Franja

Zadetki iskanja

  • Cūmae -ārum, f (Κύμη) Kume, prastara grška primorska naselbina v Kampaniji blizu Baj, cvetoče obrtniško in trgovsko mesto, ki so ga ustanovili prebivalci istoimenskega eolidskega mesta (Κύμη) skupaj z evbojskimi Halkidci in Eritrejci, v Juvenalovem času redko naseljen kraj. Preb. so izdelovali poseb. posode iz rdeče prsti in tkali izvrstno platno: Ci. idr. — Soobl. (po gr. Κύμη) Cȳmē -ēs, f Cima (Kima): Stat., Sil. — Od tod adj.

    1. (po gr. Κυμαῖος)
    a) Cūmaeus 3 kumski: urbs (= Cumae) V., Sibylla (ki je po mitu prebivala v pečini blizu Kum) V., O. = Cumaea vates Pr., carmen V. = Sibilina prerokba, annus, virgo O. ali dux (sc. Aeneae) = Sibylla O., Cumaeos in annos vivere O. do poznih let, prav dolgo (kakor Sibila).
    b) Cymaeus 3 kumski: Cymaea vates (= Sibylla) Val. Fl., Cymaeo in antro Sil.

    2. (v lat. obl.) Cūmānus 3 kumski: calices Varr. ap. Non., ager Ci., Aquae Cumanae L. Kumske toplice, pozneje Baiae, fictaque Cumanā lubrica terra rotā Tib. kumske prstene posode, Cumano orbe patinae tortae Stat., Cumano pulvere rubicunda testa Mart., vates Cumana (= Sibylla) Lucan., Apollo Fl. v Kumah čaščeni. Od tod subst.
    a) Cūmānī -orum, m Kumljani, Kumci, preb. Kum. Ci. ep., L., Vell.
    b) Cūmānum -ī, n α) Kumsko, kumsko ozemlje: Plin. β) Kumsko, Ciceronovo vaško posestvo: Ci. ep., Katulovo (Catulus): Ci., oboje pri Kumah.
  • cummis (commis) -is, acc. -im, abl. (redk. -e), gen. pl. -ium, f, pozneje tudi gummis -is, f in cummi, commi ali gummi, n indecl. (iz gr. τὸ κόμμι) cedika, guma, gumi: cummim indito Ca., cummis Alpina Helvius Cinna fr., cummis optima, pura, cummim ferre Plin., dolia crassā gummi linere Col.; nenavaden gen. (gr.) gummeos: M.
  • cummītiō (gummītiō) -ōnis, f (cummi, gummi) namaz ali zamaz z gumijem: Col.
  • cumplir izpolniti, izvršiti, opraviti, napraviti svojo dolžnost, do konca izpeljati; odpomoči; zadostiti; oskrbeti (z); poteči, zapasti

    cumplir años slaviti svoj rojstni dan
    cumplir con sus deberes izpolniti svoje dolžnosti
    cumplir con una formalidad izpolniti formalnost
    cumplir de palabra dati besedo, a je ne držati
    hacer a/c por cumplir nekaj napraviti prisiljen ali zaradi forme; površno napraviti
    cumpla V. por mí napravite to (pozdravite itd.) zame
    me cumple decirle moram vam reči
    lo que le cumple po vaši volji
    cumplirse izpolniti se; poteči
  • cumulō -āre -āvī -ātum (cumulus)

    1. kopičiti, nakopičiti (nakopičevati), (na kup) spraviti (spravljati), (na)grmaditi: materiem Lucr., omnis generis arma in ingentem acervum, sarcinas in aquas L., in fossam compulsos ruinā cumulant L. mečejo drugega vrh drugega, viti, qui circa eum cumulati iacent L., cumulare sabulum, stipites Cu., nix cumulata vento, strue saxorum arborumque cumulatā, cumulatae subinde arenae Cu.; occ.: tantas opes … liberis posterisque cumulare Cu. kopičiti (nabirati) za otroke … ; pren.: cum aliae super alias clades cumularentur L. ko se je vrstila nesreča za nesrečo, tako tudi: ut aliud super aliud cumularetur nostrae familiae (v naši rodbini) funus L.; c. in aliquem benefacta, honores, probra T. obsuti (obsipavati) koga s čim.

    2. sinekdoha visoko (do vrha) (na)polniti, napolnjevati, prenapolniti, (pre)obložiti, (pre)obremeniti: altos fervida musta lacūs cumulant O., cumulata ligula salis cocti, cumulatum cochlear musti Col.; večinoma z abl.: c. aras lancibus V., propter quem … arae … honore (s kadilom), donis cumulentur L., cumulare altaria non ture modo, sed omnibus odoribus Cu., cumulatae flore ministrae O., locus, qui strage semiruti muri cumulatus erat L., corporibus cumulatus agger Sil., cumulatae corporibus fossae T. jarki napolnjeni s kupi mrličev; pesn.: neve Thyestēis cumulemus viscera mensis O. in ne obložimo … miz z drobovjem; pren. cumulare aliquem ali aliquid aliqua re prenapolniti, obsuti (obsipa[va]ti) koga ali kaj s čim: nunc meum cor cumulatur irā Caecil. ap. Ci. prekipeva od jeze, civitate cumulatā iniuriis Ci., non possum non confiteri cumulari me maximo gaudio Ci. ep. da me prevzema največje veselje, ponere cumulatum aliquem plurimis et maximis voluptatibus Ci., orator omni laude cumulatus Ci., c. aliquem certatim laude, aliquem apud aliquem tantis laudibus Plin. iun., Acesten muneribus cumulat magnis V., c. eloquentiam magnis praemiis T., tantis opibus, tot honoribus cumulatus T., ex immensis, quibus cumulabatur, honoribus Suet.

