Franja

Zadetki iskanja

  • disegnare v. tr. (pres. disegno)

    1. risati; narisati; očrtati:
    disegnare a matita narisati s svinčnikom

    2. pren. (ideare) zasnovati:
    disegnare e non colorire pren. namere ne izpeljati do konca

    3. pren. (delineare) orisati, začrtati

    4. nameravati, nameriti se:
    disegno di partire quest'oggi danes nameravam odpotovati
  • disertare

    A) v. tr. (pres. disērto)

    1. zapustiti, zapuščati; izogniti, izogibati se; zanemariti, zanemarjati:
    disertare la compagnia izogibati se družbe, zanemarjati družbo
    disertare la scuola ne hoditi v šolo, zanemarjati šolo

    2. knjižno razdejati, opustošiti

    B) v. intr. voj. dezertirati
  • disimulado spačen, hlinjen, potuhnjen, zahrbten; prikrit

    a lo disimulado, a la disimulada prikrito, potuhnjeno
    hacer la disimulada delati se, kot da nič ne vidimo
  • disimular (zvijačno) prikrivati, utajiti, hliniti, v napačni luči pokazati; popustljivo spregledati, dopustiti, trpeti, oprostiti; maskirati, kamuflirati

    disimular la sorpresa ne pokazati presenečenja
    ¡disimule V.! oprostite!
  • disiūnctiō (dīiūnctiō) -ōnis, f (disiungere, dīiungere)

    I. ločitev, ločenost, oddaljenost: in tanto luctu meorum, tanta disiunctio ne Ci., ut non statim alienatio disiunctioque facienda sit Ci.

    — II. pren.

    1. različnost: animorum, sententiae Ci.

    2. occ.
    a) (= διεζευγμένον) α) log. izključitev, ločilni (razstavni) stavek, protistava, dialektična oblika protistavkov, razstavna oblika zaključka: Dig. idr., cum traditum sit in omnibus diiunctionibus, in quibus „aut etiam aut non“ poneretur, alterum utrum verum esse Ci. β) ret. brezvezje, asindeton: Ci., Corn.,
    b) (= συνωνυμία) enakopomensko (sinonimno) izražanje: Q. (IX, 3, 45).
    c) gram. (= διαστολή) ločilno znamenje, ločilo: Prisc.
  • diskriminirati glagol
    (neenako obravnavati ljudi) ▸ diszkriminál, hátrányosan megkülönböztet
    neupravičeno diskriminirati ▸ jogtalanul diszkriminál
    diskriminirati homoseksualce ▸ homoszexuálisokat diszkriminál
    diskriminirati tujce ▸ külföldieket hátrányosan megkülönböztet
    diskriminirati ženske ▸ nőket diszkriminál
    Spremenjen model vinjet pa dejansko vse bolj diskriminira domače uporabnike cestninskih cest. ▸ A matricák módosított rendszere valójában egyre inkább hátrányosan különbözteti meg a belföldi útdíj-fizetőket.
    Slovenija ne sme politično diskriminirati nobene svetovne velesile. ▸ Szlovénia politikailag nem diszkriminálhat egyetlen nagyhatalmat sem.
    Poleg tega je določeno, da morajo biti ukrepi sorazmerni in ne smejo diskriminirati ljudi na podlagi etnične, verske ali družbene pripadnosti. ▸ Azt is előírja, hogy az intézkedéseknek arányosnak kell lenniük, és nem alkalmazhatnak etnikai, vallási vagy társadalmi hovatartozáson alapuló megkülönböztetést.
  • disociirati glagol
    1. kemija (o razpadu molekul) ▸ disszociál
    disociirati na ione ▸ ionokra disszociál
    Močne baze popolnoma disociirajo in imajo visoke pH vrednosti. ▸ Az erős bázisok tökéletesen disszociálnak, és magas a pH-értékük.
    Le nekatere kisline in baze z vodo popolnoma ionizirajo ali disociirajo. ▸ Csak néhány sav és bázis ionizálódik vagy disszociál maradéktalanul vízzel.

