Franja

Zadetki iskanja

  • lūci-fluus 3 (lūx in fluere) od svetlobe žareč, bleščeč, žareč, žaren, svetel: Iuvenc.; metaf. = božji: sermo Iuvenc.
  • lūdibundus 3 (lūdere) igrajoč (se), kratkočaseč se, od tod

    1. objesten, šaleč se, vesel, dobre volje: sic incessi ludibundus Pl., militesque … per lasciviam ac iocum ita ludibundi Beneventum rediere, ut … L., circum vicos ludibundus vagabatur Suet., virgo Nausicaa ludibunda inter familiares puellas Gell.; (o neosebnih subj.) igriv, žareč od veselja: oculi Gell.

    2. metaf. igraje = brez truda, brez nevarnosti, neopažen: omnia ludibundus conficies Ci., in Italiam … ludibundi venimus Ci. ep.
  • lúdra ž (srvnj. lure lat. lora) dijal. piće od komine i vode
  • lupèžati -ām krasti, živeti od tatvin
  • lutārius 3 (lŭtum)

    1. v grezu (grezi, blatu) živeč: testudo Plin.

    2. od greza (grezi, blata) živeč: mullus Plin.
  • lūxurior -ārī -ātus sum (soobl. = lūxuriō)

    1. (o rastl.) bohoteti, bohotati, bohotiti se, bujno rasti (uspevati): si (sc. vitis) nimis luxuriabitur Col., cacumina virgarum, ne luxurientur, demutilato Col.

    2. metaf. od veselja biti objesten, preda(ja)ti se prešernosti, izpriditi se: sanguine multo luxuriata fames Stat., ut aliquot ex his luxuriatos (sc. esse) incredibile videretur Iust., sit semel illa (sc. littera) meo luxuriata malo O.
  • lyricus 3 (gr. λυρικός : λύρα) lirski: vates H. lirski pesnik, pesnik ód, soni O., senex (= Anacreon) O., regnator lyricae cohortis (= Pindarus) Stat., composuit et carmen lyricum, cuius est titulus „conquestio de morte L. Caesaris“ Suet. Subst.

    1. lyricus -ī, m lirski pesnik, lirik, pesnik ód: Sen. ph., O., Petr., Q., Plin. iun., Amm., Sid.

    2. lyrica -ōrum, n (sc. carmina) lirske pesmi, ode: T., Plin. iun., Lact.
  • macafízelj -zlja m dijal.
    1. žgoljavac
    2. obično mn. valjušci od krompirova tijesta (tes-): za kosilo so -i in solata
  • macer1 -cra -crum (iz *makros, indoev. *məkrós; prim. gr. μακρός dolg, μῆκος dolgost, dolžina, stvnem. magar = nem. mager, lat. maceō, macies)

    1. (o človeku in živini, vselej z grajalnim pomenom) suh, slok, medel, mršav, tanek, droben, upadel (naspr. pinguis, opimus): Varr., Q., Pr., Gell. idr., taurus V., mustela, turdi H., macerrimae corporis partes Sen. ph.

    2. (o stvareh, poseb. o zemljišču, prsti) pust, izmolzen, neroden, nerodoviten, neploden, jalov, slab: solum exile et macrum Ci., macris aut aridis locis Col., ager macrior Ca., Varr., vitis macrior, humus macerrima, vineae macerrimae, stirpes macerrimae Col.; pesn.: libellus Mart. droben; metaf. medel od žalosti: si me palma negata macrum, donata reducit opimum H.
  • macêsnov -a -o arišev, od ariševine: -a tla; macesnov les
    ariševina, ariševo drvo; macesnov goban bot.
    prstenjak, Suillus grevillei
  • madidus 3 (madēre)

