Franja

Zadetki iskanja

  • applaudō (adplaudō) -ere -plausī -plausum (vulg. applōdō -ere -plōsī -plōsum)

    1. trans. udariti (udarjati) koga ali kaj (s čim) ali ob kaj (s čim), bíti ob (na) kaj (s čim): applauso corpore palmis O., adplauso tela sonat latere Tib., applausa cervix Sil., applodere anum terrae Ap. ob tla vreči, pobiti (na tla), tako tudi: cum... Ulixes Irum applosisset (sc. terrae) Hyg.; pedem app. (sc. terrae) Hier. z nogo ob tla biti.

    2. intr. ploskati (na pohvalo): agite adplaudamus Pl., app. manibus suis Vulg.; z dat.: nunc spectatores... nobis clare applaudite Pl., his dictis applauditur Ap.
  • applicō (adplicō) -āre -āvī -ātum (pesn. iz metričnih ozirov in v poznejši lat. -plicuī -plicitum; pri Ci. pf. applicuī le: pro Flacco 33, 82)

    1. spraviti (spravljati) k čemu, prinesti (prinašati) k čemu, privesti, voditi k čemu, približevati, pritakniti (pritikati) kaj čemu, nasloniti (naslanjati), prisloniti (prislanjati), pristaviti (pristavljati): elephanti per stabilem ratem... acti ubi in minorem adplicatum transgressi sunt L. pritaknjeno, app. aliquem terrae V. k tlom pritisniti, (na tla) pobiti, remos vadis O. vesla (= ladjo) pritisniti k bregu, pristati z ladjo ob bregu, moenibus scalas Cu., corpus stipiti ali se stipiti arboris Cu., se applicare trunco (arboris) Iust. ali (med.) applicati arborum truncis Cu., app. se ad arborem C., se ad flammam Ci. približ(ev)ati se, corpus ad molem Cu., sudarium ad os Suet. držati pred usta, catulos stomacho ac pectori Plin. pritiskati k..., undas munimento arcis Cu. valiti proti..., alicui equum Vop. pripeljati pred koga; pesn.: osculaque adplicuit... feretro O. je poljubil, adplicat hunc (asellum) ulmo O. žene k brestu, boves illuc adplicat heros O. žene tja, capulo tenus adplicat ensem (sc. cervici) V. porine meč vanj; occ. priklopiti (priklapljati), pridružiti (pridruževati), tesno skleniti (sklepati), tesno strniti (strnjevati), tesno zvezati: coniuges captis Cu., praefectos lateri eius Cu., his Phrygas Cu., corpora corporibus L. tesno strnjevati se, se suis L., castra flumini ali sinistrum cornu ad oppidum L. tik ob reki (mestu) postaviti; poseb. pt. pf. applicātus (applicitus) 3 prizidan, naslonjen na kaj, stoječ (ležeč) ob čem: Leucas colli applicata L., applicata colli colonia Plin., nervi applicati ossibus Plin., applicitum est cubiculo hypocauston Plin. iun.

    2. pren.
    a) doda(ja)ti, spojiti (spajati) kaj s čim, (z)vezati kaj s čim: fortunae consilia L., priora sequentibus, verba verbis Q., bis senis mensibus annum Mart., voluptatem ad honestatem Ci.; refl. se applicare pridružiti (pridruževati) se komu, pristopiti (pristopati) h komu, k čemu, oprije(ma)ti se koga, česa, tesno skleniti (sklepati) se s kom; redko abs.: postilla... se adplicant, adglutinant Pl., quod in itinere tam familiariter se applicaverit Ci.; nav. z ad: hi se ad nos adplicant Ter., meque ad eundem... Molonem applicavi Ci., Sicilia se ad amicitiam... populi Rom. applicavit Ci., ad Atheniensium societatem se app. N., ad... feminae exemplum se app. Sen. ph. ravnati se po...; redkeje z dat.: se externo L., se familiariter alicuius ingenio Sen. ph.; med.: quibus applicari expediet, non implicari Sen. ph. pridružiti se jim, ne prikleniti jih nase; toda: app. aliquem Sen. ph. koga (tesno) nase prikleniti.
    b) (z)valiti kaj na koga, (ob)dolžiti ga česa, (o)kriviti ga česa: eidem talia crimina Plin. iun.
    c) (po)rabiti ali uporabiti (uporabljati) koga ali kaj pri čem ali za kaj: finitionem in rem Q., servum alicui officio Col., servum rei communi Dig., illa demonstratio, muliebria, neque vesti neque mundo applicari potest Dig.; abs.: applicito captivo Iust. kot tolmača (da bi govoril s kraljem).

