Franja

Zadetki iskanja

  • inter-pellō -āre -āvī -ātum (prim. com-pellō, appellō)

    1. vmes govoriti, prekiniti (prekinjati) koga, v besedo seči (segati) komu, besedo (pre)sekati, ugovarjati komu: nihil te interpellabo, continentem orationem audire malo Ci., crebro dicentem i. C., loquentem ducem L., interpellando trahere tempus S., petisse ab eā, ne interpellaretur Suet.; occ.
    a) kot (v) ugovor kaj navesti (navajati): illud dicet, quod interpellavit Hortensius Ci.
    b) prositi koga za pojasnilo, nadlegovati ga s prošnjami (vprašanji), glušiti ga, dražiti koga, šikanirati, lotevati se koga ali česa: si quis exta spectantem te interpellet Cu., cum a Cebalino interpellatus sum Cu., ker mi je Cebalin ponujal, ne ream quidem interpellare desiit, „Ecquid paeniteret“ Suet., qui adiri interpellarique posset Suet. ki bi ga bilo mogoče preprositi, alium iudicem i. Suet. obrniti se na … , urbe egrediens, ne quis se interpellaret, edixerat Suet., litteris int. Suet., Cato saepius interpellatus in proposito perstitit Val. Max.; z acc. rei: idem nunc interpellor Ci. enako se zahteva zdaj od mene.
    c) ponujati komu nesramno dejanje, nečistovanje, spolno zlorabiti, posiliti koga: stupro interpellato motus L., mulierem i. Paul., puellam Icti.
    č) terjati koga za dolg: debitorem Icti.

    2. metaf. (pre)trgati, prekiniti (prekinjati), ovreti (ovirati), motiti, zadrž(ev)ati, (z)motiti koga, (z)motiti komu kaj, zavreti (zavirati) kaj, odvrniti (odvračati), (u)braniti, preprečiti (preprečevati): poenam, dulcedinem irae L., silentium Cu., pacem, morem, incrementa urbis Iust., silentium Cu., (Pompeius) interpellatus adventu Caesaris C., id Philippi morte interpellatum est L., comitia i. L., in suo iure aliquem C., otium bello Cu., satietatem epularum ludis Cu., haec tota res interpellata bello refrixerat Ci., fortuna partam iam victoriam interpellat C., nisi abstinentiā interpellata sagina fuerit Iust., caloribus crebris interpellari Amm. oslabljen biti; tudi konkr.: saxum alveolum (specum) amnis interpellat Cu. zapira; s finalnim stavkom: tribuni interregem interpellant, ne senatus consultum fiat L., i., quo minus Brutus in Ci. ep.; aliquem numquam i., quin Matius in Ci. ep.; z inf.: quantum interpellet (ovira) inani ventre diem durare H.
  • inter-pres -pretis, m, redko f

    1. (po)srednik, (po)srednica, posredovalec, posredovalka, pogajalec: qui interpretes corrumpendi iudicii esse solent Ci., foederum Ci., vobis interpretibus amitteret hereditatem Ci. po vašem posredovanju, nummarius interpres pacis non probabatur Ci., quo iste interprete ad furta et flagitia uti solebat Ci., aliquid per interpretes agere Ci., missus a Iove interpres divūm V. (subjektni gen.) = Merkur, Iuno interpres harum curarum V. (objektni gen.) posredovalka ljubezenske bolečine, boginja zakona, boginja zakonske zveze, effert animi motus interprete linguā H. po posredovanju, quasi ea res per me interpretem et tuam ancillam ei curetur Pl., quae tibi condicio nova, luculenta fertur per me interpretem! Pl., quo ego interprete novissime ad (pri) Lepidum sum usus Ci.

    2. occ. tolmač, pogovorčin: eum legati nostri in Graeciam proficiscentes interpretem secum habebant Ci., appellat eum (alloquitur) per interpretem L., Valentius est in Sicilia interpres Ci., si Poeni in senatu loquerentur sine interprete Ci.

    3. metaf.
    a) razlagalec, pojasnjevalec: legum interpretes iudices (sunt) Ci., auspiciorum nos erimus interpretes Ci., verborum Ci., alii interpretes religionum requirendi sunt Ci., iuris Ci., grammatici interpretes poetarum Ci., caeli Ci., astrolog, zvezdar, zvezdoslovec Troiugena interpres divūm (objektni gen.) V. vedeževalec, i. divūm L. vedeževalka, interpretes internuntiique Iovis Ci., fatorum per genituras interpres Amm. prerokovalec iz stanja zvezd ob rojstvu, tamquam interpres et arbiter Sibyllae oraculorum Gell., Sibyllae (gen.) oraculorum interpretes Amm., interpretes comitiorum Ci. če so komicije veljavne ali ne (o avgurjih), aliquo uti interprete de aliqua re Suet. dati se komu poučiti o čem.

