Franja

Zadetki iskanja

  • inter-cipiō -ere -cēpī -ceptum (inter, capere)

    1. na sredi pota ujeti, uloviti, zajeti, prestreči (prestrezati): Pl., Iust., Suet., Amm., pila intercepta remittere C., bracchium Cu. roko pri udarcu, litteras Darei Ci., epistulam Cu., commeatūs Hirt., L., magnum numerum iumentorum C. na poti prestreči, hostes in fuga Hirt., T., Dareum Cu., ipsum ab suis L. daleč od svojcev, aliquid sago, ne tellurem attingat Plin., naves C., classem Aur., complures hostium C., hostes laqueis Mel., columbae ab accipitre interceptae Varr.; pesn.: Rhoeteus hastam intercipit V. prestreže sulico = zadene ga sulica (ki je bila drugemu namenjena), venenum i. Ci. izpiti strup (ki je bil pripravljen za drugega).

    2. iz srede proč vzeti, odvze(ma)ti: terga caput tangunt, colla intercepta videntur O.; metaf.
    a) odvze(ma)ti, odtegniti (odtegovati), iztrgati, ugrabiti, upleniti: Plin., Suet., Aur., Amm., honos ad meum diem petitus ad … occasionem interceptus esse videtur Ci., agrum ab aliquo i. L., pecuniae e publico interceptae T. izmaknjen, poneverjen, interceptarum pecuniarum reus Suet.; z raznimi stranskimi pomeni: veneno interceptus T. (medtem) umrl zaradi zastrupitve, Myrrha intercepta neci O. za sedaj (začasno) oteta (rešena) smrti, te interceptum fortuna servavit Cu., solem, usum aurium i. Cu. odvzeti, gloriam Cu. prevzeti, izpred nosu vzeti, arca dives laudem intercipit Ph. si prisvaja, spem anni (Cererem) O. uničiti, alicui urbem O., urbs intercepta Ap. ki se je pogreznilo, spiritum Sen. rh. ne pustiti dihati, rex mortalitate interceptus Plin. iun., interceptus repentinā morte Iust., si me fata intercepissent Q., interceptus (ki ga je presenetila smrt) quoque magnum sibi vindicat locum Q., exitio i. Aur., viribus exesis intercipi Aur.
    b) prekiniti, pretrgati, ustaviti, ovreti (ovirati), zavreti (zavirati), preprečiti (preprečevati), zaskočiti, zapreti (zapirati), zagraditi (zagrajevati), zaskočiti (zaskakovati): iter interceperat L., Cu., loca opportuna L., hostium ingressum praesidiis T., caelum intercipit umbra (Alpium) Sil., sermones medios Q.
  • inter-clūdō -ere -clūsī -clūsum (inter, claudere)

    1. z acc. rei: zapreti (zapirati), preprečiti (preprečevati), preslediti, prestreči (prestrezati), zaskočiti, zavreti (zavirati), ovreti (ovirati), vzeti (jemati), odvze(ma)ti: cum sibi omnes aditūs interclusos viderent Ci., alicui iter, viam, exitum, perfugia i. Ci., L., C., aditūs (in Ciliciam) parvis praesidiis Ci., alicui fugam, C., Ci. ep., commeatūs Pl., Suet.; pren.: meum reditum flumine sanguinis i. Ci., bonorum civium est intercludere omnes seditionis vias Ci., dolor intercludit vocem L., Iust., i. animam, spiritum L., T., Cu. dušiti, pristinae vitae consuetudo interclusa Ci., defensio interclusa respirat Ci., alicui aditum ad causam i. Ci., creditum Iust., anima interclusa ab dulcedine aquai Lucr. skoraj zadušena zaradi prenaglega zauživanja.

