Franja

Zadetki iskanja

  • croître* [krwatrə] verbe intransitif rasti; razvijati se; uspevati; naraščati

    les jours croissent dnevi se daljšajo
    mauvaise herbe croît toujours (proverbe) kopriva ne pozebe
    ne faire que croître et embellir vedno večji in lepši postajati; figuré krasno uspevati
    croître en beauté z rastjo postati lepši
    croître comme un champignon rasti ko goba, zelo hitro rasti
    la jonte des neiges jait croître les rivières zaradi kopnenja snega naraščajo reke; verbe transitif, vieilli (po)večati
  • cumulō -āre -āvī -ātum (cumulus)

    1. kopičiti, nakopičiti (nakopičevati), (na kup) spraviti (spravljati), (na)grmaditi: materiem Lucr., omnis generis arma in ingentem acervum, sarcinas in aquas L., in fossam compulsos ruinā cumulant L. mečejo drugega vrh drugega, viti, qui circa eum cumulati iacent L., cumulare sabulum, stipites Cu., nix cumulata vento, strue saxorum arborumque cumulatā, cumulatae subinde arenae Cu.; occ.: tantas opes … liberis posterisque cumulare Cu. kopičiti (nabirati) za otroke … ; pren.: cum aliae super alias clades cumularentur L. ko se je vrstila nesreča za nesrečo, tako tudi: ut aliud super aliud cumularetur nostrae familiae (v naši rodbini) funus L.; c. in aliquem benefacta, honores, probra T. obsuti (obsipavati) koga s čim.

    2. sinekdoha visoko (do vrha) (na)polniti, napolnjevati, prenapolniti, (pre)obložiti, (pre)obremeniti: altos fervida musta lacūs cumulant O., cumulata ligula salis cocti, cumulatum cochlear musti Col.; večinoma z abl.: c. aras lancibus V., propter quem … arae … honore (s kadilom), donis cumulentur L., cumulare altaria non ture modo, sed omnibus odoribus Cu., cumulatae flore ministrae O., locus, qui strage semiruti muri cumulatus erat L., corporibus cumulatus agger Sil., cumulatae corporibus fossae T. jarki napolnjeni s kupi mrličev; pesn.: neve Thyestēis cumulemus viscera mensis O. in ne obložimo … miz z drobovjem; pren. cumulare aliquem ali aliquid aliqua re prenapolniti, obsuti (obsipa[va]ti) koga ali kaj s čim: nunc meum cor cumulatur irā Caecil. ap. Ci. prekipeva od jeze, civitate cumulatā iniuriis Ci., non possum non confiteri cumulari me maximo gaudio Ci. ep. da me prevzema največje veselje, ponere cumulatum aliquem plurimis et maximis voluptatibus Ci., orator omni laude cumulatus Ci., c. aliquem certatim laude, aliquem apud aliquem tantis laudibus Plin. iun., Acesten muneribus cumulat magnis V., c. eloquentiam magnis praemiis T., tantis opibus, tot honoribus cumulatus T., ex immensis, quibus cumulabatur, honoribus Suet.

    3. pren.
    a) (na)kopičiti = (po)množiti, (po)večati, povišati (poviševati), v pass. tudi rasti, narasti (naraščati), uspe(va)ti, močan posta(ja)ti: haec (maleficia) aliis nefariis cumulant atque adaugent Ci., nonne etiam alio incredibili scelere hoc scelus cumulasti? Ci., c. eloquentiā bellicam gloriam Ci., c. funere funus Lucr. množiti mrliča z mrličem = kopičiti mrliča na mrliča, iniurias, invidiam L., gratia (hvalo) in remunerando L., accesserunt, quae cumularent religiones animis (dat.) L., aes alienum cumulatum usuris L. dolgovi, narasli zaradi obresti, vitia, quae … per singulos aetatis gradus cumulantur T., c. antiquiora beneficia posterioribus Plin. iun.
    b) izpopolniti (izpopolnjevati), na vrh povzdigniti (povzdigovati): beneficia Pl., totam eloquentiam Ci., cumulata erant officia vitae Ci., quorum studiis ea, quae natura desiderat, expleta atque cumulata habemus Ci., ad cumulandum gaudium Ci. ep., quod (summum bonum) cumulatur ex (iz, zaradi) integritate corporis et ex mentis ratione perfecta Ci. — Od tod adj. pt. pf. cumulātus 3

    1. nakopičen, zvrhan, napolnjen: uti mensura cumulatiore Ci., Hesiodus eādem mensurā reddere iubet, quā acceperis, aut etiam cumulatiore Ci.