    2. psihologija (o umskem procesu) ▸ disszociál, disszociálódik [pri povratni rabi]
    Ko Louise izve resnico, spet disociira. Nič ne občuti. Spet zbeži od vezi, ki jih je že spletla. ▸ Amikor Louise megtudja az igazságot, ismét disszociál. Nem érez semmit. Újra elmenekül a kötelékei elől.
    Ne čuti ne bolečine ne strahu – telesno otopi, se disociira, kar je nezavedni odraz obrambe pred grozo zlorabe. ▸ Nem érez sem fájdalmat, sem félelmet – fizikailag elzsibbad, disszociálódik, ami a bántalmazás borzalma elleni védekezés öntudatlan leképződése.
  • dispensar oprostiti (od), dovoliti, dopustiti; prizanesti s; razdeliti; izkazati; razpolagati z

    dispensar cuidados (a) skrbno koga negovati
    V. dispense oprostite
    dispensarse ne se spotikati ob, ne gledati na
    no puedo dispensarme de... ne morem si kaj, da ne bi ...
  • dispense [dispéns] prehodni glagol
    deliti, razdajati; odpustiti, odvezati česa; pripravljati ali deliti zdravila

    to dispense with ne potrebovati česa, prihraniti kaj; odpraviti, pogrešati; shajati, prebijati se brez
    dispensing chemist lekarnar
  • dispenser [dispɑ̃se] verbe transitif oprostiti (quelqu'un de quelque chose komu kaj), izpregledati; dispenzirati; deliti, razdeljevati, razdajati

    dispenser quelqu'un d'impôts, d'une obligation, d'un devoir oprostiti koga davkov, kake obveznosti, dolžnosti
    dispensez-moi de vous accompagner dovolite mi, da vas ne pospremim (nazaj)
    je vous dispense de faire des commentaires prosim vas, nobenih komentarjev!
    je vous dispense à l'avenir de vos visites v bodoče mi prizanesite s svojimi obiski; prepovedujem vam obiske pri meni v bodoče
    dispensez m'en! prizanesite mi s tem!
    se dispenser de ses devoirs, de travailler odtegniti se dolžnostim, delu
  • dispereō -īre -iī (—) (decomp.) docela ugonobiti (ugonabljati) se, poginiti (poginjati), propasti (propadati), končati se: disperii Ter. izgubljen sem! po meni je! gorje mi! tako tudi: male disperii Kom., disperii, perii misera Kom., disperisti Kom., disperistis, ni … Kom., dispeream, ni … H. ali dispeream, nisi … Cat. ali dispeream, si … Pr. naj poginem, če (ne) … , fructus disperit Varr., cibus disperiit, serpens disperit Lucr., fundumne pulcherrimum … disperire patiemini? Ci. — Glagol se rabi za pass. glag. disperdō.

    Opomba: Fut. disperiet Vulg.
  • dispergō -ere -spersī -spersum (dis in spargere)

    I.

    1. raztrositi, raztres(a)ti, razkropiti, razpršiti (razprševati): cerebrum Ter., caprae dispergant se Varr., perque agros passim dispersit corpus (fratris Medea) Poeta ap. Ci., nubes dispergunt venti Lucr., dispergere fimum Plin., commeatum laciniatim Ap.

    2. pren.
    a) raztres(a)ti = na vse strani širiti, razširiti (razširjati), raznositi (raznašati), (po)razdeliti ([po]razdeljevati): multa perniciosa Ci., partes rei gestae in causam Ci., in cunctas partes plura corpora Lucr., partem voti in auras V., vitam in auras V. ali in vacuas vitam dispergere auras Sil. izdihniti dušo, nullos ignes agris dispergere Sil. ne opustošiti z ognjem, libellos T., exercitum in manus plures dispergere T.; (o rastlinah) (po)razdeliti = sejati, saditi: vitem, lactucam Col. Od tod adj. pt. pf. dispersus 3, adv. raztresen, razpršen: praedones toto mari dispersi Ci., homines dispersi vagabantur Ci., eorum (membrorum) collectio dispersa Ci., bellum tam late divisum atque dispersum Ci. po mnogih krajih razširjena, in omnīs partīs dispersa multitudo C., dispersis in opere nostris C., dispersos adorti C., dispersos milites … in unum contrahit S., dispersi a suis pars cedere, alii insequi S., ala equitum dispersa toto campo L.; quae disperse a me multis in locis dicentur Ci.
    b) govorice razširiti (razširjati), raznesti (raznašati): sermonem Ci., rumorem Ph., falsos rumores T.; z ACI: disperso rumore rem Romanam … lacerari T., volgus … disperserat accitum in adoptionem T.

