-
culminación ženski spol kulminacija, višek, vrh, vrhunec
-
culmination [kʌlminéišən] samostalnik
astronomija kulminacija
figurativno vrhunec, vrh, višek, najvišja stopnja
-
culmination [külminasjɔ̃] féminin, astronomie kulminacija; figuré vrhunec, vrh, najvišja stopnja
-
culmine m
1. vrh:
il culmine di un monte vrh gore
2. pren. vrh, vrhunec:
essere al culmine di qcs. biti na vrhuncu česa
raggiungere, toccare il culmine della felicità doseči vrhunec sreče
-
cumulus -ī, m
1. kup, kopica, grmada: Gallorum, hostium coacervatorum cumuli L., cumulos armorum coacervare L., cumuli harenae V., lapidum cumuli Cu.; pren.: cumulus aeris alieni Ci., in hoc immenso aliarum super alias coacervatarum legum L.
2. occ. naval vode, slap(ovje): aquarum O., insequitur cumulo praeruptus aquae mons V., fertur (amnis) in arva furens cumulo V.
3. vrh (pri snovni meri): cumulus vocatur, quod super mensuram in modio adiciebatur P. F.; od tod pren. prirast(ek), presežek, višek, vrh, vrhunec, skrajna mera: Varr., Sen. tr., dierum, mercedis Ci., ut ad illam praedam damnatio Roscii velut cumulus accedat Ci., ad tua merita maximus cumulus accessit Ci. ep., perfidiae c. O., iram caelique marisque perpetimur Danai cumulumque Capharea cladis O., c. aerumnae Iuv. ali aerumnarum Iust., cui gloriae amplior … cumulus accessit Suet.; ret. zaključek govora: peroratio, quam cumulum quidam, alii conclusionem (sklep) vocant Q.
-
estrēmo
A) agg.
1. zadnji, poslednji:
l'ora estrema zadnja ura
esalare l'estremo sospiro umreti, izdihniti
Estrema unzione relig. sveto olje
estrema destra, sinistra polit. skrajna desnica, levica
2. skrajen, krut:
estremo pericolo huda nevarnost
estrema necessità skrajna sila
PREGOVORI: a mali estremi, estremi rimedi preg. skrajno hude bolezni zahtevajo skrajno huda zdravila
B) m
1. konec, vrhunec, višek, skrajnost:
l'estremo della gioia vrhunec radosti
essere all'estremo delle proprie forze biti na koncu svojih moči
essere agli estremi umirati
lottare fino all'estremo boriti se do zadnjega
PREGOVORI: ali estremi si toccano preg. skrajnosti se rade zbližujejo
2. pl. osnovni podatki
-
fastigio m (pl. -gi)
1. vrh (stavbe)
2. vrhunec, višek:
raggiungere il fastigio della potenza doseči vrhunec moči
-
fastīgium -īi, n
1. nagib, strmina, vzdigovanje: tria fastigia agri Varr., spectandum, qua has (trabes) molli fastigio coniungunt C. z neznatnim nagibom, v topem kotu, omnia leni fastigio subvexa L. vse se je v zmernem vzponu (z zmerno strmino) vzdignilo; occ. položnost, nagnjenost, reber: paulatim angustiore ad infimum fastigio C. polagoma se znižujoča in spodaj zožena reber, tenui fastigio vergere C. zložno nagnjeno, loci ad declivitatem f. C. skoraj strma nagnjenost, f. declive C., lenius Cu.; (o vodovju) padec, strmec: si erit fastigium magnum, facilior erit decursus aquae Varr., cloacae fastigio in Tiberim ductae T. s strmcem proti Tiberi.
2. meton. zgornji ali spodnji konec česa
a) vrh, vrhunec, površje, površina, višina, sleme, rob: montes pari altitudinis fastigio C. enako visokega vrha, enake višine, fontis f. C. ali aquae f. Cu. višina, fastigia surarum Lucr., anno Solis erat supra fastigia currus Pr., summum munimenti fastigium Cu., fastigia moenium Cu. ali muri Cu., Val. Fl. zobčasti nadzidki, summi operis fastigium Cu. najbolj gornji rob, f. terrae Cu. strmina, triplici pulsares fastigia cristā Val. Fl., fastigia montis Sil.; occ. pročelje, hišno čelo, čelni zid, zatrep (posebno pri svetiščih): Plin. iun., Suet., Fl., Amm. idr., tempestas aliquot fastigia templorum dissipavit Ci., (Caesar) habet simulacrum, fastigium (sinekdoha) templum, flaminem Ci., fastigia aliquot templorum a culminibus abrupta L. quorum (delubrorum) fastigia turpi pallebant musco O., Capitolii fastigio examen apium insedit T.; pesn. (po metriški potrebi) pogosto pl. nam. sg.: summi fastigia tecti ascensu supero V., fastigia aurea (templi) movit O.; sinekdoha: = streha: ad fastigia taedas inicere Val. Fl.; od tod pren.: α) operi quoniam fastigium imponimus Ci. ker … tako rekoč postavljamo streho. β) nad besedo postavljeno naglasno znamenje: M.
b) spodnji konec = globočina: forsitan et scrobibus quae sint fastigia quaeras V. kako globoke so.