    2. prevajalec, prestavljalec: fidus H., non exprimi verbum e verbo necesse erit, ut interpretes indiserti solent Ci., nec converti (orationes) ut interpres, sed ut orator Ci.
  • interpretor -ārī -ātus sum (interpres)

    I. intr. (po)srednik biti, posredovati: alicuius memoriae Pl. na pomoč priti, pomagati. —

    II. trans.

    1. tolmačiti = prevesti (prevajati): φιλοσοφία, si interpretari velis, nihil est quam „studium sapientiae“ Ci., epistulam, scriptores i. Ci., ex Graeco carmine L., Graeca Suet.

    2. razložiti (razlagati), pojasniti (pojasnjevati), tolmačiti: ut ego interpretor Ci.; z obj.: insolitum verbum, fulgura, somnia, portenta, nomen legis Ci., vere hoc, quod accidit, i. Ci., tu hoc idem interpretabere Ci., religionum ius sapienter Ci., religiones Ci. poučiti (poučevati) o … , eius in legibus interpretandis scientia Ci.; z odvisnim vprašalnim stavkom: Etruria interpretatur, quid ostendatur portentis Ci., neque, recte an perperam (factum sit), interpretor L. nočem razsoditi; z ACI: ego sic interpretor sensisse maiores nostros Ci., pomoerium „post moerium“ interpretantur esse L.

    3. (v duhu) si razlagati = ume(va)ti, razume(va)ti, presoditi (presojati), razsoditi (razsojati), vzeti (jemati) za kaj: Plin. iun., Sen. ph., nolite voluntatem ex vi interpretari Ci., bene dicta male i. Ci., quod atrociter dixisti, mitiorem in partem interpretarere Ci., beneficia grate i. Ci., consilium ex necessitate Ci., alicuius felicitatem grato animo Ci. z veseljem prizna(va)ti, sed eam sapientiam interpretantur, quam adhuc nemo mortalis est consecutus Ci. toda tega, kar jim je modrost, ni še … , vindemiarum maturitatem alii aliter interpretantur Col. zrelost … je enim to, drugim kaj drugega, clementiam pro suā virtute i. Vell. prizanesljivost zmagovalca šteti sebi v zaslugo; s predik. acc.: hominem simulatorem i. Ci. za hinavca imeti, aliquem callidum et simulatorem T. domnevati, da je kdo zvijačnež in hinavec, victoriam ut suam Vell. zmago si prilaščati; z ACI: reditu in castra liberatum se esse iure iurando interpretabatur Ci. razlagal je svojo vrnitev v tabor tako, kakor da bi bil s tem od odvezan prisege, consilium ex necessitate Ci. ali virtutem ex consuetudine Ci. sklepajoč izvesti (izvajati) kaj iz česa, izpelj(ev)ati, sklepati kaj iz česa; occ. razume(va)ti, pojmovati, pojmiti: rectene interpretor sententiam tuam? Ci., pauci Agricolam interpretantur T. ga razumejo, cogitationem alicuius assequi et voluntatem i. Ci., famam alicuius T. si razlagati, ume(va)ti.

    Opomba: V pf., poseb. v pt. pf. tudi s pass. pomenom: Graecum nomen interpretatum Ci., ea … ex Etruscis libris interpretata Ci., ex quo ita illud somnium esse interpretatum Ci., uti ex libris Punicis interpretatum nobis est S.
  • inter-quiēscō -ere -quiēvī vmes poči(va)ti, odpoči(va)ti (si), prenehati, premolkniti: Amm., cum haec dixissem et paulum interquievissem Ci., dicerem, quid impetus (haberet), si interquievisset, si intervallo surrexisset Sen. ph., interquiescere si liberet Plin. iun., dum interquiescit, dum emendato similis est Sen. ph.; pren.: Iulio mense, quo maxime lites interquiescunt Plin. iun. ko so ravno sodne počitnice, dolor interquiescit Sen. ph.
  • inter-rogō -āre -āvī -ātum, prvotno = „vmes(no) vprašanje postaviti“; potem sploh

