-
fīxūra -ae, f (fīgere) zabijanje: Tert. clavorum f. Vulg. znamenje žebljev, rana od žebljev.
-
flag3 [flæg] samostalnik
zastava; košat pasji rep
black flag piratsko znamenje; piratstvo
flag of distress srajca, ki visi skozi raztrgano obleko; figurativno slab znak
to get one's flag postati admiral
to hang out the white flag vdati se
to hang out the red flag pozvati na boj
to hoist the flag izobesiti zastavo; prevzeti poveljništvo
house flag zastava ladijske družbe
merchant flag zastava trgovske mornarice
to strike (ali lower) the flag spustiti zastavo, priznati poraz
flag station postajališče (samo na znamenje)
yellow flag znamenje, da je na ladji kužna bolezen; karantena
to dip the flag pozdravljati s spuščanjem in dviganjem zastave
-
flammeus 3 (flamma)
1. plameneč, ognjen: orbis Acc. fr., zonae Varr. fr., stellae Ci., vis Lucr. (o blisku), lumina V. blisk, apex O., habitus Col. lev (kot ozvezdje), Mart.; meton. (o barvi) ognjeno rdeč, žareč, bleščeč, svetel: corpora Lucr., vestigia Cat., solis nitor Cat., viola Plin., murex Val. Fl., vestimentum P. F.
2. metaf. ognjevit, isker: versus Enn. ap. Non., lumina O. iskre oči, viri Sid. — Od tod subst. flammeum -ī, n
1. ognjeno rdeče: aliquid flammei Sen. ph.
2. bot. = phlox, ognjeno rdeča vijolica, nam neznana rastlina: Plin.
3.
a) (sc. vēlum) ognjeno rdeča ali živo rumena tančica (koprena) Rimljank, poseb. nevest, nevestina tančica M., Cl., nuptialia flammea Plin., lutea fl. Lucan., flammeum capere Cat., flammea sumere Iuv., puellae caput involvere flammeo Petr., velarunt flammea voltus Mart.; pesn.: flammea conterit Iuv. (ona) obrablja tančice za nevesto = pogosto se moži.
b) rdeča zastava, nataknjena na hiši v znamenje, da je v njej svatba: Caecil. fr.
-
fodicō -āre (fodere) zbadati, suvati, dregati, bezáti: latus H. v rebra dregati (da se da znamenje), latera (pri mučenju) Amm., valvarum latera Amm.; pren. dregati = vznemirjati, žaliti, mučiti: animum Pl., fodicantibus iis rebus, quas malas esse opinemur Ci.
-
fortūna -ae, f (fors)
1. usoda, slučaj, naključje: fortunae temeritas Ci., si tot sunt in corpore bona, tot extra corpus in casu atque fortuna Ci., fortunam subire, belli fortunam periclitari Ci., se fortunae committere Ci. ep., L., Vell., fortunae committere omnia Ci. ep., se permittere fortunae Cu. ali omnia permittere fortunae Sen. ph.
2. sreča, položaj, razmere kot vox media z določujočimi pridevki: prospera, secunda, florentissima, adversa, misera, gravis atque acerba Ci., secundae fortunae, adversae fortunae Ci. ugodni položaji sreče, neugodni položaj sreče (= sreča, nesreča), in utraque fortuna N. v sreči in nesreči, altera f. L. sprememba sreče, placatae fortuna procellae Pr. ugodno znamenje; occ.
a) (dobra) sreča: etiam propter fortunam saepius imperia mandata Ci., ipsa fortuna caeca est Ci., bonos civīs adiuvat fortuna Ci., superbum se praebuit in fortuna Ci. ep., nostri ab duce et a fortuna deserebantur C., dum f. fuit V., occidit spes omnis et fortuna nostri nominis H., fortunam sibi ipsum facere L., fortuna indulgendo ei numquam fatigata Cu., ne fortunam suam nimis onerando fatiget Iust.; od tod: per fortunas provide Ci. ep. za tvojo srečo! za božje delo!
b) nesreča, nezgoda: contra fortunam paratus armatusque Ci., pecuniam si umquam fortuna ademit Ci., commiserari fortunam Graeciae N., sperans ibi suam fortunam occuli posse N., arte emendaturus fortunam H.