    — II. (p)oškropiti: ut cerebro dispergat viam Ter. — V rokopisih in v pozni lat. (npr. pri Tert.) tudi dispargō -ere -sparsī -sparsum.
  • dispertiō -īre -īvī (-iī) -ītum (dis in partīre) razdeliti (razdeljevati), porazdeliti (porazdeljevati), podeliti (podeljevati), deliti: opsonium hic bifariam Pl., mihi tecum dispertitum officium fuisse Ci., dispertire tempora voluptatis laborisque Ci. strogo ločiti, coniecturam in quattuor genera Ci., funditores inter manipulos S., exercitum per oppida L., vires T.; z dat.: dispertire pecuniam iudicibus Ci., fortunas nostras parricidis Ci., cum regna singulis familiaribus dispertirentur N., proxuma loca tribunis dispertit S. odkaže tribunom v stražo; med.: etiam dispertimini? Pl. ali ne pojdeta takoj narazen? tot in curas dispertiti eorum animi erant L. — Redka dep. soobl. dispertior -īrī: iuris consulti … id in infinita dispartiuntur Ci., consules belli administrationem inter se dispertiri iussi L. — Varianti: dispartiō -īre in dispartior -īrī.
  • dispiciō -ere -spexī -spectum (dis in speciō -ere)

    1. „videti začeti“, oči (zopet) odpreti, spregledati: catuli caeci (slepi rojeni) et qui iam dispecturi sunt Ci., ut primum dispexit Ci. (o smrtno ranjenem Epaminondi), tanta oborta caligo est, ut dispicere non posset Suet. da ni mogel stvari okrog sebe prepoznati.

    2. occ.
    a) intr. s široko odprtimi očmi ogledovati, razgledovati se, ozreti (ozirati) se: ad terram aspice et dispice (ali despice) Pl., longe cunctas in partīs dispicere Lucr.; pren. vse natanko preisk(ov)ati: dispicientibus consistorianis et militaribus Amm., dispicere de hereditatibus, de his obligationibus Iustin. Inst.
    b) trans. z očmi izslediti, razločiti (razločevati), zagledati, zazna(va)ti: nequit ullam dispicere ipse oculus rem Lucr., dispecta est et Thule T., praedam celsius (z višine) dispicere Amm.

    3. pren. duševno izslediti, spozna(va)ti, prepozna(va)ti, jasno uvide(va)ti, spredvideti: iam aliquid dispiciam Ter., si dispicere quid coepero Ci., tot res mea sponte dispexi Ci., si … imbecilli animi … verum dispicere non possint Ci., populus Romanus libertatem iam ex diutina servitute dispiciens Ci., dispice insidiatorem et petitum insidiis L. razločuj, dispicere mentem principis, merita T.; z relativnim stavkom: sed ego quod sperem non dispicio Ci.; z odvisnim vprašanjem: in ea re Pompeius quid velit non dispicio Ci. ni mi jasno, dispicies, quid renuntiandum Regulo putes Plin. iun.; occ. premisliti (premišljati), preudariti (preudarjati), (po)misliti na kaj: ubi occasio admonet, dispicere Pl., dispicere res Romanas Ci. ep., quorum nihil cum dispexisset caecata mens subito terrore L.; dispice z ne: Plin. iun., z num ali an: Plin. iun.
  • disponible [dispɔnibl] adjectif razpoložljiv, na razpolago, na voljo; prost, prazen; tekoč (denar)

    appartement masculin disponible razpoložljivo, nezasedeno stanovanje
    fonctionnaire, officier masculin disponible uradnik, častnik na razpoloženju
    je ne serai pas disponible demain jutri ne bom prost
    il reste deux places disponibles dans l'autocar dva sedeža sta ostala prazna v avtobusu
  • disposer [dispoze] verbe transitif razmestiti, razporediti; razpoložiti; urediti; aranžirati; pripraviti (à na); pripraviti (quelqu'un à quelque chose koga do česa); določiti; commerce trasirati (trato), izstaviti (ček) (sur na); verbe intransitif razpolagati (de z), imeti na voljo

    se disposer namerjati (à za, k), pripraviti se; staviti se na razpolago
    autorisé à disposer pooblaščen za razpolaganje
    pouvoir masculin de disposer pooblaščenost za razpolaganje
    disposer les meubles dans un appartement razmestiti pohištvo v stanovanju
    disposer d'une voiture iméti na voljo avto
    disposer d'une grosse somme razpolagati z veliko vsoto
    disposez de moi razpolagajte z menoj
    disposez-le à signer ce contrat pripravite ga do tega, da podpiše to pogodbo
    vous pouvez disposer lahko greste, trenutno vas ne potrebujemo
    se disposer à partir pripraviti se, biti pripravljen za odhod
    il se dispose à vendre sa voiture on namerava prodati svoj avto
  • dispozícija (-e) f

