Franja

Zadetki iskanja

  • collīsiō -ōnis, f (collīdere) trčenje, trk, udarjanje, udar, zadevanje stvari ob stvar, pretres: Marc., Vulg., assidua Amm., c. abiecti partus Iust.; pren. (gram.) kolizija, izpah samoglasnika ali zloga: Marc., Serv., Prisc.
  • commōtiō -ōnis, f (commovēre)

    1. gibanje, premikanje: capitis, ventris Cels., vasorum Pall., capitis Vulg. stresanje z glavo (v znak poroga), c. manūs Vulg., castrorum c. Vulg. odhod iz tabora.

    2. klas. le pren. ganjenje, ganitev, razburjenost, razdraženost, razvnetost, pretres: Q., Lact., Ambr., Cod. Th., c. animi Ci., (voluptas est) commotio iucunditatis in corpore Ci. vzbujanje prijetnega čustva, commotiones animorum ali samo commotiones Ci.
  • concussiō -ōnis, f (concutere)

    1. močno, silno stresanje, stres, pretres, potres: c. crebra facium Plin. iun., mundi Sen. ph., vasta Sen. ph. močan potres, vasa sine concussione portare Col.

    2. pren. izsilje(va)nje denarja (z ustrahovanjem in grožnjami): Icti., Eccl.
  • concussus, abl. -ū, m (concutere) močno stresanje, stres, pretres: Lucr., Plin.
  • conquassātiō -ōnis, f (conquassāre) pretres, razmajanje: totius valetudinis corporis Ci. docela spodkopano zdravje.
  • discussiō -ōnis, f (discutere)

    1.
    a) pretresanje, pretres: Sen. ph.
    b) izgon: discussio seminis Cael. izliv semena.

    2. pren.
    a) preiskovanje, preiskava: Macr., Eccl.
    b) pregledovanje, pregled državnih dohodkov v provincah: Symm., Cod. I.
  • dispunctiō -ōnis, f (dispungere)

    1. pregled računa: Ulp. (Dig.); pren. preiskava, pretres(anje), presoja: utriusque meriti Tert., boni et mali operis Tert.

    2. dispunctio descriptionis napoved porazdelitve davkov: pozni Icti.

    3. konec: vitae Tert. smrt.
  • disputātiō -ōnis, f (disputāre)

    1. preračun(avanje): diversae agrorum formae veniunt in disputationem Col.

    2. znanstveni razgovor, razprava, razpravljanje, pretres(anje), raziskava, raziskovanje: Q., Plin. iun., Iust., Lact., Aug., subtilis Ci., de amicitia, de fato, de re publica Ci., contra Gorgiam Ci., disputationem cum aliquo ingredi Ci., in disputatione superari ab aliquo Ci., soles hac de re a me in disputationibus nostris dissentire Ci., hac in utramque partem disputatione habita C.
  • perculsus -ūs, m (percellere) pretres: Tert.
  • quassātiō -ōnis, f (quassāre)

    1. močno, dalje časa trajajoče tresenje, stresanje ali majanje, pretres: inrita capitum L., multa membrorum Sen. ph., quassationes Macr. telesni pretresi; metaf. nadloga: et cessavit quassatio Vulg.

    2. udarjanje (predmeta ob predmet), kresanje: cymbalorum strun.
  • quassātūra —ae, f (quassāre) pretres, meton. poškodba zaradi pretresa: Plin. Val.
  • succussus -ūs, m (succutere) stres, stresanje, stresavanje, stres(lj)aj, pretrès, pretresanje, pretresljaj: pedetemptim ac sedato nisu, ne succussu arripiat maior dolor Pac. ap. Ci., multumque cum lucerna secreto conlocuta membra tremulo succussu quatit Ap.; pl.: Tert.
  • tractātus -ūs, m (tractāre)

    1. otip, otipanje, otipavanje, potip, potipanje: nucum Plin.

