Franja

Zadetki iskanja

  • dīrumpō in disrumpō -ere -rūpī -ruptum

    1. raztrga(va)ti, strga(va)ti, razlomiti (razlamljati), zlomiti (zlamljati), razbi(ja)ti: tenuissimam quamque partem (nubis) disr. Ci., homo diruptus Ci. počen, kilav, paedagogo tabulā caput disr. Pl., dir. imagines Galbae T.; med. di(s)rumpi raztrgati se, strgati se, pretrgati se, (raz)počiti se: nil metuo nisi ne medium disrumpar miser Pl., disrupta corrigia Varr. fr., dirupto solo Sen. ph., vetus funis disrumpitur Ap., lagoenae grandes … disrumpuntur Hier., disruptis ianuis Vop.

    2. pren.
    a) z osebnim obj.: dirupi me paene in iudicio Galli Caninii Ci. ep. skoraj bi bil grlo razkričal; med. = v jezi, nejevolji, zavisti (raz)počiti (se), razpočiti (se) hoteti: fratris tui plausu dirumpitur Ci. ep. počil bi od jeze … , dirumpi dolore Ci. ali stomacho (od jeze) Sen. ph.; abs.: disrumpor Ter., dirumpatur licet ista furia Ci., dirumpuntur ii, qui … doluerunt Ci. ep.; redk. = od smeha počiti, počiti hoteti: nemo … qui non risu dirumperetur aderat Ap.
    b) z abstraktnim obj. razdreti (razdirati), razdružiti (razdruževati): amicitiam, humani generis societatem Ci.

    Opomba: Star. pt. pf. disrumptum: Pl.
  • dīrus 3 (po Serv. tudi sab. in umbr.: Sabini et Umbri quae nos mala dira appellant; prim. gr. δείδω bojim se, δεινός strašen,δειλός boječ)

    1. nesrečo prinašajoč, nesrečen, pogubonosen, poguben: quaeque augur … dira defixerit, inrita infectaque sunto Ci., bucina, cometae V., grando H., carmina O., bubo, dirum mortalibus omen O., omen T., Suet., alites Plin., volucris Val. Fl., avis Suet., aves T., tempus Poeta ap. Ci., tempora Iuv.; subst. dīrae -ārum, f nesrečna znamenja: obnuntiatio dirarum Ci., inter diras haberi Plin.

    2. pren.
    a) (o stvareh) grozen, grozljiv, strašen: lubido Lucr., cupido, exitium, bellum, pugna, fames, funus, contagia, nefas, illuvies, supplicium, exsecratio V., dira religio loci V. spoštljivo grozo vzbujajoča svetost, detestatio, necessitas, venena H., facies O., odor Plin., preces (zakletve) T.; pesn. z inf.: dira portas conquassare trabs Sil.; subst. neutr. pl.: dīra canere V. grozne sramotitve bruhati, dira alicui precari Tib. grozno zaklinjati koga; adv.: dira fremens V. grozno škripajoč.
    b) (o bitjih) grozen, grozljiv, zloben, zlonosen: dea (= Circe) O., deae ali sorores (= Furiae) V., Celaeno, Ulixes V., Hannibal H., Iuv., hydra H., Val. Fl., Amulius, noverca, serpens O., senem dirissimum Varr. ap. Non. Pogosto subst. dīrae -ārum, f

    1. zakletve, prekletve, kletve, preklinjanje: diris agam vos H., contingere funebribus diris signa, tela, arma hostium L. dotakniti se … z nevarnimi kletvami = s preklinjajočim besedilom … pogubi izročiti, compositas meditatasque diras imprecari T.

    2. pooseb. Dīrae Dire = Furije: Sen. tr., Lucan., Aur., dicuntur … cognomine Dirae V., ultrices Dirae V., Val. Fl., tristes ex aethere Dirae V.; redko v sg.: procul ut Dirae stridorem adgnovit et alas V.
  • disaster [dizá:stə] samostalnik
    nesreča, katastrofa, razdejanje

    to court (ali invite) disaster sam zakriviti svojo nesrečo
    to bring disaster povzročiti nesrečo
  • disburden [disbə́:dən] prehodni glagol (of)
    razbremeniti; iztovoriti; olajšati; osvoboditi

    to disburden one's mind (ali heart, feelings) olajšati si srce
  • discēdō -ere -cēssī -cēssum

    I.