    1. moker, vlažen: Lucan., Plin., vestis V., barba O., madidis Notus evolat alis V., fasciculus litterarum aquā madidus Ci. ep., madidi lacrimis ocelli O. ali samo madidi ocelli O. solzne, genae O. s solzami oblita, comae O. po katerih se cedi mazilo, mokri od mazila, madidi murra capilli O., vestis cocco madida Mart. napojena, (po)barvana, radix suco madida Plin. sočna, fossa O. moker, vodnat, tako tudi palus O., lacus Mart., Iuppiter (= Iupp. Pluvius) Mart. deževni darovalec dežja, m. Capena (sc. porta) Iuv. mokr(otn)a (od tamkajšnjega vodovoda (prim. Mart. 3, 47, 1)); z gen.: rosae madidae divini roris nectaris Ap.; occ.
    a) moker od vina = opit, pijan, kot subst. m pijanec, mokri bratec; s pristavljenim abl. vino in brez njega: Mart., Sen. ph., ego te hodie reddam madidum, si vivo, probe, tibi cui decretum est bibere aquam Pl., madidus a vino Vulg., P. F., dies madidi Mart. mokri dnevi = dnevi, ko se veliko pije.
    b) omehčan, prhek, mehko (s)kuhan, dokuhan: Pl., Pers., Plin., Mart., semina madidiora Plin.; od tod gnil, pokvarjen: tabe iecur madidum Lucan.; pren.: memoria Caecil. ap. Prisc. oslabel, medel, opešan.

    2. metaf. poln česa, obilujoč s čim: glebae auro madidae O. nasičene, artibus, iocis Mart. Adv. madide mokro: m. madere Pl. „premoker“, močno opit (pijan) biti.
  • Maenas (maenas), f (gr. ἡ μαινάς besnica)

    1. od Bakha navdušena ženska, menáda, bakhántka: Pr., Pers., Sen. tr., Sil., pogosto v pl. Maenadēs -um, f bakhántke, menáde: O.

    2. od Kibele navdušena ženska, Kibelina svečenica: Cat.

    3. Priapova svečenica v svetišču Dobre boginje (Bona dea): Iuv.

    4. vedeževalka, prerokinja (o Kasandri): Pr., Sen. tr.
  • magistriānus 3 od učitelja izhajajoč: timor Fulg.
  • máhov -a -o od mahovine: -o stebelce
  • malahíten -tna -o od malahita: malahiten kip
  • malínovec -vca m malinovac, malinov sok, sok od maline
  • mammothreptus -ī, m (gr. μαμμόϑρεπτος) rejenec dojilje, od dojilje rejen: Aug.
  • mȁmūran -rna -o
    1. omoten od prekrokane noči, mačkast, zdelan po krokanju
    2. omoten po spanju
  • mānō -āre -āvī -ātum

    I. intr.

    1. kapniti (kap(lj)ati), teči: Enn. ap. Macr., V., Lucr., Tib., Col., fons sub ilice manat O., non semper imbres manant in agros H., alvei manantes per latera T., patribus … manare gaudio lacrimae L., lacrimae, quae laetitiā manant Q., licet illi plurima manet lacrima H., diu flevit manantibusque adhuc lacrimis … inquit Cu.; aliquid manat aliquā re kaj teče po čem, mezi (iz česa, po čem), kaj se cedi (curi, curlja, se solzi) iz česa, po čem: simulacrum sudore manavit Ci., culter manans cruore L. okrvavel, krvav; pren.: omne supervacuum pleno de pectore manat H. izgine; subst. manantia -ium, n (= gr. τὰ ῥεύματα) iztoki, izcedki, sluzenje: ulcerum m. Plin. ali samo manantia Plin. izcedki iz gnojne razjede.

    2. metaf.
    a) razli(va)ti se, širiti se, razširiti (razširjati) se, razpas(ova)ti se: aër, qui per maria manat Ci., multa a lunā manant Ci., sonitus manare per aures Lucr., manavit (sc. malum) per Latium Ci., tertia (sc. pars philosophiae), per omnes partes sapientiae manat et funditur Ci., fidei nomen manat longius Ci. je širšega obsega, ima širši pomen, rumor manat totā urbe L. ali per compita H.
    b) iziti (izhajati), pri(haja)ti, izvirati, nasta(ja)ti: omnis honestas manat a partibus quattuor Ci., peccata ex vitiis manant Ci., a Socrate haec omnis philosophia manavit Ci.

    II. pesn. trans. točiti, pretočiti (pretakati), preli(va)ti, od sebe da(ja)ti, (iz)potiti: lacrimas marmora manant O., m. longam salivam Iuv., suco picem resinamque Plin., sudorem purpureum Plin.; pren.: fidis enim manare poëtica mella te solum H. da se samo iz tebe cedi pesniški med = da si samo ti pravi pesnik.
  • mánovec -vca m vrsta meda, od "mane"