Franja

Zadetki iskanja

  • inhérent, e [-rɑ̃, t] adjectif neločljivo združen, neločljiv, obsežen v čem, lasten (à quelque chose čemu), obstoječ kot naravna, neločljiva sestavina, inherenten

    la responsabilité est inhérente à l'autorité odgovornost je neločljivo povezana z oblastjo
  • in-honestus 3, adv.

    1. nelep, grd, ostuden: quam inhonestae virgines sunt domi! Ter., truncae inhonesto volnere nares V.

    2. nelep = nedostojen, nepošten, nenraven, grd, sramotljiv: nihil quod sit inhonestum Ci., i. cupiditas Ci., lubido S., quid hoc ioco inhonestius Val. Max., inhoneste parare divitias Ter., inhoneste aliquem accusare Ci. ep., factum ab eo esse inhoneste Gell.; s sup.: inhonestum factu T.

    3. neslaven, nečasten, onečaščujoč, sramoten, sramotilen, skrunljiv: vita S., T., mors L., hominem inhonestissimum iudicares Ci.; z abl.: ignotā matre H. kot sin onečaščen, ventre i. T. na slabem glasu kot požrešnež; enalaga: inhonesta vela parare O. sramotno bežati; neque esse inhoneste z ACI: Vell.
  • inhumain, e [inümɛ̃, ɛn] adjectif nečloveški, okruten, neusmiljen, brez usmiljenja

    action féminin inhumaine okrutno dejanje
  • in-hūmānus 3, adv. in inhūmāniter

    I. nečloveški, in sicer

    1. krut, grozovit, brezsrčen, trd, opokel: quis tam fuit illo tempore ferreus, quis tam inhumanus? Ci., utrum clemens an inhumanissimus esse videatur Ci., inhumana barbaria O., vox Ci. človeka nedostojen, scelus Ci., ingenium Ter., iocus adversus miseros Q., crudelitas L., gens Lact., nimis inhumane Ter., inhumane dicere Ci., inhumaniter facere Ci. ep., inhumanius dicere Ci.

    2. neolikan, surov: etiam si (eum) agrestem et inhumanum existimares Ci., inhumane feceris contraque naturae legem Ci. zoper človeški čut, homo inhumanissimus Ter.

    3. nevljuden, nepriljuden, neustrežljiv: at mores commodi? quis contumacior, inhumanior, superbior? Ci., senes non inhumani Ci. priljudni, Camena H., conquestio, voluptas, fortunae insectatio Q., neglegentia Ci., securitas T., respondit illa non inhumaniter Ci. precej vljudno, inhumane conviciari Q. —

    II. nadčloveški, božji: mensa Ap., paene i. sententia Ap.
  • in-imīcus 3, adv. -ē, stlat. inimīciter: Acc. ap. Non., Enn. ap. Prisc. (in [priv.], amicus, „neprijazen“) od tod