    2. metaf. obdelovanje česa, ravnanje, ukvarjanje, pečanje s čim: Q., Plin. iun., Vell. idr., ipsarum artium tractatu delectari Ci., terra tractatu aspera Plin., consilia tractatu dura L.; occ.
    a) pretres, pretresanje, razprava, razpravljanje (starejše razpravilo), obravnava, obdelava: Q., Plin. iun., Gell. idr., tractatu digna quaestio T. (Dial.).
    b) premišljevanje, preudarjanje, preudarek, razmišljanje, razmislek: Veg., Cypr., Lact., Icti.

    3. meton.
    a) razprava, spis: Plin.
    b) pridiga, razlaga Sv. pisma, starejše propoved: Aug.
  • vexāmen -inis, n (vexāre) pretres: mundi Lucr.
  • vexātiō -ōnis, f (vexāre)

    1. pretrès, pretrésanje, potresanje, potresavanje, tresenje, stresanje, krepko premikanje, gibanje: partus Plin., poma minimā vexatione contacta Petr., ipsā enim vexatione constringitur (sc. arbor) Sen. ph.; pren.: quae (sc. virtus) … nisi assiduā vexatione roboretur, non potest esse perfecta Lact.

    2. metaf.
    a) nadlegovanje, nadloga, nadlega, težava, težavnost, trud, muka, napor, napornost, „štrapac“: corporis Ci., vulneris L., cum omni genere vexationis processerunt L., vexatio viae Col.
    b) mučenje, trpinčenje, nadlegovanje, gnjavljenje, grdo ravnanje s kom, nasilje (izvajanje nasilja) nad kom, zloraba, maltretiranje, starejše trapljenje: vexatio direptioque sociorum Ci., ut vos … coniuges liberosque vestros virginesque Vestales ex acerbissima vexatione … eriperem Ci., dentes sine vexatione extrahere Plin. populi vexationes, populi Christiani vexationes Lact. preganjanja.
  • affectiō (adfectiō) -ōnis, f (af-, adficere)

    1. delovanje na kaj, učinkovanje, vplivanje: praesentis mali sapientis (objektni gen.) adfectio nulla es Ci. na modrega nič ne vpliva, ga ne gane.

    2. met.
    a) (kot posledica kakega vpliva) lastnost, stanje: adfectio est animi aut corporis ex tempore aliqua de causa commutatio, ut laetitia, cupiditas, metus... et alia... Ci., animi adfectionem limine mentis carentem nominaverunt amentiam Ci., vitia adfectiones sunt manentes Ci., vitiositas est habitus aut adfectio in tota vita inconstans Ci., virtus est adfectio animi constans conveniensque Ci., ex hac animi adfectione testamenta commendationesque morientium natae sunt Ci. iz takega občutja, firma corporis adfectio Ci. trdna postava, affectio caeli (astrorum) Ci. medsebojna lega (konstelacija), quaedam ad res aliquas adfectio Ci. razmerje do kakih drugih reči.
    b) duševno stanje, razpoloženje, volja: rectae animi affectiones virtutes appellantur Ci., aff. tenendi nostra Icti.; occ. α) (= πάϑος) duševni pretres, razvnetje: Gell., Aug. β) naklonjenost, nagnjenje, ljubezen: laetae audientium affectiones T. vzradostitev poslušalcev, argentum sequuntur nulla afectione animi T. iz nobenega posebnega nagnjenja, simiarum generi praecipua erga fetum affectio Plin., ultra modum verae affectionis humanae fidem Gell.; met. affectiones ljubljena bitja, ljubljenci, žene in otroci: Cod. Th., Cod. I.
  • affectus (adfectus) -ūs, m (afficere, adficere)

    1. (kot posledica kakih vplivov nastalo) telesno ali duševno stanje: supersunt alii corporis affectus Cels., animi affectus in bono viro laudabilis Ci. duševnost; occ. razpoloženje, volja, čustvo, čut: mentis O., adfectu tacito laetaris O., dubiis adfectibus errat O., ad omnes adfectus impetu rapimur Cu., signa diversos affectus exprimentia Plin., affectus concitati, mites atque compositi, vehementer commoti, leves, dulciores, mitiores Q., affectūs movere Q.