    3. navt. k bregu (po)gnati (ladjo) = prista(ja)ti z ladjo kje, (pri)pluti ali pritisniti (pritiskati) k bregu (h kraju); o mornarjih: applicant classem (sc. insulae: dat.) Cu.; z dat.: app. naves terrae L., navem ripae, terrae rates, navigia crepidini portūs Cu.; s praep.: classem in Erythraeam L., naves ad Heraeum L., navibus ad terram applicatis C. ko so pristali, navem ad eum (naufragum natantem) applicarunt Ci. so zakrmarili (ladjo) za njim; abs. in pass. = prista(ja)ti kje, ob čem: applicare ad terram Auct. b. Hisp., Iust., ad litus Amazonum, ad Eleusin Iust., quo applicaturi erant Front., applicari ignotis oris, in terras, ad terras O.; o ladjah = prista(ja)ti kje, ob čem: ut quocumque litore applicuisse naves hostium audissent L., applicare ripae, terrae Cu.; pesn. pren.: quo accidam? quo applicem? Enn. ap. Ci. kje naj pristanem? kje naj najdem pristan? quae vis immanibus adplicat (sc. te) oris? V. te žene k..., (Medea) Thraeces regionibus applicat angues O. obrne svoj kačji voz proti Trakiji.

    4. pren. nagniti (nagibati) kaj k čemu, obrniti (obračati), napelj(ev)ati, usmeriti (usmerjati) na kaj (misli, duh, pozornost): modi, Lyde quibus obstinatas adplicet aures H., Diana votis puerorum amicas (prijazno) adplicat aures H., app. animum ad frugem Pl., animum aegrotum ad deteriorem partem Ter., se animus applicat (se nagiblje) et adiungit ad aliquid Ci.; quid enim dicis omne animal... applicatum esse ad se diligendum...? Ci., applicatus ad rem Ci.; od tod refl. applicare se ad aliquid poda(ja)ti se na kaj, posvetiti (posvečati) se čemu: se ad studium musicum Ter., se ad philosophiam, se ad ius civile, se ad historiam scribendam Ci. Od tod adj. pt. pf.

    1. applicātus 3 trdo se oblegajoč: aures Varr.

    2. applicitus 3 prilagojen, primeren: rei cultus Q.
  • applōrō (adplōrō) -āre -āvī (solze lijoč) tarnati pri čem, pri kom, pred kom, komu, tožiti komu; abs.: cum iam apploraveris Sen. ph.; z dat.: querebar adplorans tibi H. solze lijoč sem ti tožil.
  • appoggiare

    A) v. tr. (pres. appōggio)

    1. prisloniti, nasloniti:
    appoggiare una scala alla parete prisloniti lestev k zidu

    2. položiti, postaviti:
    appoggiare i bicchieri sul tavolo postaviti kozarce na mizo
    appoggiare un colpo zadati slab udarec (v boksu)
    appoggiare uno schiaffo primazati klofuto
    appoggiare la voce su una parola z glasom podkrepiti besedo

    3. pren. podpirati:
    appoggiare un partito politico podpirati politično stranko

    4. absol. šport poslati predložek (v nogometu)

    B) ➞ appoggiarsi v. rifl. (pres. mi appōggio) opreti, opirati se, nasloniti se (tudi pren.):
    appoggiarsi a un amico opreti se na prijatelja
  • appoint [apwɛ̃] masculin dodatni znesek, (manjkajoči) ostanek; drobiž; figuré prispevek, pomoč

    monnaie féminin d'appoint drobiž
    ressources féminin pluriel, salaire masculin d'appoint dodatni dohodek, dodatna plača
    faire, donner l'appoint dopolniti vsoto, dano v bankovcih, z drobižem
    apporter son appoint prinesti svoj prispevek, dati svojo pomoč
    je vous apporterai l'appoint demain (manjkajoči znesek), ostanek vam prinesem jutri
  • appōnō (adpōnō) -ere -posuī -positum

    I. (ad s pomenom dodajanja) doda(ja)ti, prida(ja)ti, priložiti (prilagati): aetas... illi, quos tibi dempserit, adponet annos H., postulare id gratiae adponi sibi Ter. da se mu to šteje v uslužnost, quem fors dierum cunque dabit, lucro adpone H. štej (imej) za dobiček, vitiis app. modum Ci.; aqua et igni interdictum reo adpositumque, ut teneretur insulā T. in dodalo se je (= dodan je bil ukaz), naj...

