Franja

Zadetki iskanja

  • 1 (adv. abl. zaimka id)

    I. abl. causae zato, zaradi tega: eo vereor Ci., eo custodias hostium fallebant L., eo natus sum S.; s kavzalnim stavkom: plausus eo praetermissus, quia … Ci., hoc eo per te agebatur, quod … Ci., non eo dico, quia … Q.; s finalnim stavkom: eo dico, ne … Pl., non eo dico, quo … Ci., hoc eo facit, ut ille abesset Ci.; tudi: non eo haec dico, quin faciam Pl.

    — II. pri komp. kot abl. mensurae tem bolj, tem več, poseb.: quō — eō čim — tem: eo facilius facere potes Pl., obtestor vos atque eo magis, si adventicia pecunia petitur Ci., eo setius N.; quo studiosius absconditur, eo magis enitet Ci., eo gravior est dolor, quo culpa maior Ci. ep., unde eo plus opis auferret, quo minus adtulisset gratiae Ci.; prim.: eō — quantum L.

    — III.

    1. abl. loci tam, ondi: eo fuit Ci., eo loci Ci., cum tu eo quinque legiones haberes Ci.; pren.: res erat eo iam loci, ut … Ci. prišlo je že do tega.

    2. pri glagolih premikanja: tja, tjakaj: eo venire Ter., eo transferre apes Varr., eo postquam ventum est Ci., eone pirata penetravit? Ci., eo mihi nuntium miserunt Ci., eo se recipere C., eo imponere milites C., eo mittere N.; prim.: hoc eo valebat N. je merilo tja.

    3. (časovno) tako dolgo: usque eo non moleste tulit, donec … Ci., bibitur usque eo, dum … Ci., ferrum usque eo retinuit, quoad nuntiatum est N.

    4. tako daleč, dotlej: Col., Suet., eo redeunt fortunae meae Ter., eo rem iam adducam Ci., res eo est deducta N., usque eo despicere, ut … N., eo prorumpit hominum cupiditas Ci., eo enim usque progreditur, ut … Ci., atque ille eo processit, ut nihil gloriosum aestumet S.; z gen.: Q., Plin. iun., Fl., Iust., eo miseriarum venturus eram S., eo consuetudinis res est adducta L., eo rerum ventum erat Cu.

    5. k temu (še): eo accessit studium doctrinae Ci., eo accedebat, quod … Ci.
  • 2 -īre -iī (pesn. in neklas. tudi -īvī) -itum

    I. na splošno o telesnem gibanju in premikanju, torej = iti, priti, hoditi, jezditi, voziti se, jadrati, plavati, leteti, letati, premikati se idr.; vrste premikanja določajo samostalniki;

    1. abs.: Syrum ire video Ter., i, lictor L., eat nobiscum Ci., copias suas non ituras esse N., negant medici sine nervis posse ire Petr.; kot imp., uvajajoč druge imp.: ite, ferte citi V.; iron.: i, nunc, offer te V., i nunc et versus meditare H.; z notranjim obj. (= ἰέναι ὁδόν): iter altum ire V., itque reditque viam V., ire novas vias Pr. potovati (na pot iti) v neznane dežele, ignotas ire vias Val. Fl.