    2. z acc. personae: koga prestreči, zajeti: a tergo hostem interclusum reliquit Ci., intercludi in insidiis Ci., Caesarem duobus exercitibus et locorum angustiis facile intercludi posse C., metuo, ne iam intercludamini ut, cum velitis exire, non liceat Ci., intercluso Constantio trans Euphratem Amm.; pren.: itaque intercludor dolore (bolečina me ovira, mi brani), quo minus ad te plura scribam Ci. ep.; intercludere aliquem aliquā re ali ab aliquā re koga ločiti, odtrgati od česa, ne dati mu priti do česa; pogosto lahko slovenimo ta sklad enako kakor sklad i. alicui aliquid: nostros commeatibus intercludere coeperunt C., hostes commeatibus Iust., re frumentariā, itinere, Dyrrachio intercludi C., Caesarem frumento i. C., Ibero L., ab oppido intercludere adversarios C., legiones ab impedimentis interclusae C., aliquem ab exercitu C., a suis L., a castris L., exercitum ab auxilio L., a praesidio C.
  • interim2 [íntərim] samostalnik
    interim, časovni presledek, začasna rešitev

    in the interim, ad interim medtem, začasno
    ekonomija dividend ad interim, interim dividend vmesna dividenda
  • interim m interim, meddobje, medvladje:
    ministro ad interim interimni minister
    assumere l'interim prevzeti začasno dolžnost
  • inter-itus -ūs, m (interīre) pogin, pogibel, poguba, ugonobitev, propad, uničenje, smrt: Magonis N., filium ad patris interitum adgregare Ci., initur consilium de interitu Cu., Pompei Ci., possuntne hae leges esse ratae sine interitu legum reliquarum? Ci., adtulit interitus rei publicae luctum Ci., Catilina interitum urbis molitur Ci., i. optimatium Ci., exercitūs interitus ferro, fame, frigore, pestilentiā Ci., immaturus Ci., voluntarius Ci., Caesaris, consulum Ci., regum domesticorum Iust. ali generis Val. Max., vitae Gell., gaudeat illa tuo interitu Pr., ab interitu retrahere N., redigere ad interitum Lucr., pro me est repentinus eius coloris facies (pojav) et repentinus interitus (izginotje, spremenitev) Sen. ph., omnium interitus atque obitus Ci., totarum urbium interitus Sen. ph.
  • inter-iungō -ere -iūnxī -iūnctum

    1. (z)vezati med seboj: dextras L., equum equis Stat.

    2. na poti živino za nekaj časa izpreči, omogočiti ji počitek, dati ji poči(va)ti: lassos equos Mart.; abs. (pren.) odpoči(va)ti (se), počivati: brevissimo somno utor et quasi interiungo Sen. ph., ad Camenas i. Mart., medio die Sen. ph.
  • inter-micō -āre -micuī vmes se svetiti, se svetlikati, prosevati, presevati; z dat.: rutilum squamis intermicat aurum Cl.; z acc.: tenebras nimbosque intermicat ignis Val. Fl.; abs.: cernis, ut ingentes murorum porrigat umbras campus et e speculis moriens intermicet ignis Stat. caelum subtextum caligine cernebatur obscurā et … ad usque meridiem intermicabant iugiter stellae Amm., intermicantia astrorum lumina Lact., lumen i. Ap.; metaf.: virtus in operibus humanae animae intermicat Iulianus ap. Aug.
  • inter-mittō -ere -mīsī -missum

    1. vmes da(ja)ti, dejati (devati), položiti (polagati), postaviti (postavljati); pass. vmes ležati: trabes paribus intermissae spatiis C., valle intermissa C. ker je bila vmes dolina; occ. vmes prazno (nezasedeno) pustiti (puščati); pass. vmes prazen ali odprt biti, ležati: planities intermissa (= brez) collibus C., loca custodibus intermissa L., mediocribus spatiis (passibus CCCC) intermissis C., per intermissa moenia urbem intrarunt L. skozi vrzeli v zidu, pars oppidi a flumine intermissa C., quā erat opus intermissum C., intermissa munimenta L., nunc continua nunc intermissa tecta villarum Plin. iun. nepretrgane … na samem stoječe, perexiguo intermisso spatio C.