    1. vprašati, povpraš(ev)ati; abs.: ut illis eadem interrogandi facultas sit Ci., casus interrogandi Nigidius ap. Gell. rodilnik, genetiv; z acc. personae: si quem interrogare noluimus Ci., a te interrogati augures responderunt Ci., hoc facinus interrogati (na vprašanje) negare non potuerunt Ci., visne igitur, ut tu me Graece soles ordine interrogare, sic ego te vicissim eisdem de rebus Latine interrogem? Ci.; occ.: interrogare aurem suam Gell.; stvarni obj.
    a) deloma z acc.: sententiam interrogare L. za mnenje (po)vprašati; pass.: sententiam interrogatus L., Sen. ph. za mnenje vprašan, sententiae interrogari coeptae L. začeli so spraševati za mnenje; z dvojnim acc. (personae in rei): M. Aebutium nihil interrogas? Ci. ga nič ne vprašaš? quid te interrogavi? Ci., pusionem quendam interrogavit quaedam geometrica Ci. (vprašati koga o čem, za kaj, povprašati ga za kaj, zastran česa); pass.: nihil interrogatur Ci.
    b) deloma z de: quem ego interrogem de patellis Ci., quid te de flagitiis tuis interrogem? Ci. čemu naj te vprašam o … , interroga de istis, quorum nomina ediscuntur Sen. ph.
    c) večinoma pa z odvisnim vprašalnim stavkom: interrogabat suos, quis esset Ci., illa interrogavit illam „quī scis?“ Pl., interrogavit, quale id genus esset poenae Suet., interrogas me „num in exsilium?“ Ci., interrogans, solerentne veterani milites fugere C., is cum interrogaretur, utrum (katerega od obeh) pluris, patrem matremne, faceret, „matrem“ inquit N., censetis hominem interrogem, meus servus si ad eum venerit, necne Pl., interrogare eum coepit, an Perdiccam comprehendi ipse iussisset Cu., identidem me, an audierim, an viderim, interrogo Plin. iun., interrogatus, cur igitur repudiasset uxorem, „Quoniam“, inquit … Suet., interrogatus est, „hasne urbis“ an „has urbes“ dici oporteret Gell., cum milites per cruciatus interrogarent (eum), ubi filium occuleret T. — Od tod subst. interrogātum -ī, n vprašanje: Icti., iudicum interrogata perscribere Ci. vprašanja, zastavljena sodnikom, ad (na) interrogata respondere Ci.

    2. occ. kot jur. t. t.
    a) izpraš(ev)ati, zasliš(ev)ati (pred sodiščem), pravdno (sodno) vprašati, spraševati: Icti., ut in testibus interrogandis omnia crimina proponerem Ci., testīs bene (acute) interrogavit Ci. spretno, testes in reos i. Plin. iun.
    b) (za)tožiti, obtožiti (obtoževati), na sodbo (po)klicati, pred sodnika (po)klicati; nav. z dostavkom lege (legibus): quis me umquam ulta lege interrogavit? Ci., (quivis) civis legibus interrogari potest L., lege Plautiā i. S.; z gen. criminis: ambitūs S., repetundarum T., pecuniarum repetundarum Amm., pepigerat Pallas, ne cuius facti in praeteritum interrogaretur T.
    c) kot fil. t. t.: sklepati, silogizem tvoriti: Sen. ph.
  • inter-scindō -ere -scidī -scissum

    1. (v sredi) (raz)trgati, pretrgati, podreti (podirati), razdreti (razdirati): a tergo pontem interscindi iubet C., i. aggerem C., opera Hirt., venas Torquatus interscidit T. si je prerezal žile.

    2. metaf.
    a) ločiti: Chalcis interscinditur freto L. je ločena (od Atike), ruina (terrae) interscindit cursum aquis Sen. ph., quorum regiones Choatres fluvius interscindit Amm., quam mediam navigabile flumen interscindit Amm., insula ab Italiā angusto interscissa freto Sen. ph., Illyrios et Thracas interscindunt (montes) Amm.
    b) pretrgati, prekiniti (prekinjati), motiti: vinculum illud coagulumque animi atque amoris Gell., imperfectis (dat.) adhuc interscinditur laetitia, sapientis vero contexitur (je neprestano) gaudium Sen. ph.
  • inter-sum -esse -fuī

    1. vmes bi(va)ti, se nahajati, stati, ležati: eum, quia murus interest, non timeo Ci., maria, regionum magnitudines intersunt Ci., dum modo inter me atque te murus intersit Ci., Tiberis inter eos interesset Ci., via, amnis interest L., emensosque quae intererant tandem in Germaniae litora exisse N., regio interest, quod interest spatii Plin.; časovno: interfuere anni XXX L. je vmes preteklo, ne una quidem hora interest inter … Ci., ne noctem quidem interesse inter … passi sunt Ci., inter primum et sextum consulatum XLVI anni interfuerunt Ci.; occ.
    a) oddaljen biti: clatros interesse oportet pede Cat.
    b) zraven, navzoč, navzočen, prisoten biti, prisostvovati, bi(va)ti med … , udeležiti (udeleževati) se: per quendam eorum, qui interfuerant, fit Epicrates certior Ci., ac si ipse interfuerit Ci., ratiocinatio dicitur interfuisse Ci.; z in: in testamento faciendo, in caede, in convivio, in ullā re i. Ci., omnibus in rebus Ci. svoje prste imeti vmes, in candidatorum consularium coitione Ci.; z dat.: is interfuit epulis parricidarum Ci., tot iudiciis, negotiis, omnibus rebus interfuit Ci., consul multis contionibus interfui Ci., interesse consilio Ci. udeleževati se, pugnae navali N., apud aliquem cenulae eius Ap., intererit Satyris paulum pudibunda protervis H. tragedija (pooseb.) se bo udeležila satirske igre, laetus intersis populo H., interfuit sacrificanti Suet. bil je navzoč, ko je on žrtvoval, nostro sermoni, publicis consiliis i. Ci., spectaculo L., Suet., rebus domesticis, privatis N., certamini, quaestoris muneribus, comitiis, sacris, caedi, ludis, bello, poenis cupidissime, curiae, senatui Suet., contubernio patris Aur., interque esse pugnae Arn., (tmeza!), his temporibus Vell., posteritati suae Plin. iun. živeti za … , deum nobis interesse Sen. ph. biva pri nas.