    3. pren.
    a) (na)kopičiti = (po)množiti, (po)večati, povišati (poviševati), v pass. tudi rasti, narasti (naraščati), uspe(va)ti, močan posta(ja)ti: haec (maleficia) aliis nefariis cumulant atque adaugent Ci., nonne etiam alio incredibili scelere hoc scelus cumulasti? Ci., c. eloquentiā bellicam gloriam Ci., c. funere funus Lucr. množiti mrliča z mrličem = kopičiti mrliča na mrliča, iniurias, invidiam L., gratia (hvalo) in remunerando L., accesserunt, quae cumularent religiones animis (dat.) L., aes alienum cumulatum usuris L. dolgovi, narasli zaradi obresti, vitia, quae … per singulos aetatis gradus cumulantur T., c. antiquiora beneficia posterioribus Plin. iun.
    b) izpopolniti (izpopolnjevati), na vrh povzdigniti (povzdigovati): beneficia Pl., totam eloquentiam Ci., cumulata erant officia vitae Ci., quorum studiis ea, quae natura desiderat, expleta atque cumulata habemus Ci., ad cumulandum gaudium Ci. ep., quod (summum bonum) cumulatur ex (iz, zaradi) integritate corporis et ex mentis ratione perfecta Ci. — Od tod adj. pt. pf. cumulātus 3

    1. nakopičen, zvrhan, napolnjen: uti mensura cumulatiore Ci., Hesiodus eādem mensurā reddere iubet, quā acceperis, aut etiam cumulatiore Ci.

    2. pren.
    a) pomnožen, povečan, povišan, vzvišen, obilen: gloria interdum cumulatior rediit L., id efficiebat multiplex gaudium cumulatioremque gratiam rei L. in je povečevalo čut hvaležnosti, quam (veniam) mihi cum dederis, cumulatam morte remittam V. ti hočem s svojo smrtjo (= ob svoji smrti) obilno povrniti. Adv. cumulātē popolnoma, zadostno, dodobra, obilno: cum haec omnia … cumulate … plana fecero Ci., explere c. vitam beatam Ci., si … vobis c. gratias egero Ci., quoniam coepi iam cumulatius hoc munus augere Ci., cumulatissime gratiam referre Ci. ep., quod prolixe tibi cumulateque contigit Plin. iun., cumulatissime pars reddita est Aug.
    b) sinekdoha dovršen, popoln: hoc sentire et facere perfectae cumulataeque virtutis est Ci. je vrhunec dovršene kreposti, cumulata bonorum complexio Ci. popolni obseg.
    c) (o osebah) z gen. = (pre)obložen s čim: homo ineptitudinis cumulatus Caecil. ap. Non., scelerum cumulatissime Pl.
  • cumulus -ī, m

    1. kup, kopica, grmada: Gallorum, hostium coacervatorum cumuli L., cumulos armorum coacervare L., cumuli harenae V., lapidum cumuli Cu.; pren.: cumulus aeris alieni Ci., in hoc immenso aliarum super alias coacervatarum legum L.

    2. occ. naval vode, slap(ovje): aquarum O., insequitur cumulo praeruptus aquae mons V., fertur (amnis) in arva furens cumulo V.

    3. vrh (pri snovni meri): cumulus vocatur, quod super mensuram in modio adiciebatur P. F.; od tod pren. prirast(ek), presežek, višek, vrh, vrhunec, skrajna mera: Varr., Sen. tr., dierum, mercedis Ci., ut ad illam praedam damnatio Roscii velut cumulus accedat Ci., ad tua merita maximus cumulus accessit Ci. ep., perfidiae c. O., iram caelique marisque perpetimur Danai cumulumque Capharea cladis O., c. aerumnae Iuv. ali aerumnarum Iust., cui gloriae amplior … cumulus accessit Suet.; ret. zaključek govora: peroratio, quam cumulum quidam, alii conclusionem (sklep) vocant Q.
  • cumvá adv.

    1. nekako

    2. morda
    cunoşti cumva ali morda poznaš
  • cunctor (v rokopisih in izdajah tudi v slabši obl. contor) -ārī -ātus sum (iz *concitor, frequ. glag. *concō omahujem, dvomim) obotavljati se, oprez(ov)ati, zamujati se, pomišljati (si), omahovati, zavlačevati, mečkati; najprej
    a) v gibanju: c. diutius in vita Ci., c. in vita et haerere Lucr., reginam thalamo cunctantem … primi Poenorum exspectant V., huic quoque „vade procul“ ait vimque minis addit manibusque expellere tentat cunctantem O., ad medium cunctamur iter Val. Fl.; pesn.: aper partes cunctatur in omnes V. stoji in se obrača na vse strani V.; (o stvareh): tardum cunctatur olivum Lucr. kaplja le počasi, cunctatur et amnis … Tiberinus V.
    b) v delovanju: Lucr., H., O., Cu. idr., unus homo (sc. Fabius) nobis cunctando restituit rem Enn. ap. Ci., assequor omnia, si propero; si cunctor, amitto Ci., an cuncter an tergiverser? Ci., nostris militibus cunctantibus C., ceterum dolo an vere cunctatus (sit), parum comperimus S., sedendo et cunctando bellum gerebat L., nihil cunctatus Suet. ne da bi se obotavljal; s praep.: cunctante ad ea (ob tem, pri tem) Mithridate T., ut ad laborem capessendum nihil cunctentur Gell. da bi se nemudoma lotili kakega dela; inter metum et iram cunctatus ali inter pudorem et iram cunctatus T. omahujoč med … ; cunctarer in proferendo ex his remedio, ni … Plin.; cunctans super tanta re Flavius Sabinus T. neodločen (omahljiv) v tako pomembni zadevi; z inf.: non est cunctandum profiteri hunc mundum animal esse Ci. brez pomisleka lahko priznamo, da … , ne cunctetur ipse propius accedere S., cunctantes arma capere increpabat, quid cessarent L.; z odvisnim vprašanjem: vos cunctamini etiam nunc et dubitatis, quid … deprehensis hostibus (z zasačenimi sovražniki) faciatis? S. vi mečkate še zdaj … ? cunctatus paulo, an retro flecteret Plin. iun.; za zanikanim glag. stoji quin: (Crassus) non cunctandum existimavit, quin pugnā decertaret C., consuli nihil cunctandum visum, quin primas praefecturas corripiat T. V pf. s pass. pomenom (brezos.): nec cunctatum apud latera T. tudi na krilih se niso obotavljali. Act. soobl. cunctō (contō) -āre -āvī: cunctant Acc. ap. Non., cunctas? Pl., ut ipsi cunctent Enn. ap. Non., neque de luna neque de sole quisquam Graecus aut barbarus facile contaverit deos esse Ap. — Od tod

