Franja

Zadetki iskanja

  • inter-im (inter, im; glede im prim. in-de)

    1. časovno:
    a) medtem, v tem času, tačas: Kom., L., N., T., idr. interim, dum de condicionibus inter se agunt, circumventus interficitur C., i. Oppianicus iudicem pecuniā corrupit Ci., scrutari loca abdita, cum i. Hiempsal reperitur S., i. eo tempore Eutr., nunc i. Pl.
    b) s postranskim pomenom omejitve: za sedaj, zaenkrat, za ta čas, začasno, do časa: C., Q., atque interim legiones pro ripā Euphratis locat T., cum tu i. verbo nunquam significaris sententiam tuam Ci., cum i. Sulla solitudinem non quaereret Ci.
    c) včasih, od časa do časa, na čase, katerikrat, sem ter tja, kdaj pa kdaj: Sen. ph., Q. idr., interim … interim Q. včasih … včasih, zdaj … zdaj, interim … non numquam … saepe Q.

    2. adverzativno: pri vsem tem (pa), vendar (pa), toda: Pl., Q. idr.
  • interinamente med tem, tačas; za zdaj, začasno
  • interista

    A) agg. šport

    1. ki navija za nogometno moštvo Inter:
    la tifoseria interista navijači Interja

    2. ki se nanaša na Inter:
    il portiere interista vratar Interja

    B) m, f (m pl. -ti) šport

    1. navijač nogometnega moštva Inter

    2. igralec Interja
  • inter-iungō -ere -iūnxī -iūnctum

    1. (z)vezati med seboj: dextras L., equum equis Stat.

    2. na poti živino za nekaj časa izpreči, omogočiti ji počitek, dati ji poči(va)ti: lassos equos Mart.; abs. (pren.) odpoči(va)ti (se), počivati: brevissimo somno utor et quasi interiungo Sen. ph., ad Camenas i. Mart., medio die Sen. ph.
  • internationalisation [-lizasjɔ̃] féminin razglasitev česa za mednarodno; mednarodno upravljanje ali uporabljanje; razvoj v mednarodnem merilu; internacionalizacija
  • internationalisme [-lism] masculin internacionalizem; mednarodno gibanje za razredno enotnost delavcev vseh dežel; čut za mednarodno solidarnost delavcev in zatiranih narodov vsega sveta
  • interner [ɛ̃tɛrne] verbe transitif internirati, omejiti komu svobodo gibanja, zapreti ga; določiti bivanje (pod nadzorstvom) v drugem kraju, konfinirati; médecine spraviti v bolnico za duševno bolne

    interner un dément dangereux internirati nevarnega blazneža
  • internist [intə́:nist] samostalnik
    internist, zdravnik za notranje bolezni
  • interníst m (lat. internus) internist(a), liječnik (leč-), ljekar (lek-) za unutarnje bolesti
  • interpelar interpelirati; izpraševati; svariti; za pomoč prositi
  • inter-pellō -āre -āvī -ātum (prim. com-pellō, appellō)

    1. vmes govoriti, prekiniti (prekinjati) koga, v besedo seči (segati) komu, besedo (pre)sekati, ugovarjati komu: nihil te interpellabo, continentem orationem audire malo Ci., crebro dicentem i. C., loquentem ducem L., interpellando trahere tempus S., petisse ab eā, ne interpellaretur Suet.; occ.
    a) kot (v) ugovor kaj navesti (navajati): illud dicet, quod interpellavit Hortensius Ci.
    b) prositi koga za pojasnilo, nadlegovati ga s prošnjami (vprašanji), glušiti ga, dražiti koga, šikanirati, lotevati se koga ali česa: si quis exta spectantem te interpellet Cu., cum a Cebalino interpellatus sum Cu., ker mi je Cebalin ponujal, ne ream quidem interpellare desiit, „Ecquid paeniteret“ Suet., qui adiri interpellarique posset Suet. ki bi ga bilo mogoče preprositi, alium iudicem i. Suet. obrniti se na … , urbe egrediens, ne quis se interpellaret, edixerat Suet., litteris int. Suet., Cato saepius interpellatus in proposito perstitit Val. Max.; z acc. rei: idem nunc interpellor Ci. enako se zahteva zdaj od mene.
    c) ponujati komu nesramno dejanje, nečistovanje, spolno zlorabiti, posiliti koga: stupro interpellato motus L., mulierem i. Paul., puellam Icti.
    č) terjati koga za dolg: debitorem Icti.

