Franja

Zadetki iskanja

  • dišáti (-ím)

    A) imperf. ➞ zadišati

    1. odorare

    2. pren. odorare, puzzare, sapere:
    zadeva diši po prevari la faccenda odora di imbroglio

    3. (smrdeti) puzzare

    4. (mikati) allettare, attrarre, aver voglia:
    delo mu ne diši non ha nessuna voglia di lavorare

    B) dišáti (diší) imperf. impers.

    1. odorare (di)

    2. puzzare (di)
  • dišáti oler

    dišati po vinu oler a vino
    prijetno dišati oler bien; tener buen olor (ali aroma); despedir (un) olor agradable
    neprijetno dišati oler mal
    to diši po izdajstvu eso huele a traición
    vino mi diši el vino me gusta
    nič mi ne diši no tengo apetito
  • diū2, adv. (analogno po diū1 tvorjen iz *dū, prim. dūdum)

    I.

    1. dolgo (časa): diu disputavi Pl., diu vivere Ci., haec Maurus secum ipse diu volvens S., diu princeps orator … existimatus est Q., diu mori, perire Sen. ph. počasi, nimis diu Pl., nimium diu te castra desiderant Ci., parum diu Ci., multum et diu Pl., Ci., diu multumque Ci., S., Fl., multum ac diu Ap., tam diu Pl., Ter., Suet., tam diu fuit Apollonius in carcere Ci., quam diu furor tuus nos eludet? Ci., tam diu, quam diu Ci. idr. tako dolgo, kakor (prim. iuxtapositio tamdiū, quamdiū), iam diu Pl., Suet., quod populus iam diu desiderat Ci., haud diu Ter., saepe diuque H., diu diuque Ap., diu post, non (neque) diu post Gell., diu postea Amm.; komp. diūtius (diŭtius Ph.), v primerah (kjer je treba primerjalni porek dostaviti) = dalj (časa), dljè: eo vos … diutius detinui Pl., ne ali non diutius Ca., ne diutius teneam Ci., diutius enim iam in hoc desiderio esse non possum Ci., ubi se diutius duci intellexit C.; s quam: diutius quam duabus horis locutum esse constat Sen. ph.; sicer = predolgo, precej dljè (= precej dolgo časa): diutius morari C., neque illis … diutius eā (victoriā) uti licuisset S., paulo diutius abesse L.; superl. diūtissimē najdlje, prav dolgo (časa): Suet., ut ii beatissimi esse videantur, apud quos ille diutissime commoratur Ci., diutissime senem esse Ci., quam diutissime Ci. kar najdalje (mogoče), qui diutissime impuberes permanserunt C.

    2. že dolgo časa, že davno, že zdavnaj: neque enim diu huc commigrarunt Ter. ni dolgo tega, kar … , arma diu desueta circumdat umeris V.; adv. ojačan z iam: Ter., factumst iam diu Pl., nec diu hic fui Pl. ni še dolgo tega, kar sem prišel sem, Graecia iam diu suis consiliis perculsa est Ci. že dolgo je tega, kar je Grčija … , diu iam Plin.; tudi: iam diu factumst, postquam bibimus Pl., illi quidem hau sane diust quom (= cum) dentes exciderunt Pl., neque diu est, cum … Ap.

    — II. pren. (krajevno) daleč, na veliko razdaljo: Italia … diu excurrit Mel.
  • diūturnus (diŭturnus O. ) 3 (diū2)

    1. dolgotrajen, (časovno) dolg, mnogoleten: pax, silentium, res publica Ci., error Ci. blodnja po morju, bellum Ci., S., quies S., laetitia N., felicitas L., mala O., vita Cu., spatium Suet., consuetudo Icti., molestiae diuturniores Ci. ep., diuturnior impunitas C. za dalj časa, poenae diutissimae Aug.

