Franja

Zadetki iskanja

  • decurrō -ere dēcurrī (starejše dēcucurrī) dēcursum

    I.

    1. dol (navzdol) teči, dol hiteti, dol dirjati, dol peljati (voziti) se: cerva fugiens lupum e montibus exacta per campos inter duas acies decurrit L., eques Romanus elephanto supersedens per catadromum decucurrit Suet.; pren.: d. per vestigia paternae virtutis Iust. stopinje pobirati za očetovo krepostjo, posnemati očetovo krepost ali očeta v kreposti. Izhodišče s samim abl. ali s praep.: caprae decurrēre iugis L., d. cito (adv.) tramite V., clivo Capitolino Vell., ab agro Lanuvino H., ab arce V., ex arce L., de tribunali L., Smer v samem acc.: d. rus Ci. oditi na kmete; v acc. s praep.: ad naves C., ad mare L.; z adv.: d. sursum deorsum Plin.; pren.
    a) (o vodi) teči, dreti: monte decurrens velut amnis H., saxosas inter decurrunt flumina valles V., amnis in mare decurrit L. se izliva, a te decurrit ad meos haustūs (do kraja, kjer jaz pijem) liquor Ph.; (o drugi tekočini): multa pituita decurrit Cels.
    b) (o svetu) navzdol se razprostirati: a quibus (montibus) tota (India) decurrit in planitiem Plin.
    c) (o ladjah) navzdol (pri)pluti: naves longae … in magnum portum Syracusas ex alto (z odprtega morja) decurrēre L., eo (tja) classis decurrit L., quo (kamor) classes decurrerent Auct. b. Afr., uti naves, quae frumentum subvectassent, onustae rudere decurrerent T.; pesn. (o osebah) = pluti, voziti se, jadrati: d. pelago aperto V., tuto mari (pren.), super aequora, celeri cymbā O.; abs.: puto te belissime cum Mescinio decursurum Ci. ep. da se … prepelješ (iz Grčije v Italijo).
    č) čez kaj hiteti: d. per materiam stilo quam velocissimo Q. s kar najurnejšim peresom prek snovi hiteti, est usus quidam irrationalis, quem Graeci ἄλογον τριβήν (nerodno veščino) vocant, quā manus in scribendo decurrit Q.

    2. (occ.) voj. navzdol se pomakniti (pomikati): milites ad flumen decucurrerunt C., cum ipsi ex montibus in vallem decurrerent C.

    3. (z oslabljenim pomenom predloga de) sploh teči, (od)hiteti: Caesar ad cohortandos milites … decucurrit C., quam si (equus) in spatio (na dirkališču) decurreret N., ter circa accensos … decurrēre rogos V. so slovesno obhodili, visus decurrere piscis ad hamum H. da hitro plava k … ; occ. (voj.) v vrsti mimo korakati, poseb. pri (vojaškem) pregledu, defilirati, manevrirati (na vojaški vaji): crebro milites decurrere cogebat L., simulacrum decurrentis exercitus L., primo die legiones in armis … decurrerunt L. „so defilirale … v paradi“, quinto die iterum in armis decursum est L., mos erat lustrationis sacro peracto decurrere exercitum L., miles sine gladio decurrens Q., honori patris princeps ipse cum legionibus decucurrit T., circa quem (honoris tumulum) deinceps stato die quotannis miles decurreret Suet.

    4. pren.
    a) nagniti (nagibati) se k čemu, poda(ja)ti se v kaj, zateči (zatekati) se k čemu, h komu: ad haec extrema iura tam cupide decurrebas Ci., d. ad istam cohortationem Ci., omnium eo sententiae decurrerunt, ut pax … peteretur L., decurritur ad illud extremum … senatus consultum „dent operam consules … “ C., postremum eo decursum est, ut populus proconsuli creando … comitia haberet L., d. ad miseras preces H., ad medicamenta Cels., ad Philotam Cu., ad tacita suffragia quasi ad remedium Plin. iun., ad consulendum te Plin. iun., ad Alexandri exercitum, ad oraculum Iust., ideo se non illuc decurrere, quod promptum rescriptu T.
    b) v govoru, pripovedovanju napredovati: plura de hoc, cum membratim historia decurret Plin., in hac (rerum repetitione) decurrendum per capita Q., quibus generibus per totas quaestiones decurrimus Q.; (poseb. o ritmu) = teči: versus semper similis est sibi et una ratione decurrit Q., rythmi, quā coeperunt sublatione ac positione, ad finem usque decurrunt Q.
    c) (časovno) zdržema teči: origo domini decurrens ab Abraham ad Mariam Tert.