    2. metaf.
    a) interest razlika je, razlikuje se: subj. nav. kak neutr.: quid interest inter periurum et mendacem? Ci., nihil (neque quicquam) inter illam et hanc interest Ci., interest plurimum inter servitutem et pacem Ci., hoc interest inter meam sententiam et tuam Ci., interest aliquid inter laborem et dolorem Ci., inter hominem et beluam hoc maxime interest Ci., quid interfuisse inter Sempronium? L.; pogosto z odvisnim vprašalnim stavkom: intererit multum, Davusne loquatur an heros H., quantulum interest, utrum in Massici radices, an in Italiam deducamini Ci., tantum id interest, veneritne … an … L., illud quoque multum interest in rudi terra, an … an … Varr.; redko: kar: Ci. hoc (v tem) pater ac dominus interest Ter. se razlikujeta, quod (kar) ab eo nihil intersit Ci.; z gen.: quoniam τὸ νεμεσᾶν interest τοῦ φϑονεῖν Ci. ep. med nejevoljo in škodoželjnostjo je razlika; z dat.: stulto intelligens i. Ter., illis et nobis i. Sen. ph., dimidium dimidiato i. Gell.
    b) interest pomembno je, važno je, je (stoji) na čem, do česa je komu, (mnogo, nič ne) de; abs.: equidem ad nostram laudem non multum video interesse Ci. da ne koristi mnogo, quantum interesse vis ad rationem petendi? Ci. Prav pogosto analogno po glag. refert s svojilnim zaimkom v abl. f. sg.: si quid interesse tuā putasses Ci., magni suā putabant interesse Ci., si meā solum interesset Ci., vestrā hoc magis interest Ci.; ta sklad pomeni pravzaprav: z moje (tvoje … ) strani je razloček (razlika) = zame (zate … ) je važno. Pri drugih zaimkih in subst. stoji gen.: quid eius intererat? Ci. kaj mu je bilo do tega? nihil intererat istius (cuius, illius) Ci., quoniam ipsius interest Ulp. (Dig.), nam eorum quoque vehementer interest Ci., id maxime interest rei publicae Ci., si nihil interest regis Cu.; z ACI.: aratoris interest sic se habere frumenta Ci., quis est hodie, cuius intersit istam legem manere? Ci., quod eos scire aut nostrā aut ipsorum interest Ci., suspicarer multam interesse rei familiaris tuae te quam primum venire Ci., semper ille quantum interesset P. Clodii se perire cogitabat Ci., docet quanto opere rei publicae communisque salutis intersit manus hostium distineri C., magis nullius interest quam tuā non imponi cervicibus tuis onus L., magni interest meā unā (skupaj) nos esse Ci., magni est Ciceronis vel meā potius … me intervenire discenti Ci., quamquam magni … interest quam primum ad urbem me venire Ci., vehementer interfuit rei publicae nullam videri in eius modi causā dissensionem esse Ci., vehementer intererat vestrā liberos vestros hic potissimum discere Plin. iun., interest te … Romae esse Ci.; pri istih subj. tudi sam inf.: interest omnium recte facere Ci., interest scire Ci.; z odvisnim vprašalnim stavkom: nihil interest rei publicae, colonia deducatur necne Ci., nihil interest, qui ventus, qui imber, quae tempestas ubique sit Ci., quoniam non tam interest, quo animo scribatur (liber), quam quo accipiatur Ci., interesse ad beate vivendum, quali uteretur victu Ci., plurimum interest, quantae qualesque inter eas remissiones sint Cels., numquam enim interest, uter sit eorum in pede extremo Ci., nihil interest, quo modo solvantur (nodi) Cu., tantum interest, quem ad modum dicas, quid tandem … Ci., quid autem illius interest, ubi sis? Ci., nam ut nihil interest, utrum nemo valeat an nemo possit valere, sic non intelligo, quid intersit, utrum nemo sit sapiens an nemo esse possit Ci., multum interest, utrum aliquis beneficium nobis det nostrā causā an et suā Sen. ph., non multum interest, utrumne de furto aut formula et interdicto dicendum habeas, an de ambitu comitiorum T., ut sit voluptas in iis rebus, necne sit, ad id quod agimus nihil interest Ci., Theodori quidem nihil interest, humine an sublime putescat Ci., o te ineptum, si putas meā interesse, supra terram an infra putrescem Sen. ph., ea vos rata habeatis, necne, magis rei publicae interest quam meā L., nihil enim interest, dactylus sit extremus an creticus Ci.; s finalnim stavkom: utriusque nostrum interest, ut te videam Ci., vestrā interest, ne imperatorem faciant T., non tam suā quam rei publicae interesse, ut salvus esset C. ap. Suet., interest tamen exempli, ut vera videantur Plin. iun., illius interesse, ne faciat moram Ph.; s quod: neque multum interest, quod (da) nondum per numeros distributi sunt Plin. iun. Redko se izraža stvar, do katere je komu, z določenim subj. v nom.: in Epirum ad te statui me conferre, non quo mea interesset loci natura, sed … Ci. ep. Koliko je na čem izražamo: α) z neutr. multum, nihil, tantum idr. β) z adv. maxime, quantopere, vehementer idr. γ) z gen. pretii: magni, permagni, parvi, minoris, pluris.
  • inter-vertō -ere -vertī -versum

