Franja

Zadetki iskanja

  • dēportō -āre -āvī -ātum

    1. dol (za)nesti (zanašati), dol nositi, dol spraviti (spravljati): Indus … magnam … vim seminum secum … dicitur deportare Ci. nosi baje z vodo … , ut omne argentum statim ad mare ex oppido deportaretur Ci., quae (naves) priorem partem exercitus eo deportaverant C., infestatur (Elymais) et serpentibus, quos flumina deportant Plin., quoniam (oleum) mitiget naturam asperam (maris) lucemque deportet Plin. in luč dol spušča.

    2. odnesti (odnašati), odvesti (odvajati), odpraviti (odpravljati): in castra frumentum C., omnia sua (sc. navibus) C., sua omnia … partim Salamina, partim Troezena deportant N., ossa eius in Cappadociam ad matrem … deportanda curarunt N., d. decumas ad aquam Ci., ad fructus deportandos onerariam navem comparare Ci., signa e Graecia domum suam d. Ci., Agyrio vasa Syracusas deportata sunt Ci., Pleminium legatum vinctum Romam d. L., saucios suos iubet in plostris deligatos (ko so bili obvezani) Adrumentum deportari Auct. b. Afr., d. a Munda materiem illo Auct. b. Hisp., corpus a Nola Bovillas usque Suet., exercitum Iust.

    3. occ.
    a) (iz province ali kake osvojene dežele) kaj s seboj ali domov prinesti (pripeljati): non te ex Sicilia litteras in Verrem deportare velle Ci., cedo tabulas! non deportavi Ci., aliud nihil ex tanta praeda domum suam d. Ci., eos testes deduxi (sem [s seboj] semkaj pripeljal) et eas litteras deportavi (sem [s seboj] semkaj prinesel), ut … Ci., nihil aliud de hac provincia nisi illius benevolentiam d. Ci., aliquod … ex Asia deportatum flagitium ac dedecus Ci., ut diceret frustra se triumphum tertium deportaturum fuisse, nisi … Ci. da bi si zastonj prinesel zmagoslavje, da bi zastonj dosegel zmagoslavje, ex Hispania triumphum deportavit N., victorem exercitum deportavit Ci. je domov pripeljal, si deportandus exercitus victor ex Africa esset L., in trierem (po drugih triremem), quae ad eum erat deportandum missa, ascendit N., d. laurem T., quam (gloriam) ex illis gentibus deportaverat Cu., solacia suis pro auxiliis deportant Iust. prinesejo domov.
    b) (poklas.) koga dosmrtno v pregnanstvo (na kak oddaljen in pust kraj, poseb. na kak otok) odpraviti (pregnati); deportatus je izgubil državljanstvo in vse imetje, relegatus je oboje obdržal: Ulp. (Dig.), ut liberti quoque … Italiā deportarentur T., Vibius Serenus … de vi publica damnatus … in insulam Amorgum deportatur T., rei deportati Q., deportatus in Aegyptum Iust.
  • dēpōscō -ere -popōscī (—)

    1. nujno zahtevati ali terjati kaj, nujno prositi kaj: Val. Fl., Sil., Plin. iun., Front., id non modo non recusem, sed etiam appetam atque deposcam Ci., certas sibi deposcit naves Domitius C., numquid ego a te magno prognatum deposco consule cunnum … ? H., votis d. poenam Lucan. živo želeti, d. poenam in se ultro, supplicium, suam caedem, pugnam, ludos Suet.; z dvojnim acc.: ad commune bellum Pompeium imperatorem d. Ci.; v pass. skladu: unum ab omnibus sociis et civibus ad id bellum imperatorem deposci atque expeti Ci.; brez acc.: nobis de proelio cogitandum (est), sicut semper depoposcimus C., omnibus pollicitationibus ac praemiis deposcunt, qui belli initium faciant C.; pren. (o neživem subj.): talia loca lentos deposcunt calamos O. zahtevajo, potrebujejo.