    I. adj. pt. pr. cunctāns -antis, adv. cunctanter,

    1. v gibanju obotavljajoč se, oklevajoč, kasen, počasen: cunctantes ministri V., foventque alternos aegro cunctantem poplite gressus Val. Max., tum illum (Attum Navium) haud cunctanter discidisse cotem ferunt L. brez obotavljanja, nemudoma, manum cunctanter et pigre proferre Plin. iun., genituram suam vix et cunctanter edere Suet.; pren. (o stvareh)
    a) počasen: Arar Sil.
    b) ne takoj vdajajoč se, zategel, čvrst, žilav, trd: glebae, ilex V., refringit (ramum) cunctantem V., cunctantior actus Lucr.

    2. v delovanju mudljiv, oprezen, neodločen, omahljiv: familia cunctans ad opera Col., T. Ampius Flavianus, naturā ac senectā cunctantior (drugi berejo: cunctatior) T., cunctantior et cautior ali cunctantior cautiorque Plin. iun., ad dimicandum cunctantior (drugi berejo: cunctatior) factus est Suet., cunctantius confirmare acta Caesaris Suet.; pren. (o abstr.): cunctantia corda viri Val. Fl., cunctans ira Stat. —

    II. adj. pt. pf. cunctātus (contātus) 3 počasen, oprezen: ubi cunctatis … plantis contigit aegra toros Val. Fl.; včasih le drugo branje nam. cunctans (prim. zgoraj cunctāns 2.).
  • cūnctus 3 (najbrž iz *concitos = concitus od glag. concieō, osnovni pomen torej „sklican“, „zbran“; prim. st.lat. acc. pl. conctos = cunctos: Carmen arvale; po drugih [a manj verjetno] cūnctus iz coniūnctus, cōiūctus) skupen, celoten, ves, vesoljen, v pl. vsi skupaj, sleherni, vsi, kar jih je (prim.: cuncti significat quidem omnes, sed coniuncti et congregati, at vero omnes etiam si diversis locis sint P. F.). Sg. le pri kolekt. in abstr. imenih: c. Aegyptus, Asia, Italia Ci., Gallia C., Graecia N., civitas Ci., S., res publica, urbs, contio, plebs, populus, equester ordo, senatus Ci., plebes S., vis S. fr., orbis terrarum, pubes, gens V., vulgus H., senatus populusque L., cuncto concepit corpore flammam Cat., c. regio Ap., fac cunctam istam gratiam Pl. popolno; v pl.: dedunt se cuncti Pl., Siculi cuncti ad me venerunt Ci., cui senatus cuncta populi arma commiserat Ci., centuriis cunctis renuntiatus sum Ci. ali cunctis senatūs sententiis hostis iudicatus est Ci. soglasno, c. oppida C., cuncti ad eum opprimendum consenserunt N., ita Mario cuncta procedere S. ali cuncta simul agere S. ali cuncta administrare S. vse skupaj, cuncta putas unā virtute minora H., cunctaque miratur O., Tiberius cuncta per consules incipiebat T.; subst. cūncta -ōrum, n skupnost, celota, vesoljnost, vse, pesn. in poklas. z gen.: viai cuncta Lucr., cuncta terrarum H., cuncta camporum, cuncta scelerum suorum T., cuncta mortalium T. vesoljnost človeških stvari, vse človeške stvari; subst. v spolu priličen gen.: cuncti hominum O. vesoljno človeštvo, cunctae provinciarum Plin.
  • cuneus -ī, m

    1. klin, zagozda: hos ille cuneos fabrica crudeli inserens perrupit artus Ci. poet., quadrifidam quercum cuneis … scindebat V., cuneis scindebat fissile lignum V., Necessitas, clavos trabales et cuneos manu gestans aēnā H., iamque labant cunei O. klini (s katerimi je zagozdena ladja), c. ferreus Cu.; pren.: hoc cuneo veritatis omnis extruditur haeresis Tert.

    2. pren.
    a) klin kot lik, klinast lik, zaklinek: Vitr., coit murus ex utraque parte in artiorem velut cuneum L. z obeh strani se stika zid kakor v … klin, Britannia velut in cuneum tenuatur T. se koničasto končuje kakor klin.
    b) klinasto postavljenje, klinasto postavljena (urejena) vrsta (o bitjih): publicani per vacuum in summoto locum cuneo irruperunt L., a tergo sensim dilatante se cuneo porrigitur agmen (anserum) Plin.; poseb. voj. klinasti bojni red: Q., Veg., cuneum facere C. ali (pesn.) dare V., omnes turbati cunei V., densi cuneis se quisque coactis adglomerant V., eo nisi corporibus armisque rupere cuneo viam L., tantaque caede perrupere cuneos, ut … L., cunei immobiles Cu., Caesar avidas legiones … quattuor in cuneis dispertit T.; (o makedonski falangi): cohortes in vicem sub signis, quae cuneum Macedonum (phalangem ipsi vocant), si possent, vi perrumperent, emittebat L.
    c) (s hodniki) klinasto razdeljene vrste sedežev v gledališču, razdelki: Vitr., Iuv., Suet., cunei theatri V., hunc plausus hiantem per cuneos … corripuit V.; (o klinasto razdeljenih vrstah sedežev v rimskem Ateneju): Sid.; met. cunei gledalci v gledališču: ut vero cuneis notuit res omnibus Ph.
    č) proga = klinasti prostor med posameznimi (slikanimi ali mozaičnimi) polji na stenah: Vitr. — Kot nom. propr. Cuneus -ī, m Kunej (Klin), luzitansko predgorje: Mel., Plin.
  • cunīculus -ī, m (najbrž iber.)