    I. pravzaprav „pod roko obrniti“.

    1. obrniti (obračati) drugam (= na kako drugo stran), prekreniti (prekretati): in extremis partibus semicaniculi intervertantur Vitr. na obeh oglih naj se porazdele …

    2. metaf. spreobrniti (spreobračati), spremeniti (spreminjati), med. (v slabem pomenu) spremeniti se = sprevreči se: neque enim recta ingenia qualem in adulescentiam spem sui fecerant, usque in senectutem pertulerunt, sed interversa plerumque sunt Sen. ph. —

    II. „na svojo stran obrniti (spraviti)“ = spodmakniti (spodmikati), poneveriti (poneverjati), zase pridrž(ev)ati: si intellexerint interverso hoc regali dono graviter vos tulisse Ci., Vitellius novies milies HS paucissimis mensibus intervertisse creditur T. je baje zase porabil 900,000.000 sestercijev, argentum Pl., pecuniam vestram Petr., publica vectigalia Suet.; occ. prekaniti, ukaniti, prelisičiti koga, ogoljufati, opehariti koga za kaj, pripraviti ga ob kaj: aliquem muliere Pl., aliquem possessione fundi Gell.; pren.: ille induxit, ut peteret (consulatum); receptum intervertit Ci. mu je odtegnil, interversa aedilitate praetorem renuntiari Ci. potem ko je preskočil ediliteto, feritas olim interversa nunc se effert Ap. zatrta; poseb. kot jur. (držpr.) t. t.: potlačiti, zadušiti, pritisniti (pritiskati) na kaj, ovreči (ometati), zaukazati, da se kaj ustavi, zatreti (zatirati): querelam, fideicommissum, publica iura Icti.
  • in-tēstābilis1 -e (in [priv.], testis priča) (zaradi svojega obnašanja) nesposoben za pričevanje ali izdelavo oporoke, oporočanje: Tab. XII. ap. Gell., cum lege quis intestabilis esse iubetur, eo pertinet, ne eius testimonium recipiatur G.; od tod sinekdoha brezčasten, zaničljiv, oduren, preklet, (o stvareh) ostuden, grd: Aur., is intestabilis et sacer esto H. (po zakoniku na 12 tablah povzeta pravna formula), se aliter tutum non putat, quam si peior atque intestabilior metu vestro fuerit S., periurium L. ki jemlje čast (dobro ime), ars magica Plin., i. saevitiā T.
  • in-tēstātus1 3 (in [priv.], tēstārī)

    1. ne da bi bil naredil oporoko, brez oporoke (umrl): cum esset eius uxor Valeria intestata mortua Ci., ad cenam si intestatus eas Iuv., cives intestati Plin., intestata senectus Iuv.; od tod abl. adv.: intestatō mortuus est pater familias Ci. brez oporoke; tako tudi: ab intestato heres Icti.

    2. nedokazan (nepotrjen) s pričami: Pl. (Curc. 659).

    3. nesposoben za pričevanje ali izdelavo oporoke, oporočanje: Pl. (Mil. glor. 1416) v dvoumju z intēstātus2.
  • intimus, stlat. intumus 3, adv. (superl. tvorba k in, prim. inter, interior, ex-timus, op-timus)

    1. najbolj notranji: in eo sacrario intimo signum fuit Cereris Ci., in urbis intimam partem venerunt piratae Ci., intima spelunca Ph. globina votline, in intimis suis aedibus Ci. v najbolj notranjih delih (najglobljih kotičkih) svoje hiše, i. tunica Gell., Macedonia Ci., angulus H., sinus L., pectus Cat., praecordia O.; n. pl.: intima Ponti Vell. notranje pokrajine (oddaljene od obrežja).

