Franja

Zadetki iskanja

  • reciprocus 3, adv. (iz *reco-proco-; prim. re in procerēs, torej = nazaj in naprej obrnjen)

    1. po isti poti se vračajoč: reciprocum est, cum unde quid profectum redit eo Varr., reciprocum telum Varr., amnis, aestus Plin., mare T., Plin. upadajoče, osekajoče, oseka, reciproce fluere Varr. tja in nazaj stopajoče ali povratno teči = plimovati in osekati, doživljati plimo in oseko, vox Plin. odbijajoč se (o odmevu, jeku).

    2. pren. naroben, vzajemen, povraten, medseboj(nost)en, recipročen: argumenta (gr. ἀντιστρέφοντα) Gell. ki se obračajo proti tistemu, ki jih je podal, ars Plin. premenjalna, spreminjajoča se, vzajemna; tako tudi talio Gell.; pren. (adv.) narobe, napak, obrnjeno, (ravno) obratno: Prisc.; kot gram. t.t.: pronomina reciproca Prisc. povratni zaimki.
  • re-citō -āre -āvī -atum (re in citāre)

    1. komu kaj (na glas) predavati, prebirati, brati, čitati (npr. listine pred sodniki itd.): Q. idr., clare recitato Pl., recitare decreta Centuripinorum Ci., litteras Ci., S., epistulam C., recita tandem quot acceperit aratores agri Leontini Verres Ci., aliquid de tabulis publicis, de testamento, ex codice Ci., ex scripto L., sacramentum recitare T. brati = narekovati besedilo prisege.

    2. brati, preb(i)rati, (pre)čitati osebe oz. seznam (imenik) kakih oseb ali članov kake ustanove: senatum recitare L. (pre)brati imenik senatorjev, patrem tuum censor praeteriit in senatu recitando Ci. (s tem je bil neprebrani izključen iz senata), recitare testes Q.; z dvojnim acc.: me senatorem recitare Ci., testamento heredem aliquem recitare Ci.

    3. pesmi, govore itd. pred prijatelji, strokovnjaki (veščaki) brati, čitati, prebirati, predavati, tudi na pamet (na izust) govoriti, predavati, deklamirati, recitirati: Plin. iun., Cels., saepe suos solitos recitare Propertius ignes O. svoje ljubezenske pesmi, nec recito cuiquam nisi amicis H., qui recitare solent Mart. = gledališki igralci.
  • re-clāmō -āre -āvī -ātum (re in clamāre)

    1. klicati komu (nas)proti, klicati proti čemu, (glasno) klicati (vpiti) „(da) ne“, (glasno) nasprotovati, (glasno) ugovarjati, (glasno) oporekati, (glasno) upirati se, (glasno) pobijati kaj, kriče kazati svoje nezadovoljstvo (svojo nevoljo): vehementer ab omnibus reclamatur Ci.; z dat.: Plin. iun. idr., ei reclamare, eius promissis reclamare Ci.; z ACI: Suet. idr., reclamant omnes vindicandam iniuriam Ph.; z odvisnim finalnim stavkom: iudices, ne is iuraret, reclamasse Ci.; z neodvisnim (direktnim) govorom: ubi coepi crimen attingere, reum destinare, adhuc tamen sine nomine, undique mihi reclamari Plin. iun., tunc praetorem ei, cuia res erat, dixisse advocatum eum non habere, et cum is, qui verba faciebat, reclamasset: „Ego illi … “ Gell.; s splošnim acc. = kaj v ugovor omenjati, ugovarjati: nunc de iis dicendum est, quae mihi quasi conspiratione quadam vulgi reclamari videntur Q.; z in z acc. kot jur. t.t. = zahtevati kaj, lastiti si kaj, prilaščati si kaj, polaščati se česa: ex possessione servitutis in libertatem reclamare Paul.; pren.: quoniam ratio reclamat vere Lucr. glasno nasprotuje.

    2. pesn. metaf. odmevati, odjekati, odzivati se, oglašati se v odgovor (z dat.): scopulis illisa reclamant aequora V., plangoribus arva reclamant Stat., unique si quando canenti mutus ager domino reclamat Stat.