    2. occ.
    a) (opravljanje kake službe, izvršitev kakega posla) zase zahtevati, izgovoriti si: tum tuus pater … illam sibi officiosam provinciam depoposcit Ci., tene … potissimum tibi partes istas depoposcisse, ut … ? Ci., video, … quis sibi has urbanas insidias caedis atque incendiorum depoposcerit Ci., sibi id muneris d. C., d. asperrima ad laborem L., consulatum sibi, primas sibi partes, partes sibi tuendas, coloniam tutandam Suet.
    b) koga izročitev zahtevati, zahtevati, da se kdo izroči, npr. v kaznovanje, smrtno kazen, pogubo: cum me unum omnes deposcerent Ci., d. auctorem culpae L., Hannibalem L., Iust., ad Cloeliam obsidem deposcendam, ad ducem deposcendum L., d. ducem Lucan., studiisque ardentibus ausum talia deposcunt O., quosnam populos deposcat hiatu Sil.; z določili (čemu?): hunc tota Asia deposcit ad supplicium Ci., Gutruatum ad supplicium depoposcit Hirt., regum amicos ad mortem d. C., ducem in poenam foederis rupti d. L., centurionem illa morti deposcit T., summissis, qui … ad poenam deposcerent Suet.; podobno: Caelii adulescentia ad mulieris delicias deposcitur Ci.
    c) borilsko koga na dvoboj poz(i)vati, za nasprotnika si vzeti: deposcant haec (familia) Volscos sibi, illa Aequos L., Persen simul et Minyas deposcimus hostes Val. Fl.
  • déposer [depoze] verbe transitif odložiti, odlagati; sneti; položiti, odstaviti; vložiti; prijaviti (patent); commerce deponirati; vplačati; dati v shrambo; juridique izpovedati, pričati; verbe intransitif tvoriti usedlino

    se déposer usesti se
    déposer de l'argent (à la banque) vložiti denar (v banki)
    déposer les armes položiti orožje
    déposer son bilan napovedati konkurz
    déposer dans la boite aux lettres vreči v poštni nabiralnik
    déposer sa charge odložiti svojo službeno mesto ali funkcijo
    déposer quelqu'un de sa charge odstaviti koga z njegovega službenega mesta
    déposer d'un fait pričati o neki stvari
    déposer en faveur de l'accusé izpovedati v obtoženčevo korist
    déposer en nantissement zastaviti
    déposer le masque sneti krinko (figuré)
    déposer quelque chose aux pieds de quelqu'un komu kaj pred noge položiti
    déposer des parachutistes odvreči padalce
    déposer à la poste (pri)nesti na pošto, oddati na pošti
    déposer un souverain odstaviti vladarja
    déposer sa veste odložiti suknjič
    déposer un tableau, des rentures sneti sliko, tapete
    déposer quelque chose au vestiaire, à la consigne odložiti kaj v garderobi, oddati kaj v shrambo v garderobo na postaji
    défense de déposer des ordures! odlaganje smeti prepovedano!
  • dēpōstulō -āre nujno zahtevati (zaprositi, izprositi): sibi auxilia Auct. b. Hisp., sibi martyria Tert.; occ. zahtevati, da se koga kaznuje ali usmrti: Tert.
  • dēprecor -ārī -ātus sum

    I.

    1. za odvrnitev kakega zla prositi, kaj, koga proseč (s prošnjami) odvračati: d. periculum C., in deprecandis amicorum aut periculis aut incommodis N., d. mortem C., non mortem neque aerumnas S., saepe precor mortem, mortemque quoque deprecor idem O., d. virgarum vim Ci., ab sese calamitatem, iustam patriae querimoniam a se, ignominiam a familia Ci., ad deprecandam ignominiam L., d. iram senatūs L. ali illorum iratos animos Ci. s prošnjami potešiti, hoc unum deprecor O. prosim te, da edinole od tega odstopiš, lecto te deprecor uno Pr., d. poenam Cu., Suet., praecipiendi munus Q. proseč (= vljudno) odkloniti, deprecante populo T.; brahilogija: postquam (legati) errasse regem … deprecati sunt (= deprecandi causa dixere) S. ko so poskusili to odvrniti, češ, kralj se je zmotil. - Pt. pf. s pass. pomenom: deprecati belli remissio Iust. s prošnjami odvrnjene vojne.

