infamant, e [ɛ̃famɑ̃, t] adjectif sramoten, onečaščujoč, nečasten
peine féminin infamante nečastna kazen
Zadetki iskanja
- infamia f
1. sramota:
macchiarsi d'infamia osramotiti se
marchio d'infamia pren. javno zaničevanje
senza infamia e senza lodo pren. neizviren, neizrazit, povprečen (delo, spis ipd.)
2. podlost
3. šalj. skrpucalo; svinjarija - infant, e [ɛ̃fɑ̃, t] masculin, féminin infant, -inja (španski, -a princ, -esa)
- infatti cong. namreč, saj, kajti:
è un ignorantone, infatti non ha mai preso in mano un libro velik nevednež je, saj še nikoli ni imel knjige v rokah - infatué, e [-tɥe] adjectif domišljav, nadut, samovšečen
être infatué de soi-même, de ses mérites biti domišljav nase, na svoje zasluge - infécond, e [ɛ̃fekɔ̃, d] adjectif neploden, nerodoviten
sol masculin infécond nerodovitna tla - infect, e [ɛ̃fɛkt] adjectif okužen, smrdljiv, ogaben, ostuden; familier zelo slab
haleine féminin infecte smrdljiva sapa (dih)
livre masculin infect ostudna knjiga
boisson féminin infecte zelo slaba pijača - īn-fēcundus 3, adv. -ē neplod(onos)en, nerodoviten: (arbusta) infecunda quidem, sed laeta et fortia surgunt V., regio, litora Mel., infecundior materia Col., annus Prud., natura Stat., infecunde (skopo) atque ieiune laudare Gell.; z abl.: ager arbore infecundus S. ubogo z drevesi; metaf.: inf. (ingenii) fons O.
- īnfēnsus 3, adv. -ē (adj. pt. pf. glag. *īnfendere, prim. dēfendere) ogorčen, razkačen, razsrjen, srdit, sovražen: Cu., Ter., Stat., Suet., Aug., rex īrā infensus L., infensior miles culpam cladis in Hordeonium vertebat T., eos infenso animo venisse dicitis Ci., infense ... invectus T., infensius pugnare L., caedere T., quis Isocrati est adversatus infensius Ci.; pren.: inf. valetudo T. slabo, servitium T. težka, odium L.; enalaga: prima infensum conripit ignem (hastam) V. razjarjena zgrabi za ...; z dat.: Cu., Val. Fl., Suet., homines, qui illi infensi sunt Ci., mentes improborum mihi infensae sunt Ci., opes principibus infensae T. nevarne; z in in acc.: eo infensioribus in se quam in illum iudicibus L.
- inférieur, e [ɛ̃ferjör] adjectif dolnji, spodnji, nižji; manj vreden; masculin podrejena oseba
mâchoire féminin inférieure spodnja čeljust
cours masculin inférieur de la Save spodnji tok Save
des forces inférieures en nombre po številu manjše sile
être inférieur à sa tâche ne biti kos svoji nalogi
avoir une situation inférieure imeti podrejen položaj - infernal, e, aux [ɛ̃fɛrnal, no] adjectif peklenski; figuré vražji; strašen, neznosen
machine féminin infernale peklenski stroj
pierre féminin infernale srebrni nitrat
vacarme masculin infernal peklenski, oglušujoč trušč
un enfant infernal neznosen otrok - infērno m
1. relig., mitol. spodnji svet, podzemlje, kraljestvo mrtvih
2. relig. pekel:
caldo d'inferno pren. peklenska vročina
diavolo dell'inferno pren. zlobnež
lingua d'inferno pren. hudobnež, opravljivec
tizzone d'inferno pren. lopov, zdrahar
soffrire le pene dell'inferno pren. prestajati peklenske muke
mandare qcn. all'inferno pren. koga poslati k vragu
va all'inferno! pojdi k vragu!