3. pren. vrhunec, višek, najvišja stopnja: modo erant in summo aut fastigio aut periculo N. ali na vrhuncu (življenja) ali v največji nevarnosti, pari fastigio stare N. ali eodem fastigio stare Cu. držati se na enaki višini, in fastigio eloquentiae stare Q., praeteriae fortunae fastigium capio Cu., nedum pulcherrimo populi Romani fastigio T., summum fastigium privati hominis implere Plin. iun., a fastigio tantae maiestatis in captivitatem redigi Iust.; occ.
a) visoki stan, visoka služba, čast, čin, dostojanstvo: mortale (smrtnika) Cu., super humanum f. elatus Cu. nad človeški stan, semper dictaturae altius fuit fastigium L., curatio altior fastigio suo L. previsoko za njegov čin, f. regium Cu., Val. Max., invidiosum magistratus (= consulatus) f. Val. Max., f. consulare Vell., paternum Cu., patrium T., muliebre T. povišanje ženske, ad summum f. deligi T., id summi fastigii vocabulum (sc. „potestas tribunicia“)
b) glavna točka: summa sequar fastigia rerum V.; od tod fastigia = vrste: Varr.
-
fīnis -is, abl. sg. -e, starejše -ī, m redko f (najbrž iz *fīg-snis: fīgere)
I.
1. meja; v sg.: Cu., Sen. ph., Val. Fl., T., Sil., Suet., Iust., Amm., intra finem eius loci Ci., Rubico finis est Galliae Ci., quem ad finem … loca aperta pertinebant C. do koder, Oceani finem iuxta V. ob obali, finis Campanus L., vagantes per utrumque finem L., fine trium zonarum contentus O.; pogosteje v pl.: Ter., Val. Fl., Suet., Cl., fines agrorum Ci., usque ad agri finīs prosequi Ci., certi fines Macedoniae erant Ci. fines imperii propagare Ci., N., fines regere (določiti) Ci.
2. pl. meton. ozemlje, zemlja, dežela, pokrajina: fines angusti, lati C., in mediis Eburonum finibus C. sredi eburonskega ozemlja, se in fines Ubiorum recipere, iter facere in fines Santonum, fines (de)populari, fines vastare C., fines primi Eburonum Ci. skrajni del eburonskega ozemlja, in primis finibus praesto erat Ci. tik ob meji, in finibus Cyrenaeorum Africam accessit N. ob kirenski obali, nos Gallis partem finium concedere L., patriae fines … linquimus V., positaeque Italis in finibus urbes O., fines Germanorum Suet., pro finibus arma corripere Fl.; occ. (o zasebnikih) zemljišče, posestvo: fines habere proprios C., sibi latos fines parare C., dominos finibus pellere C.
3. metaf. meja: in indicando finem aequitatis et legis transire Ci., eum ex finibus humanae naturae exterminandum puto Ci., finīs officiorum paulo longius protulisse, quam natura vellet Ci., f. ingenii Ci., f. cottidiani officii Ci., mihi finīs constituam, extra quos egredi non possim Ci. iuris fines transcendere Lucr., intra naturae fines vivere H., finem et modum habere Q., f. senectae Stat., finis aequi iuris (občega prava) T.
4. cilj: superest in fine Cloanthus V. pri cilju dirkališča, fessique sub ipsam finem adventabant V., certum finem noscere Lucan., sitne virtus finis Q.; metaf. namen, namera, smoter: si nemo audet se credere pugnae, quae finis standi? V. čemu stojim tu? domūs finis est usus Ci., eā fini facere velle aliquid, uti … Lucil., voluptas finis animalibus Q.; hoc ad eum finem memoravimus, ut … T. s tem namenom … ; occ. abl. fine z gen.: (tja) do kolen: fine inguinum mare ingredi S., fine genūs vestem succincta O., umbilici fine Auct. b. Afr. do popka.
II.