    1.
    a) sovražen, zloben, zoprn, nasprotujoč, nasproten, protiven: tecum non ago inimice Ci., si inimicissime … contendere perseveret Ci., inimice insectari aliquem Ci., de nullis quam de vobis infestius aut inimicius consuluerunt L., inimice vitia orationis insequi Q., inimice corripere Q.; z dat.: utrum tibi Siculos amicos an inimicos existimari velis? Ci., consul inimicus Clodio Ci., Galliam sibi inimicam cognovit Ci., gentes inimicae huic imperio Ci., homo mihi inimicissimus Ci. ki živi z menoj v hudem sovraštvu, cum ei omnia inimica fuerint Ci.; enalaga: crimen venit ex inimicā domo Ci., animo inimico venire Ci., i. edictum Ci., clamor Ci., aliquem inimico dente carpere Ci., inimica oratio Ci., inimicissimum testimonium dixit Ci., animorum motus inimicissimi Ci. Od tod subst. inimīcus -ī, m (osebni) sovražnik, nasprotnik, inimīca -ae, f (osebna) sovražnica, nasprotnica; z gen.: cum inimici M. Fontei nobis minentur Ci., multo acrius otii et communis salutis inimici Ci., i. regis Cu., soceri T., tantam laudem adeptus est ipsius inimicissimus Ci. najhujši sovražnik; tako tudi s svojilnim zaimkom: inimicus meus in tribunatu Ci., hoc si tuus inimicus fecisset Ci.; z adj.: paternus inimicus Ci.; abs.: huic mortem maturabat inimicus Ci., quis plenior inimicorum fuit Ci., inimicorum primoribus Iuv., inimicos ulcisci N., capere Ter., eum insectatur tamquam inimicum et hostem L. kot sovražnika iz osebnih in političnih razlogov.
    b) (o stvareh) neugoden, škodljiv, kvaren: ea sunt inimica otio communi et dignitati tuae Ci., ad haec inimicissima iura decurrebas Ci., consilia sibi inimica capere N., i. imber, lux V., odor nervis inimicus H., nec iuri quicquam tam est inimicum Ci., ad corpus alendum i. Varr., aequora Colchis inim. Val. Fl., fulmina i. H., amnis pontibus i. Sil., raphani dentibus inimici Plin., inimicum est H., Varr. ni za nič, quidquam inimicius orationi Ci., nihil inimicius V., vox inimicior V., brassica stomacho inimicissima Plin.
    c) pesn. in poznolat. = hostilis sovražnikov: humeris inimicum insigne gerebat V. = sovražniku vzeto orožje, priusquam tela inimica sequantur V., inimicam findite terram V., i. cohors Iuv., vela, gaudia, pectora Val. Fl., aliquid inimicum moliri Amm. —

    2. nepriljubljen, mrzek, zoprn: Sen. tr., dis inimice senex H., sepulcrum inimico nomine inscriptum Ci., gener invisus inimici soceri T.

    Opomba: Gen. pl. inimicûm: Pl.
  • inintelligent, e [-žɑ̃, t] adjectif neinteligenten, omejen, nenadarjen
  • inintéressant, e [inɛ̃terɛsɑ̃, t] adjectif nezanimiv
  • ininterrompu, e [inɛ̃tɛrɔ̃pü] adjectif neprekinjen, nepretrgan, neprestan

    attaque féminin ininterrompue (militaire) napad v neprekinjenih valovih
  • in-īquus 3, adv. (in [priv.], aequus)

    1. neraven, neenak, strm, nagnjen, položen: puppis dorso pendet iniquo V. strani, loco iniquo subeundum erat ad hostes L. po strmini, subire iniquo ascensu L., mons iniquus O., locus iniquior C., litus i. H., spatia i. Col.

