Franja

Zadetki iskanja

  • concubius 3 (concumbere) nanašajoč se na spanje, spalen, le v zvezi concubiā nocte Sis. ap. Non., Ci., L., Val. Max., T. ali nocte concubiā Val. Max., Plin., T., Fl. ali noctu concubiā Enn. v trdi noči, pozno v noč, ko že vse trdno spi, t. j. malo pred polnočjo ali opolnoči. — Od tod subst. concubium -iī, n

    1. c. noctis trda noč, ko že vse trdno spi: Pl., Varr., Macr., Serv.

    2. telesna združitev, spolni odnos: Enn. ap. Non., Gell.
  • concupīscō -ere -cupīvī (-cupiī) -cupītum (incoh. glag. concupere)

    1. hkrati (k čemu še) požele(va)ti kaj, zakoprneti po čem: suis rebus exhaustis fortunas nostras concupiverunt Ci., neque servitutem vestram ut antea, sed iam iratus sanguinem concupiscit Ci., c. praedia hominum Ci., timebatur, ne opibus elatus tyrannidem concupisceret N., domum aut villam c. S., toda: cum tu omnia concupisses Ci. ko si si vsega skupaj poželel.

    2. (z oslabljenim pomenom predloga) zažele(va)ti si česa, zahrepeneti po čem, zahlepeti po čem: intemperanter concupiscere, quod videas N., plura concupivit, quam efficere potuit N., cum est concupita pecunia Ci., tribunos plebis c. L.; z inf.: Petr., Sassiam in matrimonium ducere concupivit Ci., pervertere civitatem c. N.; z ACI pass.: cum discerpi senatorem concupisset Suet.

    3. brez incoh. pomena želeti si česa, hrepeneti po čem, zahtevati kaj, prisvajati si kaj: Cels., Plin., qui tantum agri occupavit, quantum concupivit Ci., non spolia Verris, sed existimationem populi c. Ci., credo vos … gloriam concupisse Ci.; abs.: abiit iam tempus, quo posses videri concupisse T.

    Opomba: Kontr. obl. iz perfektove osnove: concupīstī, concupīstis, concupīsse, concupīssem, concupīsses (= concupīvistī, …): Ci. idr.
  • conduire* [kɔ̃dɥir] verbe transitif voditi, peljati; gnati; voziti, šofirati, pilotirati; spremljati; povzročiti; dirigirati (orkester)

    se conduire vesti se, obnašati se
    permis masculin de conduire šofersko dovoljenje, šoferska izkaznica
    prêt à conduire (automobilisme) pripravljen za vožnjo
    ce chemin conduit à ta pot pelje v
    savoir conduire znati šofirati
    conduire une entreprise voditi podjetje
    conduire l'Etat à la ruine voditi državo v propast
    conduire quelqu'un au désespoir spraviti koga v obup
    conduire quelque chose à sa fin dokončati kaj
    conduire par la main za roko voditi
    conduire quelque chose à sa perfection dovršiti kaj
    il se conduit comme un malappris vede se ko teslo
  • conejo moški spol kunec, domači zajec

    hacer la risa del conejo po sili se smejati; zadovoljnega se delati
    multiplicarse como los conejos množiti se ko zajci
    el conejo ido, el consejo venido po dejanju je lahko svetovati
  • cōnficiō -ere -fēcī -fectum, v pass. tudi cōnfīō (gl. to geslo) (cum in facere)

    I.

    1. storiti, delati, napraviti (napravljati), izdel(ov)ati, dognati, dovršiti, izvršiti (izvrševati), opraviti (opravljati), (do)končati: pallium Pl., anulum, soccos sua manu Ci., vestem Ci., Suet., alutae tenuiter confectae C. tanko ustrojene kože, tabulae litteris Graecis confectae C. ali libri Graeco sermone confecti N. napisane, confecit orationes N. je napisal, confecit tabulas diligentissime Cluentius Ci. je natančno vodil knjigo, rationem carceris c. Ci. jetniški dnevnik voditi, ea ratio in aede Opis confecta est Ci. račun je položen, sacra per mulieres ac virgines confici solent Ci. se navadno opravljajo, divina res conficitur N. žrtvovanje se opravlja, legitima quaedam c. N., c. iusta funera C. opraviti pogrebne svečanosti, caedem c. N. izvršiti, bellum totum confecit N. je dokončal, c. proelium S., omni (reliquo) sermone confecto C.; na splošno: ne res conficeretur, obstitit N. da se to ne bi izvršilo, conficies, quod studes N. dosegel boš, ad eas res conficiendas biennium sibi satis esse duxerunt C., id, quod ipsi diebus XX aegerrime confecerant C.; quibus (his) rebus confectis Ci., C., N., S. ko je bilo to opravljeno, ko se je to zgodilo = potem, nato. — Od tod adj. pt. pr. cōnficiēns -entis ustvarjajoč, učinkujoč, povzročajoč: causae Ci.; z gen.: haec cum corporis bona sint, eorum conficientia certe in bonis numerabis Ci. to, kar morejo povzročiti, cum civitate mihi res est … conficientissimā litterarum Ci. z občino, ki zelo rada piše.

    2. occ. opravke, posle opraviti (opravljati), dokonč(ev)ati, naročila izpolniti (izpolnjevati), izvršiti (izvrševati): nuptias Ter., confecto negotio Ci., opes ei ad hoc negotium conficiendum detulit Ci., mandata vestra conficere cupiens Ci., c. legationis officium C., legationem suam Ci., facinus occulte per alios Ci.

    3. pot dopolniti, dovršiti, prehoditi, prepotovati: ambulationem in Academia Ci., breviora itinera equo Cu., dimidium spatium (itineris) confecerat N., c. iter anno vertente N., incredibili celeritate magnum spatium paucis diebus C., quis tam brevi tempore tantos cursus conficere potuit? Ci., biduo post DCC milia passuum conficiuntur Ci., immensum spatiis confecimus aequor V. (pren. o pesniku, ki je dospel do konca svoje pesmi), sol cursus annuos conficit Ci.; pren. čas prebiti, preživeti (preživljati), dopolniti: diem conficimus Pl., c. brumam Col., prope centum confecisse annos Ci., reliquam partem noctis c. C.; pass. = preteči, miniti: biennio iam confecto Ci. po preteku dveh let, hieme confectā C. ko je zima minila, ante primam confectam vigiliam C., confectis aestivis Ci.

    II.

    1. skupaj spraviti (spravljati), nab(i)rati, nabaviti (nabavljati) (si), dobi(va)ti: pauxillulum nummorum Ter., vilicus si sibi centum nummos confecerit Ci., permagnam ex illa re pecuniam c. Ci., cum filiae nubili dotem conficere non posset Ci., ex his urbibus XXV talenta se confecturum L., c. obsides Hirt., serpentium magnam multitudinem N.; occ. ljudi, moštvo nab(i)rati, na noge spraviti (spravljati): quid tam novum, quam adulescentem privatum exercitum conficere? Ci., reliquas legiones, quas ex delectu novo confecerat C., Bellovacos posse conficere armata milia centum C., c. circiter trecentos equites C., ad triginta milia peditum L.; met.: centurias conficere Ci. pridobiti si glasove centurij.

    2. pren. storiti = narediti (delati), povzročiti (povzročati), izposlovati: sollicitudines Ter., motūs animorum Ci., sententiis sedecim absolutio confici poterat Ci., ille pacem maritimam summa celeritate confecit Ci., animum auditoris mitem et misericordem c. Ci. izvabiti milino in milost.