1. konec, zaključek: f. fugae Pl., vitae Ci., Suet. intra finem anni Ci., sit discordiarum finis aliquando Ci., f. lucis O. konec dneva, f. laborum C., V., labor in fine est O. bliža se koncu, f. malorum O., bellum non ante cepit finem, quam … L. se ni končala prej, f. poenarum Lucr., episculae Plin. iun. Pogosto z glag. esse; operi Victoria finis O. zaključek dela je podoba (boginje) Zmage, finis erat dictis O. Pomni poseb. reklo: finem facere čemu konec storiti, kaj končati, nav. z gen.: ille dies victoribus imperii et victis vitae finem fecit Ci., finem f. tyrannidis, belli N., operis O., fine proelii facto Cl.; z gen. gerundii: finem facere loquendi, orandi, pugnandi, bellandi C. končati pogovor, molitev, boj, vojno, dicundi finem fecit S., libri facere finem N.; z dat.: finem facere sermoni suo Pl., finem facere orationi, libidini Ci., iniuriis C.; z ret. premeno: finem adferre vitae Ci., finem imponere labori, bello O., armis T., finem dare malis V. — vitae Iuv., — caedibus Fl., bello, proelio Eutr.; za izražanje neskončnosti kakor: finis abest, fine dempto, exempto O., zlasti pa (za V.): sine fine = brez konca, neprenehoma: his imperium sine fine dedi V. neskončno, brezmejno, pigetque actorum sine fine mihi O., sine fine iacebat sopitus O.; s pesn. premeno: nullo fine, nullā cum fine O., lux caritura fine O.
2. occ.
a) konec življenja, smrt: mortem naturae finem esse, pravi Ci.; po tem: ad finem servati amores O. do smrti, ubi aderat finis T., septem menses a fine Neronis T. od smrti, f. hominis Q.
b) pogin, prepad, razpad, izguba: finis adest rerum (Romanarum) Lucan., longissimae libertatis finis Vell.
3. metaf.
a) višek, vrhunec: finis (fines) bonorum, et malorum Ci., honorum populi finis est consulatus Ci., licebit … finem pro extremo aut ultimo dicere Ci., pudoris finis expletus Stat.
b) opredelitev, definicija, razlaga: Q.
c) (kot jur. t. t.) mera, kakovost, način: fini qua Icti. ali in fini qua Col. ali quo fini Gell. kolikor, hac fini Gell. na ta način.
-
Gipfel, der, (-s, -) vrh, vrhunec; figurativ višek
-
Gipfelleistung, die, vrhunec, vrhunski dosežek
-
Gipfelpunkt, der, vrh; figurativ vrhunec
-
Glanzpunkt, der, višek, vrhunec
-
height [háit] samostalnik
višina, višek, vrh, vrhunec; vzpetina; vzvišenost
at the height of na višku
to come to a height priti do vrhunca
to draw o.s. up to one's full height zravnati se
in the height of fashion po najnovejši modi
this is the height of folly to je višek neumnosti
the height of the season višek sezone
tisk height to paper standardna višina tiska
-
high tide [háitaid] samostalnik
plima
figurativno vrhunec, vrh
-
Höchststand, der, vrhunec, najvišja raven
-
Höhe, die, (-, -n)
1. višina; aus der Höhe z višine
2. (Anhöhe) vzpetina, vrh, hrib
3. (Hochpunkt) višek, vrhunec
4. nivo eine Höhe von 2 m višina dveh metrov; eine Höhe von ... über Normalnull/über dem Meeresspiegel ... nadmorske višine; an Höhe gewinnen/verlieren pridobivati/izgubljati višino, dvigati se/padati; auf gleicher Höhe na isti geografski širini; auf der Höhe na vrhuncu (der Krankheit bolezni, des Ruhms slave) ; auf der Höhe sein biti na višini/v formi; auf der Höhe der Zeit/der Wissenschaft na nivoju časa/znanosti; in die Höhe (werfen) navzgor, kvišku; in die Höhe steigen dvigati se, vzpenjati se, figurativ razburiti se, razjeziti se; in die Höhe schießen (zelo hitro) rasti; aus der Höhe z višine, zviška; nach Höhe višinsko; das ist die Höhe! to je višek/preveč!
-
Höhepunkt, der, višek, vrhunec; (Höhenpunkt) višinska točka
-
it2 [it] samostalnik
pogovorno nekaj posebnega, vrhunec
pogovorno spolna privlačnost
britanska angleščina, pogovorno martini
he is a perfect it nemogoč je
he was it ni mu bilo enakega, bil je silno privlačen
for lying you are really it v laži ti ni enakega
that's really it to je tisto pravo
-
Klimax, die, (-, -e) klimaks, vrhunec, višek