    — II. (ad s krajevnim pomenom)

    1. položiti (polagati) kaj kam (tja, sem), postaviti (postavljati) kaj (k) čemu: at tu appone (sc. onus) Pl., appone hic mensulam Pl., app. rastros, appositum mensā lumen Ter., scalis appositis L., columnae machinā appositā deiectae Ci., gladium propter appositum e vagina eduxit Ci.; z dat.: Lucr., Sen. ph., app. cucumam foco Petr., candelam valvis Iuv.; s praep.: puerum ante ianuam Ter., dum ego haec appono ad Volcani violentiam Pl., dominum lavit... captiva cruentum, adpositum flavis in Simoënta vadis Pr.; occ.
    a) (jedi, pijačo) postaviti (postavljati) pred koga, na mizo prinesti (prinašati, nositi), (po)streči komu s čim: quamquam adpositum est ampliter Pl., pueri, mensam (jedi) adponite Pl., cena dubia adponitur Ter., iis apposuit, quod satis esset Ci., appositā secundā mensā Ci., alicui exta app. L., pabula plenis adpone canistris V., ne panis adustus adponatur H., app. aliquid vasis fictilibus Ci., cenam in argento puro Plin. iun., aprum in epulis Plin., alicui liberos epulandos Sen. ph., appositi pisces et volucres Amm., vina adposita H., adposito Lyaeo O.; tudi o postavljanju posode na mizo: argentum ille... purum apposuerat Ci., apposuit patellam Ci., pocula adp. O.
    b) (mrliča) v krsto položiti, shraniti: obiit appositusque est ad populum suum Vulg.
    c) pismeno kaj kam postaviti (postavljati), kaj čemu pristaviti (pristavljati): notam epistulis Ci. ep. ali ad malum versum Ci., syllabis apicem Q., versum Naevi Gell.

    2. (osebe) komu prida(ja)ti, prideliti (prideljevati), privrstiti (privrščati): custodem assiduum Ioni apposuit virgini Acc. ap. Prisc., vereor,... ne... praevaricatorem mihi apposuisse videar Ci., appositi erant custodes N., adpositi custodes T., aliquem (kot poveljnika) custodiae ad. T.; z dvojnim acc.: „custodem“, inquit, „Tullio me apponite“ Ci., eo magis adducor, ut credam Larcium... moderatorem et magistrum consulibus appositum L.; pogosto v slabem pomenu = koga napelj(ev)ati, nagovoriti (nagovarjati), k čemu, da bi kaj storil, naje(ma)ti koga: iudicem Luc., illicitatorem, mancipem Ci., calumniatores ex sinu suo (ob svoji mošnji) Ci., apponit de suis canibus quendam, qui dicat Ci., appositus erat ab isto... quidam, qui emeret Ci.; s predikatnim določilom: accusator apponitur civis Romanus Ci. — Od tod adj. pt. pf. appositus (adpositus) 3, adv.

    1. blizu (česa) ležeč (stoječ), bližnji: adpositi nemoris latebrae O., adposita crepido Cu. vštric nasuta; z dat.: statio, quae portae apposita erat L., regio urbi (petrae) adposita Cu. sosednja, castellum Lupiae flumini adpositum T., gentes Thraciae adpositae T. sosednja.

    2. klas. le pren.
    a) bližnji, blizu: audacia (fidentiae) non contrarium, sed appositum est Ci., iudicis natura noscenda est, iuri magis an aequo sit appositus Q. se nagiba bolj k strogemu pravu ali k pravičnosti; subst. (gram. in ret.) appositum -ī, n pridevnik, adjektiv, pridevek, epitet: Q.; pl. apposita -ōrum, n približevalno: Q.
    b) priležen, primeren, pripraven, uporaben, sposoben: homo bene appositus ad istius audaciam Ci., adpositior ad ferenda quam ad auferenda signa Ci., cetera apposite tibi mandabo Ci. ep., dicere apposite ad persuasionem Ci. ali ad persuadendum Q., apposite scribere Gell.

