dētegō -ere -tēxī -tēctum
1. streho čemu vzeti (jemati) = kaj odkri(va)ti, razkri(va)ti: villam Pl., aedem L., aedes Iovis detecta prolabitur N., Caci detecta regia V.
2. odkri(va)ti, razkri(va)ti, razgaliti (razgaljati): artus et grandia d. ossa O. (toda: ossa Capyis d. Suet. izkopati), detecti nervi O., d. vulnus Cels., puer detectus caput (grški acc.) V. = capite detecto Suet. razoglav, detecta corpora T., strictum vaginā d. ensem Sil. (goli) meč potegniti; pren.: quia fieri possit, ut (illa) patefacta et detecta mutentur Ci., iam iuga montium detexerat nebula L. je bila dala videti; šalj. = sneti: detegetur corium de tergo meo Pl., tempestas mea, quae mihi modestiam omnem detexit, tectus quā fui Pl.; aliquem perdere, detegere Turpilius fr. kožo sneti s koga = sleči, oskubiti ga.
3. pren. odkri(va)ti, razode(va)ti, na dan spraviti (spravljati), obelodaniti, izda(ja)ti, ovaditi (ovajati): d. insidias, consilium L., detecta fraus L., d. culpam O., alicui intimos affectus suos Sen. ph., coniuratio detegenda Cu., d. coniurationem Catilinae, consilia coniuratorum Suet., iudicium animi sui T.; z odvisnim vprašanjem: neque quis esset ante detexit Suet.; refl. se detegere in med. detegi razode(va)ti se, izda(ja)ti se, ovajati se, (po)kazati se: mores se inter ludendum … detegunt Q., ex epistulis mutua malignitas detegitur T., formidine detegi T., trepidatione detectus Suet.; occ. koga zalotiti, zasačiti: pridie, quam Philotas detectus est Cu., in furto detectus Lamp.
Zadetki iskanja
- dēterior -ius, gen. -ōris, adv. dēterius, superl. dēterrimus 3 (komp. in superl. k *dēter(o), ki je komp. obl. iz dē = spodnji); v komp. = manj dober, slabši, hujši: Ter., Plin., Suet., Icti., via Pl., condicio, seges Ci., tempus ali status Ci. manj ugoden, vectigalia C., equitatu plus valebat, peditatu erat deterior N., forma Lucr., d. pars civium L. (politično) manj dobromisleči, aetas V., deterior post partum carne futura (murena) H., deteriorem fore, qui vicisset T.; kot subst. masc. slabši: deterior, deterior atque infirmior L., nec vera virtus … curat reponi deterioribus H. se v izprijencih ne da ponovno vzbuditi; kot subst. neutr. slabše: deteriora sequi O., ad deteriora pronus Cu. slabšemu naklonjen, deteriora succedunt Sen. ph.; in deterius na hujše, v (svojo) škodo, (komu, čemu) v škodo: in deterius inclinari Vell., aliquid in deterius mutare, augere T., in deterius referre T. tako, da se je hujše pokazalo; v superl. = najslabši, najhujši: homo deterrimus Ci., deterrimus mortalium ali deterrimi servorum T. največji malopridneži, is omnium pessimus deterrimusque est Gell. najhujši izprijenec; kot subst. neutr.: cogitare optima simul et deterrima Q., fortunae deterrima Ap. najbolj propadla drhal. — Adv. dēterius manj dobro, manj ugodno, slabše: nequi (ne qui) deterius huic sit quam quoi pessumest Pl., de malis Graecis Latine scripta deterius Ci., si placeant spe d. nostrā H., d. olet … herba H., nilō d. H. ali nihilō d. Asc. zato nič manj, d. interpretari T.
- dētēstor -ārī -ātus sum
1. obr.
a) komu kaj hudega od bogov prositi ali nadenj klicati, komu vse zlo (od bogov) želeti: in caput eorum d. minas periculaque L., deorum iram in caput infelicis pueri Plin. iun.
b) (bogove pozivajoč) prekleti (preklinjati): detestor exitum (belli civilis) Ci., omnibus precibus detestatus Ambiorigem C. na vse načine preklinjajoč, eum fratricidam detestans compellabat N., hostilique caput prece detestatur euntis O., causam auctoremque cladis d. T., indignam sortem populi Romani palam et clare d. Suet.; od tod dētēstandus 3 prekleman, preklet: memoria Val. Max., fraus T.; pt. pf. in inf. pr. s pass. pomenom: bella matribus (grški dat.) detestata H., in isto … coetu detestari Ap., ab omnibus detestari Aug.
2. pren. (slovesno) odvrniti (odvračati), odkloniti (odklanjati), proti čemu pričati, protestirati: ut a me … patriae querimoniam detester Ci., o di immortales, avertite et detestamini, quaeso, hoc omen! Ci., omnes memoriam consulatus tui, facta, mores … a re publica detestantur Ci., invidiae detestandae gratiā Ci.
3. jur.
a) slovesno odpovedati se rodu, izstopiti iz rodu (prim. dētēstātiō1 3. a)): Gell.
b) ob pozivanju prič (pred pričami) naznaniti (naznanjati): G. (Dig.). - dētrectō in (tudi v dobrih rokopisih) dētractō (dētrēctō, dētrāctō) -āre -āvī -ātum (frequ. in intens. glag. dētrahere)
1. čemu odtegovati se, od tod kaj odbi(ja)ti, odreči (odrekati), odkloniti (odklanjati), česa braniti se, komu, čemu upreti (upirati) se: militiam C., O., Fl., pugnam L., certamen L., T., proelium Iust., iuga V., taurus detrectat aratrum O., d. vincla pedum Tib., officia sua Q., imperium, munus Cu., iudicandi munus, imperata Suet., alicuius iussa (pokorščino), principem T., vim eius equos regentis (njegovo umetnost v dresuri konj) T.; abs.: num consulto detrectarent L., neque Hannibal detractavit L., partim tergiversantibus, partim aperte detrectantibus Suet.; neklas. in v pozni lat. z inf.: d. tutelam administrare Dig., dicere Arn.
