Franja

Zadetki iskanja

  • in-clāmitō -āre (frequ. k inclāmāre) zakričati nad kom (proti komu), zahruliti nad kom, nahruliti koga, zadreti (zadirati) se nad kom (v, na koga): etiam inclamitor quasi servos Pl.
  • in-clāmō -āre -āvī -ātum

    1. intr. zavpiti, glas povzdigniti, zaklicati, zakričati, zadreti (zadirati) se: adversarius … „quo tu turpissime?“ magna voce inclamat H.; z dat. personae: satis fuerat puellae inclamasse O. zaklicati ji; pozneje nam. dat. tudi contra ali in z acc.: contra aliquem voce quam maxima Aur., in eum Gell.; z ACI: inclamare horam tertiam esse Varr.; s finalnim stavkom: Albanus exercitus inclamat Curiatiis, uti opem ferant fratri L.; occ. na pomoč zaklicati, poklicati; abs.: si inclamavero, advoles Ci., nemo inclamavit patronorum Ci.

    2. trans. poklicati koga, zavpiti nad kom, zadreti (zadirati) se nad kom (v, na koga): eum nomine inclamavit L., comitem illum suum inclamavit semel et saepius Ci., aliquem acriter i. Pl., deum atque hominum fidem i. (na pomoč poklicati) Gell.; z odvisnim vprašalnim stavkom: unus inclamat alios, quid cessarent L.
  • increpitō -āre -āvī -ātum (frequ. k increpāre)

    1. ponovno zaklicati komu, bodriti koga: tum Bitiae dedit (vinum) increpitans V. spodbujajoč ga.

    2. ponovno zakričati nad kom, nahruliti koga, zadirati se v koga, nad kom, hudo (o)zmerjati, venomer grajati koga, zasmehovati; abs.: verbis increpitans adiecit … L., hostis amare, quid increpitas V.; z acc. personae: Stat., increpitare Belgas, qui se dedissent C.; z dat. personae: tibi ob invidiam Nereides increpitarent Pr. iz nevoščljivosti; z acc. rei: pertinaciām praetoris i. L., zephyros morantes V.; s kavzalnim stavkom: increpitare vocibus, quod … C.; pri poznejših piscih tudi: i. alicui rugas Pr., i. alicui ignaviam Val. Max. očitati; z gen. rei: i. aliquem morae, segnitiae Sil. zmerjati zaradi … , zmerjajoč dolžiti … ; pesn.: pectora languentia dextrā i. Stat. za kazen tolči.
  • in-crepō -āre, k temu (od *increpere) increpuī, increpitum: Ci., šele poklas. increpāvī, increpātum.

    I. intr.

    1. zašumeti, zarožljati: Mavors clipeo increpat V., Umber increpuit mālis V. zaškriplje (z zobmi), increpuere arma L.; occ.: zakričati, zaklicati, zavpiti: ultro animos tollit dictis atque increpat ultro V.; z in in acc.: in Fulvi similitudinem nominis L. sramotiti se …

    2. metaf. oglasiti se, ganiti se, vzbuditi se: quicquid increpuerit, Catilinam timeri Ci. „pri najmanjšem šumu“, simulatque increpuit suspicio tumultus Ci., unde si quid increparet terroris L.

    — II. trans.

    1. z acc. rei:
    a) povzročiti (storiti), da kaj zazveni (zadoni, zabobni, zabuči, zagrmi); prvotno s prolept. obj.: tuba sonitum increpuit V.; prim. increpui hibernum Pl. vzbudil sem zimski vihar; potem z zunanjim obj.: Iuppiter increpuit nubes O., unda (navis) latus i. V. bok ladje, digitis increpuisse lyram O. manūs i. O. ploskati z rokami; occ.: Sabella pectus increpant carmina H. „prodirajo (šumeč) v prsi in jih razganjajo“.

    2. (grajajoč) zaklicati komu kaj, očitati, grajati; z acc. pron.: haec in regem increpans abiit L.; z ACI: simul increpante … habere quaestorem ea, quae … L.; s subst. obj.: eorum mollitiem ignaviamque L.