    Opomba: Pf. apposīvī: Pl., apposīvērunt: Ap. ap. Prisc.
  • appréciatif, ive [-tif, iv] adjectif določujoč ceno

    dresser un état appréciatif des marchandises napraviti seznam blaga z navedbo vrednosti
  • apprēndere*

    A) v. tr. (pres. apprēndo)

    1. učiti se:
    apprendere con facilità učiti se z lahkoto
    apprendere un lavoro naučiti se kakega dela

    2. izvedeti:
    ho appreso la notizia dal giornale novico sem izvedel iz časopisa knjižno

    3. knjižno učiti

    B) ➞ apprēndersi v. rifl. (pres. mi apprēndo)

    1. zgrabiti (za), oprijeti se:
    apprendersi a una corda zgrabiti za vrv

    2. pren. knjižno razširiti se (ogenj)
  • apprenti, e [aprɑ̃ti] masculin, féminin vajenec, -nka; figuré novinec, -nka, začetnik, -ica

    apprenti maçon, tailleur, menuisier zidarski, krojaški, mizarski vajenec
    apprenti sorcier čarovnikov učenec, figuré oseba, ki neprevidno sproži nevarne dogodke in jih potem ne more ustaviti, obvladati
    apprenti n'est pas maître (proverbe) nihče ni učen padel z neba; vaja naredi mojstra
  • approbō (adprobō) -āre -āvī -ātum

    1. odobriti (odobravati), pripozna(va)ti, pritrditi (pritrjevati), s pohvalo spreje(ma)ti, (po)hvaliti, spozna(va)ti kaj za vredno pohvale, zadovoljen biti s čim (naspr. improbāre); abs.: decerne, modo recte: omnes approbabunt Ci., nihil sine consilio senatus, nihil non approbante populo egi Ci., latae sunt leges consulibus approbantibus Ci. s pritrdilom konzulov; z obj.: hunc gregem, nostram pietatem Pl., orationem C., consilium, sententiam, sumptūs, illud magno clamore, dictum id risu, falsa pro veris Ci., cuncta, clamore donum L.; z ACI: omnes approbant ita fieri oportere Ci.; pren. (o bogovih) blagosloviti (blagoslavljati): Pl., dis... approbantibus Ci. z božjim blagoslovom, navem iis non imperasti..., di approbent! Ci., dii approbent! habemus hominem Ci. če dajo bogovi, id quidem, inquit, dii approbent! Cu.

    2. komu kaj po volji storiti, po dogovoru kaj narediti: (Simonides pyctae) opus approbavit Ph., prima castrorum rudimenta Suetonio Paullino adprobavit T., duobus Alpes generibus (casei) pabula sua adprobant Plin. Alpe izpričujejo izvrstnost svojih pašnikov z dvema vrstama sira, is ad tempus opus manu factum subtiliter regi approbavit Vitr.; pren. dokaz(ov)ati, izkaz(ov)ati, potrditi (potrjevati): iudici officium suum Ci., hanc (propositionem) approbare et firmare Ci., talis laus genus adprobet Cat., fidem suam regi app. Cu., ne obiecta crimina pro adprobatis accipiatis T., si tribuni... adprobaverant T.; z ACI: Plin., Suet., rei publicae adprobate moras belli numquam imputari potuisse exercitui T.; v pas. z NCI: si idoneus esse approbetur Paul. (Dig.). — Od tod adj. approbātus 3 odobren, pripoznan: Don.
  • approchable [aprɔšabl] adjectif dostopen

    il n'est pas approchable on je nedostopen, z njim ni mogoče govoriti
  • approperō (adproperō) -āre -āvī -ātum

    1. trans. pospešiti (pospeševati): coeptum opus L., tarditatem veneni perosus intercisis venis mortem adproperavit T.