    2. metaf.
    a) (delo, … ) začasno ustaviti (omittere = popolnoma ustaviti), (p)opustiti ((p)opuščati), prekiniti (prekinjati), preneha(va)ti: proelium, iter C., laborem C., O., dilectum C., studia Ci., ludos Suet., ludorum solemnia L., cultum agrorum L., rerum curam T., ob iustitium solita munia T., paulisper otium Plin. iun., hoc intermisi, quoad non licuit Ci., verba intermissa O. pretrgane, ludi intermissi Ci., L., forensibus negotiis intermissis Ci., iurisdictis intermittitur Ci., hoc solum vectigal aliis intermissis non conquiescit Ci., libertas intermissa Ci. ki so se ji začasno odpovedali, intermissa bella H., bellum saepius intermissum Suet., intermissus tamdiu mos Plin. iun., magistratum intermittere C. začasno ne postaviti, suspendirati; z inf.: opustiti (opuščati), nehati: non intermittebas donum adferre Ci., non intermittit caelum nitescere Ci., obsides dare intermiserant C., i. alicui litteras mittere Ci., non ille intermisit adfirmare se sine morā venire Ci.; za zanikanim glag. quin: hoc opus numquam intermittendum est, quin (ne da bi) omnibus instauretur annis Col.; med. in intr. popustiti (popuščati), odneha(va)ti, poneha(va)ti, preneha(va)ti, poleči (polegati), tudi polegati se, preneh(ov)ati: mediā circiter nocte vento intermisso C. je nastalo brezvetrje, paulum intermissā flammā C., quā (parte) flumen intermittit C. kjer preneha (= ne teče), (in canendo) nihil intermittere Ci., non intermittunt hostes C. prihajajo enakomerno, neprenehoma, brez prestanka, proelia non intermittunt Hirt. se nadaljujejo, trajajo neprenehoma naprej, aves intermittentes (v presledkih, prenehoma) bibunt Plin., febris intermittit Cels. ima presledke, prenehuje (= je mrzlica), tertiana, quae ex toto intermittit Cels., si (vitia eius) non desinent, intermittent Sen. ph.; z acc. časovnega raztezanja: ut reliquum tempus (preostali čas) a labore intermitteretur C. se preneha z delom.
    b) čas zamuditi (zamujati), izgubiti (izgubljati), pustiti (puščati), da preteče, ne porabiti (porabljati) ga, ne zapraviti (zapravljati) ga: dies intermissus saepe perturbat omnia Ci., ter intermissa die Ci., intermissa nocte C., puncto temporis, brevi tempore, triduo, spatio intermisso Ci., C., paucis mensibus intermissis Cu., ne quem diem intermitterem, has dedi litteras Ci., nulla pars noctis ad laborem intermittitur C. vsaka nočna ura se porabi nepretrgoma za delo; za zanikanim glag. quin: nullum tempus intermiserunt, quin legatos mitterent C., neque ullum fere diem intermittebat, quin quid in quoque esset animi ac virtutis suorum perspiceret C., numquam unum intermittit diem, quin semper veniat T.
  • inter-neciō in inter-niciō -ōnis, f (internecāre pomoriti)

    1. pobijanje, pobitje, poboj, pokol, klanje, uničenje, seča: iter per Galliam legionibus nostris Gallorum internicione patefactum est Ci., vicissem cum magnā internicione improborum Ci., i. civium Ci., gentis T., sine internecione resistere Ci., facere interneciones hostium Col., internecionem hominum fore Plin., internecione occidere Aur.

    2. metaf. popolno uničenje, popolna ugonobitev, popolno pokončanje, zatrtje, popoln pogin, zator: ad internecionem gentem adducere L., redigere C., popolnoma uničiti, ad internecionem deleri L., ad internecionem caedi L., ad internecionem gesta sunt bella N., internecio gentis finis belli erit T., aliquem ad internecionem vincere Eutr. popolnoma premagati, inter se ad internecionem concurrunt Suet. borijo se na življenje in smrt, do zadnje kaplje krvi, ad internecionem vastare Amm., Hispaniam citeriorem ad internecionem vastare S., persequi aliquem ad internecionem Cu., ad internecionem trucidare Vell., vineta ad internecionem perducere Col., internecio memoriae Plin. popoln izgin iz spomina.
  • internus 3 (inter)

    1. notranji, znotraj (v notranjosti) se nahajajoč (naspr. externus): arae O. notri v hiši (se nahajajoči), ignes Sen. ph., mare Plin. Notranje ali Medzemno morje, pa tudi Sredozemsko morje (naspr. externum = Atlantsko morje, Atlantski ocean); subst. interna -ōrum, n
    a) notranjščina, notranjost, notrina: mundi Plin., domorum Amm.; pren.: interna veritatis Amm. najbolj notranja globina resnice.
    b) drobovje, drob(je): amara internorum tormenta Vulg.

