Franja

oglušujoč [ó] (-a, -e) ohrenbetäubend, hirnbetäubend

oglušujóč (-a -e) adj. assordante

oglušujóč ensordecedor

oglušujóč prid., оглу́шливий прикм.

oglušujóč -a -e prid. asurzitor

hrúp ruido m ; estrépito m

cestni hrup ruidos m pl callejeros; bullicio m
nočni hrup ruidos m pl nocturnos
delati hrup hacer (ali meter) ruido
oglušujoč hrup ruido ensordecedor
delati mnogo hrupa zaradi hacer mucho ruido a propósito de
mnogo hrupa za nič mucho ruido y pocas nueces

oglušljív (-a -o) adj. glej oglušujoč