    2. (o osebah) dolgo obstajajoč: dum istis consiliis uteris, non potes esse diuturnus Ci. ne moreš dolgo obstajati = se ne moreš dolgo zanašati na to, da bo tvoja stvar gotovo obstala, rei Suet. dolgoletni = katerih pravde so se dolgo zavlačevale, quasi diuturnus dux Amm. dolgoleten = izkušen, izveden; occ. dolgovečen, dolgo živeč: quae nupsit, non diuturna fuit O. ni dolgo živela, qui diligitur, vellem diuturnior esset O. da bi dalje živel, sit nostris diuturnior O. naj ji bo življenje daljše kakor moje.
  • divampare v. intr. (pres. divampo)

    1. vzplameneti, vzplapolati; zagoreti; buhniti, buhati

    2. pren. izbruhniti:
    divampare d'ira izbruhniti od jeze
    la rivolta divampa in tutto il paese upor je izbruhnil po vsej deželi
  • dīverberō -āre -āvī -ātum

    1. razbi(ja)ti, z razbijanjem ločiti (ločevati), z razbijanjem razdeliti (razdeljevati), razgnati (razganjati): aërias d. undas, vis … , quae res diverberet ictu Lucr., sagitta diverberat volucres auras V. seka, hasta … diverberat umbras V., frustra ferro diverberat umbras V. maha na vse strani po … , diverberatis fluctibus Cu., d. terram Sen. ph., anima veluti fumus vento diverberata dissolvitur Aug.

    2. raztepsti, dodobra pretepsti: ubera vehementer Ap., servum Lact., aliquem arundine et colaphis Tert.
  • dīversitās -ātis, f (dīversus)

    1. različnost, razlika: Fl., Front., Amm., in eloquendo est aliqua diversitas Q., d. ciborum, causarum Q., ingeniorum Q., Plin. iun., animorum Sen. rh., T., supplicii T., ut diversitate noscantur T. po različnosti oznak; v pl. abs.: Fl., Lamp.

    2. occ. nasprotje, nasprotnost, navzkrižje: auctorum Plin., tradentium Suet., mira d. inter medicos Plin., mira inter exercitum imperatoremque d. T., mira d. naturae, cum idem ament inertiam et oderint quietem T., diremit consiliorum diversitatem T.
  • dīversus, st.lat. dīvorsus, 3, adv. (adj. pt. pf. glag. dīvertere, dīvortere) „vsaksebi obrnjen“, od tod

    I.

    1. v razne strani (sem in tja) obrnjen (držeč, idoč): diversam aciem in duas partes constituere C. na dve strani obrnjeno, diversa signa statuere L., ubi plures diversae semitae erant L., d. itinera C., L., T., diversae variae (variae = po suhem in po morju) viae Cat., d. fuga L., Cu. semkaj in tjakaj; occ. predik. = na razne strani, sem in tja, semkaj in tjakaj; najprej v pl.: diversi pugnabat C., cum … diversi discessissent N., diversi consules … discedunt, consules diversi abiere L., diversi circumspiciunt V., duo nomina diversa trahunt unum pectus O., diversi flebant servi O. proč obrnjeni; potem pri kolekt.: plebs habitat diversa locis O.; v sg.: quo diversus abis? V. kam si skrenil? metu ac libidine divorsus agebatur S. strah in strast sta ga zanašala sem in tja; adv.: divorse distrahitur Pl. (imetje) se razprši, pauci paulo divorsius concĭderant S. precej vsaksebi; subst. neutr. in diversum ali in diversa na razne strani: in diversa trahere N., in diversum auctores trahunt, utrum … an L. se ne ujemajo, trahebatur in diversa hinc meritis Antonii, inde Muciani epistulis T., in diversa abire Iust. ali labi Fl., Iust.; subst. masc.: diversos iterum coniungere amantes Pr. ali componere divorsos T. nesložne, razdorne.

    2. pren. neodločen (-čna -čno), nestanoviten, omahujoč: diversi fremat inconstantia vulgi Tib., diversus animi (loc.) modo numen pavescere, modo minis populi terreri T.

