accēssiō -ōnis, f (accēdere)
I. pristopanje, približevanje: quid tibi ad hasce accessio aedis est? Pl.; pass.: suo labore suisque accessionibus consequebatur, ut ... Ci.; occ. (o boleznih) napad: Suet., poseb. napad, nastop mrzlice, mrazenje: Cels., Plin.
— II. pren.
1. prirast, priraščanje, pomnoževanje, povečanje: cum ad corpora cum accessio fieret tum abscessio Ci., eorum neque accessione meliorem vitam fieri neque decessione peiorem Ci., tanta pecuniae facta est accessio N., acc. virium L., singulorum versuum Q., ut magnas accessiones fecerint in operibus hostium expugnandis Auct. b. Alx. da so zelo napredovali, acc. dignitatis Vell.
2. met. kar priraste, kar se pridene, prirastek, pridevek, priloga, dodatek, pomnožek: paucorum annorum Ci., accessionem adiunxit aedibus Ci. poslopju je nekaj prizidal, Syphax rex ... accessio Punici belli fuerat L. pritikljaj, minima accessio semper Epirus regno Macedoniae fuit L. privesek; occ.
a) fil. določujoči pristavek: accessionem adhibere doda(ja)ti, da(ja)ti Ci.
b) denarna doklada, doplačilo: accessio summae ... an decessio (popust) de summā Ci., nummorum faciebat accessiones ad singulas decumas Ci.
c) kot dodatek le postranska stvar: turbā gemmarum potamus ... et aurum iam accessio est Plin.
Zadetki iskanja
- accēssus -ūs, m (accēdere)
I.
1. prihajanje, prihod, približevanje, pristop (naspr. abs-, de-, dis-, recessus): accessum ad urbem nocturnum metuere Ci., manifestum est, quare tot fluminum cotidiano accessu maria non crescant Plin. po pritoku; occ.
a) približevanje sonca in zvezd: solis accessus discessusque Ci., accessusque et recessus lunae Ci.
b) aestuum accessus pritok, plima: (aestuum) accessus et recessus lunae motu gubernantur Ci., accessus fretorum atque aestuum Ap.
c) acc. ventorum pritisk, naval vetrov: V.
č) napad kake bolezni, poseb. napad, nastop mrzlice, mrazenje: morbi Gell., febrium Plin.
d) pristop h komu, poslušanje, zaslišanje: accessum negare, prohibere O., accessum molire (olajšati) O., ille popularis accessus ac tribunalis Ci. ep. javno zaslišanje in sodni (tožni) dnevi. procul usque fugati accessus hominum Stat., sermone affabilis accessusque facilis Sen. ph.; pren.: da accessum lacrimis O. poslušaj moje mile prošnje.
2. met. dohod, prihod, prod: commodior L., pedester, maritimus Auct. b. Alx., alium infra navibus accessum petere L., omnem accessum lustrare V., accessum ad insulam explorare Suet.
— II. pren.
1. nagnjenost k čemu. nagon: ad res salutares Ci.; ad causam Ci. "zagon v pravno stvar", lotiti se pravne stvari.
2. prirastek, pomnožek, povečanje: splendoris Cod. Th.; v pl.: accessūs et incrementa Sen. ph. - aggressiō -ōnis, f (aggredī)
1. napad: Ap., Aug.
2. pren. ret.
a) zalet sodnega govornika: cum animos primā aggressione occupaverit Ci.
b) zaključek, sklep, silogizem: Q. - aggressūra -ae, f (aggredī) napad, poseb. roparski: Ap., Ulp. (Dig.), Cod. I.
- aggressus -ūs, m (aggredī) napad: Ulp. (Dig.)
- appetītus -ūs, m (appetere)
1. napad, popad: Amm.
2. pren. poželenje (hlepenje, pohlep) po čem, teženje za čim, nagon; abs.: in appetitu..., quae est ὁρμὴ Graece Ci., perturbatio est appetitus vehementior Ci., efficiendum, ut appetitūs rationi oboediant Ci.; z objektnim gen.: voluptatis Ci. - concursus -ūs, m (concurrere)
1. stek, stekanje: populi c., c. bonorum omnium, legatorum ex Italia Ci., magni domum concursus ad Afranium … fiebant C., circumfusus hostium concursu N., ingens concursus ad ipsa corpora V., clamor utrimque, undique concursus H., magnum concursum facere hominibus L., c. ab oppidanis Auct. b. Hisp., c. aquarum, torrentium Cu., quinque amnium in unum confluens concursus Plin. sovodnje (fem. pl.); occ.
a) stek = rabuka, nemir, vrenje, vrvež: Sen. rh., Dig., fit ad domum eius cum clamore concursus Ci. vrò kriče, ille ambitus iudicium tollere … voluit … lapidatione atque concursu Ci., ad curiam concursus fit plebis L., ni … concursus hominum in forum … fieret L., concursūs ali concursum (hominum) facere Ci., L., Auct. b. Hisp. dvigniti se.
b) pren. (o abstr.) sodelovanje, pomoč: c. honestissimorum studiorum Ci.