    3. z acc. personae
    a) zagrmeti nad kom: timeo totus, ita me increpuit Iuppiter Pl.
    b) zaklicati komu, (z glasom) spodbuditi (spodbujati) koga: morantes aeris rauci canor increpat V.
    c) zarežati, zadreti se, zagrmeti, zaropotati nad kom, zmerjati, (o)zmerjati, ošte(va)ti, psovati, sramotiti, zasmehovati, grajati, porogljivo klicati (kričati) komu ali za kom: Pl., Plin. iun., Suet., Fl. idr., qui C. Caesarem saepe increpuit Ci., cur me flentes potius prosecuti sunt, quam inercpantes retinuerunt? Ci., increpor a cunctis O., maledictis omnes bonos i. S., aliquem i. verbis, clara voce L.; pesn.: boves stimulo incr. Tib. spodbadati, i. absumptum Itym Pr. ali i. suā natā dignum vixisse sororem Pr. z nevoljo tožiti, potožiti se, tarnati. Za glagolom lahko nastopa: ACI: L., finalni stavek: H.; odvisni vprašalni stavek: L.; kavzalni stavek s quod: L. Sklada se tudi z dvojnim acc.: i. aliquem desertorem proditoremque T.; z acc. pron. (poleg acc. personae): num quid increpavit filium? Pl. Pri poznejših piscih se nahaja gen. rei: aliquem avaritiae, segnitiae i. Suet., levitatis et inconstantiae increpitus Ap. grajati radi … , očitati, (ob)dolžiti, (o)kriviti; v pass. z NCI: increpabatur Maxentio favisse Aur.
  • incrudelire v. intr. (pres. incrudelisco)

    1. (infierire)
    incrudelire contro, su qcn. okrutno ravnati s kom, izživljati se nad kom

    2. pren. biti, postati hujši; razdražiti se, poslabšati se:
    la tempesta incrudelisce vihar divja vse huje
    la ferita incrudelisce sempre più rana je zmeraj hujša
  • indīgnātiō -ōnis, f (indīgnārī)

    1. ne(je)volja, gnev, ogorčenost: Cu., T., Iuv., Suet. idr., ut ora vertat huc et huc euntium … indignatio Ci., indignationem movere L.; z objektnim gen.: indignatione … vinculorum Hirt. iz nevolje nad …

    2. meton.
    a) (v pl.) pojavi (izbruhi) ne(je)volje: Sen. rh., Arn., publicae indignationes L.
    b) (kot ret. t. t.): vzbujanje nevolje v govoru: Q., indignatio est oratio, per quam conficitur, ut in aliquem hominem magnum odium aut in rem gravis offensio concitetur Ci.
    c) kar vzbuja nevoljo, nespodobnost: Q.

    3. metaf. (poznolat. medic. t. t.) bolezenska razdraženost, razburjenost, vnetje: iecinorum Plin. Val., taedio et indignatione stomachi Don.
  • in-dīgnus 3, adv.

    1. nevreden, ki ne zasluži česa, (v slabem ali dobrem pomenu), neupravičen, neusposobljen, nepripraven; z obj., in sicer (kakor pri dignus) v abl.: Ter., vir tua legatione indignissimus Ci., interpretatio indigna responsione Ci., nullo cruciatu, aedilitate, beneficio indignus Ci.; poseb. z abl. sup.: id auditu dicere indignum L., digna atque indigna relatu V.; pesn. tudi z gen.: Sil., haud indignus avorum V. Obj. pojem se opisuje:
    a) s finalnim stavkom: eum indigni, ut a vobis redimeremur, visi simus L.; a ta je nav. v relat. obl.: L., iine … indigni erant, qui impetrarent? Ci., nobis indigni visi sunt, quibus opem ferretis Ci., at tu indignus (neupravičen), qui faceres (contumeliam) Ter.
    b) z inf.: forma indigna perire O. ki ne zasluži, da bi … , fabula non indigna referri O. ki je vredna, da … ; na videz abs., ker obj. pojem ni poseb. izražen: senator fieri voluit, quamvis indignus Ci. (sc. qui senator fieret), illud exemplum ab dignis (sc. poenā) et idoneis ad indignos (sc. poenā) et non idoneos transfertur S., cur eget indignus quisquam O. (sc. egendi) ki tega ni zaslužil, indigno circumdat vincula collo O. nedolžen; pesn. enalaga: indignis percussit pectora palmis O. z neupravičenimi … ali pa: na nevreden način.