    I. kunec, domači ali udomačeni zajec: Varr., Plin., mollior cuniculi capillo Cat., gaudet in effossis habitare cuniculis antris Mart. —

    II.

    1. nizek podzemeljski hodnik, podkop (kakršne delajo kunci), (pod)rov: Varr. idr., cuniculos agere ad aerarium Ci., omne genus cunuculorum apud eos notum atque usitatum est C., perpetuus cuniculus iter praebet in campos Cu.

    2. occ.
    a) arhit. jarek, prekop, vodotok: aqua per secretos cuniculos reddita Sen. ph., rivos cuniculis perducere Col., si aqua cuniculo veniet Plin.
    b) rud. rov, rudniški rov, jama: Col., propter hoc (aurum) cuniculos egit Sen. ph., e cuniculis effossum sulphur Plin.
    c) voj. arhit. podkop: Vell., Ps.-Q., Veg., in templum … per Gallorum cuniculum ascendit Ci., cuniculi moenibus appropinquant, aggerem cuniculis subtrahebant, cuniculis ad aggerem vineasque actis C., agere cuniculos Cu., agere cuniculum ab — ad (in rem) C., L., cuniculos maximo pondere saxis morari C. kopanje rovov … zadrževati, cuniculis venae fontis intercisae sunt atque aversae Hirt., cuniculis muros subrui iussit Cu., cuniculus militibus plenus L., c. apertus C. odkrit podkop (= katerega smer je mogoče ugotoviti), c. occultus L., cuniculi tecti Hirt.; kolekt.: cuniculo moenia suffodere L., urbem cuniculo capere Cu.; pren.: quae res aperte petebatur, ea nunc occulte cuniculis oppugnatur Ci.
    č) zidan prekop, cev v pečinah, stenah idr.: longinquae fornacis c. Plin., cuniculus, per quem vapor trahitur (namreč v parnih kopelih) Ulp. (Dig.).
  • cunīla (Pl., Col., Plin., Ap. h.) ali cunēla (Col., Arn.) ali conīla (Ap. h., Arn.) -ae, f (iz gr. κονίλη) bot. konila, zvrst rastl., imenovane dobra misel: c. sativa Plin. vrtna kunila, c. bubula Plin. volovska kunila, c. gallinacea Plin. kurja kunila.
  • cupboard [kʌ́bəd] samostalnik
    omara, kredenca

    skeleton in the cupboard skrita žalost ali sramota v družini
  • cupiditās -ātis, f (cupidus)

    1. strastna želja, požele(va)nje (v dobrem ali slabem pomenu), hrepenenje, hlepenje, pohlep, sla, strast, strastnost, nestrpnost: propter cupiditatem Ci., eādem levitate cupiditas est in appetendo, quā laetitia in fruendo Ci., c. tam caeca, acrior, acerrima, nimia, nimis magna, flagrans, flagrantissima, incredibilis, inexplebilis, insana, effrenata et furiosa Ci., cupiditates naturales, necessariae, indomitae atque effrenatae, infinitae, insatiabiles Ci., servire cupiditatibus Ci., est hominis magni omnes cupiditates amovere Ci., c. mirabilis, maior N., turpissimis imbui cupiditatibus N., ardens in cupiditatibus S., immodicae cupiditates Cu., mira c. T.; s subjektnim gen.: temeritas cupiditasque militum C. razvnetost, hominum cupiditati obviam ire Ci., cupiditates principum, animi Ci., administer eius cupiditatum erat Ci.; z objektnim gen.: pecuniae Ci., C., N., argenti caelati, praedae ac rapinarum Ci., gloriae Ci. slavohlepnost, laudis, honorum, imperiorum, libertatis, victoriae, honestatis et dignitatis Ci., imperii N., L. ali regni C., Cu. oblastiželjnost, praedae C., vitae Val. Max. ali lucis Q. veselje do življenja, radoživost, potentiae Suet., ultionis T. maščevalnost; z gen. gerundii ali gerundivi: Sen. ph., Q. idr., c. dominandi Ci. oblastiželjnost, imitandi, vincendi, gratiae referendae, veri videndi, summa videndi mei Ci., vivendi (= vitae) Ci., Amm., pugnandi, bellandi N. bojaželjnost, hrepenenje po vojni, Platonis audiendi N., belli gerendi C., inimicos ulciscendi L., audiendi Plin. iun.; nam. tega gen. (redk.) praep. ad: tanta sum cupiditate incensus ad reditum Ci., tanta c. ad venandum Cu.