    3. occ. kot logičen zaključek posne(ma)ti, zaključiti (zaključevati), nav. le v pass. = slediti iz česa: Q., ex eo, quod sibi dederat, conficere malebat Ci., conclusio est, quae brevi argumentatione ex iis, quae ante dicta sunt, conficit, quod necessario consequatur Corn., ex quo conficitur, ut … Ci. iz tega sledi, da …, complexio ex his non conficitur Ci. se ne da posneti.

    III.

    1. razkosa(va)ti, (z)drobiti, razdvojiti (razdvajati), razcepiti (razcepljati), (s)treti, (z)mleti: ligna ad fornacem Ca. cepiti, klati, molarum et conficiendi frumenti labor Col., dentes intimi escas conficiunt Ci., nec dentes (acciperent), quae conficerent L.; occ.
    a) prebaviti (prebavljati): cibus confectus coctusque Ci., confectus et consumptus cibus Ci., alvus cibos non conficit Plin.; pren.: lectio non cruda, sed multa iteratione mollita et velut confecta Q.
    b) zauži(va)ti: Col., prandium Pl., plures iam pavones confeci quam tu pullos columbinos Ci. ep., ibes maximam vim serpentium conficiunt Ci.

    2. pren.
    a) snesti (snedati) = uničiti (uničevati): conficiunt ignes silvas Lucr., nihil est opere et manu factum, quod non aliquando conficiat et consumat vetustas Ci.; occ. zapraviti (zapravljati), (po)trošiti, (po)tratiti, razsipa(va)ti: argentum Ter., patrimonium satis lautum Ci., ordinis (equestris) ornamenta Ci., suam rem non minus strenue quam publicam Ci.
    b) zdel(ov)ati = (o)slabiti, upehati, izčrpa(va)ti, moči izpi(ja)ti, ugonobiti (ugonabljati): meus me maeror cotidianus lacerat et conficit Ci. ep., vitae cupiditas, quae me conficit angoribus Ci., maerore se conficiens Ci. ginoč od žalosti, populi vires se ipsae conficiunt L.; nav. v pass. = oslabeti, onemoči, (o)pešati: confici lacrimis, frigore, fame Ci., siti S.; pogosto pt. pf. cōnfectus 3 oslabljen, oslabel, onemogel, upehan, zdelan, izpit, zbit: fame, frigore, inopiā omnium rerum confectus Ci., corporis morbo et animi colore c. Ci., Scaevola confectus morbo Ci. zdelan, shujšan, vulneribus c. C., salo nauseaque c. C. onemogel od morske bolezni, c. aetate, itinere C., vino lustrisque c. Ci., macie confectus lupus Ph. mršav in medel; brez abl.: gladiatori illi confecto et saucio consules opponite! Ci., fessi confectique L.
    c) evfem. posekati, ubi(ja)ti, pobi(ja)ti, usmrtiti, umoriti: (haec sica) nuper … me ad regiam paene confecit Ci., c. alterum Curiatium L., Caligulam triginta vulneribus Suet., ut (Alcibiadem) incendio conficerent N. da bi ga z ognjem pokončali, tribuni corpus vulneratum ferro confectumque vidistis Ci.; c. leones Sen. ph., feras Suet.; abs.: nunc ego resto, confice! H. končaj me! pren.: in iis plăgis te a me confici et concīdi necesse est Ci., c. aliquem omnibus notis ignominiisque L.; occ. popolnoma poraziti, zdesetkati, streti, uničiti, ugnati, ukrotiti: Athenienses N., duos hostium exercitus pernicioso certamine L., Numantiam fame L. z lakoto ukrotiti, qui plures provincias confecit Ci.
  • cōnfīrmō -āre -āvī -ātum

    1. utrditi (utrjevati): (stipites) confirmandi et stabiliendi causā C., c. parietum soliditatem Vitr., dentes mobiles Plin.; voj.: c. castellum magnis munitionibus Auct. b. Alx; occ. (o)krepiti, (o)krepčati, (o)jačati: Cels., Q., hōc ali vires nervosque confirmari putant C., c. corpus Ci., imbecillitatem valetudinis spes victoriae confirmavit Ci., aetates, quae iam confirmate sunt Ci. krepke, c. membra Cu., crus debile Suet., vinea se confirmat Col.

    2. pren.
    a) utrditi (utrjevati), (o)krepiti, (o)jačati, (u)čvrstiti (pogosto tudi v zvezi z abstr.): Vell., Suet., utile putat confirmari regnum Persarum N., confirmare manum suam (svojo bojno moč, četo) Ci., Galliam praesidiis ac navibus Ci., se transmarinis auxiliis C., pacem et amicitiam cum proximis civitatibus C., profectionem lege c. C. zakonito določiti, societatem data acceptaque fide S., non deponere, sed confirmare audaciam Ci., c. odium N., opinionem (timoris) C., his confirmatis rebus C. ko je bilo to urejeno, dognano, nondum confirmato consilio Ci. ne da bi se bilo trezno preudarilo, illum diem omnes labores et victorias confirmasse S. (zevgma) da je oni dan poplačal vse napore in potrdil zmago.
    b) sklepe idr. potrditi (potrjevati), uveljaviti (uveljavljati): ut sua decreta confirmaret N., iudicium legionum confirmat senatus Ci., pax … cum civibus confirmata est Ci., confirmata vero suspicio est Ci. se je uresničila, ea auctoritate suā c. L., praeterita omnia beneficia edicto c. Suet.
    c) koga v mišljenju podpreti (podpirati), utrditi (utrjevati), uveriti (uverjati), zagotoviti (zagotavljati): insulas bene animatas confirmavi N., coniuratione eos confirmat N. z zaroto si zagotovi njihovo zvestobo, c. homines C., iureiurando inter se confirmant C. si pod prisego dajo zagotovilo.
    č) koga (o)hrabriti, bodriti, opogumiti (opogumljati), (po)tolažiti, (po)tešiti: utrum hoc est confirmare militum animos an debilitare virtutem? Ci., milites consolari et c. C., religione confirmare exercitum N., c. timentes C., territos S., perterritos Suet., nunc erige te et confirma Ci. opogumi se, ipsi sese confirmaverant C. Včasih sledi finalni stavek: eos confirmat, uti Romam pergerent S. jih hrabri, da naj gredo, alius alium confirmare, ne nomina darent L.
    d) trditev potrditi (potrjevati), izprič(ev)ati, dokaz(ov)ati, podkrepiti: rem teste c. C., causam auctoritatibus Ci., quorum testimoniis de pecunia confirmatum est Ci., confirmata re ab exploratoribus C., nisi qui fide confirmasset N., id satis se confirmasse arbitratus N. da je to mnenje dovolj podkrepil; z odvisnim vprašanjem: exemplis confirmare, quantum auctoritas valeat in bello Ci.; occ. zatrditi (zatrjevati), zagotoviti (zagotavljati), varati se, zareči (zarekovati) se: hoc cum mihi non modo confirmasset, sed etiam persuasisset Ci., difficile est hoc de omnibus confirmare Ci.; nav. z ACI: columnas se exacturum esse confirmat Ci., id omne ego me rei publicae causā suscepisse confirmo Ci., confirmare sese neque legatos missuros neque … C., illud se polliceri et iureiurando confirmare, tutum iter per fines suos daturum C. — Od tod adj. pt. pf. cōnfīrmātus 3

    1. trdno določen, zagotovljen, gotov: fides confirmatissima Porph.

    2. ohrabren, srčen, pogumen: certus et confirmatus animus Ci., non modo non infracto animo, sed confirmato Ci., quae res in dies confirmatiorem eius exercitum efficiebat C.