    2. metaf. tuzemski, domač: provinciae internis discordiis fessae T., internum simul externumque bellum T., i. mala S. fr., pavor T., exempla Amm.; subst.: ad interna praevertere T. domače (notranje) zadeve, interna provinciarum Cod. Th.
  • inter-pateō -ēre vmes odprt biti, raztezati (razprostirati, iztegovati, prožiti) se kam: tectum, pulmo i. Macr., haec (terra) interpatet Aug., dein Syria per speciosam interpatet diffusa planitiem Amm., haec fistula spiritalis ad os quoque interpatet Lact.
  • inter-pōno -ere -posuī -positum (decomp.)

    1. vmes postaviti (postavljati): equitatui interponit praesidia Hirt., Numidas inter eos Auct. b. Afr., elephantos L.

    2. occ.
    a) vmes vtakniti (vtikati), vriniti (vrivati), vstaviti (vstavljati), vplesti (vpletati), podtakniti (podtikati), podtikajoč ali podtikovaje (po)pačiti: hoc loco libet interponere (z odvisnim vprašalnim stavkom) N., eos induxi loquentes, ne „inquam“ et „inquit“ saepius interponeretur Ci., nullum verbum Ci., iis (sonis), quos interposuerunt, inserunt alios Q., subinde interponenti precibus „Quid respondebo patri meo?“ Q., menses intercalarios L., interponi falsae tabulae solent Ci., tuas rationes communibus interponis Ci.
    b) (čas) vmes postaviti (postavljati), (do)pustiti ((do)puščati), da vmes (medtem) preteče (mine, nastopi): ne minimam quidem moram interposuisti Ci. prav nič nisi zavlačeval (odlašal, zatezal), spatium ad recreandos animos C., nullam moram insequendi Antonium Ci. vsak trenutek izrabiti (izkoristiti), nullam moram, quin … Ci.; zlasti pogosto pass.: nox interposita Ci., L. vmes je nastopila, vmes je minila, binis ludis interpositis respondes Ci. po preteku … = prope XL diebus interpositis Ci., spatio interposito consenescit invidia Ci. ko je preteklo nekaj časa, tridui morā interpositā C. potem ko se je tri dni obotavljal, non longa cunctatio interponitur T., offensione … interpositā Ci. če se je vmes pripetila … , če je vmes prišlo do … singulis interpositis horis Cels. vselej po preteku nekoliko ur, interposito die Cels., diebus aliquot interpositis Varr.

    3. metaf.
    a) (osebe kot posredovalce) vriniti (vrivati), privze(ma)ti, poz(i)vati, (po)klicati: interposuistis accusatorem Ci., testis Ci., iudices Ci.; tako tudi: aliquem convivio, epulis familiaribus i. Suet. povabiti; nav. refl. vmes stopiti (stopati), vmeša(va)ti se, vtakniti (vtikati) se, vsiliti (vsiljevati) se, posredovati, posrednik biti: ille se interposuit N., se mediis scriptis Caesaris interponere Hirt. kot nadaljevalec se vsiliti, leges sinunt; tamen te interponis! Ci. nasprotuješ, quid me interponerem (upirati se) audaciae tuae? Ci., se iurgio Cu. miriti, se in pacificationem Ci., se bello L., ni se tribuni plebis C. et L. Arrii interposuissent L., me nihil interpono Ci.; s finalnim stavkom: tr. pl. se interponit, quominus (= ne) reus fias Ci.
    b) posredujoč kaj založiti (zalagati), posredujoč ali ovirajoč narediti, da se kaj dogodi (nastopi), uveljaviti (uveljavljati) kaj, veljavo zadobi(va)ti čemu, vmes stopiti (stopati), ovirajoč se s čim ustavljati, upreti (upirati), izdati (kak odlok, kako uredbo), izreči (izrekati sodbo, mnenje), določiti (določevati kazen): suam se interposuisse auctoritatem Ci., haec ratio accusandi fuit honestissima operam, studium, laborem interponere Ci., potuit certius interponere iudicium Ci., ut duriora edicta interponeret Ci., suum consilium meo Ci., nisi ea cupiditas interponeretur Ci., poenas, decretum, multas querelas de re publicā Ci., exceptionem actioni Icti., intercessionem suam Val. Max.; occ. α) (kot vzrok) navesti (navajati), izgovarjati se s čim, pod pretvezo navesti (navajati): causam interponens N. ali causā interpositā N., C. izgovarjaje se … , z izgovorom, češ da … , eam provinciam Lentulus religione interpositā deposuit Ci., postulata haec ab eo interposita esse, quo minus quod opus esset ad bellum a nobis pararetur Ci. ni postavljal zahtev z drugim namenom, kot da bi nas oviral pri pripravah, potrebnih za vojno, gladiatores interpositi sunt Ci. so rabili (so služili) tožbi za pretvezo. β) zastaviti (zastavljati), v zastavo da(ja)ti, založiti (zalagati): in eam rem fidem suam Ci. ali privatim fidem suam S. besedo dati, in re tam vetere nova restipulatio interponitur Ci., ius iurandum L., sponsio interponitur L., privatim fidem suam S.
  • inter-pres -pretis, m, redko f

