Franja

Zadetki iskanja

  • clārus 3, adv.

    1. (o glasu) na daleč doneč (zveneč), jasen, glasen, slišen, zvočen, razločen: clamor, plausus Pl. glasen, bučen, clara voce imperavit Ci., clariore voce C., ut omnes exaudiant, clarissima voce dicam Ci., clarus plangor, latratus O., ictus O. odmevajoč, clara dedit sonitum tuba V.; clarior ignis auditur V. (enalaga) glasneje se sliši: „ogenj!“ prim.: Iuppiter clarus (= clare) ab alto intonuit V.; clare recitare Pl., dic clare Ter., dic, quaeso, clarius! Ci., clare gemere Ci. ep., clare certumque locuto H., clare inter se loqui Plin. iun., clarius fabulari Suet., clarissime audire aliquid Plin.; elipt.: tum ille clare (sc. dixit) Ci.

    2. pren.
    a) jasen, svetel, bleščeč, sijajen: locus Ci., sidere clarior H., stella clarissima, gemmae clarissimae Ci., claraque in luce refulsit V., clarissima mundi lumina V., clara auro gemmisque corona O.; pogosto: luce clara L., Auct. b. Hisp. ali luci claro (masc.) Pl., Varr. = pri belem dnevu, prim.: die claro H., clarissimo die Ci.; clarē fulgens caesaries Cat., clarius micare Plin.; occ.pesn.: clarus aquilo V. jasneči, vedreči (ker prežene oblake), clari smaragdi O. razsvetljujoči.
    b) duševno jasen = umeven, razločen, razumen, razumljiv: res tam claris argumentis lucet Ci., in re tam clara, tam testata Ci., cl. iudicium, testimonium Ci., luce sunt clariora nobis consilia tua Ci., quae clarissima et certissima sunt Ci., clare atque evidenter ostendere Q., clarius apparet aliquid Caelius in Ci. ep., utilitas... clarissime lucet Q.
    c) slaven, slovit, sloveč, odličen, znamenit: dux, imperator, rex Ci., Scipio ille clarus Ci., C. Gracchus clarissimo patre, avo, maioribus Ci., clarum nomen Ci., oppidum Lampsacum, clarum et nobile Ci., urbs Asiae clarissima Ci., clarius exsplendescebat N. odlikoval se je sijajneje; kot naslov državnih dostojanstvenikov v ces. dobi clarissimus presvetli, (Tvoja, Njegova) svetlost, prevzvišeni: Plin. iun., Icti. idr., tako tudi: clarissimus ordo Icti., Vop., clarissimae feminae Icti. žene visokih državnih dostojanstvenikov; z določili: clarus gloriā Ci., disciplinā clarissimus Vell., clarus in philosophia Ci., in arte tibiarum Q., ex doctrina Ci., quid hoc totā Siciliā est clarius? Ci. bolj znano, urbs clara ob insignem munimento naturali locum L., clarus ob id factum H., clarus Troiano ab sanguine V., clarum ad memoriam imperium L. večnega spomina vredno vladanje; zloglasen, slabega glasu, na slabem glasu, razvpit: Sen. ph., non enim parum res est clara Ci., caedes Asuvii quam clara tum fuit Ci., illa oppugnatio fani quam clara apud omnes Ci., populus luxuriā superbiāque clarus L.
  • clear1 [kliə] pridevnik (clearly prislov)
    jasen, svetel; prozoren, čist (of)
    neoviran, prost; razumljiv, nedvomen; neobremenjen; bister; popoln, cel (about, on o as to glede na that da)
    prepričan; neto

    all clear prosta pot; vojska sovražnik ni oborožen; konec preplaha
    (figurativno) the coast is clear zrak je čist
    five clear days celih pet dni
    as clear as crystal jasen, prozoren; razumljiv
    as clear as daylight jasen ko beli dan
    as clear as mud nejasen, nerazumljiv, zamotan
    navtika to be clear of (ali from) biti prost česa
    to get away clear otresti se česa
    the clear contrary ravno nasprotno
    clear title nesporna pravica
  • cloudless [kláudlis] pridevnik
    jasen, sončen, veder
  • coherent [kouhíərənt] pridevnik (coherently prislov)
    nepretrgan, povezan, zaporeden; skladen; razumljiv, jasen
  • conspicuous [kənspíkjuəs] pridevnik (conspicuously prislov)
    jasen, viden, očiten (for zaradi)
    slaven, opozorljiv, pozornost zbujajoč, nenavaden; znaten

    to be conspicuous by absence pozornost zbuditi zaradi odsotnosti
  • crisp1 [krisp] pridevnik
    nakodran; hrustljav, drobljiv; dobro zapečen; svež; jasen, izrazit (obraz); naguban, valovit; odločen