    3. potrjen: attulit litteras, in quibus erat confirmatius idem illud Ci., quod eo confirmatius erit, si … Ci. — Adv. cōnfīrmātē trdno, krepko: sese expedire Corn.
  • confit, e [kɔ̃fi, t] adjectif vkuhan, vložen; masculin v masti vloženo meso; technique lužilo (pri strojenju)

    fruits masculin pluriel confits posladkorjeno sadje
    salade féminin confite (figuré) v olju in kisu namočena solata
    confit en douceur (figuré) sladek ko méd
    confit en dévotion zelo pobožen
    confit de mystère zavit v skrivnost
  • cōnflīctō -āre -āvī -ātum (frequ. in intens. glag. cōnflīgere) „neprestano skupaj udarjati“, „hudo skupaj udariti (udarjati)“, od tod

    I. trans.

    1. pobi(ja)ti: gravibus superne ictibus conflictabantur T.; pren. hudo prizadejati komu, čemu, razmajati kaj, (o)slabiti koga, kaj: qui plura per scelera rem publicam conflictavisset T., sese conflictare maerore Plin. ugonabljati se z žalostjo, giniti od …

    2. v pass. = hudo prizadet (zdelan, pobit) biti od česa, trpeti kaj ali od česa, v stiski (v težavah) biti zaradi česa; z abl. causae: Corn., Plin., Suet. idr., conflictari duriore fortunā Ci. ep., conflictatus … est etiam adversā fortunā N., non simplici fortuna conflictatus est N., quo (morbo) cum gravi conflictaretur N. ko je hudo bolan ležal, nostri magnā inopiā necessariarum rerum conflictabatur C. so se otepali z …, tot incommodis conflictati C., conflictari gravi pestilentiā C., multis difficultatibus L., tempestatibus saevissimis T.; abs.: ii (milites) tantum conflictati sunt, qui … T., plebs inter armatos conflictabatur T., si non conflictatur Cels. če (bolnik) ni nemiren, quanto artius … conflictata essem Gell. —

    II. intr. udariti (udarjati) se, v boju biti s kom, s čim, otepati se koga, česa

    1. v pass. (med.) in večinoma pren.: cornibus (z vojaškimi krili) conflictatus Front., qui cum ingeniis conflictatur eius modi Ter., cum his conflictari erat omnino molestum Ci.

    2. act. (refl.): neque cum huius modi umquam usus venit ut conflictares malo Ter.
  • confondere*

    A) v. tr. (pres. confondo)

    1. zmešati, pomešati

    2. zamenjati

    3. zmesti, zbegati; presenetiti

    B) ➞ confondersi v. rifl. (pres. mi confondo)

    1. pomešati se:
    confondersi tra la folla pomešati se med množico

    2. zmesti se, zbegati se:
    al sentire quelle parole si confuse ko je zaslišal te besede, se je zbegal
  • congredior -gredī -gressus sum (cum in gradī)

    1. sniti se, shajati se, sesta(ja)ti se, skupaj priti: luna tum congrediens cum sole, tum digrediens Ci.; (o osebah); abs.: Pl., congredere actutum Ter. pridi brž semkaj k meni, deinde (ipso colloquii die) ipsi congressi sunt N., si ipse coram congredi poteris Ci., postquam sicuti voluerat congressi S., congressi iungunt dextras V.; s praep.: cum servo siquo congressus foret Pl., populus si tecum congrediatur Ci. ko bi se srečal s teboj, c. cum transrhenanis C. stopiti v stik in dogovor, congressi cum Hannibale L., congredi inter se L. srečati se, ad colloquium L., in commune T.; kje? in Macedonia Brutus in Ci. ep., Apameae L., eo loco L., ibi cum Lentulis L., ubi sit congressus cum servis Luccei Caelius Ci.; kako? c. cum altercatione L.

    2. occ.
    a) sovražno sestati se, spopasti se, spoprijeti se, udariti se, spustiti se v boj, biti se, boriti se, bojevati se; abs.: Cu., Q., locus, ubi congressi sunt Ci., statuit congredi N., pepulit, quotiescumque congressus est, multo maiores adversariorum copias N., c. comminus, nusquam acre L., multaque per caecam congressi proelia noctem conserimus V., collectos in orbem pars congressi, quidam eminus perturbant T.; c. armis Acc. fr., C., acie L., T., proelio Iust., impari numero C., nec pede congressos aequo nec tela ferentīs insequitur V. peš v bližini se bojujočih, tako da je bil boj enak; s praep.: quotiescumque cum eo (sc. populo Romano) congressus est (Hannibal) in Italia, semper discessit superior N., cum finitimis proelio congressi C., neque hostem acriorem … secum congressum L., c. cum Demetrio navali proelio iterato Iust., singulari certamine (v dvoboju) c. cum Arunte Aur.; contra ipsum Caesarem est congressus armatus Ci.; adversus Constantinum c. Aur.; ipsi inter se acrioribus proeliis … congressi Aur.; tertia congressi in proelia (tretjič) V. = tertio proelio c. Iust.; pesn. in poklas. z dat.: Sen. tr., ubiquomque hostibus (ali cum hostibus) congrediar Pl., impar congressus Achilli V., congreditur Cygno O., armato congredi nudum dementia … videbatur Cu.; z acc.: (sc. hostes) in congrediendis hostibus Gell. (prim. pri β: hanc congrediar astu).
    b) pren. α) z besedami boriti se = besediti se, besedovati se, pregovarjati se, prepirati se; fil.: c. cum Academico Ci.; pred sodiščem: Icti., ego tecum luctari et congredi debeo Ci., congredere mecum criminibus ipsis Ci. β) s kako osebo ali s kakim zlom boriti se: hanc congrediar astu Pl. tej hočem z zvijačo seči pod kožo, c. cum dolore Min. γ) pooseb. abstr.: quasi ad repugnandum congressa defensio Ci. zagovor, ki se je spustil v besedni boj, oratio aequo congressa campo totas vires populariter explicabit Q.

    Opomba: Inf. pr. po 4. konjugaciji: congredīrī: Pl. Fut. I. congredībor: Pl.
  • congregō -āre -āvī -ātum (cum in grex)

    1. živali v čredo zb(i)rati, čredoma zb(i)rati: mustelas, oves Plin., cum leonibus vulpes Mart. v isti hlev dati; pogosto refl. se congregare ali pass. (med.) congregārī v čredah (jatah, rojih) zb(i)rati se, (z)družiti se, zgrniti (zgrinjati) se: se c. et condensare in unum locum Varr., ad paucos amnes se congregantibus feris Plin.; v pass. (med.): Vell., in quo admirandum est, congressune aliquo inter se an iam inde ab ortu naturā ipsā congregatae sint (dissimillimae bestiolae) Ci., apium examina non fingendorum favorum causā congregantur Ci., ciconiae abiturae congregantur in certo loco Plin.

    2. pren.
    a) ljudi v tolpe zb(i)rati, nab(i)rati, zgrniti (zgrinjati): cogit is, qui congregat homines et convocat Ci., dispersos homines in unum locum congregare Ci., deterrimum quemque c. T.; pogosto refl. se congregare ali pass. (med.) congregari v tolpe zb(i)rati se, strniti (strinjati) se, zgrniti (zgrinjati) se: unum se in locum ad curiam c. Ci., in ipso itinere pluribus congregantibus se L., D tantum equites congregaverunt se Cu.; v pass. (med.): Plin. iun., Iust., Aus., familiae congregantur Ci., unum in locum congregari Ci., passim ex dissipata fuga in unum locum congregari L., rursus in urbe congregari T.; occ. pridružiti (pridruževati) koga komu, družiti, združiti (združevati), zediniti (zedinjati) koga s kom; act. refl. in pass. (med.): me cum fortissimis viris congregavit Ci., quicum te aut voluntas congregavit aut fortuna coniunxit Ci., quibus (dat.) me tempus aliquod congregavit Sen. ph., se cum aequalibus c. Ci., pares vetere proverbio cum paribus facillime congregantur Ci., ut solent pares facile congregari cum paribus Amm., in Academia congregati Ci., congregati per Asiam artifices L., nulli externo congregantur Plin., ut non congregari inter se possent (milites in castris) T.
    b) stvari kopičiti, nakopičiti (nakopičevati), zgrniti (zgrinjati), (na)grmaditi: signa in unum locum T., corpora inter se congregantur Lucr., ex quo iudicare potestis, quanta vis illa fuerit oriens et congregata Ci. ko se je pojavila in zgrnila; v govoru ali pismu: c. turbam verborum, argumenta infirmiora Q.
  • coniūrō -āre -āvī -ātum

    I.