    2. pren.
    a) pomnožen, povečan, povišan, vzvišen, obilen: gloria interdum cumulatior rediit L., id efficiebat multiplex gaudium cumulatioremque gratiam rei L. in je povečevalo čut hvaležnosti, quam (veniam) mihi cum dederis, cumulatam morte remittam V. ti hočem s svojo smrtjo (= ob svoji smrti) obilno povrniti. Adv. cumulātē popolnoma, zadostno, dodobra, obilno: cum haec omnia … cumulate … plana fecero Ci., explere c. vitam beatam Ci., si … vobis c. gratias egero Ci., quoniam coepi iam cumulatius hoc munus augere Ci., cumulatissime gratiam referre Ci. ep., quod prolixe tibi cumulateque contigit Plin. iun., cumulatissime pars reddita est Aug.
    b) sinekdoha dovršen, popoln: hoc sentire et facere perfectae cumulataeque virtutis est Ci. je vrhunec dovršene kreposti, cumulata bonorum complexio Ci. popolni obseg.
    c) (o osebah) z gen. = (pre)obložen s čim: homo ineptitudinis cumulatus Caecil. ap. Non., scelerum cumulatissime Pl.
  • dvígati -am
    I.
    1. dizati, podizati: žerjav dviga zaboje iz ladje
    2. dizati: dvigati cene, proizvodnjo; veter dviga prah
    3. dizati, podizati, uzimati: dvigati denar v banki
    4. uzdizati: dvigati deželo iz gospodarske zaostalosti
    5. dizati, podizati: dvigati ljudske množice v upor
    II. dvigati se
    1. dizati se
    2. skakati, rasti, penjati se: cene se dvigajo
    3. uzlijetati, uzletati: avioni se dvigajo drug za drugim
  • emporwachsen* rasti (v višino)
  • espandere*

    A) v. tr. (pres. espando) razliti, razširiti, razširjati, razprostreti

    B) ➞ espandersi v. rifl. (pres. mi espando)

    1. razširiti, razširjati se, rasti (gospodarsko in politično)

    2. večati, povečevati se
  • ēvalēscō -ere -valuī (—)

    1. okrepiti se, rasti, narasti: rami evaluerunt Plin.; pren.: nequitia in omnium pectoribus evaluit Sen. ph., quod et adiuta cura natura magis evalescat Q., affectatio quietis in tumultum evaluit T., multa secutura, quae ad usque bellum evalescerent T.

    2. (po vrednosti, ceni) veljati: margarita centies sestertium evalescit Macr.

    3. (v rabi) prevladovati, obveljati, uveljaviti se (o besedah): ut nunc evaluit „rebus agentibus“ Q., ita nationis nomen, non gentis, evaluisse paulatim T.

    4. pes. z inf. (z)moči: Lucan., Stat., Cl., Aug., sed non Dardaniae medicari cuspidis ictum evaluit V., quae pervincere voces evaluere sonum? H. (gnomični pf.) so kdaj mogli.
  • exārdēscō -ere -ārsī ārsūrus

    I. popolnoma vžgati se, vneti se, vzplamteti: Plin., Suet., Vulg., nulla materies tam facilis ad exardescendum est Ci. se ne vname tako lahko; pt. pf. exārsus 3 zgorel, sežgan: Cod. I.; pren.: pro patria solus exarsi Ci. = „je strela mene edinega zadela“; occ.
    a) razgreti se: Lucan., Mart., Amm., aetherioque … exarsit sidere limus O.
    b) zablešč(ev)ati: exardescens fulgor (carbunculi) Plin.

    — II. pren.