    2. trdna volja: quia affectu carent Icti., aff. furandi Icti.

    3. (= πάϑος) duševni pretres, razvnetje, strast, pohlep: vereri, ne se... inani ac puerili mentis affectu efferret Cu., affectus sunt motus animi improbabiles, subiti et concitati Sen. ph., affectus erumpunt, frigescunt, languescunt, tepent Q., avaritiae, metūs, amoris affectus Q., cohibere affectus Plin. iun., opes atque inopiam pari affectu concupiscun t T.; occ. (o nežnem nagnjenju) nagnjenje, naklonjenost, dobrohotnost, ljubezen: aff. erga fratris filiam Plin. iun., affectum parentis exhibere Plin. iun., affectibus meis satis est Plin. iun., parentis affectum unicum praestitit Suret.; met. v pl.: ljubljene stvari, ljubljena bitja, ljubljenci, žene in otroci: tenuit nostros hac obside Lesbos adfectus Lucan., carissimis orbatus affectibus Ap.
  • cōnsector -ārī -ātus sum (frequ. glag. cōnsequī)

    1. venomer slediti, hoditi za kom (v tem prvotnem pomenu redko): hoc consector Ter., eos cupit, eos consectatur Pl., pren.: tardi ingenii est rivulos consectari, fontīs rerum non videre Ci.; occ.
    a) hiteti za kom, zasledovati koga, preganjati koga (tudi pren.), poditi se za kom: Pl., Auct. b. Afr., praedones consectando mare tutum reddidit N., Fufium … sibilis consectantur Ci. ep., c. hostes, naves, equites C., pueros mulieresque C., fessos L., per urbem victos implacabili odio T., aliquem stricto gladio Iust.; o lovcih: Lucr., c. pecora L. loviti, lupus magno consectantium tumultu evasit L. preganjalcev.
    b) (o živalskih samcih) letati, tekati, poditi se za samico: Plin.; od tod (o osebah): c. mares, feminas Pl.

    2. pren. stremeti, težiti za čim, poganjati se za kaj, služiti čemu, poskušati kaj dobiti (doseči): levitatis est omnes umbras falsae gloriae consectari Ci., c. umbram virtutis Val. Max., Alexander largitione benevolentiam Macedonum consectatur Ci., verba c. Ci. držati se le besed, neque quisquam est, qui dolorem ipsum, quia dolor sit, amet, consectetur, adipisci velit Ci.; z inf.: dum passerem consectatur arripere Ap.; occ.
    a) pretresajoč zasledovati, v nadaljnji pretres vzeti (jemati): ne plura, quae sunt innumerabilia, consecter, comprehendam brevi Ci., c. singulorum munificentiam Val. Max., sed quid singula consecter et colligo Plin. iun. zasledujem in navajam, Aratus minutissima sidera consectatur et colligit Plin. iun.
    b) po sledeh česa iti, slediti čemu, kaj, poizvedovati po čem, kaj: deorum monita Val. Max. (o drobogledu), subtilius ista consectati Plin. ko so to dodobra premislili.
    c) opisujoč (pišoč, posnemajoč) gnati se za čim, poskušati kaj doseči, lotiti se česa: ubertatem orationis Ci., rationem disputandi Ci. posnemati, vitium de industria, in historia puerile quiddam Ci. — Act. soobl. cōnsectō -āre preganjati (le v pass.): uxorem tuam … a populo lapidibus consectari video Lab. ap. Prisc.
  • dēsīderō -āre -āvī -ātum (prim. cōnsīderō)