    2. metaf.
    a) najbolj notranji, najgloblji, globok: si intimos sensus civitatis expressero Ci. najskrivnejše, najtajnejše = intima istorum consilia Ci., sermo, cogitationes Ci., vis Ci., T. najučinkovitejša, najizdatnejša, ex intimā philo-sophiā haurire Ci. iz glob(oč)ine filozofije, illa verba ex intimo artificio depromere Ci., disputatio Ci., disputatio est intimae artis Ci. spada na najbolj notranje polje umetnosti, odium Ci. globoko ukoreninjeno, nota intima exstiterint alicui Suet.
    b) najzaupnejši, najzvestejši, najvdanejši, najiskrenejši, najsrčnejši, najbolj prijateljski: versatus est in intimā familiaritate hominis potentissimi Ci., regis amicitia N., utebatur intime Q. Hortensio N., intimus est consiliis eorum Ter. vešč; z dat. (o osebi): intimus erat in tribunatu Clodio Ci., intimus alicui N., huic intumum fuisse Pl.; kot subst. m. = najboljši (najzvestejši, najiskrenejši) prijatelj: z gen.: qui se non intimum Catilinae esse fateatur Ci., regis N., unus ex meis intimis Ci., in intimis est meis Ci., intimi multa apertiora videant necesse est Ci., intimi amicorum Suet.
  • in-tonō -āre -tonuī (intonātus H.)

    1. zagrmeti: hic pater omnipotens ter caelo clarus ab alto intonuit V., intonat polus, fragor V., fragor montium litorumque Amm., partibus intonuit caeli pater ipse sinistris Ci. poet.; pren.: intonuit fortuna O. srdi se = cum deus (cesar) intonuit O.

    2. impers. intonat (za)grmi: intonuit laevum (z leve) V., intonuit dicente deā O.

    3. metaf. hrup zagnati, zašumeti: silvae intonuere profundae V. so začeli šumeti, Aeneas intonat armis V. rožlja z … , clipeus intonat V., armis intonat urbi Sil. rožlja proti mestu, sonitus scutorum i. Amm.; occ. (o glasu) (za)grmeti, (za)rohneti: hesternā die intonuit vox tribuni Ci., furia intonat voce V., canis ingenti latratu intonuit Plin., Eurus intonat Aegaeo Val. Max., lege, quanto spiritu ingentibus intonueris rebus Sen. ph. beri, s kakim navdušenjem si povzdignil svoj grmeči glas o …

    4. trans. grmeč (vršeč) spustiti (spuščati), zagnati v, s prolept. obj. na(d) kaj: clavam superne intonat Val. Max.; z dat.: hiems intonata fluctibus Eois H. ki je grmeč potegnila (= zapihala, zabrila) preko vzhodnih valov; occ. z grmečim glasom povedati, grmeč oglasiti (oglašati) se: cum haec intonuisset L., rigidas intonuisse minas O., Phlegraeos tumultus Prop. opevati brenkaje na citre.

    Opomba: Nenavaden cj. pf. intonaverit Paul. Nol. in cj. plpf. intonavisset: Iul. Val.
  • intrō -āre -āvī -ātum (pač k *interus, prim. inter, interior), naspr. exire.

    I. intr.

    1. vstopiti (vsto-pati), iti noter, iti v kaj, vniti (uhajati), vdreti (vdirati): cultos intravit in hortos O., in Capitolium intrare non debuisti Ci., in tabernaculum Cu., cum vix intrare posset ad praesepia Ph., ad munimenta L., intra limen Pl., intra praesidia C., in portūs O., in aedem Suet., per rimas Mart.; z dat.: saeptis et turribus Stat., ponto Sil., mediis montibus Val. Fl., caelo, casae Sil., silvis, puppi Sil.; pass.: quo intrari non potest C. kamor se ni mogoče … ; pren.: animus in corpus intravit Ci.

    2. metaf. (duševno) vdreti, (vdirati), prodreti (prodirati), vglobiti (vglabljati) se, poglobiti (poglabljati): intrabo etiam magis Ci. še bolj se bom poglobil (v zadevo), intrandum est in rerum naturam Ci., quo ne imprudentia possit intrare Ci., in sensum indicis id non intrare potest Ci., in alicuius familiaritatem Ci. polno zaupanje si pridobiti, nihil potest intrare in affectus, quod in aure statim offendit Q.; occ. vstopiti (vstopati), nastopiti (nastopati), priti (prihajati): intravit per corpora somnus V., si certus intrarit dolor H., nox segnitia cum otio intravit T. —

    II. trans.

    1. stopiti (stopati) v (na) kaj, vniti (vhajati) v kaj: tu illud sanctissimum limen intrare (ausus es)? Ci., tot maria intravi V., saltūs i. L., theatrum, portum Cu., olearum ordinem Ci., regnum, pomoerium Ci., urbem O., cum curru urbem ac deinde regiam Cu., bifores fenestras O. (o mesecu), fumum et flammam Hirt., castra, domum N., agrum hostium, vallum, sacrarium L., Istrum, regionem Iust., curiam Suet., signum arietis Plin. (o soncu, ki vstopa v znamenje Kozla), terram per occulta foramina Sen. ph. (o zraku); pass.: intrata est superis domus una tribus O., intratae silvae L., hoste intratos muros Sil., templorum intrati postes Sil., urbem militibus intratam Sil., Gallia, Germania intrata Vell.

