomejena oblast: alicui regnum deferre C., regnum concutere L., regni cupiditate inductus C. iz želje po oblasti, iz vladoželjnosti, iz vladohlepja; metaf.: nec regna vini sortiere H. = gr. ἀρχιποσία predsedstvo pri popivki, stoloravnateljstvo, sub regno Cinarae H. ko je imela Cinara (Kinara) oblast nad menoj, regnum lusu sortiri T., sub regno tibi esse omnes animi partes Ci., si aliquid regni est in carmine O. moč.

    2. kraljestvo, kraljevanje, kraljevska oblast in čast, kraljevski prestol: regnum agere, affectare L., privatus regnum est adeptus (sc. Cyrus) N., regnum Numidiae S., ei regnum dare N. koga narediti (postaviti) za kralja, naspr. regnum alicui adimere ali eripere Ci., C., Cu., Eutr. koga vreči (pahniti) s prestola, komu vzeti kraljestvo (kraljevsko oblast); occ. kraljev(sk)a hiša (rodovina), kraljeva stolica (prestolnica): propter necessitudines regni C. zaradi njegovih zvez s kraljevo hišo, hoc regnum dea gentibus esse tendit V. glavno mesto sveta.

    3. v negativnem pomenu vlada(nje) = samovlada, samovladje, samodrštvo, samodržje, tiranstvo, tiranija, tiranska (nad)oblast, trinoštvo, samosilje, samosilstvo, samosilništvo: cum Timophanes tyrannidem occupasset et (sc. Timoleon) particeps regni posset esse N., regnum petere, appetere, occupare Ci., Dionysius regnum filio reliquit N., crimen regni O., in plebe Romana regnum exercere L. zatirati, trinoško vladati, hoc vero regnum est et ferri nullo pacto potest Ci., regnum iudiciorum, forense Ci.

    4. meton.
    a) država, kraljestvo, kraljevina: omnes urbes, agri, regna denique venierunt Ci., fines regni C., patrio regno pulsus L., regnum caelorum Hier. nebeško kraljestvo; pesn.: cerea regna V. lončki (prim. rex apum), Cerberus regna (sc. Ditis) personat V. podzemeljsko kraljestvo, kraljestvo senc (sence in teme (temine)).
    b) metaf. področje, posestvo, last, lastnina, svojina: nisi hic in tuo regno essemus Ci., mea regna videns mirabor aristas V., deserta regna pastorum V.
    c) regna = reges vladarji, oblastniki, mogočniki, mogočneži, mogočnjaki: Stat.
  • reign1 [réin] samostalnik
    vladanje, doba vladanja; vlada, gospostvo; vladavina, upravljanje; suverenost; področje; (redko) država

    in (under) the reign of Queen Victoria za vladanja kraljice Viktorije
    the Reign of Terror strahovlada (v francoski revoluciji)
  • scēptrum (VARR. piše scaeptrum) -ī, n (izpos. σκῆπτρον)

    1. vladarska palica, žezlo vladarjev in zmagoslavnih vojskovodij (čisto lat. scipiō): PAC. AP. NON., O., STAT., IUV., IUST., CL. idr., sedens cum purpura et sceptro CI., sella aurea cum sceptro et diademate N., sceptrum Iovis, Augusti SUET.

    2. metaf.
    a) šalj. učiteljeva palica: sceptra paedagogorum MART.
    b) bot. drugo ime grma, imenovanega aspalathus: PLIN.

    3. pesn. meton. vladarstvo, vladanje, oblast, gospostvo, vladavina, kraljestvo: sceptra flacent ACC. AP. NON., natus uti tute sceptrum poteretur patris ACC. AP. NON., potiri perenni sceptro O., potiri sceptris V., sceptra potitus LUCR., sceptra Asiae tenere O., sceptrum Ditaci regis, pulsus solio sceptrisque paternis, sceptra ... petit Euandri, reponere in sceptra, tu sceptra Iovemque concilias V., sceptra mihi liquit Pelops POËTA AP. Q., transferre sceptra alio STAT.
  • sōglio m (pl. -gli)

    1. prestol, sedež:
    soglio pontificio, reale papeški sedež, kraljevi prestol

    2. vladavina, vladarstvo
  • status2 -ūs, m (stāre)

    1. stanje, stoja: status, incessus, sessio, accubatio Ci., habitus, vultus, status, motus Ci.; meton. (konkr.) način stanja = postavitev, ustop, drža, položaj: signorum figura, status Ci., erectus Ci., rectus, indecorus Q., hoc usque eo totā Graeciā famā celebratum est, ut illo statu Chabrias sibi statuam fieri voluerit, quae publice ei ab Atheniensibus in foro constituta est N., artificis status ipse fuit O. sama drža je bila umetniška, je kazala (razodevala) umetnika, status citharoedicus Ap., stare pertinaci statu Gell.; v pl.: crebro commutat statūs Pl., ex quo factum est, ut postea athletae ceterique artifices iis statibus in statuis ponendis uterentur quomodo (= quibus) victoriam essent adepti N., effingere status quosdam Q.; occ. vojaška postavitev, vojaški položaj, tudi borilski ustop, borilska drža, borilski gard: in statu stat senex Pl., statu movere hostem L., statum proeliantis componit Petr., Manlius statum Galli conturbavit Quadr. ap. Gell., minaci Porphyrion statu H.; metaf.: saepe adversarios de statu omni deiecimus Ci. smo vrgli iz … borilske postavitve = smo popolnoma zbegali, quae (sc. vis) … animum perterritum loco saepe et certo de statu demovet Ci., neque enim dubito, quin ii tales viri … de statu suo declinarint Ci., constanter in suo manebat statu Ci.