    — II.

    1. pren. poteči: nunc video calcem (gl. calx2), ad quam cum sit decursum, nihil sit praeterea extimescendum Ci., iam quadrigae meae decucurrerunt, ex quo podagricus factus sum Petr. = moje veselosti je konec.

    2. trans.
    a) preteči, predirjati, prehoditi (pot): septingenta milia passuum vis esse decursa biduo? Ci., quasi decurso spatio ad carceres a calce revocari Ci., decursa novissima meta est O. (pren.), noctis decurso itinere Pac. fr., vada salsa d. Cat. prepluti.
    b) pren. preteči (pretekati) = preživeti (preživljati), dokončati, dovršiti: decurso aetatis spatio Pl., prope actā iam aetate decursāque Ci., decurso lumine vitae Lucr., d. spatium amoris Lucr., inceptum unā decurre laborem V. spremljaj me pri začetem delu, decursum vitae spatium O., d. vitam Pr., Ph., decurso iam gravissimo tempore Cels., rursus mihi videor omnium, quae decucurri, candidatus Plin. iun. kar sem doživel; occ.
    a) (o)pustiti kaj, odvaditi (odvajati) se česa: d. vitia Ci. ep.
    b) razpravljati, razložiti (razlagati): ista, quae abs te breviter de arte decursa sunt Ci., equos pugnasque virûm decurrere versu Stat. opevati.
  • desandar* (glej andar) nazaj iti (po poti)

    desandar lo andado zopet od kraja začeti
    no se puede desandar lo andado kar je narejeno, je narejeno
  • dētrahō -ere -trāxī -trăctum (tudi -trāctum)

    I.

    1. dol potegniti (potegovati, potezati), dol (z)vleči: aliquem de curru Ci. ali e curru Val. Max., conlegam de caelo detraxisti Ci. (pren. =) si mu odvzel vzvišeno slavo, d. aliquem equo L., virgam non altā ilice O. odtrgati, coronam capite Val. Max., ex suspendio detrahi Cels., d. aliquem lecto Cu., armatos … secum ad terram Cu., tauros cornibus ad terram, aliquem pedibus e tribunali Suet.; occ. (stavbe) podreti, razdreti, razrušiti: pontes et scalas, muros coloniae, munimenta servitii, castella T., statuas Iust., Lamp.

    2. pren. = poniž(ev)ati: sciat regum maiestatem difficilius ab summo fastigio ad medium detrahi quam … L., filiae olim ex fastigio paterno rerum mutatione detractae Cu.

    II.

    1. odvze(ma)ti, sne(ma)ti, sleči (slačiti), na silo vzeti, iztrgati: signo (epistulae) detracto N., d. vestimenta Ca. fr., vestem Ci., loricam vestemque Cu., soccos Ter. ali socculum Suet., insignibus detractis Ci. ko je odložil uradno oblačilo, ad eius spolia detrahenda advolaverunt Ci. Od kod? S česa? s praep. in abl.: crumenam sibi de collo Pl., de digito anulum Ter., Ci., de (ali e) his (mulis) stramenta detrahi … iubet C., d. ex aure alicuius bacam (biser) H. ali unionem Suet., e veste matris fibulas Hyg., e manu alicuius anulum Val. Max., Eutr., nomen ex scutis Auct. b. Alx. oddolbsti, lapidem … ex opere Plin. iun. vzeti; s samim abl.: corpus Christi patibulo Lact. Komu? Čemu? alicui ungulum Pac. fr., alicui anulum Ter., Suet., torquem hosti, alicui amiculum, vasis emblemata Ci., fasces indigno H., strata, clitellas mulis L., frenos equis L., Aur., copula detrahitur canibus O., d. crinalem capiti vittam O., coronam capiti (suo) L., Plin., diadema capiti, vestem corpori Cu., lectis argenteam laminam Suet., ei Armeniam (upravo Armenije) T.