    2. metaf. prodreti (prodirati) kam: nulla acies terram intrare potest Ci. pregledati, intrat subitus vatem deus Sil. prešine, navdahne; prim.: Phoebo iam intrata sacerdos Sil. navdahnjena, navdihnjena, navdušena; occ.
    a) (o afektih) obiti (obhajati), navda(ja)ti, obvze(ma)ti, prevze(ma)ti, (s)prehajati, spreleteti (spreletavati): intrat animum gloriae cupido T., pavidos intrat metus T., animos intrat pavor Cu., ubi quaesitas artis de more vetustae intravit mentes superum Sil.
    b) napasti (napadati): hostem Stat.
    c) prebosti (prebadati): ursos, aprum Mart.

    Opomba: Star. obl. intrassis = intraveris: Pl.
  • intrō-dūcō -ere -dūxī -ductum (ixpt.)

    1. noter peljati, vpeljati (vpeljevati), uvesti (uvajati), pustiti (puščati) do, pred koga, k čemu, h komu: introducuntur legati Minturnenses Enn., introduci ad regem Cu., mox introductus est L., in cubiculum introductus est Ci., in senatum i. gladiatores, iudices Ci., legationes L., aliquem ex carcere in senatum Sen. rh., aliquem in senatum ad agendas gratias Suet., aliquem cum legatis S., naves eo C., aqua Claudia Romae introducta Aur.; pren.: philosophiam … in domos i. Ci., litteras in corda discentium Aug.

    2. occ. (čete) peljati kam: praesidium, quod introduxerat, ex oppido educit C., copias in fines hostium C., exercitum in Ligures L., exercitum omnem in urbem L., noctu milites Iugurthae S. v Jugurtovo hišo.

    3. metaf.
    a) (kaj abstr.) uvesti (uvajati): ambitionem in senatum Ci., consuetudo aestimationis introducta est Ci., i. exemplum C., L., senatūs consulta Icti.; (v govoru) izkaz(ov)ati, predočiti (predočevati): si nostros cum aliis sermones et aliorum inter se credibiliter introducimus Q., ficta narratio introduci solet vel ad concitandos iudices … Q., deinde introducta rei similitudo Ci.
    b) kak stavek (kot trditev) postaviti (postavljati), trditi, razlagati: introducebat Carneades summum bonum esse frui Ci., prudentiam introducunt scientiam suppeditantem voluptates Ci.
  • intro-eō -īre -iī -itum (ixpt.)

    1. intr. noter iti, vniti (vhajati), vstopiti (vstopati): introit adulescens Gell., si qui introire prohibuisset Ci., quā tu portā (pri katerih vratih) introieris Ci., se introiturum in urbem dixit Ci., i. ad amicam Ter., in naso Cat., in Thraciam N., in alienam domum, in aedes Pl., ad ipsam Proserpinam Ap.; pren.: i. in vitam Ci. (naspr. exire e vitā); pass.: introiri in forum non potest Ci., in cellam introeatur Cat.

    2. trans. iti, stopiti (stopati) kam: domum tuam te introire putas? Ci., Mutinam introeunt legati Ci., urbem T., cum pugione cubiculum Tiberii dormientis Suet., curiam, theatrum Suet., Oceanum Suet. pluti, ladjati, Bithyniam Amm.; pass.: domum introitam esse Icti.
  • in-tumēscō -ere -tumuī

    1. napihniti se, naduti se, nabuhniti, nabrekniti, nape(nja)ti se, oteči (otekati), narasti (naraščati), obotavljati se (o ranah): Amm., Cels., intumuit venter O., genae O., si partes corporis in vesicas intumuerint Plin.; pren.: paludes intumuere aestu O. so se dvignila, napela, vox intumescit repercussa T. se ojača, se okrepi, intumescit motus T. se širi, intumescente fluctu Plin., intumuerat subitis tempestatibus mare Sen. rh. nevihte so bile razburkale morje, loco paululum intumescente Col. dvigati se, intumescit alta viperis humus H. tla se visoko dvigajo zaradi kač = po (na) tleh se dvigajo napihujoč se kače, irae intumuere Stat. so vzkipele, sub pectore bilis intumuit Pers.