    2. za koga, za kaj (živo) prositi, koga milosti prositi, (za)prositi: pro amico, pro civi, pro reditu Ci., pro se Vell., ei misericordiam me deprecante tribuatis Ci. na mojo priprošnjo, quem enim deprecarere, cum omnes essent sordidati Ci., d. numina versu Petr., superos Val. Fl., senatum ac principem T.; z nikalnim finalnim stavkom: deprecor, ne irascatur Ci., unum petere ac deprecari: … ne se armis despoliaret C., d. patres, ne festinarent L., deprecatus … senatum, ne maiestatis crimina tractarentur T.; za nikalnico s quominus ali quin: neque illum se deprecari, quominus pergat L., nihilum deprecans, quin privatus iterum in se saeviret L., nec deprecor, quin sic existimetis Ap.; z dat. osebe, za katero se prosi: d. seni, ne vapulet Pl.; abs.: arma deponat, roget, deprecetur Ci., legatos deprecandi causā ad Caesarem mittunt C., equidem merui, non deprecor V., XXX oratoribus missis ad deprecandum Cu. Pt. pf. deprecatus 3 s pass. pomenom = zaprošen: deprecato summo numine Ap.

    — II. koga ali kaj izprositi, priprositi, česa prositi; z acc. personae: non ego meis ornatum beneficiis a vobis deprecor, iudices, sed custodem salutis meae Ci., te assiduae lacrimae C. Marcelli, fratris optimi, deprecantur Ci.; z acc. rei: pacem deprecari Ci., d. fratris salutem a populo Romano Ci., quam multorum hic vitam est a L. Sulla deprecatus Ci., vitam sibi d. Auct. b. Afr., cum vitam etiam per ubera materna deprecaretur Iust., auxilium supplices deprecantur Iust., belli prosperos eventus deprecantes Iust., paucos dies exsolvendo donativo d. T.; s pozitivnim finalnim stavkom: deprecatus est eum … sepulturae traderet Hyg., nec deprecaturi sumus, ut crimen hoc nobis condonetis Ci., dispensatorem deprecari, ut servo poenam remitteret Petr., deprecabatur eum, ut imponat illi manum Vulg.; z inf.: non deprecor hosti servari Lucan., nec deprecor umbram accipere Stat.; z ACI: lumen oculorum divinitus sibi servari deprecatur Aug. živo prosi.

    — III.

    1. obr. preklinjajoč (zaklinjajoč) izreči (izrekati): uxor … diras devotiones in eum deprecata Ap.; pren. zakletve zoper koga izreči, koga zaklinjati: deprecor illam adsidue Cat.

    2. voliti = komu kaj želeti: Pyrrho et Samnitibus eam sapientiam Val. Max.

    Opomba: Act. soobl.: orabunt, deprecabunt in hac domo It. ap. Aug.
  • dēprehendō -ere -prehendī -prehēnsum in dēprēndō -ere -prēndī -prēnsum (decomp.)

    1. zgrabiti, prestreči, (od)vzeti, prijeti: tabellarios Ci. ep., naves, internuntios, multos in agris, deprensus ex itinere … praefectus fabrum C., ut in ponte Mulvio per insidias Allobrogum comitatus deprehendant S., Lentulus … aliique … deprehensi S., consules ad deprehendendos legatos coniuratosque profecti L., litterae … deprehensae L., primo deprendere morsu Iuv., veram deprendere messem Iuv., non restiterunt, sed deprehensi sunt T.; pren. (o stvareh, poseb. o nevihti, viharju) = zajeti, doseči: nubilus Aegaeo deprendit in aequore navim auster O., si quos ille ventus … deprendit Cu., viderunt, quos … illa tempestas deprehendit Plin. iun., reducta libertas rudes nos et inperitos deprehendit Plin. iun.; pass.: quaecumque in eo tum sint deprensa navigia Lucr., ego … Argolico mari deprensus V., ortu convivia solis deprensa Sil.