    2. occ.
    a) (od)vzeti = (od)striči: lanam Col., pecori lanas Ps.-Q., capillos Cael.; = odreti (odirati): pellem H., Ph., pelles vitulinorum marinorum corpori Plin., coria occisis Mel.; pesn.: quid me (= mojo kožo) mihi detrahis? O.; = oluščiti: cucumeris detractis corticibus Cels. oluščena.
    b) hort. sadiko od debla odčesniti, (od)trgati: flagellum matri, malleolos quam maturissimos viti Col.
    c) medic. iz telesa odvajati, gnati, odtočiti, (kri) puščati: sanguinem venis Lucr., si satis materiae (krvi) detractum est Cels., (absinthium) bilem detrahit Plin., cathetre liquorem d. Cael.; (o zarodku): praeseminatio crescens ex omnibus cibi partibus detrahit alimentum in se Vitr. si pridobiva.

    3. pren.
    a) (od)vzeti, odtegniti: omnes equos equitibus C., quod ab alterutra detraxit parte reponit eius in adversa Lucr., d. feros habitus homini O., vindicet (naj vrne) antiquam faciem vultusque ferinos detrahat O., d. ab ore figuram Pr.; glede na številčno razmerje: multae (od globe) novem partes (9/10) detraxit N. je popustil, d. de tota pecunia binas quinquagesimas (2/50 = 4%) Ci., nihil detrahit de vivo (od glavnice) Ci., d. de summa hilum Lucr., neque detractum de pondere quicquam Lucr., od tod abs.: pondere detracto N. odtegnivši od teže; d. auxilia illi, ex tertia acie singulas cohortes, detractis cohortibus duabus et compluribus singillatim C.; (o abstr.): d. inanes sollicitudines Ci., illam opinionem maerenti Ci., alicui calamitatem Ci. koga nesreče oteti, alicui unius mensis laborem Ci., komu odvzeti enomesečni trud, detractā opinione probitatis Ci. če je odvzeta vera v njegovo poštenje = če ni vere … , detractis vitiis orator Ci. brezhiben, detractis de homine sensibus Ci., hunc animis errorem (negotovost) detrahe nostris O., d. molestiam Vitr., senatui infamiam tanti flagitii T. senat rešiti sramote.
    b) koga od česa odvrniti (odvračati): aliquem a deformi proposito Amm.
    c) komu, čemu v škodo biti, škodovati, koga kvariti: multum ei detraxit … , quod alienae erat civitatis N.; occ. α) komu kaj vzeti, jemati, kratiti, odreči (odrekati): alicui dignitatem Ci., S., honorem debitum non homini, sed ordini Ci., alicui res bellicas Ci., vera laus ei detracta est oratione mea Ci., nihil tibi detraxit senatus, nisi id, quod … Ci., saepe etiam facete concedas adversario id ipsum, quod ille tibi detrahit Ci. odreka, d. de suo iure aliquid et commodo, de alicuius fama et gloria, de honestate et auctoritate alicuius Ci., aliquid de amplitudine Marcellorum Ci. v nič devati, de rebus gestis N., magna duo auxilia Romanis, nihil vulgatae opinioni L., tres Pompeio triumphos Pr., caput (načelnika) Vell., pompae simulacrum Suet. prepovedati, da se v sprevodu nosi podobo, multis rebus et locis veterem appellationem d. Suet., cum rerum ortum tribuas naturae, detrahas deo Lact. β) komu kaj (z)manjšati (poseb. dobro ime, ugled, slavo), (o)grditi, obrekovati: ut ipse de me detraham Ci., ne nihil detrahatur Ci., de Pompeio d. Ci.; abs.: de absentibus detrahendi causā maledice et contumeliose dicere Ci.; od tod adj. pt. pr. dētrahēns -entis obrekljiv: mulieres non detrahentes Vulg.

    III.

    1. proč vleči, odvleči, odnesti (odnašati), odpraviti (odpravljati): aliquem manu suā L. epit. Od kod? z abl.: aliquem spectaculis, aliquem spectaculis in scenam Suet. Kam? navem ad terram Auct. b. Alx. potegniti. Čemu? magnam vim materiae faciendo aggeri Cu.; occ. izmakniti (izmikati), ugrabiti, (u)krasti: fetus nido implumes V., deam deae Ci. podobo boginje iz njenega svetišča ukrasti, spolia hostium templis L., ex … templo spolia Gallorum L., arma templo affixa Q., arma templis Fl., pugionem templo Salutis T., gladium delubro Mart., Suet., templis … dona Suet.