    3. ločen (oddaljen) drug od drugega, raztresen, eden tu — drugi tam, vsak posebej (zase), posamič(no): diversae state, ego ero paries (pretin) Pl., hoc omnes antea divorsi audistis S., legatos alium ex alio (za drugim) divorsos adgreditur S., sive iuncti unum premant, sive id diversi gerant bellum L.

    4. razen, različen; (o krajih): qui (portus), cum divorsos inter se aditus habeant, in exitu coniunguntur et confluunt Ci., ex locis tam longinquis tamque diversis Ci., diversissimis locis L., diverso tractu, diversis partibus O., (flumina) diversa locis (po krajini) O.; pren. (o kakovosti): diversa genera bellorum et hostium Ci., d. studia, d. voluntates Ci., d. natura N., facies, d. formae, simulacra diversa figuris, diversi nitent mille colores O., prodigia terrebant diversis auctoribus vulgata T.; adv. acc. neutr. pl.: diversa sonare O. različno; z dat.: forma est diversa priori O. drugačna od prejšnje.

    II.

    1. na nasprotno ali drugo stran (obrnjen), na nasprotni ali drugi strani bivajoč (stoječ, ležeč), nasproten: ego divorsus distrahor Pl., e quibus (cingulis) duos maxime inter se diversos … obriguisse pruinā vides Ci. (o tečajih), erat iter a proposito diversum contrariamque in partem ire videbatur C., diversae ab flumine regiones C. odmaknjene, terrae, quas duo diversa maria amplectuntur L., in diversum iter equi concitati L. v dve nasprotni smeri, diversus Aesar O. zahodni (= vzhodu nasproten), in partes diversas bracchia tendens O., quem procul a patria diverso orbe excipit Eridanus O. na drugem koncu sveta, petit diversa O. krene v nasprotno smer, diversus luna percurret fenestras Pr., (iugum montis) altero cornu in diversum litus excurrit Cu., Alexander in diversa parte ripae statui suum tabernaculum iussit Cu., diversā regiae parte Cu. z nasprotne strani, Menelaus … diversum ad mare … deiectus est T.; subst. v adverbialnih zvezah: in diversum Plin., in diversa T. ali per diversum Plin., T. na nasprotno stran, v nasprotno smer, ex diverso adsultare T. z nasprotne strani, ex diverso stare Vell. nasproti, instructis e diverso hostibus Iust.

    2. occ. nasproten = protiven, sovražen;
    a) v vojni: victores diversam aciem Marti et Mercurio consecravere T., Armeniam diversis praesidiis vacuam fieri postulabant T.; subst.: quas enim ex diverso legiones? T.
    b) v državi: factio Suet. ali pars Iust. nasprotna stranka; v pl.: partes Suet., aut in diversis aut in neutris fuisse partibus Sen. ph.
    c) na sodišču: d. subsellia Q., T. ali diversae partis advocatus Suet. nasprotne stranke (gen. sg.), nasprotnikov (gen. pl.); subst. neutr. = nasprotna stranka, opozicija: invidiam in diversum transferre T., consistentis ex diverso patroni Q.; od tod e diverso (= contrā) nasprotno, nasproti: Suet., Arn.