    1. skupaj (z drugim, z drugimi) priseči (prisegati): quae iurat mens est, nil coniuravimus illā O.

    2. voj. (skupaj) na zastavo priseči (prisegati), prisego da(ja)ti: ut omnes Italiae iuniores coniurarent Ci.; od tod pt. pf. masc.: ut consul, quos coniuratos haberet, dimitteret L. na zastavo zaprisežene = vso sklicano vojsko.

    — II.

    1. v kak namen s prisego zavez(ov)ati se, zapriseči (zaprisegati) se k čemu, zarotiti se: barbari coniurare … coeperunt C., simul omne tumultu coniurat trepido Latium V.; cum tota Italia c. pro partibus alicuius Suet.; c. in (zoper) Troiam Mel., si ab omnibus in (k) legem dei coniuraretur Lact. ko bi se vsi iskreno zavezali, da se bodo držali božje zapovedi; z ACI fut.: per suos principes inter se coniurant nihil nisi communi consilio acturos C., pedites coniurabant sese non abituros esse L.; s finalnim stavkom: inter nos coniuravimus, … neuter stupri causā caput limaret Pl., equites Romanos coniurasse omnes, ut transitionem facerent Auct. b. Hisp.; pesn. pren.: alterius sic altera poscit opem res et coniurat amice H. se prijateljsko ujema, arena coniurans Cl.

    2. occ. v zle namene zarotiti se, skleniti (sklepati) tajno zvezo: me scito tantum habere aeris alieni, ut cupiam coniurare Ci. ep., coniurasse supra septem milia virorum ac mulierum L.; principes inter se coniurant S., servos Milonis se interficiendo Pompeio coniurasse Ci., ii, quibuscum coniurasti Ci. tvoji sozarotniki, Catilina contra rem publicam coniuravit Ci., c. adversus rem publicam, adversus patriam L., adversus cives suos patriamque Lact., in Philippi caedem Cu., in mortem patris Q., cum aliquo ad delendam patriam Eutr.; brezos.: spes Campanae defectionis, in quam coniuratum est L., nondum sic contra virtutes coniurabitur Sen. ph., coniuratum est in eum (Caesarem) a sexaginta … senatoribus equitibusque Romanis Eutr.; z inf.: coniuravere nobilissumi cives patriam incendere S., haec (tecta) … omnia incendere centum septuaginta Campani … coniuraverunt L.; s finalnim stavkom: servitia urbem et incenderent … coniurarunt L.; z odvisnim vprašanjem: qui coierint coniurarintve, quo stuprum flagitiumve inferretur L. — Od tod pt. pf. coniurātus 3

    1. s prisego zavezan, zavezen, zaprisežen: coniuratae mille rates V. ladjevje zaveznih Grkov, c. Hister V., c. agmina O., coniurati veniunt ad classem venti Cl.; pesn. z inf.: Graecia …, coniurata tuas rumpere nuptias H.

    2. zarotivši se (= potem ko se je kdo zarotil, zavezal): exsules, testes c. Ci., homines coniuratos deduci a Catilina sciebam Ci., in proditionem urbium suarum coniurati L. da izdajo svoja mesta, tum partu Terra … creat … coniuratos caelum rescindere fratres V.; pesn.: arma coniurata O. orožje zarotnikov. Pogosto subst. coniurātus -ī, m zarotnik; residebit in re publica reliqua coniuratorum manus Ci., cum consul bellum gesserim cum coniuratis Ci., de omnibus coniuratis decernere S., consilia coniuratorum detegere Suet., duos de coniuratis interficere Iust.
  • cōnscendō -ere -scendī -scēnsum (cum in scandere)

    1. skupaj stopiti (stopati) kam, skupaj iti kam, skupaj (z)lesti kam: nostri celeriter ad arma concurrunt, vallum conscendunt C., bis denis conscendi navibus aequor V. z 20 ladjami sem odjadral na odprto morje; occ.
    a) (z)lesti na konja, zajahati ga: equos conscendendi equitibus spatium non erat L., cum prima in proelia iunctos conscendebat equos V., conscendunt in equos O.
    b) stopiti (stopati) na ladjo, vkrca(va)ti se: mercatores e navi egressos terrere, conscendentes morari Ci. ko so se izkrcali …, vkrcavajoče se, equites conscendere in naves iubet C., c. in ratem Hyg., classem sub vesperum conscendit Auct. b. Afr., classem conscendit iussis gens Lydia divûm V., Pompeius navem frumentariam conscendit C., Ostiis navem c. Iust.

    2. (od množice preneseno na posameznika) (z)lesti, povzpe(nja)ti se, stopiti (stopati) na kaj, (pr)iti kam: c. currum Lucr., Pr., Cu., currūs O., montes Cat., Pr., sol medium caeli conscenderat igneus orbem V. sonce se je bilo povzpelo do polovice svoje krožne poti = odbilo je poldan, c. aethera O., caelum O., Val. Max., scopulum V., tribunal Suet., c. in montem Petr., in aedem Gell. — Krajevno določilo je ali v loc. ali v abl.: c. Thessalonicae L., Epheso Ci., Pisis Ci. ep., tudi: c. a Brundisio Ci.; redk. na vprašanje kam? z adv.: anguis eo conscendit, ubi … Val. Max.

    3. pren.
    a) povzpe(nja)ti se do česa: miro gradu ad consulatum Val. Max., usque ad praefecturae praetorianae potentiam Aur., ad summa fastigia dignitatum Cod. Th.; s samim acc.: laudis c. culmen Pr. povzpeti se do višine hvalnice.
    b) (v slabem pomenu) popeti se, zaiti v kaj: c. ad ultimum nefas Ps.-Q.
  • cōnsector -ārī -ātus sum (frequ. glag. cōnsequī)

    1. venomer slediti, hoditi za kom (v tem prvotnem pomenu redko): hoc consector Ter., eos cupit, eos consectatur Pl., pren.: tardi ingenii est rivulos consectari, fontīs rerum non videre Ci.; occ.
    a) hiteti za kom, zasledovati koga, preganjati koga (tudi pren.), poditi se za kom: Pl., Auct. b. Afr., praedones consectando mare tutum reddidit N., Fufium … sibilis consectantur Ci. ep., c. hostes, naves, equites C., pueros mulieresque C., fessos L., per urbem victos implacabili odio T., aliquem stricto gladio Iust.; o lovcih: Lucr., c. pecora L. loviti, lupus magno consectantium tumultu evasit L. preganjalcev.
    b) (o živalskih samcih) letati, tekati, poditi se za samico: Plin.; od tod (o osebah): c. mares, feminas Pl.