    2. pren. osebe iz kakega kraja ali kake posesti spraviti (spravljati), odstraniti (odstranjati), izgnati (izganjati): inimicum ex Gallia Ci., Hannibalem ex Italia ali ex Italiae possessione L.; occ. koga k čemu privleči, prisiliti, primorati: qui mihi homines ex provinciis detrahendi sint Ci., d. aliquem ad hanc accusationem Ci., cum Clodius in iudicium (da bi prišel pred sodišče) detrahi non posset Ci., d. aliquem ad aequum certamen L.

    Opomba: Sinkop. inf. pf. dētrāxe = detraxissē: Pl.
  • določanj|e [ó] srednji spol (-a …)

    1. die Bestimmung, -bestimmung (kraja Ortsbestimmung, kamnine Gesteinsbestimmung, krvne skupine Blutgruppenbestimmung, mesta/lokacije Standortbestimmung, očetovstva Vaterschaftsbestimmung, položaja Positionsbestimmung, položaja ladje Schiffsortbestimmung, rastlin Pflanzenbestimmung, spola Geschlechtsbestimmung, starosti Altersbestimmung, temperature Temperaturbestimmung)

    2. (fiksiranje) die Festlegung, die Feststellung; (ugotavljanje) die Ermittlung

    3.
    določanje srednje vrednosti die Mittelung

    4.
    pomorstvo, letalstvo ipd. določanje lege/položaja/nahajališča die Ortung
    hitrost določanja lege/etc. die Ortungsgeschwindigkeit
    natančnost določanja lege/etc. die Ortungsgenauigkeit
    metoda določanja lege/etc. die Ortungsmethode

    5.
    tehnika, vojska določanje smeri das Peilen, die Peilung
    postopek določanja smeri das Peilverfahren

    6. (urejanje) die Regelung
    določanje norme/standarda die Normung

    7.
    šport določanje parov/dvojic die Paarung

    8.
    določanje cen die Preisbildung
  • določit|ev ženski spol (-ve …) (določanje) die Bestimmung; (predpisovanje) die Festlegung, die Festsetzung, pogojev, ciljev ipd.: die Vorgabe
    določitev cene die Preisfestsetzung, die Preisbestimmung
    določitev cilja die Zielvorgabe
    določitev dediča die Erbeinsetzung
    določitev imena otroku die Namengebung
    določitev kraja/ pozicije die Ortsbestimmung
    določitev meje die Grenzfestsetzung
    določitev namembnosti die Ausweisung
    šport določitev parov/ dvojic die Spielpaarung
    določitev vsebine die Inhaltsbestimmung
    določitev pripadnosti die Zuordnung
    določitev roka die Fristsetzung
    določitev tečaja die Kursfestsetzung
    določitev tira die Bahnbestimmung
    določitev vsebine die Inhaltsbestimmung
    določitev vrednosti die Bewertung
    nova določitev vrednosti die Neubewertung
  • določítev détermination ženski spol , règlement moški spol , fixation ženski spol , décision ženski spol , destination ženski spol

    določitev kraja localisation ženski spol
    določitev vrednosti estimation ženski spol, évaluation ženski spol, taxation ženski spol
  • doprinos samostalnik
    1. (o vlogi ali pomenu česa) ▸ hozzájárulás
    doprinos k uspehu ▸ hozzájárulás a sikerhez
    doprinos h glasbi ▸ hozzájárulás a zenéhez
    pomemben doprinos ▸ fontos hozzájárulás
    intelektualni doprinos ▸ intellektuális hozzájárulás
    umetniški doprinos ▸ művészi hozzájárulás
    izjemen doprinos ▸ kivételes hozzájárulás
    Sicer pa je pozornemu bralcu mogoče določiti težo in doprinos enega oziroma drugega avtorja. ▸ Egyébként pedig a figyelmes olvasó meghatározhatja az egyik vagy a másik szerző súlyát és hozzájárulását.
    Uspešno izvedena raziskava bi pomenila tudi velik doprinos za družbo. ▸ A sikeres kutatás a társadalom számára is jelentős hozzájárulást jelentene.
    Ob koncu razstave mi je predsednik izročil priznanje za doprinos k razvoju našega kraja. ▸ A kiállítás végén az elnök oklevelet adott át nekem a településünk fejlődéséhez való hozzájárulásomért.

