Franja

Zadetki iskanja

  • in-imīcus 3, adv. -ē, stlat. inimīciter: Acc. ap. Non., Enn. ap. Prisc. (in [priv.], amicus, „neprijazen“) od tod

    1.
    a) sovražen, zloben, zoprn, nasprotujoč, nasproten, protiven: tecum non ago inimice Ci., si inimicissime … contendere perseveret Ci., inimice insectari aliquem Ci., de nullis quam de vobis infestius aut inimicius consuluerunt L., inimice vitia orationis insequi Q., inimice corripere Q.; z dat.: utrum tibi Siculos amicos an inimicos existimari velis? Ci., consul inimicus Clodio Ci., Galliam sibi inimicam cognovit Ci., gentes inimicae huic imperio Ci., homo mihi inimicissimus Ci. ki živi z menoj v hudem sovraštvu, cum ei omnia inimica fuerint Ci.; enalaga: crimen venit ex inimicā domo Ci., animo inimico venire Ci., i. edictum Ci., clamor Ci., aliquem inimico dente carpere Ci., inimica oratio Ci., inimicissimum testimonium dixit Ci., animorum motus inimicissimi Ci. Od tod subst. inimīcus -ī, m (osebni) sovražnik, nasprotnik, inimīca -ae, f (osebna) sovražnica, nasprotnica; z gen.: cum inimici M. Fontei nobis minentur Ci., multo acrius otii et communis salutis inimici Ci., i. regis Cu., soceri T., tantam laudem adeptus est ipsius inimicissimus Ci. najhujši sovražnik; tako tudi s svojilnim zaimkom: inimicus meus in tribunatu Ci., hoc si tuus inimicus fecisset Ci.; z adj.: paternus inimicus Ci.; abs.: huic mortem maturabat inimicus Ci., quis plenior inimicorum fuit Ci., inimicorum primoribus Iuv., inimicos ulcisci N., capere Ter., eum insectatur tamquam inimicum et hostem L. kot sovražnika iz osebnih in političnih razlogov.
    b) (o stvareh) neugoden, škodljiv, kvaren: ea sunt inimica otio communi et dignitati tuae Ci., ad haec inimicissima iura decurrebas Ci., consilia sibi inimica capere N., i. imber, lux V., odor nervis inimicus H., nec iuri quicquam tam est inimicum Ci., ad corpus alendum i. Varr., aequora Colchis inim. Val. Fl., fulmina i. H., amnis pontibus i. Sil., raphani dentibus inimici Plin., inimicum est H., Varr. ni za nič, quidquam inimicius orationi Ci., nihil inimicius V., vox inimicior V., brassica stomacho inimicissima Plin.
    c) pesn. in poznolat. = hostilis sovražnikov: humeris inimicum insigne gerebat V. = sovražniku vzeto orožje, priusquam tela inimica sequantur V., inimicam findite terram V., i. cohors Iuv., vela, gaudia, pectora Val. Fl., aliquid inimicum moliri Amm. —

    2. nepriljubljen, mrzek, zoprn: Sen. tr., dis inimice senex H., sepulcrum inimico nomine inscriptum Ci., gener invisus inimici soceri T.

    Opomba: Gen. pl. inimicûm: Pl.
  • in-īquus 3, adv. (in [priv.], aequus)

    1. neraven, neenak, strm, nagnjen, položen: puppis dorso pendet iniquo V. strani, loco iniquo subeundum erat ad hostes L. po strmini, subire iniquo ascensu L., mons iniquus O., locus iniquior C., litus i. H., spatia i. Col.