    2. metaf. sploh nedostojen, nepristojen, nespodoben, neprimeren, neprikladen: Plin. iun., non indignum videtur memorare … S. primerno je, haec consuetudo scribendi philosopho valde indigna Ci., nihil … ipsis indignum C., mentio ipsa indigna cive Romano est Ci., vox indigna tua probitate Ci., neque quidquam fecit (Datames), quod suā fide esset indignum N., indigno gloriae suae (gen.) decreto Val. Max., quam indigna nomini Christiano (z inf.) Tert.; occ.: nevreden = sramot(il)en, nesramen, mrzek, gnusen, grozen; nav. abs.: Ter., indignissime cervices civium frangere Ci., indigne mori Ci., indignius obtrectari Ci., indignissimis iniuriis vexari Ci., i. amor V., indignam fortunam subire Ci., indignum in modum mulcari L., civium indigna mors, caedes, direptio, egestas, facinus, locus Ci., hiems i. V. pretrda; indignum est z inf. ali ACI =
    a) sramot(il)no je: indignum est a pari vinci, indignius ab inferiore Ci.; prim. facinus indignum! epistulam … neminem reddidisse Ci.; kot vrinjeni stavek: indignum facinus! Ter., pro facinus indignum! Sen. rh.; tudi samo: indignum! H., nisi post altaria isset, et — indignum! — scelerato profuit ara O. o sramota!
    b) krivica je, hudo je: nec fuit indignum superis his sanguine nostro Emathiam pinguescere V., sata exuri, dirui tecta misera magis, quam indigna patienti esse L.; subst. n. pl.: indigna perpeti N., digna et indigna pati V., Sen. ph. zasluženo in nezasluženo, digna atque indigna canere Val. Fl.

    3. meton. ne(je)voljen, vzne(je)voljen, ogorčen, razsrjen, le v reklu indigne ferre (pati) ogorčen (vzne(je)voljen) biti, in sicer z ACI: N., Ph., indigne ferunt clementiam in crudelitatem esse conversam Ci., cum indigne pateretur uxor … Ci. ali s kavzalnim stavkom: Val. Max., indigne ferens, quod … non tribuerit Ph.; tudi z obj.: id (quod Suet.) indigne ferens Cu. nad tem ogorčen, eam (quam) rem indigne ferre Iust.
  • in-dolēscō -ere -doluī (incoh. k dolēre)

    1. (za)čutiti bol(ečine), (za)boleti: tactu in locus leviter indolescit Cels., oculi indolescunt Plin.; z acc.: tactum hominum velut vulnera Iust. bolestno občutiti.

    2. metaf. vzne(je)voljiti se, ne(je)voljen biti, (raz)jeziti se, (raz)žalostiti se: abs.: quae ut vidit, indoluit O. Na vprašanje zaradi česa? nad čim? z abl.: indoluit facto O., malis O.; z notranjim obj. (poseb. pri pron.): id ipsum indoluit Iuno O., humanas miserias Ap.; z ACI: quis non indoluerit tam sero ... se cognoscere Ci. s kavzalnim stavkom: indoluit, quod non meliora petisset O.
  • inferocire

    A) v. tr. (pres. inferocisco) razjariti, razdivjati

    B) v. intr.

    1. podivjati; pobesneti

    2. (incrudelire)
    inferocire (contro) znesti, znašati se nad, okrutno ravnati s kom

    C) ➞ inferocirsi v. rifl. (pres. mi inferocisco) podivjati, pobesneti
  • influx [ɛ̃flü] masculin vpliv, učinek

    ce sportif manque d'influx nerveux temu športniku manjka končni zagon (polet) za zmago nad nasprotnikom
  • infringe [infrín(d)ž]

    1. prehodni glagol
    prekršiti (zakone, pogodbe), prestopiti; poseči v tuje pravice

    2. neprehodni glagol
    pregrešiti se (on, upon nad)

    to infringe a patent prekršiti patentno pravico
  • ingemīscō (ingemēscō) -ere -gemuī (incoh. k ingemere)