3. pooseb. Fortūna -ae, f Fortúna, Sreča, Usoda, boginja sreče, boginja usode: Bona Fortuna Ci., Fortunae fanum Ci., illa rerum humanarum domina Fortuna Ci., Fortuna, quae regis Antium H., ludus Fortunae H. ali Fortunae pila Aur. igra, igrače Usode, Fort. Praenestina L., Fors Fortuna, gl. fors; Fortunae Antiatinae Suet. ancijski Fortuni, vedežujoči sestri, ki so ju častili v Anciju; preg.: audentes Fortuna iuvat V.; aliteracija: Fortunae filius H. srečnež.
4. meton. (zunanji) položaj, mesto (ki ga kdo v človeški družbi zavzema), stan, okoliščine, razmere: quorum (servorum) fortuna est infima Ci., in … infimi generis hominum condicione atque fortuna Ci., viri ac mulieres omnis fortunae ac loci Ci. = bogatega in ubogega, plemenitega in neplemenitega stanu, cuius ordinis, cuius generis, cuius denique fortunae? Ci. zunanjih razmer, bogat ali ubog? quem et ex quanto regno ad quam fortunam detulisset N. v kakšne razmere, in maxima fortuna (najvišjem stanu) minima licentia est S., gradūs dignitatis fortunaeque L., patre libertino humili fortunā ortus L., magna f. L. visok stan, oneratus fortunae apparatibus suae L. svojega (plemiškega, knežjega) stanu (dostojanstva), intra fortunam debet quisque manere suam O., homines eiusdem fortunae Ps.-Q., similitudo fortunae, ceteri fortunae paratūs T.; occ.
a) kar je komu po žrebu pripadlo, (del)ež: cui triplicis cessit fortuna novissima regni O.
b) imetje, imovina, premoženje, blagó; večinoma v pl.: fortunas aratorum vendidisti Ci., fortunas patrias recuperare Ci. dediščino, pecuniā fortunisque nostris contentus sit Ci., alicui bona fortunasque adimere Ci., fortunas amittere Ci., (Hannibal) simulans se suas fortunas illorum fidei credere N., fortunae exercitūs C. ali militum L., omnibus fortunis sociorum consumptis C., fortunis omnibus adesis T., fortunarum pericula Q.; redko v sg.: Vell., cum gratiā fortunāque crevisset N., quo mihi fortunam, si non conceditur uti? H., castra plena omnis fortunae publicae privataeque L., superior fuit ordine (po stanu) inferior fortunā L., fortuna, qua uterque abundabat Q., pro fortuna quisque apparatis epulis excipit hospitem T.
-
fūmus -ī, m (prim. gr. θύω kadim, žrtvujem, θύελλα vihra, θύος kadilo, ϑυμός duša, ϑυμιάω kadim, lat. bēstia, februus, fētor, fimus, fūlīgō, suf-fiō, sl. dim)
1. dim, čad, sopuh, para, sopara: Ter., Vitr., Ap. idr. pernas in fumo suspendito Ca., ibi hominem ingenuum fumo excruciatum semivivum reliquit Ci., robora ceu fumum mittunt Lucr., stuppa vomens tardum fumum V., fumi volumina O. vrtinci dima, (cortex) amphorae fumum bibere institutae H., fumo inveteratum vinum Plin.; dim kot znamenje: significatione per castella fumo factā C., ut fumo atque ignibus significabatur C., fumo dare signum L., fumo significare (z ACI) L.; s subjektnim gen.: ganearum f. Ci., f. turis O.; v pl.: fumi incendiorum procul videbantur C., quae (terra) tenuem exhalat nebulam fumosque volucrīs V. vzdigujoče se hlape, tura odorant aëra fumis O. z oblački dima, exiguis ardescunt sulfura fumis O.; metaf.: omne verterat in fumum et cinerem H. vse je bil spremenil v dim in pepel = vse je bil zapravil, non fumum ex fulgore, sed ex fumo dare lucem cogitat H. ne dim iz plamena, iz dima svetloba mu vre; preg.: semper … flamma fumo est proxuma: fumo comburi nil potest, flammā potest Pl. kjer je dim, tam je vselej tudi ogenj, vendere fumos (fumum) Mart., Ap., Lamp. dim prodajati = ustiti se, s prazno žlico, s praznimi obeti pitati, tako tudi: alicui vendere aliquid per fumum ali fumis in fumum vendere de aliquo Lamp. komu dajati o čem prazne obljube, ire de fumo ad flammam ali (tradi) de fumo in flammam Amm. iz dima v ogenj = „z dežja pod kap“; šalj. dvoumno: Vah! oculi dolent. Quor? Quia fumus molestus est Pl. dim in (pren.) neumno blebetanje.
