Franja

perditor -ōris, m (perdere) uničevalec, pogubitelj, ugonobitelj: idem rei publicae perditor nominarer, qui servator fuissem? Ci., age, senatus odit te … afflictorem ac perditorem non modo dignitatis et auctoritatis, sed omnino ordinis ac nominis sui Ci., cedere e patria servatorem eius, manere in patria perditores! Ci., si ego te perditorem et vexatorem rei publicae fero, tu me conservatorem et custodem feras Ci., perditor hominum Lact.

per-diū, adv. (per in diu) zelo dolgo: faba [et] legumina in oleariis vasis oblita cinere perdiu incolumia servantur Varr., iam vero consilio ac sententia qui regere ac gubernare rem p(ublicam) possent multi nostra plures patrum memoria atque etiam maiorum extiterunt, cum boni perdiu nulli Ci., ego quod per Thessaliam si irem in Epirum perdiu nihil eram auditurus Ci. ep., praeco proconsul(is) et ipse tribunal ascendit, et ipse togatus illic videtur, et quidem perdiu stat aut ambulat aut plerumque contentissime clamitat Ap.

per-dīves -itis (per in dīves) zelo bogat: mulier est Segestana perdives et nobilis, Lamia nomine Ci., amici regis duo tresve perdivites sunt, sed ii suum tam diligenter tenent quam ego aut tu Ci. ep.

peren-diē, adv. (per in en [star. = in] die „v teku [enega] dne“; perendie torej = „čez to ali onstran tega, kar je v 24 urah“; od tod) pojutrišnjem: quae cras veniat, perendie, soror, foras feratur Pl., cras agito, perendie agito Pl., at apud me perendie: nam ille heri me iam vocaverat in hunc diem Pl., scies igitur fortasse cras, summum perendie Ci. ep., te, ut spero, perendie Ci. ep., nam ego hinc perendie mane cogito Ci. ep., et Scipio manum ad ipsam oppidi, quod obsidebatur, arcem protendens: „Perendie“ inquit „sese sistant illo in loco“ Scipio ap. Gell., perendie, domine, te videbo; sum enim adhuc a cubito et cervice infirmus Fr., si dei iuvabunt, perendie vos vota nuncupantis videbo Fr., tu modo perendie veni, et fiat quod volt Fr., quietius idem fiet perendie, si diu valetudo tua officio functa est Fr.

per-facētus 3, adv. -ē (per in facētus) prav (zelo) dovtipen (šaljiv, duhovit): et quia ut fit in multis exit aliquando aliquid si non perfacetum, at tamen fortasse non rusticum, quod quisque dixit, me id dixisse dicunt Ci., familiaris noster L. Gellius qui se illi contubernalem in consulatu fuisse narrabat, canorum oratorem et volubilem et satis acrem atque eundem et vehementem et valde dulcem et perfacetum fuisse dicebat Ci., quae ego non commemorarem — neque enim perfacete dicta neque porro hac severitate digna sunt Ci.

per-facilis -e (per in facilis)

1. prav lahek, zelo lahek: perfacile factu esse conata perficere C., erat perfacilis cognitu Ci.; neutr. perfacile kot adv.
a) zelo lahko, prav lahko, zlahka: perfacile se tueri Ci., perfacile hunc hominem de medio tolli posse Ci., perfacile apparet Ci., se centum (sc. versus) perfacile scripsisse Val. Max.
b) zelo rad, prav rad: perfacile ego ictūs perpetior argenteos Pl., p. patior Acc. ap. Non.

2. zelo ustrežljiv: in audiendo Ci.

perfectiō -ōnis, f (perficere)

1. dovršitev, izpopolnitev (naspr. imperfectio): p. maximorum operum Ci., si non perfectio, at conatus tamen atque adumbratio Ci., susceptione primā, non perfectione iudicanda sunt Ci., operum perfectiones Vitr., p. sui Macr.