    1. intr. (za)ječati, vzdihniti (vzdihovati), (za)stokati; abs.: hoc nemo adspicit, quin ingemiscat Ci., puer ingemiscet ac pestem suam se dicet videre Ci., civitas ingemuit Ci., nemo ingemuit, nemo inclamavit Ci., Aeacus ingemuit O., ingemuit et ... V., O., pueri Spartiatae non ingemiscunt verberum dolore laniati Ci., hic cum exclamasset Laelius ingemuissentque vehementius ceteri, leniter arridens Scipio ... inquit Ci., ingemuistis modo voce huius audita L., accepto poculo media potione repente velut telo confixus ingemuit Iust.; pesn.: ingemuit solum, limen O., tantum ingemiscit ignis Sen. tr. prasketa; z abl.: morte eius i. Cu. ob smrti, nad smrtjo (toda reperta luce i. V. je abs. abl.); s praep. in: puto te in hoc (pri tem) ingemuisse Ci., in quo tu quoque ingemiscis Ci., unā illā in re servitutis oblita civitas ingemuit Ci.; z dat.: diceris exiliis ingemuisse meis O. (ob mojem pregnanstvu, nad mojim pregnanstvom), ingemuerunt condicioni suae L., morti eius Cu., quem vídit nemo ulli íngemescentém malo (pesn. pri) Ci., fletu nostro V., eius minis L., exitiis alicuius O., malis aeternis (naspr. bonis perpetuis frui) Val. Max., ingemiscamus illis, quae patiebamur Plin. iun.; s praep. ad: ad omnem eius mentionem ingemiscens Suet.; z relativnim stavkom: quando aliquid dignum nostro nomine emisimus, ingemiscamus O., quotiescumque me viderit, ingemiscet Ci., quantum ingemiscant patres nostri, si videant ... L., ingemuit nostra cohors, cum ... Ci.

    2. trans. stokati, vzdihovati, žalovati zaradi česa ali nad čim, glasno pomilovati, obžalovati kaj; z acc.: leones tuum ingemuerunt interitum V., quid ingemiscis hostem Dolabellam? Ci., minus iacentem i. Stat., suos casus graviter Ap., longaevitatem peregrinationis Ambr., arrogantiam, suam vicem Amm., ingemiscenda clades Amm. obžalovanja vreden; z ACI: ingemiscendum est videri cariorem populo filium scurrae quam C. Caesarem Ci., iudicatum hoc tempore hostem Dolabellam ingemiscendum est Ci., ingemuit citro non satis esse suo Mart., tunc crassas transisse dies ingemuere Pers.
  • in-horrescō -ere -horruī (incoh. k inhorrēre) (na)ježiti se, (na)sršiti (se), hrapav posta(ja)ti, (vz)štrleti, sršeti: aper inhorruit armos (gr. acc. kakor gr. φρίσσεικτρίχας) V. je naježil ščetinasti hrbet, mihi pili inhorruerunt Petr., bombycas … fieri primo papiliones parvos nudosque, mox frigorum impatientia villis inhorrescere Plin. hrapav in kosmat postajati, gallinae inhorrescunt et se excutiunt Plin. se našopirijo, trifolium inhorrescere et folia contra tempestatem surrigere certum est Plin.; o poljih: spicea iam campis messis inhorruit V. je pognalo žitno klasje; pesn.: cum tristis hiems aquilonis inhorruit alis O. je v mrazu zasršala, aër inhorrescit nivibus et glacie Ap., et mox gelatus humor rigore frigoris inhorrescit Ap.; occ.

    1. (o vodah) jariti se, vzburkati se, razburkati se, valove (za)gnati: inhorrescit mare Pac. fr., Cu., subito fluctibus inhorruit mare Sen. rh., inhorruit unda tenebris V. voda je zagnala temne valove, inhorruit concussus undarum globus Sen. tr., ruptis riparum terminis aucti inhorruere torrentes Amm.

    2. pesn. stresti se, zamajati se, vztrepetati: agitatus inhorruit aër O., mobilibus veris inhorruit adventus foliis H. prihajajoča pomlad se trese (šumi) po listju (pri drugih: vepris inhorruit ad ventum trnjev grm šumi v vetru).

