compāreō -ēre -uī (—)
1. na plan priti (prihajati), pokazati se, prikaz(ov)ati se, pojaviti (pojavljati) se, znajti se: Suet., Aur., Eutr., Aug., qui modo nusquam comparebas, nunc, quom compares, peris Pl., servi, qui non comparebant Ci., cum subito sole obscurato non comparuisset (Romulus) Ci. je bil izginil, nec tamen ulla comparebat avis Lucr., non comparere in caelo Saturni sidus Plin.
2.
a) še najti se, še nahajati se: signa et dona comparere omnia Ci., si quid non compareret, vindicaret L., non comparens pars O. ki ga ni več.
b) s čutnim ali duševnim opazovanjem jasno (raz)viden, očiten biti, jasno (po)kazati se: quae ita deformata sunt a fortuna, ut tamen a natura incohata compareant Ci., in Thucydide orbem modo orationis desidero, ornamenta comparent Ci., in quibus (libris) multa industria diligentiaque comparet, nulla doctrina N.