Franja

Zadetki iskanja

  • *hardi, e [ardi] adjectif drzen, smel, pogumen, neustrašen, hraber, srčen, predrzen, nesramen

    hardi! pogum! daj(te)!
  • immodest [imɔ́dist] pridevnik (immodestly prislov)
    neskromen; prevzeten, predrzen, nespodoben, nesramen, nečist
  • immodeste [imɔdɛst] adjectif neskromen; predrzen, nesramen, nespodoben, nedostojen
  • immodēsto agg.

    1. neskromen; nadut

    2. nesramen, brezsramen
  • impertinent [impə́:tinənt] pridevnik (impertinently prislov)
    nesramen, predrzen, nezaslišan, vsiljiv
    (tudi pravno) brezpredmeten, nepotreben
  • impertinent impertinenten, nesramen
  • impertinent, e [-nɑ̃, t] adjectif nesramen, predrzen, nevljuden, nespodoben, impertinenten
  • impertinént -ă (-ţi, -te) adj. nesramen, brezobziren
  • impertinēnte

    A) agg. brezobziren, nesramen

    B) m, f brezobzirnež, brezobzirnica; nesramnež, nesramnica
  • importūnus (inportūnus) 3, adv. (beseda, tvorjena kot nasprotje k op-portūnus; importunus sine portu ac requie Porph.)

    1. prvotno mornarski t. t.: brez pristana, nepristopen, nedostopen: quos … importunus Caphareus morsit aquis O.; potem sploh: nepristopen, nedostopen, nedohoden, po legi neugoden, nepripraven, neprikladen: machinationibus locus importunus S., Armenia id temporis importuna T., importune immitti Gell. (o verzu); subst. n. pl. importuna locorum Sil.

    2. metaf.
    a) (o času) neugoden, nepripraven: i. tempus Ci.
    b) (o razmerah) neugoden, nepriličen, težaven, siten, nadležen: i. tempestas Pl., i. pauperies H., vi regere patriam inportunum est; morbus importunior Cels.
    c) (po značaju) nepristopen, osoren, surov, robat, brezobziren, silovit, nesramen: consilium importuni atque amentis tyranni Ci., repente est exorta mulieris importunae libido Ci., imp. atque impurus parricida; od tod: imp. mors O.; enalaga: imp. actio, avaritia, crudelitas, libido, natura Ci.; predik.: importunus … Cupido transvolat H. brez ozira, breobziren; prim. inportunus amat laudari H., (hic) … dabit curule … cui volet inportunus ebur H. brez okolišev; nam. tega adv.: confidere suis testibus atque importune insistere Ci., importune venare Iust., importunius alieni instare Lact., importunissime facere Gell.
  • improbus (inprobus) 3, adv. ( improbiter: Petr.) ne dober, torej

    1. slab (le pesn.): tako v napol resni psovki: improbe! O. porednež!, improba … merx Pl., improbus … coquus Pl., i. panis Mart.; kot adv. = ne prav pri poznejših tudi v prozi: verba pleraque ignoratione et inscitia improbe dicentium … deflexa ac depravata sunt a ratione recta Gell., improbe indocteque Gell.

    2. (nravno) slab, nepošten, zavržen, brezbožen, hudoben, malopriden, malovreden: Pl., S., O., Q. idr. qui eundem et virum optimum et hominem improbissimum esse diceres Ci., improbi sunt, qui pecunias contra leges cogunt Ci., a re publ. civem improbum removere Ci., improbus consul Cn. Carbo fuit Ci., Ballionem improbissimum lenonem agere Ci. igrati; tako poseb. kot pridevek, s katerim govornik označuje politične nasprotnike: neminem fore, qui auderet suscipere contra improbos (naspr. boni) civīs salutem rei publicae Ci.; subst. improbus -ī, m lopov, zlobnež, podlež: quod nemo nisi improbus fecerit Ci.; enalaga: (od človeka) preneseno na stvari: i. appellatio, confessio, cupiditas, defensio, facinus, furtum, largitio, lucrum, mores, quaestus, ratio, rumor Ci.; tako v adv.: multa improbe fecisti Ci., improbissime populum fraudare Ci., improbe mentiri videris Ci.

