Franja

Zadetki iskanja

  • sun1 [sʌn] samostalnik
    (često moškega spola) sonce, sončna svetloba (sij, toplota)
    poetično dan, leto
    poetično sončni vzhod ali zahod
    astronomija zvezda s sateliti
    figurativno sijaj, sreča, blagostanje
    cerkev sončna monštranca
    (= sun burner) močan svečnik
    pogovorno (sun stroke) sončarica

    against the sun v smeri, ki je nasprotna premikanju kazalcev na uri
    from sun to sun od sončnega vzhoda do sončnega zahoda, ves dan
    in the sun na soncu
    under the sun pod soncem, na zemlji
    with the sun s soncem, ob svitanju; sledeč poti sonca; v smeri premikanja kazalcev na uri
    the midnight sun polnočno sonce polarnih krajev
    mock sun pasonce, jasna svetloba, ki se včasih vidi ob soncu
    nothing new under the sun nič novega pod soncem
    a place in the sun prostor (mesto) na soncu, figurativno ugoden položaj, ugodne razmere
    the sun rises (sets, goes down) sonce vzhaja (zahaja)
    his sun is set figurativno njegova zvezda je zašla, minili so časi njegove slave
    to hail (to adore) the rising sun častiti vzhajajoče sonce, figurativno klanjati se novemu oblastniku
    to have the sun in one's eyes, to have been in the sun sleng biti v rožicah, pijan
    to hold a candle to the sun držati svečo soncu, figurativno odveč nekaj delati, opravljati nepotrebno in brezuspešno delo, nositi vodo v Savo
    let not the sun go down upon your wrath tvoja jeza naj traja le en dan
    make hay while the sun rises kuj železo, dokler je vroče
    to rise with the sun zgodaj, s soncem vstati
    to see the sun biti živ, živeti
    to sit in the sun sedeti na soncu
    to take the sun sončiti se, greti se na soncu, sprehajati se po soncu
    to take (to shoot) the sun navtika meriti višino sonca nad obzorjem
  • Sunday [sʌ́ndi]

    1. samostalnik
    nedelja

    on Sunday v nedeljo
    on Sundays ob nedeljah
    Hospital Sunday nedelja, v kateri se zbirajo prispevki za mestno bólnico
    Low Sunday prva nedelja po veliki noči
    Palm Sunday cvetna nedelja
    Rogation Sunday cerkev nedelja pred vnebohodom
    a month of Sundays figurativno zelo dolgo časa, cela večnost
    show Sunday Oxford, univerza nedelja pred spominskim slavjem (komemoracijo) za ustanovitelje univerze
    to look two ways to find Sunday sleng biti škilav, škiliti

    2. prehodni glagol & neprehodni glagol
    nedeljsko (se) obleči; preživeti nedeljo
  • sunkovíto adv. a scosse; di soprassalto:
    šport. branilec je sunkovito potegnil nasprotnega napadalca za majico il difensore strattonò l'attaccante avversario
    avt. ob silovitem trčenju ga je sunkovito vrglo iz avtomobila nel violento scontro fu catapultato dalla vettura
  • suōno m

    1. glas, zvok:
    suono alto, basso visok, nizek zvok
    suono chiaro, cupo jasen, zamolkel zvok
    il suono del campanello, del martello glas zvonca, zvok kladiva
    muro del suono zvočni zid
    tecnico del suono film zvočni tehnik

    2. glasba zvok (glasbila):
    il suono del flauto, dell'organo zvok flavte, orgel

    3. jezik glas

    4. smisel, prizvok, ton

    5.
    al suono di, a suon di ob zvoku:
    marciavano al suono della tromba korakali so ob zvoku trobente
    fu accolto a suon di fischi sprejeli so ga z žvižganjem
  • superbia -ae, f (superbus)

    1. (v negativnem pomenu) ošabnost, prevzetnost, napuh, oholost, nadutost, domišljavost, objestnost, predrznost, aroganca, arogantnost (naspr. aequitas, humanitas, moderatio): sin autem … repudiatio supplicum superbiam … coarguit Ci., superbiam magnopere, fastidium arrogantiamque fugiamus Ci., urbi … pro continentia et aequitate lubido atque superbia invasere S., per superbiam aetatem agere S., superbiam abicere Pl. ali ponere H., in vultu damnosa superbia vestro O., sequiturque superbia formam O., tumens inani graculus superbia Ph., silentium ipsius … in superbiam accipiebatur T., absit superbia, asperitas! Plin. iun.; v pl.: secundas fortunas decent superbiae Pl.; metaf. (o stvareh): propter superbiam candoris concipit fumum Vitr. spričo gnusnosti (po drugih: nežnosti) bele barve (beline).