    a crisp style živahno izražanje
  • čȉst -a -o
    1. čist, snažen: -a kuća, voda; -e ruke
    2. jasen: -o nebo, oko, staklo
    3. sam, gol, čist: -a zavist
    4. čist, brez primesi: -i ton, šećer, koks, cink; -a boja, cijena, dobit, težina, tvar; -a znanost, nauka; -o zlato, željezo; -a krv, rasa
    5. biti na -u biti si na jasnem; činiti što iz -a mira delati kaj, ne da bi bil izzvan; ne biti čist ne biti pri pravem; primiti nešto za -u monetu sprejeti kaj kot čisto resnico; prepisati što na -o
    6. -a nedjelja prva postna nedelja
  • čȉtak -tka -o
    1. čitljiv: čitak tekst
    2. jasen, veder: -o čelo
  • decided [disáidid] pridevnik (decidedly prislov)
    odločen, gotov, jasen, nedvomen
  • decìdīrān -a -o (fr. decider) decidiran, odločen, določen, jasen
  • declarado glasen, jasen, očiten, javen
  • definite [définit] pridevnik (definitely prislov)
    določen, jasen, natančen, razločen; končnoveljaven

    slovnica definite article določni člen
    to be more definite natančneje povedano
    definitely pogovorno res; da; vsekakor
  • desnudo gol, nag, razgaljen; revno oblečen, beden; jasen, razločen

    la verdad desnudo a gola resnica
    desnudo de gloria neslaven
    desnudo m golota, (slikarstvo) akt
    al desnudo gol, neoblečen
    poner al desnudo razgaliti
  • deutlich razločen, jasen, direkten; Preisanstieg: občuten; etwas deutlich sagen povedati naravnost; deutlich werden eine Sache, Sachlage: postati očiten, beim Sprechen: povedati naravnost; etwas deutlich machen ponazoriti
  • dezidiert odločen, jasen
  • diáfano prozoren; odkritosrčen; jasen, svetel
  • dichiarato agg. odkrit, jasen, viden:
    nemico dichiarato odkrit nasprotnik
  • dilúcido svetel, jasen, razločen
  • dīlūcidus 3, adv. (dīlūcēre)

    1. svetel: zmaragdus Plin., dilucidius flagrare Plin.

    2. pren. jasen, razločen: oratio Ci., verba Ci., Q., omnia docentes et dilucidiora … facientes Ci., d. expositio Corn., quo brevior, eo dilucidior et cognitu facilior narratio erit Corn., dilucide expedivi Ter., lex dilucide vetat Ci., plane et dilucide dicere Ci., ne rudibus Graecarum litterarum minus dilucide appareat, quantus fuerit ille vir N., rem dilucide explicabimus, si … Corn., docere dilucide L., dilucide indicare Q., dilucidius praecipere Cels., eorum vanitatem de (iz) scripturis sanctis dilucidissime convicisti Aug.
  • dīluō -ere -luī -lūtum (dis in luere)

    I.

    1. razmočiti (razmakati), razmiti (razmivati), odmiti (odmivati): ne aqua lateres diluere posset C., pluvia sata diluit V., multis diluta labella guttis Cat. (suhe) ustnice, orošene od … , pectora sudor diluerat Val. Fl., d. fimum aquā pluviā Plin., colorem Plin. izmi(va)ti, color diluitur O. zbledi, amnes diluuntur Plin. izgubijo barvo in okus (po potokih, ki dotekajo), terra umore diluitur Cu., vulnus aceto d. Petr. izmiti; occ. izplakniti, oplakniti, splakniti (splakovati): dolia olearia Ca., os Cels., pecorum tonsa et uncta membra Pall.

    2. pren. razpoditi, prepoditi, poditi, pregnati (preganjati), odpraviti (odpravljati): quae cogitatio molestias omnes … diluit Ci., cura fugit multoque diluitur mero O., diluitur posito serior hora mero O. uri se odvzame, kar ima nadležnega, vitium ex animo d. Pr.

    — II.

    1. s kako tekočino razkrojiti (razkrajati), v čem raztopiti (raztapljati), razpustiti (razpuščati): favos Baccho V., Hymettia mella Falerno diluta H., aceto d. bacam (biser) H.; occ. s kako tekočino razredčiti (razredčevati), (razkrajajoč) pripraviti (pripravljati), užitno narediti: diluta absinthia Lucr., d. venenum (strupeno pijačo) L., medicamentum Cu., vinum Mart. z vodo razredčiti.

    2. pren.
    a) jasno razložiti, razjasniti: mi quod rogavi dilue Pl.
    b) razdreti (razdirati): amicitias sensim Ci.
    c) (o)slabiti: alicuius auctoritatem Sen. ph. spodkopa(va)ti; od tod tudi ovreči, izpodbi(ja)ti: crimen Ci., L., Cu., T. idr., ego res tam levīs qua ratione infirmem ac diluam, reperire non possum Ci., d. aliquid et falsum esse docere Ci., d. sophisma Gell.
    č) pokoriti kaj s čim: iniurias pauco aere Gell. — Od tod adj. pt. pf. dīlūtus 3

    1. razmočen, vlažen: solum dilutius Plin.; pren. moker (od vina) = pijan: dilutior (sc. mero, vino) Aus.

    2. razredčen = pomešan s kako tekočino: potio diluta, dilutissima Cels., vinum dilutius C., dilutius (adv.) potare Ci. ap. Amm.; subst. dīlūtum -ī, n razredčenje, razredčena tekočina: bibitur et madefacti dilutum Plin.; pren.
    a) bled, jasen (po barvi), svetel: urina Cels., rubor Plin., amethystus dilutior Plin.; o abstr.: dilutior erit defectus Amm. očitnejši.
    b) slab, slaboten: odor (naspr. acutus) Plin.