    1. (po)srednik, (po)srednica, posredovalec, posredovalka, pogajalec: qui interpretes corrumpendi iudicii esse solent Ci., foederum Ci., vobis interpretibus amitteret hereditatem Ci. po vašem posredovanju, nummarius interpres pacis non probabatur Ci., quo iste interprete ad furta et flagitia uti solebat Ci., aliquid per interpretes agere Ci., missus a Iove interpres divūm V. (subjektni gen.) = Merkur, Iuno interpres harum curarum V. (objektni gen.) posredovalka ljubezenske bolečine, boginja zakona, boginja zakonske zveze, effert animi motus interprete linguā H. po posredovanju, quasi ea res per me interpretem et tuam ancillam ei curetur Pl., quae tibi condicio nova, luculenta fertur per me interpretem! Pl., quo ego interprete novissime ad (pri) Lepidum sum usus Ci.

    2. occ. tolmač, pogovorčin: eum legati nostri in Graeciam proficiscentes interpretem secum habebant Ci., appellat eum (alloquitur) per interpretem L., Valentius est in Sicilia interpres Ci., si Poeni in senatu loquerentur sine interprete Ci.

    3. metaf.
    a) razlagalec, pojasnjevalec: legum interpretes iudices (sunt) Ci., auspiciorum nos erimus interpretes Ci., verborum Ci., alii interpretes religionum requirendi sunt Ci., iuris Ci., grammatici interpretes poetarum Ci., caeli Ci., astrolog, zvezdar, zvezdoslovec Troiugena interpres divūm (objektni gen.) V. vedeževalec, i. divūm L. vedeževalka, interpretes internuntiique Iovis Ci., fatorum per genituras interpres Amm. prerokovalec iz stanja zvezd ob rojstvu, tamquam interpres et arbiter Sibyllae oraculorum Gell., Sibyllae (gen.) oraculorum interpretes Amm., interpretes comitiorum Ci. če so komicije veljavne ali ne (o avgurjih), aliquo uti interprete de aliqua re Suet. dati se komu poučiti o čem.

    2. prevajalec, prestavljalec: fidus H., non exprimi verbum e verbo necesse erit, ut interpretes indiserti solent Ci., nec converti (orationes) ut interpres, sed ut orator Ci.
  • inter-rēgnum -ī, n medvladje, „brezkralje“, brezvladje. V času rimskih kraljev je po smrti vsakega kralja do izvolitve njegovega naslednika nastopilo medvladje. V tem času je vodil posle vsakih pet dni drug senator kot interrex: L. Ta izraz se je ohranil tudi v času republike in je označeval obdobje, ko ni bilo konzulov. Tedaj so postavili patricijskega senatorja za začasnega vladarja (interrex), da je vodil konzulske volitve: id ab re, quod nunc quoque tenet nomen, interregnum appellatum L., tertio die, quam interregnum inierat (senator interrex), consules creat Ci., eo anno interregnum initum est L. je nastopilo medvladje, res ad interregnum venit ali adducitur Ci. prišlo je do medvladja, medvladje nastaja, je nastalo, res ad interregnum redit L., spectare ad interregnum Ci.
  • inter-rogō -āre -āvī -ātum, prvotno = „vmes(no) vprašanje postaviti“; potem sploh

