Franja

Zadetki iskanja

  • īn-spīrō -āre -āvī -ātum

    I. intr.

    1. pihniti (pihati) v (na) kaj, (za)piskati na kaj: inspirat conchae O., inspirantes ramis arborum aurae Q., nullius inspirat salo ventus Sen. tr.; kot gram. t. t. pridihniti glas = aspirirati: i. primae litterae Gell. —

    II. trans.

    1. foramen Plin. v luknjo, flammam Fl., granaria aquilonibus inspirentur Col.; metaf. navdahniti, navdihniti (navdihovati), navdušiti (navduševati), razvne(ma)ti: vates inspirati Iust., quibus viribus inspiret (orator) Q.

    2. vpiha(va)ti, vdahniti, vdihati (vdihavati, vdihovati): aliquid gravitati aurium per fistulas Plin., aliquid per scriptorium calamum Cels., animam homini Col., vipeream animam O., graves animas O., venenum O., venenum morsibus V., se (Fames) viro inspirat V. prešine; metaf. komu kako čustvo (na)vdahniti, obuditi (obujati), vzbuditi (vzbujati), navda(ja)ti ga s čim: alicui fortitudinem Cu., occultum ignem V., magnam cui mentem inspirat vates V., iram, misericordiam Q.

    3. izvabiti glas iz kakega pihala: fistulā brevi graviusculum sonum Gell.
  • īnstar, n indecl. le kot nom. in acc. (iz instāre „obstati“; prvotno pomeni instar „obstanek“ jezička pri tehtnici) meton.

    1. enaka teža, enakotežje, ki se sloveni z: enako težak, ene (enake) teže, odtehta(va)joč; le metaf.: unum in me scelus est, quod te, scelerata, recepi; sed scelus hoc meriti pondus et instar habet O., omnia ex altera parte collocata vix minimi momenti instar habent Ci. morejo imeti komaj najmanjši pomen; od tod: Plato mihi unus est instar omnium Ci. odtehta vse, mi je vreden (mi velja) prav toliko kot vsi, unus ille dies immortalitatis mihi instar fuit Ci. mi je odtehtal … , ab his mittitur Gylippus solus, sed qui instar omnium auxiliorum erat Iust., mihi Pompeius meus instar est Alexandri Val. Max., id si accidat, mortis instar putamus Ci., štejemo za enako težak udarec, patrocinio vero se usos aut clientes appellari mortis instar putant Ci., instar ego perpetui congiarii reor affluentiam annonae Plin. iun. obilica žita se mi zdi kakor neprestan dar; ker se je denar prvotno tehtal, spada semkaj tudi reklo: munus fundi urbani instar Ci. enako težek = enakovreden (zato je, zatorej) kakor … ; le pesn. brez primerjalnega predmeta: quantum instar in ipso! V. kolikšna tehtnost je v njem! kakšna moška prikazen! kako veljaven mož!

    2. occ.
    a) enako število, enak po številu, prav toliko (česa) kakor: nunc is (Hector) innumeri militis instar habet O. nadomešča številne vojake, nadomešča zelo veliko število vojakov, cohortes quasdam, quod instar legionis videretur, esse post silvam C., milites duarum instar (= približno) legionum L., cohortium trium instar in terram exposuerat Auct. b. Alx., videretis vix duarum male plenarum legiuncularum instar in castris regis L., de Magonis (libris) dempsit instar librorum octo Varr., mearum epistularum nulla est συναγωγή; sed habet Tiro instar septuaginta Ci.
    b) enaka velikost, enake velikosti, enako velik, enolik, tako velik (tolik(šen)) kakor: Erana non fuit vici instar sed urbis Ci., Neapolis et Tycha, nomina ea partium urbis et instar urbium sunt L. so deli mesta, toda sami tako veliki kakor … , cybaea maxima triremis instar Ci., (navis) urbis instar habere videtur Ci., parvum instar eorum, quae spe ac magnitudine animi conceperat L. nepopolno nadomestilo, instar montis equus V., lumen clipei instar V., cuius (equi) instar pro aede Veneris Genetricis dedicavit Suet., agmen agens Clausus magnique ipse agminis instar V., cuius viri magnitudo multorum voluminum instar exigit Vell. zahteva več knjig obsegajoč popis, ea (epistula), quae voluminis instar erat Ci., quia aedes excelsiore loco positae instar arcis habere viderentur Val. Max., ambitus terrae totius ad magnitudinem universitatis instar brevis obtinet puncti Amm. ima velikost točke, je tako velik kot pika.
    c) enaka reč, eno in isto kakor, nadomestilo česa; pogosto se da sloveniti s kakor, enako kot: latere mortis erat instar turpissimae Ci. je bilo (pomenilo) isto kot smrt, instar muri hae saepes munimenta praebent C. kot nadomestilo zida, namesto zida, kakor zid; tako v primerah: exhorruit aequoris instar O., instar veris vultus tuus adfulsit populo H., duces reorum instar vinctos habet Cu., terra in medio posita quasi puncti instar obtinet Ci. tvori središče. — Poklas. ad instar z gen. prav tako kakor: aquae ad instar montis intumescentes Vulg., est namque vallis, quae continuis montibus velut muro quodam ad instar castrorum clauditur Iust., lactucae … , quae seminis enormi senecta ad instar scoparum in amaram caenosi sucūs cariem exolescunt Ap., ad instar speculi reddit imaginem gratiorem Ap., aedificavit in Iudā domos ad instar turrium Vulg.; z zaimkom: ad hoc instar (prav tako) mundi salutem tuetur deus Ap.
  • īn-stituō -ere -stituī -stitūtum (in [praep.], statuere)

    1. postaviti (postavljati) v kaj ali kam: vestigia nuda sinistri instituēre (log. pf.) pedis V. trdno stopajo z golo levo nogo, vitem, arborem Suet., olera Aur., segetes Varr., pulvinar N.; z inf.: amphora fumum bibere instituta consule Tullo H. postavljena (v sušilnico), da se navleče dima; pren.: argumenta in pectus multa institui Pl., aliquem in animum Ter. srčno se okleniti.

