Franja

Zadetki iskanja

  • ferōciō -īre (—) (—) (ferōx) divji, neukrotljiv biti, divjati, besneti: Ap., Gell., Tert., Cypr., Amm.; o neživih subj.: oratio ferociens saeviensque Gell. nebrzdan in prestrasten.
  • ferōx -ōcis, adv. ferōciter (ferus in ōx, prim. atrōx) „divji in hiter“, od tod

    1. hiter, uren, brz: currit enim ferox aetas H. hiti (poteka) nevzdržno.

    2. divji, neukrotljiv: leones Lucr., aper O., equus Pl., V., equus ferocissimus N., Rhodanus f. Sil. deroči; o osebah: infremuit ferox V., f. Achilles, Nesus O.; ingenium Suet.

    3. uporen, prevzeten, prešeren: ferocia corda V., ille ferox tacuit O., victoria eos ipsos ferociores … reddit Ci., ferociter dicta, respondisti plane ferociter Ci., ferocissime oblocutus est Cu. — V pomenih, navedenih pod 2. in 3., se sklada: z abl. causae: f. formā Pl., eo Ter., secundis rebus S., dolore O., expugnato decore muliebri L. v prevzetnem veselju nad … , spe victoriae ferocior L., ferociores calamitate ipsā L., ferox viribus L., stolide ferox viribus suis L. ali robore corporis stolide ferox T. neumno ponosen na moč, ferox ardore praedae Val. Fl.; redkeje (v pomenu uren) z abl. instrumenti: f. verbis Cu. uren z besedami = širokoustnež; nam. abl. z gen.: mentis ferox O. neukrotljivega duha, f. linguae T., scelerum T. predrzen (samopašen) v hudodelstvih; f. esse in dat. = prešerno (uporno) ustaviti, ustavljati se komu: ut potuerim patribus quoque ferox esse L.; z in z acc.: ferox in suos erat … miles Amm.; z inf.: odium renovare ferox Sil.; z ACI: ferox est viginti minas meas tractare sese Pl.

    4. pogumen, srčen, hraber, bojaželjen: animus f. S., Sen. tr., feroces militum animi S., ferociorem reddidit civitatem N., f. Hector, Latium, Roma H., vir L., T., feroces ad bellandum viri, ferox adversus singulos, iuvenis ferocissimus L., ferox Messene O., bello ali Marte f. O. sonipes … frena ferox … mandit V., cum ferocissimi cecidissent T., ferocissimos auxiliarium componit T., ferox adversus pericula T., diva, fiducia f. Sil., f. dicta Fl., ferociter facta in bello, ferocissime stetit adversum Punicum foedus L.,

    5. močen (o vinu): Sil. — Kot nom. propr. Ferōx Feroks
    a) ime psa: Col.
    b) ime nekega pravnika: Plin. iun., Dig.
  • ferrātus 3 (ferrum)

    1. z železom opravljen, — opremljen, okovan, železen: belli ferrati postes Enn. ap. H., ferrati rotarum orbes Lucr. ali samo ferrati orbes (kolesa) V., capistri, trudes V., ferratā calce V. s peto, oboroženo z ostrogo, f. hasta L. = f. fraxinus O., forma suum Val. Fl., area Iuv., obices portarum T., turris Eutr., Vop.; metaf.: f. saecula (naspr. aena, argentea, aurea) Cl.

    2. occ.
    a) v železo oblečen, z oklepom opravljen, oklepljen: barbarorum agmina ferrata H., f. catervae Amm. armi, pectus Cl.; subst. ferrātī -ōrum, m oklepniki: in fronte statuerat ferratos T.
    b) v železo vkovan: Pl. (o sužnju).

    3. železnat: aquae Sen. ph.
  • fer(r)ūmen -inis, n (-rr- po ferrum -ūmen kakor alūmen, bitūmen; kor. *bher- kakor v conferva, ki vleče skupaj, celi rane, prim. conferveo) lepilo, klej, gumi: Plin., Petr.; f. scabrum Plin. hrapava obloga na kristalih (kot hiba); pren. o Vergilu v primeri s Homerjem: Gell., (versus) Vergilii … quodam quasi ferrumine immisso fucatior (naspr. Homeri simplicior et sincerior).
  • ferrūminō -āre -āvī -ātum (ferrūmen) z(a)lepiti, (z)variti, spojiti, stopíti: Plin., Petr., Icti.; šalj. o poljubljanju, labra labris (labellis) f. Pl. (?).
  • fertilitās -ātis, f (fertilis) plodnost, rodnost, rodovitnost, plodovitost: causa fertilitati, est humor Cu.; s subjektnim gen.: agrorum Ci., terrae O.; z objektnim gen.: odorum Cu. glede na, metallorum Plin.; pren. o ženskah: indoluit fertilitate suā (Rhea) O. užalostilo jo je preveliko število otrok; o živalih: Plin.; metaf. bogastvo: Plin.
  • ferus 3 (iz *g̑hu̯er- kriviti se, *g̑hu̯er divja zver, *g̑hu̯eros; prim. gr. ϑήρ = ajol. φήρ tes. φείρ= sl. zver)