3. pren. pekel, peklenska muka:
vivere insieme era divenuto un vero inferno skupno življenje je postalo pravi pekel
4. bot.
fico d'inferno (ricino) ricinus (Ricinus communis)
PREGOVORI: la via dell'inferno è lastricata di buone intenzioni preg. pot v pekel je tlakovana z dobrimi nameni - īnfernus 3, adv. -ē (iz īnferus, kakor externus, supernus)
1. spodnji: pesn.: hic sese infernis e partibus erigit hydra Ci., amnis fluens in stagna inferna L., mare inf. Lucan. Tirensko morje; subst. īnferna -ōrum, n spodnji deli telesa, trebuh: purgat (helleborum nigrum) per inferna Plin.
2. occ. podzemeljski: inferno de gurgite suspicere O.; od tod podzemeljski = k podzemlju (spodnjemu svetu) sodeč: tenebrae H. peklenska tema, valles, sedes O., rex, tyrannus (= Pluton) O., Iuno V. podzemeljska kraljica (Prozerpina), palus O. reka Stiks, dii L., numina T., reges Iuv., Diana (= Hekata) Val. Fl., canes H., inferno potiri regno Col., undae Val. Fl., aspectus T. peklenski, strašen, arae, parens Sil., pallor Ap., rota Pr. (Iksionovo), ratis Pr. (Haronov čoln); subst.
a) īnfernus -ī, m podzemlje, spodnji svet: Vulg., Ambr.
b) īnfernī -ōrum, m prebivalci podzemlja, podzemljani, spodnji svet: apud infernos Pr.
c) īnferna -ōrum (sc. loca) n podzemlje, spodnji svet (naspr. caelestia): eademque cura et de infernis persuasio, caelestium contra T., inferna tetigit Sen. tr.; pri Eccl. = pekel (naspr. caelum): Vulg., Lact. - īn-fēstus 3, adv. -ē (in, fēstus k *fendere, prim. dēfendō, manifēstus)
1. (o krajih) nemiren, nevaren: C., Cu., Vell., Suet., si me huic itineri infesto periculosoque commisero Ci., i. civitas L., via barbarorum excursionibus Ci., infestissima Ciliciae pars Ci., infesta terra colubris O., statio Ci., regio Varr., insulae saxis abruptis infestae T., nebulis inf. Sil. meglen, omnia serpentibus inf. S., vias infestas ali mare infestum habere Ci. neprenehoma vznemirjati; tako tudi: Macedoniam infestam habere L., agrum infestum facere (efficere, reddere) L. venomer vznemirjati.
2. metaf.
a) ogrožen (ogrožan), vznemirjen (vznemirjan), v nevarnost pahnjen, v nevarnosti: libertae acerbitate suppliciorum infesta Ci., agri Campani vectigal bellis infestum Ci., filii vita Ci., huius salus est infestior Ci., tempus aetatis aliorum libidine infestum Ci.
b) sovražno nastopajoč, sovražen, vznemirjajoč, grozilen, grozeč, nevaren: Val. Fl., infesta filio mater Ci., hostis infestissimus Ci. srdit (ne mirujoč) sovražnik, infestus inimicus S., ob aemulationem infestus Cu., is, qui infestus in suos vixerit Ci., iudices reo infesti Ci., duae urbes huic imperio infestissimae Ci., provincia huic victoriae infesta Ci., gens infestissima nomini Rom. S., regiones sibi infestae Auct. b. Alx., infestis spectatoribus dimicare Suet. pred nenaklonjenimi gledalci boriti se (če so namreč ti zahtevali od gladiatorjev boj do zadnjega diha), i. numen Iuv., canes leonibus maxime infesti Cu.; enalaga: alicui infestas manus admovere Cu., O. sovražno se koga lotiti, te animo infestissimo intuetur Ci., infestis oculis conspici Ci., tam inf. odium Ci., scelus Ci., clamor Ci., Val. Fl., pestis infesta rei publicae Ci., bellum N., quae est tam infesta ira, quam ... L., tempora T., amor Cat., vulnus Sil., infeste in aliquem facere L., Vell., Suet., infestius L., infestissime contendere Ci. kar najsrditeje.