    1. narazen iti, raziti se, razhajati se, ločiti se: Sis. ap. Non., Suet., senatus perturbatus discedit Ci., longe inter se discesserunt N., cum … diversi (na razne strani) discessissent N., ita populus ludibrio habitus discessit S., in duas partīs discedunt Numidae S., cum discedere populum iussissent tribuni L., discedunt in partes T., contionem … discedere in manipulos iubet T., in cornua d. Cu.; (o stvareh): nebula ac fumus … discedit in auras Lucr., discedit terra, caelum Ci. se odpre, toda: medium video discedere caelum V. da se oblaki pretrgavajo; discessit vomere sulcus Lucan., vident discedere montes Val. Fl.; brezos.: disceditur Ci. razidejo (ločijo) se; pren.
    a) gram. in log. razhajati se = (raz)deliti se: ab uno capite in duo obliquos casus Varr., divisio, quae in tres partes discedit Q., proposita in duo genera discedunt Q.
    b) politično cepiti se, razcepiti (razcepljati) se: omnis Italia animis discedit S. fr.

    2. occ.
    a) razkropiti se: qui (adversarii) si discessissent, maiore cum labore … bellum confecturum, cum singulos consectari cogeretur N. Kam? in silvas, ex fuga in civitates C., domos suas N.
    b) (pri glasovanju v senatu) raziti (razhajati) se (pri glasovanju so senatorji vedno stopili vsak do svojega svetovalca), od tod: in aliquam sententiam d. L. h kakemu mnenju pristopiti, glasovati za … , prim.: quo (= ad quod SC) numquam ante discessum est Ci. ki se prej nikdar ni storil; naspr.: in alia omnia discedere Ci. k nasprotnemu mnenju pristopiti, povsem nasprotnega mnenja biti.

    II.

    1. oditi, odhajati, oddaljiti (oddaljevati) se, koga zapustiti (zapuščati); abs.: discedens ita locutus est Ci., tyrannus non discedebat longius Ci.; s sup.: cubitum d. Ci. Od kod? ab hero Pl., ab armis C. odložiti orožje, a signis C. iz bojne vrste stopiti, a Caesare C., a foribus non d. N., d. de convivio, de foro, e Gallia, e curia Ci., Capuā Ci., finibus, templo, e patria O., e medio Suet. skriti se; brezos.: a contione disceditur C. Pren. (sovražno) od koga ločiti se, odpasti, koga zapustiti, komu izneveriti se: uxor a Dolabella discessit Caelius in Ci. ep., d. a duce L., ab eo (duce) C., ab amicis Ci., numquam ab eo discessit N. nikdar ga ni zapustil; (o neživih subj.): quartana ab aliquo discedit Ci. mine, quae a te non discedit, audacia Ci., calx ab arena discedit Vitr. odstopi, squamae ex summa cute discedunt Cels. se odločijo. Redko s smerjo: tu in cubiculum discessisti Ci., d. ex castris domum C., ad urbem V., Capreas T.

    2. occ. (voj.)
    a) odkorakati, odmarširati, odriniti, odmakniti (odmikati) se, vzdigniti se: exercitus discessit a Tarracone C., d. a Brundisio, a Gergovia, ab Rheno, ex hibernis C., a bello atque ab hostibus C. odmakniti se z bojišča in od sovražnikov, infecta re C., infectis rebus N., ab Artemisio N.
    b) (iz boja) oditi, kot zmagovalec ali premaganec iziti: superior (victor) discedit C., cum superior proelio (iz boja) discessisset N., postquam victor … discessit ab hoste H., sine detrimento d. C., quod … ab adulescentulo Caesare victus discesserat S. ker je bil podlegel … , graviter vulneratus discedit S.; d. pari proelio N. ali aequo proelio C. ali aequa manu S. ali aequo Marte L. raziti se ob neodločeni bitki; (o boju pred sodniki): superiorem d. Ci. ostati zmagovalec = dobiti pravdo, inferiorem d. Ci. izgubiti pravdo, patimini matrem victam discedere? Ci., hos pateris impune discedere? Ci., si … tanta iniuria impunita discesserit Ci. če se izmuzne … , liberatum discedere Ci., N. oproščen biti, consulum iudicio discessit probatus Ci. odstopil je ob odobravanju konzulov, d. cum gloria Ci. ep., a iudicio capitis maximā discessit gloriā N. jo je unesel; z adv.: d. non male Pl., pulchre et probe Ter. prav lepo in dobro opraviti, turpissime d. Ci. sramotno pobrati se (morati).