    2. metaf.
    a) (o prevzetnosti) napihniti (napihovati) se, biti ošaben, napuhniti se: intumescere statim superbiā ferociāque T., intumuit turbā suorum O., (Nioba) numquam secundis rebus intumuit Plin. iun.
    b) razjariti se, (raz)srditi se, (raz)togotiti se: Iuppiter intumuit O., alicui i. O. jeziti se nad kom, foeda visu et horrenda facies depravantium se atque intumescentium Sen. ph.
  • intus adv. (prim. in in gr. ἐντός)

    1. od znotraj: intus egredi Pl., evocare aliquem i. ad se Pl., obsero ostium i. Ter., i. eminere Cels., i. pateram proferto foras Pl., donec foras nos intus evallaverunt Varr.

    2. znotraj, notri: „intro“ nos vocat ad sese, tenet „intus“ apud se Luc. fr., ille relictus intus, exspectatus foris convertit se ad timorem Ci., i. insidiae sunt; i. inclusum periculum est Ci., cum extra et intus hostem haberent C., foris se iactant, sed intus (v srcu) inter se dissident Ci., i. domique praestantior Ci., nullum frumentum i. erat L. v mestu, sinito ambulare, si foris, si intus volent Pl., ut totum annum recte pascantur intus et foris Varr., si vero infans i. decessit Cels. v materinem telesu, intus (v svojem želodcu) habes, quod poscis O., utrum foris habeat exemplar, an intus Sen. ph. če se nahaja prvotna podoba zunaj njega ali v njem, et intus paveo et foris formido Pl. tresem se notri in zunaj, ego te intus et in cute novi Pers. od znotraj in od zunaj, i. palleat infelix Pers. globoko v duši, v notranjosti duše; pesn. z abl.: tali intus templo V., membris intus LUCR.; v prozi nam. tega: intus in corpore CI.; tudi gen.: intus aedium AP.; preg.: (sibi) intus canere, gl. canere.

    3. (prolept. pri glag. premikanja) navznoter, noter: iamque fores aperit, iam ducitur intus O., refractis palatii foribus i. ruere T., adductos i. agere equos O. držati se bliže cilja (pren. o pesniku), i. dare, inicere CELS., pollice i. inclinato Q. ima pars eius i. ad fracturam, cornua ad os integrum spectent CELS.
  • in-undō -āre -āvī -ātum

    1. trans. poplaviti (poplavljati), preplaviti (preplavljati): Cu., Plin., Amm., Tiberis campum inundavit L., hanc (terram) inundat aqua Ci., urinam eius omnes Asiaticas gentes inundasse Val. Max., imbres campis omnibus inundantes L. plohe, ki povzročajo na vseh poljih povodnji, sanguine inundabitur Enna L., cruore campos Lact.; pren.: inundavere pectus lacrimae dolore paratae Petr., si influat ille convicium et inundet aures meas contumeliis Ambr., mens ingenti flumine litterarum inundata Petr., invidiā inundatus Petr., inundatus divino spiritu Tert. navdahnjen; metaf.: exercitūs, quibus Europa inundata est Cu., Troes inundant V. vro na polje, Cimbros inundasse Italiam Iust.

    2. intr. kipeti od česa, pluti s čim (= biti preplavljen): inundant sanguine fossae V. (dvomno; pri nekaterih izdajateljih: fossas).
  • in-ungō (in-unguō) -ere -ūnxī -ūnctum

    1. (na)mazati, (po)maziliti, (na)maziliti: Varr., lippus inunctis oculis H., contemnas lippus inungi H. oči si pomaziliti, oculos medicamentis, melle Cels., oculos collyrio Vulg., signa Plin., conchis inuncta tibi Mart. z oljem.

    2. (na)mazati kaj na kaj: cinerem, sucum Plin., collyria aquā dissoluta per quadriduum Plin.
  • in-valēscō -ere -valuī (incoh. k invalēre) ojačati se, ojačiti (ojačevati) se, okrepč(ev)ati se, (o)krepiti se, utrditi (utrjevati) se, narasti (naraščati), nadvlad(ov)ati, prevlad(ov)ati, vzmoči se: prout haec illa invaluissent T., rex opibus invalescit T. kraljeva moč je narasla, mansit hic (amor), nec refrixit iudicio, sed invaluit Plin. iun., libido et luxuria coercente nullo invaluerat Suet., ut est longe vehementissimus hic, cum invaluit, affectus, ita, si nihil efficit, tepet Q., et invaluit proelium nimis Vulg., vitiis invalescentibus Suet., coniurationes invalescerent Suet., i. armis, divitiis suis Vulg., i. contra aliquem Vulg., tenuit consuetudo, quae cotidie invalescit, ut … Q.; occ. bolj obveljati, bolj v rabo pri(haja)ti: appellatio grammaticorum Graecā consuetudine invaluit Suet., cum et verba intercidant invalescantque temporibus Q.