    2. nenadoma dobiti, najti: nummos in circo, pilorum multitudinem, venenum Ci., de gladiis ac sicis, quae apud ipsum erant deprehensa Ci., d. piscem in ulmo O., patris reliquias Val. Fl., aliquem occisum Suet., patriobrutum aquis ignem Fl.; occ. koga presenetiti, na koga naleteti; koga zasačiti, zalotiti: d. perterritos C., hostes Ci., C., ubi mors deprenderat O., non ex praeparato locutus est, sed subito deprehensus Sen. ph., agendi subita necessitate deprehensi Q.; dolis ego deprensus sum Pl., domi Caesaris percussor deprehensus cum sica Ci., qui in adulterio deprenditur Ci., in aliquo manifesto scelere deprehensus Ci., in maximo scelere tantis civibus deprehensis S., pro speculatore deprehensus L., deprendi miserum est H., cruribus haec metuat, doti deprensa H., totiens deprensus (sc. in adulterio) maritus O., cum adulteram deprehensam occidisset Q., in adulterio deprehensos occidit Q., nihil est audacius illis deprensis Iuv., Agricola, nuntio affectati a Vespasiano imperii deprehensus … est T. (= necopinatus nuntius … eum assecutus est), lixa quidam … noctu deprehensus est cultro venatorio cinctus Suet., in scelere deprehensa, deprehensus cum sociis Iust.; z acc. rei = odkriti, razkrinkati, zaslediti: coniurationem Ci., furta O., Philotae scelus Cu., mandata de nece sua Suet., mendacia Vop.; pass.: deprensa culpa Val. Fl., cum res furtiva in domo deprehensa sit Q., fraude deprehensā Suet.

    3. v stisko spraviti (spravljati): campi deprehendēre paucitatem Cu., d. parva animalia Q. ali volucres iaculis Sil. ubijati, streljati; pren. (pt. pf.) deprehensus 3 v stiski, v zadregi: se deprehensum negare non potuisse Ci., testes deprehensi Q.

    4. pren.
    a) puer, deprende parentem Stat. skušaj doseči očeta (s posnemanjem).
    b) duševno najti, z duhom doseči, spozna(va)ti, odkri(va)ti, zazna(va)ti, opaziti (opažati): res magnas saepe in minimis rebus Ci., ut tota res a vobis manifesto deprehenderetur Ci., d. curas in pectore O., in feris deprensa (est) potentia morbi O. se je pojavila, d. conscientiae notas in ore Cu., gemmas falsas Plin., Pollio deprehendit in Livio Patavinitatem Q., id in iure facile deprehenditur Q., quod in epistolis Augusti deprehenditur Q., d. gaudia Iuv., mentes Suet.; z ACI: species vero … diversas esse facile est deprehendere Q., iam eos deprehendes initiasse ritus omnium religionum Min.; pesn.: si me stultior ipso … deprenderis H. če se izkažeš.
  • deprimíran depressed; downcast

    biti deprimíran to be in poor (ali low) spirits; to feel sorry for oneself
    bil je videti skrajno deprimíran he looked utterly depressed
  • depth [depɵ] samostalnik
    globina, prepad; intenzivnost
    poetično morje; sredina; skrajnost

    in the depth of despair skrajno obupan
    in the depth of winter sredi zime
    depth charge (ali bomb) globinska bomba
    to be out of one's depth ne doumeti česa
    I am beyond (ali out of) my depth to presega moje moči, tega ne zmorem
    moulded depth globina prostora
    in depth v globino
    to go (ali get) out of one's depth zgubiti tla pod nogami
  • dēputō -āre -āvī -ātum

    I. odrez(ov)ati, obrez(ov)ati: Ca., Col., umbras (senčnate veje) O.

    — II. pren.