    2. s prolept. obj.: postaviti (postavljati), napraviti, narediti, (o)snovati, prirediti (prirejati), (z)graditi: institutas turres hostium admiratur C., pontem, pilorum numerum C., amphora coepit institui, cur urceus exit? H., ubi institui vineae possunt Ci., iste textrinum instituit Ci., tabulas ait ab Hirtuleio institutas (esse) Ci., instituit officinam Syracusis Ci., earum rerum mercatum Ci., quid adtinet codicem instituere? Ci. glavno knjigo narediti, dapes V., epulas Sil. pojedino pripraviti, convivia Suet., naves C., prata nova Col., plantaria Plin. drevesna sadišča narediti, bibliothecam Plin., solem Lact. ustvariti, officinas armorum N., aras Val. Fl., munitiones C., exedria Ci., oppida Amm., moenia Aur., metalla L., aerarium, stipendia, portoria Suet.; occ.
    a) (čete) (raz)postaviti ((raz)postavljati), razvrstiti (razvrščati): aciem instituerat C., exercitus nostro more institutus Ci., duas legiones S., partem copiarum pro vallo Auct. b. Afr.
    b) s predik. acc.: koga za kaj postaviti (postavljati), narediti, namestiti (nameščati) koga, vzeti koga v službo, zaposliti koga: heredem instituit Oppianicum Ci., aliquos sibi amicos Ci.; potem tudi brez predik. acc.: tutorem liberis non instituit Ci., tyrannis institutis leges extinguuntur Ci., qui primum instituit decumanos Ci., instituit mulier accusatores Ci., remiges ex provinciā i. C.

    3. metaf. pripraviti (pripravljati) kaj ali se k čemu, na kaj, podvze(ma)ti, prirediti (prirejati), zače(nja)ti, lotiti (lotevati) se; abs.: propinqui quemadmodum instituerant, profecti sunt Ci., nos, ut instituimus, ad reliqua pergamus Ci.; z obj.: instituere litium actiones malebat Ci., ipse novas adsignationes instituit Ci., amicitiam cum aliquo i. S., institutus cursus Ci. pričeti, id iudicium Verres sua sponte instituit Ci., instituta est quaestio de eius morte Ci., iter i. H., viam Ci., sermonem C., triumphum Cu., delectum Ci., historiam Ci., condicionem Ci., negotium Pl.; z inf. skleniti, zavzeti se, nameniti se, kaniti, nameravati, odločiti se: Corn., Amm. idr., quod institueram dicere Ci., parietem ducere instituit Ci., cives ad necem producere instituit Ci., nunc tractare causam instituimus Ci., castra munire C., topica Aristotelea conscribere Ci., historias scribere H., libellos componere Suet., facere theatrum Vell. pričeti gradnjo gledališča, oppidum oppugnare Ci., tempus eius interficiendi quaerere N.; occ.
    a) kaj (novega) uvesti (uvajati), napraviti, ustrojiti, določiti (določevati), odrediti (odrejati): omitto Etruriae institutos dies (festos) Ci., instituit ludos O., portorium vini i. Ci., regnum, novam religionem Ci., sumptus, qui antea non erant instituti Ci., poena a te in illum instituta Ci., i. censum L., leges Iust., inferias Suet., ferias Latinas Aur., nundinas, collegium Plin. iun., certamen Suet.; z inf.: ut facere instituerat C., Daphnis tigres subiungere curru instituit V., quos ab initio habere secum instituerat C.; z ACI: frumentum plebi dari instituerat Vell.; s finalnim stavkom: Arcesilaus instituit, ut dicerent … Ci., Dionysius instituit, ut barbam sibi adurerent Ci.
    b) kaj (starega) urediti (urejati), uravna(va)ti: civitates Ci., civitatum mores S., ab adulescentia vitam S., familia bene instituta Q.
    c) učiti, v čem poučiti (poučevati), napelj(ev)ati, usmerjati, napotiti, izobraziti (izobraževati), omikati, (o)likati, oblikovati koga: aliquem a puero Ci., si in pueritiā non his artibus institutus eras Ci., nos ita a maioribus instituti sumus Ci., sic tu instituis adulescentes? Ci., vir … non ita institutus Ci., homines liberi liberaliterque instituti Gell., oratorem artibus i. Q., litteris Q., Aur., aliquem ad dicendum Ci., aliquem ad omne officii munus Ci., aliquem ad lectionem Q., doctrinā liberaliter Ci., disciplinā Romanā, paribus disciplinis Suet., boves ad aratrum Col. priučiti k plugu, navaditi na plug, elephantos Cu. (iz)uriti; z inf.: Ceres mortales vertere terram instituit V., aliquem Latine loqui i. Col., Pan primus calamos cerā coniungere plures instituit V. — Od tod subst. pt. pf. īnstitūtum -ī, n

    1. uredba, ureditev, ustroj, običaj, šega, navada: estne hoc praetoris institutum an edictum tyranni? Ci., addite nunc eius instituta Ci., vetere instituto publicanorum Ci. po starem običaju, haec a maioribus instituta accepimus Ci., Graeculorum instituto de me contionem interrogare solebat Ci., decumas contra instituta vendere Ci., ne quid novi fiat contra instituta maiorum Ci., meretricium Ci. posel, opravilo, imperii Aur.; occ.: per eos annos ex instituto militem non dederunt L. po dogovoru (pogodbi), virorum bonorum instituto vivere Ci. po navadi.

    2. (pričeto ali nameravano) podjetje, nakana: non tam facile interrupta contexo, quam absolvo instituta Ci. pričeta dela, omnes eius instituta laudare facilius possunt, quam aemulari Ci., non ad nostrum institutum pertinet Ci.; occ. namera, namen, načrt, naklep: manere in instituto meo videor Ci., institutum vitae capere Ci., N. načrt za življenje, načelo, confusius agere quam institutum postulat Ci.