2. zmanjš(ev)ati, manjšati, kratiti, v nič devati, omalovaževati: adversae res etiam bonos detrectant S. kratijo veljavo tudi dobrim (možem), invidia detrectat virtutes L., ingenium magni livor detrectat Homeri O., d. bene facta, laudes O., poëtas T.; z dat.: d. Pompeio (ali Pompeium) Fl.; abs.: detractare videbar O. - detrimental1 [detriméntəl] pridevnik (detrimentally prislov)
škodljiv, poguben
to be detrimental to s.th., s.o. biti škodljiv čemu, komu - dētrūdō -ere -trūsī -trūsum
1. dol pahniti (pehati), dol potisniti (potiskati), odpahniti (odpahovati), odriniti (odrivati): Teucri (Volscos) … detrudere (namreč z zidovja) contis V., aliquotiens detrusus (sc. de rostris) S. fr., impetu detrudere virum (sc. de ponte) L., impedimenta per praeceps L., Albani Hiberique … detrudere T. so trgali s konj. Kam? istoc maleficos Pl., hucine nos ad senem Pl., aliquem ad molas Pl., in pistrinum detrudi Ci., fulmine Phoebigenam Stygias detrusit ad undas V., hoc detrude caput sub Tartara telo (s strelo) V., sub inania corpus Tartara detrusum O., d. aliquem contis remisque in mare Suet. Od kod? z abl.: scutis tegimenta C. potrgati s … , naves scopulo V. od skale odriniti.
2. occ.
a) voj. sovražnika z njegovega položaja pregnati, spoditi: hostem finibus V., hostem in proclive Auct. b. Alx., levis armatura pulsa detrusaque L.; pren. (o neživih subj.): ex qua (arce) me nives, frigora, imbres detruserunt Vatinius in Ci. ep.
b) jur. koga z njegove posesti odriniti, pregnati: aliquem ex praedio vi, aliquem de saltu agroque communi vi Ci.
c) koga kam zagnati, zanesti: vi tempestatum Cythnum insulam detrusus T.
3. pren.
a) koga k čemu (pri)siliti, privesti, v kak položaj (po)gnati, spraviti, postaviti, koga do česa dovesti, pripeljati: qui … ad mendacitatem properent se detrudere Pl., aliquem ad id, quod facere possit, d. Ci., d. in luctum et laborem Ci. ep., necessitas nos ad ea detrusit Ci., d. eloquentiam in … angustas sententias Ci., ad necessitatem belli civilis d. T., a primo ordine in secundum, ex secundo in novissimum detrudi Suet.
b) koga (kot tekmeca) izpodriniti: detrudendi Domitii causā Suet.
c) koga poniž(ev)ati: cives in impiorum poenam d. Ci.
č) koga na silo od česa odvrniti: me de mea sententia d. Ci. ep.
d) kaj odgoditi, odložiti, preložiti: comitia in mensem Martium, comitia ad adventum Caesaris Ci. ep. - dēvertō, star. dēvortō, -ere -vertī (-vortī) -versum (-vorsum)
I. trans. act. proč (stran, kam drugam) obrniti, (s)kreniti: acies (čete) Lucan., aciem (pogled) Ap.; pren.: ventura fata suo cursu Lucan. tek usode preokreniti, fatalia Aur. določbe usode spremeniti, d. Magnum Lucan. odvrniti od njegovega namena. Večinoma med. dēvertor -vertī (z pf. act. dēvertī)
1. kam kreniti, obrniti se, s poti zaviti, s poti skreniti: domum devortar Ter., si qui Ebromago deverterentur Ci.; pesn.: iugis, qua nulla Castaliam (proti Kastaliji) molli devertitur orbita clivo V. se ne odceplja.
2. occ. na poti kje nastaniti se, (po)muditi se, osta(ja)ti, gostiti se: quopiam ad merendam Pl., extra portam huc in tabernam tertiam Pl., pro hospitibus ad amicos suos d. Ca. fr., in Pompeianum deverti Ci. ep., ut locum publice pararet, ubi deverteretur L., apud quos ipsis deverti mos esset L., in hortos, in quibus devertebatur Saturnus, pergunt T.
3. pren. k čemu zateči (zatekati) se: inferior virtute meas devertor ad artes O., quid ad magicas … deverteris artes? O., mutato repente consilio ad placidiora deverti Amm. ukreniti kaj blažjega.
— II. intr. act.
1. proč (stran) obrniti (obračati) se, s poti zavi(ja)ti, s poti (s)kreniti: ut deverterem (sc. viā) Ci. ep., cum perpaucis … viā devertit L., recto itinere lassi plerumque devertunt Q.; z označeno smerjo (s poti) kam kreniti, zaviti: devertere Massiliam Ci., in Pamphyliam, ab Ereto eo (tja), ab Aegypto in Africam Cu., Ravennam T., ad domum Gell.
2. occ. na poti kje nastaniti se, (po)muditi se, osta(ja)ti, gostiti se: d. ad cauponem, ad hospitem, domum regis hospitis, ad Albanum, ad (in) villam suam Ci., ad Terentiam salutatum Ci. ep., domum Charonis deverterunt N.; poklas.: d. in domo cuiusdam, in pago quodam apud aliquem Ap.
3. pren. (v govoru od predmeta) zaiti, zahajati, skreniti: Plin., redeamus illuc, unde devertimus Ci. ep., consulibus designatis (inde namque deverteram) L., ea, a quibus devertit oratio L., inde enim devertit oratio Cu., commemoratio, in quam … devertit Q. - dēvītō -āre -āvī -ātum česa ali čemu ogniti (ogibati) se, izogniti (izogibati) se: hoc malum Ter., illos fluctus Pl., procellam, dolorem, turpia Ci., letum Lucr., exiguum censum turpemque repulsam H., alterum vitium Sen. rh., suspicionem Suet.; z inf.: Sen. rh., Tert.
- devoir1 [dəvwar] verbe transitif dolgovati, biti dolžan; biti obvezan, morati; nameravati
ne pas devoir ne smeti
je ne dois pas ne smem
il me doit 100 francs dolguje mi 100 frankov
n'en devoir guère, rien (figuré) nič ne ostati dolžan
je lui dois d'être en vie dolgujem mu življenje
je me dois de le prévenir moja dolžnost je, da ga obvestim
il a dü se tromper, il doit s'être trompé moral se je zmotiti
devoir à Dieu et à diable, au tiers et au quart, de tous côtés povsod imeti dolgove, biti zadolžen
je dois partir demain nameravam odpotovati jutri
être dü à quelque chose biti dolgovan čemu, imeti vzrok v čem
cela lui est dü to on zasluži
sa réussite est due au hasard svoj uspeh dolguje slučaju
se devoir morati se posvetiti (à ses enfants svojim otrokom)
comme il se doit kot to treba
fais ce que dois, advienne que pourra (proverbe) stóri, kar je prav, in ne boj se nikogar! - devote [divóut] prehodni glagol (to)
posvetiti se; odrediti; žrtvovati
to devote o.s. to s.th. ukvarjati se s čim; vdajati se čemu - dēvoveō -ēre -vōvī -vōtum
1. božanstvu kot dar obljubiti (obljubljati), nameniti (namenjati), posvetiti (posvečevati), darovati, žrtvovati: Enn., Agamemnon cum devovisset Dianae, quod in suo regno pulcherrimum natum esset … immolavit Iphigeniam Ci., huic (Marti) ea, quae bello ceperint, plerumque devovent C., si quis gnatam pro muta devovet agna H., devota victima H.