    1. divji, neukročen: apes Varr., bestiae vel cicures, vel ferae Ci., capra, alites V., canes V., O., belua levanguis O., leones H., arietes Col., tauri Suet. Pogosto subst. fera -ae, f (sc. bestia) in (redko) ferus -ī, m divja žival, zver(ina): multa genera ferarum C., feris corpus obicere Ci., ferarum ritu L., Cu., Fl., fractae claustris ferde Plin. iun., membra ferarum, confectores ferarum Suet., arenaria fera Amm.; atrib.: fera castor Ap.; kot masc.: = lev: Cat.; = merjasec Ph., ira feri O. = (kalidonskega) merjasca; = konj V. pectebat ferum V., = jelena; ferus tudi = volk O. ali = kača Sil.; sinekdoha: žival sploh: ferae sunt rationis et orationis expertes Ci., in feri alvum V. v trebuh trojanskega konja, v pomenu „konj“ tudi pri O. in Petr., v pomenu „vol“ pri O., habitandae piscibus undae terra feras (sesalke) cepit, volucres aër O., o mravlji: Mart.; pren.: magna minorque ferae O. (ozvezdji) obadva medveda, iter est per formas ferarum O. skozi živalske (= živalskega kroga) podobe.

    2. bot. (o rastlinah) divji = samorasten, gozden: fructus feros mollire colendo V., f. robora O., arbores Col., oliva Stat.

    3.
    a) (o krajih) divji, pust, neobdelan: montes V., silvae H., regia Ditis O.
    b) (o vonju) neprijeten: odor Plin.

    4. metaf.
    a) (o ljudeh in abstr. rečeh) divji = neomikan, neizobražen, surov, rod, neotesan, zagoveden: adeon' me … putas … ferum Ter., homines feri ac barbari C., fera quaedam sodalitas germanorum Lupercorum Ci., vita Ci., genus hominum S., gentes Suet., habitatores Amm.
    b) (po značaju) divji = trdosrčen, neusmiljen, krut, grozen, grozovit: aut inhumanus aut ferus Ter., hostis Ci. ut nemo tam ferus fuerit, quin eius casu illacrumarit N., Iuppiter V., Col., Cyclops, tyrannus O., iuvenis Cat., Marius Fl.; enalaga: mores Ci., tela Lucr., facinus L., cor V., O., animi ardor, ingenium, dolores, gaudia, sacra, bellam, ensis, fulmina, vis vertorum O., pectora, furor Val. Fl., hiems Stat., clamores Sil.; z drugim sup.: ferum visu Sil. grozno; subst. m. = divjak: sic me ferus ille premebat O.; fem. = divjakinja: ligones rapuere ferae (= Bacchae) O.
  • ferveō -ēre, fervuī (pozneje ferbuī, -b- = spirant), predklas. in pesn. fervō -ere, fervī (prim. gr. φύρω mešam, φρέαρ [iz *φρηƑαρ] vodnjak, lat. fermentum, fretum, fer(c)tum, frīgere)

    I.

    1. vreti, kipeti, kuhati se: Col., Mel., Plin., fervit aqua et fervet; fervit nunc, fervet ad annum Luc. ap. Q., aqua, ius fervens Ci., posito medicamen aëno fervet O., aula … intolerandum fervit Gell. jed je še do neužitnosti vroča.

    2. žareti, goreti: incipit fervere terra Pr., humus fervet de corpore, fervent solis vapore bracchia caneri O., iam fervere litora flammis V. se je svetilo.

