Franja

Zadetki iskanja

  • disorder2 [disɔ́:də] prehodni glagol
    zmešati, zmesti; razrušiti; v nered spraviti

    my stomach is disordered pokvaril sem si želodec
  • dispār -păris neenak, različen: Q., Suet., Amm., dispar fortuna Ci., dispares colores Ci. neujemajoče se, dispares enim mores disparia studia sequuntur Ci., honorum gradus sunt pares, gloriae dispares Ci., in pari scelere disparem condicionem facit Ci., dispar proelium C. neenakih oboroženih vrst (pehote s konjenico), genere dispari C., duo imperatores, … ipsi pares, ceterum opibus disparibus S., dispares ac dissimiles gladii L. neenake dolžine in oblike, haud dispar habitus animorum Carthaginiensibus erat L., male dispar H., si disparibus bellum incidat H., dispares cicutae V. neenako dolge, dispar fistula, dispares avenae, calami O., haud dispar habitu oris et corporis Cu.; z dat.: sunt his alii dispares Ci., neque par rebus neque denique dispar Lucr., matrona meretrici dispar H.; z gen. (v sl. dat.): neque (animi natura) haberet in se quicquam admixtum dispar sui Ci., dispar sortis, animorum Sil.; s praep.: dispar inter se Ci., in secundis Amm.; subst. neutr.: nec fuit (hic mos) leonibus umquam nisi in dispar H. proti neenakim (= druge vrste) bitjem, transfertur in multa disparia Ci. na mnoge druge neenake stvari.
  • dispensar oprostiti (od), dovoliti, dopustiti; prizanesti s; razdeliti; izkazati; razpolagati z

    dispensar cuidados (a) skrbno koga negovati
    V. dispense oprostite
    dispensarse ne se spotikati ob, ne gledati na
    no puedo dispensarme de... ne morem si kaj, da ne bi ...
  • dispensare

    A) v. tr. (pres. dispēnso)

    1. deliti, razdeljevati:
    dispensare sorrisi na veliko se smehljati
    dispensare scappellotti klofutati

    2. oprostiti, oproščati:
    dispensare dal servizio odpustiti iz službe

    B) ➞ dispensarsi v. rifl. (pres. mi dispēnso) (fare a meno di) ne storiti, ne reči (česa):
    non posso dispensare dal dirvi che... ne morem si kaj, da vam ne bi rekel...
  • dispēnsō -āre -āvī -ātum (intens. glag. dispendō2) „tehtajoč razdeljevati“, od tod

    1. deliti, razdeliti (razdeljevati): ducentos nummos Pl., oscula dispensat natos suprema per omnes O., sucum proli Col., fontem inter incolas Plin., dispensari laetitia inter impotentes eius animos potuit L., cuius famam dispensare Plin. iun.; ret.: inventa dispensare Ci.

    2. enakomerno (skrbno) razdeliti (razdeljevati), urediti (urejati), uravna(va)ti: annum intercalariis mensibus interponendis ita dispensavit, ut … L., dispensare victoriam L. prav odrediti, kako izkoristiti zmago, candelae filum Iuv., bella Iust.

    3. upravljati, oskrbovati, gospodariti: res domesticas Ci. ep., ei permisit rex quem vellet eligere ad dispensandam pecuniam N. za vojnega izplačevalca, tu si modo recte dispensare velis H. če le hočeš dobro gospodariti, quae dispensant mortalia fata sorores O. (o Parkah) ki vodijo človeško usodo.
  • dispērdere*

    A) v. tr. (pres. dispērdo)

    1. razpršiti, razkropiti, raztresti; razgnati, razganjati:
    la polizia ha disperso i dimostranti policija je razgnala demonstrante

    2. (sperperare) zapraviti, zapravljati; razsipati:
    disperdere un patrimonio zapraviti premoženje
    disperdere le proprie energie razsipati energijo

    3. kem., fiz. dispergirati

    B) ➞ dispērdersi v. rifl. (pres. mi dispērdo)

    1. razpršiti se, porazgubiti se

    2. zgubljati se, zapravljati sile:
    si disperde in studi disordinati zapravlja svoje sile v neorganiziranem študiju