    1. natančno (pre)ceniti, za kaj odločno imeti, (komu) kaj v kaj šteti: vide si hoc utibile magis deputas Pl., d. aliquem malo quovis dignum Ter., operam alicuius parvi pretii Ter., omne id deputare esse in lucro Ter., d. aliquem esse hebetem aeque ac pecus Acc. ap. Ci., aliquid delicto (dat.) Tert.

    2. v pozni lat.
    a) koga (kaj) za kaj, za koga nameniti (namenjati): Aur., Vop., vaccas steriles aratro Pall., milites obsequiis ali ad obsequia (za službovanje) Veg., vectigalia civitatibus Lamp. odmeriti.
    b) da(ja)ti, prepustiti (prepuščati): patrimonia sua mimis Vop.
    c) kot krivdo pripisovati komu kaj = koga česa kriviti: aliquid deo Eccl.
  • dēpuviō -īre ali dēpuvō -ere, -pūviī ali -pūvī (sor. s pavīre) pretepsti, našeškati, premikastiti: aliquem ad necem Naev. fr., Depuvere caedere Lucilius: „Palmisque misellam depuvit me,“ id est verberavit me, quod ipsum ex Graeco ἀπὸ τοῦ παίειν P. F.
  • dērādō -ere -rāsī -rāsum (o)strgati, (o)drgniti, (z)gladiti: Cels., de virga lauri Ca., humorem Plin., ceram Gell., poëta nomen urbis … ex carmine suo derasit Gell., cunctis margo derasus Plin. iun. gol.; d. capillum ex capite Gell. ali samo caput d. Plin., Gell. lase ostriči.
  • déranger [derɑ̃že] verbe transitif motiti; v nered spraviti; figuré zavesti na stranska pota; povzročiti motnje (quelque chose na čem); pokvariti (želodec); o-, razmajati; (familier)

    être dérangé imeti drisko
    se déranger priti v nered, zapustiti svoje mesto, svoje delo; vieilli iti na stranska pota; pustiti se motiti, narediti prostor (komu, za koga)
    déranger une personne motiti koga pri delu ali pri počitku
    déranger les projets de quelqu'un komu načrte prekrižati
    le temps est dérangé vreme se je pokvarilo
    il a le cerveau, l'esprit un peu dérangé on je malo duševno zmeden
    ce repas lui a dérangé l'estomac ta obed mu je pokvaril želodec
    ne vous dérangez pas! ne pustite se motiti! ne dajajte si truda!
    excusez-moi de vous déranger, si je vous dérange oprostite mi, da, če vas nadlegujem, motim
  • dēripiō -ere -ripuī -reptum (dē in rapere) odtrgati, iztrgati, s koga, s česa (s)trgati, iz (s) česa vzeti, jemati: dereptus cortex O.; z dat. personae: quod pertineat ad usum, alteri deripere Ci., spolia occisis derepta Latinis V., spolia … Romanis derepta T., dereptae viris … exuviae Sil., blandae derepta monilia divae Val. Fl. Od kod? s (iz) česa? z abl.: d. tergora costis V., ensem vaginā V., izdreti, cola tectis V. sneti, amphoram horreo, lunam caelo H., pignus dereptum lacertis, signa … derepta Parthorum superbis postibus H., plaustro derepta nurus Val. Fl., quem (praefectum castrorum) dereptum vehiculo sarcinis gravant T., derepta monilia collo, ore derepta frena Sil., arma d. templis ali pugnantum dextris Sil.; s praep.: amicam de ara d. Pl., qui me capillo hinc de curru deripit Pl., de manu Cereris Victoriam d. Ci., membranae summo de corpore rerum dereptae Lucr., serta de sanctis deripuisse focis Tib., a pectore vestem d. O., ferrum a latere deripuit (ali diripuit) T., d. velamina ex humeris O., deos e caelo Tib. Pren. komu kaj (od)vzeti: misero omnia vitae ornamenta Ci., quantum de mea auctoritate deripuisset Ci. za kolikor je bil zmanjšal.
  • dernier, ère [dɛrnje, ɛr] adjectif zadnji, poslednji; skrajni; pretekli; prejšnji