    2. (o finančnem prispevku) ▸ hozzájárulás
    Koroška je res na obrobju domovine, komunikacije so težavne in doprinos v državno blagajno res skromnejši kot pred leti. ▸ Karintia valóban hazánk perifériáján van, a közlekedés nehézkes, valamint az államkasszához való hozzájárulása is szerényebb, mint néhány évvel ezelőtt.

    3. v izobraževanju (o delovni obveznosti) približek prevedkaplusz munkaóra
    doprinos urpribližek prevedka plusz munkaóra
    Doprinosa ur ima večina učiteljev dovolj in ga med počitnicami niti ne more izkoristiti. ▸ A tanárok többsége elég sok plusz munkaórát végzett, amit a szünetekben ki sem tudnak használni.
  • drugač|en (-na, -no)

    1. anders, andersartig, [andersgeartet] anders geartet; (drug) ein anderer

    2. (odstopajoč od) mnenja, nazori: abweichend; (drugačne vrste) verschiedenartig; (nenormalen) abartig; (druge vrste) artfremd; (homoseksualen) anders, pogovorno: andersherum

    3. poročilo: [anderslautend] anders lautend

    4. (razlikujoč se) verschieden (od kraja do kraja örtlich verschieden); (spremenjen) verändert

    5.
    drugačnega …/ drugačne … anders-
    (spola andersgeschlechtlich, barve kože andersfarbig, vere andersgläubig, mnenja/prepričanja andersgesinnt)
    |
    takšni in drugačni solche und solche
    biti drugačen anders geartet sein, aus der Reihe tanzen, aus der Art schlagen
  • ēgredior ēgredī ēgressus sum in gradī)

    I. intr.

    1. iziti, iti iz … , ven iti, ven hoditi, izstopiti (izstopati), priti iz … , oditi, odhajati: cum senatum egressum vidi Ci., egredere, o quicumque es V. Od kod? z abl.: egredi domo Pl., Ci., Romā egreditur Quinctius Ci., egredi portis C., convivio Cv., curiā, provinciā S., ordine S., iz vrste stopiti, est urbe egressis tumulus V. takoj pred mestom je, egredi cubiculo T., tabernaculo, triclinio Suet.; s praep.: foras e fano Pl., ab sese Pl., a nobis foras Ter., Catilinam egredi ex urbe iussi Ci., egredi ex senatu S., ex oppido C., ex suis finibus, ex castris C., e curia L.; prim. unde egressi sunt C. Kam? s praep. z acc.: ad portam L. ven pred vrata, pri vratih ven, extra munitiones C., extra vineas S., ut egredi extra vallum nemo auderet N. čez okop, extra portam L., in vadum L., per medias hostium stationes L., obviam eg. L., in vallum T. na nasip stopiti; pren. = oddaljiti se od česa, prestopiti (prestopati) kaj: extra hos cancellos egredi Ci., extra quos fines terminosque egredi non possim Ci., eg. a proposito Ci., per res Veneris Lucr., extra praescriptum Q., in alios consules T.; pogosto = navzgor iti, splezati na … , vzpeti se, popeti se: iam scalis egressi milites S. so po lestvi splezali, egredi ad summum montis S. na vrh gore splezati, in tumulum, in altitudinem L, altius egressus O., egredi in tectum T., in sublime Plin.