    3. kem. dispergirati se
  • disperdō -ere -didī -ditum (decomp.) docela pogubiti (pogubljati), ugonobiti (ugonabljati), uničiti (uničevati); z acc. rei: rem Pl. ali aliquantum in deliciis Pl. zapraviti, possessiones Ci., stipulā miserum carmen V. odžlobudrati, libellum Plin. iun. spakedrati, venena Amm.; z acc. personae: lenonem Pl., cives Romanos Vatin. in Ci. ep., me mea disperdat … puella, si … O. — Za pass. se rabi dispereō -īre.
  • dispereō -īre -iī (—) (decomp.) docela ugonobiti (ugonabljati) se, poginiti (poginjati), propasti (propadati), končati se: disperii Ter. izgubljen sem! po meni je! gorje mi! tako tudi: male disperii Kom., disperii, perii misera Kom., disperisti Kom., disperistis, ni … Kom., dispeream, ni … H. ali dispeream, nisi … Cat. ali dispeream, si … Pr. naj poginem, če (ne) … , fructus disperit Varr., cibus disperiit, serpens disperit Lucr., fundumne pulcherrimum … disperire patiemini? Ci. — Glagol se rabi za pass. glag. disperdō.

    Opomba: Fut. disperiet Vulg.
  • dispiciō -ere -spexī -spectum (dis in speciō -ere)

    1. „videti začeti“, oči (zopet) odpreti, spregledati: catuli caeci (slepi rojeni) et qui iam dispecturi sunt Ci., ut primum dispexit Ci. (o smrtno ranjenem Epaminondi), tanta oborta caligo est, ut dispicere non posset Suet. da ni mogel stvari okrog sebe prepoznati.

    2. occ.
    a) intr. s široko odprtimi očmi ogledovati, razgledovati se, ozreti (ozirati) se: ad terram aspice et dispice (ali despice) Pl., longe cunctas in partīs dispicere Lucr.; pren. vse natanko preisk(ov)ati: dispicientibus consistorianis et militaribus Amm., dispicere de hereditatibus, de his obligationibus Iustin. Inst.
    b) trans. z očmi izslediti, razločiti (razločevati), zagledati, zazna(va)ti: nequit ullam dispicere ipse oculus rem Lucr., dispecta est et Thule T., praedam celsius (z višine) dispicere Amm.

    3. pren. duševno izslediti, spozna(va)ti, prepozna(va)ti, jasno uvide(va)ti, spredvideti: iam aliquid dispiciam Ter., si dispicere quid coepero Ci., tot res mea sponte dispexi Ci., si … imbecilli animi … verum dispicere non possint Ci., populus Romanus libertatem iam ex diutina servitute dispiciens Ci., dispice insidiatorem et petitum insidiis L. razločuj, dispicere mentem principis, merita T.; z relativnim stavkom: sed ego quod sperem non dispicio Ci.; z odvisnim vprašanjem: in ea re Pompeius quid velit non dispicio Ci. ni mi jasno, dispicies, quid renuntiandum Regulo putes Plin. iun.; occ. premisliti (premišljati), preudariti (preudarjati), (po)misliti na kaj: ubi occasio admonet, dispicere Pl., dispicere res Romanas Ci. ep., quorum nihil cum dispexisset caecata mens subito terrore L.; dispice z ne: Plin. iun., z num ali an: Plin. iun.
  • disporre*

    A) v. tr. (pres. dispongo)

    1. razporediti, razporejati; razpostaviti, razpostavljati

    2. urediti, urejati; pripraviti, pripravljati:
    disporre ogni cosa per la partenza pripraviti vse za odhod

    3. določiti, določati; odrediti, odrejati:
    la legge in questi casi dispone il sequestro v takih primerih zakon odreja zaplembo

    B) v. intr.

    1. odločiti, odločati; skleniti, sklepati

    2. imeti, razpolagati:
    disporre di molto denaro imeti veliko denarja

    3. (essere dotato) imeti:
    l'albergo dispone di cento stanze hotel ima sto sob

    C) ➞ disporsi v. rifl. (pres. mi dispongo)

    1. postaviti, postavljati se:
    i bambini si disposero in cerchio otroci so se postavili v krog

    2.
    disporsi a qcs. pripraviti, pripravljati se na kaj
  • disputa f

    1. razprava, debata; disput:
    non soggetto a disputa gotov, nespodbiten

    2. prepir, pričkanje:
    nacque, si accese una disputa prišlo je do prepira

    3. šport tekmovanje, boj:
    la disputa di una gara tekmovanje
    la disputa di un titolo boj za naslov
  • dissanguare

    A) v. tr. (pres. dissanguo)

    1. pustiti, puščati kri

    2. pren. izčrpati, izžeti:
    l'eccessivo fiscalismo dissangua l'economia nazionale pretirano obdavčenje izžema državno gospodarstvo

    B) ➞ dissanguarsi v. rifl. (pres. mi dissanguo)

    1. izkrvaveti

    2. pren. ugonobiti, ugonabljati se; uničiti, uničevati se:
    si dissangua per il figlio vse bi dal za sina
  • disseccare

    A) v. tr. (pres. dissecco) izsušiti, presušiti (tudi pren.)

