Franja

Zadetki iskanja

  • dáviti (-im)

    A) imperf. ➞ zadaviti soffocare, strozzare (tudi ekst.)

    B) dáviti se (-im se) imperf. refl. soffocarsi (tudi ekst.):
    pren. daviti se s čim (nerad kaj jesti) mangiare, trangugiare forzatamente, controvoglia
    daviti se z besedami (pretrgano izgovarjati besede) parlare con voce strozzata
    daviti se od smeha scoppiare dalle risa
  • davnin|a ženski spol (-e …) die Vorzeit
    iz davnine vorzeitlich, Vorzeit-
    (človek der Vorzeitmensch)
    v (sivi) davnini in grauer Vorzeit/vor undenklichen Zeiten
    od davnine seit Urzeiten
  • dávno long ago, a long time ago, ages ago

    dávno je že, kar sem odšel od doma it's a long time since I left home
    to vem že dávno I've known that for ages
    dávno minuli časi times long past
  • day [dei] samostalnik
    dan; obletnica

    all day, all the day, all day long ves dan
    the day after the fair prepozno
    the day before the fair prezgodaj
    the day after tomorrow pojutrišnjem
    the day before yesterday predvčerajšnjim
    ameriško between two days ponoči
    broad day beli dan
    by day podnevi
    by the day na dan (natanko)
    day by day dan za dnevom
    sleng call it a day smatraj za opravljeno
    to carry (ali gain, get, win) the day zmagati
    to end one's days umreti
    every dog has its day vsakomur je kdaj sreča naklonjena
    to give s.o. the time of the day povedati komu, koliko je ura; pozdraviti ga
    far in the day proti večeru
    first day nedelja
    to have one's day imeti srečo
    to have a day of it, to take a merry day of it dobro se zabavati, uživati
    if a day natanko, nič več in nič manj od
    day in day out dan za dnevom
    in the days of old nekoč, prej
    to lose the day zgubiti bitko
    men of the day znameniti ljudje
    to name on (ali in) the same day with dati se primerjati s čim
    one's off day slab dan (v športu)
    every other (third etc.) day vsak drugi (tretji itd.) dan
    one day or other pred kratkim, nedavno, oni dan
    one's out day uspešen dan (v športu)
    the day of judgement sodni dan
    in the face of day pri belem dnevu
    to pass the time of the day pogovarjati se, klepetati
    the present day danes
    to save up (ali put by) for a rainy day prihraniti za hude čase
    this day danes
    he has seen better days nekoč se mu je bolje godilo
    one of these days kmalu
    without day za nedoločen čas
    in the days of yore nekoč
    to know the time of day biti buden, paziti, biti izkušen
    the Lord's day nedelja
  • dealbō -āre -āvī -ātum (po)beliti, mavčiti, prevleči z mavcem: Vitr., Suet., Pall., columnas Ci.; pren. (o)čistiti, očiščevati: Hier., se Aug. Od tod adj. pt. pf. v komp. dealbātior bolj pobeljen: Aug.
  • deartuō -āre -āvī -ātum (dē in artus -ūs) členoma raztrgati; od tod pren. (s prevaro) upropastiti, pogubiti, uničiti, ugonobiti: fallaciis opes Pl., deartuatus sum huius technis Pl.
  • débarras [debara] masculin znebitev, razbremenitev; odstranitev; (= cabinet masculin de débarras) ropotarnica, prostor za staro šaro, za kramo

    c'est un grand débarras pour moi velik kamen se mi je odvalil od srca
    (familier) bon débarras!; ouf, quel débarras! (uh) kakšno olajšanje!
  • dēbeō -ēre -uī -itum (nam. dehibeō iz in habeō) „od koga kaj imeti“, od tod