    2. pren. stremeti, težiti za čim, poganjati se za kaj, služiti čemu, poskušati kaj dobiti (doseči): levitatis est omnes umbras falsae gloriae consectari Ci., c. umbram virtutis Val. Max., Alexander largitione benevolentiam Macedonum consectatur Ci., verba c. Ci. držati se le besed, neque quisquam est, qui dolorem ipsum, quia dolor sit, amet, consectetur, adipisci velit Ci.; z inf.: dum passerem consectatur arripere Ap.; occ.
    a) pretresajoč zasledovati, v nadaljnji pretres vzeti (jemati): ne plura, quae sunt innumerabilia, consecter, comprehendam brevi Ci., c. singulorum munificentiam Val. Max., sed quid singula consecter et colligo Plin. iun. zasledujem in navajam, Aratus minutissima sidera consectatur et colligit Plin. iun.
    b) po sledeh česa iti, slediti čemu, kaj, poizvedovati po čem, kaj: deorum monita Val. Max. (o drobogledu), subtilius ista consectati Plin. ko so to dodobra premislili.
    c) opisujoč (pišoč, posnemajoč) gnati se za čim, poskušati kaj doseči, lotiti se česa: ubertatem orationis Ci., rationem disputandi Ci. posnemati, vitium de industria, in historia puerile quiddam Ci. — Act. soobl. cōnsectō -āre preganjati (le v pass.): uxorem tuam … a populo lapidibus consectari video Lab. ap. Prisc.
  • cōnsīderō -āre -āvī -ātum (iz cum in sīdus, sprva o mornarjih, poljedelcih idr., ki opazujejo zvezde; prim. lat. sīderārī sončarico dobiti, dēsīderārī: desiderare et considerare a sideribus dici certum est Fest.)

    1. opazovati, skrbno (natančno) motriti, ogled(ov)ati (si): trullam gemmeam diligentius c. Ci., faciem utriusque considerate Ci., pictores suum quisque opus a vulgo considerari vult Ci., cum vos considero, milites S., c. pallium diligentius Petr. (o kupcu), caelum Val. Max., sedebamus in puppi et sidera lucentia considerabamus Gell.; z ACI: cum pampinos et folia decĭdere considerassent Col. ko so bili zaznali; z odvisnim vprašanjem: num tamen exciderit ferrum, considerat, hastae O.

    2. pren. duševno opazovati = (pre)motriti, premisliti (premišljevati), preudariti (preudarjati); abs.: ille se considerare velle (ait) Ci. ep.; z obj.: cum causam ipsam considero Ci., c. civitatum iura atque officia Ci., ex ipsius Chrysogoni iudicio Rosciorum factum consideremus Ci., cum res atque pericula nostra considero S., c. tempus anni Cels., se Ph. preskušati se, simul ipse qui suadet considerandus est T.; z odvisnim vprašanjem: Corn., Cels., Cu., Q., videas … et consideres, quid agas Ci., Cretam ad Gortynios venit, ut ibi, quo se conferret, consideraret N., cum considero, quae condicio vitae futura sit S., cum se consideraturum ..., quid faciendum sibi esset, dixisset L.; redk. s finalnim stavkom: Col., considerandum est, ne … temere desperet Ci.; s praep.: cum egomet nunc mecum in animo vitam tuam considero Ter., eos casus … mecum ipse (sam pri sebi) considerans Ci., considerate cum vestris animis (v svojem srcu) vosmet ipsi, ecquem putetis … Ci., nunc de praemiis consideremus Ci., his de rebus velim cum Pomponio consideretis Ci.; brezos.: quale sit id, de quo consideretur Ci. — Od tod

    1. adv. pt. pr. cōnsīderanter preudarno, premišljeno, oprezno: c. et mansuete (agere) Val. Max.; neizpričan komp. cōnsīderantius pri Fr.

    2. adj. pt. pf. cōnsīderātus 3, adv.
    a) (o stvareh pass.) premišljen, preudarjen: Cod. Th., nihil (feci) non diu consideratum Ci., factum … paulo minus consideratum Ci., c. tarditas, ratio bene c., consideratius consilium dare Ci. ep., illud verbum consideratissimum nostrae consuetudinis ARBITROR Ci.
    b) (o osebah med.) preudaren, razborit, oprezen: Auct. b. Afr., Val. Max., Plin. iun., iudex lentus et consideratus Cu., tu, homo sapiens et considerate, quid dicis? Ci., quis consideratior illo? Ci., Quinctius fuit … una in re paulo minus consideratus Ci.; adv.: Atticus in Ci. ep., Col., considerate agere Ci., consideratius aliquid facere C., consideratissime aliquid facere Ci. ep., consideratius concordiusque bellum gerere L., consideratius loqui cum aliquo Suet.
  • cōnspectus -ūs, m (cōnspicere)

    I. act.

    1. gledanje, pogled na kaj, zagledanje, videz, obzorje; abs. s subjektnim ali objektnim gen.: Pl., Lucr., Col., Suet. idr., ne qui conspectus fieret Ci. ep. da ne vzbudim pozornosti, conspectum perferre C., conspectum fugere O., c. oculorum Varr., Cu., conspectum alicuius fugere Ci., C. ali vitare Q., c. tanti viri (objektni gen.) Val. Max., quoad longissime oculi conspectum ferebant L. do koder se je dalo najdalje videti, do koder so nesle oči, conspectum oculorum adimere L., Cu. zakrivati razgled, nebula adimit conspectum terrae L. zakriva pogled na zemljo, densus nimbus conspectum regis contioni aufert L., c. est in Capitolium L. vidi se na Kapitolij; pogosto (v zvezi s praep.) met. = oči, navzočnost, bližina: abducere aliquem e conspectu Pl. izpred oči, amittere aliquem e conspectu suo Ter. izgubiti izpred oči, a conspectu alicuius recedere N. umakniti se komu izpred oči, ex conspectu abire C., S., Val. Max. iti izpred oči, removere ex conspectu C. spraviti izpred oči, flamma copias a conspectu texit Romanorum Hirt. je zakril očem Rimljanov, ire ad conspectum alicuius V., exercitum in conspectum hostium adducere C. pripeljati sovražnikom pred oči, venire in conspectum Ci. idr. javno se pokazati, priti na spregled, priti blizu, in conspectum alicuius venire Ci. idr. komu pred oči priti ali stopiti, cadere in conspectum Ci. v oči biti = viden biti, dare sese in conspectum Enn. ap. Ci. ali dare se (dari Ter.) in conspectum alicui Ci. pokazati se (komu), insequens dies hostem in conspectum dedit L. ali (Dareus) universas vires in conspectum dedit Cu. je postavil na ogled, dare regiam sellam in conspectum vulgi Cu. javno izpostaviti, liberos in conspectum proferre C. pred oči, ponere beneficium extra conspectum suum Sen. ph., esse in conspectu civium Ci. biti pred očmi sodržavljanov, esse in conspectu N. viden biti, ut primum rex in conspectu fuit Cu. brž ko jim je kralj pred očmi stal, brž ko so kralja zagledali, ponere poculum in conspectu L. pred oči, consistere in medio conspectu V. v krogu gledalcev, in conspectu uxoris, populi Ci. ali in conspectu patris C. pred očmi, vpričo, navem in conspectu nullam V. nobene ladje ni na obzorju; pren.: velut e conspectu tolleretur libertas T., bellum aliud erat in conspectu L. je bila na dogledu, nadejati se je bilo druge vojne; pren. celeriter e conspectu terrae ablati sunt L. izginili so z obzorja zemlje, in conspectu oppidi Varr. ali fundi villaeque Ci. ali locorum L., hae (urbes), quae procul erant a conspectu imperii Ci. ki so bile daleč izven obzorja države, in conspectu deorum penatium Ci., in conspectu legum libertatisque mori Ci. vpričo zakonov in …

    2. pren. duhovni pogled, opazovanje, motrenje: Q., conspectus et cognitio naturae Ci., haec ne in conspectu quidem relinquuntur Ci. ne prihaja nikakor v poštev, explicatis ordinibus temporum uno in conspectu omnia videre Ci. vse na en pogled pregledati, aliquid ponere paene in conspectu animi Ci. jasno pred duševne oči postaviti; konkr. = pregled v kakem spisu: Gell. —

    II. pass.

    1. pojav, prikaz: conspectu suo proelium restituit L. s tem da se je prikazal = ko se je pokazal, primo statim conspectu omnia, quam disparia essent, ostendit L. brž ko se je prvič javno pokazal, elephantorum aciem conspectu ipso debellaturum L.