    3. glasno klicati: dominam nomine reclamare Val. Fl., rursus Hylan et rursus per longa avia Val. Fl.
  • re-clangō -ere (re in clangere) odmevati, odjekati: quoniam acclivitate collium aedes pleraeque vehebantur, aliae super alias concidebant reclangentibus cunctis sonitu ruinarum immenso Amm.
  • re-clīnō -āre -āvī -ātum (re in *clīnāre; prim. gr. κλίνω)

    I. trans.

    1. nazaj (vznak) nasloniti (naslanjati), da(ja)ti, postaviti (postavljati), položiti (polagati), upogniti (upogibati), zapogniti (zapogibati), nagniti (nagibati): Ci. fr. idr., scutas V. na zemljo dati (postaviti), cum se (sc. alces) reclinaverunt C.; večinoma pt. pf. reclīnātus 3 nazaj (vznak) nagnjen, naslonjen, zleknjen, ležeč: in cubitum reclinatus C., Petr., in gramine reclinatus H. (vznak) ležeč, paullulum reclinatus C.

    2. metaf.
    a) naložiti (nalagati), naprtiti, naprtati (naprtovati): in aliquem onus imperii reclinare Sen. ph. naprtiti komu breme vladarstva.
    b) (pesn.) osvežiti (osveževati): ab (po) labore me reclinat otium H. mi daje oddih, me okrepča, me osveži.

    II. intr. prenočiti (prenočevati): cum principe Ven.
  • reclūdō -ere -ūsī -ūsum (re in claudere)

    I.

    1. kaj zaprtega odpreti, odkleniti: Q., Pr., Lucr. idr., ostium recludere Pl., reclusa mane domus H., hosti portas recludere O.; večinoma pren.: tellurem dente (= aratro) recludere V. razorati, preorati, razkopati = humum recludere T., virtus recludit caelum H., vi terra dehiscens infernas reseret sedes et regna recludat pallida V., ensem recludere V. potegniti, izdreti, pectus mucrone V. ali iugulum ense recludere O. prebosti, iram Enn. fr. razbrzdati, sprostiti, dati prosto pot, fata recludere H. razdreti usodo = streti vezi (spone) usode = uničiti (razdreti) sklep usode (o Merkurju).

    2. metaf. razode(va)ti, odkri(va)ti, razkri(va)ti, narediti (delati) očitno, (po)kazati: Plin. iun. idr., ebrietas operta recludit H., si recludantur tyrannorum montes T., aperiet et recludet contecta et tumescentia victricium partium volnera bellum ipsum T.

    II.

    1. zapreti (zapirati), zakleniti (zaklepati): Pall. idr., recluso Iani templo Amm., matronas in carcerem Iust.

    2. pren. prikri(va)ti, skri(va)ti: hoc agnatis reclusum esse Iust. prikrito, neznano.

    Opomba: Pt. pf. reclausus: Ven.
  • re-cōgitō -āre -āvī (re in cōgitāre) pri sebi premisliti (premišljati, premišljevati), razmisliti (razmišljati, razmišljevati), preudariti (preudarjati), pretehtati (pretehtavati), presoditi (presojati), (pre)tuhtati (pretuhtavati), pretres(a)ti, razmotri(va)ti: Pl., Vulg., Tert. idr., saepe mecum retractans ac recogitans Col., quicquid feci adhuc infectum esse mallem, quicquid dixi cum recogito, mutis invideo Sen. ph., quin immo recogitanti mihi totum secreti illius ordinem subit tacita miseratio Ps.-Q.; z de in abl. = zopet misliti na kaj: Ci. ep.
  • re-cōgnōscō -ere -cognōvī -cognitum (re in cōgnōscere)

    1. zopet (spet, ponovno) spozna(va)ti, razpozna(va)ti, prepozna(va)ti: O., Aug. idr., sacra recognosces annalibus eruta priscis O., personas, te Ci., adulescentia, qualis fuerit, recognoscere Ci., tuam pristinam virtutem Pompeius ap. Ci. ep., illa reminiscendo recognoscere Ci., res recognoscere L. kot svojo last.