    3. pouk, napotilo, napotek, v pl. = (s poukom vcepljena) načela: abundare praeceptis (teoretično) institutisque (praktično) philosophiae Ci., Cynicorum Cu., mores, instituta, facta Ci., optimis institutis mentem infantium informare Q.
  • īnsula -ae, f (morda iz en [= in] salo = gr. ἡ ἐν ἁλὶ οὖσα [sc. γῆ]; prim. lat. salum)

    1. otok, ostrov: O., V., H., Cat., Iust., Suet., Amm., insula est Melita satis lato a Sicilia mari deiuncta Ci., Sicilia est insula, quae undique exitus maritimos habet Ci., insula Britannia Ci., Cercina Africi maris insula T., insula inde paulatim facta, insula cultorum egens L., insula adhuc hominibus vacua S. fr.; occ. = gr. Νῆσος = Otok, mestni del Sirakuz, ki je bil na otoku Ortigija: Ci.

    2. metaf. osamljeno poslopje ali več poslopij, ki so bila z vseh strani obdana s cestami, poseb. velika najemniška hiša, stoječa na samem. Take insulae so bile v Rimu za velikimi hišami (domus) bogatinov in so jih oddajali v najem manj premožnim ljudem, ki so se imenovali inquilini in pozneje insularii. Hiše je nadzoroval suženj (insularius), ki je pobiral tudi najemnino: T., Mart., Sen. ph., Suet., intellego P. Clodii insulam esse venalem Ci., Claudius proscripsit insulam, vendidit Ci.; occ. tudi svetišče, ker je stalo na samem: Eccl.
  • in-tāctus1 3

    1. (še) nedotaknjen: intactum ferro corpus L., cervix V. (od jarma), nix L. ki še ni skopnel (= še iz prejšnjih let); poseb. o deklicah: intacta Pallas H. deviška = cui pater intactam dederat V., intactior omnī Sabinā Iuv., virgo Cat., Suet. čista; pren.: bellum intactum trahitur S. se vleče brez boja.

    2. occ.
    a) nedotaknjen = nepoškodovan, neokvarjen, neranjen, neprikrajšan: intactis assidēre muris L. ne da bi ga naskočil, intacta regio Cu. od vojske neprizadet, nemo intactus profugit S., integri intactique fugerunt L., intacti thesauri H., intactae vires Cu., prope intacti evasere L., intactus vulnere miles Sil., Amm., arx intacta bellis Sil., agros intactos relinquere Iust., pontem intactum sinere Cu., mens intacta manet Sil., caput i. Iuv.; pesn.: i. Britannus H. nepremagan.
    b) (z abl.) nedotaknjen od česa = prost (brez, tešč) česa: intactus superstitione Cu., cupiditate, infamiā L., animus religione intactus L. ki ga vest ne peče, intacta perniciosis consiliis plebs Vell., intactum fortunā ingenium Sil.; tudi z ab: ab alieno imperio intacti Iust.

    3. nepoizkušen: nihil intactum … pati S. = vse poskusiti, pomum omnibus i. Plin.; pesn.: Graecis intactum carmen H. Grkom neznana pesniška zvst (= satira), Agave Iuv. tragedija, žaloigra; pren.: saltusque sequemur intactos V. katerih se še ni dotaknila sekira (= ki jih ni opeval še noben Rimljan).
  • in-teger -tegra -tegrum, adv. (in [priv.] in stari adj. *tagrus iz korena tag-, ki tiči v glag. tango; torej integer: tango = sacer: sancio)

    I.

    1. nedotaknjen: usque ad alterum R litterae constarent integrae Ci.; metaf.: gens a cladibus belli integra L., omnibus rebus integri incolumesque Ci., iis coniuges suas ab istius petulantiā integras servare non licitum est Ci., loca … integra Ci. (od vojske) neprizadeti, loca trans flumen integra C., gentes integrae Ci., nullum esse ius tam sanctum tamque integrum Ci. tako nedotakljivo, rudem me et integrum discipulum accipe Ci. še nikdar poučevanega učenca = še nevednega novinca v šoli, a populi suffragiis integer S., integer urbis Val. Fl. ki še ne pozna mestnih zabav.

    2. occ.
    a) čist: fontes H., Lucr., vinum H., Col., vini sapor H.; subst. n. pl.: anteponantur integra contaminatis Ci.; metaf.: integre dicere Ci. pravilno (= po slovničnih pravilih).
    b) (nravstveno, moralno) čist, neomadeževan, nepokvarjen, neoporečen, brezgrajen: legem tulit homo castus atque integer Ci., initia aetatis integra atque inviolata Ci., bona integraque natura Ci., in omnibus vitae partibus honestus atque integer Ci., eius integerrima vita Ci., Cato vir integerrimus Ci., integri et sinceri L. (naspr. imbuti Romanis delenimentis), ingenium L., Diana H. deviška, filia Pl., virgo Cat. čista, neoskrunjena, virgo ab se integra sciet Tert.; pesn. z gen.: integer vitae scelerisque purus H. neomadeževanega življenja in greha čist.
    c) (o jedeh) nepokvarjen, svež: vitiatum commodius quam integrum (aprum) consumere H. smrdečega … svežega; (glede na bolezen =) zdrav, neokužen, nepokvarjen, cvetoč: sana pars corporis atque integra Ci., caput, corpus Cels., corpora sana et integri sanguinis Q., si sanguis crassus et niger est, vitiosus est; si ruber et perlucet, integer est Cels., si integer futurus esset aeger Cels.; pren.: neu patiamini scelus ad integros contactu procedere S. fr., integra valetudo Ci. „cvetoče“ = trdno zdravje, i. aetas Ter., cvetoča mladost, integerrimā aetate Ci., integrā aetate ac valetudine Suet.; pesn.: integer aevi V., Sil. ali annorum Stat. v cvetoči mladosti.
    č) nepodkupljen, nepodkupljiv, pošten, nesebičen, nepristranski: ad eas contiones nemo adibat incorruptus, nemo integer Ci., testes Ci., P. Sulpicius iudex integer Ci., servus integer Ci., nulla est laus ibi esse integrum Ci. nepristranski, consulatus T. nesebično konzulovanje, iudicium, consultatio T., quid hac quaestione dici potest integrius? quid incorruptius? Ci., incorrupte atque integre iudicare Ci., in privatorum periculis caste integreque versari Ci., integre sancteque agere T., Africam integerrime administrare Suet.
    d) od strasti nedotaknjen, prost strasti, brez strasti, nestrasten, brezstrasten, nepristranski: vultum (puellae) integer laudo H. nepristransko, vos testor me integro animo Sullae causam defendere Ci., integrā mente Milo Romam revertit Ci., adhuc integer H. še nezaslepljen (od ljubezni), integris animis T., si ad quietem integri iremus Ci. nevznemirjenega duha, nevznemirjeni.