    1. vprašati, povpraš(ev)ati; abs.: ut illis eadem interrogandi facultas sit Ci., casus interrogandi Nigidius ap. Gell. rodilnik, genetiv; z acc. personae: si quem interrogare noluimus Ci., a te interrogati augures responderunt Ci., hoc facinus interrogati (na vprašanje) negare non potuerunt Ci., visne igitur, ut tu me Graece soles ordine interrogare, sic ego te vicissim eisdem de rebus Latine interrogem? Ci.; occ.: interrogare aurem suam Gell.; stvarni obj.
    a) deloma z acc.: sententiam interrogare L. za mnenje (po)vprašati; pass.: sententiam interrogatus L., Sen. ph. za mnenje vprašan, sententiae interrogari coeptae L. začeli so spraševati za mnenje; z dvojnim acc. (personae in rei): M. Aebutium nihil interrogas? Ci. ga nič ne vprašaš? quid te interrogavi? Ci., pusionem quendam interrogavit quaedam geometrica Ci. (vprašati koga o čem, za kaj, povprašati ga za kaj, zastran česa); pass.: nihil interrogatur Ci.
    b) deloma z de: quem ego interrogem de patellis Ci., quid te de flagitiis tuis interrogem? Ci. čemu naj te vprašam o … , interroga de istis, quorum nomina ediscuntur Sen. ph.
    c) večinoma pa z odvisnim vprašalnim stavkom: interrogabat suos, quis esset Ci., illa interrogavit illam „quī scis?“ Pl., interrogavit, quale id genus esset poenae Suet., interrogas me „num in exsilium?“ Ci., interrogans, solerentne veterani milites fugere C., is cum interrogaretur, utrum (katerega od obeh) pluris, patrem matremne, faceret, „matrem“ inquit N., censetis hominem interrogem, meus servus si ad eum venerit, necne Pl., interrogare eum coepit, an Perdiccam comprehendi ipse iussisset Cu., identidem me, an audierim, an viderim, interrogo Plin. iun., interrogatus, cur igitur repudiasset uxorem, „Quoniam“, inquit … Suet., interrogatus est, „hasne urbis“ an „has urbes“ dici oporteret Gell., cum milites per cruciatus interrogarent (eum), ubi filium occuleret T. — Od tod subst. interrogātum -ī, n vprašanje: Icti., iudicum interrogata perscribere Ci. vprašanja, zastavljena sodnikom, ad (na) interrogata respondere Ci.

    2. occ. kot jur. t. t.
    a) izpraš(ev)ati, zasliš(ev)ati (pred sodiščem), pravdno (sodno) vprašati, spraševati: Icti., ut in testibus interrogandis omnia crimina proponerem Ci., testīs bene (acute) interrogavit Ci. spretno, testes in reos i. Plin. iun.
    b) (za)tožiti, obtožiti (obtoževati), na sodbo (po)klicati, pred sodnika (po)klicati; nav. z dostavkom lege (legibus): quis me umquam ulta lege interrogavit? Ci., (quivis) civis legibus interrogari potest L., lege Plautiā i. S.; z gen. criminis: ambitūs S., repetundarum T., pecuniarum repetundarum Amm., pepigerat Pallas, ne cuius facti in praeteritum interrogaretur T.
    c) kot fil. t. t.: sklepati, silogizem tvoriti: Sen. ph.
  • inter-stō -āre -stetī in -stitī vmes stati, biti (o času): dum ad Chionitas et Eusenos haec scripta mittuntur, tempus interstitit longum Amm., cum tempus interstetisset exiguum Amm.
  • inter-sum -esse -fuī