    2. occ. (v blagem, pozitivnem pomenu) ponos, ponosnost, vznesenost, samozavest: sume superbiam quaesitam meritis H. bodi ponosen, saj smeš biti (ponosen) ob svojih zaslugah, nec tantam Vespasiano superbiam (sc. esse) ut … T.; metaf. (o hruškah): eadem causa in piris taxatur superbiae cognomine Plin.
  • superbi-loquentia -ae, f (superbus in loquī) = gr. ἀκόλαστος γλῶσσα prevzetno (ošabno, oholo, objestno) govorjenje: quam vim mali significantes poetae impendere apud inferos saxum Tantalo faciunt „ob scelera animique inpotentiam et superbiloquentiam“ Poeta ap. Ci.
  • supercilium -iī, n (gl. cilium)

    I.

    1. obrv, v sg. (pogosto kolekt. = obrvi): O., Lucr., Cels., Petr., Q., Plin. iun., Iuv., Amm., Cl. idr., supercilium salit (kot ugodno znamenje) Pl., altero ad frontem sublato, altero ad mentum depresso supercilio Ci., hirsutumque supercilium promissaque barba V., deme supercilio nubem H. s čela, cilium est folliculus, quo oculus tegitur unde fit supercilium P. F.; pesn.: imperium … Iovis … cuncta supercilio moventis H. z migljajem obrvi, z namigom obrvi, z očesnim migljajem; tako tudi: adnue sidereo laeta supercilio Cl.; nav. v pl.: Tit. fr., Varr., Cels., Plin., Q., Suet. idr., tortis superciliis, contracta fronte Pl., capite et superciliis semper rasis Ci., ipsum caput et supercilia illa penitus abrasa Ci., ex … superciliorum aut remissione aut contractione … facile iudicabimus Ci., nec sedeo duris torva superciliis O., quem dicere nolo nomine, ne tollat rubra supercilia Cat. da ne dvigne od jeze rdečih obrvi = da se ne razjezi, supercilia attrahere ali subducere Sen. čelo nab(i)rati v gube, (na)gubati čelo, čelo (na)gubančiti = zresniti (zresnobiti) lice.

    2. meton.
    a) resnobni obraz, resnobnost, strogost, čemernost: Plin. iun. idr., quas (sc. libidines) fronte et supercilio, non pudore et temperantia contegebat Ci., supercilii matrona severi O., censorium supercilium Sen. rh., Val. Max., triste supercilium durique severa Catonis frons Mart., terrarum dominûm pone supercilium Mart.
    b) ošabnost, prevzetnost, napihnjenost, napuhnjenost, napuh, domišljavost, nadutost, predrznost, aroganca, arogantnost, moževanje, šopirjenje, visokoglavost = Amm., Vop. idr., quid ego de supercilio dicam, quod tum hominibus non supercilium, sed pignus rei publicae videbatur? Ci., hunc Capuae Campano supercilio ac regio spiritu cum videremus Ci., divitiis demere supercilium Sen. ph., sed forma, sed aetas digna supercilio Iuv., si eum magnis virtutibus adfers grande supercilium Iuv.

    II. metaf.

    1. višina, viš, vrh, hrib, vzpetina, vršina, vzvišen rob, rt, napušč: supercilium quoddam excelsum nacti Auct. b. Afr., supercilium tumuli L., expeditos … ad levem armaturam infimo stantem supercilio ducit L. ob vznožju vzpetine, supercilium clivosi tramitis V.; pesn. = vrh grmade: molle supercilium Stat.; occ.
    a) breg, rob brega: supercilium amnis Ap., supercilia Nili, fluminis Rheni, riparum fluminalium Amm.
    b) obrežje, obala: supercilia eius sinistra Amm.

    2. kot arhit.t. t.
    a) moleči rob, premol, molečina, obrobek: una pars fiat cum suis astragalis et supercilio superior trochilus Vitr.
    b) nadprážnik, nadprážje, preklada: crassitudo supercilii Vitr., itinerum supercilia Vitr. oboki (obočje) nad hodniki.
  • super-lacrimō -āre (super in lacrimāre) (po)točiti solze nad čim; metaf. (o trti) solzeti ob čem, pri čem: resectionem facere post gemmam, ne, ut ante iam diximus, superlacrimet et gemmantem caecet oculum Col.
  • super-nāscor -nāscī -nātus sum (super in nāscī)

    1. zgoraj (čez) (z)rasti, zgoraj prerasti (preraščati): supernato caule Plin., supernatis gravibus ulceribus Cels.