    3. pren. povsem različen, ves drugačen, nasproten, navzkrižen
    a) (o stvareh); abs.: diversa ac dissimilis pars Ci., diversa sibi ambo consilia capiunt C., diversis duobus vitiis, avaritiā et luxuriā, civitatem laborare L., quid enim divorsius esse putandum est, … quam … Lucr., oris habitu simili aut diverso Q., duo tela diversorum operum O. s povsem nasprotnim učinkom, diverso tempore Iuv.; subst.: dividit ut bona diversis (= contrariis = malis), fugienda petendis H., dissimilia ac diversa componitis Sen. ph., diversa induere T., nullo in diversum auctore T., iudices per diversa implacabiles T. iz nasprotnih razlogov; z a(b): haec videntur esse a proposita ratione diversa Ci., ab his longe divorsae litterae S.; s samim abl.: quam diversum consuetudine illorum Plin. iun.; z dat.: est huic diversum vitio vitium prope maius H., diversum est huic eorum vitium, qui … Q., tamquam haec sententia priori diversa sit Q., vera bona atque illis multum diversa Iuv.; subst.: dicere diversa iis, quae aliis placebant Vell., quis non diversa praesentibus contrariaque exspectatis aut speret aut timeat Vell.; z inter: divorsa inter se mala, luxuria atque avaritia S., quorum omnium dissimilis atque divorsa inter se ratio est Q.; z ac (atque) ali quam (kakor alius): diversa in hac ac supradicta alite Plin., e diverso, quam in cibos deligitur Plin. čisto drugačne kakovosti kakor to, kar … , diversum valent quam iudicant Q., diversa, quam hostis mandaverat, censuit (Regulus) Fl., gloriam diversis artibus quam priores civitatis suae duces consecuturus Iust.
    b) o osebah: quia a te totus diversus est Ci., diversus a maiorum institutis T.; z gen.: ut par ingenio, ita morum diversus T. povsem drugačnega značaja, inter paucos et sententiae diversos T. povsem različnega mnenja.

    III. odročen, oddaljen, odmaknjen: maxime de Achaiae urbibus, regionis a se diversae, sollicitus L., ereptam patri natam diversa in pascua abstrahit O., arva colebat diversa Aetnae O., saltus diversi Cu., colunt discreti ac diversi T. posamič in na oddaljenih krajih, etiam quorum diversa oppida, tamen obvii (erant) T., proficiscebar in diversam provinciae partem Plin. iun.; subst. (ret.): diverso terrarum distineri T. v daljnih zakotjih.
  • dīves -itis (kontr. dīs, dītis, gl. to geslo); dīves je prvotno subst., zato klas. abl. sg. le dīvite, gen. pl. dīvitum, nom. in acc. pl. ni (prim. še dīvus, deus; dives a divo Varr.)

    1.
    a) adj. bogat česa ali s čim, komp. dīvitior, superl. dīvitissimus (pri Ci. le ti obl., nikoli dītior, dītissimus): homo dives Ci., ex pauperrimo dives factus est Ci., viderunt enim ex mendicis fieri repente divites Ci.; z abl.: d. agris, censu, nummis, Lare H., bubus O., auro O., Cu., bonis omnibus Amm.; po grškem zgledu z gen.: dives auri V., Sil., equûm, pecoris, lactis V., opum V., O., dives opis, artium, rerum H., armenti O., odorum divites Arabes Ap.; z ab: ab omni armento d. Val. Fl.; z in in acc. (= za s tožilnikom): tu dives in omnes invocantes te Aug.
    b) subst. = bogatin, bogataš: Pl., Sen. rh. idr., novicius d. Sen. ph.; pren. (o stvareh) bogat, obilen, obilujoč s čim: animus hominis Ci., inde ille … divitior fluxit dithyrambus Ci., d. ager V. ali humus O. rodovitno, rodovitna, vena (pren.) H., lingua H. bogat, zgovoren, spes H. čezmerno, mensae H., copia O., epistula O. mnogo obetajoče, fluens dives septena per ostia Nilus O. vodnati, gaza, regio Cu., dives patrimonium Amm.; z abl.: templum donis dives L., terra dives amomo O., Amphitrite dives aquis Val. Fl. vodnato, Hispania d. equis Cl.