    1. vmes bi(va)ti, se nahajati, stati, ležati: eum, quia murus interest, non timeo Ci., maria, regionum magnitudines intersunt Ci., dum modo inter me atque te murus intersit Ci., Tiberis inter eos interesset Ci., via, amnis interest L., emensosque quae intererant tandem in Germaniae litora exisse N., regio interest, quod interest spatii Plin.; časovno: interfuere anni XXX L. je vmes preteklo, ne una quidem hora interest inter … Ci., ne noctem quidem interesse inter … passi sunt Ci., inter primum et sextum consulatum XLVI anni interfuerunt Ci.; occ.
    a) oddaljen biti: clatros interesse oportet pede Cat.
    b) zraven, navzoč, navzočen, prisoten biti, prisostvovati, bi(va)ti med … , udeležiti (udeleževati) se: per quendam eorum, qui interfuerant, fit Epicrates certior Ci., ac si ipse interfuerit Ci., ratiocinatio dicitur interfuisse Ci.; z in: in testamento faciendo, in caede, in convivio, in ullā re i. Ci., omnibus in rebus Ci. svoje prste imeti vmes, in candidatorum consularium coitione Ci.; z dat.: is interfuit epulis parricidarum Ci., tot iudiciis, negotiis, omnibus rebus interfuit Ci., consul multis contionibus interfui Ci., interesse consilio Ci. udeleževati se, pugnae navali N., apud aliquem cenulae eius Ap., intererit Satyris paulum pudibunda protervis H. tragedija (pooseb.) se bo udeležila satirske igre, laetus intersis populo H., interfuit sacrificanti Suet. bil je navzoč, ko je on žrtvoval, nostro sermoni, publicis consiliis i. Ci., spectaculo L., Suet., rebus domesticis, privatis N., certamini, quaestoris muneribus, comitiis, sacris, caedi, ludis, bello, poenis cupidissime, curiae, senatui Suet., contubernio patris Aur., interque esse pugnae Arn., (tmeza!), his temporibus Vell., posteritati suae Plin. iun. živeti za … , deum nobis interesse Sen. ph. biva pri nas.