    B) ➞ disseccarsi v. rifl. (pres. mi dissecco)

    1. izsušiti, presušiti se

    2. pren. presahniti, presihati:
    la sua vena poetica si è disseccata njegova pesniška žilica je usahnila
  • dissemblable [disɑ̃blabl] adjectif nepodoben, različen, neenak

    ils sont trop dissemblables pour s'entendre preveč sta si različna, da bi se razumela
  • dissēnso m

    1. neodobravanje; graja:
    manifestare il proprio dissenso su qcs. izraziti svoje neodobravanje glede česa
    suscitare il dissenso generale izzvati splošno grajo

    2. nestrinjanje, nasprotovanje:
    dissenso di giudizi nasprotujoče si sodbe

    3. polit. oporečništvo:
    gruppi del dissenso oporečniške skupine
  • dissidio m (pl. -di) nesoglasje; razprtija; spor; nasprotje:
    un dissidio insanabile nespravljivo nasprotje
    dissidio d'opinioni nasprotujoča si mnenja
    comporre il dissidio poravnati spor, spraviti sprte strani
  • dissimilis -e, adv. dissimiliter nepodoben, neenak, druge vrste, drugačen, različen; abs.: naturae dissimiles Ci., dissimillimi motus Ci., dissimilis lingua S., dispares (sc. magnitudine) ac dissimiles (sc. formā) gladii L., oppidum haud dissimiliter situm S.; z abl. limitationis: labor voluptasque dissimillima naturā Ci. po svojem bistvu popolnoma različna staleža, dissimilis moribus S.; z dat.: nihil tam dissimile quam Cotta Sulpicio Ci., erat huic iudicio longe dissimilis illa contentio Ci., fide patri dissimillimus Vell., heu, quam dissimilis exitus initiis adest Sen. rh., haud dissimiliter navibus L. prav tako kakor ladje; z gen. (o notranji, duševni različnosti): fuit tum sui dissimilis Ci., sui dissimilior videbatur fieri cotidie Ci., cives tui dissimillimi Ci., lex legis dissimillima Ci., mei dissimiles N., Scetani dissimilis sis H., si qui dissimiles eorum essent Cu.; s praep.: duo fuerant per idem tempus dissimiles inter se Ci., qui sunt inter se dissimiles et aliorum Ci., cum inter vos in dicendo dissimilimi sitis Ci., dissimiles longe inter se variique colores Lucr.; non dissimilis ab eo Lact., Flacci epistularum libri titulo tantum dissimiles a sermonum (sc. libris) sunt Porph.; ret.: aetate et formā haud dissimili in dominum erat T. proti gospodu (= v primeri z gospodom) = gospodu je bil precej podoben; z atque (ac), quam, et: quod non est dissimile atque ire in Solonium Ci. ep. je toliko kakor iti na … , etsi erat non dissimile atque Alexandriae genus aedificiorum Auct. b. Alx., nec dissimilis Caesaris fuit Vell., dissimilis est militum causa et tua Ci.; s tam … quam: quid est tam dissimile quam Demosthenes et Lysias Ci.
  • dissimuler [disimüle] verbe transitif prikrivati, skrivati; utajiti; hliniti, pretvarjati se

    se dissimuler skri(va)ti se (derrière un pilier za stebrom)
    ne pas se dissimuler nobenim iluzijam se ne predajati (quelque chose o čem); ne si delati napačnih predstav, ne si prikrivati (quelque chose česa)
    dissimuler sa joie, sa haine skrivati svoje veselje, sovraštvo
    dissimuler un prisonnier évadé skriti pobeglega ujetnika
    dissimuler une nouvelle prikrivati novico
    dissimuler ses véritables projets skrivati svoje prave načrte
    dissimuler une partie des bénéfices prikriti, utajiti del dobička
    à quoi bon dissimuler? čemu se pretvarjati, hliniti?
    chercher à se dissimuler skušati se skriti, se narediti neopaznega
    se dissimuler les périls d'une entreprise prikrivati si, ne hoteti videti nevarnosti nekega podjetja
    art masculin de dissimuler umetnost pretvarjanja, hinavstvo
  • dissimulō -āre -āvī -ātum kaj „nepodobno narediti“, od tod

    1. koga nespoznavnega (kaj nespoznavno) narediti (delati), ne kazati tistega, kar je v resnici, skri(va)ti: canae capillos dissimulant plumae O., nec se dissimulat O. ne skriva se pod drugo podobo, d. natum cultu (s preobleko) O.; med.: Achilles veste virum longā dissimulatus erat O. je skril svojo moškost pod dolgo (žensko) obleko; pesn.: dissimulata Perillae nomine Metella O. pod imenom Perila skrita Metela.

