Franja

Zadetki iskanja

  • imbricate2 [ímbrikeit] prehodni glagol & neprehodni glagol
    prekriti (se), prekrivati (se) v obliki strešnikov ali ribjih lusk
  • imbrication [imbrikéišən] samostalnik
    prekritje, prekrivanje v obliki strešnikov ali ribjih lusk
  • imbucare

    A) v. tr. (pres. imbuco)

    1. (impostare) dati v poštni nabiralnik:
    imbucare una lettera oddati pismo v nabiralnik

    2. vtakniti, vtikati:
    non so dove ho imbucato le chiavi ne vem, kam sem vtaknil ključe

    B) ➞ imbucarsi v. rifl. (pres. mi imbuco) vtakniti, vtikati se; ekst. skrivati se
  • im Fall/im Falle, daß..., dass... v primeru, da ...
  • immaginativamente avv. v domišljiji
  • immanence [imanɑ̃s] féminin imanenca, obseženost v sami stvari
  • immanent [ímənənt] pridevnik (immanently prislov)
    v sebi obsežen, bistven, neločljiv, imanenten
  • immanent, e [-nɑ̃, t] adjectif imanenten, obsežen v sebi
  • im-māssō -āre (massa) v kašo sežvečiti Isid.
  • immatricolare

    A) v. tr. (pres. immatricolo)

    1. vpisati, vnesti v matično knjigo; imatrikulirati

    2. šol. vpisati na univerzo

    3. registrirati (vozilo)

    B) ➞ immatricolarsi v. rifl. (pres. mi immatricolo) šol. vpisati se na univerzo
  • immatricolazione f

    1. vpis v matično knjigo; imatrikulacija

    2. vpis na univerzo

    3. registracija (vozila)
  • im-mēiō (in-mēiō) -ere uscati se v kaj; metaf. (v sramotilnem pomenu o telesni združitvi): vulvae Pers.
  • im-mergō (in-mergō) -ere -mersi -mersum

    1. potopiti, potapljati, pogrezniti, pogrezati (v kako tekočino): O., Cu., Plin., Val. Max., Mel., Triton … virum inter saxa inmerserat undā V.; refl.: belua alto se immersit Cu., se flammis i. Val. Max.; med.: Ister immergitur Plin. se izliva, immersus in flumen Ci.; pass.:

    2. pren.: pogrezniti, globoko vtakniti v —, skriti v kaj
    a) v stvarnem pomenu: manum in os leonis Iust., partem arboris terrae Col.; refl.: se i. inter mucrones hostium Iust. vdreti se, se i. in contionem Pl.; med.: stella in pectore Leonis immergitur Plin. se skrije (skriva)
    b) v pren. pomenu: se blanditiis in Asuvi consuetudinem penitus inmersit Ci. se je vrinil, vgnezdil, se studiis suis acrius Sen. ph. zatopiti se v … , se penitus Pythagorae praeceptis Val. Max.

    Opomba: Sinkop. pf. immersti: Pl. — Soobl. immergērī (= immergi): Col.
  • immerse [imə́:s]

    1. prehodni glagol
    potopiti, pogrezniti

    2. neprehodni glagol (in)
    zaplesti, se (v dolgove); zatopiti se (v misli), poglobiti se; krstiti s potopitvijo v vodo
  • immersion [imə́:šən] samostalnik
    potopitev, pogreznitev; zatopljenost (v misli), poglobljenost
    astronomija vstop nebesnega telesa v senco drugega

    tehnično immersion roller potapljalni valj
    tehnično immersion heater električni grelec za vodo
  • immersion [imɛrsjɔ̃] féminin potopitev, potapljanje; astronomie vstop planeta v senco kake zvezde

    mort féminin par immersion utopitev, smrt zaradi utopitve
  • imminent, e [-nɑ̃, t] adjectif skorajšen, bližnji, neposreden; neposredno preteč; v kratkem pričakovanju

    le conflit est imminent preti skorajšen konflikt
  • im-mineō (in-mineō) -ēre, gl. mōns,

    1. moleti —, štrleti v (čez, nad) kaj, nagibati se čez kaj, viseti nad čim: inminens villae pinus H., pōpulus antro inminet V., manus capiti regis imminens Cu. ki se je preteče dvigala nad kraljem, quos super atra silex cadenti inminet adsimilis V., nemus desuper inminet V.; pesn.: caelum inminet orbi V. visi nad zemljekrogom; prim. inminente luna H. pod (visečo) luno = v mesečnem svitu, v mesečini; occ. (o krajih) kvišku moleti čez —, dvigati se nad —, obvladovati kaj: imminet moenibus tumulus L., aequoribus scopulus O., semitae silva Cu., carcer imminens foro L., insulae (urbes) Italiae imminent L. (ker jo strateško obvladujejo).