    3. pren.
    a) ločiti se = (iz)giniti, (pre)miniti: sol discedens H. zahajajoče, discessit sol Ambr., lux tarde discedere visa O., d. a vita Col. ali ex vita tamquam ex hospitio Ci. ali (v pozni lat.) samo discedere Min., Amm. ločiti se od tega sveta, preminiti, numquam ex animo meo discedit illius viri memoria Ci., hostibus spes potiundi oppidi discessit C.
    b) od česa odstopiti (odstopati), s čim (od)nehati, česa ogibati se, čemu izneveriti se, kaj pustiti, (p)opustiti: d. a sua sententia C. odstopiti od svojega mnenja, ab officio, ab opere, ab oppugnatione castrorum C., a consuetudine, a voluptate, a fide et iustitia Ci., a constantia atque a mente atque a se discessit Ci. izgubil je stanovitnost in pamet in samega sebe, d. a contactu T.
    c) occ. α) (o govorniku) oddaljiti se = od predmeta odstopiti, zaiti, skreniti: d. a re Ci. β) koga, kaj neupoštevati, izvzeti: quom ab hoc discessistis Ci., cum a vobis discesserim Ci. ep. izvzemši vas, a fraterno amore discessi Ci. ep.

    Opomba: Sinkopirani pf. discēstī (= discessisti): Pl. Pt. pf. custodibus discessis: Caelius Antip. ap. Prisc.
  • discingō -ere -cīnxī -cīnctum

    1. razpasati, odpas(ov)ati: discinctā tunicā H. v srajci, discincti ludunt H. v domači obleki, discincti Afri V. neopasani, centuriones discinctos destituit L. neopasane (namreč za kazen) = z golim mečem brez nožnice in orožnega pasa, excalceari et discingi Vell., tunicati et discincti (v znamenje velike žalosti) Suet.; pren.: in sinu est, neque ego discingor Ci. ep. in ne pustim ga; pesn.: d. Afros Iuv. razorožiti, peltatam Amazona Scythico nodo Mart., iam discingitur armis Sil. že polaga orožje. Od tod adj. pt. pf. discīnctus 3 razpašen, brezskrben, neskrben, nemaren, lahkomiseln, zanikrn: aut avarus ut Chremes … aut discinctus ut … nepos H., institor d. O., d. otia O., d. Natta (izmišljeno ime ali ime razsipneža, ki je zapravil svoje premoženje in izgubil plemstvo) Pers.

    2. pren.: d. dolos Sil. razdreti, izničiti, ingenium Sil. omehkužiti.
  • disciplína discipline ženski spol ; épreuve ženski spol (sportive)

    stroga disciplina discipline sévère (ali rigoureuse)
    kršiti disciplino enfreindre la discipline
    vojaška disciplina discipline militaire
    strankarska, partijska disciplina discipline de parti
    šolska disciplina discipline scolaire
    filozofske, znanstvene discipline disciplines philosophiques, scientifiques
    športne discipline épreuves sportives
  • disciplína (stroka) materia f , asignatura f

    vojaška disciplina disciplina militar
    stranska, neobvezna, obvezna, glavna disciplina asignatura accesoria (ali secundaria), obligatoria, facultativa, principal (ali básica)
  • disciplīna -ae, f (discipulus) (snovni pomen) šola; od tod:

    I.