    2. pretvarjati se, pritajiti (pritajevati) se, potuhniti se, prikrivati; abs.: sed quomodo dissimulabat Pl., quare delectant homines … ludi, etiam illos, qui dissimulant, non solum eos, qui fatentur Ci., quid taces? quid dissimulas? Ci., non dissimulat Ci. nič ne prikriva, suspicionem dissimulando sedare Ci., litteris perlectis Domitius dissimulans in concilio pronuntiat C., dissimulandi causā S. da bi s tem prikril svoje namene, avidi coniungere dextras ardebant; … dissimulant (sc. ardorem suum) V., male salsus ridens dissimulare H., desine dissimulare Tib.; ex dissimulato neopaženo: aiebat non esse occulte nec ex dissimulato blandiendum Sen. ph., ex male dissimulato agebat aemulum Vell. ne dovolj neopaženo; trans. kaj prikri(va)ti, pritajiti (pritajevati), zatajiti (zatajevati), ne pustiti vedeti, zamolč(ev)ati; z obj. v acc.: L., Cu. idr., nec … quicquam simulabit aut dissimulabit vir bonus Ci., sunt in hoc ordine, qui … ea, quae vident, dissimulent Ci., quanto haec dissimulare et occultari … praestet? C., d. febrem, metum H., nomen suum O. prikrivati svoje ime = vzdeti si tuje ime, dissimulant deos O. prikrivajo svoje božanstvo, tauro dissimulante deum (svoje božanstvo) O., d. crudelia gaudia O., eloquentiam Q., veniam … petens, quod ei Vettios, Plautios dissimulavisset T.; pass.: neque dissimulari tantum scelus poterat Ci., (ut) tenuitas dissimulari non queat Ci., dissimulato intellectu, dissimulata seditio T.; med.: dissimulata deam Stat. prikrivajoča svoje božanstvo; z ACI: Pl., Cu., Q., Suet., cui … Cn. Plancio numquam dissimulavi me plurimum debere Ci., neque se Sullanum esse dissimulat Ci.; z odvisnim vprašanjem: quae rebus sit causa novandis, dissimulent V., quid ipse sim secutus, promam, nec umquam dissimulavi Q.; s quin: Gell., me … ille versus dissimulare non sinit, quin delecter Ci.; s quasi: dissimulabo hos quasi non videam Pl.; z de: Dig., Volturcius … dissimulare de coniuratione S. Od tod adv. pt. pr. dissimulanter neopaženo, (na) skrivaj, tajno: O., Amm., Demetrius dissimulanter asservari iussus est L., verba d. conclusa Ci., non (ne, neque) d. Ci., Suet. neprikrito, gratias populo Romano non d. tullit, quod … Val. Max. odkritosrčno se je zahvalil rimskemu ljudstvu, da … , alii (ante finem recedunt) d. et furtim Plin. iun.

    3. vnemar pustiti (puščati), omalovaževati, ne ozirati se, ne meniti se, prezreti (prezirati): dissimulatus Marcii Macri (consulatus) T., Acilia … sine absolutione, sine supplicio dissimulata T., conscientiā belli Sacrovir diu dissimulatus T. očitalo se mu je, da je dolgo prikrival Sakrovirov upor, čeprav je zanj vedel; occ. zanemariti (zanemarjati), zamuditi (zamujati): d. damnosam curationem P. Veg., plerumque ab eis docendis (v sl. z infinitivnim stavkom) male dissimulatur Aug., quod dissimulatum Amm.
  • dissiper [disipe] verbe transitif razsipavati, (po)tratiti, zapraviti; razpršiti; razgnati, raztresti; delati nepazljivega, nediscipliniranega

    dissiper le brouillard, la fumée, les craintes, les espoirs razpršiti meglo, dim, bojazni, upanja
    dissiper sa fortune zapraviti svoje premoženje
    dissiper sa santé, sa jeunesse en débauches zapravljati, uničevati si zdravje, mladost v razuzdanosti
    cet élève dissipe ses voisins ta učenec povzroča nepazljivost, nedisciplino svojih sosedov, kvari, odvaja od dela svoje sosede
    se dissiper razpršiti se, izginiti; postati lahkomiseln; razvedriti se
    les élèves se dissipent en fin de journée učenci imajo nekaj razvedrila ob koncu dneva
    dissipé zabave željen, lahkomiseln, razbrzdan, razuzdan
    élève dissipé raztresen, nepazljiv, nediscipliniran učenec
    être dissipé biti nepazljiv, nediscipliniran
    mener une vie dissipée lahkomiselno, razbrzdano, razuzdano živeti