2. meton.: fumi Massiliae Mart. v dimu (dimnici) hranjeno masilsko vino.
-
gallīna -ae, f (gallus) kokoš, kura, puta: CA., COL., PETR., MART., SUET. idr. anitum ova gallinis saepe supponimus CI., villa abundat ... gallinā (kolekt. = gallinis) CI., gallinae Africanae VARR., COL. pegatke, gallina Numidica COL. pegatka; kot čudežno znamenje: gallina cecinit (je zakokodakala) TER.; šalj.: an ... habent quas gallinae manus? nam has (litteras = „kavke“) quidem gallina scripsit PL.; kot ljubkovalna beseda: dic igitur me ... gallinam PL. putka; preg.: tu gallinae filius albae IUV. = srečnež; kot krajevno ime: Ad gallinas (ad Gallinas): PLIN., SUET. Pri kokoših (selski dvorec pri Rimu); kot nom. propr. Gallīna -ae, m Galina, ime gledališkega igralca: H.
-
genetīvus, slabše genitīvus 3 (genere = gīgnere)
1. pass. prirojen, od rojstva, prvoten: imago O. nomina O. rodovna (rodbinska, plemenska) imena, nota SUET. vrojeno znamenje, materino znamenje.
2. act. rodeč, plodeč: Apollo Genetivus VARR. AP. MACR.; occ. kot gram. t. t. casus genetivus ali samo genetīvus -ī, m rodilnik, genetiv: Q., SUET., GELL.
-
gutta -ae, f
I. kaplja, kanec, sraga: PLIN., P. VEG., AUG., SID., guttae lacrimarum NAEV. FR., cruentae (kot zlosrečno znamenje) O., imbrium quasi cruentae CI., sanguineae O. ali manantis sanguinis CU., imbris LUCR., Phaëthontis ali sucina gutta MART. = jantar, g. Arabica AP. menda mirino olje, g. (o smoli) VULG.; preg.: gutta cavat lapidem O.; pren. kapljica, malce: certi consilii PL., Veneris dulcedinis in cor stillavit gutta LUCR. –
II. metaf.
1. guttae kapljičaste pike, lise, pege, npr. na čebelah: V.; na kuščarjih, kačah: O.; na pajkih, kamnih: PLIN.
2. gutta kot arhit. t. t. zobek, zobkovanje = okrasek pod trirezko dorskega stebrovja: VITR. – Gutta -ae, m Gúta, rim. priimek: CI.
Opomba: Star. gen. sg. guttāī: LUCR.
-
handwriting [hǽndraitiŋ] samostalnik
pisava
handwriting expert strokovnjak za pisave
handwriting on the wall znamenje nesreče, Menetekel
-
hišn|i1 (-a, -o) Haus- (gospodar der Hausherr, lastnik der Hausbesitzer, poštni nabiralnik der Hausbriefkasten, prijatelj der Hausfreund, priključek der [Hausanschluß] Hausanschluss, pripor der Hausarrest, red die Hausordnung, telefon die Haussprechstelle, upravitelj der Hausverwalter, zdravnik der Hausarzt, centrala die Hauszentrale, pomočnica die Hausangestellte, številka die Hausnummer, uprava die Hausverwaltung, žara die Hausurne, ime der Hausname)
hišno znamenje zgodovina die Hausmarke
-
iecur (iocur Plin. ), iecoris (iecinoris, iocineris), n jetra: cerebrum, cor, pulmones, iecur; haec enim sunt domicilia vitae Ci., sucus is, quo alimur, permanat ad iecur per quasdam a medio intestino usque ad portas iecoris ductas … vias Ci., iecorum fissa (kot pomembno znamenje haruspeksom) Ci., caput iocineris L., iecur bubulum, columbae, hircinum Cels.; kot poslastica: adhibetur et ars iecori (suum) feminarum sicut anserum Plin., anseris magni iecur Iuv., iecur anserinum Mart., aspice, quam tumeat magno iecur ansere maius! Mart.; jetra so po mnenju starodavnikov sedež strasti, poseb. pohotnosti in jeze: non ancilla tuum iecur ulceret ulla puerve H., fervens difficili bile tumet iecur H., quantā siccum iecur ardeat irā Iuv., rabie iecur incendente feruntur Iuv.; tudi uma, pameti: en iecur Cratetis! Bibaculus poet. ap. Suet.
