Franja

Zadetki iskanja

  • inīquō -āre (inīquus) vzne(je)voljiti, spraviti (spravljati) v slabo voljo: Laberius ap. Non.
  • initialement [-sjalmɑ̃] adverbe v začetku, sprva, skraja, spočetka, v začetni dobi
  • initiāmenta -ōrum, n (initiāre) razodetje kake skrivnosti, uvedba v tajno bogoslužje: Sen. ph.
  • initiation [inisjasjɔ̃] féminin uvajanje v, vpeljava v, posvetitev v (kako zadevo) (= initiation sexuelle) spolna iniciacija

    initiation au latin uvajanje v latinščino
  • initiātor -ōris, m (initiāre)

    1. začetnik, povzročitelj (naspr. consummator): novi testamenti Tert.

    2. uvodnik v kaj: mysteriorum dei Hier.
  • initiō -āre -āvī -ātum (initium pravzaprav pomeni „pristop dovoljevati“)

    1. zače(nja)ti: Tert., iurgium initiatum Cod. I.

    2.
    a) uvesti (uvajati) koga v tajno bogoslužje (poseb. boginje Cerere), sprejeti, posvetiti ga za soudeleženca tajnega bogoslužja: Arn., Suet., Tert., initientur eo ritu Cereri, quo … Ci., Bacchis eum se initiaturum esse L. bakhanalij, es initiatus quae tradantur mysteriis Ci., sica … initiata sacris ac devota Ci. pri tajnem bogoslužju (v misterijah) posvečeno, aliquem magicis cenis Plin., sacris Q., sacrorum solemnibus Iust., mysticis disciplinis Amm., turbae sacris divinis initiatae Ap.; metaf.: puerum Ter. vpisati v državljanski imenik, munditiis i. Pl. za snažnost skrbeti, studiis Q. ali aliis litteris initiari Plin. iun. posvetiti (posvečevati) se.
    b) v cerkveni lat. = krstiti: corpus Domini Tert.
  • initium -iī, n (inīre)

    1. začetek, pričetek, izvor, izvir: Corn., Amm., quomodo initium nobis rerum omnium ortus noster adfert, sic exitum mors Ci., silentii finem hodiernus dies adtulit idemque initium dicendi Ci., veris initium Ci., anni Suet., generis, accusationis, furoris Ci., belli Ci., C., ut male posuimus initia, sic cetera sequentur Ci., pauca repetere ab initio T., primum initium L., primis initiis Iust., inter initia Iust., i. a precibus Plin. iun., i. struere, incohare T., facere Suet., i. ortum est T., initium ab aliqua re sumere, facere Ci. ali capere ab (ex) re C., Q. pričeti z … , initium ducere ex aliqua re Q., duro initio uti N., natus obscurissimis initiis Vell. neznanega rodu; ret.: initia Tiberii T. začetek Tiberijeve vladavine, novis initiis opus est Cu. potrebne so nove avspicije. Pogosto adv.
    a) abl. initiō v začetku, spočetka, sprva: quod dixi initio Ci., nemo fuit i. tam impudens Ci., quemadmodum i. senatus censuit Ci., iste, qui i. proditor, deinde perfuga fuit Ci., initio … mox Suet., initio … mox … novissime Suet.; z gen.: initio belli Punici, orationis, dicendi Ci.
    b) z ab = od začetka: quod ego et ab initio petivi et nunc peto Ci., ab i. res quemadmodum gesta sit, exponamus Ci., quod tibi et esse antiquissimum et ab i. fuisse Ci., cui consuli non animus ab i., non fides ad extremum defuit Ci.

    2. večinoma v pl.
    a) naravoslovni t. t. prvine, elementi: Vell., inde est indagatio nata initiorum, unde essent omnia (gr. τὰ στοιχεῖα) Ci.; metaf. začetni nauki, začetna vodila, začetki, pričetki: initia mathematicorum Ci., i. omnis disciplinae Q.
    b) dostop k misterijem, meton. tajno bogoslužje (bogočastje), misteriji (poseb. boginje Cerere): Varr., Iust., Arn., Athenae nihil melius (pepererunt) mysteriis … , quae initia adpellantur Ci.; o drugem tajnem bogoslužju: i. Samothracum Cu., Bacchi L.; potem tudi bogoslužne reči, ki so jih potrebovali pri misterijih: tuba, tympanum, … initia Cat.
  • iniugis -e (in, iugum) še ne vprežen v jarem: hostia Macr. darilno živinče, ki še ni nosilo jarma, boves P. F.
  • in-iungō -ere -iūnxī -iūnctum (in [praep.], iungere)

    1. vstaviti (vstavljati), vtakniti (vtikati) v kaj: in asseres transversi tigni iniungebantur L., fenestellis scandulas i. Col.

    2. pride(ja)ti (pride(va)ti), spojiti (spajati), zvez(ov)ati, združiti (združevati): vineae tantum non iniunctae moenibus L. skoraj povezane z zidom, aggerem muro iniunxit L., tecta iniuncta muro portisque L. ki so segale do zida in vrat, muro bracchium i. L., marem feminae Col., pondus Col., area iniuncta domui Icti.

    3. metaf. komu kaj naprtiti, naložiti (nalagati): civitatibus servitutem C., alicui laborem L., munus comitiorum habendorum L., iniquum onus L., delectum, tributum T., leges L., officium Col., nec vero nova tibi iniungimus Plin. iun. s tem ti ne nalagamo novega opravila, carmen componendum Suet., nec sibi ullius rei moram necessitatemque iniungebat Auct. b. Alx. ni se dal zadrževati, tudi če je bila stvar nujna, iniungere, ut … Plin. iun. naročiti (naročati), iniuncta peragere Cass. = imperata facere, iniungimus tibi Plin. iun. prosimo te; occ. (kaj slabega, škodo) storiti (delati), prizade(va)ti, povzročiti (povzročati), napraviti: iniuriam a nobis repulsam iniungimus aliis L., alicui ignominiam L., detrimentum rei publicae Ci., alicui poenam Icti., laborem Q., onerosam servitutem Suet.
  • inizialmente avv. v začetku; sprva
  • inject [indžékt] prehodni glagol
    medicina vbrizgniti, injicirati (into v)
    figurativno vcepiti komu kaj (into)
    vriniti v kaj

    to inject humour into a speech zabeliti govor s humorjem
  • injector [indžéktə] samostalnik
    tehnično priprava za vbrizganje vode v kotel parnega stroja; kdor daje injekcije
  • înjugá înjúg vt.

    1. vpreči v jarem

    2. podjarmiti
  • inkunábula ž (lat. incunabula) inkunabula, primjerak (-mer-) knjige iz prvog doba štampe, do početka 16. v.
  • inkwell [íŋkwel] samostalnik
    črnilnik v šolski klopi
  • inland2 [inlǽnd] prislov
    v notranjost(i) dežele
  • inlander [ínləndə] samostalnik
    prebivalec v notranjosti dežele
  • Inlandsgespräch, das, pogovor v notranjem telefonskem prometu
  • inlet1 [ínlet] samostalnik
    vhod, vstop, dostop (tudi anatomija)
    elektrika dovod; odprtina (cevi); majhen zaliv, rokav (morski), vhod v pristanišče; vložek
  • inly [ínli] prislov
    poetično globoko v srcu