    2. met. pogled na koga ali kaj: scio eis meum conspectum invisum fore hodie Ter., animi partes, quarum est conspectus illustrior Ci., vester conspectus … recreat mentem meam Ci., frequens c. vester Ci. mnogoštevilni zbor pred mojimi očmi, c. vester venerabilis Cu.
  • cōnspiciō -ere -spexī -spectum (cum in speciō -ere)

    I. trans.

    1. (skupno) opaziti (opažati), pogledati, zagledati, gledati, videti, v pass. (splošno, od vseh skupaj) opaziti (opažati) se, gledan biti, videti se; occ. videti se moči, videti se dati, viden biti: c. nostros equites C., quem cum omnes conspicerent propter novitatem ornatus N. ko so vsi vanj oči uprli, Demetrium ut pacis auctorem cum ingenti favore conspiciebant L., locum insidiis (prostor, primeren za …) conspeximus ipsi V., si forte virum quem conspexere, silent V., infestis omnium oculis conspici Ci., quoquo tempore conspectus erat Ci. se je bil pokazal, lucus, qui ex insula conspiciebatur N., super tabernaculum, unde ab omnibus conspici posset, imago Solis … fulgebat Cu.; pren.: ut conspiciatis eum mentibus, quem oculis non potestis Ci.; occ. v pass. = v oči biti (bijem), na očeh biti (sem), pozornost zbuditi (zbujati): Corn., Vell., Q., vehi per urbem, conspici velle Ci., supellex modica, non multa, ut in neutram partem conspici posset N., sic (ali se) quisque … conspici, dum tale facinus faceret, properabat S., vestitus nihil inter aequales excellens; arma atque equi conspiciebantur L., quid te ut regium iuvenem conspici sinis? L., maxime conspectus ipse est curru equis albis iuncto urbem invectus L., quorum conspicitur nitidis fundata pecunia villis H., tu formosissimus alto conspiceris caelo O., ne quid faciat, quod conspici et derideri possit Augustus ap. Suet.

    2. (o posamezniku) zagledati, zapaziti, opaziti, zaznati, videti: quas (aedes) quotiescumque conspicio, fleo Pl., procul conspexit armatos Ci., quando te in iure conspicio Ci., quos cum Ariovistus conspexisset C.; pren.: si illud signum solis ortum et forum curiamque conspiceret Ci., cum bene notum porticus Agrippae et via te conspexerit Appi H. — Skladi: z ACI: colones, qui ab decumana porta nostros victores flumen transisse conspexerant C., conspexit terrā centum procumbere tauros Cat.; pogosteje kot izraz neposrednega čutnega zaznavanja s predikatnim acc. participii: ne eundem paulo post spoliatum omni dignitate conspiciat Ci., quam (imaginem patris) paucis ante diebus laureatam … conspexit Ci., hostes superatos c. Ci., hostes …, ubi ex litore aliquos singulares ex navi egredientes conspexerant C., postquam … naves suas oppletas conspexerunt serpentibus N., multi (Hannibalem) saepe militari sagulo opertum humi iacentem inter custodias … conspexerunt L., ut me conspexit venientem V., adrasum aliquem c. H.; v pass. s predikatnim nom. participii ali adiectivi: cum … iam omnia fere superiora loca multitudine armatorum completa conspicerentur C., quamvis non alius flectere equum sciens aeque conspicitur H., terribilior niger conspicitur (canis) Col.; v pass. tudi z grškim dat.: quae mihi (= a me) tunc primum, tunc est conspecta supremum O.

    3. pren.
    a) z duševnimi očmi opaziti (opažati), zapaziti, zazna(va)ti: nullus error talis in (pri) L. Aemilio Paulo conspectus est Val. Max.
    b) uvide(va)ti, doume(va)ti, razume(va)ti, pojmiti: quantum ego nunc corde conspicio meo Pl., satis in rem quae sint meam ego conspicio mihi Pl.

    II. redk. intr. (po)gledati kaj, kam, (svoje) oči obrniti kam, (svoj) pogled upreti kam: quid nunc supina susum in caelum (ali susum caelum) conspicis? Pl., inter eas regiones, quā oculi conspiciant Varr., numquam in tabernam conspexerat Petr. = nikoli ni bil obiskal krčme. — Od tod

    I. adj. pt. pf. cōnspectus 3

    1. viden, očiten, zaznaven: tumulus hosti conspectus, conspecti inter se, agmina ex pluribus collibus inter se satis conspecta L.

    2. očividen = v oči bijoč, očiten, pozornost zbujajoč, ugleden, vznesen, odličen, izvrsten, znamenit: Pallas … pictis conspectus in armis V., conspectus elatusque supra modum hominis privati L., patris avique fama conspectum eum faciebat L. mu je dajala ugled, plebs turbā conspectior quam dignitate L., Galatea platano conspectior altā O.; o abstr.: c. iuventus O., conspecta mors eius fuit L., ne in ipsa urbe conspectior mors foret T., supplicium conspectius eo, quod … L. —

    II. gerundivum cōnspiciendus 3 vreden, da se vidi, ogleda vreden, znaten, znamenit, odličen, izvrsten: opus vel in hac magnificentia urbis conspiciendum L., c. templa, formā conspiciendus Hyas, in neutrum conspiciendus eques, mater … inter Dictaeos conspicienda greges O., totus et argento contextus, totus et auro, insideat celeri conspiciendus equo Tib.
  • cōnspīrō1 -āre -āvī -ātum „skupaj, hkrati dihati“, od tod

    1. obenem (hkrati, soglasno) zveneti, doneti: aereaque adsensu conspirant cornua rauco V. in rogovi zatrobijo hkrati in votlo odmeva odjek.

    2. pren.
    a) v soglasju biti, skladati se, zlagati se, zediniti (zedinjati) se, složno sodelovati: tantus autem est consensus municipiorum coloniarumque …, ut omnes ad auctoritatem huius ordinis maiestatemque populi Romani defendendam conspirasse videantur Ci., colligite vos, tribuni plebis, … conspirate nobiscum, consentite cum bonis Ci., proinde consentite, conspirate Plin. iun.; o abstr.: naturam quasi cognatione continuatā conspirare Ci., in iis operibus, in quibus plurium conatus … conspirat Q. skladno sodeluje; pogosto pt. pr. cōnspīrāns enodušen, ujemajoč se, složno sodelujoč: Lucr., horum consensum conspirantem non nosse Ci., tanta rerum consentiens, conspirans, continuata cognatio Ci., consilium omnis vitae consentiens et paene conspirans Ci. kakor iz ene duše izhajajoč; včasih se v istem pomenu dobi pt. pf. med.: milites legionis nonae subito conspirati pila coniecerunt C. enodušno, multarum aetatum exempla, sed in unum conspirata Sen. ph. skladno zedinjeni, spojeni; adv. komp. cōnspīrātius bolj enodušno, složneje: c. ad arma concurrere Iust.
    b) occ. (v slabem pomenu) zarotiti se zoper koga, upreti (upirati) se komu, dvigniti se nad koga: priusquam plures civitates conspirarent C., c. in appellationem, in praesentis temporis iniuriam L., percontanti Neroni, cur in suam caedem conspiravisset, respondens … T., c. in aliquem, cum aliquo, cum aliquo in aliquem Suet., contra aliquem Icti., ad res novas Suet., ad defectionem Front.; s finalnim stavkom: Vulg., venit in suspicionem conspirasse cum Marco Crasso, … ut … senatum adorirentur Suet.; z inf.: quem (Silanum) cum Messalina et Narcissus conspirassent perdere Suet.; v absolutnem abl.: conspiratis factionum partibus Ph. potem ko so se bile ločene stranke zarotile. — Od tod subst. pt. pf. med. cōnspīrātī -ōrum, m zarotniki: Suet.
  • cōnstīpātiō -ōnis, f (cōnstīpāre) gneča, vrvež: Aug., Amm., factā exercitus sui constipatione Vop. ko je bil svoje čete zbral na enem mestu.
  • cōnstituō -ere -stituī -stitūtum (cum in statuere)