    1. učenje, poučevanje, pouk, nauk: Col., Suet., adulescentīs in disciplinam ei tradite! Ci., dare aliquem alicui in disciplinam Ci., ad eos (druidas) magnus adulescentium numerus disciplinae causā concurrit C., adhibere disciplinam alicui L. koga v uk da(ja)ti, educatio et d. Q., omnis disciplina memoriā constat (je v spominu) Q.; disciplinae esse aliis Pl. drugim za zgled biti; s subjektnim gen.: iudicum d., relictā virorum bonorum disciplinā Ci., d. caelestium praeceptorum Vell., parentum Iust.; z objektnim gen.: philosophia continet bene vivendi disciplinam Ci., res, quarum disciplina est Ci. ki se dajo učiti, do illis multarum artium (v mnogih umetnostih) disciplinam Ci.

    2. met. izobrazba, znanje, veda, vednost, umetnost, učni predmet, stroka: homo summā disciplinā Ci., plus veritatis quam disciplinae (znanja) possidet in se Ci., Etruriae a dis tradita d. Ci. vedeštvo, erat Italia tunc plena Graecarum disciplinarum Ci., e ludo atque pueritiae disciplinis (od učnih predmetov deške dobe) … in militiae disciplinam profectus est Ci., disciplinis erudiri N. v strokah, Corinthus disciplinis erudita Corn., disciplinis fallacissimis eruditus Auct. b. Alx. v umetnostih kar najbolj pretkanega sleparstva, habere quasdam etiam domesticas (že lastne) disciplinas Ci., disciplina iuris civilis Ci. pravoznanstvo, bellica Ci. ali militaris N. vojaška taktika, navalis Ci. izurjenost v mornarstvu, magorum Ci. mantika, iusti Ci. nravoslovje, etika, dicendi Ci. govorništvo, memoriae Ci. mnemonika, Etrusca Ci., d. populorum Ci. umetnost v vladanju nad ljudstvi, sapientiae L. filozofija, disciplinae liberales (= pesništvo, govorništvo, pravoznanstvo) Vell., animum disciplinis exercuit Vell., disciplina musices Q., animum disciplinis meliorem fieri Q., d. augurandi Suet.; occ.
    a) učenje, učni način, učna metoda: Hermagorae d. Ci.
    b) (filozofska ali retorska) šola, (filozofska) struja: d. mollis Ci., qui sunt ab ea disciplina Ci., summus doctor istius disciplinae Ci., d. Stoicorum, Peripateticorum Ci., tres trium disciplinarum principes Ci.
    c) pl. konkr. α) učilišča: itinera … disciplinarum Ci. β) ločine: philosophorum Ter.

    II.

    1. pren. vzgoja, vzreja, red: d. puerilis Ci., ut eum disciplina patris similem esse cogeret Ci., d. familiae (sužnjev) gravis Ci., in furis atque divisoris disciplina educatus Ci., d. civitatis Ci. red v državi, severa domi disciplina Ci., vetus illa equestris d. Ci., a pueris nullo officio aut disciplina assuefacti C., labante (labente) disciplinā L., d. veterum Sabinorum L., vetus d. regum Ci. strogost, d. maiorum T., disciplinam domesticam diligenter severeque regere Suet.; occ. (vojaška) disciplina, strogi red: militiae (vojaške šole) d. Ci., d. populi Romani Ci., maiorum S., militaris L. idr., castrensis Ps.Q., castrorum Plin. iun., Suet., modestia militaris, veteris disciplinae decus T., disciplinam (militarem) severissime regere Suet., Eutr.