    1. dolgove imeti, dolžan biti, dolgovati: debebat? immo in suis nummis versabatur Ci., se debere fatentur C., ii, qui debent Ci. = debentes L. dolžniki; pogosto subst. pt. pf. dēbitum -ī, n dolg(ovi): debitum solvere Ci. ep.; z dat. personal: quibus debui Ter. moji upniki, ut illi quam plurimi deberent S.; z acc. rei: pecuniam Ci., S., debita pecunia Ci. dolžni denar, d. decumas Ci., frumentum Ci., C., Q.; preg.: animam debere Ter. (po gr. καὶ αὐτὴν τὴν ψυχὴν ὀφείλειν) = ves zadolžen biti; z obema sklonoma: ei mille drachmas debeo Ci. ep.; pren.: oratio iuventuti nostrae deberi non potest Ci. se ne more (pri)kratiti, navis, quae tibi creditum debes Vergilium H. ki si dolžna vrniti.

    2. pren.
    a) (po obvezanosti) dolgovati, dolžan biti, zavezan biti: iuvenem nil iam caelestibus debentem V., patriae poenas debeo V. zaslužil sem, da me domovina kaznuje, haec dextra debet Turnum gnato patrique V. dolguje Turna sinu in očetu = mora Turna ubiti za sina in za očeta; debetur alicui gre komu, pristoji komu: quanta diis gratia debeatur Ci., misericordia, quae tibi nulla debetur Ci., poena, quae tanto facinori debetur Ci.; od tod pt. pf. dēbitus 3 dolžen, pristojen: praemia reddant debita V., debitae laudes, lacrimae L., debita Nymphis corona H.; subst. dēbitum -ī, n dolžnost, obvezanost: omni debito liberatur Cu.; occ. debere z inf. (pomeni moralno dolžnost): dolžnost imeti, morati, non debere ne smeti: ne frumentum conferant, quod praestare debeant C., homines, qui te et maxime debuerunt et plurimum iuvare potuerunt Ci., qui pace volunt frui, bello exercitati esse debent N., se meritos esse, ut agri vastari non debuerint C. da se ne bi bila smela pustošiti, iam nunc debentia dici H. kar se mora že zdaj povedati, statim vicisse debeo Ci. treba bi bilo, da sem zmagal.
    b) (po naravi ali usodi) dolžan biti (kaj storiti ali trpeti): tu nisi ventis debes ludibrium, cave H. če ti ni usojeno, da boš igrača vetrovom, urbem cerno debere nepotes O. da je vnukom določeno sezidati mesto, naturae debitum reddere Ci., N. naravi dolg vrniti (evfem.) = umreti, prim.: debemur morti nos nostraque H.; occ. (pesn.) deberi določen biti, namenjen biti: cui regnum Italiae Romanaque tellus debentur V., Aenean scis caelo deberi V.; dēbitus 3 določen, namenjen, pripadel: tellus fatis debita V. po usodi določena, od usode obljubljena, debitus fatis V. ali morti L. smrti namenjen, debita coniunx O. od usode določena.
    c) α) hvalo dolžen biti komu za kaj, morati se komu zahvaliti za kaj: quamvis Priami deberem plurima natis V., alicui plurimum pro beneficiis debere C., cui debere salutem confiteor O., vitam tibi debere fatetur O. β) dolžan biti, hvaležen biti: d. bonis omnibus Ci., tibi O.
  • débordé, e [debɔrde] adjectif razlit (reka); nebrzdan; razkrit; preobremenjen; prekoračen, prehitèn

    malade masculin débordé razkrit, z odejo nepokrit bolnik
    ligne féminin débordée par l'ennemi od sovražnika prekoračena črta
    nous avons été débordés par les événements dogodki so nas prehiteli
    être débordé de travail imeti dela čez glavo
  • déborder [debɔrde] verbe intransitif razliti se, stopiti čez bregove; biti prepoln; bruhniti (en v); prekipevati, figuré póčiti; vulgairement kozlati; marine odpluti (na morje); militaire vdreti, prodreti v; verbe transitif presegati, moleti ali segati čez (quelque chose, de quelque chose kaj); figuré prekašati, premagati; marine spustiti v vodo, odriniti (čoln); militaire obiti; odrezati, odparati rob

