sōlācium -iī, n (sōlārī)
1. tolažilo, tolažba, uteha, tešilo, lajšalo: Pl., Lucr., Plin. iun., Stat. idr., vacare culpā magnum est solacium Ci. ep., parenti suo magno solacio in laboribus fuit Ci., luctum alicuius nullo solacio levare posse Ci., hoc est mihi solacio C., solacium morti invenire L., aliqua solacia invenire aegro animo L., alicui solacia dicere O. govoriti komu tolažilne besede, tolažiti koga, tu (sc. Musa) solacia praebes O.
2. occ.
a) tolažba = pomagalo, pripomoček, pomožno sredstvo, lajšalo, pomoč, zavetje, zatočišče, pribežališče: solacium annonae Ci., haec studia adversis rebus perfugium ac solacium praebent Ci., solacia servitutis Ci., solacium exitii quaerunt Ci., solacia luctūs exigua ingentis V., inlustrium domuum adversa … solacio affecit D. Silanus Iuniae familiae redditus T. je olajšal, solacium populo campum Martium patefecit T.
b) povrnitev škode, odškodovanje, odškodnina, povračilo, povrnitev, zadostilo, zadoščenje, nadomestilo, nadomestek, odškodba, odmerilo, odmena: Val. Max.,. Iust., cineri filii sui solacium reportare ex tua calamitate Ci., tumulo solacia posco O., ne sine solacio ageret T., mihi non ultione nec solaciis opus est T., recolere aliquem honoribus in solacium T., nimius honos in solacium cessit T., suprema humandi solacia Amm. opravila, storila, storitve; kot jur. t.t. odškodnina: certum solacium constitutum est Dig., solitum solacium domino praestare Dig.
c) nega, negovanje, oskrba, vzdrževanje, preživljanje, prehranitev, prežitek: Ulp. (Dig.).
3. meton. tolažba = tolažnik, tolažnica: dicta, duri solacia casūs V., aves, solacia ruris O., Pierides solacia frigida O.
Opomba: V rokopisih in nekaterih izdajah najdemo tudi (nepravilno) obl. sōlātium.