    2. metaf.
    a) neprimeren, neugoden, nepripraven, kvaren, nevaren: Ter., Q., Aur., iniquissimo nostris loco proelium commiserunt C., palus gnara vincentibus, iniqua nesciis T., iniqua ad transitum loca Ci., pugnā congressus iniqua V. (pešci zoper konjenike), tributum iniquo tempore imperatum L., iniqua (iniquissima) sors V., L. neenako odmerjena usoda, homo Siculus et reus, hoc est et iure iniquo et tempore adverso Ci., angustior iniquiorque defensio Ci. tako rekoč na neugodnih tleh, inique illum cum eo comparo Ci. neprimerno, caelum iniquum ad maturanda semina Mel., vina iniqua capiti Plin.
    b) (o duhu) nemiren, neravnodušen, nehladnokrven, ne(je)voljen, nerad (prim.: aequa mens ravnodušje, ravnodušnost): iniquae mentis asellus H. trmast, frequentia te nunc animo iniquissimo intuetur Ci. z največjo nevoljo, haud iniquo animo Cu. ravnodušno, nostris vitiis iniquus H. ogorčen zaradi … , aliquid animo iniquo ferre Ci., O., Q. ali pati Ter., L. nevoljen biti nad čim, hudovati se nad čim, ne biti komu kaj prav, animo iniquissimo mori Ci. zelo nerad, utrum aequo an iniquo animo mortem subieris, iam nihil refert Lact.
    c) (o osebah) nenaklonjen, sovražen, zloben, nasprotujoč, nasproten, protiven: nemo huic tam iniquus praeter parentem fuit Ci., i. in aliquem Ter., quis erit tam iniquus, qui reprehendat? Ci., illius iniquissimi hominis arbitrium Ci., caelestes iniqui O. nemilostni, omnibus iniqui homines Ci., oblectamentis principis i. T.; subst. inīquus -ī, m sovražnik, nasprotnik: Ter., in quo aequi (dobrotniki) sperasse Postumum dicunt, pecasse iniqui (nasprotniki) Ci., potestis iniquos aequis anteferre? Ci. sovražnika prijatelju, iniquorum invidia Ci., rationem officii iniquissimis (najhujšim sovražnikom) persolvere Ci., nonnulli nostri iniqui Ci., iniqui mei Ci., aequi atque iniqui, aequi iniquique L.; enalaga: oculi O. zavidne, vultus O., iniquissimis verbis conflictare, animo iniquissimo infestissimoque aliquem intueri Ci.; pren. sovražen, zaviden: Parcae, fata V., venti Sil., sidus gentibus Lucan., sors V.
    č) nepravičen, krivičen: Q., Val. Fl., Suet., homines iniqui a suis civibus damnati Ci., inique pacisci Ci., iniqua causa Ter., iniquā condicione reus causam dicit Ci., iniqui iudices Ci., aliquem iniquo iudicio opprimere Ci., i. lex H., iniquissimae leges Ci., pactiones Ci., quid iniquius dici potest? Ci.; subst. n. pl.: per aequa per iniqua L. pravična in krivična priznanja; occ. in pesn. neprimeren = α) prevelik (prehud, premočen) ali premajhen: iniquo pondere rastri V., plaga solis iniqui V. prevelika sončna vročina, vroči pas, sol Sil., passus Val. Fl., pretium, pondus Icti., modus, mensae Iuv., pugna V., certamen S., merum Val. Fl., hemina Pers. β) protisloven, nasproten: hoc paene iniquum est comico choragio Pl. nasprotuje.
  • inquisitōrio agg. (m pl. -ri)

    1. hist. inkvizicijski

    2. pren. strog, sovražen
  • in-vīsus 3 (in [priv.], vidēre)

    1. neviden, še nikoli viden, (še) nezagledan, neopažen: Fl., Eccl., cum aliquid aut invisum aut inauditum dicas Ci., sacra invisa et inaudita Ci., Helena aris invisa (neopažena) sedebat V., i. morbus Cat., cantavit invisus Ap., invisa oculis astra Lact. —