    2. metaf. (pre)trgati, prekiniti (prekinjati), ovreti (ovirati), motiti, zadrž(ev)ati, (z)motiti koga, (z)motiti komu kaj, zavreti (zavirati) kaj, odvrniti (odvračati), (u)braniti, preprečiti (preprečevati): poenam, dulcedinem irae L., silentium Cu., pacem, morem, incrementa urbis Iust., silentium Cu., (Pompeius) interpellatus adventu Caesaris C., id Philippi morte interpellatum est L., comitia i. L., in suo iure aliquem C., otium bello Cu., satietatem epularum ludis Cu., haec tota res interpellata bello refrixerat Ci., fortuna partam iam victoriam interpellat C., nisi abstinentiā interpellata sagina fuerit Iust., caloribus crebris interpellari Amm. oslabljen biti; tudi konkr.: saxum alveolum (specum) amnis interpellat Cu. zapira; s finalnim stavkom: tribuni interregem interpellant, ne senatus consultum fiat L., i., quo minus Brutus in Ci. ep.; aliquem numquam i., quin Matius in Ci. ep.; z inf.: quantum interpellet (ovira) inani ventre diem durare H.
  • interpose [intəpóuz]

    1. prehodni glagol
    vriniti (between med)
    poseči vmes, posredovati; pripomniti, ugovarjati

    2. neprehodni glagol
    zavzeti se za koga, vmešati se, intervenirati, prekiniti se
  • interpretātōrius 3 (interpretārī) za razlaganje prikladen, primeren, ustrezen: Tert.
  • interpretor -ārī -ātus sum (interpres)

    I. intr. (po)srednik biti, posredovati: alicuius memoriae Pl. na pomoč priti, pomagati. —

    II. trans.

    1. tolmačiti = prevesti (prevajati): φιλοσοφία, si interpretari velis, nihil est quam „studium sapientiae“ Ci., epistulam, scriptores i. Ci., ex Graeco carmine L., Graeca Suet.

    2. razložiti (razlagati), pojasniti (pojasnjevati), tolmačiti: ut ego interpretor Ci.; z obj.: insolitum verbum, fulgura, somnia, portenta, nomen legis Ci., vere hoc, quod accidit, i. Ci., tu hoc idem interpretabere Ci., religionum ius sapienter Ci., religiones Ci. poučiti (poučevati) o … , eius in legibus interpretandis scientia Ci.; z odvisnim vprašalnim stavkom: Etruria interpretatur, quid ostendatur portentis Ci., neque, recte an perperam (factum sit), interpretor L. nočem razsoditi; z ACI: ego sic interpretor sensisse maiores nostros Ci., pomoerium „post moerium“ interpretantur esse L.

    3. (v duhu) si razlagati = ume(va)ti, razume(va)ti, presoditi (presojati), razsoditi (razsojati), vzeti (jemati) za kaj: Plin. iun., Sen. ph., nolite voluntatem ex vi interpretari Ci., bene dicta male i. Ci., quod atrociter dixisti, mitiorem in partem interpretarere Ci., beneficia grate i. Ci., consilium ex necessitate Ci., alicuius felicitatem grato animo Ci. z veseljem prizna(va)ti, sed eam sapientiam interpretantur, quam adhuc nemo mortalis est consecutus Ci. toda tega, kar jim je modrost, ni še … , vindemiarum maturitatem alii aliter interpretantur Col. zrelost … je enim to, drugim kaj drugega, clementiam pro suā virtute i. Vell. prizanesljivost zmagovalca šteti sebi v zaslugo; s predik. acc.: hominem simulatorem i. Ci. za hinavca imeti, aliquem callidum et simulatorem T. domnevati, da je kdo zvijačnež in hinavec, victoriam ut suam Vell. zmago si prilaščati; z ACI: reditu in castra liberatum se esse iure iurando interpretabatur Ci. razlagal je svojo vrnitev v tabor tako, kakor da bi bil s tem od odvezan prisege, consilium ex necessitate Ci. ali virtutem ex consuetudine Ci. sklepajoč izvesti (izvajati) kaj iz česa, izpelj(ev)ati, sklepati kaj iz česa; occ. razume(va)ti, pojmovati, pojmiti: rectene interpretor sententiam tuam? Ci., pauci Agricolam interpretantur T. ga razumejo, cogitationem alicuius assequi et voluntatem i. Ci., famam alicuius T. si razlagati, ume(va)ti.