    2. spomniti (spominjati) se, domisliti (domišljati) se česa (koga), priklicati (priklicevati) si v spomin koga, kaj: recognoscere fugam et furtum istius Ci., non causam cognoscere, sed ea, quae scit, mecum recognoscere Ci.

    3. (zopet, znova, spet) pregledati (pregledovati), preizkusiti (preizkušati), premisliti (premišljati, premišljevati) o kom, čem, razmisliti (razmišljati, razmišljevati) o kom, čem, preudariti (preudarjati), pretehtati (pretehtavati, pretehtovati), presoditi (presojati), (pre)tuhtati (pretuhtavati), pretres(a)ti, razmotri(va)ti (pomen se delno tudi pokriva s pomeni pod točko 2): Suet., Col., Iust. idr., recognoscere agros L., tua consilia omnia Ci., noctem illam Ci., facta sua Ci., non discere, sed reminiscendo (v spominu) recognoscere Ci.; occ. pregledati (pregledovati), preveriti (preverjati), revidirati: decretum populi Ci., leges Ci. pretresaje se pogovarjati o … , codicem Ci., libellos Plin. iun.
  • re-colligō (reconligo) -ere -collēgī -collēctum (re in colligere) zopet (znova) zbrati (zbirati), zopet (znova) k sebi vzeti (jemati), zopet pobrati (pobirati), dvigniti (dvigovati), prije(ma)ti, spreje(ma)ti: ova Col., r. ignes sparsos Lucan., stolam Plin. iun., multitudinem, captivos Iust., gladium, parvulum expositum Iust.; klas. le metaf.: vires Sen. ph., sparsa Sen. ph., actionem Plin. iun. na pamet zapisati, senectus primos annos recolligit O. se pomladi, postane zopet mlada, quin animum firmas teque ipsa recolligis O. zopet se osrčiti; sicer se recolligere tudi = zopet si opomoči, znova okrevati: Plin., animum alicuius recolligere Ci. ep. pomiriti, spraviti, pobotati, zbogati koga.
  • re-collocō -āre (re in collocāre) zopet (tja) položiti (polagati): aegrotum lecto Cael.
  • re-colō -ere -coluī -cultum (re in colere)

    1. zopet obdelati (obdelovati), znova oskrbeti (oskrbovati), znova obsejati: desertam tandem recoli terram L., humus reculta O., metalla intermissa recolere L. zopet kopati v rudnikih; pesn. zopet obiskati (obiskovati): locum Ph.

    2. metaf. zopet se ukvarjati (baviti) s kom, s čim, znova (po)skrbeti za koga, kaj, znova gojiti, znova negovati, znova oblikovati, znova izobraziti (izobraževati), znova (o)mikati koga, kaj: ingenium Plin. iun., antiqua Pl., tempus sibi sumere ad haec studia recolenda Ci.

    3. zopet (znova, še enkrat, spet) premisliti (premišljati, premišljevati), preudariti (preudarjati), pretehtati (pretehtavati), presoditi (presojati, presojevati): Cl. idr., haec Pl., quae si tecum ipse recolueris Ci., merita eorum … recolenda Ci., inclusas animas lustrabat studio recolens V. motreč jih z duhom, sua facta Cat.; occ. zopet (znova, še enkrat, spet) se spomniti (spominjati), se domisliti (domišljati) česa: T., Vop., Eccl. idr., hoc tua (nam recolo) quondam germana canebat O.; z ACI: Sen. rh., Aug.