2. izpopolnjevanje, izpopolnitev, dovršenost, popolnost: p. atque absolutio optimi Ci. vzorna (idealna) dovršenost, hanc ego perfectionem absolutionemque in oratore desiderans Ci., earum ipsarum rerum reapse, non oratione perfectio Ci.

per-ficiō -ere -fēcī -fectum (per in faciō)

1. dodela(va)ti, izdel(ov)ati, dozid(av)ati, narediti (delati) (naspr. incohare): munitiones non plene perfectae C., candelabrum opere mirabili perfectum Ci., pocula argento p. V., p. pontem C., aedem antiquitus incohatam Suet.; cibos ambulatione Plin. prebaviti (prebavljati), lanas Plin. pripravljati, coria Plin. izgotavljati.

2. dovršiti (dovrševati), izvršiti (izvrševati), izvesti (izvajati), (do)konč(ev)ati: inceptum S., incepta V., conata C., N., Suet., cogitata, facinus, scelus Ci., munus V. nalogo, mandata, senatus consultum L., promissa Ter. izpolniti.

3. dokonč(ev)ati: bellum C., L., delectum, censum, comitia, lustrum L., ferias Latinas comitiaque omnia C., his senatūs consultis perfectis L. ko so bili storjeni, perfecto temporis orbe V. po preteku, qui centum perficit annos H. kdor dopolni sto let.

4. dognati, doseči, narediti, povzročiti (povzročati), storiti: rem Ter.; z zahtevnim stavkom: Ter., perfecit, ut auxilio privarentur N., perfice (= fac), ut cures Ci., quae senatus … ne fieri possent perfecerat Ci., illud non perficies, quominus tuā causā velim Ci.

5. occ.
a) kako vsoto kot dobiček doseči (dosegati), (pri)dobiti: perfici sexagena (milia HS) posse Varr.
b) popolnoma, dodobra naučiti (poučiti): Achillem citharā O.
c) (v obscenem pomenu) = gr. ἐνεργεῖν končati spolni odnos, „končati“, „obdelati“: aut numquam temptes, aut perfice O., hunc ego, cum futuit, non puto perficere Mart. — Od tod adj. pt. pf. perfectus 3, adv. -ē

1. dopolnjen: anni O.

2. metaf. dovršen, popoln, vrl, dober, kot adv. popolnoma, docela, dodobra: H., Mart., Corn., Q., Sen. ph., Suet., Ap., Gell. idr., orator, virtus Ci., vivitur non cum perfectis hominibus Ci., perfectus litteris, sed Graecis Ci. dodobra poučen, zelo vešč, dober poznavalec, strokovnjak, in dicendo Ci., ponendis (spletati) capillis O., perfecte eruditus, perfecte absolutus Ci., perfecte mustum deferbuit Col., valvae perfectiores Ci., quod perfectissimum iudico Ci.; perfectissimus, častni naslov za časa poznih rim. cesarjev: Amm., Lact.; subst.: ad perfectum venire Varr. do popolnosti, ad perfectum Lact. popolnoma, natura perfecta format Macr.

per-flāgitiōsus 3 (per in flāgitiōsus) zelo pregrešen: si quae mulier sit eius modi qualem ego paulo ante descripsi, tui dissimilis, vita institutoque meretricio, cum hac aliquid adulescentem hominem habuisse rationis num tibi perturpe aut perflagitiosum esse videatur? Ci.

perfrīctiuncula -ae, f (demin. k perfrictio¹) majhen (rahel) prehlad, prehladek, prehladčič: ego aliquantum prodormivi propter perfrictiunculam, quae videtur sedata esse Marcus Aurelius ap. Fr.