    3. metaf. (od strasti) žareti, plamteti, vnet biti: qui usque fervet … avaritiā Ci., fervet avaritiā pectus H., hostem fervere caede novā (od nove krvoločnosti) V., fervent multo linguaque corque mero O., leti fervet amore Sil.; z notranjim obj. (acc. n. pron.): hoc nunc fervit animus Afr. fr. za to gori, za to je vnet(o); z in z acc.: in Christianos ferbuit persecutio Aug. je besnelo -, je bilo besno naperjeno zoper … ; z inf. = vnet biti od želje, živo želeti: sceptrum capessere fervet, stagna secare fervet Cl.; poseb. irā, iracundiā, ab irā, bile f. od jeze razvnet biti, (raz)srditi se, razsrjen biti, vzkipeti: amens irā fervere Afr. fr., cor irā fervit caecum, cum fervat pectus iracundiā Acc. fr., animus tumidā fervebat ab irā O., ubi commotā fervet plebecula bile Pers.; tako tudi brez abl.: cum fervit maxime, tam placidum quasi ovem reddo Ter., fervet (fera) Lucan.; occ. z gorečo vnemo se oblačiti (opravljati): fervet opus V., pugna fervet Iuv., fervebat obsidio Fl. —

    II.

    1. valoviti, peniti se, besneti, šumeti, bobneti, bučati: Iust., turbo ingenti sonitu mare fervere cogens Lucr., fervet … aequor V., fervent aequora Val. Fl., omnia … vento nimbisque videbis fervere V., (amnis) spumens et fervens … ibat O., pontus fervet, fervent aestibus undae O.; pren.: velut amnis … fervet … Pindarus H. buči.

    2. metaf.
    a) valovito se gibati, valovati: fervere cum videas classem V. fervent examina putri de bove V. prirojijo, vrvijo od.
    b) occ. (o krajih) gomezeti, gomazeti, mrgoleti česa, obilovati s čim: litora fervere late, opere semita fervet V., instructo Marte (brodovja) videres fervere Leucaten V., fervere cuncta virorum coetu Val. Fl.; z gen.: domus haec fervit flagiti Pomp. ap. Non. —

    III. trans. razvne(ma)ti: quam melius thalamo dulcis petulantia fervet. M. poet. — Od tod adj. pt. pr. fervēns -entis,

    1. kipeč, vrel, vroč, žareč, razžarjen, razbeljen: ius (juha) Ci., aqua Ci., Lucr., Plin., Prud., aquae O., aqua ferventissima Col., f. oleum Plin., sanguis Sil.; pesn.: f. vulnus O. ki iz nje lije vroča kri; o netekočinah: glandes C., aurae O., rota O., rotae Sil., arenae Cu., Aethiopiam ferventissimam esse indicat hominum color adustus Sen. ph., f. aurum Mart. bleščeče, ferventia caedibus (od krvi) arva Sil., f. corpus Amm.; pren.: f. ira O. ihta; subst. n. pl. ferventia -ium (naspr. frigida): Ap.

    2. metaf. vročekrven, vzkipljiv, ognjevit, besen: fortis animus fervenior est Ci., ferventes latrones Plancus in Ci. ep. besni, Cassi rapido ferventius amni ingenium H., natura fervens, irā et dolore ferventior Amm. — Adv. ferventer s komp. ferventius in superl. ferventissimē, ognjevito, žarno, živo, silno: de damnatione ferventer loqui coeptum Caelius in Ci. ep. jeli so na vse pretege trditi, da mora biti obsojen, ferventissime concerpitur Caelius in Ci. ep. napadajo ga kar najpikreje, laudes tuae ferventer lucentes Aug. žareče, ferventius rogare, ferventius motu agi Aug.
  • fervidus 3 (fervēre)

    I.

    1. vrel, vroč, vroče kipeč: f. aqua Cu. krop, Aetna H., humor, spuma O.; pren. (o govoru in govorniku) ognjevit: f. genus dicendi, fervidior oratio, toto genere paulo fervidior (orator) Ci.

    2. vroč = žareč, razžarjen, razbeljen: pars mundi Ci., ardor Lucr., axis V., rotae H., aestus H., ante sidus fervidum H. pred pasjimi dnevi, diei fervidissimum tempus Cu., f. aestas T., fervido adhuc pectore T., f. sapor Plin.