    2. met. red, uredba, način (življenja), ureditev (življenja), šega, navada, običaj, načela, pravila, politika: earum artem et disciplinam colere Pl., nostra illa disciplina vetus, non haec, quae nunc increbruit Ci., certa vivendi d. Ci., mores et disciplinam avi imitari Ci. značaj in navade, barbariam ex Gaditanorum moribus disciplināque delere Ci. iz navad in načina življenja, meretricia d. Ci. načela vlačuge, d. sacrificandi L. obred, Macedonum regum, Persarum Cu., tenax disciplinae Cu. trdno zvest načinu svojega življenja, novitas incognitae disciplinae Vell., d. publica Icti., Eccl. javni red, redarstvo; v pomenu politika: eādem disciplinā uti Pl., nam disciplina est eis adnumerarier ancillas primum … Ter., disciplinae sanctitas L. poštenost politike; occ. državni red, ustava, ustavna ureditev: d. rei publicae, Lycurgi, Lacedaemoniorum Ci., d., quam a maioribus accepimus Ci., disciplinam dare Ci., d. civitatis Sen. ph., earum civitatum severissima d. T. — Soobl. discipulīna -ae, f: Pl.
  • disciplínski of discipline; disciplinary

    disciplínski primer disciplinary offence
    hud disciplínski prestopek a serious breach of discipline, a serious infringement (ali infraction) of discipline
  • discors -cordis (dis in cor)

    1. nesložen, needin, navzkrižen, sprt s kom, prepirljiv: discordes homines Ci., animi V., civitas secum ipsa discors L., civitas ad alia discors, in uno consentit L., animus cum matre discors T., vexillarii discordium legionum T. upornih legij; z dat. (s kom): d. sibi O., patri Vell., Floro T.; oxymoron: rerum concordia discors H. ali discors concordia O. (o sovražnem vzajemnem delovanju elementov), symphonia discors H. neskladna skladnost; enalaga sovražen, protiven, nasproten: discordia arma V., d. venti V., O., Sen. ph., ipsa sibi discors favilla O., elementi natura Cu.

    2. pren. različen, neenak, navzkrižen, nasproten = nasprotujoč si: homines discordes moribus et linguis Cu., d. vesania H., fetus O. dvojne podobe (zgoraj bik, spodaj človek), ora sono discordia signant V. zaznavajo različno izgovarjanje, tam discordia inter se responsa L., tam discors inter se iunctura corporum Sen. ph., aestus marini tempore discordes Plin. v različnih časih nastopajoče. — Soobl. discordis -e: Pomp. ap. Prisc.
  • discretion [diskréšən] samostalnik
    preudarnost, opreznost, previdnost; takt, obzirnost; razsodnost, preudarek; molčečnost; pooblastilo, upravičenost

    at (ali upon, on) discretion poljubno, po mili volji
    to surrender at discretion vdati se na milost in nemilost
    years of discretion odrasla doba
    to use one's own discretion ravnati po lastnem preudarku
    to act with discretion obzirno ravnati
    to leave a wide discretion dopuščati veliko svobodo dejavnosti
    discretion is the better part of valour opreznost je boljša od hrabrosti
    within one's own discretion po lastni preudarnosti
  • discurrō -ere -currī, redko -cucurrī, -cursum

    I. intr. razteči (raztekati) se, razkropiti se, razpršiti se, obrniti (obračati) se, (s)kreniti,

    1.
    a) o osebah, poseb. voj.: discurrēre pares (v enakih vrstah) V., paribus discurrere equis Val. Fl., discurrere ad portas V., L., in muros V., ut in muris armata civitas discurreret C., discurrere circa vias, circa deûm delubra, ad praedam, ad rapiendas virgines L., ad arma L., Cu., in cornua L. ali in cornu Cu. razdeliti se, in latera Front., in omnes partes Auct. b. Alx., in duas partes Iust.; s sup.: discurrere praedatum Romam L.; brezos.: in muros totā discurritur urbe V., ad diripiendam urbem discursum L., ad suffragium ferendum in tribus discursum est L., ad arma discursum T.
    b) pren. (o stvareh): multae venae per id discurrunt Cels., diversa ruens septem discurrit in ora (Nilus) V. se deli v sedem rokavov, Nilus … per totam discurrit Aegyptum Sen. ph.; (o abstr.): fama totā urbe discurrit Cu. se širi, totum discurrens fama per orbem Lucan., secta bipartito cum mens discurrit utroque O. se obrača na obe strani.