    2. iti kam
    a) z acc.: ire malam rem ali malam crucem Kom. = iti k vragu, ire exsequias Ter., ali pompam funeris O. za pogrebom iti, ire Tolosam Ci., Italiam V., nos sitientes ibimus Afros V., infitias ire Cu. tajiti, quod nemo infitias ibit N.
    b) pesn. tudi z dat.: ibat bello (v boj) Virbius V., ire viro Pr., ire sorori Sil. iti k … ; z dat. commodi: ire (suis) subsidio (na pomoč) C., N.
    c) s sup.: cubitum ire Pl., Ci., dormitum ire H., venatum (na lov) iri V., ludos spectatum ire N.; pren. (prim. II. 4.) hoteti, nameravati kaj storiti: tu mihi laudem is quaesitum Ter., ei servitum ire V. služiti mu hoteti, ultum ire iniurias S., ultum ire, repletum ire Cu., neu gentem perditum iret L., alienas pecunias ereptum ire Plin., res Romanas armis scelestis raptum ire T., illusum ire pueritiae T., Arsacidarum fastigium ultum ire volens T.; v tej zvezi tudi inf. pr. pass. īrī, s katerim se tvori inf. fut. pass.: rescitum iri Ter., occisum iri Ci., leve visum iri N., relictum iri S.; s stopljenim m tudi npr. defensuiri, reddituiri.
    č) z inf.: it visere Ter., in Ephesum hinc ibit aurum arcessere Pl.
    d) s praep.: ire ad tonsorem Pl., ad cenam, ad forum Ter., ad Dionem eant inermes N., ire in colloquium ad aliquem L., ad solitum opus O., ad mortem Cu., ad urbes Ausonias Val. Fl., ad Graeciam Amm., in carcerem Pl., i in malam crucem Pl., ali in malam rem Ter. = da te zlodej! vrag te nesi! ire in exsilium Ci., in idem conclave Ci., in consilium Ci., in suffragium L.; drž.pr. (o glasovanju v kuriji, v senatu): in alicuius sententiam (pedibus) ire Ci., L. pritegniti komu, sprejeti mnenje ali nasvet koga, ire in eam partem, qua sentitis Plin. iun., itum in sententiam Rubelli Blandi T., itum est in voluntatem quorundam Amm. obveljalo je mnenje nekaterih, ire in alia omnia Ci. ali in aliena omnia Ci. ep. glasovati zoper, za nasprotno, nasvet zavreči; jur: in ius ire Pl., Ci., N. pred sodišče stopiti, pred sodnika priti, in ius ire ad aliquem Aur. na sodbo iti h komu, ire ad iudicem L., in forum Q.; ire sub furcam H., sub terram Suet. — Od kod? z adv.: unde is? Ter., eodem, unde ierat, se recepit N.; pren.: nesciebam, quorsum tu ires Ter. kam meriš (s tem); z abl.: portis V. pri vratih ven, sacris O. od darovanja, it tectis manus Val. Fl.; s praep.: a navibus, de imis sedibus, e consilio V. Kje? sl. večinoma kod? z abl. loci: viā L., quā viā itur Hennam Ci. koder se gre v Heno, ibam forte viā sacra H., eodem itinere ire L., ut eā (sc. via) elephantus … ire posset, quā … N.; s praep.: in via Ter., per Italiam L., per amnes O. Kako? z adv.: i prae Pl., modestius ire obviam Pl., obviam ire alicui N., ire celeriter Ci., L., tuto Ci., tardius S., retro Cu., cessim Iust.; z abl. modi: maximis itineribus L. v kar najbolj pospešenih pohodih, immissis habenis ire Val. Fl. jezditi; s predik. določilom: cui Achates it comes V. ki ga spremlja Ahat, praecipitem ire Iuv., Suet., mores ire coepisse praecipites L., propadati, L., errantem ire Q.; z abl. instrumenti: gradibus grandibus ire Pl., pedibus ire peš iti: Pl. ali po suhem iti: L., navibus ire V., Suet., ali puppibus ire O. (od)pluti, equo ire V., equis ire L. (od)jezditi (prim.: super equos ire Iust. jezditi), curru, plaustro ire L. voziti se, alis ire Val. Fl. po zraku leteti, leteti; cursu ire Val. Fl. podobno: in equis quattuor ire O. voziti se v četverovprežnem vozu, bigis it Turnus in albis V. se pelje, ire in reda Mart.; pesn. abs.: prosequitur surgens a puppi ventus euntes V. proč plujoče, odrivajoče, equites ibant tercentum V. je jezdilo proč, je odjezdilo, ventus adspirat (Iridi) eunti V. leteči.

    3. occ. (voj.)
    a) ire ad saga Ci. po vojni plašč iti = ire ad arma Caelius in Ci. ep., L., Vell., ali in arma Fl. (za) orožje zgrabiti, za orožje prijeti, na boj (vojno) pripravljati se, ire in ordines Cu., ali in aciem Q., T.
    b) ire ad (adversus, in, contra) aliquem iti nad koga, napasti ga, lotiti se ga, nasproti iti (stopiti) komu: infestis signis ad se ire C., veriti, ne ad se iretur L., ad hostes isse Q., ire contra hostem C., in hostem L., Cu., Stat., in hostes Val. Fl., in Euryalum V., in Iovis ire domum O. (o Gigantih), ire adversus hostem T.; tudi (o krajih, utrdbah): ire in Capitolium L., in turrim Iuv.; z adv.: obviam ire hostibus N., ire contra T.; pren. (v nevojaškem pomenu): dictis it contra dicta tyranni V., tu ne cede malis, sed contra audentior ito V.