    2. occ.
    a) z vojsko se vzdigniti, oditi, odhajati, napotiti se, odriniti: Caesar de quarta vigilia ipse egreditur C., iam egredientibus Romanis S., egressi superant fossas V. Od kod?: Mutinā Ci., magno cum strepitu castris egressi C., ne cum periculo ex castris egredi cogantur C., e castris egredi V. v boj iti. Kam? s sup.: egredi speculatum L., castris aquatum S.; s praep. in acc.: eg. ad bellum Ci., ad proelium C., ad oppugnandum S., in pacata sociorumque populi Romani fines L.; z dat. finalis: praesidio pabulationibus C.
    b) z ladje (na suho) stopiti, izkrca(va)ti se: litus ad egrediendum nequaquam idoneum C., egressi veneramur Apollinis urbem V., egressique labant vestigia prima V., sese in terram esse egressum Ci., navi egredi non audebat C., egressus ratibus O., simulatque e navi egressus est Ci., ut e navi egressus est N.
    c) (iz pristanišča) odjadrati, odpluti: egreditur in quadriremi Cleomenes e pontu Ci., egressae ante rates O.

    — II. trans.

    1. iti iz česa, iti prek kakega kraja, zapustiti (zapuščati) ga: Q., Plin. iun., egressis urbem Albanis L., egredi navem Cu., tecta Plin., portum Q., tentoria T.

    2. prekoračiti, prestopiti, preseči (presegati): ego flumen Mulucham non egrediar S., egredi finem mundi Cu., annum sextum Cu., septemdecim annos T., exsilium T.; pren.: Vell., egredi modum T., clementiam maiorum suasque leges T., tecta altitudinem moenium egressa T. moleče čez, nad, modo muliebri eiulatu, aliquando sexum egressa voce infensa clamitabat T. čez žensko navado, familia praeturam non egressa T. ki se ni povzpela višje od preture, egredi veritatem Plin. iun. pretira(va)ti.
  • enden transitiv končati; intransitiv končati se, nehati se, prenehati; nicht enden wollen brez konca in kraja
  • enôtnost unity

    enôtnost kraja, časa in dejanja gledališče unities of place, time, and action
    stremeč k enôtnosti unitary
  • enôtnost (-i) f unità:
    etnična, jezikovna enotnost unità etnica, linguistica
    ekon. načelo proračunske enotnosti principio dell'unità del bilancio
    gled. enotnost kraja, časa in dejanja unità di luogo, tempo e azione
    soc. enotnost nasprotij unità dei contrari
  • enôtnost unidad f ; (celota) conjunto m

    enotnost dejanja, časa in kraja (gledal) unidad de acción, de tiempo y de lugar
  • erlogen: erlogen und erstunken do kraja izmišljeno in zlagano
  • Eryx -ycis, m (Ἕρυξ) Erik,

    1. gora na zahodni sicilski obali s prastarim Venerinim svetiščem in bogoslužjem. Ob zahodnem vznožju gore istoimensko mesto, porušeno v prvi punski vojni: N., V., L., O. idr. Gora se imenuje tudi Erycus mons Eriška gora: Ci., L. fr., T.

    2. heros eponymos tega kraja, sin Venere in argonavta Buta (Būtēs), znameniti rokoborec, ki ga je ubil Herakles, ko mu je hotel ugrabiti govedo iz Gerionove črede: V., O.

    3. eden Perzejevih nasprotnikov: O.

    4. ime nekega Indijca: Cu. (z acc. -ēn, nekateri pišejo Erix -icis) Od tod adj. Erycīnus 3 eriški, iz Erika: vertex V., litora V. sicilsko, concha Pr. Veneri posvečena eriška bisernica, na kateri je po svojem rojstvu splavala na Ciper, Venus Erycina Ci., L., Suet., tudi samo Erycina -ae, f Eriška: Erycina ridens H., Erycina … monte suo residens O.; subst. Erycīnī -ōrum, m Eričani, preb. eriškega mesta: Plin.
  • espérer [ɛspere] verbe transitif upati, nadejati se, pričakovati, računati na
    verbe intransitif:

    espérer que (za)upati, zanesti se, da
    espérer jusqu au bout do zadnjega, do kraja upati
    espérer en l'avenir, en des temps meilleurs upati v bodočnost, na boljše čase
    il faut espérer que ... upajmo, da ...
    j'espère être arrivé au bout de mes peines upam, da sem prišel do konca svojih težav
  • éternel, le [etɛrnɛl] adjectif večen; brezkončen; neločljiv; (religion)