    2. sem in tja tekati, dirjati, jezditi, voziti se: per cerea castra V. (o čebelah), per omnes silvas O., huc atque illuc Petr., per Baianum sinum equis Suet., ultro citroque Amm. gor in dol pluti, križariti po morju; (o stvareh): discurrunt per vias urbis munera Tib., septem sola discurrere (hodijo svojo pot), cetera haerere Sen. ph. (o zvezdah), incerto discurrunt sidera motu Lucan., per varia discurrere Amm. (o ladjah).

    — II. trans.

    1. preteči, preleteti (preletavati), skozi hiteti: Gallias Amm., flumen ultro citroque Amm. križariti po reki (rekah), tramite discurso, discursis itineribus magnis Amm.

    2. pren. povedati kaj, govoriti o čem: super quo … nunc pauca discurram Amm.
  • discursus -ūs, m (discurrere)

    1. razkropitev, razbežanje: eos (funes) acri raptavere discursu Amm., magno clamore discursuque fugae se mandant Hirt., ne quis in discursu militum impetus in castra fieri posset L., timens, ne … contineri ab discursu miles avidus praedae non posset L., subito discursu terga cinxerant equites T. naglo so krenili na obe strani in od zadaj napadli; occ. korakanje na vse strani (o četah): Fabii vallem latis discursibus implent O., discursus hostiles Amm., hostium Sid.; (o stvareh) razlivanje: macularum, venarum (žil v rudi) Plin.

    2. tekanje (letanje) sem in tja: discursus amicorum Q., totius diei Q., media campi covinnarius et eques strepitu ac discursu complebat T. sredi polja sta … hropeč sem in tja dirjala, iste inanis discursus (po mestu) Plin. iun.; (o kandidatih za častne službe): Mart., Iuv., Plin. ep.; (o živalih): Lact., lupi (piscis) O., Plin., formicarum Sen. ph.; (o stvareh): libero inter ordines discursu praetervecta (navis) L. ki svobodno (neovirano) pluje mimo, discursus telorum Val. Max. ali ignei spiritus … discursūs Plin. iun. šviganje, stellarum iste discursus Sen. ph. obtek.

    3. pren. govorjenje o čem: Cod. Th.
  • discus -ī, m (gr. δίσκος)

    1. kamnita ali kovinska okrogla plošča, disk = v sredini debelejši, večinoma prevrtan kolut, ki se je zalučal v kako smer: Pl., Pr., Stat., seu te discus agit, pete cedentem aëra disco H., certamen disci O.; preg.: qui discum audire quam philosophum malunt Ci. ki rajši slišijo vršeči disk kakor govorečega filozofa = ki se rajši igrajo kakor ukvarjajo s čim resnejšim.

    2. pren.
    a) servirni krožnik, pladenj: Ap., Lamp., Prud.
    b) kolut ali medenica za dajanje znamenj: discus crepuit Fr.
    c) na okrogli plošči stoječa sončna ura: Vitr.
  • discussion [diskʌ́šən] samostalnik
    razprava, pretresanje, diskusija
    hudomušno naslajanje, užitek

    to enter into (ali upon) discussion spustiti se v pogovor
  • discutiō -ere -cussī -cussum (dis in quatere)

    1. razbi(ja)ti, razrušiti (razruševati), (raz)drobiti: Auct. b. Alx., Iuv., Sil., dentes Luc. ap. Non., ne saxa ex catapultis latericium discuterent C., deûm delubra suasque discutit … fulmine sedes Lucr., columna rostrata … tota ad imum fulmine discussa est L., tribus arietibus aliquantum muri discussit L., tempora (senci) discussit … malleus ictu O., saxo discutit ossa O., ossa discussi oris (lobanje) O., discussa nubes O. razdeljen, raztegnjen, cassis discussa Cu.