    2. prirasti, nasta(ja)ti k čemu, ob čem: supernatum sit aliquid an ortus primigeniosque habeat Arn.
  • super-sum -esse -fuī -futūrus (super in esse)

    1. o stvareh (kot ostanek ali prebitek) osta(ja)ti, prebi(va)ti, preosta(ja)ti, še biti prisoten (navzoč), še biti na voljo (na razpolago): Lamp., unum superesse laborem Enn. ap. Gell., quod superest fallaciae Ter., duae partes, quae mihi supersunt illustrandae Ci., quantum hominis avarissimi satietati superfuit Ci., cum hostes vestri tantum civium superfuturum putassent, quantum infinitae caedi restitisset Ci., quod omnino biduum supererat C., diei tantum superest L., cum audisset non multum superesse munitionis N., multaque de magnā superessent fercula cenā H., mihi vivam quod superest aevi, si quid superese volunt di H., tantum superesse maris, vox omnibus una V., spatia et si plura supersint V., quod superest, … morti … demitte V. ostanek; toda pogosto je quod superest = kar še ostane (narediti, storiti, reči), kar sem še hotel reči, končno, sicer: quod superest, scribe, quaeso, accuratissime, quid placeat Ci. ep., quod superest, oro, liceat dare tuta per undas vela tibi V., quod superest, laeti bene gestis corpora rebus procurate V., quod superest: haec sunt spolia et de rege superbo primitiae V., quod superest, … illae continuo saltus silvasque peragrant V., quod superfuit Ph. glede na ostalo (drugo); superesse v tmezi: Atheniensibus exhaustis praeter arma et naves nihil erat super N., illis vix decumae super portiones erant T., siquid super illi fuerit, id nobis sat est Pl., siqua super fortuna laborum est V.; superest z ut: Plin. iun., Lact., Vop.; z inf.: Plin., Tert., Lact. idr., supererat nihil aliud … quam per medios evadere hostes L., superest herbis sopire draconem O.; z dat. gerundivi: id (sc. temporis), quod gerendis rebus superesset, quieti datum L.

    2. o osebah osta(ja)ti, preosta(ja)ti, še biti, še živeti, še biti živ, preživeti; supersum (pre)ostal sem: Auct. b. Hisp., Vop. idr., quod omni Gallia pacata Morini Menapiique supererant C., ex eo proelio circiter hominum milia CXXX superfuerunt C., nec quisquam peditum equitumve superfuit, qui in valle pugnaverunt L., te superesse velim V., nec fata vetabant stare decemque alios Priamum superesse per annos V., ut … superesse virum de tot modo milibus unum … videt O., dum superfuit Drusus T., cum superessent adhuc, qui spectaverant Suet.; v tmezi: iamque adeo super unus eram V.; z dat. preživeti koga, kaj, dlje (dalj časa) živeti kot … : tuom vis unicum gnatum tuae superesse vitae sospitem et superstitem Pl., Lucumo superfuit patri … , Arruns prior quam pater moritur L., superesse pugnae, fugae, ruinae urbis L., temporibus N. hude čase preživeti (prestati, prebiti), Neroni T., non enim desertis superfuit, sed desertor occidit Vell.

    3. biti presežen (prebiten) kdo, kaj, biti na pretek (na prebitek) česa, osta(ja)ti kaj, biti v izobilju (zadosti) česa, več kot zadosti biti česa (naspr. deesse): quoi (= cui) tanta erat res et supererat? Ter., vereor, ne iam superesse mihi verba putes, quae dixeram defutura Ci. ep., quantum alteri sententiae deesset animi, tantum alteri superesse dicebat C., ut neque hostibus quicquam relinqueretur et sibi ac suis omnia superessent L., non solum ut esset pecunia, sed superesset etiam N., fama Iovi superest O., quamdiu supererunt (sc. vires aegroto) Cels., equi ad usum et ad decus supererant T., tantum illi (sc. Tito) … ingenii … superfuit Suet.; pesn.: modo vita supersit V. da bi le zadosti dolgo živel, superesse labori V. ali Veneri Col. v zadostni meri biti kos, dovolj biti dorasel (čemu, komu); occ. (v negativnem pomenu) preveč biti, odveč(en) biti, nepotreben biti: non defuisse magis quam superfuisse Varr. ap. Gell., ut neque absit quidquam neque supersit Ci., id Masinissae satis esse et fore, quod populo Romano superesset L., exilis domus est, ubi non et multa supersunt H.

    4. pomoči (pomagati), na pomoč priti (prihajati), na pomoč priskočiti komu: ne, si superesset, eripere legibus reum, sin deesset, destituere ac praedamnare amicum existimaretur Augustus ap. Suet., superesse alicui Gell. biti zavetnik koga, biti komu v oporo (pomoč), stati komu ob strani.

    5. biti nad čim, moleti, štrleti: agnoscit Iasona … armaque quique cava superest de casside vultus Val. Fl.