2. zadevanje stvari druge ob drugo, trk, trčenje, stik, stikanje: concursu quodam fortuito (corpusculorum = atomorum) Ci., c. navium C., L., Suet., concursu eodem natus tonitrus Lucr., c. caeli O. grmenje, lunae solisque Cels., verborum asper Ci., vocalium, oris Q.; occ.
a) sovražni spoprijem, spopad, napad, naval: c. utriusque exercitus C., hostes uno concursu prostravit N., in proelii concursu N. v bojnem vrvežu, ad motus concursusque levior N.
b) pren.: non posse sustinere concursum omnium philosophorum Ci.; (o abstr.): ex ratione et firmamenti conflictione et quasi concursu Ci., c. calamitatum Ci. ep. naval, occupationum Ci. metež; jur. stik dveh pravnih zahtev: concursu, per concursum Icti. - dēcursiō -ōnis, f (dēcurrere)
1. tek(anje) navzdol: aquae Arn.
2. occ. (voj.)
a) napad, naval: Brutus in Ci. ep., barbarorum Hirt., decursiones facere Auct. b. Alx.
b) pohod pod orožjem, vojaški tek, vojaška vaja (manever): campestris Suet. ali campi Veg., Troiae Suet., indicere decursionem praetorianis Suet. - dēcursus -ūs, m (dēcurrere)
1. tek navzdol: aquaï Lucr., aquarum O., rapidus (amnium) d. de montibus V., d. planitiei Auct. b. Hisp. položnost, praeceps d. Petr., decursum … dedit navibus Front.; occ. napad, naval: subito ex collibus decursu Albanorum L.
2. voj. vojaški pohod, pregled vojske (za vajo ali ob kaki svečanosti): Front., Gell., in lustratione et decursu et simulacro ludicro pugnae (iz vojaške vaje, iz manevra) funestum prope proelium fecisti L., Plancina … decursibus cohortium interesse T., d. legionum T.; tudi tekmovalni tek z voščenimi plamenicami: cur me in decursu lampada (gl. lampas) poscis? Pers.
3. dosega cilja (prihod na cilj) na dirkališču: destitit ante decursum Suet.;
4. pren.
a) tek verzov v ritmu: Q. (IX, 4, 115).
b) pretek: honorum Ci. odslužitev vseh častnih služb, facilior erit mihi quasi decursus mei temporis Ci. ep. tem laže mi preteče čas mojega službovanja. - ēruptiō -ōnis, f (ērumpere)
1. buknjenje, izbruh: Plin., Sen. ph., eruptio Aetnaeorum ignium Ci.
2. occ.
a) voj. zagon, udar, napad iz (mesta), udar nad sovražnika, izskok: Col., Q., Suet., eruptionem temptare C., ab eruptionibus cavere C., eruptionem facere C. ven planiti, noctu eruptione facta N., eruptiones oppidanorum L. Od kod?: tua Mutinā eruptio Ci. iz Mutine, ex oppido L. Kam?: in hostes L. napad na … , in provinciam C.
b) medic.: iztok, odtok bolezen povzročajočih snovi, izpuščaj: Plin.
c) (o rastlinah): (pri)klitje: semen prima eruptione agnoscitur Plin.
3. pren. izbruh = začetek: silentii Sen. rh., vitiorum Sen. ph. - excursiō -ōnis, f (excurrere) „tek(anje) iz česa“, od tod
1. (hitri) pristop (govornika h govorniškemu odru): Q., excursio moderata Ci.
2. voj. naskok, naval, napad, pogon: una excursio equitatūs Ci., excursio nocturna Catilinae Ci., fines suos ab excursionibus et latrociniis tueri Ci., exercitus nostri crebras ex oppido excursiones faciebant C., propter barbarorum excursiones N., multitudinem crebris excursionibus locupletavit N., tumultuosae hinc atque illinc excursiones L., inde excursiones invicem fieri L. so drug drugega napadali, quod eam oram maris infestam onerariis regiae naves excursionibus crebris … facerent L.; pren.: prima excursio orationis Ci.