2. occ.
a) bogovom (zlasti podzemnim) kot spravni dar posvetiti (posvečevati), smrti posvetiti, za smrt določiti, žrtvovati: pro re publica, … legiones auxiliaque hostium mecum deis manibus Tellurique devoveo L., quos sacerdotes ad mortem devovissent L., devota vita (Deciorum) Ci., devota corpora (Deciorum) L.; pogosto refl. se devovere kot spravni dar zaobljubiti se, žrtvovati se, smrti posvetiti se: tanta religionis vis fuit, ut quidam imperatores etiam se ipsos dis immortalibus … pro re publica devoverent Ci., quorum (superorum) se devovet aris V., d. se pro populo Romano legionibusque L., se pro patria Sen. ph.; šalj. (z namigovanjem na požrtvovalno smrt Decijev): qui (P. Decius) maiorum exempla persequens pro alieno se aere devovit Ci. se je žrtvoval.
b) orožje (za umor) posvetiti: sica quibus sacris devota sit nescio Ci., d. capulam Petr.
c) pri podzemnih bogovih prekleti (preklinjati): postquam … audivit … sacerdotes a populo coactos, ut se devoverent N., d. natum suum, suas artes, scelerata arma O., spiritum meum Petr., se Q., ducem hostilibus diris Fl., ubi … se … diris per omnium sacerdotum religiones devotum cognovit Iust.
č) podzemnim bogovom zaklinjati, začarati, uročiti: te traiectis Aeaea venefica lanis devovet O., num te carminibus, num te pollentibus herbis devovit … anus? Tib.
3. pren.
a) koga ali kaj komu (čemu) kot žrtev izročiti (izročati), preda(ja)ti, nameniti (namenjati), pogubi da(ja)ti, prepustiti (prepuščati), smrti posvetiti (posvečevati), žrtvovati: animam hostibus Acc. fr., vobis (za vas) hanc animam devovi V., d. pro alicuius salute spiritum Val. Max., alteri vitam debet, alteri devovet Sen. rh.; pass.: Phoenissa pesti devota futurae V., devota morti pectora H., Andromeda devota monstris marinis Pr., devotis omnium capitibus Cu., arma devota focis Mart.
b) occ. refl. čemu povsem vda(ja)ti se, popolnoma posvetiti (posvečevati) se: se regibus S. fr., se amicitiae alicuius C., se gloriae Cu. — Od tod adj. pt. pf. dēvōtus 3, adv. -ē
1. preklet: arbos, sanguis H., periuria Cat., devotissima senectus Aug.
2. zaklet, začaran, uročen: nunc mea Thessalico languent devota veneno corpora O.
3. pren.
a) popolnoma vdan, močno privržen: Sen. ph., mulier vino devota Ph., devotae in externa proelia dextrae Lucan. takoj pripravljene na … , deditus alicui devotusque Iuv., scaenae d. Suet., devoto vobis animo Tiber. ap. Suet., an quisquam nobis devotior exstat? Cl., quibus rebus … devotissimos sibi … reddidit Suet., devotissimi rei publicae viri Vop., devote militare Cod. Th.; subst. dēvōtī -ōrum, m zvesto vdani možje, privrženci: cum DC devotis C.
b) vdan = bogu vdan, pobožen: deo, Christo Eccl., devota ieiunia Aus.; adv. dēvōtissimē: Eccl.
c) oblasti, zakonom vdan, pokoren: Cass.
Opomba: Sinkop. fut. II. dēvōrō (= dēvōverō): Acc. fr. - Dienst, der, (-/e/s, -e) služba; služenje; (Hilfe, Unterstützung) usluga, storitev; Baukunst, Architektur služnik; historische Bedeutung, Geschichte breme; in jemandes Dienst treten stopiti v službo pri; in jemandes Dienst stehen biti v službi pri; im Dienst einer Sache stehen služiti (čemu); seines Dienstes entheben odstaviti; im Dienst sein biti v službi; Dienst haben imeti službo; seinen Dienst antreten nastopiti službo; seinen Dienst tun ein Gerät: služiti; gute Dienste leisten dobro služiti; seinen Dienst versehen služiti; in Dienst stellen dati v promet; außer Dienst stellen vzeti iz prometa, ein Schiff: [Schiffahrt] Schifffahrt razpremiti; außer Dienst v pokoju; einen (guten/schlechten) Dienst erweisen narediti (dobro/slabo) uslugo; vom Dienst dežurni (Chef vom Dienst dežurni urednik, Offizier vom Dienst dežurni oficir) ; zu Diensten na uslugo
- difficoltà f
1. težava; ovira; kritična, zapletena situacija:
la difficoltà di un problema težava problema
procedere in mezzo a mille difficoltà prebijati se skozi kopico nevšečnosti
trovarsi in difficoltà finanziarie biti v denarnih težavah
2. nasprotovanje, ovira:
fare difficoltà (a) čemu nasprotovati
non avere difficoltà privoliti - diffluō -ere -flūxī (-flūxum)
1. razteči (raztekati) se, razli(va)ti se: Rhenus … in plures diffluit partes C., quoniam … diffluere umorem … cernis Lucr.; pren.: ut nos quasi extra ripas diffluentīs coërceret Ci., efficiatur aptum illud, quod fuerit antea diffluens Ci. tako rekoč razlito, cernere erat … quot linguarum opera ex ore virginis diffluebant M.