    se déborder razliti se čez bregove
    se déborder en dormant v spanju se razkriti
    la rivière a débordé reka je prestopila bregove
    déborder de joie, de santé prekipevati od veselja, zdravja
    mon cœur déborde de reconnaissance srce mi je prepolno hvaležnosti
    verre masculin plein à déborder prepoln kozarec
    la nappe déborde largement la table prt sega precéj čez mizo
    l'orateur a débordé son sujet govornik je šel čez meje svojega predmeta
    déborder l'ennemi sur la droite obiti sovražnika na desnem krilu
    faire déborder quelqu'un (familier) razjeziti, raztogotiti koga
    faire déborder le vase, la coupe (figuré) napraviti mero polno, pripeljati do kraja potrpežljivosti
    la goutte d'eau qui fait déborder le vase kaplja vode (malenkost), ki napravi mero prepolno
  • debout [dəbu] adverbe pokonci, na nogah, stojé; pri življenju; familier pri moči; interjection vstani(te)!

    histoire féminin à dormir debout neverjetna, zelo dolgočasna zgodba
    place féminin debout stojišče
    spectateur masculin debout stoječi gledalec
    vent masculin debout protiveter
    dormir debout (figuré) cepati, pasti od utrujenosti
    être debout stati (na nogah), biti pokonci
    laisser debout pustiti stati
    mettre debout pokonci, na noge postaviti (tudi figuré); organizirati, realizirati
    se mettre debout vstati
    mourir debout umreti sredi dela, pri opravljanju svojih funkcij
    passer debout (blago) pasirati brez carine
    rester debout ostati na nogah (ne sesti, leči)
    tenir debout (figuré) biti dobro premišljen
    ne pas tenir debout ne imeti ne glave ne repa, biti absurden
    tomber debout (figuré) na noge pasti
  • début [debü] masculin začetek; théâtre prvi nastop, debi; prvi javni nastop, figuré prvi koraki; prvo delo, prvenec; prvi udarec (v igri), začetek igre

    au début v začetku, spočetka, sprva
    dans les débuts spočetka, v začetku
    au début de l'année v začetku leta
    dès le début od vsega početka
    du début (jusqu') à la fin od začetka do konca
    début oratoire prvi govor v parlamentu
    appointements masculin pluriel de début začetna plača
    en être à son début biti pri začetku
    faire ses débuts (théâtre) prvič nastopiti na odru
  • décamper [dekɑ̃pe] verbe intransitif naglo, na vrat na nos oditi; pobrati se proč; vieilli podreti tabor, oditi

    décampez d'ici! poberite se od tod!
  • Decapolis -eos, f (Δεκάπολις) Dekapol, okrožje desetih mest v Palestini ali Siriji: Plin., M., Vulg. Od tod adj. Dēcapolītānus 3 dekapolski: regio Plin.
  • december -bris -bre, abl. sg. -ī, pl. neutr. -ia, -ium (decem) deseti: mensis December ali subst. December -bris, m (sc. mensis) december, deseti mesec starorimskega leta, ki se je začenjalo z marcem, pozneje 12. mesec sončnega leta: Ci. idr.; sinekdoha me quater undenos implevisse Decembres (= annos) H. da sem živel 44 let. — Od tod kot adj. = decembrski: Kalendae ali Nonae Decembres Ci., Idus Decembres Ci. ep., L., libertas Decembris H. decembrska svoboda = svoboda Saturnalij, obhajanih meseca decembra. December -bris, masc. December, suženjsko ime: Dig.
  • decennālis -e (decem in annus) desetleten: Amm., Serv., Hier., Aug.; subst. decennālia -ium (-iōrum), n vladarska desetletnica, praznik, od Avgusta obhajan vsako deseto leto: Prob. idr.
  • Decentius -iī, m Decencij, Magnencijev brat, l. 351 po Kr. imenovan za cezarja; po porazu z Alemani v Galiji se je l. 353 po Kr. sam usmrtil: Aur., Eutr., Amm. Od tod adj. Decentiacus 3 Decencijev; subst. Decentiacī -ōrum, m decencijevci, Decencijevi privrženci: Amm.
  • dēcernō -ere -crēvi -crētum „odločiti“, le pren.