    1. (o stvareh)
    a) vneti se, razvne(ma)ti se, vzplameneti, nastati, začeti se: bellum subito exarsit Ci., exarsit intestinum bellum N., novum atque atrox proelium … repente exarsit L., seditio exarserat T., prima inter patres plebemque certamina exarsere T., admirabilis quaedam exardescit benivolentiae magnitudo Ci., ex quo exardescit sive amor, sive amicitia Ci., ira exardescit, libido concitatur Ci., talibus exarsit dictis violentia Turni, Alcidae (dat.) … exarserat atro felle dolor, ignes exarsere animo V. Z določilom proti komu, v koga, kaj, do česa: exarserat in eum iracundia exercitus, (studia militum) prope in proelium exarsere T., brevis altercatio inde ex iracundia muliebri in contentionem exarsit L., etiam ad innocentium periculum tempus illud exarserat Ci.
    b) (o ceni) rasti, poskočiti: vasorum pretia in immensum exarsisse … conquestus Suet.

    2. (o osebah) razvneti se, koga kaj obide, popade, prevzame, koga se kaj poloti: homo … exarsit iracundiā Ci., tota Italia libertatis desiderio exarsit Ci. po vsej Italiji se je pojavilo hrepenenje po svobodi, multo gravius hoc dolore exarsit C. to ga je tembolj razsrdilo (speklo), adeo animis exardescere L., exardescere libidinibus, criminibus T.; dati se zavesti ali zanesti v kaj: exardescere ad spem libertatis Ci., in seditionem L., Alecto dictis exarsit in iras L. se je razjarila; occ.
    a) ujeziti se, razjeziti se, razsrditi se nad čim: graviter exardescere Ci., cuius (Socratis) responso sic iudices exarserunt, ut … Ci., Carneades contra Stoicos exarserat Ci., haud secus exarsit quam circo taurus O.
    b) v ljubezni vzplamteti, vneti se za koga: exarsit conspecta virgine Tereus O., (Messalina) in C. Silium … ita exarserat, ut … T.
  • excrēscō -ere -crēvī -crētum

    1. izrasti (izraščati), odrasti (odraščati), vzrasti (vzraščati): quae novellae (palmae) si satis excreverint Col., in longitudinem excrescunt abies, larix, palma, … Plin.; o divjem mesu: caro in eo (ulcere) excresit Cels., caro excreverat in latere eius Suet., carnes excrescentes cohibere Plin.; subst. pt. pr. excrēscentia -ium, n izrastki na telesu: Plin.; o bitjih: (Germani) in hos artus, in haec corpora … excrescunt T. dorastejo do … , (serpens) in monstrum excrevit Sen. ph., animalia excreta Lact. dorasle, toda: excreti (od glag. excernere) haedi V. ločeni.

    2. pren. rasti, narasti (naraščati), množiti se: Front., Veg., excrescit in dies eius rei luxuria Plin., excrevit in altum pingue solum tumulo Lucan., evitanda est immodica eius prooemii longitudo, ne in caput excrevisse videatur Q., litium series ubique maiorem in modum excreverat Suet.
  • flush4 [flʌš]

    1. prehodni glagol
    zaliti, preplaviti; izp(i)rati, splakniti; povzročiti, da zardi; navdušiti, razvneti, razburiti; ohrabriti; rediti (ovce)

    2. neprehodni glagol
    brizgniti, štrcniti; priteči, vdreti; kliti, brsteti, rasti; zardeti
  • gather1 [gǽðə]

    1. prehodni glagol
    zbrati, zbirati, nabirati; trgati (cvetje); (na)gubati

    2. neprehodni glagol
    zbrati se; povečati se, rasti; sklepati; zgostiti se; dozoreti
    medicina zgnojiti se

    as far as I can gather kolikor lahko presojam
    to be gathered to one's fathers (ali people) umreti
    to gather the brows namrščiti se
    to gather ground okrepiti, ojačiti se
    to gather to a head dozoreti, zgnojiti se
    to gather strength (volume) ojačiti (povečati) se
    to gather way (ali speed, momentum) povečati hitrost
    a rolling stone gathers no moss goste službe redke suknje
    to gather o.s. together zbrati se, zavedati se
  • gazonner [-zɔne] verbe transitif zatratiti, pokriti z rušami; verbe intransitif rasti, s trato se pokriti
  • glīscō -ere (–) (–)

