admōlior -īrī -ītus sum
1. (kaj težkega) primakniti, pristaviti (pristavljati): rupes praealtas admolita natura est Cu.; adm. manus alicui rei Pl., Ap. lotiti (lotevati) se česa.
2. pomakniti (pomikati) se, kreniti: ad hirundinum nidum visa est simia ... admolirier (= admoliri) Pl.
Zadetki iskanja
- admoneō -ēre -uī -itum
1. opomniti (opominjati), spomniti (spominjati); abs.: recte admones: Polycletum esse dicebant Ci.; pass.: et admoneri (dajati si prišepetavati) et ad libellum respicere vitiosum Q. Skladnja: adm. aliquem alicuius rei: quoniam nos tanti viri res admonuit S., adm. aliquem foederis L.; tudi brez acc. personae: adversae res admonuerunt religionum L., locus ipse admonebat Camilli L.; adm. aliquem aliquid, pri čemer je acc. rei navadno izražen z neutr. pron.: sed te illud admoneo Ci. ep., illud tamen te esse admonitum volo Ci.; redko z določenim subst. ali adj.: eam rem nos locus admonuit S.; v pass.: multa extis admonemur Ci.; brez acc. personae: Nucula hoc, credo, admonuit Ci., ante actos semper dolor admonet annos Tib.; redkeje z de: de quo (proelio) vos paullo ante invitus admonui Ci.; brez acc. personae: de multitudine quoniam, quod satis esset, admonui Varr., quoniam de moribus civitatis tempus admonuit S.; z ACI: Ci. idr., admonuit cum securibus fasces sibi praeferri L., admonebant alii alios supplicium ex se, non periculum peti L.; z odvisnim vprašanjem: meus enim me sensus, quanta vis sit fratemi amoris, admonet Ci. ep.; occ.
2. opomniti (opominjati) = napotiti koga, opozoriti (opozarjati) koga, učiti koga, poučiti (poučevati) koga, namigniti (namigovati) komu, zabič(ev)ati komu, (prijazno) koga (po)svariti: amice admonere Ci. Skladnja kakor pri pomenih pod točko 1.: qui (Ephorus) eum admonere cupiebat N., admonitus ab aliis S.,admonent quiddam, quod cavebimus Ci., de quibus (discordiis) ipsis his prodigiis ... a dis immortalibus admonemur Ci., necessitas ... admonet esse hominem Ci., ipsa natura admonet, quam paucis rebus egeat Ci., necessitas ... quaedam etiam nova admonuit Cu. jih je naučila.
3. opomniti (opominjati) = spodbuditi (spodbujati), vne(ma)ti, nagovarjati, prigovarjati, poz(i)vati, priganjati (naspr. deterrere); abs.: nihil est, quod me hortere, nihil, quod invites; admoneri me satis est Ci.; s finalnim stavkom: cum ... admonerent, si ... careret, liberis tamen suis prospiceret N., nisi ... Seneca admonuisset, venienti matri occurreret T., admonuit, negotiis abstineret Suet.; večinoma z ut, ne: aedes illa vos admonet, ut recordemini Metelli Ci. quo ne trudamur, dii nos admonent Ci., ea res admonet, ut disseram T.; s praep. ad in in (z acc.): ad aleae lusum, in consilium Suet.; z ad in gerundivom: multi inopes ... ad thesaurum reperiendum admonentur Ci.; pesn. in poklas. tudi v prozi z inf.: easdem vesper ubi e pastu tandem decedere campis admonuit V., sol acrior ire lavatum admonuit H., Tiberius ... admonuit C. Cestium patrem dicere senatui, quae sibi scripsisset T.
4. (z materialnimi sredstvi) nagnati (naganjati), priganjati, pokoriti: telo admonuit biiugos V., adm. iuvencum flagello Col., liberos aliquando etiam verberibus Sen. ph., a servo eius manu leviter admonitus Plin. iun. — Od tod subst. pt. pf. admonitum -ī, n opomin, svarilo: praecepta, admonita Ci. - admonestá -éz vt. izreči opomin, kaznovati z opominom
- admonestation [-mɔnɛstasjɔ̃] féminin ukor, opozorilo, svarilo
admonestation du proviseur à un lycéen direktorjev ukor dijaku - admonester [-ste] verbe transitif ukoriti, komu ukor izreči, grajati, (po)svariti
admonester le prévenu, un élève ukoriti obtoženca, dijaka - admonícija admonition; admonishment
- admonición ženski spol (po)svarilo, opomin, ukor, graja
- admonish [ədmɔ́niš] prehodni glagol (of, against, for, that)
opomniti, opominjati; (po)svariti; spomniti - admonishment [ədmɔ́nišmənt] samostalnik
opomin, svarilo, ukor; spomin - admonitiō -ōnis, f (admonēre)
1. spominjanje, pomnjenje: tanta vis admonitionis inest in locis Ci., unius admonitione verbi Q., minutae istae admonitiones Gell. opombe, beležke; occ.
a) opomin na dolg = terjatev: Icti.
b) pren. spominjanje na prestano bolečino ali bolezen: doloris, morborum Plin.
2. opomin, (po)svarilo: admonitio et praecepta Ci., nec precibus nec admonitionibus nostris reliquit locum Ci.; od tod
3. resna zavrnitev (z materialnimi sredstvi), pokoritev: SUET., fustium Icti. - admonition [ædməníšən] ➞ admonishment
- admonition [-nisjɔ̃] féminin (po)svarilo, ukor, graja
- admonitiuncula -ae, f (demin. admonitiō) blag opomin, opominček: Cassian.
- admonitive [ədmɔ́nitiv] pridevnik (admonitively prislov) ➞ admonitory
- admonitor [ədmɔ́nitə] samostalnik
svarilec, -lka, opominjevalec, -lka - admonitor -ōris, m (admonēre) opominjevalec, svarilec: admonitore non egeo Ci.; z objektnim gen.: adm. operum O. priganjalec k delu.
- admonitōrium -iī, n (admonitor) spominek, beležka: Icti.
- admonitory [ədmɔ́nitəri] pridevnik (admonitorily prislov)
svarilen, opominjevalen - admonitrīx -īcis, f (admonitor) opominjevalka: Pl.
- admonitum -ī, n, gl. admoneō.