3. izlet, npr. na kmete: Icti., an intentione rei familiaris obeundae crebris excursionibus avocaris? Plin. iun.
4. pren.
a) torišče, polje: vacuae tabellae, in quibus libera adiciendi sit excursio Q.
b) zastranitev v govoru: ne qua ex ea (narratione) fiat excursio Q. - excursus -ūs, m (excurrere)
I.
1.
a) izlet: (apes) excursūs brevīs temptant V.
b) iztok: huius fontis Plin. iun.
2.
a) voj. naskok, napad, naval, pogon: ut primus excursus … infringeretur C., rari excursus et fortuita pugna T., ne subitis excursibus hostis popularetur T.
b) navt. odplutje: navigiorum Auct. b. Alx.
3. pren. zastranitev v govoru: per totam causam varios habent excursus Q., non enim excursus hic eius, sed opus ipsum est Plin. iun.
— II. pomol, čelo (gore): Pyrenaei montis Plin., promunturium vasto excursu Plin. - exsultantia (exultantia) -ae, f (ex[s]ultāre) poskakovanje, naskok, napad: hostilis Paul. Nol.; pren.: doloris exsultatio Gell.
- ictus -ūs, m (icere)
1. udar(ec), (u)sek, sunek, mah, pah, dregljaj, lučaj, met, strel, vbod; pravzaprav o sečnem orožju in rezilih: ictus gladiatorius ali gladiatoris Ci. udarec, uno ictu securis Ci., neque ictu comminus neque coniectione telorum copias pulsas esse Ci. niti v boju iz bližine niti … , ictibus fenestras quatere H., gladiorum ictūs Auct. b. Hisp., primus ictus Sen. ph. prvi udarec z mečem, contrarius ict. Ci., L. od nasprotnika zadani —, nasprotnikov sunek, ict. cuspidis V., arietis (oblegovalnega ovna) L., virgae Lact., ict. irritas T. zgrešen, prazen sunek, gravior ictus Plin. iun., graviores ictus T., eodem ictu T. z enim rezom; o metanju kopja idr.: ictus pilorum, telorum, lapidum C., scorpionis C. strel metalnice, sagittarum L., Fr., Eutr., ictu levi saucia T., certus ictus T. dobro namerjen met, falsus ict. T. zamerjen = napačno (slabo) namerjen met, — strel, sub ictum dari ali venire T. nastavljen biti sovražnikovim strelom, na streljaj (domet) priti; pren. = v nevarnost priti sub ictu esse Sen. ph. v nevarnosti biti, extra ictum ponere Sen. ph. izven nevarnosti, ictus errat Ambr. met zgreši cilj; o merjascu, oz. njegovih čekanih = usek, ugriz: verres … obliquum meditans ictum H., non letiferos effugit Enaesimus ictus (sc. vulnifici suis) O.; o drugih škodljivih živalih = ugriz, pik: a bestiis ictus, morsus Ci., ict. serpentis Cels., serpentum Plin., aranei, scorpionis Cels., vesparum Plin.; o drugih stvareh: ictus Corn. prsni zbodljaj, ict. arboris H. padec (posekanega drevesa) (prim.: nisi Faunus ictum (trunci) dextrā levasset H.) ict. calcis T. sunek z nogo, udarec s kopitom, ict. remorum Val. Max. vesljaji, alae, pennarum Plin. mahanje s perutmi, frfot, ict. creber aut languidus Plin. bitje srčne žile, srčno utripanje, ict. sanguinis, quem morbum Graeci ἀπόπληξιν vocant Aur. kap; z objektnim gen.: ictus capitis Corn. udarec po glavi, — preko glave, ict. moenium L. sunki v zidovje, sub ictu calvariae Cels. od zunanjega udarca prizadeti lobanji; pren.: ictus fulminis Ci. ali fulmineus H. (gromska) strela, tresk, solis ictus O. = fervidi ictus (sc. solis) H. = Phoebei ictus O. ali Phoebi ictus Lucan. pekoče sonce, pekoči sončni (Fojbovi) žarki, ictibus aëra rumpere O. sunkoma, singulis velut ictibus transacta sunt bella T. vsaka tako rekoč na en mah.