    I.

    1. (kaj dvomljivega) odločiti (odločevati), razločiti (razločevati), določiti (določevati), dognati: rem dubiam decrevit vox opportune emissa L., id quidem soli natura decernet Plin., de his Catonis praecepta decernent Plin.; z odvisnim vprašanjem: decernere, utra pars iustiorem habeat causam C., cum … non satis decernere possent, quā suis opem ferrent L.; odvisno vprašanje v mislih dostavimo: quid hoc malum infelicitatis? nequeo satis decernere Ter. = ne morem prav uganiti; pf. decrevi z ACI odločil sem se za to, da … = trdno verjamem (tega mnenja sem, menim, sodim), da … : duo talenta pro re nostra ego esse decrevi satis Ter. mislil bi, da zadostujeta, in quo omnia mea posita esse decrevi Ci., si id summum malum esse decreverit Ci., quod in me ipso satis esse consilii decreras Ci. (gl. opombo), ubi mihi reliquam aetatem a re publica procul habendam decrevi S; z dvojnim acc.: illum decrerunt dignum, suos cui liberos committerent Ter. razglasili (spoznali) so ga odločno za vrednega.

    2. (kot razsodnik) soditi, razsoditi (razsojati); abs.: ita (da!), verum (pa) praetor decernebat Ci., sapiens praetor offensionem vitat aequabilitate decernendi Ci., si caedes facta, si de hereditate, de finibus controversia est, idem (Druides) decernunt C.; z obj. v acc.: Servius alia decernit L., decernere vindicias secundum servitutem L. pravno zadevo razsoditi v smislu sužnosti = prisoditi tožniku pravico do njegove sužnje; s praep.: fit, ut de eadem re saepe alius aliud decreverit Corn., alias revocabat eos, inter quos iam decreverat Ci., in eius controversiis quid decernas non a te peto Ci. ep., in iure dicundo ita decrevit, ut … Suet.; z dat. personae: alias inter aliquos contrarium … decernebat, ac proxumis paulo ante decreverat Ci. Kako? tu aliter decernere in eadem causa non potuisti Ci., Verres contra illud ipsum edictum suum sine ulla religione decernebat Ci., praetor decernit; quam aequum, nihil dico; unum hoc dico, novum Ci.