    2. occ.
    a) α) fizična želja, sla, mik, nagon po čem: c. cibi Cels. tek, slast, ješčnost, tussiendi Cels., crebra c. urinae Cels. tiščanje na vodo, c. deiectionis ali deiciendi Cels. tiščanje na potrebo (na iztrebljanje), vini Cu. β) polt(e)na želja, spolna sla, spolna slast, polt(e)na ljubezen, spolni nagon, pohota, pohotnost: c. insana, summa Val. Max., cupiditatis ardor Cu., ferunt amore captum quendam … simulacro (Veneris Cnidiae) cohaesisse eiusque cupiditatis esse indicem maculam Plin., aliquam non cupiditate tanta diligere, ut … Suet.; (o živalih) pojavost: Col.
    b) častihlepnost, častilakomnost, v pl. častihlepne namere (težnje); večinoma abs.: c. popularis Ci. slepa častilakomnost, demagoško novotarstvo (naspr. consilium principum razborito prepričanje), non mediocri cupiditate adripuit imperium Ci., sine ulla cupiditatis suspicione Ci., cupiditatem et arrogantiam incendere Ci. ep.; s subjektnim gen.: illius cupiditatem refutare, alicuius cupiditati suffragari Ci., quanto modestior illius cupiditas fuit quam tua, Appi? L., c. Tiberii Claudii, collegarum L.; poklas. tudi = oblastiželjnost, želja po vladanju: non te propria cupiditas, sed aliena principem fecit Plin. iun.
    c) uživaštvo = požele(va)nje po užitkih, poželjivost: vita maxime disiuncta a cupiditate Ci., cum propinquitas et celebritas loci suspicionem desidiae tollat aut cupiditatis Ci.
    č) pohlep po denarju, lakomnost, sebičnost, samopašnost, v pl. lakomne ali sebične želje (pohote): c. proiecta quaedam et effrenata Ci., fama percrebruit de nostrorum hominum avaritia et cupiditate Ci., non tam perspicue nos istorum maleficia videremus, nisi ipsos caecos redderet cupiditas et avaritia et audacia Ci., homo a cupiditate omni remotissimus Ci., etiam tum vita hominum sine cupiditate agitabatur; sua cuique satis placebant S., quanto rerum minus, tanto minus cupiditatis erat L., c. immodica L., immensa Suet., vicinus dives cupiditatem movet Sen. ph., cupiditas causa sceleris fuit Q., quanto ab eiusmodi cupiditatibus remotior eius animus esset, tanto … Plin. iun.
    d) strastna privrženost α) (v dobrem pomenu) navdušenost za koga, navdušenje nad kom, vdanost komu: tanta erat magnificientia apud opulentiores, cupiditas apud humiliores Hirt. β) (v slabem pomenu) strastnost govornika, sodnika, prič idr., pristranskost, strankarstvo: inconsiderata Ci., in senatu sine ulla cupiditate sententiam ferre Ci., et sine amore et sine cupiditate et rursus sine odio et sine invidia iudicabunt Ci., cupiditatis atque inimicitiarum suspicio Ci., qui (testes) aut sine ullo studio dicebant aut dissimulatione aliquā cupiditatis Ci., quo minus cupiditatis et studii visa est oratio habere, eo plus auctoritatis habuit L.

    Opomba: Gen. pl. cupiditatum, redk. (a tudi pri Ci.) cupiditatium.
  • cupīdō -inis, f, redk. in le pesn. (nikoli pri V.) tudi m (cupere); to besedo uporabljajo pesniki kot soobl. za cupiditas (ker ta beseda ni ustrezna za daktilski metrum) in poseb. zgodovinopisci, Ci. se je izogiba.

    1. strastna želja, požele(va)nje, hrepenenje, hlepenje, pohlep, sla, strast: homines cupidine caeci Lucr., c. immodica L., ingens S., animus cupidine caecus ali captus pravis cupidinibus S., eradenda cupidinis pravi sunt elementa H., cupidinibus statuat natura modum quem H.; s subjektnim gen.: animi cupidinem explere S., cunctis malae dominationis cupidinibus flagrans T., c. avaritiae Aur.; z objektnim gen.: aquae Pl., frugum, c. caeca honorum Lucr., pecuniae S., Vell., victoriae S., honoris S. častilakomnost, imperii S. oblastiželjnost, regni S., L., gloriae S., Cu. ali laudum V. slavohlepnost, caedis V. krvoločnost = caedes atque cupido (ἓν διὰ δυοῖν) V., opum furiosa c. O., c. vini Cu., insatiabilis c. famae Cu., c. aeternitatis perpetuaeque famae Suet., lucis Q. veselje do življenja, radoživost, auri, voluptatum T., cupidinem sui movere T. hlepenje po sebi, c. alicuius rei me sollicitat Plin. iun., c. divitiarum Iust., Fl.; z gen. gerundii ali gerundivi: humani ingenii c. difficilia faciundi S., c. in verticem Haemi montis ascendendi L., Romulum Remumque cupido cepit in his locis … urbis condendae L., ipsum (Hannibalem) ingens cupido incesserat Tarenti potiundi L., c. ingens animum stimulabat adeundi Iovem Cu., cupidine regis visendi accensus Cu., c. proferendi imperii T., habendi Plin. iun.; z inf.: cupido cepit miseram nunc me proloqui Enn. ap. Ci., si vobis audentem extrema cupido certa sequi V. če vas je resna volja slediti … , cupido (Alexandrum) … incesserat … Aethiopiam invisere Cu.

    2. occ.
    a) α) fizična želja, sla, mik, nagon; z objektnim gen.: somni S. dremavost, zaspanost, concubitūs, Veneris O., coëundi Col. spolni nagon; abs.: spolni nagon, polt(e)na sla(st): eo provectas Romanorum cupidines, ut non corpora, ne senectam quidem aut virginitatem impollutam relinquant T.; (o živalih) pojanje, gonitev: equina Col. β) (polt[e]na) ljubezen: differor cupidine eius Pl., turpi cupidine capti V., Glaucus adest visaeque cupidine virginis haeret O., femina femineo (do ženske) correpta cupidine nulla est O., muliebri (do ženske) insuper cupidine incensus (Seianus) T.; od tod γ) pooseb. Cupīdō -inis, m Kupido ali Amor, bog ljubezni (grški Ἕρως), Venerin sin: Pl., Pr., Sen. tr., Arn., Venus … altera spumā procreata, ex qua et Mercurio Cupidinem secundum natum accepimus Ci. (Cupido kot kip: Ci. Act. II in Verrem lib. IV, 2, 4), Erycina ridens, quam Iocus circumvolat et Cupido H., sacrum liberi Cupidinis H., faciem mutatus et ora Cupido V., illa, quibus superas omnes, cape tela, Cupido O.; pl. Cupīdinēs Kupidini, bogovi ljubezni, Venerini spremljevalci: mater saeva Cupidinum H., Cynthia prima suis miserum me cepit ocellis, contactum nullis ante Cupidinibus Pr. (ali cupidinibus).
    b) častihlepnost, častihlepje, častilakomnost: cupidine atque irā, pessumis consultoribus, grassari S.
    c) pohlep po denarju, lakomnost: nec leves somnos … cupido sordidus aufert H., fervet avaritiā miserāque cupidine pectus H., Agrippina … Narcissum incusat cupidinis ac praedarum T.
  • cupidus 3, adv. (cupere)