    3. metaf. (od strahu) (s)tresti se, (vz)drgetati, biti spreletet od srha: dicitur inhorruisse civitas Ci., igitur domus principis inhorruerat T., terret solitudo; inhorrescit vacuis T. ob praznoti, inhorrescet ad subita Sen. ph., inhorrui frigore Petr., tenui exceptus inhorruit aurā Stat., sub primo tactu aquae calidae summa cutis inhorrescit Cels.; pred mrzlico: cum primum aliquis inhorruit et ex horrore incaluit Cels.; trans.: vim tantae severitatis i. Aur. zgroziti se nad silo tolike ostrosti.
  • in-īquus 3, adv. (in [priv.], aequus)

    1. neraven, neenak, strm, nagnjen, položen: puppis dorso pendet iniquo V. strani, loco iniquo subeundum erat ad hostes L. po strmini, subire iniquo ascensu L., mons iniquus O., locus iniquior C., litus i. H., spatia i. Col.

    2. metaf.
    a) neprimeren, neugoden, nepripraven, kvaren, nevaren: Ter., Q., Aur., iniquissimo nostris loco proelium commiserunt C., palus gnara vincentibus, iniqua nesciis T., iniqua ad transitum loca Ci., pugnā congressus iniqua V. (pešci zoper konjenike), tributum iniquo tempore imperatum L., iniqua (iniquissima) sors V., L. neenako odmerjena usoda, homo Siculus et reus, hoc est et iure iniquo et tempore adverso Ci., angustior iniquiorque defensio Ci. tako rekoč na neugodnih tleh, inique illum cum eo comparo Ci. neprimerno, caelum iniquum ad maturanda semina Mel., vina iniqua capiti Plin.
    b) (o duhu) nemiren, neravnodušen, nehladnokrven, ne(je)voljen, nerad (prim.: aequa mens ravnodušje, ravnodušnost): iniquae mentis asellus H. trmast, frequentia te nunc animo iniquissimo intuetur Ci. z največjo nevoljo, haud iniquo animo Cu. ravnodušno, nostris vitiis iniquus H. ogorčen zaradi … , aliquid animo iniquo ferre Ci., O., Q. ali pati Ter., L. nevoljen biti nad čim, hudovati se nad čim, ne biti komu kaj prav, animo iniquissimo mori Ci. zelo nerad, utrum aequo an iniquo animo mortem subieris, iam nihil refert Lact.
    c) (o osebah) nenaklonjen, sovražen, zloben, nasprotujoč, nasproten, protiven: nemo huic tam iniquus praeter parentem fuit Ci., i. in aliquem Ter., quis erit tam iniquus, qui reprehendat? Ci., illius iniquissimi hominis arbitrium Ci., caelestes iniqui O. nemilostni, omnibus iniqui homines Ci., oblectamentis principis i. T.; subst. inīquus -ī, m sovražnik, nasprotnik: Ter., in quo aequi (dobrotniki) sperasse Postumum dicunt, pecasse iniqui (nasprotniki) Ci., potestis iniquos aequis anteferre? Ci. sovražnika prijatelju, iniquorum invidia Ci., rationem officii iniquissimis (najhujšim sovražnikom) persolvere Ci., nonnulli nostri iniqui Ci., iniqui mei Ci., aequi atque iniqui, aequi iniquique L.; enalaga: oculi O. zavidne, vultus O., iniquissimis verbis conflictare, animo iniquissimo infestissimoque aliquem intueri Ci.; pren. sovražen, zaviden: Parcae, fata V., venti Sil., sidus gentibus Lucan., sors V.
    č) nepravičen, krivičen: Q., Val. Fl., Suet., homines iniqui a suis civibus damnati Ci., inique pacisci Ci., iniqua causa Ter., iniquā condicione reus causam dicit Ci., iniqui iudices Ci., aliquem iniquo iudicio opprimere Ci., i. lex H., iniquissimae leges Ci., pactiones Ci., quid iniquius dici potest? Ci.; subst. n. pl.: per aequa per iniqua L. pravična in krivična priznanja; occ. in pesn. neprimeren = α) prevelik (prehud, premočen) ali premajhen: iniquo pondere rastri V., plaga solis iniqui V. prevelika sončna vročina, vroči pas, sol Sil., passus Val. Fl., pretium, pondus Icti., modus, mensae Iuv., pugna V., certamen S., merum Val. Fl., hemina Pers. β) protisloven, nasproten: hoc paene iniquum est comico choragio Pl. nasprotuje.
  • īn-sternō -ere -strāvī -strātum razgrniti (razgrinjati) čez kaj, pogrniti (pogrinjati), pregrniti (pregrinjati), pokri(va)ti kaj, položiti (polagati) čez kaj: pulpita tignis H., equus instratus L., osedlan, instrati ostro alipedes (equi) V. s škrlatnimi odejami, equi instrati frenatique L. osedlani in obrzdani, instaurare cavernam paleā Plin., torus modice instratus Suet. postelja, pokrita le z malo odejami, instrata cubilia fronde Lucr., fragminibus pannis instratus Suet., arca magnis vestimentis instrata Gell., terra insterni avita Stat. (pokopan biti), tabulata Val. Fl., instratus tigrim Sil. s tigrovo kožo pokrit, sese caris ignibus i. Stat. vreči se nad … ; med.: insternor pelle leonis V. zavijem se v … Subst. pt. pf. īnstrātum -ī, n odeja, ogrinjalo, pregrinjalo, ogrinjača: Ca., Icti.
  • interdict1 [íntədikt] samostalnik
    prepoved
    škotsko, pravno sodna prepoved
    cerkev interdikt