2. occ. (kot glasbeni in metr. t. t.) udarjanje na strune, igranje na kaj, udarjanje takta, takt: mei pollicis ictus H., cum (versus) senos redderet ictus primus (= a primo) ad extremum similis sibi H. šest taktov (o jambskem trimetru), ict. citharae Plin. igranje na kítaro, citranje, ict. modulantium pedum Plin., et pedum et digitorum ictu Q.
3. metaf.
a) udarec, sila, moč, oblast: sublata erat de foro fides non ictu aliquo novae calamitatis, sed … Ci., neque (voluptas) ullum habet ictum, quo pellat animum Ci. nima nobenega mika, stare sub ictu Fortunae Lucan., sub unum fortunae ictum cadere Cu., fortunae ictus excipere Sen. ph., subiti ictus sententiarum Sen. ph. učinki, sub ictu nostro positum Sen. ph. v naši oblasti, ictu simili feriri Q.
b) sovražen napad, naval, naskok: uno ictu contendere Auct. b. Afr., nemo duraret, si rerum adversarum eandem vim assiduitas haberet, quam primus ictus Sen. ph.
c) hip, trenutek, pogled: uno ictu frequenter impellunt sententiae Q., eodem ictu temporis Gell. v istem hipu, hkrati, sub ictu habere Sen. ph., ali ostentat … Romam sub ictu (esse) Sil. pred očmi, navzoči.
4. meton. ictus foederis sklepanje zveze (prim. foedus icere): Val. Max., Lucan. - impetus -ūs, m (gen., dat. in abl. pl. niso dokazljivi; dat. sing. impetū: Plancius in Ci. ep.; impetere)
1. hitro in silovito prodiranje, drvenje, naval, zalet, zagon, zaletavanje, zaganjanje, lomast, silovitost, pritisk(anje), sila gibanja; o tekanju: ultimas oppidi partes continenti impetu petunt C. v neprestanem tekanju, animalia, quae habent suum impetum Ci. ki se morejo gibati, impetum capere L. zaleteti (zagnati) se; podobno: uno impetu epotare Plin. v enem dušku … ; od tod o vrtenju neba: impetus caeli Ci.; o vodi: impetus maris C., fluminis L., Cu. silni tok; o zraku: impetus ventorum sustinere C. naval viharjev vzdržati; potem sploh o predmetih, ki se premikajo: fert impetus navem V., navis praelata impetu L. ki je mimo šinila (švignila), huc impetus hastam detulerat V.; o ognju: impetus ignis Lucr. sila ognja; tudi o težnosti, ki lahko povzroči gibanje, teža, tlak: magnum impetum habere Vitr. navzdol tiščati (pritiskati), gravescit impetus Lucr.; od tod pren.: totius impetus belli constitit ad Cyzicenorum moenia Ci., i. rerum fortunae Cu.
2. occ. (sovražni) napad, naval, naskok: multitudo eum terrebat clamore, voltu, saepe impetu S., ut eorum … horribiles impetus deprecetur Ci., in Pompeium impetum facere Ci., fit impetus in aliquem Ci. napasti ga; pren.: in bona eius, in fortunas aratorum, in eas tabulas impetum facere Ci. planiti na … , s silo zaseči; poseb. kot voj. t. t.: miles hostium impetum pertimuit Ci., Mithridates in exercitum nostrum impetum fecit Ci., acies uno impetu prosternenda Ci. z enim navalom, hostes primo impetu pulsi C.; prim. zveze: inimicorum impetum propulsare Ci. odbiti, Manlius … Gallorum impetum reppulit, depulit Ci., impetum alicuius retardare, reprimere, comprimere Ci., supprimere L., frangere Ci., impetum dare in hostem, in agrum Romanum L. napasti —, prijeti —, navaliti na koga ali kaj, impetum moenibus excipere Ci. prestreči, impetum ferre C. ali sustinere C., Fl. vzdržati, ubi in omnes partes nequiquam impetūs capti L. ko je bil vsak napad spodletel; od tod pren. kot medic. t. t.: impetus febris Cels. napad (nastop) mrzlice, paroksizem, podagrae Plin., sanguinis Aur. krvotok (krvni udor), i. pituitae in facie Plin. mokri izpuščaj, i. oculorum Plin. vnetje.