    3. ves goreč, žaren, vročekrven, strasten, ljut, srdit: fervidus irā, subitā spe V., furto fervidus instat V., fervida pinum sustinet V. vsa goreča (v bakhantski navdušenosti), f. puer (= Cupido), f. iuvenes H., senex H., animus, ingenia L., fervidus ingenio O., fervidus hastam torquens Sil.; z gen.: fervidus ingenii Sil.; o rečeh, poseb. abstr.: fervidius merum H. močnejše, f. cura Tib., bella Sil. —

    II. bučeč, šumeč, kipeč: vada, aequor H. mare Amm. musta O. ki vre, ki se kisa.
  • fessus 3 (nam. *fassus [za fateor!], adj. pt. pf. glag. fatīscere, iz zloženk [npr. dē-fessus]) truden, utrujen, upehan, zdelan, o(b)nemogel, oslabljen, slab(oten):
    a) o osebah: Varr., Val. Fl., Iust. idr. f. Iugurtha S., viator H., miles T., fessus valle resedit V., fessus in herbosa posuit sua corpora terra O.; z abl.: f. plorando Ci., fluctibus Ci. ali aequore V. od pomorske vožnje, proelio fessi, milites fessi itineris magnitudine S., f. aetate, aestu, caede, quaerendo V., numina fessa odiis V. sovraštva sita, vulnere, morbis L., Romani fessi itinere et proelio L., f. labore, venatu, malis, senilibus annis O., vivendo Val. Max. ali vitā Plin. življenja sit (naveličan), fessi bello T.; s praep: f. de via Ci., de aestu maris Gell. ab undis V.; po gr. vzoru z gen.: fessi rerum (od težav) V., f. belli viaeque Stat., fessi salutis (od iskanja rešitve) Sil.
    b) o živalih: fessi vomere tauri H., f. equus L., elephanti fessi aegritudine Plin.
    c) o telesu in njegovih delih, udih: corpora V., O., artūs V., membra, caput O., longā fessum militiā latus H. pectora curis fessa O., f. anima O.
    č) metaf. o drugih stvareh in abstr. stvareh: naves V. ali carinae, puppes O. stare, neuporabne, axes O., ali cardines Plin. obrabljene, -i, vela Pr., remi Val. Fl., senectus Lucan., aetas T. ostarelost, cum iam fessa dies Stat. ko se dan že nagiblje k večeru, fessae vires Val. Fl. ali fessae labore vires Amm.; res fessae V., T., Plin. iun. beda, stiska, težave.
  • fēstus 3 (gl. fēriae, fānum)

    1. svečan, slavnosten, prazničen: dies Ci. (idr. pisci) praznik, ut eius diem natalem festum haberet universa Sicilia N. da je vsa Sicilija njegov rojstni dan obhajala kot praznik, nato Caesare festus dies H. praznik Cezarjevega rojstnega dne, dies festos anniversarios agere Ci. obhajati vsakoletne praznike; pesn.: festa dies Veneris O., f. lux (dan) O., luces (dnevi) H., tempus H., O.; kot ljubkovalni izraz: mi animule, meus dies festus Pl., o festus dies hominis, amice, salve Ter.; enalaga: fronde festā V., frondes, corona, choreae O., Palladis arces ali theatra O. ali urbs Sil. praznično okrašeni, -a, -o, ululatus O. = festae voces T. = festi clamores Plin. iun. radostni vzklik(i), vrisk(anje), f. convicia Lucan., licentia Q., cultus, vestitus T., carmen Cl. Subst. fēstum -ī, n praznik, slavnost, slavnostna pojedina: H., Plin., Gell., Aus., festum agere ali celebrare (obhajati) O.; pl. o enem prazniku: turbantes festa Minerva O., festa Cereris annua celebrabant matres O.

    2. metaf. vesel, radosten, dobre volje: Sen. tr., Stat., omnia ludo festa vident Val. Fl., omina T. srečo obetajoča, aures Cl., annus festior Cl., dies festissimi Vop.
  • fetalni alkoholni sindrom stalna zveza
    medicina (o bolezni pri otrocih) ▸ magzati alkoholszindróma
  • fetial1 [fí:šl] pridevnik

    fetial law zakon o napovedi vojne ali mirovnih pogajanjih
  • fētō -āre (*feō -ēre, gl. fētus 3)

    1. intr. (o pticah) imeti mladiče, valiti: Col.; (o jagnjetih, ovcah) jagnjetiti, kotiti: Vulg.

    2. trans. oploditi: feminas Aug., armenta f. Aug. (u)brejiti.
  • fētus 3 (gl. fēlīx in prim. fēcundus, fētūra, fētus, -ūs)

    1. noseča, oplojena, breja: puerpera Varr., canis Enn. fr., pecus, apes, vaccae V., volpes H., capra, pavo Col.