    6. biti postavljen nad koga ali kaj, biti predstojnik (vodja, vodnik, voditelj, usmerjevalec) česa, voditi kaj: deos nobis superesse custodes Arn., superesse unctionibus, libidinum tutelis Arn.

    Opomba: Zastar. obl. pr. superescit (= superest): Acc. ap. Non., Enn. ap. Non.
  • superus 3 (super)

    A. pozitiv zgoraj stoječ, zgoraj ležeč, (z)gornji, pozémski, pozêmeljski, nadzêm(elj)ski (naspr. īnferus spodnji, dolnji, podzemski, podzemeljski)

    1. redkeje v sg.: limen Pl., Nov. ap. Non., lumen Enn. ap. Macr., V., Lucr., pars Lucr., mare superum Pl., Ci., Mel., Plin. ali superum mare Suet. zgornje (Zgornje) morje = Jadransko morje (naspr. mare inferum = Tirensko (Etrur(ij)sko) morje), v pismih tudi samo superum: iter ad superum, navigatio infero Ci. ep.; superi regnator Olympi V., supero caelicolûm regi V., inferus an superus tibi fert deus funera, Ulixes? L. Andr. ap. Prisc., Iuppiter superus (naspr. Iuppiter inferus = Pluto) Cat., Sen. tr. Pogosto v adv. abl. sg. f superā in (sinkop.) suprā (gl. suprā); kot subst. sg. n de superō Pl., Lucr. ali ex supero Lucr. od zgoraj. — Redka soobl. super -era -erum: super inferque vicinus Ca., quam (sc. naturam) totus habet super ignis Lucr.

    2. pogosteje (klas. v večini primerov) v pl.: spectatores rerum superarum et caelestium Ci., superae sedes O. nebeška, superis regnis detrudere Iovem V., superis ab oris V. z (z)gornjega sveta, superas evadere ad auras V. k pozemskim (pozemeljskim, dnevnim) sapam, na zgornji svet, superas caeli venire sub auras V., di superi atque inferi Pl., omnes di superi inferi Ter., di superi et inferi Ci., superi divi V., di superi H., superis deorum gratus et imis H. Kot subst.
    a) superi -ōrum (pesn. večinoma -ûm), m α) (sc. dii) zgornji (pozémski, pozêmeljski, nadzemeljski, nebeški) bogovi, nebeščani, potem bogovi nasploh: flectere si nequeo superos, Acheronta movebo V., quae superi manesque dabant V., multum ille et terris iactatus et alto vi superûm V., aspiciunt superi mortalia O., rex superûm trepidare vetat O., superorum numina O., quis … digne scripserit … Tydiden superis parem? H., vota movent superos Pr. β) zgornji svet, ljudje na zemlji, zemljani (naspr. īnferi podzemlje, podzemljani): hic multum fleti ad superos … Dardanidae V. na zgornjem svetu, na zemlji (= od zemljanov) objokovani, viden, ut … (sc. Romulum) pater ipse suo superûm iam signat honore? V., quam apud superos habuerat magnitudinem (sc. Pompeius), illibatam detulisset ad inferos Vell. γ) (še) živi, (še) živeči (naspr. mrtvi, rajni(ki), pokojni(ki)): Vell.
    b) supera -ōrum, n zgornje, višina: nihil habent haec genera proni et supera semper petunt Ci., ut omnia supera infera, prima ultima media videremus Ci., supera alta V. zgornji predeli, nebeške višine (višave), supera ardua V. zgornje višine, supera convexa V. nebesni obok.

    B. komparativ superior -ius

    1. bolj zgoraj (višje) se nahajajoč (ležeč, stoječ), (bolj) (z)gornji, višji (naspr. inferior -ius): in superiore qui habito cenaculo Pl., deiectus vero qui potest esse quisquam nisi in inferiorem locum de superiore motus? Ci., inferiore omni spatio vacuo relicto superiorem partem collis … densissimis castris compleverant C., legionis nonae et decimae milites … confectos Atrebates … ex loco superiore in flumen compulerunt C. ali de superiore loco in eum impetum faciunt C. z višine, od zgoraj, tota domus superior vacat Ci. ep., superior pars Corn., fluminis pars L., pars aedium N., vada L., mare superius (mare superum) L., regio C., loca C. višje ležeče zemljišče, višje ležeče področje, višje ležeč položaj, labrum C., molares Col. zgornji kočniki, ex superiore fastigio Cu., Moesia superior Eutr. Zgornja Mezija; n pl. subst.: cuius (sc. muri) ima saxo, superiora crudo latere sunt structa Cu. spodnji deli, zgornji deli; occ.
    a) de loco superiore dicere ali agere Ci. s sodnega stola, s sodnega odra (kot pretor); toda: agere beneficio populi Romani de superiore loco Ci. ali e superiore loco contionari Ci. = de rostris z govorniškega odra, z govorišča; prim.: meos multos et illustres et ex superiore et ex aequo loco sermones habitos Ci. ep. tako s sodnega stola (odra) kot tudi v navadnem življenju, sive ex inferiore loco sive ex aequo sive ex superiore (sc. loquitur) Ci. (gl. inferior in aequus).
    b) (v kakem spisu) predhoden, spredaj (zgoraj) se nahajajoč, prejšnji (naspr. inferior sledeč, naslednji): scriptura superior Ci., exemplum superius, duo superiores libri Lact.