    II.

    1. nedotaknjen = nepoškodovan: litterae integris signis praetoribus traduntur Ci., monumentum sartum, tectum integrumque Ci., sublicarum pars inferior integra remanebat C.; pren.: integrā suā famā Ci. ne da bi njegov sloves trpel škodo, famā et fortunis integer S. fr. v popolni posesti svojega poštenja in imetja, integra fides T. neprelomna, trdna, famā et fortunis integer S.

    2. occ.
    a) neranjen, neokrnjen: partim interficiuntur, partim integri procumbunt C., saucii et integri C., integer et intactus, integer intactusque L., Sil., integros pro sauciis arcessere S., ex integris truncos (infantes) gigni Plin., cecidit Cethegus integer Iuv., nasus i. Iuv.
    b) neoslabljen, poseb. o četah, ki še niso bile v boju, čil, spočit: integer in omni voce Corn. gospodar svojega glasu, kdor ima svoj glas v popolni oblasti, cohortes integrae ab labore C., integri defatigatis succedunt C., integer exercitus Pl., integrior exercitus N., integris corporibus fessos adoriri L., integris viribus succedere C., integer eques equique T., integerrimas vires militi servabat L.; ret.: amnis lacum integer perfluit T. v isti velikosti, z isto silo.
    c) cel, celoten, ves, (po)poln, nenačet, neprikrajšan, nezmanjšan: cum integram praedam habere posset Ci., recens et integrum mālum Suet. sveže in celo (nenačeto) jabolko, aestatem integram nanctus Ci. vse poletje, ut haberet plenum annum et integrum Ci., integro die H. ob začetku dne, ko je dan še neprikrajšan, tu fructus integros vendidisti Ci., opes integrae H., fortunā integrā (naspr. adflictā) Ci., quibus fortuna in integro est T. je nedotaknjena, integram famem adferre Ci. popoln glad, popolno lakoto, integris patrimoniis exsulare Suet.

    3. subst. integrum -ī, n kot jur. t. t. prejšnji pravni stan (položaj): ut damnati in integrum restituerentur Ci., mitto … , quae a nostris magistratibus in integrum restituta sunt Ci.; prim. restituo. —

    III.

    1. še nedotaknjen, nov: illud principium novi et integri laboris Ci. s tem se je delo začelo na novo in tako rekoč od začetka, tamquam ad integrum bellum S., integra causa Ter. še nerabljena pretveza; od tod adv. dē integrō znova, na novo, vnovič, od začetka: Ter., acrius de integro coortum est bellum L., censores dicit de integro sibi creari placere Ci., ibi de integro funus fecit filio iam sepulto Ci.; redkeje ab integrō: magnus ab integro saeclorum nascitur ordo V., columnam efficere ab integro novam Ci. in ex integrō: Q., Iust., Col., Suet., Amm.

    2. (še) neodločen, nedognan, neizgubljen: ea omnia testibus integra reservabo Ci., iudicium non perditā fit, sed integrā re Ci., alias uti possim causā hāc integrā Ter., non scilicet re integrā, sed certe minus infractā Ci.; od tod prost, svoboden, komu na voljo (dan, prepuščen): tibi in integro res erat Ci. pri stvari si imel svobodno voljo, ne(z)vezane roke, sibi de aliqua re integrum reservare Ci. svojo voljo (polno oblast) si ohraniti, adoptandi iudicium integrum T., ut id integrum iam non esset Ci., non est integrum Pompeio tuo consilio uti Ci., non integrum ei erat, ut … Ci., integrum dare Ci. na voljo da(ja)ti, polno oblast da(ja)ti, ne vezati (koga), ne vezati komu rok.
  • intellegentia -ae, f (intellegēns)

    1. sprevidnost, preudarnost, razsodnost, razum(nost), razumskost, doumljivost: deus intellegentiam in animo, animum inclusit in pectore Ci., pars animi rationis et intellegentiae particeps Ci., haec fretus intellegentiā vestrā dissero brevius Ci., id in nostram intellegentiam cadit Ci. moremo razumeti, res sub intellegentiam cadentes Ci., in gustatu et oduratu intellegentia, etsi vitiosa, est quaedam tamen Ci., intellegentiam excutere Ci., anteire omnes intellegentiā Ci.

    2. occ. znanje, védenje, poznavanje, izvedenost v čem: qui intellegentiam ruris habuerunt Ci., quā intellegentiā in rusticis rebus est? Ci., in eo homine intellegentia est, non avaritia Ci. óni človek nabira kot veščak, ne iz skoposti, i. popularis Ci., pecuniae quaerendae Ci., ponere intellegentiam in audiendi fastidio Ci., somniorum intellegentiam condere Iust. umetnost v razlaganju sanj.

    3. meton. pojem, misel, predstava: rerum adumbratas intellegentias animo concipere Ci., difficilis erat animi intellegentia Ci. težko si je bilo predstavljati.
  • intel-legō (poklas. intel-ligō) -ere -lēxī -lēctum (inter-lego) razbrati (razbirati), od tod meton.