c) kot voj. t. t.: napadajoč, za (na) boj (udar, napad) pripravljen, v napadalne oddelke razvrščen: infesto exercitu in Numidiam procedere C., infesto agmine Gallias petere T., infestis signis inferuntur Galli in Fonteium Ci., infestis signis impetum fecerunt C., infestis pilis C. ali infestā hastā (sarisā, lanceā) V., L., Cu. z naperjenimi kopji (nap. sulico itd.), infestis mucronibus T. z golimi meči, infesto spiculo petere L. z nastavljenim kopjem, tela infesta tulere V., infesta arma Val. Fl., infestis sagittis pugnam restaurare Sil., infesto ictu appetere T.; pesn. metaf.: inf. cornua Ph. z nastavljenimi rogovi, infestum fulmen V. - infini, e [ɛ̃fini] adjectif neskončen, neomejen; neštevilen, brezštevilen; brezmejen; masculin neskončnost
foule féminin infinie brezštevilna množica
avoir une patience infinie biti skrajno potrpežljiv
prendre d'infinies précautions privzeti številne varnosene ukrepe
à l'infini do neskončnosti, neskončno - infinitésimal, e, aux [-tezimal, mo] adjectif neskončno majhen
calcul masculin infinitésimal infinitezimalni račun
dose féminin infinitésimale d'un médicament izredno majhna količina zdravila - īn-fīnītus 3, adv. -ē (in [priv.], fīnīre) neomejen, brez konca, neskončen, brezkončen, neizmeren, in sicer
1. prostorsko: Mel., spelunca ... infinitā altitudine Ci., mundus finitus infinito similis Ci., inf. spatium Lucr., domuisti gentes ... locis infinitis Ci., inf. imperium, potestas Ci., L. neomejena.
2. časovno: Lucr., infinito ab tempore Ci. od vekov; od tod o dogodkih: infinitum bellum N. neskončna, caedem infinitam civium facere Ci., dimicatio Ci., infinita illa hasta Ci. neprestane dražbe (gl. hasta), infinitae quaestiones Ci., iis infinitum est odium Ci., quid plausūs infiniti Ci. odobravanje, ploskanje, ki ga noče biti konec, spem infinitam persequi Ci. čigar konec je nedogleden, čigar konca ni videti, labor Ci., occupationes N. neprestana, cunctatio Plin. iun., curae Q.
3. po številu: Auct. b. Afr., Gell., Eutr., Lamp., multitudo infinita eorum, qui ... Ci., lucrum Ci., unum genus infinitae pecuniae cogendae Ci.; od tod: inf. facta, scelera, crimina Ci. ali inf. copiae Cu. brezštevilni, immunitatibus infinitis sublata vectigalia Ci.
4. po meri: Q., Iust., Eutr., Val. Max., magnitudo C., commentarii Ci.; od tod: inf. ambitus, largitio, licentia, cupiditas Ci. brezmeren, neizmeren, oratio Ci. ki ga ni konca, singillatim ea dicere infinitum est Ci. bi bilo neskončno dolgo, pretium Icti. nezmerna, si cui nimis infinitum videtur Ci. preobširno; subst. īnfīnītum -ī, n neizmerna množina: auri Eutr., ad, in infinitum Plin., Q. brez konca in kraja, do neskončnosti, in infinito Icti. neomejeno, brez omejitve, infinitum quantum Plin. neskončno, čez mero, izredno, infinito (silno) praestare ceteris Plin., infinito plus, magis Q. dokaj več, bolj; adv.: infinite partes secare et dividere Ci., inf. perorare, concupiscere Ci.