    1. željan česa (v dobrem in slabem pomenu), strastno želeč, poželjiv, pohlepen česa, na kaj, za čim, hlepeč po čem, strasten, hlasten, (pre)nagel, silen, goreč, vnet; abs.: consul non cupidus Ci., potestis igitur cupidos moderatis anteferre? Ci., ut omnium cupidissimorum insaniam expleret Ci., cupidum … vires deficiunt H., quae si cum sociis stultus cupidusque bibisset H. hlastno, sublimis cupidusque H. in nagel, strasten, accessi et cupidus Phenei sub moenia duxi V. rade volje, siquoi quid cupido optantique obtigit umquam insperanti Cat., cupide amare aliquem Pl., c. accipere Ter. hlastno, praedium ne cupide emas Ca., illum cupide ad praetorem … accucurrisse Ci. poželjivo, ut ne cupide quid agerent, ne appetenter Ci., hoc si cupidius factum existimas, Caesari tribuas Ci. iz pretirane radovednosti, cupidissime proficisci Ci., cupide (cupidissime) appetere aliquid Ci., C., cupidissime aliquid petere C., cupide Auct. b. Afr. ali cupidius aliquem insequi C., cupidius instare C. prestrastno, presilno, cupide elaborare, ut … N., cupide spectare aliquid Cat., cupide arripere calicem ali apprehendere alicuius dextram Val. Max., cupidissime legere alicuius libros Sen. ph.; cupide = v slast, rad, rade volje: ego vero c. et libenter mentiar tuā causā Ci. ep., c. parēre, haec audire Iust., cupidissime facere aliqid ali domum ad se recipere aliquem C.; enalaga: equorum vis cupida Lucr., cupidae manus H., O., c. livor Pr. strastna, haustus, profectio Val. Max., avaritia Mart.; z objektnim gen.: c. auri Pl., auri et argenti Cu., pecuniae, artificii, laudis, vitae Ci., liberûm Ci. ali liberorum Q. otrók si želeč, novarum rerum Ci. ali rerum novarum C. novotarij, prevrata željan, contentionis cupidiores quam veritatis Ci. ki jim je več do prepira kakor do resnice, c. huius coniugii N. želeč (si) zakona z njo, nec salutis quam fidei erat cupidior N. in ni mu bilo toliko do življenja kakor … , litterarum cupidissimus fuit N. zelo se je zanimal za znanosti, bil je velik prijatelj znanosti, cupidus imperii C. oblastiželjen, magno pecoris numero, cuius sunt cupidissimi barbari, potiuntur C. ki je barbarom največ do nje, c. litterarum Cels. učenjak, qui cupidiores eius subtilitatis erunt Vitr. ki se bodo bolj zanimali za tako umetničenje, cupidus mortis H. smrti si želeč, pacis H. miroljuben, cupidi litium et rixae animi H. pravdarski in prepirljivi, c. gloriae Val. Max. slavohlepen, ultionis Val. Max. maščevalen, potentiae Vell., avicularum cupidissimus Fr.; z gen. gerundii ali gerundivi: c. redeundi domum, eius videndi Ter., c. bellandi, pugnandi C., bellorum gerendorum, civitatis retinendae Ci., cupidissimus rei publicae conservandae Ci. ki mu je bila vroča želja ohraniti državo, cupidus imperandi Vell. oblastiželjen, laedendi Q., male dicendi Q. opravljiv, ulteriora audiendi Plin. iun.; pesn. z inf.: mortemque timens cupidusque moriri O., tuas cupidi conponere laudes Tib., cupidus falsis attingere gaudia palmis Pr., privatae cupidus me reddere vitae Lucan.; z in in abl.: quis enim est tam cupidus in perspicienda cognoscendaque rerum natura, ut … Ci.

    2. occ.
    a) po ljubezni koprneč, ljubeč, zaljubljen: numquam amor quemquam nisi cupidum hominem postulat Pl., neu me cupidum eo impulisset, quod mihi principium est mali Ter., animus alicuius cupidus Ter., c. mens, c. maritus, amans Cat., cupidi amantes O., a iuvene et cupido credatur reddita virgo? O., cupidi ad ripas arma relicta dei Tib., pateat cupidis semper aperta domus Tib.; enalaga: hunc simulac cupido conspexit lumine virgo Cat., invenit Eurydicen cupidisque amplectitur ulnis O. jo objame hrepeneče.
    b) (denarja) lakomen, pogolten, samopašen, sebičen: homo castus ac non cupidus Ci., homo non cupidus neque appetens Ci., propter multitudinem cupidorum hominum Ci., paulo cupidior publicanus Ci., cupidi milites Q., naturā cupidissimus Suet.; z in in abl.: qui in illa re turpis aut cupidus aut petulans fuerit Ci.; enalaga: hoc consilium tam cupidum, tam audax Ci.
    c) strastno privržen komu α) (v dobrem pomenu) vdan, naklonjen komu, navdušen za koga, nad kom; z objektnim gen.: illi mei tam cupidi Ci., tales viros, tam cupidos sui … , crudelissime perire voluit? Ci., homo nostri cupidissimus Ci. β) (v slabem pomenu), pristran(ski), strankarski; večinoma abs.: cupidis testibus iudex non credere debet Ci., tum enim forsitan improbis nimis cupidus videretur, si, qua de re iudex fuisset, testis esset Ci., tamen is cupidior esse videatur, quam sapientem iudicem esse aequum est Ci., fautor cupidior Ci., orator, sive apud infestos sive apud cupidos sive apud invidentes … dicendum habuerit, tenebit venas animorum T., quid cupide a senatu, quid temere fiebat, cum … ? Ci., ob aliquod emolumentum cupidius aliquid dicere Ci., cupide condemnare aliquem Suet.
    č) adv. cupidē strastno = častihlepno, častilakomno: nihil agere cupere Ci. ep. auri Pl., auri et argenti Cu., pecuniae, artificii, laudis, vitae Ci., liberûm Ci. ali liberorum Q. otrók si želeč, novarum rerum Ci. ali rerum novarum C. novotarij, prevrata željan, contentionis cupidiores quam veritatis Ci. ki jim je več do prepira kakor do resnice, c. huius coniugii N. želeč (si) zakona z njo, nec salutis quam fidei erat cupidior N. in ni mu bilo toliko do življenja kakor … , litterarum cupidissimus fuit N. zelo se je zanimal za znanosti, bil je velik prijatelj znanosti, cupidus imperii C. oblastiželjen, magno pecoris numero, cuius sunt cupidissimi barbari, potiuntur C. ki je barbarom največ do nje, c. litterarum Cels. učenjak, qui cupidiores eius subtilitatis erunt Vitr. ki se bodo bolj zanimali za tako umetničenje, cupidus mortis H. smrti si želeč, pacis H. miroljuben, cupidi litium et rixae animi H. pravdarski in prepirljivi, c. gloriae Val. Max. slavohlepen, ultionis Val. Max. maščevalen, potentiae Vell., avicularum cupidissimus Fr.; z gen. gerundii ali gerundivi: c. redeundi domum, eius videndi Ter., c. bellandi, pugnandi C., bellorum gerendorum, civitatis retinendae Ci., cupidissimus rei publicae conservandae Ci. ki mu je bila vroča želja ohraniti državo, cupidus imperandi Vell. oblastiželjen, laedendi Q., male dicendi Q. opravljiv, ulteriora audiendi Plin. iun.; pesn. z inf.: mortemque timens cupidusque moriri O., tuas cupidi conponere laudes Tib., cupidus falsis attingere gaudia palmis Pr., privatae cupidus me reddere vitae Lucan.; z in in abl.: quis enim est tam cupidus in perspicienda cognoscendaque rerum natura, ut … Ci.