    1. (s čutili ali razumom) zazna(va)ti, opaziti (opazovati), spozna(va)ti, razbrati (razbirati), ugotoviti (ugotavljati), sprevide(va)ti, uvide(va)ti, (za)čutiti; (o zaznavanju s čuti poznolat. in pesn.): intellecturis auribus uti O., vestigia hominum intellegi a feris Plin. zavohati, ut aquae salsae non intellegatur sapor Plin., nullos intellegit ignes O., percussi corticis sono pabulum subesse intellegunt Plin., cum frigus contra temporis consuetudinem intellexeris Col., perfundere caput calidā (aquā) et postea frigidā saluberrimum intellegitur Plin.; (o zaznavanju z umom): abs.: tu sine bonā arte intellegis et iudicas? Ci.; z obj.: quod iste homo neque attendere neque intellegere potuit Ci., quantum est satis ad intellegendam voluntatem Ci., superbia perspici atque intellegi potuit Ci., hoc ex hac frequentiā colonorum intellegi potest Ci. Dopolnila:
    a) z ACI: Pausanias ex vultu ephori cuiusdam intellexit insidias sibi fieri N., ubi te invidiosum esse intellegat Ci., Caesar intellegit legem Semproniam esse de civibus constitutam Ci., intellexi ex tuis litteris te audisse Ci.; v pass. z NCI: qui praeceps actus intellegatur Ci., intellegor falsus esse T. spoznavajo, (čutijo), da …
    b) z odvisnim vprašalnim stavkom: de gestu intellego, quid respondeas Ci., cum intellegerent, quam ob rem arcesserentur Ci., in istis studiis viventi non intellegitur, quando obrepat senectus Ci.
    c) s praep. in: quoniam non intellexerunt in operibus domini Lact.; pogosto: ex quo (eo) intellegitur iz česar (tega) je razvideti (razvidno); abl. abs. intellēctō po sprevidenju, po dognanju, sprevidevši; z odvisnim vprašalnim stavkom: intellecto in quos saeviretur T., intellecto quantum bellum suscitaret Iust.

    2. ume(va)ti, doume(va)ti, razume(va)ti, pojmovati, z umom doseči (dosegati): satius est mutum esse, quam dicere, quod nemo intellegat Ci., vereor, ut hoc intellegi possit auditum Ci., facile intellectu est H., rationem, rem i. Ci., sententia interdicti intellegitur Ci., Catonem sua aetas non intellexit T., adulescens non acriter intellegens Ci. počasnega pojmovanja; v pogovornem jeziku: intellextin (= intellexistine)? ali si razumel? in v odgovoru: intellego umevam = pač, kajpada: Kom.; z ACI: nemo est tam stultus, qui non intellegat dominationem nobis ferendam esse Ci., intellegi necesse est esse deos Ci.; z odvisnim vprašalnim stavkom: ut magis intellegas, quam nihil verba valeant Ci., corpus quid sit intellego Ci.; occ.
    a) pozna(va)ti, poznavatelj, vešč, strokovnjak biti, izveden biti v čem, učen biti v čem, imeti razumevanje za kaj (= poznati kaj): non multum in ea re i. Ci. slabo razumeti, slabo poznati, nihil i. Ci., homo intellegens Verres … Ci. izvedenec, strokovnjak, veščak, qui prudenter intellegit Ci. izvrsten strokovnjak, izvrsten poznavalec, pravi izvedenec, faciunt intellegendo, ut nihil intellegant Ter. to se pač pravi od same kritike nekritičen biti, meum intellegere (svoj umetniški okus) nullā pecuniā vendo Petr., alicuius linguam i. Petr., Sen. ph., linguam avium Pac. fr.
    b) meniti, misliti (si), predstavljati si, razume(va)ti: se nullum bonum intellegere posse demptis corporis voluptatibus Ci., sanguinem quid intellegis? Ci., illa est εὐταξία, in quā intellegitur ordinis conservatio Ci., intellego sub hoc verbo multa Sen. ph., quamvis per nemo homo intellegatur, addidit tamen Don., quid ergo hoc loco honestum intellegit, quem intellegimus divitem? Ci., quae si vobis pax et concordia intelleguntur S., quod pacis est insigne toga, hoc intellegi volo Ci. — Od tod adj. pt. pr. intellegēns -entis (pozneje intelligens), adv. intellegenter preudaren, bistroumen, razborit, dojemljiv, razsoden, razumen, pameten, vešč česa, izveden v čem, poznavajoč kaj: praetor intellegens negat sibi placere Ci., doctus et intellegens vir Ci., stulto intellegens quid interest Ter.; occ.: ea signa istum hominem intellegentem delectant Ci. kot veščaka, strokovnjaka, izvedenca, intellegentior mens Aug., legere intellegenter voluptates Ci., intellegenter audire Ci., intellegenter lectitare Plin. iun., ut putetur in hisce rebus intellegens esse Ci., homo ingeniosus et i. Ci. (naspr. idiota); z objektnim gen.: cuiusvis generis (voluptatis) intellegens Ci., intellegens imminentium T. prihodnost sluteč, principis nostri i. Plin. iun. ki pozna … ; kot subst. strokovnjak, izvedenec, poznavalec, veščak: vulgi iudicium cum intellegentium iudicio non congruit Ci.

    Opomba: Sinkop. pf. intellexti (= intellexisti): Pl., Ter., Ci. (Ep. ad Attic. 13, 32, 2); star. ind. pf. intellēgit: Lucr., cj. pf. intellegerint: S. (Hist. fr.), cj. plpf. intellexes: Pl.
  • in-tempestus 3 (in [priv.], in *tempestus, adj. tvorjen iz tempus kakor scelestus iz scelus) nepravočasen, nepriležen, neustrezen

    1. (le v zvezi z nox) grozljivo neprijetna (temna, trda, pozna) noč: Varr., Cu., L., Petr., Ap., Aur., inter concubiam noctem et mediam Macr., intempestā nocte navem conscendit Ci., adfertur nuntius nocte intempestā Ci.; pooseb.: Nox intempesta V. grozljiva Noč (mati Furij).