    2. metaf.
    a) (o osebah) (hudo) pritiskati na koga, biti komu za petami, — za hrbtom, preganjati koga (primera vzeta po preganjalcu, ki se nagiblje čez preganjanca): imminere tergo fugacis O., rex imminens Dareo Cu., fugientium tergis i. Cu., agmen Caesaris imminebat C. Z oslabljenim pren. pomenom: navis quinqueremi imminebat Cu., muris inminet hostis V. pritiska na … , ei inminet fortuna L. ga preganja; brez obj.: imminebant Seleucus, Lysimachus, Ptolomaeus N. so tu grozeče stali, so grozili, videt hostes imminere C.; prim. imminens gestus H. kretnja pretilca; occ. α) poskušati polastiti se česa, poskušati kaj v svojo oblast dobiti: hostes nostrae vitae sanguinique inminentes Ci., multitudo Clodio duce fortunis vestris inminebat Ci., Carthago iis insulis imminere videbatur Ci., imminent duo reges toti Asiae Ci. β) za čim težiti, po čem koprneti, na kaj prežati: in occasionem exercitūs opprimendi imm. L., i. in tribuniciam potestatem Ci., homo ad caedem inminens Ci., imminet exitio vir coniugis O., alloquendi occasioni imm. Cu., imm. rebus T., imperio Cu.
    b) (o nesreči) pretiti, groziti, blizu biti, nad glavo viseti; prvotno o hudournih oblakih, ki grozeče visijo v ozračju: imbres inminentes H.; pren.: quanta immineret invidiae tempestas L.; potem sploh o zlu: ea, quae inminent, non vident Ci. kar jim grozi, inminens malum Cu., mors … inminet Ci., Parthi Latio inminentes H.; z inf.: castris capi imminebat Fl.; od tod pt. (subst.) imminentia -ium, n preteča, grozeča prihodnost: imminentium nescius T. ne vedoč, kaj ga čaka, imminentium intellegens T. sluteč pretečo usodo. Tudi o osebah: inminentes domini T. bodoči, prihodnji gospodje, imminentis (principis) iuventa T.
  • immissus, abl. -ū, m (immittere) spuščanje v kaj, pripuščanje —: lucis immissu Macr.
  • im-mittō (in-mittō) -ere -mīsī -missum

    I.

    1. (s)pustiti (spuščati) —, pustiti —, poslati v kaj, spustiti nad (med): ut abs te non emissus ex urbe, sed inmissus in urbem esse videatur Ci., tu in caveam servos inmisisti Ci., naves taedā completas (ladje zažigalke) in hostium classem imm. C. spustiti, pognati, iuvencos (in Romanos) imm. N. spustiti med, — nad, tudi immittam Terea flammis O. zagnati —, vreči v; pesn.: Teucris timorem inm. V. vzbuditi —, razširiti med, alicui inuiriam inm. Ci. hoteti storiti; poseb. o vojakih: exercitum in curiam inm. Ci., equitatum i. C.; refl. zagnati se —, planiti —, skočiti med (v) kaj: se in specum i. L., qui se armatus in hostium multitudinem (medium agmen Cu., medios hostes L.) inmisit Ci.; refl. opisan: corpus (= se) in undas i. O.; med.: undis immiti O. vreči se, planiti, per lubrica immissi currus Cu. drveči, tudi Furia inmissa superis V. ki se je podala med …

    2. occ.
    a) (kopje, strelo) vreči (metati), zagnati: quae tela … in meum corpus inmissa sunt Ci., lancea costis inmissa O., pila in hostes imm. C., ignes in silvam inm. V.
    b) (vodo) napeljati: canalibus aqua immissa C.
    c) (sploh kaj konkretnega, trdega) postaviti —, pogrezniti —, spustiti —, vstaviti —, vtakniti v (na) kaj: tigna in flumen i. C. zabiti, trabes insuper immissae C. zgoraj vložena, filis aurum i. O. vtkati med … , feraces plantae immittuntur V. se vcepijo; podobno: circa oneratas veste cervices laticlaviam mappam Petr. okoli … vreči, — položiti.
    č) (osebo kot posestnika) postaviti: tu, praetor, in mea bona quos voles inmitte Ci.
    d) o krajih: razprostreti (razprostirati) kam; refl. in med. razprostirati se —, sezati kam: promunturia Mel., se ad occasum Mel., Thracia in Illyricos penitus immissa Mel.

    3. metaf. spustiti nad —, (na)ščuvati na koga, — proti komu: (v pravem pomenu) cervos inmissis canibus agitare V. z lovskimi psi; pren.: quos tamquam canes inmitteret Ci., canes Cibyratici Ci. vohunski psi = vohuni (iz Kibire), servorum examina in populum Romanum inmissa Ci., impetus perditorum hominum in domos nostras Ci., servos ad spoliandam aram i. Ci., Suillium utrisque inmittit T. nahujska …

    II.

    1. konjeniški t. t. popustiti (popuščati) konju vajeti: (equo) frena, habenas inm. V. pustiti dirjati; tudi: inmissa iuga V. dirjajoča vprega (= vpreženi konji); od tod pren.: fluminibus … totas immittite habenas O. ali classique inmittit habenas V. z razpetimi —, s polnimi jadri se voziti, furit inmissis Volcanus habenis V., immitte (razprezi) rudentes, pande vela, ac, si quando alias, toto ingenio vehere Plin. iun.

    2. metaf. pustiti (dati) rasti: palmes se ad auras agit per purum inmissus habenis V. nebrzdano, bohotno ras(t)e; od tod pt. pf. immissus 3 (navzdol) se spuščajoč, (navzdol) padajoč (viseč): immissa barba O., Sen. rh. dolgorasla (dolga) brada, imm. capilli O.

    Opomba: Sinkop. pf. immīstī: Sil.