    2. occ.
    a) po ljubezni koprneč, ljubeč, zaljubljen: numquam amor quemquam nisi cupidum hominem postulat Pl., neu me cupidum eo impulisset, quod mihi principium est mali Ter., animus alicuius cupidus Ter., c. mens, c. maritus, amans Cat., cupidi amantes O., a iuvene et cupido credatur reddita virgo? O., cupidi ad ripas arma relicta dei Tib., pateat cupidis semper aperta domus Tib.; enalaga: hunc simulac cupido conspexit lumine virgo Cat., invenit Eurydicen cupidisque amplectitur ulnis O. jo objame hrepeneče.
    b) (denarja) lakomen, pogolten, samopašen, sebičen: homo castus ac non cupidus Ci., homo non cupidus neque appetens Ci., propter multitudinem cupidorum hominum Ci., paulo cupidior publicanus Ci., cupidi milites Q., naturā cupidissimus Suet.; z in in abl.: qui in illa re turpis aut cupidus aut petulans fuerit Ci.; enalaga: hoc consilium tam cupidum, tam audax Ci.
    c) strastno privržen komu α) (v dobrem pomenu) vdan, naklonjen komu, navdušen za koga, nad kom; z objektnim gen.: illi mei tam cupidi Ci., tales viros, tam cupidos sui … , crudelissime perire voluit? Ci., homo nostri cupidissimus Ci. β) (v slabem pomenu), pristran(ski), strankarski; večinoma abs.: cupidis testibus iudex non credere debet Ci., tum enim forsitan improbis nimis cupidus videretur, si, qua de re iudex fuisset, testis esset Ci., tamen is cupidior esse videatur, quam sapientem iudicem esse aequum est Ci., fautor cupidior Ci., orator, sive apud infestos sive apud cupidos sive apud invidentes … dicendum habuerit, tenebit venas animorum T., quid cupide a senatu, quid temere fiebat, cum … ? Ci., ob aliquod emolumentum cupidius aliquid dicere Ci., cupide condemnare aliquem Suet.
    č) adv. cupidē strastno = častihlepno, častilakomno: nihil agere cupere Ci. ep.
  • cupiō -ere -īvī (-iī) -ītum