2. pren.
a) raztopiti (raztapljati) se, topiti se, potopiti se v kaj, plavati v čem, čezmerno vda(ja)ti se čemu: iuvenes sudore diffluentes corpora Ph. ki se jim po vsem telesu cedi znoj, d. sudore Plin. ves prepoten biti, d. luxuriā et lasciviā Ter., intellegemus, quam sit turpe diffluere luxuriā Ci. ali d. luxu L., Col. ali in luxum Prud. popolnoma vdajati se razkošju, razkošno živeti, homines deliciis diffluentes Ci., Graeci otio diffluentes Ci., d. divitiis Sen. ph., risu Ap. od smeha skoraj počiti; v pass. brezos.: die noctuque ludatur, bibatur, … diffluatur Aug. naj se … razuzdano živi.
b) (o neživih subj.) razbliniti (razblinjati) se, razgubiti se, razpršiti se, giniti, izginiti (izginjati), miniti: omnia, quae dilapsa iam diffluxerunt Ci. kar je že razpadlo in se razpršilo, cogere, ut ab summo tibi diffluat altus acervus (papaveris) Lucr., ubi per socordiam vires, tempus, ingenium diffluxere S., ubi (vita) per luxum et neglegentiam diffluit Sen. ph., diffluxisse iecur L., diffluunt iuga montium Sen. ph., mendacium per se corruptum … diffluit Lact., nolo in aliud horae diffluant Aug. - dīgnus 3, adv. -ē (iz *decnos -us: decēre; prim.: dignus coronā „okrašen z vencem“ in od tod = venca vreden)
1. (o osebah, redkeje o stvareh, tako v dobrem kakor v slabem pomenu) dostojen, vreden česa = zasluživši, zaslužujoč kaj, zaslužen (-žna -žno) za kaj, upravičen do česa; abs.: Pl., Suet., Iust., nulla contumelia est, quam facit dignus Antonius ap. Ci. (iron. častivrednež), quod etiam minus digni adsequi possunt Ci., diligere non dignos Ci., populus solet nonnumquam dignos praeterire Ci., novum illud exemplum ab dignis et idoneis ad indignos et non idoneos transfertur S., omnes male a se laudatos esse, dignos indignosque L., dignior heres H., honor dignis paratus Vell., neque Caecinam dignum tantae rei censorem T. ni upravičen biti sodnik v tako pomembni zadevi. Zveze:
a) večinoma z abl.: dignus es verberibus multis Pl., dignus laude Ci., H., dignus isto negotio Ci., dignus imperator legione, digna legio imperatore Ci., maioribus suis dignus, maioribus suis dignissimus Ci., peccat uter nostrum cruce dignius? H., o hominem multis mortibus dignum! Sen. ph.; (o stvareh): dignum memoriā Ci. idr., donum regale dignum tuo templo Ci., dignitas … cultu et honore et verecundiā digna Ci., dignum piaculo L.
b) redko z gen.: non ego sum salutis (dobi se tudi salute) dignus? Pl., dignum esse memoriae (tudi memoriā) Ph.
c) redkeje in le v pozni lat. z dat.: digna memoratui Vop.
č) z acc. neutr. pron.: non me censes scire, quid dignus siem Pl., dii tibi omnes id, quod es dignus, duint (= dent) Ter.
d) s sup.: Sen. ph., Gell., digna atque indigna relatu vociferans V., nihil dictu dignum ausi L., nihil dignum memoratu actum L., dicta memoratu digna, res dignae memoratu Val. Max., nobis pleraque digna cognitu obvenere T.
e) s konsekutivnim stavkom: non sum dignus prae te, ut figam palum in parietem Pl., quos ut socios haberes, dignos duxisti L., digna res visa est, ut simulacrum … pingi iuberet L., eras dignus, ut haberes integram manum Q.; z relativnim konsekutivnim stavkom: Iuv., dignus, qui liber sies Pl., qui modeste paret, videtur qui aliquando imperet dignus esse Ci., Diana hostibus digna videbatur, quam sanctissime colerent Ci., magnum … onus … , verum tamen dignum, in quo omnes nervos aetatis industriaeque meae contenderem Ci., Livianae fabulae non satis dignae sunt, quae iterum legantur Ci., digni estis, qui opes … referatis in patriam Cu., dignum est, quod observes Sen. ph.; tako tudi: digna res est, ubi (= in qua) tu nervos intendas tuos Ter.
f) večinoma pesn. z inf. pass.: Sen. ph., Val. Fl., puer ipse fuit cantari dignus V., erat tunc dignus amari V., quae digna legi sint H., si quis erat dignus describi H., non tamen intus digna geri promes in scaenam H., nec tu meus esse negari dignus es O., Horatius fere solus legi dignus Q.; redkeje z inf. act.: Cat., Tib., Iuv., pecunia … digna sequi potius quam ducere funem H., sed non domus una digna perire fuit O., hos ego annos ponere dignus eram O.; z inf. act. in pass.: dignus alter eligi, alter eligere Plin. iun.
g) z ACI: dignos enim esse, qui armis cepissent, eorum urbem agrumque Bolanum esse L.
h) z ad: amicus dignus huic ad imitandum Ci., quos dignos ad id esse videbat Lamp.
2. (o stvareh, redkeje o osebah) vreden, dostojen česa, koga = primeren, pristojen čemu, komu, spodoben, zadosten, dovoljšen, ustrezen, zaslužen (-žna -žno)
a) abs.: ut dignum est (erat) Ter., L., secus quam dignum est Ter., qui maeror dignus in tanta calamitate inveniri potest? Ci., quid enim minus dignum quam … ? Ci., d. causa L. utemeljen, fortuna V., praemia digna ferant V., grates persolvere dignas V., rem minus aegre, quam dignum erat, tulisse L., numquam digne satis laudari philosophia poterit Ci., quis de tali cive satis digne umquam loqueretur? Ci., malim tuo iudicio digne ac (kakor) mereor (= svojim zaslugam primerno) commendatus esse Cassius in Ci. ep., nemo dignius imperat Vop., dignissime confitemur Boet.; kot subst. neutr. pl.: digna timere S. bati se zaslužene kazni, digna indigna (digna atque indigna Sen. ph.) pati V. trpeti zasluženo in nezasluženo, digna atque indigna canere Val. Fl. Zveze:
a) z abl.: Vell., tibi di dignum factis exitium diunt (= dent)! Ter., munera dignissima Venere Pl., negotium non est dignum viribus nostris Ci., venit tempus serius, quam dignum populo Romano fuit Ci., genus scripturae non satis dignum summorum virorum personis N., nihil negare, quod dono dignum esset S. kar bi (je) bilo vredno, da se podari; kot subst. neutr. pl.: te digna ut inveniant precor Pl., Varro digna illo ac vera de exitu eius ominatus est Vell.
b) redko z gen.: suscipe curam … dignissimam tuae virtutis Balbus in Ci. ep., utque probae dignum est O. se spodobi, dignus Alcidae labor Sen. tr., adiecisse deos dignum Arsacidarum T.
c) še redkeje z dat.: quod huic maleficio dignum supplicium potest inveniri? Corn.