    II. pren. (o stvareh)

    1. iti, hoditi, vzdigniti (vzdigovati) se, prodreti (prodirati), teči: qua sucus non it in artus Lucr., sanguis naribus ibat Lucr. je udarjala iz nosa, it naribus ater sanguis V., per artus it cruor V., per artus sudor iit V., it fumus in auras V., Euphrates ibat iam mollior undis V., Timavus it mare proruptum V. teče, da bi prodrl v morje, per caelum ibit (Phoebe = luna) V., tempestas it per campos V. razsaja, buči, Eurus … desinit ire Pr. veti (pren.: cum a Theodosii partibus in adversarios vehemens ventus iret Aug., telum it Lucr., iit (ali īt) hasta Tago per tempus utrumque V., quantum semel ire sagitta missa potest O., quamvis remige puppis eat O., duce te … it ratis? Val. Fl., it bello tessera signum V. gre okrog, kroži, circulus auri it per collum V. obdaja vrat; alvus non it Ca. telo je zapečeno; pesn.: ibat tripes grabatus Mart. je šla s teboj; (o rastlinah) pognati (poganjati), (vz)kliti: Ca.; o abstr.: iti, širiti se, razširiti (razširjati) se: it clamor ad aethera = (dat.) caelo V., fama it per urbes V., per oppida facti rumor it O., si non tanta quies iret V. ko bi ne nastopil (nastal), pugna it ad pedes L. začne (začenja) se bojevanje peš.

    2. preiti, preteči, (pre)miniti ([pre] minevati), (iz)giniti: dies it Pl., quotquot eunt dies H., it dies et redit Val. Fl., homo it Lucr., eunt anni O., sex mihi natales ierant O., sic eat quaecumque Romana lugebit hostem L. pogini.

    3. napredovati, od rok iti; izteči (iztekati) se: ut res ire coepit, haud scio, an id futurum sit Ci., de Attico optime it Ci. ep., saevae nutu Iunonis eunt res V., di … eodem cursu … res ire patiantur Cu., miror ista sic ire Sen. ph., omnia fatis Caesaris ire videt Lucan., ponerent odia in perniciem itura T.

    4. preiti v kaj, prehajati v kaj: sanguis it in sucos O., ire in corpus Q. v meso iti, (o)debeleti.

    5. it in saecula vest pride do poznih vekov: ibit in saecula fuisse principem, cui … Plin. iun.

    6.
    a) v kako stanje spraviti se ali priti, začeti kaj, spustiti (spuščati) se v kaj, zagnati se v kaj, vda(ja)ti se čemu, lotiti se česa, nameravati kaj: ire in matrimonium Pl. stopiti, cogit amor homines ire in lacrimas V. razjokati se, ierat in causam praeceps L. zagnal se je bil na vrat na nos v stvar, in subsidium (= dat.: subsidio) ire Ci., ire in poenas V., O., in scelus O., ire exemplis deorum O. primerjati se z bogovi, ire per leges O. vdati se zakonom, prevzeti jih, ire in crudelitatem O., in litem certaminis O., in rixam Q., ibatur in caedīs T., ire in exemplum T., ire in sudorem Fl. spotiti se; pomni: ire in duplum Ci. še enkrat tolikšno globo dati (plačati).
    b) ire per aliquid tako rekoč kaj prehoditi = kaj prebiti, doživeti: ire per laudes (slavna dejanja) tuorum O., ire per exempla cognata O. isto kazen trpeti kakor sorodniki, ire per disciplinas Q.

    7. v podkrepitev imp. ali fut.: ite agite Pl., i verbis virtutem illude superbis V., i sequere Italiam V., i nunc et iuvenis specie laetare tui Iuv., ibo et modulabor V.