    2. metaf.
    a) (časovno) prejšnji, pretekel, nekdanji, minul: annus Ci., C., Suet., anno superiore Ci., N., superioribus annis S., superioribus diebus Ci., C., quid proxima, quid superiore nocte egeris Ci. zadnjo, predzadnjo noč, aetas Ci. višja starost, postaranost, priletnost, ostarelost, starost, omnes aetatis superioris C. vsi priletnejši (možje), pastores aetate superiores Varr. starejši (naspr. pueri), superiorum (sc. hominum) aetas Ci. ljudi, ki so prej živeli; od tod superior (sc. aetate) o istoimenskih osebah = starejši: superioris filius Africani Ci., ad illius superioris Africani in re gerunda celeritatem Ci., superior Dionysius Ci., N.; tempus superius (naspr. tempus posterius) Ci., superioribus temporibus Ci. ep., cum sentiret neque libere neque vere sibi de superioribus (sc. temporibus, naspr. inferiora tempora) tradendi potestatem relictam Suet., in superiore vita Ci., superior vir, uxor, superiores nuptiae Ci., comitia, leges, coniuratio, bellum, facinus Ci., factum superius, superiora aestiva Hirt., superioribus proeliis exercitati C., cuique superiorum regum … gloria par L., superior crudelitas, superioris solis defectiones N., addunt ad superiores totidem naves N. prejšnjim ladjam = ladjam, ki so že bile, ki so jih že imeli, superius genus Pl. prej omenjena, ut dixi superius (adv.) Pl. prej (= (bolj) zgoraj); kot subst. m. pl.: frumentum sumpsit sicuti superiores Ci. kakor njegovi predniki (predhodniki); kot subst. n. pl.: superiora illa, quamquam ferenda non fuerunt, tamen, ut potui, tuli Ci. tiste (one) prejšnje prigodke.
    b) (po dostojanstvu, činu, stanu, redu) višji, odličnejši: ut ii, qui superiores sunt, summittere se debent in amicitia: sic quodam modo inferiores extollere Ci., qui monent, ut quanto superiores simus, tanto nos geramus summissius Ci., superioris etiam ordinis nonnulli C. nekateri (častniki) višjega čina, nekateri višji poveljniki, nonnulli ex inferioribus ordinibus … virtutis causā in superiores erant ordines … traducti C.; z abl.: honoris gradu superior, superior factus ordine Ci. ep.; kot subst. m. višji, nadrejeni, predstojnik: premendoque superiorem … sese extollebat L., cui omnem honorem ut superiori habuit Vell., invident autem homines maxime paribus et inferioribus … ; sed etiam superioribus invidetur Ci., superbia viri aequalium quoque, adeo superiorum intolerantis T.
    c) (po dobrih lastnostih, veljavi, moči in drugih prednostih) imenitnejši, izvrstnejši, mogočnejši, močnejši, druge v čem prekašajoč, druge presegajoč, nadvladujoč nad kom, čim ali koga, kaj, prevladujoč (nad kom, čim), obvladujoč koga, kaj, zmagujoč (nad kom, čim), zmagovit, premagujoč koga, kaj, kot zmagovalec: aliquis superior Ci. imenitnik, imenitnež, superior contra improbos Ci., populus superior factus Ci. je zmoglo, je prevladalo, je nadvladalo, se, quo impudentius egerit, hoc superiorem discussurum Ci., superiores habebantur C., extemplo, simul pares esse coeperint, superiores erunt L. bodo prevladali (prevladovali) nad vami, in causā superiorem aliquem facere L.; poseb. kot voj. t.t. proelio superior discedere S. ali samo discedere superior N. priti iz boja kot zmagovalec, oditi z bojišča kot zmagovalec, iziti iz boja kot zmagovalec, zmoči koga, premagati koga, zmagati nad kom, ut nostri omnibus partibus superiores fuerint C. da so zmagali, da so bili zmagalci, hoc ipso fiunt superiores, quod nullum … acceperant detrimentum C. so zmogli, so premagali, res Romana erat superior L. je bila zmagovita, je zmagala, quo proelio fuit superior N. je ostal zmagovit, multo superiores bello esse coeperunt N. precej prevladovati (obvladovati, nadvladovati); pogosto z abl. (glede na kaj, po ali v čem): facilitate et humanitate superior Ci., pecuniis superiores Ci., loco, fortunā, famā superiores Ci., vi potius superiores quam iustitiā pares Ci., quod hostes equitatu superiores esse intellegebat C., causā superior L. za kogar govori pravica, komur v prid govori pravica. Adv. superius, gl. suprā.