    2. bogat = dragocen, (pre)krasen: dives opacat ramus humum V., tu cultu divite digna es O. bogate obleke, diviti opere Plin.
  • dīvidō -ere -vīsī (sinkop. inf. pf. act. dīvīsse nam. dīvīsisse H.) -vīsum (dis in indoev. kor. u̯idh ločiti, sam(ski) biti, samevati; gl. viduus)

    I. (dve celoti)

    1. razločiti (razločevati), odločiti (odločevati), ločiti: seniores a iunioribus Ci., totā cervice desectā divisa a corpore capita L., dividor (ab uxore) C. ločijo me, dextras miseris complexibus … d. Stat., dividite turbidos (namreč od mirnih) T.; (o ločitvi krajev): Europam Libyamque rapax ubi dividit unda Enn. ap. Ci., Amanus, qui Syriam a Cilicia … aquarum divortio dividit Ci. ep., urbis partes viis divisae Ci., qui (Rhenus) agrum Helvetium a Germaqnis dividit C., Gallos ab Aquitanis Garumna flumen … dividit C., toto divisi orbe Britanni V., exiguo divisa freto Asia L., arx ab urbe muro … divisa L., urbem a continenti … fretum dividit Cu., duae grandes fretoque divisae insulae Mel., toto orbe divisa Britannia Fl.; pesn.: quem maestum patriā Ardea longe dividit V. drži oddaljenega, tam multa illa meo divisa est milia lecto Pr. je oddaljena.

    2. pren. razločevati, ločiti: legem bonam a mala Ci., iniuriam a calumnia Sen. ph., bona diversis H., tempora curarum remissionumque T., dignitatem ordinum T. določiti razliko, d. defensionem (suam) coepit T., nunquam mera species ab utilitate dividitur Q.

    II. (celoto na dele razdeliti)

    1. deliti, razdeliti (razdeljevati), razkos(av)ati, razcepiti (razcepljati), razklati: d. omne caelum Ci., aëra Ci., si omne animal secari ac dividi potest Ci., coronam hostium mediam d. Auct. b. Afr., marmor cuneis d. Plin.; Gallia est omnis divisa in partes tres C., hic vicus in duas partes flumine divideretur C., d. copias suas, cohortes tripartito, exercitum in duas partes C., exercitum in tres partes Cu., classem ali peditem in duo cornua Cu.; pesn.: hunc liberta securi divisit medium H. je po sredini razklala, tum … videres stridere secretā divisos aure susurros H. šepetanje na razne strani; v sramotilnem pomenu in besedni igri (dvoumnost): si quis vellet, te haud non velles dividi Pl. (Aulul. v. 286, prim. v. 283); pren. z abstraktnim obj.: nos alio mentes, alio divisimus aures Cat. drugam smo obrnili srca, drugam ušesa, animum nunc huc celerem, nunc dividit illuc V. = njegov duh hitro razmišlja v to smer in v ono; occ. (raz)deliti = ločiti, razdreti (razdirati), predreti (predirati), rušiti, porušiti, razrušiti, razdejati, uničiti (uničevati): dividimus muros V. pred(e)remo, d. vagam caelo volucrem Sil. s puščico predreti = podreti, dividitur ferro regnum Lucan.; pesn.: gemma, fulvum quae dividit aurum V. ki predira … zlato = ki je vkovan v … zlato; podobno: sactulis dividere Plin. mrežaste ali kockaste tkanine izdelovati; pren. (z abstraktnim obj.): iram H., nostrum concentum H. Adj. pt. pf. dīvīsus 3 razdeljen: divisior inter se ac distractior actus (coniectus animaï) Lucr.; adv. dīvīsē (raz)deljeno: Gell.