    2. metaf.
    a) neprimeren, neugoden, nepripraven, kvaren, nevaren: Ter., Q., Aur., iniquissimo nostris loco proelium commiserunt C., palus gnara vincentibus, iniqua nesciis T., iniqua ad transitum loca Ci., pugnā congressus iniqua V. (pešci zoper konjenike), tributum iniquo tempore imperatum L., iniqua (iniquissima) sors V., L. neenako odmerjena usoda, homo Siculus et reus, hoc est et iure iniquo et tempore adverso Ci., angustior iniquiorque defensio Ci. tako rekoč na neugodnih tleh, inique illum cum eo comparo Ci. neprimerno, caelum iniquum ad maturanda semina Mel., vina iniqua capiti Plin.
    b) (o duhu) nemiren, neravnodušen, nehladnokrven, ne(je)voljen, nerad (prim.: aequa mens ravnodušje, ravnodušnost): iniquae mentis asellus H. trmast, frequentia te nunc animo iniquissimo intuetur Ci. z največjo nevoljo, haud iniquo animo Cu. ravnodušno, nostris vitiis iniquus H. ogorčen zaradi … , aliquid animo iniquo ferre Ci., O., Q. ali pati Ter., L. nevoljen biti nad čim, hudovati se nad čim, ne biti komu kaj prav, animo iniquissimo mori Ci. zelo nerad, utrum aequo an iniquo animo mortem subieris, iam nihil refert Lact.
    c) (o osebah) nenaklonjen, sovražen, zloben, nasprotujoč, nasproten, protiven: nemo huic tam iniquus praeter parentem fuit Ci., i. in aliquem Ter., quis erit tam iniquus, qui reprehendat? Ci., illius iniquissimi hominis arbitrium Ci., caelestes iniqui O. nemilostni, omnibus iniqui homines Ci., oblectamentis principis i. T.; subst. inīquus -ī, m sovražnik, nasprotnik: Ter., in quo aequi (dobrotniki) sperasse Postumum dicunt, pecasse iniqui (nasprotniki) Ci., potestis iniquos aequis anteferre? Ci. sovražnika prijatelju, iniquorum invidia Ci., rationem officii iniquissimis (najhujšim sovražnikom) persolvere Ci., nonnulli nostri iniqui Ci., iniqui mei Ci., aequi atque iniqui, aequi iniquique L.; enalaga: oculi O. zavidne, vultus O., iniquissimis verbis conflictare, animo iniquissimo infestissimoque aliquem intueri Ci.; pren. sovražen, zaviden: Parcae, fata V., venti Sil., sidus gentibus Lucan., sors V.
    č) nepravičen, krivičen: Q., Val. Fl., Suet., homines iniqui a suis civibus damnati Ci., inique pacisci Ci., iniqua causa Ter., iniquā condicione reus causam dicit Ci., iniqui iudices Ci., aliquem iniquo iudicio opprimere Ci., i. lex H., iniquissimae leges Ci., pactiones Ci., quid iniquius dici potest? Ci.; subst. n. pl.: per aequa per iniqua L. pravična in krivična priznanja; occ. in pesn. neprimeren = α) prevelik (prehud, premočen) ali premajhen: iniquo pondere rastri V., plaga solis iniqui V. prevelika sončna vročina, vroči pas, sol Sil., passus Val. Fl., pretium, pondus Icti., modus, mensae Iuv., pugna V., certamen S., merum Val. Fl., hemina Pers. β) protisloven, nasproten: hoc paene iniquum est comico choragio Pl. nasprotuje.
  • initial, e, aux [inisjal, sjo] adjectif začeten, prvoten; féminin začetnica, začetna črka

    vitesse féminin initiale začetna hitrost
    initiale féminin ornée okrašena začetna črka
    signer un reçu de ses initiales podpisati pobotnico s svojimi začetnimi črkami
  • initié, e [inisje] adjectif poučèn, vpeljan, uveden; masculin uvedenec, vpeljanec
  • in-iūcundus 3, adv. nerazveselilen, nerazveseljiv, nevesel, neprijeten, zoprn, neprijazen: Cael., minime nobis iniucundus labor Ci., levis quidem, sed non iniucundus tamen auctor Q., i. vocis sonus Gell., ut erat comis bonis, ita adversus malos iniucundus T. neprijazen, eae res, quae mihi asperius a nobis atque nostris et iniucundius actae videbantur Ci.
  • iniūriōsus 3, adv. (iniūria)

    1. protipraven, nasilen, silovit, krivičen, zloben: Aus., naviculariis nostris iniuriosius tractatis Ci. le količkaj nasilno, iniuriosi in proximos Ci., in socios iniuriosum est his praemiis exclusos esse socios Ci., adversus patrem iniuriosior Sen. rh., iniuriose in magistratus decernere Ci. ep., iniuriose sacra coniugalia tractare Val. Max., aliquid iniuriose facere Ulp. (Dig.), quae in eos, qui iuste vivunt, iniuriosissime cogitantur Aug., i. vita Ci., exsilium Iust.; enalaga: iniurioso pede proruas stantem columnam H.

    2. ki rani, ki povzroči rano: ictus Plin.
  • iniūrius 3, adv. (in [priv.], iūs) nepravičen, krivičen, protipraven: negat (sapiens), quia (hoc) sit iniurium Ci. ni prav, sibi esse iniurius videtur Ter., iniurium est Kom. po krivici (nepravem), iniurium est z ACI: Pl., L. z inf.: Ter., Ap., Aus., iniurie facere Naev. ap. Non. — Soobl. iniūrus 3 = periūrus besedolomen, krivičen, verolomen, krivoprisežen: Pl., P. F.
  • in-iūstus 3, adv.