    Eternel masculin Večni Bog; masculin kar je večno; večnost
    neiges féminin pluriel éternelles večni sneg
    repos masculin, sommeil masculin éternel večno spanje, smrt
    (religion) la vie éternelle, le salut éternel večno življenje, zveličanje
    d'éternelles discussions diskusije brez konca in kraja
    la Ville éternelle večno mesto (Rim)
    son éternelle cigarette njegova večna, neločljiva cigareta
    (familier) c'est un grand chasseur devant l'Eternel to je zelo velik lovec
  • expellō -ere -pulī -pulsum

    1. izgnati (izganjati), odgnati (odganjati), pregnati (preganjati), iztiriti, spoditi, prepoditi, izpodriniti: tyrannum Ci., Collatinum innocentem suspicione cognationis expulerunt Ci., Tarquinio expulso Ci., expulsa filia Ci. zavržena, expellere tendunt nunc hi, nunc illi V., nos expulit ille H., expellere aliquem manu O., matrem, uxorem Iust. Od kod? z abl.: regem regno Ci., C., Catilinam urbe Ci., me domo mea per vim expulistis Ci., illum vitā exp. Ci. usmrtiti dati, bonis (iz svoje imovine) expulsi Ci., fortunis omnibus expulsos esse socios Ci., ipsi potestate expulsi N. iz svoje oblasti izpodrinjeni, expellere hostes finibus, Romanos castris, humiliores possessionibus, aliquem tectis, Italiā C., aliquem agris C., S., aliquem domo, regno fortunisque, aliquem Africā S., pecus portā Esquilinā (skozi … vrata) L., stabulis vaccas Tib., monte iuvencos O., aliquem aethere toto O., collegam armis foro Suet.; s praep.: Hannibalem ex Italiā, cives a (ex) patria, aliquem e patrimonio, tribunos plebis e rostris Ci., aliquem de fundo, de praedio, ex oppido, ex silvis C., ex portu insulaque expelli inopiā C., expellere Lacedaemonios ex arce N., praesidium ex arce Eutr.; z adv.: unde pater et avus meus expulere Syphacem S. Kam? (redko): expellere aliquem in provinciam C. (brahilogija =) pregnati in prisiliti, da se umakne v provinco, expellere fucos in opera Plin., pecus ad pastum stabulis Macr.; occ. pregnati: aliquem patriā Ci., finibus patriis V., eum Athenis N., conlegam ex urbe Ci. Od tod subst. pt. pf. expulsī -ōrum, m pregnanci: Ci.

    2.
    a) kaj pognati (poganjati), pahniti iz česa, izpahniti (izpahovati), izbiti, izriniti (izrivati): sagittam (sc. ex corpore) O., genis oculos O. iz lic iztrgati, se in auras O. riniti na svet = roditi se, (Iuppiter Phaëthontem) pariterque animāque rotisque expulit O. je … pahnil z voza in ubil, segetem ex radicibus expellunt venti V. izrujejo s koreninami; pren.: naturam expellas furcā, tamen usque recurret H., expellere animam O. izdihniti.
    b) (iz morja) na suho vreči, metati: navis illa expulsa fluctu Ci., classis in litus expulsa Ci., naufragio expulsus Ci. poet., ruptis undis expelli O., expellere magnas phocas O., corpora, navigia in ripam Cu., margarita, … prout expulsa sint, colligi T.; pren.: socer fluctibus rei publicae expulsus Ci.
    c) (ladjo) odriniti (odrivati) od obale (brega, kraja): ab litore naves in altum L., ratem Cu.
    č) spustiti (spuščati), (s)prožiti: sagittam arcu O., expulsuri tela nervos retro tendimus Q.

    3. pren.
    a) kaj pregnati, odpraviti, odstraniti, (od)vzeti, znebiti (otresti) se česa: expellere corde desidiam Pl., dolis me illo expuli periculo Pl. sem se rešil one nevarnosti, expellere omnem dubitationem C., beneficiorum memoriam C. dobrote iz spomina izbrisati, cuncta ex animo dictis Lucr., somnum V., somnos, quietem, spem O., (h)elleboro morbum bilemque H., tussim pectore Cat., curas pectore Lucan., famem T., neque tamen praeceps vitam expulit T. in si ni prenagljeno vzel življenja, tertia (sententia) expulsa (est) Plin. iun. se je zavrglo.
    b) spraviti koga ob kaj, v pass. izgubiti kaj: utraque re expelli Auct. b. Afr.