    2. metaf.
    a) zaradi podnebja nezdrav: intempestae Graviscae V. z nezdravim podnebjem.
    b) (glede na vreme) viharen, vihrovit: Tonans Stat. viharen.
  • intercapēdinātus 3 (intercapēdināre prekiniti, kar je nastalo iz intercapēdō -inis) prekinjen: Cael.
  • inter-cipiō -ere -cēpī -ceptum (inter, capere)

    1. na sredi pota ujeti, uloviti, zajeti, prestreči (prestrezati): Pl., Iust., Suet., Amm., pila intercepta remittere C., bracchium Cu. roko pri udarcu, litteras Darei Ci., epistulam Cu., commeatūs Hirt., L., magnum numerum iumentorum C. na poti prestreči, hostes in fuga Hirt., T., Dareum Cu., ipsum ab suis L. daleč od svojcev, aliquid sago, ne tellurem attingat Plin., naves C., classem Aur., complures hostium C., hostes laqueis Mel., columbae ab accipitre interceptae Varr.; pesn.: Rhoeteus hastam intercipit V. prestreže sulico = zadene ga sulica (ki je bila drugemu namenjena), venenum i. Ci. izpiti strup (ki je bil pripravljen za drugega).

    2. iz srede proč vzeti, odvze(ma)ti: terga caput tangunt, colla intercepta videntur O.; metaf.
    a) odvze(ma)ti, odtegniti (odtegovati), iztrgati, ugrabiti, upleniti: Plin., Suet., Aur., Amm., honos ad meum diem petitus ad … occasionem interceptus esse videtur Ci., agrum ab aliquo i. L., pecuniae e publico interceptae T. izmaknjen, poneverjen, interceptarum pecuniarum reus Suet.; z raznimi stranskimi pomeni: veneno interceptus T. (medtem) umrl zaradi zastrupitve, Myrrha intercepta neci O. za sedaj (začasno) oteta (rešena) smrti, te interceptum fortuna servavit Cu., solem, usum aurium i. Cu. odvzeti, gloriam Cu. prevzeti, izpred nosu vzeti, arca dives laudem intercipit Ph. si prisvaja, spem anni (Cererem) O. uničiti, alicui urbem O., urbs intercepta Ap. ki se je pogreznilo, spiritum Sen. rh. ne pustiti dihati, rex mortalitate interceptus Plin. iun., interceptus repentinā morte Iust., si me fata intercepissent Q., interceptus (ki ga je presenetila smrt) quoque magnum sibi vindicat locum Q., exitio i. Aur., viribus exesis intercipi Aur.
    b) prekiniti, pretrgati, ustaviti, ovreti (ovirati), zavreti (zavirati), preprečiti (preprečevati), zaskočiti, zapreti (zapirati), zagraditi (zagrajevati), zaskočiti (zaskakovati): iter interceperat L., Cu., loca opportuna L., hostium ingressum praesidiis T., caelum intercipit umbra (Alpium) Sil., sermones medios Q.
  • inter-neciō in inter-niciō -ōnis, f (internecāre pomoriti)

    1. pobijanje, pobitje, poboj, pokol, klanje, uničenje, seča: iter per Galliam legionibus nostris Gallorum internicione patefactum est Ci., vicissem cum magnā internicione improborum Ci., i. civium Ci., gentis T., sine internecione resistere Ci., facere interneciones hostium Col., internecionem hominum fore Plin., internecione occidere Aur.

    2. metaf. popolno uničenje, popolna ugonobitev, popolno pokončanje, zatrtje, popoln pogin, zator: ad internecionem gentem adducere L., redigere C., popolnoma uničiti, ad internecionem deleri L., ad internecionem caedi L., ad internecionem gesta sunt bella N., internecio gentis finis belli erit T., aliquem ad internecionem vincere Eutr. popolnoma premagati, inter se ad internecionem concurrunt Suet. borijo se na življenje in smrt, do zadnje kaplje krvi, ad internecionem vastare Amm., Hispaniam citeriorem ad internecionem vastare S., persequi aliquem ad internecionem Cu., ad internecionem trucidare Vell., vineta ad internecionem perducere Col., internecio memoriae Plin. popoln izgin iz spomina.
  • inter-pres -pretis, m, redko f

    1. (po)srednik, (po)srednica, posredovalec, posredovalka, pogajalec: qui interpretes corrumpendi iudicii esse solent Ci., foederum Ci., vobis interpretibus amitteret hereditatem Ci. po vašem posredovanju, nummarius interpres pacis non probabatur Ci., quo iste interprete ad furta et flagitia uti solebat Ci., aliquid per interpretes agere Ci., missus a Iove interpres divūm V. (subjektni gen.) = Merkur, Iuno interpres harum curarum V. (objektni gen.) posredovalka ljubezenske bolečine, boginja zakona, boginja zakonske zveze, effert animi motus interprete linguā H. po posredovanju, quasi ea res per me interpretem et tuam ancillam ei curetur Pl., quae tibi condicio nova, luculenta fertur per me interpretem! Pl., quo ego interprete novissime ad (pri) Lepidum sum usus Ci.

    2. occ. tolmač, pogovorčin: eum legati nostri in Graeciam proficiscentes interpretem secum habebant Ci., appellat eum (alloquitur) per interpretem L., Valentius est in Sicilia interpres Ci., si Poeni in senatu loquerentur sine interprete Ci.