    I. rasti (v ognju), vzplamteti, vžgati se, narasti, (po)množiti se, (po)večati se: ventus gliscens S. FR., copia voluptatum gliscit ille, ignis oleo CI. AP. NON., gliscens labes SIL., eo (stercorando) quasi pabulo gliscit (terra) COL., gliscit asellus, turtur COL. se redi, sanie gliscit cutis STAT. oteka, gliscere numero legiones aut minui T., gliscentibus negotiis T., multitudo familiarum, quae gliscebat immensum T. –

    II. metaf.

    1. (o strasteh in stanjih) narasti, (po)večati se, (po)množiti se, moč dobi(va)ti, (raz)širiti se: formae conflatus amore ignis, Alexandri Phrygio sub pectore gliscens LUCR., accenso gliscit violentia Turno V., invidiam eam, sua sponte gliscentem, ... unius calamitas accendit L., ne glisceret neglegendo bellum L., bellum, gliscens iam aliquot per annos L., gliscente in dies seditione L., gliscentis discordiae remedium T., fama gliscit gressu SIL.; v dep. obl.: ut maior invidia Lepido glisceretur SEMPRONIUS ASELLIO AP. NON.

    2. (o osebah)
    a) rasti v bogastvu, bogateti: gliscere singulos T.
    b) biti navdan s čim, npr. α) biti vnet od veselja, srčno se veseliti: gliscit tepentis lumina torva videns STAT. β) od kake strasti vnet biti, goreti, plameneti: ferro dulci (od bojaželjnosti) STAT.; z inf.: gliscis regnare superbus STAT. strastno želiš.
  • grandēscō -ere (–) (–) (grandis) velik postajati, večati se, rasti: CI. POËT., LUCR., COL., PLIN., PALL.; metaf.: mente grandescere AUG.
  • grandiō, -īre (grandis)

    1. trans. poveč(ev)ati, narediti večje: testudinem istum tibi ego grandibo (star. fut.I) PL. = storil bom, da boš krepkeje stopal, pomagal ti bom krepkeje hoditi, grandire est grandem facere VARR., cum humus semina edita grandire nequeat NON.; med. grandiri povečati se = (z)rasti, naraščati: nec grandiri frugum fetum posse nec mitescere PAC. AP. NON.

    2. intr. poveč(ev)ati se, (z)rasti, narasti, naraščati: Mars pater, te precor, uti tu fruges, frumenta ... grandire beneque evenire sinas CA.
  • grandir [grɑ̃dir] verbe transitif povečati, zvišati, figuré povišati, povzdigniti; verbe intransitif posta(ja)ti večji, večati se, (z)rasti

    se grandir delati se večjega, povišati se
    cet enfant a grandi de cinq centimètres ta otrok je zrasel za 5 cm
    l'inquiétude ne fait que grandir vznemirjenost vse bolj raste
    grandir en force, en beauté, en sagesse postati močnejši, lepši, pametnejši
    le succès l'a grandi à ses propres yeux uspeh ga je povišal v njegovih lastnih očeh
    elle s'est grandie en se haussant sur la pointe des pieds napravila se je večjo, s tem da se je dvignila na prste
  • grow* [grou]

    1. neprehodni glagol
    rasti (in na)
    pridobivati; uspevati; naraščati, večati se; razvijati se; višati se; postajati (on)
    prirasti, zrasti s čim

    2. prehodni glagol
    gojiti; obdelovati; pustiti rasti

    to grow a beard pustiti si rasti brado
    to grow into fashion postati moden
    to grow out of fashion priti iz mode
    to grow weary naveličati se
    to grow well ozdraveti
    to grow worse poslabšati se
    to grow better izboljšati se
    to grow out of use ne se več uporabljati
    to grow less manjšati se
    to grow old starati se
  • harden [há:dən] prehodni glagol & neprehodni glagol
    strditi (se); zakrkniti (se); utrditi (se); kaliti (jeklo)
    ekonomija & figurativno okrepiti (se); rasti (cene)

    hardened steel kaljeno jeklo
    a hardened criminal zakrknjen zločinec
    to harden off utrditi
  • hervorwachsen* rasti (iz)
  • hike [háik]

    1. samostalnik
    pešačenje, izlet
    ameriško, pogovorno porast cen

    2. neprehodni glagol & prehodni glagol
    pešačiti
    ameriško, pogovorno visoko priti, rasti (cene); zvišati (cene)
  • hinüberwachsen* rasti (na drugo stran)