3. metaf.
a) zanos, vzlet, polet (duha): ea mihi ad omnem impetum dicendi leviora sunt Ci., in ea oratione nullus impetus esse potest Ci., divino impetu Ci. po božjem navdihu.
b) vzkip(enje), izbruh (čustva, srca), ihta: te ipsum nunc animi quodam impetu concitatum usus flectet Ci., primo gaudentium impetu T., impetus offensionis T. zaradi žalitve razvneta jeza.
c) silno hrepenenje, (na)gon, nagnjenje, vnetost, vnema, gorečnost: de impetu animi loquor Ci., impetu animorum uti Cu., est mihi per saevas impetus ire feras O. žene me; meton. α) zalet = nagel sklep: impetum capere occidendi regis Cu., Neronem adgrediendi T. β) lomast, silovitost, vihravost, strast(nost): non dilectu aut sapientia ducitur ad iudicandum, sed impetu et temeritate Ci., ad omnes affectus impetu rapimur Cu., i. Gracchi T., tribunus plebis omni impetu furoris in eum inruit Ci.
Opomba: Ker je gen. impĕtūs in abl. impĕtū v heksametru nemogoča oblika, uporabljajo pesniki oblike po soglasniški sklanjatvi: impĕtĕ nunc vastó... fertur O., non potuit nubes capere impetis auctum Lucr. Več gl. impes. - impressiō -ōnis, f (imprimere)
1. vtis(k), odtis(k): materiam signari impressione formarum Ap., i. nummorum Aug. kovanje denarja; klas. se rabi le metaf.
a) kot fil. t. t. vtis(k), dojem: cum visa in animos imprimuntur … inter ipsas impressiones nihil interest Ci.
b) kot ret. t. t. izraz, izražanje, izgovor: in lingua explanata vocum impressio Ci. zmožnost artikuliranja; tudi govorniški ritem (numerus), dvigi in spusti (arze in teze): si numerosum est in omnibus sonis atque vocibus, quod habet quasdam impressiones et quod metiri possumus intervallis aequalibus Ci.
c) (vojaško) vdiranje, prodiranje, vpad, naval, napad, pritisk: Varr., Hirt., hastati non ferentes impressionem (pritiska) Latinorum se recepere L., impressione pulsi L., impressionem facere in fines hostium Hirt. vdreti, impressionem dare L. napasti; pren.: non impressio, non occasio, non vis Ci., me vi et impressione evertere Ci., non impr., non occisio Flacci animum impulerunt Ci., omnis impressio … dolorem geminat Cael. - impūgnātiō -ōnis, f (impugnāre) napad(anje), naskakovanje, naskok: Hier., domum … pro castris sibi ad eam impugnationem sumpserat Ci. ep.
- incēssus -ūs, m (incēdere)
1. korak(anje), hoja, način hoje: Q., Sen. ph., si se ita gerat non incessu solum, sed ornatu atque comitatu … Ci., eum decet incessus psaltriae Ci., incessus Seplasiā dignus Ci. neapeljska (Seplasia [gl. to besedo] je cesta v Neaplju), tj. mehkužna hoja, citus modo, modo tardus i. S., i. erectus T., tardi siderum incessus Sen. ph.
2. stopanje, hoja: tot iumentorum incessu nix dilapsa est L.
3. (sovražno) prodiranje, primik(anje), naval, napad, vpad: incessu Parthorum sine acie pulsi T., primo incessu T. takoj ob dohodu (pri prvem napadu); od tod
4. meton.
a) smer prodiranja, potovnica: tres incessūs parare T.
b) vhod, dohod: alios incessūs hostis claudere T. - incursiō -ōnis, f (incurrere)
1. naval, pritisk, pritok: i. atomorum Ci.
2. (sovražni) naval, napad, naskok: Sen. ph., Lact., quem nunquam incursiones hostium loco movere potuerunt Ci.; occ. (kot voj. t. t.) naval, vdor, vpad (v tujo deželo): Cheruscos ab Suebis iniuriis incursionibusque prohibere Char. osvoboditi svebskih … navalov, subitas hostium incursiones sustinere Hirt., incursiones facere in fines Romanorum L. vdirati v … ; pren.: ut incursionem potius seditionis, quam iudicium adpellandum putem Ci. - incursus -ūs, m (incurrere)
1. zalet(avanje), zaganjanje, zadevanje, nalet, naval, udar(janje): Col., Plin. iun., Q., i. undarum, aquarum O., i. sanguinis Lucan. naval.
2. napad, naval, naskok (poseb. kot voj. t. t.): Sen. ph., T., Suet., impetum Antiochi ceterorumque incursum refugit Ci., equitum incursūs sustinere Ci., primo … incursū pulsi hostes L.; o živalih: incursūs luporum V., sternitur incursu (apri) nemus O.; pren.: incursus morborum Q. napadi.
3. metaf. (duševni) zalet = načrt, naklep: incursūs varios animus habet O.