    2.
    a) pass. (česar človek ne mara videti) mrzek, zoprn, pristujen, neprijeten (naspr. gratus, gratiosus, carus, amabilis, commendatus, tudi miserabilis); abs.: persona illa invisa est in istius moribus Ci., quo quis versutior … est, hoc invisior Ci., accusator ac reus iuxta invisi T., quanto potentior, eodem auctu invisior T., aliquem invisum habere Ci. (naspr. alicui favere) mrziti koga, aliquem invisum, invisiorem facere Q., Val. Max. koga (še bolj) zasovražiti, duces invisissimi Amm.; o stvareh: anima O., vita L., penates, aurum O., cypressi, negotia H., invisa primo desidia postremo amatur T., ira infesta pariter invisaque Sen. ph., i. tyranni nomen Iust., res antea tam invisa quam falsa nunc ut vera ita amabilis facta est Plin. iun., aliquid invisum reddere L. ali facere Cu. zasovražiti kaj, si qua his invisior vox Sen. ph., voluptates … invisissimas habe Sen. ph., urticā quid esse invisius potest? Plin.; z dat. personae: invisus suis omnibus in iudicium vocatur Ci., invisus deo Ci., omnibus invisus S., adeo est invisus mihi, ut … Ci., quo (tyranno) neque foedius nec dis hominibusque invisius animal ullum cogitari potest Ci., cuius marito inimicissimus, ipsi invisissimus fuerat Plin. iun., homo Labieno invisissimus Sen. rh., per haec terribilis cunctis et invisus Suet., innocens Bolanus et nullis delictis invisus T., L. Flacco fratri germano cognatisque aliis ob eadem vitia invisus L., eius promissa dis hominibusque invisa sunt Ci., filix invisa aratris V., domus sibi invisa Val. Max., facies alicui invisa Q., iudicium invisum etiam iudicibus L., munera mihi invisa Ph., res mihi invisae visae sunt Ci., invisum Macedonum nomen avaritia eorum ac libido barbaris fecerat Cu.; pogosto v zvezi: alicui invisus atque infestus, invisus infestusque, infestus invisusque L. ali invisus infensusque T. mrzek komu in ga sam mrzeč; z ad ali apud: ad (z ozirom na, glede na … ) militare genus omne partemque magnam plebis invisum esse nomen Romanum L., ne eādem causā invisi apud incolas forent, caverunt Iust.; z in: quae perfidia tamen minus in eo invisa esse poterat Cu.
    b) act. črteč, sovražen: gentes, decreta Lucan., fratres V., invisum quem tu tibi fingis et esse nil moror V.
  • kr̀nīčkī -ā -ō sovražen: krnički pogled; krvnički pogledati koga
  • lȅden -a -o, dol. lȅdenī -ā -ō
    1. leden, iz ledu: -a santa ledena plošča; -i kristal
    2. pokrit z ledom, ves v ledu: -i kontinent; -o prostranstvo; -i brijeg ledena gora; -o doba
    3. mrzel kot led: -a kava, voda; -i vjetar, vetar; -i kristali; -e iglice; -o srce
    4. mrzel, hladen: leden pogled, kip
    5. sovražen: leden ton
    6. -i sveci ledeni možje, ledenjaki
  • male-ficus (starejše mali-ficus) 3, adv. (male oz. malum in facere)

    1. hudobno ravnajoč, zlo povzročajoč, zločinski, hudodelski, malopriden, brezbožen: mores Pl., homines Ci. zločinci; superl.: maleficentissimos incolumes praestitit Suet., malefice agere Pl. delati drugim v škodo, ravnati kakor malopridneži.

    2. zavisten, sovražen, škodljiv, kvaren, slab: Amm., maleficam naturam nactus est in corpore fingendo N., bestia piscibus malefica Plin., m. sucus Vitr., superstitio Suet.

    3. occ. čarodejen; od tod subst.
    a) maleficus -ī, m čarodej(nik), čarovnik: Cod. I., Cod. Th.
    b) malefica -ae, f čarodejka, čarovnica: Lact.; maleficum -ī, n čarovnija, čarodejstvo, čarovno dejanje, bajilo, čarovno sredstvo: alia malefica (po drugih: maleficia), quīs creditur animas numinibus infernis sacrari T.
  • male-volēns (mali-volēns) -entis (ixpt. malē in velle) zlohoten, zlonameren, hudovoljen, hudoben, nenaklonjen, pokvarjen, sovražen (naspr. benevolens): ingenium Pl., est miserorum ut malevolentes sint Pl.
  • malēvolo agg. sovražen, zlohoten
  • malévolo zlohoten, sovražen, škodoželjen
  • male-volus (mali-volus) 3 (male oz. malum in velle) zlohoten, zlonameren, hudovoljen, hudoben, nenaklonjen, sovražen, nevoščljiv, zavisten, pokvarjen: Gell., malevoli de me sermones Ci. ep., m. alicui Ci. ep., in aliquem Ci. ep.; subst. malevolus -ī, m zlovoljnik, zlonamernež, zlonamernik, nevoščljivec, zavistnež, pokvarjenec: malevolorum sermunculi Ci., invidi et malevoli Ci.; malevola -ae, f zlovoljnica, zlonamernica, nevoščljivka, zavistnica, pokvarjenka: huius amica, mea inimica et malevola Pl. Komp. malevolentior -ius, superl. malevolentissimus 3 od adj. malevolēns: malevolentissimae obtrectationes Ci. ep.
  • malignant1 [məlfgnənt] pridevnik (malignantly prislov)
    sovražen, hudoben, zločest
    politika nezadovoljen, uporen
    medicina maligen
  • malīgnus 3, adv. (malus in gīgnere)