    3. (o sklepajočih zborih, združbah) ukreniti (ukrepati), skleniti (sklepati); abs.: senatus satis severe decrevit Ci. je ostro ukrepal, qui ordo decrevit invitus Ci. je bil prisiljen k sklepu, exspectanda magis est decernendi ratio quam decertandi fortitudo Ci. bolj sklep na osnovi razuma kakor odločitev z orožjem, cum pontifices decressent ita Ci.; z obj. (acc. rei) ali s praep.: mihi uni gratulationem decrevistis Ci., d. bellum C., tu, miles, quid de imperatore Paulo senatus decrevit … , audi L., de summa salute vestra populique Romani. … decernite diligenter Ci., de imperio Caesaris et de amplissimis viris gravissime acerbissimeque decernitur C., simul de exercitu Catilinae et de omnibus coniuratis decernere S., sed ne id, quod placebat, decerneret (senatus) in (pri) tantae nobilitatis viris, ambitio obstabat L., at enim quis reprehendet, quod in parricidas rei publicae decretum erit? S. kar se bo ukrenilo zoper … , nuntiat inani populo pontifices secundum se (njemu v prid) decrevisse Ci., d. secundum Buthrotios Ci. ep.; z odvisnim vprašanjem: quo praesidio tuto et libere senatus quae vellet decernere auderet C.; s finalnim stavkom: senatus decrevit, darent operam consules S., decrevit senatus, ut Claudius leges conscriberet Ci., decrevistis, ne quis rem impediret Ci.; z inf. ali ACI: legiones decreverunt senatum defendere Ci., si hic ordo placere decreverit te ire in exilium Ci., omnes Numae Pompilio regnum deferendum decernunt L.; occ.
    a) (s sklepom) določiti, izreči, izjaviti, razglasiti (razglašati): mea virtute patefactam esse coniurationem decrevistis Ci., mihi adsentiens senatus tumultum decrevit Ci. da je upor, da je država v vojnem stanju, Dolabellā hesterno die hoste decreto Ci.
    b) odrediti, ukazati: senatus decrevit, ut pecunia solvatur Ci., decrevit senatus, ut eis agerentur gratiae Ci.
    c) določiti, skleniti, dogovoriti se, postaviti (rok): pecunias ad ludos Ci., dilectus totā Italiā decreti sunt Ci., d. quaestionem de morte alicuius Ci. ali de morte alicuius per senatum L., quaestionem de bonis direptis decernunt C., supplicatio in dies XV decreta est C., d. tempus ad eam rem S., diem conloquio S.
    č) dati, prisoditi (prisojati), izročiti, odkazati, dovoliti: honores alicui Ci., alicui coronam lauream, triumphum Ci., iudici praemium Ci., imperatori decem legatos Ci., duas Gallias duobus consulibus Ci., clarissimo viro decrevit imperium Ci., maiores nostri statuas multis decreverunt, sepulcra paucis Ci., eripueras senatui provinciae decernendae potestatem Ci., d. provincias privatis C.; z dvojnim acc.: praemium (za plačilo) servo libertatem d. S.

    4. (o posameznem senatorju) glasovati za kaj, svoj glas oddati za kaj, izreči se za kaj: Silanus primus sententiam rogatus supplicium sumendum decreverat S., ea Sullae placuere, pauci ferocius decernunt S.; occ. (sploh o posamezniku ali posameznikih) skleniti, odločiti (se), nameniti se: Caesar Rhenum transire decreverat C., ibi manere decrevit N., decretum est non dare signum L.

    II.

    1. (v vojni) odločiti (z orožjem), odločilen boj biti, (odločilno) boriti (bojevati) se: d. proelium Ci., certamina L., primus clamor atque impetus rem decrevit L., pugna per se decerni non poterat L.; brez objektnega acc.: decernendi potestatem Pompeio fecit C. ponudil je Pompeju odločilen boj, si decerni placet L., hostem … trahere ad decernendum L., Darius statuit ipse decernere Cu., cum hoc eodem (P. Cornelio Scipione) Clastidii apud Padum decernit N.; de salute rei publicae decernitur Ci., de summa rerum decernere L. ali summis de rebus decernere Q.; inter se d. Auct. b. Hisp.; cum suorum paucitate contra magnam vim hostium d. Auct. b. Afr.; solus … pro omnibus nobis … decernens Amm.; z odvisnim vprašanjem: Samnis Romanusne imperio Italiam regant, decernamus L., ineamus aliquam viam, quā, utri utris imperent, sine magna clade … decerni possit L. Kako? S čim? z abl.: navali certamine L., classe paucis diebus erant decreturi N. so hoteli biti boj na morju, spopadli so se na morju, d. acie N., L. spopasti se po vseh pravilih, reden boj biti, exercitu N., armis Ci. ep., V., L., ferro Ci., V., certamen ferro Ci., d. artificio magis quam viribus Auct. b. Afr., Marte, equestri proelio Cu., proelio cum proditore, omnibus viribus in Sicilia Iust., lapidibus et subselliorum fragminibus Suet.; pesn.: cursibus et caestu V. v tekmovalnem teku in rokoborbi, cornibus inter se decernunt (tauri) V.