    to put an interdict upon (uradno) prepovedati
    to put (ali lay) under an interdict izreči interdikt nad
  • interdiction [ɛ̃tɛrdiksjɔ̃] féminin prepoved; prepoved izvrševanja službe (poklica), suspendiranje; postavitev pod skrbstvo

    interdiction d'atterrissage (aéronautique) prepoved pristajanja
    interdiction de commerce prepoved trgovanja
    interdiction correctionnelle, interdiction des droits civiques, civils et de famille odvzem političnih, državljanskih in družinskih pravic
    interdiction de construction, d'emploi, d'exportation, d'un journal, de séjour prepoved gradnje, zaposlitve, izvoza, izhajanja časopisa, bivanja (v kakem kraju)
    interdiction de stationner prepoved parkiranja
    interdiction de survoler (aéronautique) prepoved preletavanja, letenja nad
    fonctionnaire masculin, prêtre masculin frappé d'interdiction suspendiran uradnik, duhovnik
    heure féminin d'interdiction policijska ura
    tir masculin d'interdiction (militaire) zaporni ogenj
    demander l'interdiction d'un prodigue zahtevati postavitev pod skrbstvo za zapravljivca
    frapper d'interdiction postaviti pod skrbstvo
  • interdit, e [ɛ̃tɛrdi, t] adjectif prepovedan, zabranjen; cerkveno prepovedan, suspendiran; osupnjen, zbegan; masculin (cerkvena) prepoved, interdikt

    film masculin interdit aux moins de 16 ans mladini pod 16 leti prepovedan film
    accès masculin interdit prepovedan dostop
    être, demeurer, rester interdit onemeti (od osuplosti, zbeganost), osupniti
    la nouvelle les laissa interdits novica jih je zbegala
    jeter, lancer, prononcer l'interdit contre quelqu'un izreči(cerkveno) prepoved nad kom
    lever un interdit ukiniti prepoved (disciplinarno kazen)
  • interest1 [íntrist] samostalnik
    interes, zanimanje (in za)
    udeležba; važnost, pomen
    ekonomija udeležba, delež, pravica do deleža (in)
    ekonomija, (samo ednina) obresti; vpliv (with na)
    oblast (with nad)
    prid, korist, dobiček
    pravno pravica, zahteva (in)