    1. koga, česa želeti, požele(va)ti, po kom, po čem hrepeneti, zahtevati; abs.: misere amans desiderat Pl., quanto diutius abest, magis cupio tanto et magis desidero Ter., desiderando pendēre animis Ci.; z obj. v acc.: Pl., Ter., desiderarunt te … oculi mei Ci., agri tam mansuetum civem desiderant Ci., centum aratores unus ager desiderat Ci., cum tot signis natura declaret, quid … desideret Ci., res publica vim et severitatem desiderabat C., ut nemo … centurionis imperium desideraret C., desiderantem (id), quod satis est H., quid desideremus Q., desideravere aliquid oculi tui T.; v pass.: a cuncta Italia desideratus Ci.; s praep. (poleg obj. v acc.): ab Chrysippo nihil magnum nec magnificum desideravi Ci., nec minus ab milite modestiam et continentiam quam virtutem … desiderare C., hoc a me praecipue … opus desiderasse Q., in quo (Catone) … summam eloquentiam non desiderem Ci., magis tamen desideratur in clausulis Q.; obj. z inf.: Plin., haec scire desidero Ci.; z ACI: me gratiam abs te inire verbis nil desidero Pl., quo ullam rem ad se importari desiderent C.

    2. occ.
    a) pogrešiti (pogrešati): ex me audies, quid in oratione tua desiderem Ci., neque quidquam ex fano, praeter unum signum, desideratum est Ci., oppido potitur perpaucis ex hostium numero desideratis, quin cuncti caperenter C. pri čemer je prav malo manjkalo, da niso bili vsi ujeti, Sextilem totum desideror H. se pustim čakati, neminem nisi in acie consumptum civem patria desideravit Vell.
    b) pogrešiti (pogrešati), izgubiti (v bitki): sic accidit, uti … neque hoc neque superiore anno ulla omnino navis … desideraretur C., in eo proelio non amplius ducentos milites desideravit C., quarta (legio) victrix desiderat neminem Ci., plurīs esse a Syracusanis istius adventu deos quam victoriā Marcelli homines desideratos Ci. da je njegov prihod Sirakužane stal več božjih kipov kakor Marcelova zmaga ljudi.
    c) izgubo česa mirno prenašati: fortiter d. suos (izgubo svojcev) Sen. ph.
    č) kako vprašanje sprožiti, kaj v pretres vzeti (jemati), pretresati: antequam desideraretur Vitr., quibus provisis sequitur, ut examina desideremus Col. Od tod

    1. adj. pt. pr. dēsīderāns -antis zaželen, nepozaben, drag, le v superl.: Cypr., Aug.; laskavo: domine dulcissime, desiderantissime Fr. Adv. dēsīderanter željno, hrepeneče: Cass.; v komp.: quanto desiderantius desideras Fr.

    2. adj. pt. pf. dēsīderātus 3 zaželen, drag; v superl.: Plin., Aug.
  • disserō2 -ere -seruī -sertum z besedami razložiti (razlagati), razpravljati, pogovarjati se, obširno govoriti, predavati, pretresati, v pretres vzeti; abs.: disserendi subtilitas, in disserendo mira explicatio Ci., acumen disserendi Q. bistroumno pretresanje; s proleptičnim obj.: eadem, ista, multa Ci., quod in senatu pluribus verbis disserui Ci., disserere res L.; s praep.: disserere de teste, de re publica Ci., de eo pauca, de tam perspicuis rebus diutius disserere Ci., quae Socrates supremo vitae die de immortalitate animorum disseruisset Ci., ea, quae … inter me et Scipionem de amicitia disserebantur Ci., disserere cum aliquo, cum aliquo de aliqua re, in utramque partem, de aliqua re in contrarias partes Ci., pro legibus L., contra ista Ci., adversus ea T.; z adv. in adv. določili: bene, accurate, varie, contra Ci., hoc modo S., in (= ad) hunc modum S., Cu.,; z ACI: Ci.; z odvisnim vprašanjem: Ci., L., Q. Šele poklas. trans.: disserere libertatis bona T., eius negotii initium, ordinem, finem curatius T., seditiosa de continuatione tributorum T. Prim. disertus.