    3. metaf.
    a) razlagalec, pojasnjevalec: legum interpretes iudices (sunt) Ci., auspiciorum nos erimus interpretes Ci., verborum Ci., alii interpretes religionum requirendi sunt Ci., iuris Ci., grammatici interpretes poetarum Ci., caeli Ci., astrolog, zvezdar, zvezdoslovec Troiugena interpres divūm (objektni gen.) V. vedeževalec, i. divūm L. vedeževalka, interpretes internuntiique Iovis Ci., fatorum per genituras interpres Amm. prerokovalec iz stanja zvezd ob rojstvu, tamquam interpres et arbiter Sibyllae oraculorum Gell., Sibyllae (gen.) oraculorum interpretes Amm., interpretes comitiorum Ci. če so komicije veljavne ali ne (o avgurjih), aliquo uti interprete de aliqua re Suet. dati se komu poučiti o čem.

    2. prevajalec, prestavljalec: fidus H., non exprimi verbum e verbo necesse erit, ut interpretes indiserti solent Ci., nec converti (orationes) ut interpres, sed ut orator Ci.
  • interpretor -ārī -ātus sum (interpres)

    I. intr. (po)srednik biti, posredovati: alicuius memoriae Pl. na pomoč priti, pomagati. —

    II. trans.

    1. tolmačiti = prevesti (prevajati): φιλοσοφία, si interpretari velis, nihil est quam „studium sapientiae“ Ci., epistulam, scriptores i. Ci., ex Graeco carmine L., Graeca Suet.

    2. razložiti (razlagati), pojasniti (pojasnjevati), tolmačiti: ut ego interpretor Ci.; z obj.: insolitum verbum, fulgura, somnia, portenta, nomen legis Ci., vere hoc, quod accidit, i. Ci., tu hoc idem interpretabere Ci., religionum ius sapienter Ci., religiones Ci. poučiti (poučevati) o … , eius in legibus interpretandis scientia Ci.; z odvisnim vprašalnim stavkom: Etruria interpretatur, quid ostendatur portentis Ci., neque, recte an perperam (factum sit), interpretor L. nočem razsoditi; z ACI: ego sic interpretor sensisse maiores nostros Ci., pomoerium „post moerium“ interpretantur esse L.

    3. (v duhu) si razlagati = ume(va)ti, razume(va)ti, presoditi (presojati), razsoditi (razsojati), vzeti (jemati) za kaj: Plin. iun., Sen. ph., nolite voluntatem ex vi interpretari Ci., bene dicta male i. Ci., quod atrociter dixisti, mitiorem in partem interpretarere Ci., beneficia grate i. Ci., consilium ex necessitate Ci., alicuius felicitatem grato animo Ci. z veseljem prizna(va)ti, sed eam sapientiam interpretantur, quam adhuc nemo mortalis est consecutus Ci. toda tega, kar jim je modrost, ni še … , vindemiarum maturitatem alii aliter interpretantur Col. zrelost … je enim to, drugim kaj drugega, clementiam pro suā virtute i. Vell. prizanesljivost zmagovalca šteti sebi v zaslugo; s predik. acc.: hominem simulatorem i. Ci. za hinavca imeti, aliquem callidum et simulatorem T. domnevati, da je kdo zvijačnež in hinavec, victoriam ut suam Vell. zmago si prilaščati; z ACI: reditu in castra liberatum se esse iure iurando interpretabatur Ci. razlagal je svojo vrnitev v tabor tako, kakor da bi bil s tem od odvezan prisege, consilium ex necessitate Ci. ali virtutem ex consuetudine Ci. sklepajoč izvesti (izvajati) kaj iz česa, izpelj(ev)ati, sklepati kaj iz česa; occ. razume(va)ti, pojmovati, pojmiti: rectene interpretor sententiam tuam? Ci., pauci Agricolam interpretantur T. ga razumejo, cogitationem alicuius assequi et voluntatem i. Ci., famam alicuius T. si razlagati, ume(va)ti.

    Opomba: V pf., poseb. v pt. pf. tudi s pass. pomenom: Graecum nomen interpretatum Ci., ea … ex Etruscis libris interpretata Ci., ex quo ita illud somnium esse interpretatum Ci., uti ex libris Punicis interpretatum nobis est S.
  • inter-vāllum -ī, n (inter, vāllus)

    1. prostor med dvema okopnima koloma: i. proprie est spatium inter capita vallorum Varr.

    2. metaf.
    a) prostor med dvema stvarema, presledek, razdalja, oddaljenost, razstop, odstoj: trabes paribus intervallis distantes C., videt eos magnis intervallis sequentes L., intervalla humane commoda H. (iron.) nečloveške daljave, i. signi Ci., locorum et temporum Ci., sonorum Ci., omnia intervallis moveri Ci., crebris intervallis lapides erant dispositi Cu., intervalla siderum a terrā Plin., per intervalla digitorum Suet., Baiarum medium intervallum Suet., aëris Lucr., pari intervallo C., longo i. V., modicis intervallis Suet., intervallo Amm.; toda: ex intervallo L. iz daljave, od daleč.
    b) (časovno) presledek, vmesni čas, medčasje, čas med, odmor, pretrg(a): maiorum consuetudo longo intervallo repetita Ci., Deciorum memoria multo intervallo renovata est Ci., intervallo dicere Ci. pretrgoma, (ex) longo intervallo Ci. po dolgem času (naspr. confestim), tanto intervallo Ci. ali ex tanto intervallo L. po tako dolgem času, raro intervallo Plin., longo intervallo post Suet., ex intervallo Gell. kmalu nato, annuum regni i. L. = interregnum, dolor longus dat intervalla Ci. ponehuje, pojenjuje, i. litterarum mearum Ci. mojih pisem, med mojimi pismi, sine intervallo loquacitas Ci. brez odmora, hoc intervalli datum L. rok, per intervalla … T. včasih, intervalla scelerum T. premori v izvrševanju, sine intervallo cibum dare Varr. brez zamude, vitia ex intervallis redeuntia Sen. ph. (naspr. continua), intervallum fuit Pl., alia repetendis consulatibus intervalla permittere Plin. iun., intervalla negotiorum otio dispunxit, semper aut belli aut pacis serviit artibus Vell., annorum Suet. ali anni intervallo Amm., per decem mensium intervallum Amm., opportunitate intervalli proximi Amm.
    c) razloček, razlika: quantum i. interiectum est inter illorum consilia et istorum dimentiam Ci.; poseb. kot glasbeni t. t. intervalla = (gr. διαστήματα οξύτητος τε περὶ καὶ βαρύτητος), intervali, razlike glasov po višini in globini: varietas sonorum, intervalla Ci., harmoniam ex intervallis sonorum nosse Ci. interval.
  • in-thronizō -āre -ātum (hibrid. iz in in gr. ϑρονίζω) na prestol posaditi, postaviti: Cass.
  • intimus, stlat. intumus 3, adv. (superl. tvorba k in, prim. inter, interior, ex-timus, op-timus)