    2. metaf.
    a) postava = stas, telesna velikost, rast, statúra: mediastinus (sc. servus) qualiscumque status potest esse Col., canis status longior productiorque Col., in gallinaceis status altior quaeritur Col., longissimi status Col.
    b) stan = stanje, položaj, razmere, okoliščine, kakovost, státus: nihil semper suo statu manet Ci., restituere aliquem in pristinum statum Ci., deteriore statu esse Ci., in pristinum statum redire C. dobiti prejšnjo (nekdanjo) veljavo, cum iam ille urbanas res … commodiorem in statum pervenisse intellegeret C. da so se razmere v mestu izboljšale, da se je položaj v mestu izboljšal, eo tum statu res erat, ut … C. razmere so bile tedaj take, da … , tedaj je bilo na tem, da … , cum in hoc statu res esset (essent) L., post tertium diem, quam in hoc statu fuerat Cu., omnis Aristippum decuit color et status et res H., flebilis ut noster status est O.; z gen.: civitatis Ci., L., rei publicae, optimatium, mundi, orbis terrae, naturae, vitae Ci., sollicitare statum quietae rei publicae L., status rerum Ci. ep., L., mentis Ci., Sen. tr., animi Sen. ph., neque de statu nobis nostrae dignitatis est recedendum Ci. odstopiti od dosedanjega ugleda, opustiti dosedanji ugled, hic belli status erat T., status caeli L., Cu., Col., Sen. tr. ali caeli et stellarum Ci. ali aëris Lucr. stanje, kakovost; v pl.: ad omnes vitae status Ci. ep., regum status decemviris donabantur L. pravice.
    c) occ. α) (v pozitivnem pomenu) ugodno (trdno) stanje, ugoden (trden) položaj, ugodne (naklonjene, cvetoče) razmere, obstanek, obstoj, blaginja, blagor, blagovitost: rei publicae statum labefactare Ci., salutem suam in discrimen offerre pro statu civitatis et pro communi libertate Ci., nullum habentibus statum ali omnibus statum concupiscentibus Vell. blaginjo; v pl.: multorumque excisi status T. in blaginja mnogih je bila uničena. β) (v negativnem pomenu) nesrečno stanje, neugoden položaj, neugodne razmere: is urbanarum rerum status, ut ita dixerim, fuit Amm. γ) država, vladavina, vladanje, vladarstvo, (nad)oblast: statui Romano prodesse Amm., recepto Orientis statu Vop. δ) stan po rojstvu (stan svobodnorojenega ali suženjski, patricijski ali plebejski), družbeni sloj, družbeni položaj, družbeni status: Icti. idr., adgnationibus familiarum distinguuntur status Ci.; statū līber ali statū lībera, gl. statū-līber. ε) status (sc. aetatis) starost 25 let, moška doba, polnoletnost, doletnost, doraslost, odraslost: Cod. I., cum ad statum suum frater pervenisset Dig. ζ) kot ret.t. t. status causae ali samo status stanje (status, položaj) stvari, stanje preiskave: Ci. idr., statum Graeci στάσιν vocant Q. η) kot gram. t.t. glagolski način: per genera, tempora, personas, modos, sive cui status eos dici … placet Q.
  • володі́ння с., posést -i ž., vladavína -e ž.
  • режи́м ч., režím -a m., vladavína -e ž.
  • Celtae -ārum, m Kelti, veliko indoevr. ljudstvo, v širšem pomenu skupina vseh rodov, ki so prebivali pred germanskim navalom v zgornji Italiji od umbrijskega obrežja (Sena Gallica!) proti severu do Donave in Rena, v Galiji, Britaniji in delu Hispanije; pri Rimljanih v ožjem pomenu rodovi srednje in južne Galije: C., L. idr. Od tod

    1. adj. Celticus 3 keltski =
    a) srednje- in južnogalski: Gallia, spolia Plin., spica Plin. Val., nardus Plin. Val. = subst. celtica -ae, f: Th., Prisc., Plin. Val.
    b) gornjeitalski: rura Sil.
    c) Celtica gēns keltsko v današnji španski Galiciji: Mel., tam prōmunturium Celticum Keltsko predgorje: Mel., Plin.

    2. subst.
    a) Celtica -ae, f (sc. terra) Keltsko (ozemlje) α) v Hispaniji: Plin. β) visoko na severu ob Belem morju: Plin.
    b) Celticī -ōrum, m (sc. populi, Κελτικοί) Keltiki = Celtica gens: Mel., Plin.
    c) Celticum -ī, n (sc. nomen ali imperium, τὸ Κελτικόν) Keltsko = skupina keltskih rodov v Galiji, keltska vladavina: L.
  • dēmocratīa -ae, f (gr. δημοκρατία) vladavina ljudstva, demokracija: Serv.
  • Geldherrschaft, die, vladavina denarništva
  • Klassenherrschaft, die, razredna vladavina
  • papízem -zma m papizam, papinstvo, vladavina pape
  • ploutocratie [-si] féminin plutokracija, bogataši kot vladajoča družbena plast, vladavina velikih finančnikov
  • Pöbelherrschaft, die, ohlokracija, vladavina drhali
  • princìpāt -áta m
    1. principat: principat je doba vladavine prvih rimskih vladara
    2. principat, vladavina principa, gl. princip
  • tetrarchy [tí:tra:ki] samostalnik
    zgodovina tetrarhija, vladavina štirih (mož), štirivladje
  • triumvirát m (lat. triumviratus) trijumvirat, vladavina trojice