    A. z zunanjim obj.

    I. (najprej o množinskih pojmih)

    1. skupaj postaviti, obenem (hkrati) postaviti, skupaj z drugim(i) postaviti: circum bovem alias hostias Varr., quattuor … nigrantes terga iuvencos V., ingentem struxere pyram … et feralīs ante cupressos constituunt V., c. signa ante tribunal L. drugo poleg drugega postaviti, zapičiti, omnes currus triumphales Val. Max.

    2. voj. postaviti (postavljati), v red postaviti, urediti (urejati); z množinskimi obj.: omnes alarios in conspectu hostium pro castris, reliquas legiones in armis expeditas contra hostem, reliquas sex legiones pro castris in acie, cohortes sub infimo colle C., octo cohortes in fronte S., impedimenta L., impedimenta cum captivis haud procul acie in edito colle Cu., naves longas ad latus apertum hostium C., naves in alto ali naves aperto et plano litore C. usidrati; s predikatnim acc.: reliquas (naves) subsidiarias (kot prihranek) in secundo ordine c. Auct. b. Alx.; s kolekt. pojmi: legionem Caesar passibus CC ab eo tumulo constituit C., intra silvas aciem ordinesque constituerant C., c. classem apud Aegos flumen ali apud Salamina adversum Athenas N.; occ. ustaviti, na pohodu z vojsko kje obstati: paulisper agmen constituit S., paulisper constituit … signa L.

    II. (potem o edninskih pojmih)

    1. tja postaviti, posaditi, namestiti: hominem ante pedes Q. Manlii Ci., ingentem quercum constituit tumulo V., in litore taurum constituam ante aras V., bovem in Aventino ante aram Dianae c. Val. Max.; pren.: constituitote ante oculos … huius miseri senectutem Ci. postavite si pred oči, predočite si, nihil tam alte natura constituit Cu.

    2. occ. (tudi z množinskimi obj.)
    a) naseliti, nastaniti, bivališče (bivališča) komu odkazati: ibi futuros Helvetios, ubi eos Caesar constituisset C., c. plebem in agris publicis Ci., reliquias praedonum … in certa sede Vell.
    b) voj. kam postaviti (postavljati) = namestiti, premestiti (premeščati), preložiti (prelagati), prestaviti (prestavljati): praesidia in Rutenis … circumque Narbonem … constituit C., c. hiberna omnium legionum in Belgis C. na belgijsko ozemlje prestaviti; (o posameznem vojaku): se constituere Quadr. ap. Gell. postaviti se (v položaj za dvoboj).
    c) (oblastnike, uradnike) v službo postaviti (postavljati), nastaviti (nastavljati), namestiti (nameščati); koga za kaj postaviti: Q., Q. Ci., regem, reges in civitate, aliquem sibi quaestoris in loco Ci., praefectos C., aliquem supra bibliothecam Vitr.; v pass.: princeps divinitus constitutus Plin. iun.; s predikatnim acc.: quem (Commium) ipse … regem ibi constituerat C.; v pass. s predikatnim nom.: rex (za kralja) constituitur Arbactus Iust., Alcibiades dux classi constituitur Iust.; v ACI: a quo regem et se et filium suum constitutos esse Ci.
    č) koga (čemu, za kaj) postaviti (postavljati), določiti (določati), naje(ma)ti: Icti., accusatorem, testem Ci., curatores legibus agrariis, huic causae publice patronum, de ea re iudices Ci.
    d) koga pri kom v kako razmerje postaviti; z in in abl.: Athenaeum in maxima apud regem auctoritate gratiaque Ci. ep. povzročiti, da ima kralj spet popolno zaupanje do Ateneja in mu dovoli neomejen vpliv.

    III.

    1. kaj skupno določiti (določati), dogovoriti (dogovarjati) se o čem, zastran česa, pogoditi (pogajati) se za kaj, dognati; diem nuptiis (dat. = za svatbo) Pl., quia olim in hunc (diem) sunt constitutae nuptiae Ter., ea dies, quam constituerat cum legatis C., ea re permissa diem concilio (dat.) constituerunt C. so določili dan za dogovor; s finalnim stavkom: constituimus inter nos, ut ambulationem … conficeremus in Academia Ci., constituerunt, ut omnes simul in rostra escenderent Ci., Lentulus cum ceteris … constituerant uti … L. Bestia tribunus plebis contione habita quereretur de actionibus Ciceronis S.; z ACI: constitui cum quodam hospite me esse illum conventuram Ter.; z odvisnim vprašanjem: quid agi placeat, inter se constituunt C., in primis constituendum est, quos nos esse velimus Ci.; abs.: in diem tertium constituunt S. dogovorijo se za tretji dan, sic constituunt, sic condicunt T.

    2. preneseno na edninske pojme določiti (določati), dognati: de numero pastorum alii angustius, alii laxius constituunt; ego in octogenas hirtas oves singulos pastores constitui, Atticus in centenas Varr., (praetor) constituit frumento pretium Ci., c. pretium nautarum missionis Ci., vadimonium Ci., gravissimum ei rei supplicium cum cruciatu Ci., poenam alicui Ci., Q., capitis poenam iis, qui non paruerint C., Olympiada Ci., Vell., posterum diem pugnae (dat. = za boj) C., proximum diem ei negotio S., singulis fines imperii S. nakazati, odkazati, proemia C., aera militibus L., certam pecuniam proconsulibus ad mulos et tabernacula Suet.; v pass.: ut erat constitutum Cu., constituta die Ci., C. na določen dan; s finalnim stavkom: cum fides esset angustior, constituit, ut arbitri darentur C.; z ACI: et is hodie venturum ad me constituit domum Ter., bona possessa non esse constitui Ci. dognal sem, cum constituerit summum malum esse dolorem Ci. je določil, vellem non constituissem in Tusculanum me hodie venturum esse Laelio Ci.; z odvisnim vprašanjem: quid in annos singulos vectigalis Britannia penderet, constituit C., quantum pecuniae quaeque civitas daret, Aristides delectus est, qui constitueret N.