č) s pro: Ter., Lucr., quidnam pro offensione hominum dignum eloqui possim Ci., si digna poena pro factis reperitur S., dignum praestabo me etiam pro laude merentis H. = pro laude eius, qui laudem meruit = pro merita laude (sc. tuā); z ad v primeri s … , proti … : ad tuam formam illa una digna est Pl.
d) dignum est (= ἄξιόν ἐστιν) z inf. ali ACI spodobno je, spodobi se, pristoji, gre: munere, si credere dignum est, Pan te fefellit V., quibus (auctoribus) dignius credi est L., huic homini dignum est divitias esse et diu vitam dari Pl., quid enim minus dignum est, quam peius quidquam videri dedecore … ? Ci.; tako tudi dignum habere ali arbitrari z inf. imeti za spodobno: properanti haud quisquam adire ad ostium dignum arbitratur? Pl.; dignum est s konsekutivnim stavkom: dignum esset, ut ex his officinis omnia opera perficerentur Vitr., non enim dignum fuit, ut quadrigae tyrannorum bono principi miscerentur Vop. - dīmētō -āre -āvī (—) (dis in mētāre) na vse strani čemu meje odmeriti, kaj omejiti, zakoličiti: ita dimetata signa sunt, ut … Ci., locum castris dimetari iussit L. — Dep. soobl. dīmētor -ārī -ātus sum: eorum … cursūs (acc.) dimetati Ci.
- dīmittō -ere -mīsī -missum (dis in mittere)
I.
1. razposlati (razpošiljati): Suet., pueros circum amicos Ci., praefectos tribunosque militum … in finitimas civitates … dimissit, barbari nuntios in omnes partes dimiserunt, speculatoribus in omnes partes dimissis, dimissis circum municipia litteris, litteris per omnes provincias civitatesque dimissis C., litteras passim in alias urbes d. L., per litora certos dimittam V., ex omni dimissis parte flagellis O. od vseh strani razprši lovke, dimissi nuntiant Cu., librum per totam Italiam d. Plin. iun.; brez obj. v acc.: Caesar … magno coacto numero ex finitimis civitatibus in omnes partes dimisit C., dimisit enim circum omnes propinquas provincias C., quia per provincias dimiserunt censores (nom.) L.; pren.: dimissis manibus fugere domum Pl. ali dimissis manibus odos in caelum volat Pl. „z naprej iztegnjenimi rokami“ = kar najhitreje, aciem (sc. oculorum) in omnes partes d. O. na vse strani pogledovati, ignotas animum dimittit in artes O. usmeri pozornost na …
2. razpustiti: concilium, senatum Ci., coetu vestro dimisso Ci.; met. (do)končati: convivium, ludos L.
3. (z živimi obj.) najprej voj. odpustiti (odpuščati), odsloviti (odslavljati): exercitum Ci. idr., milites C., legionem, nautas Ci., remigibus militibusque dimissis Ci.; potem tudi v drugih primerih
a) odpustiti (odpuščati), izpustiti (izpuščati), iz rok (od sebe) pustiti (puščati), odposlati (odpošiljati), odpraviti (odpravljati): aliquem sine supplicio Ci., ne prius legatos dimitterent, quam … N., d. hostem ex manibus C., aliquem ex custodia, e carcere Iust., filium a se non dimittebat Ci. ep., quo factum est, ut Sulla nusquam eum ab se dimitteret N., d. milites in oppidum C., Rhodios domum L., equos konje odpraviti (da bi se bojeval kot pešec): V., T., ali konje v beg pognati (da bi naprej bežal peš): C.; ab armis dimittitur Iust. da se prepričati, da položi orožje; z dvojnim acc.: d. regem spoliatum Ci., neminem nisi victum N., nikomur ne dati, nepremaganemu pete odnesti, aliquem saucium N., aliquem incolumem C., aliquem inviolatum Vell., aliquem impunitum S., aliquem incastigatum H., aliquem tutum Suet.; (o stvarnih subj.): dolor, febris eum dimittit Cels. ga zapušča, popušča.
b) (oblastnika) odpustiti, odsloviti, odstaviti: Lamp., legatos (podpoveljnike) cum ignominia Suet., eum … ut cupidum iudicandi dimisit Suet.
c) (učence) odpustiti (odpuščati): Ci. (De orat. I, 28, 126), scholam Suet. vso šolo.
č) o možu (žensko, poseb. zakonsko ženo) (od)pustiti, odsloviti, zavreči, ločiti se od nje: concubinam Pl., uxorem, aliquam e matrimonio Suet., aliquam divortio, repudio Iust.
d) drž.pr. in jur. α) (upniku) zadostiti, plačati, zadovoljiti ga: creditorem Plin. iun., Icti.; pren.: venter non molestus est creditor; facile dimittitur Sen. ph. β) komu dolg odpustiti: aliquem Cu., debitorem Icti. γ) zločincu kazen odpustiti, brez kazni (s)pustiti, osvoboditi ga: aliquem Cu., Suet., Eutr., ad bestias damnatos Icti δ) pustiti koga iz svoje oblasti: filium potestate Icti., personas e iure suo Icti.
— II. pren.
1.
a) z acc. personae α) pri (na) miru pustiti koga: quare istos (pristaše te šole) sine ulla contumelia dimittamus Ci., quod fortuna me a turpissima suspicione dimiserat Petr. me je bila oprostila suma. β) se dimittere Sen. rh. oprostiti se (dela), privoščiti si oddih.
b) z acc. rei: qui fortes animas laudibus in longum dimittitis aevum Lucan.; v pass.: illa tamquam dimissa discedit Q.