    2. razgnati (razganjati), pregnati (preganjati), razpustiti (kak zbor), odpraviti (odpravljati): nefarios (nocturnos) coetūs L., discusso Boeotico concilio L., discutere gladio et caede comitia Vell., umbras Lucr., V., caliginem L., Cu., tenebras O., discussā nocte Lucan., discutere nebulam Plin., e se favillam Plin. na vse strani razpihovati, fluctus Mel., fortiter claustra Petr., nivem C. na obeh straneh skidati, toda: nix discussa (sc. sole) Cu. raztopljen, skopnel, discussā nive Val. Fl.; occ. (voj.) sovražnika razkropiti, razpršiti: Cato discutit Etruscos, Gabinius Marsos Fl., hostiles turmae gravi sunt repulsā discussae Amm.; pren.
    a) pregnati (preganjati), odpraviti (odpravljati): discussa est caligo Ci., discutienda sunt ea, quae obscurant Ci., discutere animi tenebras Lucr., ut primum discussae umbrae et lux reddita menti V., fallaciarum nube discussa Amm.
    b) kakšno telesno ali duševno stanje pregnati (poseb. medic.), odpraviti, znebiti se česa, otresti se česa: purā somnum sibi lymphā Pr., animi corporisque soporem (zaspanost), ebrietatem Cu., Petr., Plin., crapulam Plin., crapulam cum somno Ap., unctione sudorem Sen. rh., mentis error discutitur, si … Col., discutere morbum, febrem, febrem somno, aliquid medicamentis, reliquias morbi Cels.

    3. pren.
    a) pregnati = odpraviti, odstraniti, odvrniti, spodnesti, izničiti, ubraniti, razdreti, podreti (npr. namero), zatreti, pass. tudi = razbiti se, razdreti se: periculum L., periculum consilio Ci., caedem Ci., omnem cunctationem eius Ci., eorum advocationem manibus, ferro, lapidibus Ci., eorum captiones Ci. ali crimen Q. spodbijati, ovreči, eam rem L., destinata (acc. pl.) fortuna discussit Cu. je spodnesla, discutere condiciones pacis Vell., gliscentem in dies famam fors discussit T., proditionis consilia discutere Iust., res consensu patrum discussa est L. se je razbila.
    b) preiskovati, razpravljati, preudarjati, pretresati: somnii verba Macr., parabolarum … iam discussa quaestio est Tert. — Adv. komp. pt. pf. discussius natančneje: M.
  • disease [dizí:z] samostalnik
    bolezen

    occupational (ali industrial, trade) disease poklicna bolezen
  • disertacija samostalnik
    1. (znanstveno delo) ▸ disszertáció, értekezés
    napisati disertacijo ▸ disszertációt megír
    Če se ugotovi, da disertacija ni rezultat lastne ustvarjalnosti in dosežkov, se lahko odvzame. ▸ Ha kiderül, hogy a disszertáció nem saját eredményeket tartalmaz, akkor visszavonható.
    Profesorju sem dala osnutek svoje disertacije in prva poglavja. ▸ Átadtam a professzoromnak az értekezésem vázlatát és az első fejezeteket.
    Sopomenke: doktorat
    Povezane iztočnice: doktorska disertacija

    2. lahko izraža negativen odnos (daljše delo ali govor) ▸ értekezés, disszertáció
    Poznal sem tudi ljudi, ki so pisali prave male disertacije v zvezi z možnostmi razvoja turizma v Celju. ▸ Ismertem olyan embereket is, akik igazi kis disszertációkat írtak a turizmusfejlesztés lehetőségeiről Celjében.
    Odgovor na to vprašanje bi bil zaradi obširnosti lahko prava mala disertacija. ▸ A kérdésre adott válasz a terjedelme miatt akár egy kis disszertáció is lehetne.
    Pri mizi pa bo razvil celo disertacijo o dietah, kalorijah, seveda če mu boste dovolili govoriti. ▸ Az asztalnál majd értekezést tart a diétákról, a kalóriákról, persze csak ha ön hagyja, hogy szóhoz jusson.
  • diseur, euse [dizœr, öz] masculin, féminin pripovedovalec, -lka; deklamator, -rka; familier brbljač, -čka

    beau diseur lepobesednik
    fin diseur izvrsten deklamator; spreten kramljalec ali pripovedovalec
    diseureuse féminin de bonne aventure vedeževalka
    diseur d'horoscope vedeževalec iz zvezd
    diseur de bons mots dovtipnež