per-frīgēscō -ere -frīxī (per in frīgēscere) ohladiti (ohlajati) se, prehladiti se: pluviis diebus cubilia substernenda fronde aut pabulo duabus de causis ut ne oblinantur aut perfrigescant Varr., fici maturae urinam cient, alvum solvunt, sudorem movent papulasque, ob id autumno insalubres, quoniam sudantia huius cibi opera corpora perfrigescunt Plin., difficilius perfrigescunt marina calefacta Plin., felix orator quoque maximus et iaculator et, si perfrixit, cantat bene Iuv., perfrixisse tuas questa est praefatio fauces Mart., at ei, qui perfrixit, opus est in balneo primum involuto sedere, donec insudet Cels., miraris … ex tot milibus unum perfrixisse? Front., ego videor mihi perfrixisse; quod mane soleatus ambulavi an quod male scripsi, non scio Fr.

per-horrēscō -ere -horruī (per in horrēscere) „čisto (zelo, močno) se naježiti (namrščiti)“

1. intr. (s)tresti se, zdrzniti (zdrzovati) se, trzniti (trzati), prestrašiti se, vztrepeta(va)ti, čisto zgroziti se, groza navda(ja)ti koga, vzdrhte(va)ti, zadrhte(va)ti, vzburka(va)ti se, posta(ja)ti razburkan (o morju): clamore perhorruit Aetne O., totus perhorruit orbis O., latum perhorruit aequor O., cum ego ipse in commemoratione eorum non solum animo commovear, verum etiam corpore perhorrescam? Ci.

2. trans. zelo (močno) se prestrašiti (ustrašiti) česa, zelo (močno) se zdrzniti ob čem, zgroziti (zgražati) se zaradi česa, ob čem, nad čim: tribunum plebis, tantam religionem Ci., lamentationem matrum familias, tum fugam virginum atque puerorum ac vexationem virginum Vestalium perhorresco Ci., Bosporum H., cum perhorruerit casūs … nostros O. (gl. perhorreō); z inf.: iure perhorrui late conspicuum tollere verticem H., unus enim tribunus eam poenam novem collegis inferre ausus est, quam novem tribuni ab uno collega exigere perhorruissent Val. Max.

perlecebrae (pellecebrae) -ārum, f (pellicere) draž(ilo), skušnjava, vaba: capitis te perdam ego et filiam, perlecebrae, permities, adulescentum exitium Pl., eunt eccas tandem probri perlecebrae et persuastrices Pl.

per-nox -noctis (adj. iz per noctem; v rabi sta bila le nom. in abl.) celo (vso) noč (trajajoč), celonôčen, vsènôčen: Serv., Amm., Prisc., M. idr., luna pernox erat L. je svetila vso noč, exceptas lunā pernocte pruinas O. o polni luni, alias pernox (sc. luna), alias sera Plin., video Triviae currus agiles, non quos pleno lucida vultu pernox agitat Sen. tr., linquit et undantes mensas infectaque pernox sacra Medon Val. Fl., donec lustralia pernox vota fero Val. Fl., nec subiere domos, sed circum funera pernox turba sedet Stat., effigies quo tot bellatorum, si luditur alea pernox ante Numantinos Iuv., stare solitus Socrates dicitur pertinaci statu perdius atque pernox a summo lucis ortu ad solem alterum orientem inconivens, immobilis Gell., Ap., somnus Fr., alea in castris frequens, somnus pernox aut in vino vigilia Fr., et perdia et pernox nec inter amplexus coniugales desinis cruciatum Ap., at ego misera pernox et per diem lanificio nervos meos contorqueo Ap., pernox est cura disertis; set rudis ornatu vitae caret Aus.

per-rīdiculus 3, adv. -ē (per in rīdiculus) zelo smešen: cum ex nomine istius quid iste in provincia facturus esset perridicule homines augurabantur! Ci., sed tamen est eorum doctrina, quantum ego iudicare possum, perridicula Ci., in quo non modo illud praecipitur, ne quid insulse, sed etiam si quid perridicule possis, vitandum est oratori utrumque, ne aut scurrilis iocus sit aut mimicus Ci., hos omnes, qui artes rhetoricas exponunt, perridiculos Ci., res perridicula est: vis dare nec dare vis Mart., fortis huius mors, illorum perridicula Val. Max.