    1. najbolj notranji: in eo sacrario intimo signum fuit Cereris Ci., in urbis intimam partem venerunt piratae Ci., intima spelunca Ph. globina votline, in intimis suis aedibus Ci. v najbolj notranjih delih (najglobljih kotičkih) svoje hiše, i. tunica Gell., Macedonia Ci., angulus H., sinus L., pectus Cat., praecordia O.; n. pl.: intima Ponti Vell. notranje pokrajine (oddaljene od obrežja).

    2. metaf.
    a) najbolj notranji, najgloblji, globok: si intimos sensus civitatis expressero Ci. najskrivnejše, najtajnejše = intima istorum consilia Ci., sermo, cogitationes Ci., vis Ci., T. najučinkovitejša, najizdatnejša, ex intimā philo-sophiā haurire Ci. iz glob(oč)ine filozofije, illa verba ex intimo artificio depromere Ci., disputatio Ci., disputatio est intimae artis Ci. spada na najbolj notranje polje umetnosti, odium Ci. globoko ukoreninjeno, nota intima exstiterint alicui Suet.
    b) najzaupnejši, najzvestejši, najvdanejši, najiskrenejši, najsrčnejši, najbolj prijateljski: versatus est in intimā familiaritate hominis potentissimi Ci., regis amicitia N., utebatur intime Q. Hortensio N., intimus est consiliis eorum Ter. vešč; z dat. (o osebi): intimus erat in tribunatu Clodio Ci., intimus alicui N., huic intumum fuisse Pl.; kot subst. m. = najboljši (najzvestejši, najiskrenejši) prijatelj: z gen.: qui se non intimum Catilinae esse fateatur Ci., regis N., unus ex meis intimis Ci., in intimis est meis Ci., intimi multa apertiora videant necesse est Ci., intimi amicorum Suet.
  • intrōrsus in intrōrsum (iz intrō vorsus [vorsum], ixpt., skrč.) adv.

    1. navznoter, noter (obrnjen); neskrč. obl. (introversus, introvorsus) je še ohranjena: Varr., Petr., ut introversus et ad te spectent vestigia omnia Luc. ap. Non., Caesar pergit introrsus T. v notranji del dežele, silva longe introrsus pertinet C., hostem introrsum in media castra accipiunt L., introrsus perspici non potest Ci., muri introrsus sinuati T., pulso introrsus freto T., clavis introrsum adactis Aur., introrsus spectare Varr., qua maxime introrsus mari cedit Cu., introrsus spectent bona Sen. ph., tendere introrsus Amm.

    2. (navidezno =) znotraj, na notranji strani: nihil introrsus virium esse L., (homo) introrsum turpis H.
  • inula -ae, f (popačeno iz gr. ἑλένιον) bot. veliki oman (Inula helenium Linn.), cvetica, ki se uporablja kot zdravilo: V., Col., Plin., Lucr., inulas amaras incoquere H.
  • in-ūrō -ere -ūssī -ūstum

    1. vžgati (vžigati), ožgati (ožigati), zažgati (zažigati): notas et nomina gentis inurunt (vitulis) V., picturas i. Plin. (o enkavstičnem slikarstvu), notae corporis, quae parvulo inustae erant Iust., foramen i. Col. (o svedru) neenako (iz)vrtati (kakor dela ogenj), vulnere sanguis inustus O. ožgana na rani strjena kri, loca inusta Lucr. požgani, truncus rogo inustus Aur., ferro candente calcaribus inustis Col., quidquid vitiosi est, inurere Col. odž(i)gati, ros inustus sole Plin. posušena, inurentes (žgoč) calcaria ad infima crura, usque dum rumpatur Varr., comas Q. kodrati; pren.: illa calamistris Ci., Suet. s svojo frizersko umetelnostjo nališpati, ne qua generi suo nota nefariae turpitudinis inuratur Ci., inexpiabili litterarum notā per summam oris contumeliam inustus (ožigosan) Val. Max.; subst. pt. pf. inūsta -ōrum, n opekline, opečeno mesto, ožgano mesto: Plin.

    2. metaf.
    a) ožigosati, zaznamovati, naznačiti, označiti (označevati): homo inustus verissimis maledictorum notis Ci., probitatis signa domesticis inusta notis Ci., inuri notā censoriae severitatis Ci., Trasymenum lacum dirā inustum (esse) memoriā Val. Max.
    b) neizbrisno vtisniti, globoko vtisniti: inustum mentibus nefariis bonorum odium Ci., ignominiam, infamiam Ci., maculam genti L., alicui summam superbiae crudelitatisque famam L.; occ.: (kaj zlega) prizade(va)ti, zada(ja)ti, povzročiti (povzročati): mala (scelera, vulnera) rei publicae ab illo inusta Ci., alicui dolorem Ci. pekočo bolečino povzročiti, quas leges nobis inusturus fuerit Ci. ki nam jih je hotel vsiliti.

    3. žgati, peči, ogre(va)ti, segre(va)ti, razgre(va)ti: sol inurens Cels., urinam testis candentibus Col., axis inustus solis equis Lucan., pars, quae curriculis solis inuritur Ap.