2. z acc. rei
a) kaj popustiti, vnemar pustiti, odložiti, odvreči, odmetati, spustiti (da pade): ex metu signa dimiserunt C., nec eum (= eius, sc. Demosthenis orationes) dimittis e manibus Ci. in ga ne spustiš iz rok, d. arma Sen. ph., thesauros, chlamydem Cu., cibum Ph. (o krokarju); (o stvarnih subj.) izgubiti (izgubljati): arbor folia dimittit Plin., granum d. Plin. (o pšenici).
b) kaj pustiti, opustiti (opuščati), ukiniti, odpraviti, odstraniti, čemu odreči se, odpovedati se, od česa odstopiti: multum de cupiditate Ci., illas fortunas morte Ci., praedam (fortunam) ex manibus C., victoriam, oppida, ripas C., provinciam L., tempus Ci. ali occasionem C., N. ali opportunitatem Cu. izpustiti, zamuditi, tempus pugnandi C., quaestionem Ci., oppugnationem C., consilium C., spem Ci. odreči se, libertatem neque dimisi umquam neque dimittam Ci., d. vim suam, ius suum Ci., imperium (strahovlado) N., vitam alieno arbitrio N., fugam V., curam O., dimissā priore curā T. ko je bila … odstranjena, matrimonia Suet. razvez(ov)ati; z dat. commodi: iracundiam suam rei publicae C. državi na ljubo.
c) iz glave kaj izbiti si, kaj pozabiti, komu kaj iz spomina uide, iz glave izpade: d. oblito pectore cuncta, quae Cat., bilingues ex animo socios Sil., praeterita instantia futura pari oblivione T.; tudi le d. aliquid pozabiti: Q. (XI, 2, 9), Plin. iun. ep. (IX, 18, 2).
č) komu kaj odpustiti (odpuščati): his tributa T., peccata, delicta, debita nostra Eccl.
d) v kako stanje spraviti (spravljati): dimissa iam in discrimen dignitas L., fata in praeceps solitus dimittere Caesar Lucan. svojo srečo nevarnosti izpostavljati.
— III. kaj pustiti (puščati), zadaj pustiti: ternos pedes inter singulas vites Pall., partem favorum quintam Pall., caule dimisso Pal.; od tod: koga za dediča po smrti zapustiti, po oporoki zapustiti, komu kaj voliti: patrem matremve Cod. Th., usum fructum uxori Cod. Th., alicui legatum Icti., habuerat … facultates a multis dimissas gratiā patris Lamp. - dire*
A) v. tr. (pres. dico)
1. reči, praviti, dejati:
dire delle stupidaggini neumne klatiti
dire addio a qcs. pren. odreči, odpovedati se čemu
vale a dire, sarebbe a dire to je, to se pravi
dirle grosse debele tvesti
dire qcs. chiaro e tondo kaj povedati jasno in glasno, brez dlake na jeziku
dire di no zavrniti
dire di sì pritrditi, privoliti
non dico di no pren. priznam
voler dire sempre l'ultima pren. imeti zmeraj zadnjo besedo
dire qcs. fra i denti pren. zabrusiti kaj osorno
non se l'è fatto dire due volte pren. ni se pustil prositi
non c'è che dire ni kaj reči, res je tako
per così dire tako rekoč
dire pane al pane e vino al vino reči popu pop in bobu bob
2. izjaviti, izjavljati; pojasniti, pojasnjevati; trditi; dopovedati:
te l'avevo detto io... saj sem ti rekel
3. absol. praviti, govoriti:
a dirla in confidenza med nami povedano
dire bene, male di qcn. hvaliti koga, grajati, opravljati koga
dici davvero?, sul serio? kaj res?
dire per scherzo reči za šalo, šaliti se
non faccio per dire ne da bi se hvalil
stavo per dire hotel sem reči
così, tanto per dire kar tako, mimogrede
4. deklamirati, recitirati:
dire una poesia deklamirati pesem
dire le preghiere moliti
dire la messa maševati
5. imeti (za):
tutti lo dicono un ragazzo molto dotato vsi ga imajo za zelo nadarjenega fanta
B) m govor, beseda:
hai un bel dire, ma lahko govoriš, vendar
PREGOVORI: fra il dire e il fare c'è di mezzo il mare preg. govoriti je eno, delati pa nekaj drugega - dīrigō, bolje dērigō, -ere -rēxī -rēctum (dis oz. dē in regere)
I.
1.
a) na ravno spraviti (spravljati), vzravna(va)ti, uravna(va)ti: flumina Ci., Maeander direxit aquas Lucan. = je začel teči naravnost, (navim) directam tenere Auct. b. Alx. naravnost pluti, dirigere fines Ulp. (Dig.) smer meje zaznamovati, dir. finem (predikatni acc.) veterem viam regiam L., dir. regiones (lituo) Ci. strani sveta določiti (avgursko), coronam (lunin obstret) … si direxeris, virga (erit) Sen. ph., arboribus adminicula, quibus dirigantur, applicare Sen. ph.; pren.: dirigitur (argumentatio), cum proposuit aliquid, quod probaret Ci. napreduje naravnost brez ovinkov.
b) α) arhit. izravna(va)ti = ometa(va)ti: imum caelum camerarum arenā Vitr.; alterum corium mediocre dir. Vitr. drugo plast iz srednjefine malte nametati. β) pesn. z ravnimi črtami počrtati, črtati: membrana directa plumbo Cat.
2. occ.
a) (v ravni smeri) postaviti (postavljati): Pall., ad hunc … fontem ordines diriguntur … directi (naravnost) Varr., derecti in quincuncem ordines (arborum) Ci. križema postavljene (posajene) vrste, utrimque ternost direxerant gladios Cu. so zasadili tri ravne meče, ordines paribus spatiis dir. Col.
b) na ravno postaviti (postavljati), obrniti (obračati), izpeljati, napraviti, (z)graditi: derectis operibus (proti sovražnikovemu mestu) C., vicos dir. L. ravne ceste graditi, molem in adversum ventum direxit Cu., dir. stylobatam ad libellam (vodoravno) Vitr., ascensūs scalasque Vitr., aggerem Suet., castella Fl.
c) smer (po)kazati, usmerjati: cacumen dirigat ad punctorum regiones Vitr.
č) voj. v ravno vrsto postaviti: aciem C., L., T. idr., aciem contra Plin., aciem ex adverso ali iuxta portam civitatis Vulg., suos in Veientem hostem L. obrniti proti sovražniku, naves in pugnam L. ladje v bojnem redu v bitko spustiti, dir. frontem L. ravno očelje narediti, in frontem dirigi L. (o ladjah) postaviti se na čelo, directā fronte pugnare Q. v ravni čelni postavitvi; abs. postaviti se, ustopiti se, razvrstiti se: cum legiones Rom. contra direxerint T., in frontem dirigere L. (o ladjah), dir. comminus in aspectum Ap., qui (leones) dirigere nolebant Vop. v bran se postaviti.