    2. metaf. poln, napolnjen: terra feta frugibus Ci., machina feta armis, loca feta furentibus austris V., loca feta … ulvis, regio nec pomo feta nec uvis O., feta furore Megaera Sil. polna srditosti, od ihte drhteča, feta veneno … colla (serpentis) Sil., fetus Gradivo mentem Sil.; z gen.: fetae novales Martis Cl.; occ. ploden, rodoviten: terra Lucr., arvum O., palmites Col.

    3. ki je (po)rodila, (po)vrgla, (s)kotila: Plin., feta Varr. (o ženski), f. lupa V., ursa O., medvedka z mladiči, ovis V., Col., ovca, bica, equa Col.; subst. fēta -ae, f samica, ki je skotila (povrgla), (živalska) mati: fetae nostrae Varr. graves fetae V. bice (= ovce), ki so se bile ubrejile, apes f. V. matice, fetarum partus Ap.
  • fētus -ūs, m (gl. fētus 3)

    1. porod, pokot, kotitev, povrg, izleženje: Ap., faciam, ut uno fetu … pariat sine doloribus Pl., labor bestiarum in fetu Ci., discors concordia fetibus apta O. ploditev, fetibus inutiles (vaccae) Col.; metaf. (o rastl.) rast, poganjanje: rami … crescenti (arbori) adimunt fetūs V.; pren. prirastek, priraščaj: nec ullā aetate uberior oratorum fetus fuit Ci., ille Socratici fetūs proventus Ci. tisti naraščaj sokratske vzreje.

    2. meton. telesni plod, dete, otrok: f. geminus ali gemellus O. dvojčka, (Pasiphaë) discordem utero fetum (sc. Minotaurum) tulit O., fetūs matrona dabit Tib. bo (po)rodila, Germania quos horrida parturit fetūs T. izrodke, sexūs sequioris edere fetum Ap. roditi deklico; pren. ne nobis scripta nostra tamquam recentes fetus blandiantur Q. kakor mladiči (po drugih = kakor novi proizvodi); (o živalih) mladič, zalega, leglo: f. canis Enn. fr. psiček, f. ovium ali pecorum V. jagnjeta, f. avium V. mladi ptiči, apium O. zalega, adultos educunt fetūs (sc. apium) V., f. cervae O. jelenček, capellae Tib. kozliček, fetum ad imam (quercum) ponere Ph. oprasiti se, suis f. T. prase, prašiček, pujsek, teneri f. Val. Fl., fetum edere Col. ali fetūs edere Tib., Amm. ali fetus facere Plin. jajca leči, valiti, portentosos fetus exstinguere Sen. ph., fetus ventri (leporis) exsecare Plin., f. equarum Amm. žrebeta.

    3. metaf.
    a) (o rastl.) α) brst, poganjek, mladika: frugipari f. Lucr., auricomos decerpsit arbore fetus V., croceo fetu circumdare truncos V. z omelovimi poganjki, inseritur … nucis arbutus horrida fetu V. z orehovo cepiko, f. olivae O. mlada oljka, in novos fetus reviviscere T.; pren.: omnis fetus repressus Ci. živi nagon. β) sad(je), plod, pridelek: f. frugum Pac. fr. poljščina, f. bacae Ci., f. arboreus O., fetūs arborei V., O., Amm., arbutei, triticei O., pulli O. črno sadje = murve, terreni arboreique Col. poljsko in drevesno sadje, meliores et grandiores fetus edere Ci. ali meliores reddere fetus Lucr. (o polju), ipsa (tellus) dedit dulces fetus Lucr., varios ponit (daje) fetus autumnus dant alios aliae (silvae) fetus V. obrodek, gravidi cum palmite fetus O. težko grozdje, fetuum pauperies Amm. grozdja; pren.: triplex animi f. Ci. duševni plod, dulces Musarum fetus Cat. sadovi.
    b) kovinska žila: atros chalybis fetus humus … nutrit Sil.