    2. metaf.
    a) interest razlika je, razlikuje se: subj. nav. kak neutr.: quid interest inter periurum et mendacem? Ci., nihil (neque quicquam) inter illam et hanc interest Ci., interest plurimum inter servitutem et pacem Ci., hoc interest inter meam sententiam et tuam Ci., interest aliquid inter laborem et dolorem Ci., inter hominem et beluam hoc maxime interest Ci., quid interfuisse inter Sempronium? L.; pogosto z odvisnim vprašalnim stavkom: intererit multum, Davusne loquatur an heros H., quantulum interest, utrum in Massici radices, an in Italiam deducamini Ci., tantum id interest, veneritne … an … L., illud quoque multum interest in rudi terra, an … an … Varr.; redko: kar: Ci. hoc (v tem) pater ac dominus interest Ter. se razlikujeta, quod (kar) ab eo nihil intersit Ci.; z gen.: quoniam τὸ νεμεσᾶν interest τοῦ φϑονεῖν Ci. ep. med nejevoljo in škodoželjnostjo je razlika; z dat.: stulto intelligens i. Ter., illis et nobis i. Sen. ph., dimidium dimidiato i. Gell.
    b) interest pomembno je, važno je, je (stoji) na čem, do česa je komu, (mnogo, nič ne) de; abs.: equidem ad nostram laudem non multum video interesse Ci. da ne koristi mnogo, quantum interesse vis ad rationem petendi? Ci. Prav pogosto analogno po glag. refert s svojilnim zaimkom v abl. f. sg.: si quid interesse tuā putasses Ci., magni suā putabant interesse Ci., si meā solum interesset Ci., vestrā hoc magis interest Ci.; ta sklad pomeni pravzaprav: z moje (tvoje … ) strani je razloček (razlika) = zame (zate … ) je važno. Pri drugih zaimkih in subst. stoji gen.: quid eius intererat? Ci. kaj mu je bilo do tega? nihil intererat istius (cuius, illius) Ci., quoniam ipsius interest Ulp. (Dig.), nam eorum quoque vehementer interest Ci., id maxime interest rei publicae Ci., si nihil interest regis Cu.; z ACI.: aratoris interest sic se habere frumenta Ci., quis est hodie, cuius intersit istam legem manere? Ci., quod eos scire aut nostrā aut ipsorum interest Ci., suspicarer multam interesse rei familiaris tuae te quam primum venire Ci., semper ille quantum interesset P. Clodii se perire cogitabat Ci., docet quanto opere rei publicae communisque salutis intersit manus hostium distineri C., magis nullius interest quam tuā non imponi cervicibus tuis onus L., magni interest meā unā (skupaj) nos esse Ci., magni est Ciceronis vel meā potius … me intervenire discenti Ci., quamquam magni … interest quam primum ad urbem me venire Ci., vehementer interfuit rei publicae nullam videri in eius modi causā dissensionem esse Ci., vehementer intererat vestrā liberos vestros hic potissimum discere Plin. iun., interest te … Romae esse Ci.; pri istih subj. tudi sam inf.: interest omnium recte facere Ci., interest scire Ci.; z odvisnim vprašalnim stavkom: nihil interest rei publicae, colonia deducatur necne Ci., nihil interest, qui ventus, qui imber, quae tempestas ubique sit Ci., quoniam non tam interest, quo animo scribatur (liber), quam quo accipiatur Ci., interesse ad beate vivendum, quali uteretur victu Ci., plurimum interest, quantae qualesque inter eas remissiones sint Cels., numquam enim interest, uter sit eorum in pede extremo Ci., nihil interest, quo modo solvantur (nodi) Cu., tantum interest, quem ad modum dicas, quid tandem … Ci., quid autem illius interest, ubi sis? Ci., nam ut nihil interest, utrum nemo valeat an nemo possit valere, sic non intelligo, quid intersit, utrum nemo sit sapiens an nemo esse possit Ci., multum interest, utrum aliquis beneficium nobis det nostrā causā an et suā Sen. ph., non multum interest, utrumne de furto aut formula et interdicto dicendum habeas, an de ambitu comitiorum T., ut sit voluptas in iis rebus, necne sit, ad id quod agimus nihil interest Ci., Theodori quidem nihil interest, humine an sublime putescat Ci., o te ineptum, si putas meā interesse, supra terram an infra putrescem Sen. ph., ea vos rata habeatis, necne, magis rei publicae interest quam meā L., nihil enim interest, dactylus sit extremus an creticus Ci.; s finalnim stavkom: utriusque nostrum interest, ut te videam Ci., vestrā interest, ne imperatorem faciant T., non tam suā quam rei publicae interesse, ut salvus esset C. ap. Suet., interest tamen exempli, ut vera videantur Plin. iun., illius interesse, ne faciat moram Ph.; s quod: neque multum interest, quod (da) nondum per numeros distributi sunt Plin. iun. Redko se izraža stvar, do katere je komu, z določenim subj. v nom.: in Epirum ad te statui me conferre, non quo mea interesset loci natura, sed … Ci. ep. Koliko je na čem izražamo: α) z neutr. multum, nihil, tantum idr. β) z adv. maxime, quantopere, vehementer idr. γ) z gen. pretii: magni, permagni, parvi, minoris, pluris.
  • interventus -ūs, m (intervenīre)

    1. vmesni prihod, dohod, nastop, vstop: i. Alexandri Iust., interventu Flacci pugna sedatur Ci., paucae naves noctis interventu ad terram pervenerunt C. ker je med tem nastopila noč, nullo malorum interventu Ci. ne da bi se medtem pripetilo kaj zlega, interventus amnis Plin., lunae Plin. (pri sončnem mrku) articulorum Plin.

    2. posredovanje, pomoč: meliorum T., sponsorum Suet., principis Plin. iun.
  • intestáten (-tna -o) adj. jur. ab intestato:
    intestatno dedovanje successione ad intestato
  • in-tēstātus1 3 (in [priv.], tēstārī)

    1. ne da bi bil naredil oporoko, brez oporoke (umrl): cum esset eius uxor Valeria intestata mortua Ci., ad cenam si intestatus eas Iuv., cives intestati Plin., intestata senectus Iuv.; od tod abl. adv.: intestatō mortuus est pater familias Ci. brez oporoke; tako tudi: ab intestato heres Icti.

    2. nedokazan (nepotrjen) s pričami: Pl. (Curc. 659).

    3. nesposoben za pričevanje ali izdelavo oporoke, oporočanje: Pl. (Mil. glor. 1416) v dvoumju z intēstātus2.