    2. occ.
    a) na enaka dela (polovici) (raz)deliti, na pol deliti, razpoloviti: flumen dividit vallem C., Himera amnis, qui ferme insulam dividit L., (urbs) eo enim dividitur amni L.
    b) (politično) ločiti, (v stranke) razcepiti (razcepljati): d. populum unum in duas partes Ci., divisum (esse) senatum C., divisi in factiones Suet.
    c) mat. (raz)deliti: centum quinquaginta in tria Aug. na tri, s tremi, in tres partes totum illum numerum Aug., in duo aequalia Boet. na enaka dela, tot eum dividunt anguli, quot … Boet.
    č) gram. α) besede (na zloge) (raz)deliti, razstaviti (razstavljati), razzlogovati: verba Suet. β) kak spis (na knjige) (raz)deliti: Naevii Punicum bellum … divisit in septem libros Suet.
    d) čas deliti, razdeliti (razdeljevati): annum ex aequo O., bucina dividit horas Lucan., mediam noctem dividit bucina Sil.
    e) log. in ret. deliti, razdeliti (razdeljevati): bona tripartito Ci., genus universum in species certas Ci., hoc non est dividere, sed frangere (razkosavati) Ci., accusationis tuae membra d. Ci. razstaviti, in duo et Posidonius dividit, vocem et res Q.
    f) drž.pr. sententiam dividere (o konzulu) posamezne točke nasveta posamično na glasovanje dati: Sen. ph., Plin. iun., divisa sententia est postulante nescio quo Ci.; abs.: divide Asc. daj posamično na glasovanje.

    3. (po)razdeliti med … , razda(ja)ti, odkaz(ov)ati; abs.: non divides Pl., dividite O. (Metam. XIII, 102); z acc. rei: praedam divide Pl., d. agrum viritim Ci., bona viritim L., pecus atque agros Lucr., orbem Lucan., munera, nummos Suet.; poleg acc. rei z dat. personae: pecuniam magistratibus Ci., agros civibus Ci., N., agrum sordidissimo cuique L., thesauros singulis S., dolabras colonibus L., duo praedia natis, oscula nulli H.; v pass.: praeda militibus divisa S., divisae arboribus patriae V.; s praep.: d. praedam inter participes Pl., bona publicata inter se N., regnum inter Iugurtham et Adherbalem S., frumentum aequaliter inter omnes L., pecuniam inter se L., argenti nummos in (med) viros Pl., Thraciam in Rhoementalcen inque liberos Cotyis T., praedam per (med) milites, vinum per tribus L., agros per veteranos Suet.; s cum = deliti s kom: dimidiam partem cum aliquo Pl., praedia cum eo O., paterna cum aliquo Sen. rh., cum esuriente panem suum Sen. ph.; pren.: sic belli rationem esse divisam, ut … C., ea divisa hoc modo L. vse izvrševanje je tako porazdeljeno, partes d. Suet. vloge = posle, ki naj jih po Cezarjevem umoru opravijo posamezni zarotniki, haec temporibus Ter. ali omnia temporibus (po času) d. Iust.; occ.
    a) kako množico porazdeliti, razmestiti: equitatum in (na) omnes partes C., copias divisit hiematum N. ali in hiberna exercitum L., Romanos in custodiam civitatium L., coniuratos municipatim Suet., quosdam bello captos in supplementis urbium Iust.
    b) posamič proda(ja)ti, s prodajo razkosa(va)ti, razpečevati: aurum promercale per Italiam Suet., ad licitationem praedam Suet. na dražbi proda(ja)ti.

    III. (pesn. po gr. μελίζειν [raz]členiti, peti) peti, prepevati, predavati: inbelli citharā carmina divides H.
  • division [divížən] samostalnik
    delitev, ločitev
    matematika deljenje; del
    vojska divizija; oddelek; razpor, razkol, nesloga, razprtija
    parlament glasovanje; razred