Opomba: Gen. sg. iecoris Varr., Ci., iocineris L., iecinoris Cels., iecoris in iocineris Plin., iocineris Val. Max.; obl. iocinoris je le včasih inačica za iocineris.
-
im-petrō (in-petrō) -āre -āvī -ātum (in, patrāre)
1. izvršiti, izvesti, dognati: incipere multo facilius est quam impetrare Pl.
2. occ. (s prošnjami, prigovarjanjem ali drugače) narediti, storiti, povzročiti, dognati, prignati do tega, dospeti (do česa), doseči, dobiti; abs.: petit a me Habonius … ; facile impetrat Ci., iine, qui postulabant, indigni erant, qui impetrarent? Ci., cum a proximis impetrare non possent C.; z dopolnilom
a) z de: si vir amplissimus de aliquo non impetravit Ci. če glede na … ni ničesar dosegel = ni imel uspeha, de indutiis impetrare Ci. premirje doseči, de agro restituendo impetratum L. doseglo se je …
b) s finalnim stavkom: impetravi, abiret Pl. dosegel sem, da … , ceteri impetrant, ne retineantur Ci., impetrat a senatu, ut dies sibi prorogaretur Ci., non impetrare ab animo potuit, ut … L. srce mu ni dalo, da bi … ; negativno: impetrant, ut ne iurent Ci.
c) s stavkom povedne vsebine (ACI, redko!): Amm., Agrippina coloniam deduci impetrat T.
č) z obj.: vix me tu hoc a Ballione postulare auderes et impetrare posses Ci., multo iniquiora Naevius impetrabat Ci., i. pecuniam Ci., honos dignitate impetratus Ci., cum a te non liberationem culpae, sed errati veniam impetravissent Ci., iudicium, ius i. Ci., imp. fulmina Plin. kot ugodno znamenje skušati doseči (prim. impetrio). — Sklad impetrare ab aliquo sloni na skladu datur ab aliquo; prim.: civitatem a Caesare alicui impetrare Ci. = impetrare, ut ei civitas detur a Caesare.
-
infamie [ɛ̃fami] féminin nečastno ali sramotno dejanje, podlost, nesramnost; sramota
marque féminin d'infamie sramotno znamenje, žig sramote
infamie d'un crime podlost zločina
commettre une infamie zakriviti podlo dejanje
dire des infamies sur un voisin podlo obrekovati soseda
encourir l'infamie osramotiti se
encourir note d'infamie omadeževati svojo čast
être couvert d'infamie osramotiti se; pluriel grde besede, grobe žaljivke
-
intrō -āre -āvī -ātum (pač k *interus, prim. inter, interior), naspr. exire.
I. intr.
1. vstopiti (vsto-pati), iti noter, iti v kaj, vniti (uhajati), vdreti (vdirati): cultos intravit in hortos O., in Capitolium intrare non debuisti Ci., in tabernaculum Cu., cum vix intrare posset ad praesepia Ph., ad munimenta L., intra limen Pl., intra praesidia C., in portūs O., in aedem Suet., per rimas Mart.; z dat.: saeptis et turribus Stat., ponto Sil., mediis montibus Val. Fl., caelo, casae Sil., silvis, puppi Sil.; pass.: quo intrari non potest C. kamor se ni mogoče … ; pren.: animus in corpus intravit Ci.