    Opomba: V pf., poseb. v pt. pf. tudi s pass. pomenom: Graecum nomen interpretatum Ci., ea … ex Etruscis libris interpretata Ci., ex quo ita illud somnium esse interpretatum Ci., uti ex libris Punicis interpretatum nobis est S.
  • interracial [intəréišəl] pridevnik
    medrasni, za različne rase
  • interrex [íntəreks] samostalnik
    državni poglavar za časa medvladja
  • interroger [-rɔže] verbe transitif vprašati; izpraševati (en, sur o), intervjuvati; juridique zasliš(ev)ati; pazljivo opazovati, študirati; familier za svet vprašati

    interroger sa conscience vest si izprašati
    interroger un inculpé zasliševati obtoženca
    interroger un agent de police sur la direction à prendre vprašati policaja za pot
    interroger sa mémoire skušati se spomniti
    interroger le passé pour comprendre le présent za razumevanje sedanjosti iskati informacije, podatke v preteklosti
    s'interroger spraševati se, stavljati si vprašanja, biti v negotovosti (sur glede)
  • inter-spīrātiō -ōnis, f (inter-spīrāre) vmesno dihanje, odmor za oddih(anje): Ci., mustum a balneis raptim et sine interspiratione (na dušek) potum necat Plin.
  • intervene [intəví:n] neprehodni glagol
    posredovati, vmešati se, poseči vmes (in)
    priti vmes; zavzeti se za koga, intervenirati; razprostirati se, biti vmes (between)

    if nothing intervenes če bo šlo vse po sreči
  • inter-veniō -ēre -vēnī -vēntum

    1. vmes, k čemu, zraven priti (prihajati), pristopiti (pristopati), vmes doiti (dohajati), prikaz(ov)ati se, pojaviti (pojavljati) se, znajti se, biti, teči: quod cum facere vellent, intervenit M. Manilius Ci., casu Germani equites interveniunt C., quam orationem cum ingressus esset, Cassius intervenit Ci., nam ut numerabatur forte argentum, intervenit homo de improviso Ter., secretum denegavit nisi ut interveniret Macro Suet. bi prišel, (bil) navzoč; z dat. rei: orationi huic L., sermoni Ci., alienae gloriae T., bellis Germanicis, incendio Suet. v vojnah, pri požaru navzoč biti, querelis Ci.; z dat. personae: interveni secretum consilium tractantibus T. sem zmotil tajno razpravljajoče (= tajni posvet), alicui quiritanti L. najti ga kličočega na pomoč, neminem curiosum intervenire nunc mihi, qui … Ter.; o stvareh: via publica, medius paries intervenit Icti., flumine interveniente Plin., Icti. interveniente candidā gemmā Plin. se nahaja vmes.

    2. occ. (kot posredovalec) vmes stopiti (nastopati), vmeša(va)ti se, vtakniti (vtikati) se, posredovati, zavze(ma)ti se za kaj: nisi legatus intervenisset Ci., intervenit enim, cui metuisti, ne salvo capite negare non posses Ci., interveniens villicus Suet., interveniens et quasi studiosior partis alterius Suet., i. rebus nepotis Ap., eam (terram matrem) rebus hominum intervenire T. vpliva na … , eatenus interveniebat, ne quid perperam fieret Suet.; kot jur. t. t.: nastopiti (nastopati) kot porok ali tožnik: pro aliquo, in aliquid Icti.

    3. metaf. nasproti (po robu) se postaviti (postavljati), zavreti (zavirati), ovreti (ovirati), nasprotovati, upirati (protiviti) se, zadrž(ev)ati, (z)motiti: ultimum de caelo, quod comitia turbaret, intervenit L. prišlo je navzkriž, casus mirificus quidam intervenit Ci., irae interveniunt Pl., quamquam et offensis intervenientibus Suet., haec quum fabula data est, novum intervenit vitium et calamitas Ter., affinitatem, cognationem, praeterea foedus intervenisse S.; pri T. z acc.: ludorum dies cognitionem intervenerant so zadržali preiskavo; pri Ter. z inter: narrabit omnem rem, quae inter nos intervenerit; sicer vselej z dat.: nox proelio, bellum coeptis, hiems rebus gerendis intervenit L., plangor intervenit verbo omni O. med vsako besedo se je bil na prsi, intervenit his cogitationibus avitum consilium L.; tudi z dat. personae: exigua fortuna intervenit sapienti Ci. se mu postavi nasproti = (gr. βραχεῖα σοφῷ τύχη παρεμπίπτει Epicurus), raro sapienti intervenit fortuna Sen. ph., nulla mihi res posthac potest iam intervenire tanta, quae … Ter. ne more se mi pripetiti.