    du dernier zelo, skrajno
    c'est du dernier ridicule! to je skrajno smešno!
    jusqu'au dernier do poslednjega moža
    la dernière année zadnje leto
    l'année dernière preteklo leto
    l'an dernier lani
    ces dernières années (ta) zadnja leta, v zadnjih letih
    la dernière des créatures najbolj zavrženo bitje
    le dernier des imbéciles comprendrait cela največji tepec bi to razumel
    en dernière analyse konec koncev
    (familier) le dernier des derniers najbolj zavržena oseba
    en la dernière extrémité v skrajni sili
    aux dernières extrémités do skrajnosti
    en dernier (lieu) nazadnje, na zadnjem mestu, na koncu, končno
    faites ce travail en dernier to delo opravite na koncu!
    dernière heure (figuré) zadnja poročila
    le dernier cri, le dernier mot najnovejše, najpopolnejše (v svojem žanru)
    le dernier jugement (religion) poslednja sodba
    le dernier soupir trenutek smrti, zadnji zdihljaj
    le dernier venu zadnji prišlec
    une question de la dernière importance skrajno važno vprašanje
    marchandise féminin de dernière qualité, de dernier ordre blago zadnje, najslabše kakovosti, vrste
    arriver bon dernier nazadnje priti
    avoir le dernier mot imeti zadnjo besedo
    dépenser jusqu'à son dernier sou do zadnjega dinarja vse potrošiti
    être du dernier bien avec quelqu'un biti s kom zelo dober, intimen prijatelj
    Paul est son dernier Pavel je njegov najmlajši sin
    être habillé à la dernière mode biti oblečen po zadnji modi
    mettre la dernière main à un travail dovršiti delo, opraviti končne popravke ali retuše na delu
    rendre le dernier soupir izdihniti, umreti
    rendre les derniers devoirs à quelqu'un izkazati komu poslednjo čast (na pogrebu)
    la dernière fois zadnjikrat
  • dērogātiō -ōnis, f (dērogāre) delno preklicanje ali razveljavitev zakona, omejitev zakona: Ci., Corn.
  • dērogātōrius 3 (dērogātor) na delno razveljavitev ali omejitev zakona nanašajoč se = razveljavitven, omejitven: edictum Dig.
  • derogatory [dirɔ́gətəri] pridevnik (derogatorily prislov)
    škodljiv; poniževalen; neugoden; kršilen

    to be derogatory to škodovati komu ali čemu
    derogatory to o.s. nevreden sebe
  • dérouiller [-ruje] verbe transitif očistiti od rje; figuré na praviti zopet gibčno, okretno, razgibati; ugladiti; populaire na-, pretepsti; verbe intransitif biti tepen, dobiti batine

    dérouiller un canon de fusil očistiti puškino cev od rje
    se dérouiller les jambes en marchant razgibati si noge s hojo
    (populaire) dérouiller la gueule à quelqu'un komu gobec razbiti
    il s'est fait dérouiller premikastili so ga
    qu'est-ce qu'il a dérouillé! ali jih (= batine) je dobil!
  • dêrviš dervish

    plešoči dêrviš dancing (ali whirling) dervish
    tuleči dêrviš howling dervish
  • désarmer [dezarme] verbe transitif razorožiti (tudi figuré), orožje iz rok zbiti (quelqu'un komu); zapeti (strelno orožje); figuré pomiriti, potolažiti; ganiti; marine razpremiti (un navire ladjo); verbe intransitif položiti orožje, razorožiti se; figuré dati mir, popustiti, odnehati, ukloniti se

    désarmer la colère, la haine pomiriti jezo, sovraštvo
    désarmer un fusil zapeti ali izprazniti puško
    sa haine ne désarmera jamais njegovo, njeno sovraštvo ne bo nikoli prenehalo