    interest account obrestni račun
    simple interest navadne obresti
    compound interest obrestne obresti
    interest charged franko obresti
    interest due zamudne obresti
    ex interest, free of interest brez obresti
    interest from (ali on) capital obresti od kapitala
    and (ali plus) interest z obrestmi
    to charge interest zaračunati obresti
    interest on debit balances debetne obresti
    interest rate obrestna mera
    interest pro and contra obresti na dolg in imetje
    to bear (ali carry, pay, yield) interest obrestovati se
    to lend out money at interest posojati denar z obrestmi
    figurativno to return s.th. with interest vrniti kaj z obrestmi
    controlling interest odločilna udeležba kapitala
    the banking interest bančni krogi
    the business interests poslovni svet
    the landed interest veleposestniki
    the shipping interest lastniki ladij
    the interests interesenti
    to be in (ali to) s.o.'s interest biti komu v korist
    to be of interest to biti zanimiv za, mikati koga
    of great interest zelo važen
    of little interest malopomemben
    to look after one's own interests skrbeti za svojo korist
    in your interest vam v korist
    to study the interest of s.o. imeti korist nekoga pred očmi
    a matter of interest važna zadeva
    to have an interest in s.th. imeti delež v čem
    to take an interest in sth. zanimati se za kaj, potegovati se za kaj
    to make interest with s.o. vplivati na koga
    to have interest with s.o. imeti vpliv pri kom
    to excite s.o.'s interest zbuditi zanimanje pri kom
    to obtain s.th. through interest with s.o. dobiti kaj po zvezah
    to use one's interest with one for s.o. zavzeti se za koga pri kom
    politika sphere of interest interesna sfera
  • intérêt [ɛ̃terɛ] masculin korist, prid, interes; dobiček; zanimivost, važnost; sebičnost, koristoljubje, egoizem; (večinoma v pluriel) obresti, obrestovanje, koristi, interesi

    intérêts arriérés zaostale obresti
    intérêts compensatoires odškodninske obresti
    intérêt(s) composé(s) obrestne obresti
    intérêts courants tekoče obresti
    intérêts créanciers, créditeurs aktivne obresti
    intérêts débiteurs, passifs pasivne obresti
    intérêts dus, échus dolgovane, zapadle obresti
    intérêt de l'Etat državni interes
    intérêts moratoires, de retard zamudne obresti
    intérêt particulier sebičnost
    intérêt public, commun javni, obči interes
    il y a intérêt želeti je
    il a tout intérêt v njegovem interesu je
    c'est dans votre intérêt to je v vašem interesu
    affaire d'intérêt denarna zadeva
    calcul masculin des intérêts obrestm račun
    film masculin sans intérêt nezanimiv film
    paiement masculin des intérêts plačanje obresti
    dommages-intérêts pluriel nadomestilo za škodo, odškodnina
    sans intérêts brez obresti, brezobresten
    prêt masculin à intérêt posojilo proti obrestim
    rapportant des intérêts donašajoč obresti, obrestujoč se
    sphère féminin, zone féminin d'intérêts (politique) interesno področje
    taux masculin d'intérêt obrestna mera
    intérêt(s) simple(s) navadne, enostavne obresti
    intérêt usuraire oderuške obresti
    agir par intérêt delati iz sebičnosti
    agir dans l'intérêt d'un ami delati v prijateljevem interesu
    agir contre ses propres intérêts delati proti svojim lastnim interesom, sam sebi jamo kopati
    avoir des intérêts dans quelque chose biti udeležen pri čem
    bonifier des intérêts poravnati, plačati, povrniti obresti
    concilier les intérêts uskladiti interese
    embrasser les intérêts de quelqu'un zavzeti se za koga, potegniti s kom
    bien entendre ses intérêts dobro se razumeti na svoje koristi
    éveiller l'intérêt zbuditi zanimanje
    faire une déclaration du plus haut intérêt dati nad vse važno izjavo
    joindre l'intérêt au capital, capitaliser les intérêts pridati, pripisati obresti glavnici
    mettre, placer à intérêt obrestonosno naložiti
    prêter à intérêt posoditi proti obrestim
    prendre intérêt à quelque chose zanimati se za kaj
    ressentir un vif intérêt pour quelque chose začutiti, dobiti veliko zanimanje za kaj
    (rap)porter des intérêts donašati obresti, obrestovati se
    susciter de l'intérêt zbuditi zanimanje
    veiller aux intérêts de quelqu'un varovati koristi, interese kake osebe