    3. occ.
    a) nesramen, predrzen, drzovit, hud, zloben, poreden: scurra improbissimus Ci., os improbissimum, Ci., V., i. puer V. = Amor, i. advena V. bojaželjni, i. fortuna V. muhasta, improbe decerpere oscula Cat. nesramno, improbissime respondere Ci.; o živalih: i. aquila V. kot ujeda (ropar), i. cornix V. ker prerokuje dež, i. anser V., lupus, anguis V. požrešen; pren.: fertur in abruptum magno mons improbus actu V. zla (druga možnost = z velikansko silo!); podobno: i. Siren desidia H.; pozneje pesn. z gen.: nympha improba conubii Stat. poželjiva.
    b) nespodoben, umazan, nečist: improba verba, carmina O. = umazane, i. satureia Mart. pohotnost vzbujajoče.

    4. metaf. brezmeren, čezmeren, pretiran, prevelik, zelo velik: labor omnia vicit improbus V. vztrajen, i. rabies ventris V. divja lakota; pri poznejših: res etiam deo improba Plin. zelo težavna; potem tudi o bolj konkr. stvareh: i. lumen Sen. ph. premočna, i. genua Col., barbarum villus Plin., arva, tegmina Val. Fl.
  • impronto1 agg. neobziren, nesramen; nadležen, vsiljiv; siten
  • impudēns (inpudēns) -entis, adv. impudenter nesramen, brezsramen, brezstiden: Pl., Fl., cum impudens fuisset in facto, tum impudentior videretur, si negaret Ci., Staienus homo ad audendum impudentissimus Ci., probus improbum, pudens impudentem fraudasse dicitur? Ci.; enalaga: i. os Ter., epistola Pl., i. furtum, mendacium, gratulatio, sedulitas, calumnia Ci., actio Q.; od tod adv.: tam impudenter loqueris, mentiris, respondes? Ci., impudentius dicere Ci., pecunia impudentissime coacta Ci., facit hoc quoque … impudentissime Plin. iun.; poseb. šalj.: grandem pecuniam esse et impudentem Ci. „nesramno veliko denarja“.
  • impudent [ímpjudənt] pridevnik (impudently prislov)
    predrzen, nesramen
  • impudent, e [-dɑ̃, t] adjectif nesramen, predrzen
  • impudēnte

    A) agg. nesramen

    B) m, f nesramnež, nesramnica
  • impudente nesramen, predrzen
  • impudīcus (inpudīcus) 3, adv.

    1. nesramen, brezsramen: facinus Pl., odor urcei Mart. ostuden.

    2. nečist, sramoten: Pl., Vitr., in epulis inter impudicas mulieres versari Ci.; tudi o moških: in his gregibus omnes adulteri, omnes impuri impudicique (παϑικοί = moške kurbe) versantur Ci.; o pedofilih: Lamp.; enalaga: P. Clodii impudica impudentia Ci., i. domus Ci., digitus i. Mart. srednji prst (kot podoben moškemu spolovilu); adv.: Sen. rh., Eutr., Vulg., Tert.
  • in-cestus 3, adv. (in [priv.], castus)

    1. z nečistostjo omadeževan, nečist, nesramen, sramodejen, krvoskrunski: Plin. iun., incestus iudex (Paris) H., an triste bidental moverit incestus H. z nečistim dejanjem, in extraneos (proti drugim) casti, in vosmet ipsos incesti Tert.; poseb. enalaga: i. stuprum Ci., i. amor T., i. nuptiae T., i. matrimonium, mens Lact., incesto flagitio caeremonias polluit Ci., aqua inceste uti Ci., inceste sacrificium facere L., i. sermo L., i. voces O.; subst. incestum -ī, n nečistost, zlasti krvoskrunstvo: Varr. fr., Aur., stupra, adulteria, incesta Ci. oskrunitev, prešuštvo, krvoskrunstvo (krvosramstvo), incesti reus Vell., incesti cum sorore reus Suet., sororum (s sestrami) incesta Suet., aliquam damnare incesti Q., Plin. iun., incesto liberatus Ci., incestum supremo supplicio sancire Ci. za krvoskrunstvo najvišjo (= smrtno) kazen določiti, incestum facere Ci., incestum cum filiā committere Q.

    2. metaf. (sploh v varstvenem ali pravnem oziru) nečist, omadeževan: O., Aur., Stat., optimum virum incesto ore lacerare Ci., incestae manūs L.; subst. i.: incesto addidit integrum H. hudobnežu; occ.: apud eos concessa, quae nobis incesta … T. nedovoljeno.
  • indecente nespodoben, nesramen; stiskaški