    1. (nagnjenost, dovzetnost) disposizione, attitudine, inclinazione:
    imeti dispozicijo, ne imeti dispozicije za kaj avere molta, poca disposizione per
    umske, telesne dispozicije disposizioni intellettuali, fisiche
    dispozicija za bolezen predisposizione patologica

    2. šol. (osnutek, načrt za pismeno delo) disegno, schema; canovaccio

    3. (navodilo, napotek) direttiva; istruzione

    4. knjiž. (razvrstitev, razporeditev) disposizione
  • disprēzzo m prezir, zaničevanje; ekst. omalovaževanje, podcenjevanje:
    con grande disprezzo del pericolo ne meneč se za nevarnost
  • disputer [dispüte] verbe intransitif diskutirati (de, sur o); tekmovati (de quelque chose v čem); vieilli prepirati se, prerekati se; verbe transitif spodbijati, oporekati (quelque chose à quelqu'un komu kaj); lastiti si, zahtevati; trditi; familier ošteti, ozmerjati

    se disputer prepirati se (quelque chose kaj, avec quelqu'un s kom)
    disputer un combat, un match, la victoire boriti se za zmago
    disputer de luxe tekmovati v razkošju
    disputer le terrain (militaire, figuré) žilavo braniti svoj položaj, braniti vsako ped zemlje (pred sovražnikom)
    disputer la première place à quelqu'un boriti se s kom za prvo mesto
    disputer d'un, sur un sujet diskutirati o kakem predmetu
    ces employés disputent de zèle ti uslužbenci tekmujejo v vnemi
    je ne te dispute pas ce mérite ne spodbijam ti te zasluge
    le disputer à quelqu'un en quelque chose kosati se, tekmovati s kom v čem
    (sport) le match s'est disputé hier tekma je bila odigrana včeraj
    des goûts et des couleurs, il ne faut pas disputer (proverbe) o okusih in o barvah se ni treba prerekati, je vsak prepir odveč
  • disputō -āre -āvī -ātum „(pre)ceniti“, od tod

    I. z računanjem na čisto priti: disputatast ratio cum argentario Pl. račun z bankirjem je poravnan.

    — II. pren.

    1. z vseh strani razmotriti, preudariti (preudarjati), dodobra premisliti, natančno pretehtati: in meo corde eam rem volutavi et diu disputavi Pl.; z ACI: cum animo disputans haec statui Romano prodesse Amm.

    2. razložiti (razlagati), predavati, govoriti, preisk(ov)ati, razisk(ov)ati: rem examussim Pl., causa disputata est hesterno die copiosissime a Q. Hortensio Ci., de singulis sententiis breviter disputare Ci., quid ego de hoc plura disputem? Ci.; z odvisnim vprašanjem: de capite civis — non disputo cuiusmodi civis Ci., quam sapienter (omnia repudiaverim), non disputo Ci.; z ACI: disputant horam nullam vacuam voluptate esse debere Ci., palam disputare minime esse mirandum Ci.; occ. znanstveno (poseb. filozofsko) pogovarjati se, prepirati se, (v dialogu) pretresati, raziskovati, razpravljati, govoriti: disputare de aliqua re Ci., libenter haec (o tem) coram cum Q. Catulo disputarem Ci., disputare pro omnibus et contra omnia Ci., contra propositum (predmet) Ci., neque ego ullam in partem disputo Ci. in (jaz) ne govorim v prid nobeni stranki, disputare contra (proti) Ci. = disputare in contrarium T., disputare in utramque partem ali de omni re in contrarias partes Ci. za in proti govoriti, disputare de sideribus C., cum de re publica (o politiki) disputaretur N., disputare circa hoc Q.; z odvisnim vprašanjem: ego enim quid desiderem, non quid viderim disputo Ci. tu ne gre za to, kaj … — Od tod subst. pt. pf. disputāta -ōrum, n razprave: disputata nobilium philosophorum Ap.