    Opomba: Star. abl. pl. fetis (nam. fetibus): Acc. ap. Non.
  • fidei-committō -ere -mīsī -missum (= fideī [alicuius] committere) komu kaj na njegovo poštenost za koga tretjega zaupati, poveriti, od tod s poslednjo voljo (oporoko) določiti, odrediti, kot oporočno odredbo zapustiti, kaj za fidejkomis določiti, ustanoviti: Icti. — Od tod subst. pt. pf. fideicommissum n fidejkomis, poverjenje, tj. oporočna odredba o predmetu, poverjenem dediču, da ga izroči tretjemu, ki ga po zakonu ne sme postaviti za dediča, npr. hčeri: Q., Suet., Icti., Amm.
  • fidēlis -e, adv. fidēliter, pri Pl. in Prud. fidēle (fidēs 2)

    1. (o živih bitjih in abstr.) zvest, pošten, zanesljiv, zvesto vdan: neque quisquam credit nisi ei, quem fidelem putat Ci., f. servus, servulus, populus, f. civitas, provincia, urbs, amicitia, difensio, opera, f. regnum, consilium, Ci., socii fideliores, fidelissimi socii atque amici, fidelissima coniux Ci., de servis suis, quem habuit fidelissimum, ad regem misit N., fideles socii L., amicus fidelior L., fideles canes, f. silentium H., f. mens. Tib., libertus Q., cohors Suet. servi fideliores Plin. iun., vivere … fideliter, amice, Ci., fideliter in amicitia permanere L., servit fidelius aegro O., fideliter reddere Q., fidelius ridere Sen. ph. prostodušno, fidelius iudicare Plin. iun.; z dat.: fidelis fideli Pl., f. tibi Ci., nimium domino fidelis Ci.; z in z acc.: qui animo fideli in dominum fuerunt Ci., in amicos fideles erant S.; z in z abl.: in amicitiis fideles Ci. Subst. fidēlēs -ium, m zvesti zaupniki: si quem tuorum fidelium voles, ad me mittas Ci. ep.

    2. metaf. (o rečeh) zvest, zanesljiv, varen, trden, trpežen: oculi H., lacrimae O. odkritosrčne, iskrene, in navi fideli conlocatus Ci., f. ager, f. domus Ci., lorica V., glutinum Plin., fidelior pice Plin. f. stilus Q. f. memoria Q., custodia Plin. iun., structura Front., studiorum fructūs fidelius continere Q.; adv. fidēliter tudi = dobro, dodobra: ingenuas didicisse f. artes O., f. inservire valetudini Tiro ap. Ci., exstincta parum f. incendia Fl.
  • fidēs1 (fidis) -is, večinoma pl. fidēs -ium, f (izpos. gr. σφίδη črevna struna)

    1. struna (iz črev): Prud., chelys … percussā fide Sil.

    2. meton. glasbilo s strunami, lira, plunka, citre; igra (brenkanje) na strune;
    a) pesn. sg. kolekt.: f. Cyllenēa (= Mercurii) H., Tēia (= Anacreontis) H., inventor curvae fidis O., fides gemmis instructa O. sume fidem O.; klas. le pl. v istih pomenih: f. Latina Pers.; fides plures Ci. več glasbil na strune, fidibus canere Ci., Q. na plunko igrati, fidibus (sc. canere) discere ali docere Ci., fidibus (sc. canere) scire Ter., fidibus uti Ci., fidibus canoris ducere quercūs H., fidibus Latinis (lat. pesništvu) Thebanos aptare modos H. (o liriku); nihil cum fidibus graculo Gell. (o ljudeh, ki se nič ne spoznajo na pesništvo).

    3. metaf. Fidēs: Varr., Ci. (Arat.) ali Fidis: Col., Sid. = Lyra, ozvezdje Lira.
  • fidēs2 -eī, f (fīdere; glede na kratkost vokala i v fides prim. gr. πίθεσθαι poleg πείθω).

    I.

    1. zaupanje, vera: fide … vestra fretus Ci., quod mihi cum fide semel impositum est Ci., cum plena fide O., cum fide audiebatur T. s pohvalo, nec vana fides genus esse deorum Ci. ni prazna vera (domneva), fidem habere Ter., Col. verjeti, vero imeti, res fidem habuit O., alicui ali alicui rei fidem habere ali tribuere, komu, čemu verjeti, — vero dati, — zaupati: testibus ali Gabinii defensioni fidem habere Ci., cum eis sive creditur sive fides non habetur Ci., testimonio fidem tribuere Ci., tako tudi alicui rei fidem adiungere Ci. ali (pesn.) ferre V. ali — addere L., O., T., Amm. ali admittere Cl.; (alicui) fidem facere (komu) kaj verjetno narediti, — zaupanje (vero) vzbuditi, prepričati ga: lacrimae fecere fidem O., quoniam vita viri fidem non faciebat Ci., aptum quiddam ad fidem faciendam Ci. nekaj prepričevalnega, tibi fidem faciemus nos ea suadere, quae … Ci.; v pass.: aliquamdiu fides fieri non poterat C. se (mu) ni moglo verjeti, vix fides facta est N. komaj (stežka) se je dalo narediti verjetno; fidem rei negare, fidem rei eripere O. ali fidem rei demere T. ali fidem detrahere Plin. iun. ali fidem abrogare Suet., fidem alicuius rei non capere Sen. tr. komaj verjeti, citra fidem T., ultra fidem Suet., propter fidem decepta Ter. po zlorabi zaupanja, per fidem fallere Ci. ali per fidem decipere, per fidem violare L. z zlorabo zaupanja; od tod kot jur. t. t. bona fides dobra vera, kakršne je kdo glede na pravno razmerje, naspr. mala fides zla vera = zavest krivičnosti pravn. razmerja: bonae fidei emptor, bonā ali malā fide emere, possidere Icti.