    parlament division bell zvonec, ki poziva h glasovanju
    to go into division začeti glasovati
    division of labour delitev dela
    to carry a division dobiti večino
    without division soglasno
    parlament upon a division po glasovanju
    division of shares razkosavanje
    to come to a division priti do glasovanja
  • divjad ženski spol (-i …) lovstvo das Wild
    črna divjad Schwarzwild
    dlakasta divjad Haarwild
    mala divjad Kleinwild, Niederwild
    parkljasta divjad Schalenwild, Schälwild
    pernata divjad (perjad) Federwild
    poginula divjad Fallwild
    stalna divjad Standwild
    velika divjad Großwild
    visoka divjad Hochwild
    prehod divjadi der Wildwechsel
    rezervat za divjad der Wildpark, lovski: Wildreservat
    škoda, ki jo je povzročila divjad der Wildschaden
    krmljenje divjadi die Wildfütterung
    objedenost od divjadi der [Wildverbiß] Wildverbiss
    stalež divjadi der Wildbestand
    vonj po divjadi der Wildgeruch
    zakon o lovu divjadi das Jagdgesetz
    pravica zasledovanja obstreljene divjadi v sosednje lovišče die Jagdfolge
    bogat z divjadjo wildreich
  • divje vode ženski spol množina, šport wildes Wasser
    vožnja po divjih vodah die Wildwasserfahrt, tekmovanje: das Wildwasserrennen
  • Dīvodūrum -ī, n Divodur, glav. mesto Mediomatrikov (Mediomatricī) v belgijski Galiji, pozneje Mediomatricī (Amm.), po 5. st. Met(t)is, zdaj Metz: T.
  • dīvus 3 (gl. deus)

    1. božji, božanski: res divae Naev. ap. Non., figere dona solebant Laurenti divo V., diva creatrix ali parens (= Venus) V., Ilia d. O., caro d. Prud. Od tod subst.

    1. dīvus -ī, m bog: H., L. idr.; pogosteje pl. dīvī -ōrum, -ûm in (star. pesn.) -ôm: praesentiam saepe divi suam declarant Ci., divique hominesque V., divûm (po drugih divôm) pater atque hominum rex Enn., V., numerum divorum altaribus addit V., quem vocet divûm populus ruentis imperi rebus (dat., dostavi sustentandis) H., ni … divôm pater adnuisset … H.; occ. oboževan, po-božen: divum (= Aenean) violare vulnere V.; (poseb. o umrlih rimskih cesarjih, redkeje o še živečih): d. Augustus H., Augustus Caesar, divi (sc. Iulii Caesaris) genus V., divo Iulio (iron.) Ci., divus Iulius (Caesar) Suet.

    2. dīva -ae, f boginja: Cat. idr., digna diva … venere Pl., diva solo fixos oculos aversa tenebat V., diva potens Cypri H., o diva gratum quae regis Antium H., si divus, si diva esset L., divi divaeque L.; pren.: mea diva Cat. (o ljubici).

    3. dīvum -ī, n nebo, vedrina, le v zvezah sub divo pod milim nebom, na prostem: Ci., N., V., H. idr., in sub divum na prosto: H.
  • dizelski pridevnik
    1. (o gorivu) ▸ dízel
    dizelsko gorivo ▸ dízelüzemanyag
    dizelski pogon ▸ dízelmeghajtás
    Številna mesta po Evropi so vožnjo z avtomobili na dizelski pogon zaradi onesnaževanja omejila ali prepovedala. ▸ A környezetszennyezés miatt számos európai város korlátozta vagy megtiltotta a dízelautók használatát.
    dizelski izpuh ▸ dízel-kipufogógáz

    2. (o tipu motorja) ▸ dízel, dízelmeghajtású, dízelüzemű
    dizelski motor ▸ dízelmotor, dízelüzemű motor
    dizelski štirivaljnik ▸ dízelüzemű négyhengeres
    dizelska lokomotiva ▸ dízelmozdony
    dizelski avtomobil ▸ dízelautó, dízelmeghajtású autó
    dizelska podmornica ▸ dízel tengeralattjáró
    dizelski ropot ▸ dízelhang
    dizelski agregat ▸ dízel áramfejlesztő
    dizelski stroj ▸ dízelgép
    Vse več avtomobilskih gigantov odstopa od dizelskih motorjev. ▸ Egyre több autóipari óriás mond le a dízelmotoroktól.
  • dlak|a ženski spol (-e …)