    Opomba: Nenavaden inf. pf. act.: expulsisse Dig.
  • festīnō -āre -āvī -ātum (gl. confestim; denom. iz *festiō, *festīnis [pozneje -iō: -iōnis]; *festi- iz *fers-ti-, prim. fastigium)

    1. intr. hiteti, pohiteti, podvizati se, (po)žuriti se: Cels., Auct. b. Alx., Q., T. idr. quantum poteris, festina Pl., quid festinas? Ter., Romani … intenti festinare, parare S., festinate, viri V., currus, esseda, naves festinant H., quamquam festinas, non est mora longa! H., festina lente Suet. ne prenagli se. Z določilom kraja na vprašanje kam?: alii ad portas festinare S., f. ad effectum operis L., ad bellum civile Eutr., in provinciam Ci., in Italiam Vell.; pren.: ad haec festinat animus Ci. z inf.: fugere festinans senatus consultum fecit Ci., Macedoniam praeoccupare festinavit N., abire f. S., ultum ire iniurias festinat S., id … festinabat, Bocchi pacem inminuere S.; s prvim sup.: eamque raptum festinabant Ap.

    2. trans. pohiteti, pospešiti: f. profectionem S., fr. cuncta ad bellum S., fugam, poenas V., cuncta festinat manus H., f. mortem in se T. naglo se usmrtiti, pohiteti, Gell.; v pass.: nec virgines festinantur T. in devic (deklet) ne možijo prezgodaj, festinatum iter O., festinata exactio, — mors, festinatus dilectus T., festinatis lictorum manibus in carcerem raptus T. annis festinatis raptus Mart. po prezgodnji smrti, festinata senectutis insignia Plin. iun., festinata signa movere Sil., res festinata Suet., festinata velocitas Iust., id festinatum est, ut … Amm.; occ. hitro (v naglici) napraviti, storiti, pripraviti, izvršiti: vestes O., soleas S. fr. hitro nadeti si, hitro si obuti, caedes, patibula, ignes, cruces T., iussa Sibyllae V. — Od tod

    1. adv. pt. pr. festīnanter hitro, v naglici: Vell., Col., Suet., illud mihi a te nimium festinanter dictum videtur Ci., festinanter omnia videtis suscepta Ci.; v komp.: Cels., Col., Plin., Suet., compositius cuncta quam festinantius agerent T., festinantius nuntiare Plin. iun.; v superl.: festinantissime respondere Aug.

    2. adv. abl. n. sg. pt. pf. festīnātō hitro, urno, v naglici: Col., Plin., Q., Suet., Iust.; komp. festīnātius: Suet., Amm.
  • fīdus1 3, adv. (fīdere)

    1. zvest, zanesljiv (o osebah): amici Ci., ea urbs est fidissimorum sociorum Ci., fidissima coniuge carere Ci., adiutorem se Bruto fidissimum praebuit Ci., rebus male fidus acerbis O. nezanesljiv; z dat.: servus domino fidissimus L., tu tantum fida sorori esse velis O., eos sibi fidiores Iust.; z objektnim gen.: regina tui fidissima V. tebi tako zvesta; enalaga: o fidam dexteram Antonii! Ci., f. pectora O., f. aures V. zvestega sluge, fidissima corpora O. zvestih, f. sententia O., f. oratio T. pošteno mišljen, fida canum custodia Ci. zvesta straža psov (= straža zvestih psov), f. inter eos amicitia N., hinc fida silentia sacris V. neprelomljiva molčečnost, f. responsa V., f. vis, dextra, manus Val. Fl.

    2. metaf. (o stvareh) zanesljiv, varen: ensis, galea, litora V. nec ubi consisteret nec quid fidum respiceret habenti L. varnega kraja, kamor bi se mogel umakniti, validus et f. pons T., oppidum … fidissimum adpulsu T. varno pristanišče, speculationes Amm., obices Sil.; z dat.: statio male fida carinis V. za ladje nevaren pristan, nox arcanis fidissima O. najzvestejša ohranjevalka (čuvajka), Libanus f. nivibus T. ki se na njem drži sneg, z večnim snegom, fluvius pediti f. Sil., Cynosura fidissima nautis Sil.