5. occ. kot ret. in fil. t. t.: nedoločen, splošen, pojmoven (posnet, abstrakten): „convenerit“ aeque infinitum est, „consenserit“ hoc vero cum infinitum tunc obscurum et occultum Ci., res infinite posita Ci., infinitior distributio Ci., inf. quaestio Ci. govorniška snov, coniunctiones ali connexa Ci. nedoločne povedi, nedoločen konsekutivni stavek; kot gram. t. t. modus inf. ali verbum inf. Q. nedoločni zaimek (kakor quis, quem, quoius) Varr. - īn-fīrmus 3, adv. -ē ne krepak, torej slab, slaboten, nevečen, medel: erat infirmus ex morbo Ci., senex L., milites C., vires Ci., artūs, corpus O., infirmo corpore atque aegro Ci., inf. caput H., corpus debile infirmo capite Ci., inf. intestina Suet., sexus Eccl. slabotnejši = ženski spol, ženstvo, senecta Tib., aetas O., infirmissimum tempus aetatis Ci. = mladost, erat illo tempore infirma valetudine Ci. ni bil prav zdrav, inf. civitas C., pecus O., classis Ci., memoria Q., arbores Plin., homo infirmus ad resistendum C., fama, infirmissimum adversus viros fortes telum Cu.; subst.: infirma lineae Plin. slabi deli; occ. telesno oslabel, obnemogel, ne prav zdrav, bolehen, nadložen, (naspr. valens): Plin. iun., Cels., sum admodum infirmus Ci.; o živilih (v komp. in superl.) manj, najmanj redilen (naspr. firmior, valentior, valentissimus, validissimus): panis, res Cels.
2. metaf. duševno slab = malosrčen, upadlega srca, boječ, bojazljiv, brez poguma: animus C., Iuv., eorum vocibus terrentur infirmiores C., eos infirmos fore putabam Ci., animo infirmo esse Ci., desiderium T.
3. occ.
a) nezanesljiv: multitudo turpis et infirma et abiecta Ci., infirmior fides reconciliatae gratiae Ci., animus Ter., homines infirmissimi Col.
b) slaboumen, praznoveren, babjeveren: mihi religio est ...; sum paullo infirmior H. nisem tako krepkega duha kot ti; o stvareh: neznaten, malenkosten, nepomemben, majhen: condemnatus est causis infirmissimis Ci., quo maiore conatu aguntur, eo infirmiora existimo Ci., res ad probandum inf. et nugatoria Ci., senatus consultum T., cautiones Ci., probatio, finitio, argumenta Q. - īnflātus 3, adv. -ē, gl. īn-flō.
- īn-flectō -ere -flexī -flexum navznoter upogniti (upogibati), (s)kriviti: inflexum bacillum Ci., inflectere capillum Suet., radices in nodum inf. Col. v vozel zviti, aratrum V., cornu inflexum O., carina inflexa Cat., genu inflexum Pr. pripognjeno, cervix inflexa V., Mel., digitis leviter inflexis Q., colla ad aliquid inflectere Pr., hunc inflexit pater in armis Val. Fl.; refl.: cum ferrum se inflexisset C.; med.: ex alto sinus ad urbem inflectitur Ci. tvori lok; sinekdoha (s)kriviti, spremeniti: stellae cursus sui vestigium non inflectunt Ci.; pren.: suo squalore vestros oculos inflexit Ci. je odvrnil, nomen e Graeco Ci. spremeniti in izpelj(ev)ati.
2. metaf.
a) glas spremeniti (spreminjati), glas ali z glasom zavijati (modulirati): inflexā ad miserabilem sonum voce Ci., voces cantu infl. Tib., volet (orator) inclinatā voce videri gravis et inflexā miserabilis Ci.; tako tudi: verbum Ci., orationem infl. Ci., Sen. rh., sonus inflexus Ci. srednji glas.
b) (pravico) zvijati, prevrniti (prevračati): ius civile neque inflecti gratiā neque perfringi potentiā potest Ci.
c) duha upogniti (upogibati), ganiti, (o)mečiti: corrigendus potius quam leviter inflectendus videris Ci., solus hic inflexit sensus V., precibus inflecti V., lacrimis inflectere Stat.
č) kot gram. t. t. s cirkumfleksom zaznamovati, zategnjeno izgovoriti (izgovarjati) (naspr. acuere): Arn.