    C. superlativ

    I. superrimus (superrumus) 3 najvišji; to obl. navajata Varr. in Char.

    II. suprēmus 3 (prim. extrēmus: exterus, postrēmus: posterus)

    1. (krajevno) najzgorn(j)ejši, najvišji, najskrajnejši, večinoma le pesn. in partitivno = najvišji del česa, vrh česa: supremus mons H., montes supremi Lucr., clamore supremos implerunt montīs V., rupes Sen. tr., arx Cl.; podobno: supremae Thetyos unda Mart.

    2. (časovno) (najbolj) zadnji, (najbolj) poslednji; atrib. supremā nocte V., in te suprema salus V., manum supremam imponere bellis O. = končati vojno, supremis testamenti verbis T., iudicia (sc. hominum) suprema Plin. iun., Q. oporoke, tabulae Mart. oporoka, senecta suprema Plin. skrajna, visoka, siva, supremis suis annis Plin.; partitivno: sole supremo H. ob zadnjem sončnem siju, ob sončnem zahodu, nocte suprema Col. ob koncu noči. Poseb. o koncu življenja, obhajati (doživljati, preživljati) zadnji dan = umreti; od tod o vsem, kar je povezano s smrtjo: dies supremus Ci. zadnji (smrtni) dan, dan smrti, supremo vitae die Ci., supremo eius die Ci., supremā die H., diem obire supremum N., spoliatus illius supremi diei celebritate Ci. brez pogrebne svečanosti, prikrajšan za pogrebno slovesnost (za pogreb), hora suprema Tib. = supremum tempus H. zadnja ura, smrtna ura, ura smrti, supremo in tempore Cat., genitor digressu dicta supremo fundebat V., oscula suprema O. zadnji poljubi, poslovilni poljubi, mors suprema H. = supremus finis H. konec življenja, smrt = suprema funera O., mittit mille viros, qui supremum comitentur honorem V. ki naj bi ga (mrliča) častno spremljali, suprema munera V. zadnja (poslednja) čast, suprema officia Petr., T. pogreb, supremi tori O. mrtvaški oder, skolke, pare, supremus ignis O. grmada, supremi tituli Plin. iun. nagrobni napisi, supremum iter H. zadnja pot, suprema eius (sc. Augusti) cura Plin., in suprema ire Plin., Troiae sors suprema V. poguba, pogibel, uničenje, porušenje, razrušenje, razrušitev, dies regnis illa suprema fuit O., Phrygiae casus venisse supremos Cl.; enalaga: sociamque tori vocat ore supremo O. z umirajočimi usti, umirajoč, suprema versare lumina O. = versare supremo lumina motu O. poslednjič obrniti (obračati) oči. Pogosto kot subst. suprēma -ōrum, n
    a) zadnji trenutki, zadnja (smrtna) ura, ura smrti, smrt, konec življenja: carmen, quo Germanici suprema defleverat T., agitare de supremis T. misliti na samomor, supremis adpropinquare ali admotum esse (bližati se) T., sentire suprema Plin., supremis divi Augusti Fausta quaedam … famem … portendit Plin., aliquem in supremis consolari Q.
    b) zadnja (poslednja) čast, pogreb, pogrebna slovesnost (svečanost): cineri ingrato suprema ferebant (so izkazovali) V., cupido Caesarem invadit solvendi suprema militibus ducique T.
    c) smrtni ostanki sežganega trupla, kosti, mrtvo truplo: supremis eius plures honores dati L. epit., habitus supremis honor T., humare suprema Amm.
    d) poslednja volja, zadnje uredbe, oporoka, volilo: Icti., nihil primo senatus die agi passus est nisi de supremis Augusti T.

    3. (po meri, stopnji, dostojanstvu)
    a) najvišji, največji, najskrajnejši, skrajen, najhujši: supremum supplicium Ci., mulcta suprema Gell., macie confecta supremā ignoti nova forma viri V.; subst. suprēmum -ī, n skrajno, najskrajnejše: ventum ad supremum est V. namen in smoter je dosežen.
    b) najvišji, najvzvišenejši, prevzvišen: supremus Iuppiter Pl., Ter., H. ali Iuppiter supremus Pl., Iunonis supremi coniugis templum Poeta ap. Plin., tu me … supremum habuisti comitem consiliis tuis Pl., supremus deus Lact.