    4. v prejšnji stan, položaj spraviti (spravljati), zopet (znova, spet) postaviti (postavljati), ustanoviti (ustanavljati), obnoviti (obnavljati), ponoviti (ponavljati), (po)vrniti, znova počastiti (počaščati): imagines subversas recoli iussit T., dignitatem Ci., decus avitum T., adulescentes avitis sacerdotiis recoluit T. je počastil z vrnitvijo očetnega (dednega) svečeništva, dies dapibus recoletur Cl. se bo slavil.
  • re-commentor (re-conmentor) -ārī -ātus sum (re in commentāri) spomniti se, domisliti se: CH. Iam recommentatu's nomen? SY. Deum hercle me atque hominum pudet Pl.
  • re-comminīscor -minīscī (re in comminīscī) zopet (znova) se spomniti, zopet (znova) se domisliti: [SY.] Litteris recomminiscar: est principium nomini Pl.
  • re-commoneō -ēre (re in commonēre) zopet (znova) opomniti, zopet (znova) spomniti: Eccl.
  • re-compēnsō -āre (—) -ātūrus (re in compēnsāre) zopet (znova) poravnati, zopet (znova) popraviti, nadomestiti (nadomeščati), odškodovati, povrniti: Eccl.
  • re-compingō -ere (re in compingere) zopet (znova, spet) spahniti, zopet (znova, spet) stakniti, zopet (znova, spet) spojiti: os ad os Tert.
  • re-compōnō -ere (-posuī) -positum (re in compōnere) zopet (znova) spraviti v red

    1. zopet (znova) urediti (urejati): recompositae comae O.

    2. zopet (znova) naravna(va)ti: fracturam Veg.

    3. metaf. zopet (znova) (po)miriti, (po)tolažiti, (u)tešiti, (u)blažiti (naspr. stimulare et accendere): aliquem reconciliare et recomponere Plin. iun.
  • re-conciliō -āre -āvī -ātum (re in conciliāre)

    1.
    a) zopet (znova) (po)vrniti ((po)vračati), popraviti (popravljati), obnoviti (obnavljati), ponoviti (ponavljati): articulum ingenti plaga Ap., apes reconciliatae Varr. zopet zdrave.
    b) pren. zopet (znova) popraviti, poravnati: diuturni laboris detrimentum sollertia et virtute militum brevi reconciliatur C.
    c) za koga zopet (znova, spet) pridobiti, zopet (znova, spet) pomiriti, spraviti, zediniti, združiti, spoprijazniti, spoprijateljiti: Q., T. idr., inimicos in gratiam Ci., me cum Caesare reducit, reconciliat Ci., aliquem alicui Ci., id autem aliquid est, te ut plane Deiotaro reconciliet oratio mea Ci., animum alicuius alicui Ci., L., cum milites reconciliasset, amitteret optimates N., eos (sc. patrem et filium) in gratiam L., militum animos imperatori L., reconciliatur (sc. dimicatio apum) lacte vel aquā mulsā Plin.

    2.
    a) zopet (znova, spet) postaviti (spraviti) na (prejšnje, svoje) mesto, spraviti sem ali tja, znova priskrbeti, znova omogočiti komu kaj: aliquem domum reconciliare Pl., in libertatem filium Pl. sinu priskrbeti (omogočiti) svobodo.
    b) zopet (znova, spet) doseči, dobiti, osvojiti: Parum insulam oratione (s pogajanji) N.
    c) zopet (znova, spet) vzpostaviti, doseči, omogočiti nastanek česa, postaviti na noge, obnoviti: gratiam Ci. idr., amissam iudiciorum existimationem C., studia patrum T., pacem V., gratiam cum aliquo Iust., concordiam L.,

    Opomba: Star. fut. II reconciliasso: Pl.; star. inf. fut. reconciliassere: Pl.
  • re-concinnō -āre (re in concinnāre) (zopet, znova) popraviti (popravljati), da(ja)ti popraviti: Pl. ap. Fest., atque hu[n]c ut addas auri pondo unciam iubeasque spinter novom reconcinnarier Pl., pallam illam quam dudum dederas, ad phrygionem ut deferas, ut reconcinnetur atque ut opera addantur quae volo Pl., sellam tribus locis aedifico, reliqua reconcinno Ci. ep.
  • re-conclūdō -ere (re in concludere) zakleniti, zapreti, pod ključ da(ja)ti: aliquem in monumento Tert.