    3. occ.
    a) jur. α) (sodniško, po sodni poti) odločiti (odločati), ukreniti (ukrepati), razsoditi (razsojati): de perspicuo iure Ci., aut de religione aut de re publica Ci., fere de omnibus controversiis publicis privatisque (druides) constituunt C., de hoc (Eumene) Antigonus cum solus constituere non auderet, ad consilium retulit N., c. litem Petr.; s finalnim stavkom: c., ut debeatur Plin. iun. β) (zakonito) določiti (določati), odrediti (odrejati): disceptationem ali controversiam Ci. sporno točko, iudicium Ci. zakonito razglasiti za pravno veljavno, iudicium de rebus repetundis ali ad res repetendas Ci., c. in eum iudicium capitis Ci., iudicio damni iniuriā constituto Ci. o povračilu škode, ki jo je kdo protizakonito trpel, nuper apud C. Orchivium collegam meum (pred sodnim stolom Gaja Orhivija) locus ab iudicibus Fausto Sullae de pecuniis residuis non est constitutus Ci. sodniki niso odredili pravde zoper Favsta Sulo zastran …, lex ius melius Sullanis praediis constituit Ci. priznava.
    b) α) ustvariti si trdno sodbo, dokopati se do trdne razsodbe, odločiti se: nondum satis constitui, molestiaene plus an voluptatis attulerit Trebatius noster Ci. ep., c. apud se debet, utrum … an … Plin. iun. β) (pri sebi) določiti = skleniti, sklep narediti, nameravati: sed haec melius ex re et ex tempore constitues Ci. ep., Helvetii id, quod constituerant, facere conantur C.; večinoma z inf.: Caesar … bellum cum Germanis gerere constituit C., cum mihi deliberatum ac constituum sit bellum ita gerere, ut … Ci., desciscere a rege constituit N.; z izpuščenim inf.: quā constituerat (sc. proficisci), proficiscitur N.; s finalnim stavkom: quin rus ut irem, iam heri constitueram Pl., constitueram, ut … Aquini manerem Ci. ep.

    4. urediti (urejati), v red spraviti (spravljati), uravna(va)ti, ustrojiti: rem nummariam Ci., rem familiarem Ci. dobro upravljati, summa aequitate res (razmere) constituit N., his constitutis rebus C.; v političnem smislu: c. Chersonesum N., alicui regnum N., civitates Ci., civitatem Suet., bene constituta civitas Ci., c. rem publicam Ci., composita et constituta res publica Ci. mirna in dobro urejena država, tresviri rei publicae constituendae (dat.) L. epit. triumvirat za ureditev države; v pass. brezos.: non tam sinistre constitutum est, ut non … Plin. iun. nismo tako na slabem; pren. urediti (urejati), utrditi (utrjati), učvrstiti: is, cui corpus bene constitutum sit Ci. postaven mož, animus bene constitutus Ci. dobro razpoložen, ineuntis aetatis inscitia senum constituenda et regenda prudentiā est Ci., principium orationis, per quod animus auditoris constituitur ad audiendum Corn. ki nagiba … k poslušanju, iam confirmata et constituta vox Q., iam perfectis constitutisque viribus Q.; (o osebah): quotus quisque philosophorum invenitur, qui sit … ita animo ac vita constitutus, ut ratio postulat Ci. čigar mišljenje in obnašanje je tako urejeno, qui integri sunt … et bene constituti de rebus domesticis Ci. dobri gospodarji.

    B. s proleptičnim obj.

    1. s postavljanjem (z)graditi, postaviti (postavljati), (se)zidati, ustanoviti (ustanavljati), napraviti (napravljati): turres, castella C., vineas ac testudines N., triplex Piraei portus constitutus est N., c. urbem N., oppidum C., tectum antiquitus constitutum N., c. aedem Iovis Feretrii, sacellum N., aedem in foro geminis fratribus, templa arasque Suet., tropaea in Pyrenaeis iugis S., alicui publice statuam N., publice statuas Q., signum V., pyras curvo in litore V., sepulcrum, moenia O., in Getis Graias domos O., domos Athenis Plin., laterarias ac domum Plin., domicilium sibi Magnesiae N. nastaniti se, nidos Ci., aream Col., asylum Lact.; voj.: Romae castra c. Suet. utaboriti se; geom. načrtati: in data linea triangula aequis lateribus c. Q.; pren.: senectus, quae fundamentis adulescentiae constituta est Ci. ki sloni na …

    2. pren. ustvariti, ustanoviti (ustanavljati), (o)snovati, napraviti (napravljati), utemeljiti (utemeljevati), uvesti (uvajati), pridobi(va)ti: dii primum homines humo excitatos celsos et erectos constituerunt Ci.; od tod poseb. o abstr.: novi generis imperia c. in aliquem C., quae (potestates, imperia, curationes) constituuntur ad populi fructum aliquem aut commodum Ci., c. vectigal in monte Antilibano Ci., nova portoria Vell., privatum aerarium Caesaris interfectoribus N. = denarno vsoto dati na razpolago, videte, quod ius nobis, quam condicionem vobismet ipsis, quam denique civitati legem constituere velitis Ci. uvesti, uveljaviti, si utilitas amicitiam constituet, tollet eadem Ci., c. amicitiam cum aliquo Q. Ci., concordiam Ci., pacem Ci., N., eae res, quas ipse Athenis constituisset N. kar je bil sam odredil, njegove odredbe, c. decemviralem potestatem in omnibus urbibus N., magistratus per singulas civitates, senatum centum senatorum, ex multis gentibus nationibusque unum regnum populumque Iust., tres legiones constituit C. je sestavil, legio septima constituta ex veteranis Ci. je sestavljena iz …, collegia antiquitus constituta Suet., ludos illic quinquennales c. Suet., cum magnam auctoritatem sibi pugnā illā navali … constituisset N. ko si je bil pridobil (zagotovil), c. sibi malum Ci. nakopati si; occ.
    a) kako dejanje, opravilo, delo pričeti, začeti, prirediti, v roke vzeti, izpolnjevati: sermonem Varr., auctionem Ci., sponsalia Icti.; jur.: c. actionem Ci. ali actionem adversus aliquem Val. Max. ali crimen in aliquo Ci. tožbo podati, tožbo naperiti zoper koga, quaestionem Ci., Q. preiskavo sprožiti, preiskavo začeti.
    b) kaj za posnemanje (zgled) postaviti: maximum exemplum iustitiae in hostem Ci., documentum more militari Auct. b. Afr. — Od tod

    I. subst. pt. pf. cōnstitūtum -ī, n kar je bilo določeno,

    1. dogovor, domena, pogodba: apparatus, colloquia, locus, constitutum, convivium Ci., constitutum factum esse cum servis, ut venirent ad balneas Senias Ci. da so se dogovorili s sužnji, constitutum inter eos fuisse, ut medicamentum adferret Ci., horum et timor idem fuit, qui meus, et constitutum Ci. ep., ex constituto ali samo constituto Vell. po dogovoru.

    2. occ.
    a) dogovor med strankama glede pravde, pred sodiščem dani rok ali dogovorjeni rok: qui ad constitutum experiundi iuris gratiā venissent Ci., numquam ne congressu quidem et constituto coepisse de tantis iniuriis experiri Ci.; šalj.: si quod constitutum cum podagra habes, fac, ut in alium diem differas Ci. ep.
    b) dogovor ali obljuba, da se izplača kak tuj ali lastni dolg, prevzeto plačevanje: dies constituti Icti., constituta ex consensu facta Icti.
    c) dogovorjeni čas (rok), kraj, shod, sestanek, dogovorjeno čakanje: Sen. ph., tam sero ad constitutum venire Varr., V Kalend. igitur ad constitutum Ci. na sestanek; (o stvareh): videmus enim ventos per complures dies ad constitutum redire Sen. ph.

    3. določilo, odredba, odlok, ukrep; le v pl.: reperietis … haec in uno homine pecunioso tot constituta, ut … Ci. toliko uredb, sprejetih zoper …, per constituta procedere Sen. ph., Magnetes L. Scipionis et L. Sullae constitutis nitebantur T., ex more vetere et constitutis maiorum Icti. —

    II. adv. pt. pf. cōnstitūtē na določen način, določno: Boet.

    Opomba: Star. plpf. cōnstitīveram: Pl. (Pseudol. 549; na tem mestu se dobi tudi constitueram in mecum statueram).