    1. zloben = slab, neugoden, nerodoviten, jalov, pust: difficiles terrae collesque maligni V. nerod(ovit)ni, malignior terra Plin. iun. manj rodovitna, angustae fauces aditusque maligni V. tesni, zelo zaprti, slabi, ostium Sen. ph. ozka, tellus Stat. slaba, huda pot, lunae lux maligna V. medla.

    2. zloben, hud(oben), pokvarjen, malopriden, hudodelski, zavisten, nevoščljiv, sovražen, hudovoljen, zlovoljen, zlohoten, zlonameren, brezbožen, nenaklonjen (naspr. benīgnus): malignum volgus spernere H., malignae leges et invida iura O., malignis oculis spectare V., m. paupertas Mart., sermo Suet., capita malignissima Sen. ph., maligne loqui L. ali dicere Plin. iun., benefacta maligne detrectare O., maligne legere librum Plin. iun., malignius sermonem habere Cu.; tudi škodljiv, kvaren: studia O.

    3. pretirano varčen, skop, stisnjen, škrt, neradodaren, pičel, boren, nezadosten, pomanjkljiv, nezadovoljiv, majhen (naspr. largus): fama O., Venus (= concubitus) O., caupones H., ignis Mart., victus Sil., unda Lucan., in laudandis discipulorum dictionibus nec malignus nec effusus Q., laudare maligne H., maligne decernere L., praebere omnia L., maligne praebere commeatūs Iust., ager maligne plebi divisus L., maligne apertus Sen. ph. ali virens Plin. malo, ne posebno, non mihi tam maligne fuit Cat. ni mi šlo tako slabo, malignius alere corpus Sen. ph., malignius plorare aliquem Petr.; metaf. v vedenju mrzel, hladen, nedostopen: maligna multo et magis procax facta est Ter.
  • malitenzionato

    A) agg. zlonameren, zlohoten; sovražen:
    essere malitenzionato contro qcn. imeti do koga zle namere

    B) m (f -ta) zlohotnež, hudobnež
  • malveillant, e [-vɛjɑ̃, t] adjectif zlohoten, zlonameren; sovražen, nenaklonjen; masculin zlohotnež, zlobnež
  • nemico

    A) agg. (m pl. -ci)

    1. sovražen

    2. pren. škodljiv:
    il gelo è nemico delle, alle piante zmrzal škoduje rastlinam

    B) m (f -ca; m pl. -ci) sovražnik, sovražnica
  • nenávidan -dna -o
    1. nevoščljiv: bila je -a sestri svojoj; on je nenavidan na mene
    2. sovražen: -a ćud ljudska
  • novercālis -e (noverca)

    1. mačehin: agri Stat. = Didonina, Mycenae Stat. = Junoni, Bakhovi mačehi, posvečene, Lavinium Iuv. = imenovan po Laviniji, Askanijevi mačehi.

    2. metaf. mačehinski, mačehovski = zloben, nemil, sovražen: Cl., oculi Sen. rh., odium Aur., haudquaquam novercalibus odiis visura Britannicum T., novercales Liviae in Agrippinam stimuli T., n. delenimenta Icti.
  • odios odiozen, sovražen, mrzek, zoprn
  • ostíl -ă (-i, -e) adj. sovražen, nasproten