    4.
    a) adv. acc. sg. n suprēmum zadnjič, zadnjikrat, poslednjič, poslednjikrat: Plin., Ps.-Q. (Decl.), animamque sepulcro condimus et magnā supremum voce ciemus V. (o trikratnem poslovilnem pozdravu vale), quae mihi tum primum, tunc est conspecta supremum O.
    b) adv. abl. sg. n suprēmō zadnjič, poslednjič: anima exitura supremo Plin.

    III. summus 3, gl. summus.
  • sup-plex -plicis, abl. sg. -ī, subst. in pesn. -e, gen. pl. (le subst.) -um, redko -ium, v pl. n. le abl., adv. suppliciter (sub in placāre)

    1. kolena pripogibajoč (pripognivši), kolena upogibajoč (upognivši), klečé, klečèč, na kolenih: supplex te ad pedes abiciebas quid petens? Ci., ego me plurimis pro te supplicem abieci Ci., gener a Pisonis consulis pedibus supplex reiciebatur Ci.

    2. ponižujoč se, ponižen, ponižno (milo, živo) proseč, pomoči (varstva, zavetja) proseč, moledujoč: dico … regem spoliatum regno … ad alios se reges … supplicem contulisse Ci., a te supplex fratris salutem petit Ci., ut in miseros ac supplices misericordiā usus videretur C., deos … adoravi veniamque supplex poposci L., supplex venit rogatum Auct. b. Alx., do manus scientiae, supplex et oro H., dicitur … multa Iovem manibus supplex orasse supinis V., supplex tua numina posco V., patrem supplex miseranda rogabo Stat.; z dat.: alicui supplicem fieri ponižno (po)prositi koga: ut tibi fierem supplex Pl.; alicui supplicem esse ponižno prositi koga: Pl., Ter. idr., Socrates … nec iudicibus supplex fuit Ci., quam multitudinem videtis … supplicem vobis Ci., tam tibi sum supplex, quam tu mihi saepe fuisti O.; s finalnim stavkom: veniebat ad me supplex, ut se defenderem Ci., cum se Alcibiades adflictaret lacrimansque Socrati supplex esset, ut sibi virtutem traderet Ci. Kot adv.: Plin., Suet., Iust., Amm. idr., suppliciter demisseque respondere Ci., suppliciter loqui C., suppliciter orare vitam L., postulare multo minaciter magis quam suppliciter L., preces suppliciter admotae Cu., suppliciter aram venerari V., suppliciter tristis V. kot kak varstva proseči, cerea (sc. effigies) suppliciter stabat H., suppliciter vestros quisque rogate deos O.; enalaga: tendit ad vos manus supplices Ci., supplice dextra Val. Fl., supplici oratione falli Ci., orat multis et supplicibus verbis Ci. ep., voce supplici postulare S. (prim.: uxor Arminii … neque voce supplex T.), supplice voce rogant O., si captivae apud dominum vitae necisque suae vocem supplicem mittere licet L., num vocem supplicem misit? Cu., dominamque potentem supplicibus supera donis V. z molitvami in darovi, iramque minasque supplicibus supera votis V. s pobožnimi zaobljubami, supplice vitta H., querelis supplicibus Tib., limina … lacrimis umida supplicibus Pr., supplicibus dominum lassare libellis Mart. s pis(me)nimi prošnjami, s prosili. Kot subst. m pomoči (varstva, zavetja) proseč človek, pri kom pomoč (varstvo, zavetje) iščoč prošnjík, ponižni prosilec, pribežnik: repudiatio supplicum superbiam … coarguit Ci., ramos oleae ac velamenta alia supplicium porrigentes orare (= orabant) L., quodsi apud eos supplicibus locus non sit L., tu supplice digno dignior Val. Fl., vester est supplex Ci., levate hunc aliquando supplicem vestrum Ci., socii populi Romani, supplices vestri Ci., supplicibus tuis parcas H. svojim oboževalcem, supplex paternus (pri očetu) Sen. tr.; z gen. (pri kom oz. h komu): quem vos supplicem vestrae misericordiae … sustentate Ci., quem cum supplicem dei videret in ara sedentem N., qui supplicibus deorum nocuissent N., eorum (sc. simulacrorum ararumque) supplices N. ponižno proseči ob … , supplex tui numinis Sen. tr., domus inimicae Ps.-Q. (Decl.).
  • supplicātiō -ōnis, f (supplicāre)