    1. želeti (si) česa, (kaj), zažele(va)ti (si), požele(va)ti si česa, željno zahtevati kaj, česa, zahoteti (si), tudi zahoče se komu česa ali storiti kaj, pohoteti si, pohoče se komu, hoteti, hoteti imeti, hrepeneti, koprneti po čem (cupere označuje naravno, strastno požele[va]nje, optāre dobro preudarjeno željo, velle mirno, a močno voljo); abs. (objektni acc. ali inf. se lahko v mislih doda): cupiunt ultro Ter., quem ipsi, cum cuperent (sc. occidere), non potuerunt occidere Ci., neque id adsequi potuisset, etiam si cupisset (sc. adsequi) Ci., qui appetitus … sive cupiendo sive fugiendo non satis a ratione retinentur Ci., cohortatus suos omnibus cupientibus ad hostium castra contendit C., qui cupit aut metuit H., vocatum … interrogat, velletne ad Masinissam reverti; cum … „cupio vero“ (sc. reverti) diceret, tum … L., Livia nihil liberorum tulit, cum maxime cuperet (sc. ferre) Suet., ut quibus bellum invitis aut cupientibus erat T. kakor je bila vojna komu zoper voljo ali po volji; z acc.: N. idr., accipiant, quod cupiunt Ci., illa cupiebat id, quod viderat Ci., exercitum cupere aperteque petere Ci., Caesarem id summe sciebant cupere C., c. domum, agros, novas res S., pacem L., quanto plura parasti, tanto plura cupis H., qui multum habet, plura cupit Sen. ph., cum tibi cupere interdixero, velle permittam Sen. ph.; kot (hladen) izraz vljudnosti, poseb. kadar se hoče kdo izogniti nadaljnjemu nadlegovanju: omnia quae tu vis, ea cupio Pl. = povsem sem ti na uslugo, quidvis cupio, dum ne … Ter. vse mi bo prav, če le ne … , cupio omnia, quae vis H. želim (ti) vse, kar (sam) hočeš, želim tudi tebi najboljše; v pass.: adeoque is cupiebatur, ut … Ap., non omnia omnibus cupiunda esse S., non invidiosa nefandis nec cupienda bonis regna O.; poseb. pogosto pt. pf. cupītus 3: Lucr., si regnum detur, non cupitast civitas Pl., res cupita L., quidquid cupitum foret L., cupitum regnum Vell., cupitum id Tiberio T., diu cupita captivitatis ultio Iust.; kot subst. cupītum -ī, n želja: tandem huic cupitum contigit Pl., ut mox cupitis ministram haberet S. fr., scit optimum modum esse cupitorum … quantum debeas sumere Sen. ph., plena Caesarum domus, iuvenis filius, nepotes adulti moram cupitis adferebant T. Z dvojnim acc.: c. patriam exstinctam Ci., commutata omnia Plin. iun., aliquem servatum magno opere ali aliquem incolumen tanto opere Suet.; z gen.: quamquam domi cupio Pl. si želim domov; večinoma z inf.: cupit te videre Pl., c. vitam mutare priorem Lucr., effringere ut arta … claustra cupiret (gl. opombo) Lucr., cupio audire, discere, videre (pogosto iron.) Ci. rad bi slišal, … , cupio videre, qui id audeat dicere Ci. rad bi ga videl, ki bi si upal … , cum cuperes appellare, non audebas Ci., quam cupiunt laudari! Ci., operam navare cupere C., cum … nostri autem, quid … efficere possent, perspici cuperent C., ad exercitum proficisci cupere S., sincerum cupimus vas incrustare H., cupis credi O., cupiebat mutare testamentum Plin. iun., cupiens acquirere Iust.; z ACI: cupis me esse nequam Pl., assectari se omnes cupiunt Enn. fr., cupio me esse clementem Ci., hanc nationem deleri cupivit Ci., Pausanias … , quos Byzanti ceperat, … tibi muneri misit seque tecum affinitate coniungi cupit N., hinc cupio nomen carminis ire mei Pr., Gaium ac Lucium … destinari consules specie recusantis flagrantissime cupiverat T., si quando, nunc praecipue cuperem esse te Romae Plin. iun.; z NCI: paratus venire cupiebat Ci., nimium cupit formosa videri O., nasutus nimium cupis videri Mart.; redk. s finalnim stavkom: quod quidem ego nimis quam cupio ut impetret Pl., responsum est mihi cupere quidem universos, ut a me rationes coloniae legerentur Plin. iun., (v zvezi z optare) necesse erit cupere et optare, ut quam saepissime peccet amicus Ci.; ne … redires, cum cuperes O., mire cupio, ne nobiles nostri nihil in domibus suis pulchrum nisi imagines habeant Plin. iun.; s samim cj.: cuperem ipse parens spectator (priča) adesset V., cupio te quoque sub idem tempus Campania tua remittat Plin. iun.; z relativnim stavkom: nec deerunt, qui, quod tu velis, cupiant Plin. iun.

    2. occ.
    a) ljubeče, pohotno želeti (si), zažele(va)ti (si), požele(va)ti (si), v ljubezni koprneti po kom: quae te cupit, eam ne spernas Pl., corde cupitus Enn. ap. Ci. srčno zaželen, Mars videt hanc visamque cupit potiturque cupitā O., sive cupis Paphien, seu Ganymede cales Mart.; z gen.: quae cupi(un)t tui? Pl., iamdiu vestri cupiunt Lucrina tacita Symm.
    b) dobro hoteti komu, zanimati se, zavzet biti za koga ali kaj, naklonjen, vdan biti komu; z dat.: Glycerio Ter., quid? ego Fundanio non cupio? non amicus sum? Ci. ep., (Dumnorigem) favere et cupere Helvetiis propter eam affinitatem, odisse etiam suo nomine Caesarem et Romanos C.; s causā (v istih pomenih kakor pri zvezi z dat.): causam mihi tradidit, quem suā causā cupere ac debere intellegebat Ci. da sem mu vdan in zavezan, istius causā cupiunt omnia Ci. povsem so mu vdani, cupio omnia rei publicae causā Ci. državi želim vse najboljše. — Od tod adj. pt. pr. cupiēns -entis, adv. cupienter želeč, željan, poželjiv, stremuški, težeč; abs.: qui cupientem Italiam … ad meam salutem excitavit Ci., cupienti animo nihil satis festinatur S., Marius … cupientissuma plebe consul factus S. na odločno željo ljudstva, cupientissimo vulgo imperium capit Aur., quom quid cupienter dari nobis petimus Pl., cupienter cupere aliquid Enn. ap. Non., cupienter membra alicuius discerpere mālis suis Acc. ap. Non.; večinoma z objektnim gen.: cupiens nuptiarum, huius corporis, tui Pl., bonarum artium, novarum rerum, voluptatum T., liberorum T. otrók želeč si, erogandae per honesta pecuniae cupiens T. ker je rad na pošten način izdajal denar, Euathlus eloquentiae discendae … cupiens fuit Gell.; v komp.: dominandi suis quam subigendi externos cupientiores Aur.; v superl.: legis cupientissimus S. fr., naturam hominis deus veri adipiscendi cupientissimam fecit Lact.

    Opomba: Star. impf. cj. cupīret: Lucr. — Sinkop. obl. iz perfektove osnove cupīsti(s), cupīsset, cupīsse idr. pogosto pri Ci.
  • cuppēdia1 ali cūpēdia -ae, f (cuppēs, cūpēs) sladkosnednost, laskrnost, polizavost: Ci.; pl. cuppediae (cūpēdiae) met. = slaščice, posladki, poslastice: Gell., Amm.
  • cuppēdia2 ali cūpēdia -ōrum, n, gl. cuppēdium.
  • cuppēdium ali cūpēdium -iī, n (cuppēs, cūpēs) slaščica, posladek, poslastica: Varr.; pl. cuppēdia (cūpēdia): Pl., P. F.