II.
1. ravnati, naravna(va)ti, nameriti (namerjati), obrniti (obračati), kreniti k (proti) čemu: cursum N., iter secundum eas (naves) terrā C. ladje po kopnem slediti, navis iter O., vela in medio freto O., (amor) dirigit pedes O., dir. viam Cels. pot ubrati, ex eo dirigite gressus vestros Vulg. Večinoma z označeno smerjo (prim. cursus I. 5. a): cursum eo (quo) Ci., iter ad Mutinam Plancus in Ci. ep., vela ad castra Corneliana C., equum in aliquem L., currum in hostem O., ratem in (ad) ripam Cu., huc dirige gressum V., aciem (zenico) ad aliquem Cat., oculos in domum alicuius Sen. rh., oculos in aliquem, oculos in villam Sen. ph., os atque oculos eundem in locum Gell., oculos eo, quo … Lact., oculos suos ad aliquem Vulg., oculorum aciem illuc Cassian., in me omnium diriguntur oculi Sen. rh., in te omnium oculi diriguntur Hier.; refl. se dirigere ali intr. samo dirigere z in in acc. kam napotiti se, pot ubrati, kreniti, nameniti se: dir. se in Pomponii domum Val. Max., usque ad inferos … se derigere Ap., dir. per altum ad Nesida Sen. ph.; (o stvareh) samo dirigere: qua dirigit aestus Lucr.; pren.: dir. ad duas metas Varr. meriti v dva cilja.
2. occ.
a) kako orožje idr. kam nameriti, naperiti, zadegati, zagnati, zalučati, metati, ustreliti, streljati: qui Paridis direxti (kontr. = direxisti) tela manusque corpus in Aeacidae V., d. hastam in aliquem O., hastam in os, hastam in guttur, mucrones in ora Cu., virgam in alicuius oculum Val. Max., sagittas Vulg., spicula Cl. Pesn. α) z dat. smeri: hastam Ilo V. β) z abl.: hastile certo ictu V., tela Cydonio arcu H. puščice s kretskega loka spuščati, s kretskim lokom streljati, spicula dextrā O., sagittas tantā arte, ut … Suet. γ) s proleptičnim obj.: vulnera V., T., Sil. rane zadajajoče puščice.
b) pošiljko ali osebo kam usmeriti, (od)poslati: direxi duas litteras Ci. ap. Serv., dir. indumenta regia ad aliquem per aliquem Aur., eum ad sese Iul. Val.; z dat. (komu): frumenta laborantibus Iul. Val., alicui orationem Sid., affatus non alicui ullos (namreč pismeno) Cl.
3. pren.
a) kaj ravnati, naravnati, voditi: dirige vatis opus O., si direxerit cor ad eum Vulg.; intr.: ea (divinatio) … ad veritatem saepissime derigit Ci. vodi, quorum (medicorum) cum ad unam potionem sententiae direxissent Val. Max.
b) kaj na kaj, kam usmeriti (usmerjati), obrniti (obračati): suas cogitationes ad aliquid Ci., animum ad aliquem Val. Max., animum in aliquem Sen. ph., totā mente in opus ipsum intentionem dir. Q., contemplationem suam ad aliquid Col., oculos mentemque ad mare dispositos directosque habere Auct. b. Afr.; od tod dirigere se (= animum, mentem) ad aliquid obrniti duha, usmeriti misli, podati se na kaj: dir. se ad imitationem Labeonis Sen. rh., se ad id, se ad ea effingenda Q.
c) der. (dir.) orationem, sermonem idr. = govor imeti, govor naperiti proti komu, govoriti, predavati: orationem ad aliquid Ci., orationem in aliquem Cu., ad iudicem omnem sermonem, ad Ciceronem principium (uvod), communes locos (stavke) in vitia Q., actionem adversus singulos Q. predavati.
č) kaj po čem uravna(va)ti, pass. tudi po čem ravnati se: spatium mensium ad hunc lunae modum (po teh luninih menah) Cu., ad libram opus Amm. (o gospodinji), vitam ad certam rationis normam Ci., haec omnia ad rationem civitatis Ci., nec haec sunt rythmicorum aut musicorum acerrimā normā derigenda Ci. se ne sme uravnati po najstrožjem pravilu ritmike in glasbe, cum … tibi ad voluntatis interpretationem meae dirigenda tua sententia fuerit L., dir. ad alicuius arbitrium fugam Vell., omnia ad exactam regulam Sen. rh., ut ad ea iudicium dirigatur Q., ad exemplum virtutum omnium mens dirigenda Q., dir. principia rerum ad famam T., ad utilitatem vitae omnia consilia factaque nostra T.; z abl. limitationis (po čem?): utilitate officium magis quam humanitate Ci., honestate … derigenda utilitas est Ci.; z adv.: ita dirigantur angiportorum divisiones Vitr., iudex officium suum ita diriget, ut … Ulp. (Dig.). — Od tod adj. pt. pf. dīrēctus, bolje dērēctus 3, adv. -ē
1. vzravnan, raven, ravne smeri, v ravno smer, naravnost idoč (leteč): cornu magis derectum C. bolj raven = manj zapognjen, non tuba directi, non cornua aeris flexi O., ordo Ci., iter Ci., C. in (pren.) iter ad laudem Ci., via Ci., directos via quinque per arcus O. naravnost skozi … , dir. capillus Vitr. gladki = neskodrani, cuspis Sil. naravnost leteča, derecto corpore Sil. s pokončnim telesom, limes, litus Mel., ut contigui magis directioresque ictus fiant Quadr. ap. Gell. da bi … bolj zadevali in bolj naravnost šli, cervorum cursus directior, vulpeculae flexuosior Ambr., in directo Varr. = in directum Sen. ph. ali per directum Plin. v ravno smer, ibunt directe emissiones fulgurum Vulg., directius gubernare Ci.; adv. abl. dērēctō
a) v ravno smer, naravnost: Ci.
b) naravnost = brezpogojno: Ci., Sen. ph., Icti.
2. occ.
a) vodoraven, horizontalen: trabes derectae in solo collocantur C., der. materia C. podolžno položeni hlodi, der. paries Ci. ki pravokotno seka drugo (steno).
b) navpičen, vertikalen: crates C., fossam derectis lateribus duxit C., locus … der. C. ali iugum dir. Mel. navpično strm, (Henna) ab omni aditu circumcisa atque derecta est Ci. navpično strma, directa in humum cornua Mel., derecte ad perpendiculum C.