    2. occ.
    a) vera, up(anje), zaup(anje) = kredit: res et fides Pl. ali res fidesque S. gotovina in kredit, homo sine re, sine fide, sine spe Ci., res eos iam pridem, fides nuper deficere coepit Ci., haec fides cum illis pecuniis cohaeret Ci., fides de foro sublata est, fidem removere Ci., scimus Romae solutione (izplačila) impeditā fidem concidisse Ci., eam pecuniam huius fide sumpsit Ci. na njegovo ime, cum fides totā Italiā esset angustior C., fidem moliri L. labefactā iam fide Suet.; metaf.: segetis certa fides meae H. povračilo, obrodek, fallax unius anni fides Plin. iun. spodletelo upanje.
    b) krščanska vera: f. Christianorum, ministri verae … fidei pozni Icti.

    3. meton. zvestoba, zvestost, poštenost, vestnost, vestno izpolnjevanje dolžnosti, odkritosrčnost: iustitia in rebus creditis nominatur fides Ci., homo spectatā fide, homo summa fide praeditus Ci., homo magnā fide, homo … sine ulla religione ac fide N., f. antiqua Ci. ali prisca V. starorimska, adductus sum fide, ut … onus hoc susciperem Ci., f. erga plebem ali vetus erga populum Rom. f. Ci. zavezniška zvestoba = fides socialis L., qui fidem suam semper praestiterunt Ci. so izkazali, ohranili, fidem meam praestabo (bom izkazal) Ci., cum fide defendere Ci. ali agere L. zvesto, pošteno, vestno, quibus abrogas fidem iuris iurandi? Ci., f. intemerata, tuta V., impolluta Sil., fluxa T., fluxior Amm., aurea … aetas, quae … fidem rectumque colebat O., de fide queri O. o verolomstvu, in fide manere Suet., Fl.; pogosto pri pozivih in rotitvah: tuam fidem, Venus, pri tvojem poštenju, dii vestram fidem Kom. pri vašem poštenju, fidem vestram oro et obsecro, iudices Ci. pri vašem poštenju vas prosim in rotim, hoc nos metu — per fidem tuam — libera Ci. kakor si zares poštenjak, pro deûm fidem Ter., L. ali pro deûm (deorum) atque hominum fidem Kom., Ci., S. pri poštenju (resnicoljubnosti) bogov in ljudi, pri vsem, kar je pošteno, per fidem Petr., T. pri mojem poštenju, pri moji veri; bona fides odkritosrčno mnenje (naspr. mala fides, dolus, fraus) Icti. bonā fide Ca., Kom., Q. odkritosrčno, pošteno, kot poštenjak, vestno, si tibi optima fide sua omnia concessit Ci. Kot jur. t. t. bona fide ali ex bona fide Ci., Icti. po najboljši volji, z odkritosrčno, resno voljo, vestno, na poštenje in vero, iudicia de mala fide Ci. zaradi poneverbe.

