spret|en [é] (-na, -no) geschickt; ročno: handfertig, fingerfertig; (iznajdljiv) findig, gewandt; (izkušen) erfahren; (uren, gibek) [behend] behänd(e)
govorno spret zungenfertig, wortgewandt, sprachgewandt
Zadetki iskanja
- anstellig spreten
- behend, behende, behänd, behände uren, spreten, gibek
- erfahren2 Adjektiv izkušen, spreten
- findig prebrisan; (geschickt) spreten; (erfinderisch) iznajdljiv
- fingerfertig spreten
- formgewandt (oblikovno) spreten; spretnega obnašanja
- gekonnt ➞ können; Adjektiv mojstrski, pravilen, spreten; Adverb mojstrsko, spretno
- geschickt spreten; Termin: primeren
- geschmeidig prožen, gibčen, gibek, Stoff: voljan; (geschickt) spreten
- gewandt ➞ wenden; Adjektiv spreten, okreten
- kunstfertig spreten, vešč
- behänd, behände spreten človek
- handfertig ročno spreten
- sprachgewandt spreten v izražanju
- Verschleierungsmanöver, das, spreten poskus prikriti/zamegliti
- weltgewandt spreten v življenju, okreten, priljuden
- wortgewandt zgovoren, spreten v govoru
- zungenfertig govorno spreten
- ein3, eine, eins Indefinitpronomen eden, en, ena, eno; und das soll einer glauben: človek; die einen nekateri; ein und dasselbe eno in isto; (mein, dein...) ein und alles (moje, tvoje ...) vse; wie nur einer geschickt: (spreten) kot le kdo; der eine oder andere nekateri, ta in oni