    Opomba: Ker je glag. intranzitiven, se lahko v pass. rabi le brezos. (v 3. osebi sg.): itur, ibatur, eatur, eundum est. — Star. inf. pr. īrier (= īrī): Pl. Skrčene obl.: isti(s) = iisti(s), isse(m) = iisse(m) Ci. idr.; īt = iit V., O., Sil.
  • épancher [epɑ̃še] verbe transitif izliti, razli(va)ti; razkriti svoje težave, odkrito povedati

    s'épancher izliti se, razliti se; odkriti svoje srcé, zaupati se (komu); odkrito in zaupljivo se pogovoriti (avec quelqu'un s kom)
    épancher son cœur à quelqu'un odkrito zaupati komu svoja čustva
    épancher sa joie dati izraza svojemu veselju
    épancher ses peines dans le sein de quelqu'un zaupljivo komu zaupati svoje težave, da bi si olajšali srce
    épancher sa bile, son fiel peniti se od jeze
    le sang s'est épanché dans l'estomac kri se je razlila v želodec
  • épargner [eparnje] verbe transitif varčevati, prihraniti; prizanašati, prizanesti (quelque chose à quelqu'un komu s čim)

    ne pas épargner sa peine nobenega truda se ne bati
    ne rien épargner vse poskusiti
    s'épargner quelque chose prihraniti si kaj
    épargner des captifs prizanesti ujetnikom, pustiti jim življenje
    pas un otage n'a été épargné niti enemu talcu ni bilo prizaneseno
    épargnez-moi cette honte prizanesite mi s to sramoto!
  • épate [epat] féminin blufiranje

    faire de l'épate (familier) blufirati
    le faire à l'épate napraviti kaj prizadevaje si za efekt
  • éperon [eprɔ̃] masculin ostroga; ladijski kljun; lomilec valov; familier gubice ob zunanjem kotu očesa; gorski obronek med dvema dolinama

    donner de l'éperon zbosti z ostrogo; figuré spodbujati (à quelqu'un koga)
    gagner ses éperons zaslužiti si svoje ostroge, obnesti se pri kaki stvari
    piquer des éperons zbosti z ostrogami
  • ephippium -ī, n (gr. ἐφίππιον) jezdna plahta, sedlo: Varr., Ci., Ap., Gell., ephippiis uti C.; preg.: optat ephippia bos H. vprežna žival si želi sedla, t.j. ni zadovoljna s svojo usodo. Od tod adj. ephippiātus 3 osedlan: equites C. jezdeci na osedlanih konjih.
  • épiler [epile] verbe transitif (iz)puliti dlako ali lase (quelque chose iz česa)

    se faire épiler dans un institut de beauté dati si odstraniti dlake v lepotnem salonu
    épilleur masculin pulilec dlak, las
  • épine [epin] féminin trn; trnov grm; bodica; (gorski) greben; pluriel, figuré težave, neprijeten položaj

    épine blanche glog
    épine dorsale hrbtenica
    épine noire trnuljica
    épine-vinette féminin česmin
    courber l'épine ponižati se
    s'égratigner avec une épine oprasniti se ob trnu
    s'enfoncer une épine dans le pied zadreti si trn v nogo
    être sur des épines biti kot na žerjavici, sedeti ko na trnih
    marcher sur des épines (figuré) biti v škripcih
    tirer, enlever une épine du pied (figuré) odstraniti težavo, zapreko s poti (à quelqu'un komu)
    il n'y a pas de roses sans épines (proverbe) ni rože brez trna
  • épistolaire [-stɔlɛr] adjectif pisemski

    échange masculin épistolaire dopisovanje
    être en relations épistolaires avec quelqu'un dopisovati si s kom
  • éponger [epɔ̃že] verbe transitif obrisati z gobo; figuré resorbirati

    s'éponger le front brisati si čelo
    s'éponger au sortir du bain osušiti se z gobo po kopeli
  • épouiller [epuje] verbe transitif odstraniti, ob(i)rati uši (quelqu'un komu)

    ce mendiant s'épouille ta berač si obira uši
  • épouser [epuze] verbe transitif poročiti, vzeti za ženo, za moža; poročiti se (quelqu'un s kom); figuré pridružiti se, priključiti se (quelque chose čemu)