    1. človeška: das Haar
    dlake po telesu das Körperhaar
    porasel z dlakami behaart
    sramne dlake das Schamhaar
    odstraniti dlako enthaaren

    2. živalska: das Haar; das Haarkleid, die Haardecke; -haar (pasja Hundehaar, resasta/ščetinasta Grannenhaar, živalska Tierhaar)
    zimska dlaka das Winterhaar, das Winterfell, das Winterkleid
    mladostna dlaka das Jugendkleid
    … dlake Haar-
    (barva die Haarfarbe, izpadanje der Haarausfall, šop das Haarbüschel)
    brez dlake haarlos
    čopič iz dlake der Haarpinsel
    kamelja dlaka das Kamelhaar
    iz kamelje dlake Kamelhaar-
    izgubljati dlako haaren, aushaaren
    menjati dlako haaren
    menjanje dlake die Haarung

    3.
    figurativno brez dlake na jeziku ohne Umschweife
    biti zoper dlako gegen den Strich gehen
    cepiti dlako Haare spalten
    iskati dlako v jajcu ein Haar in der Suppe suchen, am Zeuge flicken
    volk dlako menja, narave pa ne die Katze [läßt] lässt das Mausen nicht
  • dlȁka ž
    1. dlaka: gladiti niz -u, uz -u božati po dlaki, proti dlaki; ne popustiti ni za -u za las ne popustiti; cijepiti, cepiti -u na četvero dlakocepiti, razčlenjevati problem do nepomembnih malenkosti; tražiti -u u jajetu iskati dlako v jajcu; ići komu uz -u zoprvati komu; ne imati -e na jeziku pogumno povedati svoje mnenje; od -e do grede od najmanjšega do največjega; prekinuti -u pretrgati prijateljstvo; na -u, u -u pričati natanko pripovedovati; probila ga je kozja dlaka osivel je; na -u sličan na las podoben; život mu visi o dlaci življenje mu visi na nitki
    2. kocina: poče mu rasti dlaka začela mu je rasti brada
    3. puh: dlaka na licu
    4. vitica, oponec
    5. ribja koščica: dlakavice su razne ribe pune sitnih koštica zvanih dlake
  • dláka (-e) f

    1. anat. pelo:
    puliti si dlake strapparsi i peli

    2. (živalska dlaka) pelo, peli:
    naježiti dlako arricciare il pelo
    odeja iz kamelje dlake coperta di pelo di cammello

    3. (psovka) minchione, coglione, babbeo:
    molči, ti suha dlaka e tu, coglione, sta' zitto!
    FRAZEOLOŠKA/TERMINOLOŠKA RABA:
    pog. cepiti dlako spaccare il capello in quattro
    iskati dlako v jajcu cercare il pelo nell'uovo, cavillare, sofisticare
    pren. pog. mu gre vse po dlaki gli è andata sempre bene
    pren. ne imeti dlake na jeziku non aver peli sulla lingua
    PREGOVORI:
    kjer osel leži, dlako pusti la bestia dove si ferma lascia il segno
    volk dlako menja, a narave nikdar il lupo perde il pelo ma non il vizio
  • dlakocepiti glagol
    (po nepotrebnem komplicirati) ▸ szőröz, kukacoskodik
    Nikoli nisva zaslužili toliko, da bi lahko preveč dlakocepili glede dvoran, v katerih sva nastopali. ▸ Sohasem kerestünk annyit, hogy szőrözzünk a fellépéseink helyszínéül szolgáló termekkel kapcsolatosan.
    Ne dlakocepite preveč, raje se spustite v dogodivščino, ne glede na to, kako strah vas je neznanega.kontrastivno zanimivo Ne legyetek túl szőrszálhasogatóak, inkább engedjétek át magatokat a kalandnak, függetlenül attól, mennyire féltek az ismeretlentől.