    1. nepravičen, krivičen, protipraven, oster, strog: Val. Fl., civis Ci., vir Q., noverca V. trdosrčna, tam iniustus existimator rerum Ci., cum rex iniustus esse coepit Ci., iniustius homine Ter., accusatores iniustissimi Lact., facis iniuste, Laeli, si … Ci., multa iniuste fieri possunt Ci. lahko se zgodijo mnoge krivice, iniuste facta Ci. krivična dejanja, morbus non iniuste terret Cels. ne brez vzroka, iniustissime nihil officere alicui S., iniuste dicere in aliquem Pl., iniustissime aliquid colere S., iniuste iniungere laborem Q., ei ante iniusta poena luenda est, quam iusta repetenda Ci., rogatio iniustissima Ci., iusta … , iniusta causa Ci., iracundia Ci., amor O., i. bellum Ci., fenus L., iniustae vindiciae Ci., incommoda iniustissima Ci., iniustissimum ducere Arn.; subst. iniūstum -ī, n krivica, krivičnost: metu iniusti H., iniusta tueri Q., de iustis et iniustis tractare Q., multa iniusta fiunt Ter., aliquid facere iniustum Lact. krivico storiti; enalaga: iniustus dens O. zob zavisti, iniusta regna O. krivično pridobljeno.

    2. metaf.
    a) težeč, težek, hud, nadležen: onus Ci., fasces V., dolor Q.
    b) neprimeren, nepravšen (pravšnji), neenak: vires Stat.
  • injecté, e [ɛ̃žɛkte] adjectif podplut

    yeux masculin pluriel injectés de sang vnete oči
  • injustifié, e [-fje] adjectif neopravičen, neupravičen

    méfiance féminin injustifiée neupravičeno nezaupanje
  • inné, e [ine] adjectif prirojen

    penchants masculin pluriel innés prirojena nagnjenja
    qualité féminin innée prirojena lastnost
    avoir un goût inné pour la musique imeti prirojena nagnjenja za glasbo
    don masculin inné prirojen dar
  • innocent, e [-sɑ̃, t] adjectif nedolžen, nekriv, naiven, preprost; bebast, bedast; neškodljiv; masculin nedolžnež, naivnež, bebec, idiot, bedak

    jeux masculin pluriel innocents družabne igrice
    remède masculin innocent neškodljivo zdravilo
    la fête des Saints Innocents (religion) praznik nedolžnih otrok (28. dec.)
    condamner un innocent obsoditi nedolžnega človeka
    être innocent du crime ne biti kriv zločina
    tu es bien innocent de le croire zelo si naiven, če to verjameš
    faire l'innocent delati se nedolžnega, naivnega, neumnega, nevednega
    plaider innocent (juridique) zatrjevati svojo nedolžnost
  • in-nocuus 3, adv. (in [priv.], nocēre)

    1. act.
    a) neškodljiv: Amm., animal, herbae O., litus V. varno, sagittae Suet., verba Mart., innocue evadere (o puščicah) Suet. brez škode, nepoškodljiva.
    b) nedolžen, nekazniv, brezgrajen, neoporečen, pošten: innocue vivere O., viximus innocuae O., i. homo O.; z gen.: innocuus vitae Lucan.; enalaga: agere causas innocuas O. zadeve nedolžnikov. —

    2. pass. nepoškodovan: sedere carinae omnes in-nocuae T., turres Cl., arca in illo mundi diluvio innocua ferebatur Amm., i. erit O., T. varen, innocuus flagrarat apex Cl., abscessit innocuus Amm., i. iter T. neovirano, brez napadov, i. tecta Lucan.

    Opomba: Ta adj. uporabljajo pesniki nam. za heksameter neuporabnega innocēns.