    2. pren. (z besedami) boriti (bojevati) se, poseb. pred sodiščem: decernite criminibus, mox ferro decreturi L., d. uno iudicio de fortunis omnibus Ci., pro meo sodali … et pro mea omni fama prope fortunisque Ci., qui iudicio decernent Q. pravdajoče se (sprte) stranke. Od tod subst. pt. pf. dēcrētum -ī, n

    1. sklep, odlok, ukrep oblasti ali kakega oblastnika: Suet., d. praetoris, decurionum Ci., vestra decreta Ci., hoc decreto (senatūs) C., eorum (Druidum) decretis … parent C., patrum decreta H., senatus gravissima decreta perfregerat Ci., omnium imperatorum de Deiotaro decreta Ci., sua decreta confirmare N., decreto stare C., L. pokoriti se ukrepu, ravnati po njem

    2. fil. (= δόγμα) načelo, pravilo: Sen. ph., qui (philosophus) … decretis suis pareat Ci., quoniam enim id haberent Academici decretum (sentitis enim iam hoc me δόγμα dicere) Ci., dubitare … de suis decretis, quae philosophi vocant δόγματα Ci.

    Opomba: Sinkop. obl. dēcrērit = dēcrēverit, dēcrēram (-ās) = dēcrēveram (-ās), dēcrēsse(n)t = dēcrēvissent, dēcrēsse = dēcrēvisse: Kom., Luc., Ci., L. idr.
  • dēcerpō -ere -cerpsī -cerptum (dē in carpere)

    1. odtrgati, utrgati, trgati: Ca., Cu., Col. idr., flores Lucr., O., Plin., Cereris decerpsit aristas O.; z abl. instrumenti: pollice florem, pabula manu O., lilia tenero ungui Pr., laureae ramulos … manu Val. Max. O d kod? undique decerpta oliva H., inde laureas d. Suet.; z abl.: pomum arbore ali adducto ramo O.; s praep.: acina de uvis Ca., mala de arboribus Hyg., ex abiete … fila Plin.; pren.: omnia, nisi decerpantur, arescunt Q.; occ.
    a) (s kljunom, z zobmi) odtrgati, utrgati, odgloda(va)ti: oscula mordenti semper decerpere rostro Cat. golobčkati (ljubkovati) se, ita decerpens aequabat semper opus dens Cat.
    b) odjesti (odjedati), objesti (objedati), izsrka(va)ti: thymum Plin. (o čebelah), ora puellae Ps.-V., (Copa) posladka(va)ti se z usti …

    2. pren. odvzeti, vzeti (jemati) od kod: humanus animus decerptus ex mente divina Ci.; occ.
    a) izbirajoč povzeti, posneti, izbrati: habent tamen alii quoque comici … quaedam, quae possis decerpere Q., ex hac (materia) … aliqua in usum principii d. Q.
    b) uži(va)ti, pridobiti si: ex re decerpere fructūs H., illibatam virginitatem Sen. rh., primas noctes tecum epulis Pers., decus primae pugnae Sil., murmura vocis Stat.
    c) zmanjš(ev)ati, kratiti, pritrgati: ne quid iocus de gravitate decerperet Ci., nihil sibi ex ista laude centurio … decerpit Ci., nec hac re de principatu quidquam decerpsit Val. Max., nihil ex cuiusquam dignitate … decerpseris Plin. iun.
    č) uničiti: quae (invidia) spes tantas decerpat Q.
  • dēcēssiō -ōnis, f (dēcēdere)

    1. odhajanje, odhod: tarda Ci., de (zaradi) tua mansione aut decessione Ci. ep.; odhod kakega oblastnika iz province: neque ante adventum C. Verris neque post decessionem Ci.

    2. pojemanje, slabenje, hiranje: Cels., bonorum Ci., utrum accessionem decumae an de summa decessionem fecerit Ci., eorum neque accessione meliorem vitam fieri nec decessione peiorem Ci.

    3. pren. prehajanje besed od prvotnega na preneseni pomen: Gell.