2. metaf. (duševno) vdreti, (vdirati), prodreti (prodirati), vglobiti (vglabljati) se, poglobiti (poglabljati): intrabo etiam magis Ci. še bolj se bom poglobil (v zadevo), intrandum est in rerum naturam Ci., quo ne imprudentia possit intrare Ci., in sensum indicis id non intrare potest Ci., in alicuius familiaritatem Ci. polno zaupanje si pridobiti, nihil potest intrare in affectus, quod in aure statim offendit Q.; occ. vstopiti (vstopati), nastopiti (nastopati), priti (prihajati): intravit per corpora somnus V., si certus intrarit dolor H., nox segnitia cum otio intravit T. —
II. trans.
1. stopiti (stopati) v (na) kaj, vniti (vhajati) v kaj: tu illud sanctissimum limen intrare (ausus es)? Ci., tot maria intravi V., saltūs i. L., theatrum, portum Cu., olearum ordinem Ci., regnum, pomoerium Ci., urbem O., cum curru urbem ac deinde regiam Cu., bifores fenestras O. (o mesecu), fumum et flammam Hirt., castra, domum N., agrum hostium, vallum, sacrarium L., Istrum, regionem Iust., curiam Suet., signum arietis Plin. (o soncu, ki vstopa v znamenje Kozla), terram per occulta foramina Sen. ph. (o zraku); pass.: intrata est superis domus una tribus O., intratae silvae L., hoste intratos muros Sil., templorum intrati postes Sil., urbem militibus intratam Sil., Gallia, Germania intrata Vell.
2. metaf. prodreti (prodirati) kam: nulla acies terram intrare potest Ci. pregledati, intrat subitus vatem deus Sil. prešine, navdahne; prim.: Phoebo iam intrata sacerdos Sil. navdahnjena, navdihnjena, navdušena; occ.
a) (o afektih) obiti (obhajati), navda(ja)ti, obvze(ma)ti, prevze(ma)ti, (s)prehajati, spreleteti (spreletavati): intrat animum gloriae cupido T., pavidos intrat metus T., animos intrat pavor Cu., ubi quaesitas artis de more vetustae intravit mentes superum Sil.
b) napasti (napadati): hostem Stat.
c) prebosti (prebadati): ursos, aprum Mart.
Opomba: Star. obl. intrassis = intraveris: Pl.
-
K, k = (gr. k), v najstarejši latinščini črka za glas K (C se je takrat uporabljal le za glas G). Ko so pozneje za glas g uvedli posebno znamenje G, je črka C izpodrinila črko K, ki se je ohranila le v nastopnih besedah oz. kraticah:
1. K. = Kaeso (rim. ime), gl. Caesō.
2. K. = Kalumniator, gl. calumniātor; to znamenje so vžigali obrekovalcem.
3. Kalendae, skrajšano K. ali Kal., gl. Calendae.
4. Karthago, Karthāginiēnsis, gl. Carthāginiēnsis (v klasični dobi se pišejo s K le navedene besede).
-
Kájn Caïn moški spol
Kajnovo znamenje stigmate moški spol de Caïn
-
Kájn Caín m
Kajnovo znamenje estigma m de Caín
-
Koppa, n indecl. (gr. κόππα) kopa, črka starega grškega alfabeta = gr. , pozneje le številsko znamenje = 90: Q. tkanina: inceptaque fila relinquit O., caput velatum filo L. s tanko prevezo.
b) struna: retemptat fila lyrae? sonantia fila movere O.
Opomba: Heterocl. nom. pl. m. fili: Lucan.
-
kòšulja ž (lat. casula)
1. srajca: vunena, svilena, spavaća košulja; crne -e slabš. fašistične črne srajce; sive -e slabš. nacisti; crvene -e garibaldinci: skinuti sa sebe i -u dati vse, tudi srajco; gaće i -e slabo oblečena vojska; košulja je preča od kabanice srajca je bolj potrebna kot plašč; košulja je bliža tijelu srajca je prva; poznavati koga kao -u zelo dobro koznati koga; roditi se u -i roditi se pod srečno zvezdo; žena muža nosi na -i čista moževa srajca je znamenje marljive žene
2. jopič: ludačka košulja prisilni jopič
3. kačji lev: zmijina košulja
4. ovitek: košulja od kartona za čuvanje rukopisa