    s'épouser poročiti se
    épouser par amour, pour sa fortune poročiti se iz ljubezni, zaradi njenega (njegovega) denarja
    épouser la cause de quelqu'un, de quelque chose potegniti s kom, priključiti se čemu
    épouser une grosse dot priženiti veliko doto
    épouser la forme privzeti obliko, podobo (de quelque chose česa); prilagoditi se, slediti (de quelque chose čemu)
    épouser les idées de quelqu'un prisvojiti si, privzeti, deliti ideje neke osebe
    épouser quelqu'un en premières, en secondes noces poročiti koga v prvem, drugem zakonu
    épouser le parti, la querelle de quelqu'un potegniti s kom
  • épucer [epüse] verbe transitif

    épucer un chien obrati, obi-rati psu bolhe
    le singe s'épuce opica si obira bolhe
  • eques -itis, m f (equus)

    1. na konju, jezdeč: Val. Fl., Suet., illum equitem sex dierum spatio transcurrisse Italiam L., Marcellus … eques V., Massylique ruunt equites V., eques profectus L.

    2. jezdec, jahač: tollit se arrectum quadrupes effusumque equitem secutus incumbit armo Enn., post equitem sedet atra cura H., terrenum equitem gravatus H., vectabor umeris tunc ego inimicis eques H. jahalka; occ.
    a) konjenik: fugati equites Ci., decurio equitum Gallorum C., equites peditesque C. = equites virique C.; equites essedariique C., equites auxiliarii, equitum auxilia S. pomožna konjenica, alae equitum T.; kolekt. konjeništvo, konjenica: L., loca iussa tenent forti permixtus Etrusco Arcas eques V. arkadsko konjeništvo, tu Tyrrhenum equitem collatis excipe signis V., equitem diffundite campis V., eques sagittarius T.
    b) vitez: Iuv., Suet. idr., M. Petilius eques Romanus Ci., C. Cornelius, eques Romanus S., equites Romani vincti Apronio traditi sunt Ci., eques atque senator H.; šalj.: Romani tollent equites peditesque cachinnum H. vse rimsko občinstvo, olikanci in neotesanci; eques pomeni sploh: izobraženec, olikanec, npr.: satis est equitem mihi plaudere H., si discordet eques H., eques grammaticus H. učenjak viteškega stanu.
  • equidem, adv. (s kazalno členico e okrepljeni quidem; prim. enim) zares, v resnici, koncesivno = kajpada, seveda, pač. Stoji nav. v zvezi s 1. osebo sg. in se naglašeni besedi zapostavlja; pogosto se sloveni: kar se mene tiče: Plin., credo edepol equidem Pl., dixi equidem et dico H., hoc equidem solabar V., quod equidem feci Cu., quod apud me equidem in confesso est T.; redkeje pred naglašeno besedo: Varr., Plin., equidem certo idem sum Pl., equidem ego sic existumo S., equidem per litora certos dimittam V., equidem me Caesaris militem dici volui C.; pogosto z nikalnico: non potero equidem disputare Ci., equidem negare non possum Ci., si nunc foret illa iuventas, haud equidem venissem V., haud equidem credo O. V zvezi z drugimi osebami: equidem nos iam dudum te accusamus L., qui equidem non in umbra versatus est Ci., scitis equidem S., vanum equidem hoc consilium est S., non equidem hoc dubites Pers.
  • érafler [erafte] verbe transitif opraskati; odrgniti; oguliti

    s'érafler la main avec un clou opraskati si roko z žebljem
    la balle n'a fait que l'érafler krogla ga je samo oplazila, obstrelila
    genou masculin éraflé odrgnjeno, oguljeno koleno
    cuir masculin éraflé odrgnjeno usnje
  • Erdenkliche(s): alles nur Erdenkliche vse, kar si je mogoče zamisliti
  • erdreisten: sich erdreisten drzniti si, upati si
  • Erfahrung, die, izkušnja, izkustvo, praksa; die Erfahrung machen/in Erfahrung bringen ugotoviti; aus Erfahrung iz izkušenj; kaum Erfahrung haben imeti malo izkušenj; Erfahrung machen pridobiti si izkušnje