absolvènt -ênta m (-ka -e ž) absolvent (-ă)
absolventka [ê] ženski spol (-e …) die Absolventin
absolvêntka i absolvéntka ž apsolventica, -tkinja
absolvêntka -e ž., випускни́ця -і ж.
absolventsk|i [ê] (-a, -o) Absolventen-
absolvêntski (-a -o) adj. šol. dei licenziati, dei laureati, dei laureandi:
absolventski večer festa dei laureandi
absolvêntski absolvéntski -a -o apsolventski
absolver [-ue-] oprostiti, odvezati, odvezo dati, odpustiti; (raz)rešiti; popolnoma izvesti ali opraviti
absolví absólv vt.
1. zaključiti, končati, absolvirati (študij)
2. jur. oprostiti
absolvieren absolvirati; ein Studium, einen Lehrgang: končati, ein Pensum: opraviti
absolvíran (-a -o) adj. šol. licenziato, laureato
absolvíranje (-a) n šol. licenziatura
absolvira|ti (-m) absolvieren
absolvírati (nalogo) to discharge, to accomplish; (študij) to finish; (visoko šolo) to graduate from, to take one's degree
absolviral je študije he has taken his degree
absolvent graduate
absolvírati achever, terminer (ses études); finir, terminer (un travail, une étude)
absolvírati (-am) perf., imperf.
1. šol. finire (un corso di studi, una scuola); finire l'università; conseguire la licenza
2. finire, eseguire, assolvere:
svojo nalogo je absolviral ha assolto il suo compito
3. (predelati, preštudirati) ripassare:
absolvirati snov za izpit ripassare la materia d'esame
absolvírati -am (lat. absolvere) apsolvirati
absolvírati (šolo) cursar (los estudios) ; (študij) terminar (sus estudios) ; (tečaj, razred, izpit) aprobar
absolvírati -am dov./nedov. a absolvi, a termina cu bine
absolvō -ere -solvī -solūtum
I. rešiti, odrešiti (odreševati), odvez(ov)ati: asinum Ap., canem Amm., valvas Ap. odpreti, ranis. . . intima (lingua) absoluta a gutture Plin., absolutus (lapis) segmenti modo Plin.
— II. pren.
1. oprostiti (oproščati), osvoboditi (osvobajati), rešiti (reševati): aliquem regni suspicione L., is demum annus populum Rom. longo. . . bello absolvit T., se a Fannio iudicio (s sodno razsodbo) absolvere ali iudicio absolvi a Fannio Ci.; z gen.: timoris Sen. ph., tutelae absolvi Icti. odvezati se; occ. (sodno) oprostiti (oproščati) česa (naspr. damnare, condemnare, punire); abs.: bis Catilina absolutus Ci., servus omnibus sententiis (soglasno) absolvitur Ci., iudicio absolvi Ci.; z gen.: improbitatis Ci., maiestatis absoluti sunt permulti Ci., abs. iniuriarum Corn., adulterii T., rei facti egregie absolvuntur L., capitis N.; z abl.: reos culpā, se peccato O., ambitu absolutus Ci., absolvere aliquem crimine stupratae matris familiae L. ali commotae crimine mentis H.; z de: de praevaricatione Ci.; z dat.: absolvit Veneri, sibi condemnat Ci.; fidem absolvit T. odpustil jim je njihovo zvestobo.
2. izpustiti (izpuščati), odpustiti (odpuščati) koga, odpraviti (odpravljati) koga: hunc non uno absolvam die Pl., te absolvam brevi Pl., hoc primum te absolvo Pl. to ti najprej povem; occ. upnika „odpraviti“ = zadovoljiti, plačati ga: aliquem Pl., Ter., creditorem Icti.
3. dovršiti (dovrševati), (do)končati, izvesti kaj do konca (naspr. incohare): pensum suum Varr., promissa Varr. izpolniti, picturae partem incohatam Ci., instituta Ci., quid est, quod ab eo absolvi et perfici debeat? Ci., abs.: tectum Ci., tecta urbis Cu., opera C., absolve beneficium tuum L. izpopolni svojo zaslugo; poseb. pripovedovaje kaj odpraviti, opraviti, (raz)rešiti: de Catilinae coniuratione paucis absolvam S., cetera quam paucissimis absolvam S.; abs.: quod quaerendum mihi occurrit Macr. — Od tod adj. pt. pf. absolūtus 3, adv. -ē
1. dovršen, popoln: T., neque appellatur vita beata nisi perfecta et absoluta Ci., illud officium perfectum atque absolutum est Ci., abs. conversiones Ci. periode, omnia profluenter, absolute, prospere Ci., absolute vivere Ci. moralno popolno.
2. neomejen, neodvisen, določen, brezpogojen, absoluten: causa Ci., necessitudo simplex et absoluta Ci., donatio Icti., absolute inscriptum esse Plin. brez pristavka, naravnost, absolute respondere Icti. določno, brezpogojno, dicere Amm., Aus. brez okolišenja; od tod gram.: nomen absolutum Prisc. brez atributa razumljivo (npr. deus), verbum Prisc. brez sklona ob sebi, adiectivum Q. ki stoji v osnovni stopnji, pozitivu, absolute proferre verba transitiva Prisc. brez sklona, absolutno.