persōnālis -e, adv. persōnāliter (persōna) oseben (naspr. impersonalis): Icti., Eccl.; kot gram. t.t.: Char., Don., M., veritum autem, sicut „puditum“ et „pigitum“, non personaliter per infinitum modum dictum esse non a vetustioribus tantum videmus Gell., pronomina personalia sunt haec, ego tu ille Prob.

persōnātus 3 (persōna) preoblečen, zamaskiran, našemljen, zakrinkan, okrinkan: Roscius Ci., pater H. (v komediji); pren.: quid est, cur ego personatus ambulem Ci., felicitas Sen. ph. navidezna, fastus Mar. prisiljen(a). — Subst. persōnāta -ae, f bot. „zakrinkani (našemljeni) repinec“, vrsta velikega repinca: Col., Plin., Ap. h.

per-suādeō -ēre -suāsī -suāsum (per in suādēre) „z uspehom svetovati“, „nagovarjati k čemu“; od tod

1. pregovoriti (pregovarjati), preprič(ev)ati, nagniti (nagibati); abs.: magnitudine pecuniae persuasum est Ci., persuasit nox, amor, adulescentia Ter., homo factus ad persuadendum Ci.; z dat. personae: C., Trebonio ego persuasi? Ci.; (redko) z acc. personae: quis te persuasit Enn. fr., te persuadeam, ut … venias Petr.; z acc. rei (klas. le z acc. pron. n) = k čemu: quorum si utrumvis persuasissem Ci., numquam tamen haec felicitas illi persuasit neglegentiam Sen. rh., omnia nobis mala (k vsemu slabemu, k vsemu hudemu) solitudo persuadet Sen. ph.; od tod pass. impers.: Siculis hoc persuasum est, ut … Ci. Sicilci so se odločili, da … ; s finalnim stavkom: huic persuadet, petat S. (da) naj zahteva, huic persuadet, uti transeat C., persuasit populo, ut classis aedificaretur N.; redko z inf.: Sen. ph., ei persuadet tyrannidis finem facere N., nec arare terram persuaseris T.; kot trans. le pesn. in poklas.: Auct. b. Afr., Val. Max., persuasus fecit Ph., persuasi mori Iust. ki so sklenili umreti.

2. mnenje vcepiti (vcepljati), dopoved(ov)ati (dopovedavati), preprič(ev)ati: persuadentia verba O., dicere ad persuadendum accomodate Ci.; z dat. personae ali brez njega in ACI: C., V., H., Gell. idr., recuperatoribus p. non esse iniuriā M. Tullio damnum datum Ci., persuasit consilium esse Apollinis N.; poseb.: mihi persuadeo, tibi persuades, sibi persuadet itd. = prepričan sem (si, je itd.): velim tibi ita persuadeas, me tuis consiliis nullo loco defuturum Ci.; z odvisnim vprašalnim stavkom: si praesens sibi persuasisset, quam iustas petendi causas haberet Suet.; z acc. rei (pron. n) = o čem, glede česa: id ei persuasit N., hoc volunt persuadere, non interire animas C.; z de: si forte de paupertate non persuaseris Ci.; pass. impers.: mihi persuadetur Ci. dam si dopovedati, dam se prepričati, persuasum (persuasissimum) mihi est N., Ci. trdno sem prepričan, trdno sem sklenil; v istem pomenu tudi persuasum habeo C. ali mihi persuasum habeo C.; trans.: si scit et persuasus est Caecina in Ci. ep., si persuasus auditor fuerit Corn.; od tod v abs. abl.: quo (sc. malo) viso atque persuaso Ci. in se je človek o njem prepričal.

per-terri-crepus 3 (perterrēre in crepāre) strašno bobneč, strašno šumeč, strašno doneč, strašno pokajoč: post ubi comminuit vis eius et impetus acer, tum perterricrepo sonitu dat scissa fragorem Lucr., immo vero ista sequamur asperitatemque fugiamus: „Habeo ego istam perterricrepam“ itemque: „Versutiloquas malitias“ Poeta ap Ci.