    2. intr. (po)hiteti, podvizati se, hitro se česa (po)lotiti: adde gradum, adpropera! Pl., adduc... Marium! sed approperate! Ci. ep., nisi ad properatum facinus approperaret Ci.; pesn. z inf.: portas intrare patentes appropera O.
  • appropinquō (adpropinquō) -āre -āvī -ātum

    1. krajevno: bližati se, približ(ev)ati se; abs.: cum... suspicio allata est ad Eumenem hostem appropinquare N., adpropinquante manu Plin. če približaš roko; z dat.: appr. ianuae L., finibus Bellovacorum, moenibus C., ubi (Rhenus) Oceano appropinquat C.; pass. impers.: cum eiusmodi locis esset appropinquatum C.; z ad: appr. ad summam aquam Ci., ad hostes C., ad insulam N., ad iuga montium L.; redko z in in acc. ali s samim acc.: iniquum in locum Auct. b. Hisp., fluminis ripas Auct. b. Hisp.

    2. časovno: bližati se: cum dies comitiorum appropinquaret L., hiems appropinquabat C., ver appropinquabat N., L., proxima nocte, cum lux appropinquaret Ci. proti svitu, unde apparet noctem appropinquare Q.

    3. pren. bližati se, čakati koga, nadejati se česa: quibus ego confido... fatum aliquod... certe iam appropinquare Ci., illi poena et nobis libertas appropinquat Ci., imperii occasum appropinquare dixerunt Ci., cum esset gravida Auria... et iam appropinquare partus putaretur Ci. da je že blizu čas poroda; occ. o osebah: biti na tem, da..., blizu biti: iam appropinquat, ut videat Ci., centuriones primis ordinibus appropinquabant C. centurionom se je bilo nadejati povišanja na prvo častno stopnjo.
  • appropiō -āre -āvī (ad in prope) (pri)bližati se; v pravem in v prenesenem pomenu, abs., z dat., s praep. ad: Eccl.
  • approuver [apruve] verbe transitif odobriti, odobravati, potrditi, sprejeti; strinjati se (quelque chose s čim); pohvaliti

    le conseil a approuvé l'ordre du jour svet je odobril dnevni red
    je l'approuve dans son opinion, d'en avoir décidé ainsi strinjam se z njegovim mnenjem, da je o tem tako odločil
  • approval [aprú:vəl] samostalnik
    odobritev; pritrditev; presoja

    on approval na poskušnjo, na ogled
    to give one's approval to odobriti nekaj
    to meet with approval dobiti odobritev
    to submit for approval dati v presojo, v oceno
    with the approval of z odobritvijo
  • approvisionnement [-izjɔnmɑ̃] masculin preskrba, oskrbovanje, dovoz, dobava; pluriel zaloga

    officier masculin d'approvisionnement intendantski častnik
    approvisionnement en énergie électrique, en gaz, en essence, en eau (ali d'eau), en matières premières, en vivres oskrba z električno energijo, s plinom, bencinom, vodo, s surovinami, z živili
  • approvisionner [-zjɔne] verbe transitif oskrbovati, oskrbeti (de quelque chose s čim), dobavljati; opremiti

    approvisionner de houille oskrbeti s premogom
    s'approvisionner oskrbeti se (de, en z), napraviti si zalogo
    s'approvisionner en essence (automobilisme) oskrbeti se, založiti se z bencinom
    s'approvisionner de bois pour l'hiver oskrbeti se z drvmi za zimo
    s'approvisionner chez l'épicier du quartier nakupovati pri špeceristu svoje četrti
  • appulsus (adpulsus) -ūs, m (ap-, adpellere)

    1. prigon: pecoris ad aquam app. ali pecoris app. ali abs. appulsus Icti. živino k napajanju gnati.

    2. pren. približ(ev)anje, vpliv(anje): quod pars earum (regionum) appulsu solis exarserit, pars obriguerit... solis abscessu Ci., deorum appulsu homines somniant Ci., frigoris et caloris appulsus sentire Ci.; occ. pristajanje: z gen. (k čemu): Iust., hostem litorum appulsu arcere L., Albinus... adpulsu litoris trucidatus T.; met.: faciles adpulsus T. prikladna pristajališča.
  • appunto1 avv.

    1. prav, točno, natanko:
    le cose stanno appunto così z zadevo je natanko tako
    cercavo appunto te prav tebe sem iskal
    per l'appunto prav tako

    2. (v odgovorih zelo pritrdilno) da!, tako je!, točno tako!:
    Sei ancora qui? - Per l'appunto! Ali si še tukaj? - Seveda!
    Intendevi parlare di questo? - Appunto! Si nameraval govoriti o tem? - Tako je!