    4. verjetnost, verodostojnost, zanesljivost, gotovost: litterae quam habere fidem … possunt? Ci., quid de hac pecunia tuarum tabularum fide feceris Ci., istius causam in testium fide positam arbitrabantur Ci., orationi fidem afferre Ci., fidem ducere ex aliquo Lucr., si qua fides mihi (vero O.) est V. če gre … vera, tibi maxima rerum verborumque fides (est) V. čisto zanesljiv si v besedi in dejanju, ubi prima fides pelago V. brž ko je bilo možno prepustiti se morju, res fide maior komaj verjetna, fidem excedere O. mero verjetnosti, meruit fidem vetustas Lucan., fidem quaerere Q., f. gaudii Plin. iun. nehlinjeno veselje, f. peractae mortis Plin. iun., omnia ex fide narrare Suet. po resnici, cum vix fides esset (z ACI) Suet. ko je bilo komaj verjetno; occ. dokaz, potrdilo, izpolnitev, uresničenje, gotov uspeh: ad (v) fidem criminum, ad (in) fidem rerum L., contione … edicto addidit fidem L., alicui rei fidem facere L., manifesta fides (sc. urbis captae) V., manifesta fides publicā ope Volscos hostes adiutos L. en haec promissa fides est? V. (po preročišču) obljubljeni gotovi uspeh, fidem reportant exploratores V. zanesljive vesti, dant verbo signa fidem O. besedo potrjujejo znamenja, sum fines vocis O. na meni se je beseda izpolnila, — uresničila, facti (po drugih pacti) fide data munera solvit O. v potrdilo, vota fides sequitur, dicta fides sequitur O. obljube se takoj izpolnijo, besede se takoj izpolnijo, promissa exhibuere fidem O. so se izpolnile, pollicitam dictis adde fidem O. izpolni obljubo, si qua fides addenda est O. poroštvo, fidem nancisci O.

    5. Pooseb. Fidēs Zvestoba, boginja zvestobe: Ci., V., H., L.

    II.

    1. obljuba, (dana) beseda, prisega: ubi fides? Ter., fidem frustrari Ter., fidem alicui dare Ci., N. (za)dati komu besedo, obljubiti mu, fidem dare de aliquo Ci. ali de aliqua re C. fidem servare Ci. ali conservare Ci., N. biti mož beseda, (dano) besedo držati = in fide manere N.; fidem liberare Ci. ali solvere Ter., Plancus in Ci. ep. ali exsolvere L. besedo izpolniti, fidem tenere Pr. obljubo molčečnosti izpolnjevati, fidem obligare Ci. ali in eam rem fidem suam interponere Ci. (svojo) besedo zastaviti, fidem mutare L. ali amittere N. ali violare Ci., Cu. ali frangere Ci. ali rumpere V., Sen. tr., Fl., Amm. ali prodere Ci., S. besedo prelomiti, — pogaziti, ne držati besede (toda: prodiderat portae fidem Pr. že je bil izdal vrata), fidem fallere Ci., Plin. iun. besedo umakniti, accipe daque fidem Enn., V., fide data et accepta S. po vzajemni obljubi (prisegi), fidem accipere L., fidem pacis petiitque deditque O., fides dextraeque datae O. obljuba in podana desnica; od tod fidem porrigere Ci. s podano roko dati besedo, fide confirmare N. s prisego potrditi, — zatrditi.

    2. kot jur. t. t. (t. t. mednarodnega prava) obljuba osebne varnosti, varščina: fidem publicam postulare Ci., fidem ei publicam iussu senatūs dedi Ci., interpositā fide per trīs legatos Ci., Lusitani contra interpositam fidem interfecti Ci., aliquem interpositā fide publicā Romam ducere S., fide acceptā venerat in castra L.

    3. metaf. zaščita, varstvo, pomoč: committere se in alicuius fidem Ter., se alicui commendare in clientelam et fidem Ter., se in alicuius fidem et clientelam ali in alicuius amicitiam et fidem conferre Ci., quaere, in cuius fide sit et clientela Ci., ad cuius fidem confugiet? Ci. petimus a vobis, … ut eum … in vestram accipiatis fidem Ci. da ga vzameta v svoje varstvo, Siciliae civitates in amicitiam fidemque recepimus Ci., aliquem datā dextrā in fidem recipere N., fidem alicuius sequi (iskati) C., se suaque omnia in fidem atque potestatem populi Rom. per mittere C. izročiti se mogočnemu varstvu rim. naroda = na milost in nemilost podvreči se rim. narodu = in populi Rom. fidem ac potestatem venire C. ali in fidem alicuius venire L., in fidem dicionemque venire Plin. iun., in fidem populi Rom. se recipere Suet.; dii, obsecro vestram fidem Pl., fidem obsecrare, obtestari Ci., deûm atque hominum fidem implorabis Ci., bogove in ljudi boš na pomoč klical, cum virgo Vestalis populi Rom. fidem imploret Ci. fidem deûm clamitare Ap., f. numinum Fl.

    Opomba: Star. gen. sg. fidēī: Enn., Pl., Lucr., tudi fidēs: Pl. ali fidē: Pl., Ter., Poeta ap. Ci., H., O.; star. dat. sg. fidē: Pl., Ter., H.