3. pren.
a) naraven, odkritosrčen, prostodušen, preprost: percunctatio L., verba Ci. preproste, brez ovinkov, contio Iust. premi (neodvisni, direktni) govor (naspr. oratio obliqua), directe dicere Ci.
b) strog: ratio, homo Ci. - discēdō -ere -cēssī -cēssum
I.
1. narazen iti, raziti se, razhajati se, ločiti se: Sis. ap. Non., Suet., senatus perturbatus discedit Ci., longe inter se discesserunt N., cum … diversi (na razne strani) discessissent N., ita populus ludibrio habitus discessit S., in duas partīs discedunt Numidae S., cum discedere populum iussissent tribuni L., discedunt in partes T., contionem … discedere in manipulos iubet T., in cornua d. Cu.; (o stvareh): nebula ac fumus … discedit in auras Lucr., discedit terra, caelum Ci. se odpre, toda: medium video discedere caelum V. da se oblaki pretrgavajo; discessit vomere sulcus Lucan., vident discedere montes Val. Fl.; brezos.: disceditur Ci. razidejo (ločijo) se; pren.
a) gram. in log. razhajati se = (raz)deliti se: ab uno capite in duo obliquos casus Varr., divisio, quae in tres partes discedit Q., proposita in duo genera discedunt Q.
b) politično cepiti se, razcepiti (razcepljati) se: omnis Italia animis discedit S. fr.
2. occ.
a) razkropiti se: qui (adversarii) si discessissent, maiore cum labore … bellum confecturum, cum singulos consectari cogeretur N. Kam? in silvas, ex fuga in civitates C., domos suas N.
b) (pri glasovanju v senatu) raziti (razhajati) se (pri glasovanju so senatorji vedno stopili vsak do svojega svetovalca), od tod: in aliquam sententiam d. L. h kakemu mnenju pristopiti, glasovati za … , prim.: quo (= ad quod SC) numquam ante discessum est Ci. ki se prej nikdar ni storil; naspr.: in alia omnia discedere Ci. k nasprotnemu mnenju pristopiti, povsem nasprotnega mnenja biti.
II.
1. oditi, odhajati, oddaljiti (oddaljevati) se, koga zapustiti (zapuščati); abs.: discedens ita locutus est Ci., tyrannus non discedebat longius Ci.; s sup.: cubitum d. Ci. Od kod? ab hero Pl., ab armis C. odložiti orožje, a signis C. iz bojne vrste stopiti, a Caesare C., a foribus non d. N., d. de convivio, de foro, e Gallia, e curia Ci., Capuā Ci., finibus, templo, e patria O., e medio Suet. skriti se; brezos.: a contione disceditur C. Pren. (sovražno) od koga ločiti se, odpasti, koga zapustiti, komu izneveriti se: uxor a Dolabella discessit Caelius in Ci. ep., d. a duce L., ab eo (duce) C., ab amicis Ci., numquam ab eo discessit N. nikdar ga ni zapustil; (o neživih subj.): quartana ab aliquo discedit Ci. mine, quae a te non discedit, audacia Ci., calx ab arena discedit Vitr. odstopi, squamae ex summa cute discedunt Cels. se odločijo. Redko s smerjo: tu in cubiculum discessisti Ci., d. ex castris domum C., ad urbem V., Capreas T.
2. occ. (voj.)
a) odkorakati, odmarširati, odriniti, odmakniti (odmikati) se, vzdigniti se: exercitus discessit a Tarracone C., d. a Brundisio, a Gergovia, ab Rheno, ex hibernis C., a bello atque ab hostibus C. odmakniti se z bojišča in od sovražnikov, infecta re C., infectis rebus N., ab Artemisio N.
b) (iz boja) oditi, kot zmagovalec ali premaganec iziti: superior (victor) discedit C., cum superior proelio (iz boja) discessisset N., postquam victor … discessit ab hoste H., sine detrimento d. C., quod … ab adulescentulo Caesare victus discesserat S. ker je bil podlegel … , graviter vulneratus discedit S.; d. pari proelio N. ali aequo proelio C. ali aequa manu S. ali aequo Marte L. raziti se ob neodločeni bitki; (o boju pred sodniki): superiorem d. Ci. ostati zmagovalec = dobiti pravdo, inferiorem d. Ci. izgubiti pravdo, patimini matrem victam discedere? Ci., hos pateris impune discedere? Ci., si … tanta iniuria impunita discesserit Ci. če se izmuzne … , liberatum discedere Ci., N. oproščen biti, consulum iudicio discessit probatus Ci. odstopil je ob odobravanju konzulov, d. cum gloria Ci. ep., a iudicio capitis maximā discessit gloriā N. jo je unesel; z adv.: d. non male Pl., pulchre et probe Ter. prav lepo in dobro opraviti, turpissime d. Ci. sramotno pobrati se (morati).
3. pren.
a) ločiti se = (iz)giniti, (pre)miniti: sol discedens H. zahajajoče, discessit sol Ambr., lux tarde discedere visa O., d. a vita Col. ali ex vita tamquam ex hospitio Ci. ali (v pozni lat.) samo discedere Min., Amm. ločiti se od tega sveta, preminiti, numquam ex animo meo discedit illius viri memoria Ci., hostibus spes potiundi oppidi discessit C.
b) od česa odstopiti (odstopati), s čim (od)nehati, česa ogibati se, čemu izneveriti se, kaj pustiti, (p)opustiti: d. a sua sententia C. odstopiti od svojega mnenja, ab officio, ab opere, ab oppugnatione castrorum C., a consuetudine, a voluptate, a fide et iustitia Ci., a constantia atque a mente atque a se discessit Ci. izgubil je stanovitnost in pamet in samega sebe, d. a contactu T.
c) occ. α) (o govorniku) oddaljiti se = od predmeta odstopiti, zaiti, skreniti: d. a re Ci. β) koga, kaj neupoštevati, izvzeti: quom ab hoc discessistis Ci., cum a vobis discesserim Ci. ep. izvzemši vas, a fraterno amore discessi Ci. ep.
Opomba: Sinkopirani pf. discēstī (= discessisti): Pl. Pt. pf. custodibus discessis: Caelius Antip. ap. Prisc.