    1.
    a) javno (= v imenu države prirejeno) bogoslužno opravilo, klicanje in čaščenje bogov z molitvami in žrtvovanjem zaradi česa ali zaradi odvrnitve kake nesreče = spokorna molitev, spokorna slovesnost, spokorni praznik (svétek), spokorni (molitveni) dan, dan molitve (pokore), ali
    b) v zahvalo zaradi kakega srečnega dogodka, torej zahvalna molitev, zahvalna slovesnost, (molitev) zahvalnica, zahvalni praznik (svétek), zahvalni dan, dan zahvale; trajanje slovesnosti se izraža z gen. ali acc. extensionis, tudi s praep. in (z acc.) ali per: in Crustumino diem unum in ipso loco (sc. prodigii) supplicatio fuit L., supplicatio quoque earum religionum causā fuit L., eius belli causā supplicatio per urbem habita L., unum diem Aesculapio supplicatio habita est L., eo anno prodigia multa fuerunt, quorum averruncandorum causā supplicationes in biduum senatus decrevit L., supplicatio triduum pro collegio decemvirorum imperata fuit … , quod luce inter horam tertiam ferme et quartam tenebrae obortae fuerant L.; ad omnia pulvinaria supplicatio decreta est Ci., supplicatio dis immortalibus pro singulari eorum merito meo nomine (zaradi mene) decreta est Ci., cui uni togato (sc. senatus) supplicationem decreverit Ci., decernere supplicationes mortuo Ci., in quatriduum supplicationes decernere L., decernere eo nomine (zaradi tega, zato) supplicationes T., ob recitationem supplicationem decernere Suet., M. Cornutus, praetor urbanus, supplicationes per dies quinquaginta ad omnia pulvinaria constituat Ci., ut parentalia cum supplicationibus miscerentur Ci., supplicatio omnibus diis (pri vseh bogovih), quorum pulvinaria Romae essent, indicta est L., quid in gratulationibus supplicationibusque nisi excellentiorem ornatum adiciunt? L. pri zahvalah in molitvenih slovesnostih; pogosto = zahvalna slovesnost pred zmagoslavjem: Ca. in Ci. ep., quo consule referente primum decem dierum est supplicatio decreta Cu., Pompeio … confecto Mithridatico bello, et cuius sententia primum duplicata est supplicatio consularis (mihi enim estis adsensi, cum eiusdem Pompei litteris recitatis confectis omnibus … bellis supplicationem dierum decem decrevistis) Ci., ob easque res ex litteris Caesaris dies quindecim supplicatio decreta est C., his rebus gestis ex litteris Caesaris dierum XX supplicatio a senatu decreta est C., his litteris cognitis Romae dierum XX supplicatio redditur (se je obhajala) C., prospere decedentibus rebus … plurimum quam quisquam umquam dierum supplicationes impetravit Suet.

    2. ponižna podaja, brezpogojna vdaja: supplex supplicatio Amm.
  • suppose [səpóuz] prehodni glagol
    domnevati; dopustiti, sprejeti kot možno; smatrati, predpostavljati; imeti kot predpogoj (kaj)
    neprehodni glagol
    misliti, domnevati

    always supposing s pogojem, da...
    I suppose so verjetno, menda, tako mislim
    Is he at home? -- I suppose so. Je on doma? -- Mislim, da je. Verjetno. Menda.
    I suppose you've heard it menda (verjetno) ste to slišali
    it is not to be supposed that... ni misliti, da...
    I don't suppose he will come mislim, da ne bo prišel
    you will come, I suppose? mislim (upam), da boste prišli?
    suppose it rains vzemimo (recimo), da dežuje (bi deževalo)
    suppose we went for a walk? kaj ko bi šli na sprehod?
    suppose you meet me at 5 o'clock predlagam, da se dobiva ob petih
    he is supposeed to be able to do it od njega se pričakuje, da bo mogel to napraviti
    he was supposed to be dead mislili so (zanj), da je mrtev
    you are not supposed to know everything ni ti treba vsega vedeti
    why, that was to be supposed no, to se je moglo pričakovati
    I suppose him to be an artist domnevam, da je umetnik; imam ga za umetnika
    let us suppose that to be true domnevajmo (vzemimo, recimo), da je to res
    his style of living supposes a big fortune njegov način življenja predpostavlja (da misliti na) veliko premoženje
  • surgō -ere, sur-rēxī, sur-rēctum (iz *subsregō)

    I. trans. pokonci postaviti (postavljati), dvigniti (dvigati), vzdigniti (vzdigovati): lumbos surgite (po novejših izdajah porgite) Pl. Soobl. sub-rigō (sur-rigō) -ere, gl. sub-rigō.

    II. intr.

    1. dvigniti (dvigati, dvigovati) se, vzdigniti (vzdigati, vzdigovati) se, vsta(ja)ti (iz postelje, s počivala, s stola idr.): surge, nate deā V., surgere ante lucem Ci., cum die O. z dnevom, s (prvim) svitom, ob (prvem) svitu, mane, de nocte H., ad praescripta munia H., surge! … surge, ne longus tibi somnus … detur! H. o bolehajočih: recte est igitur surgetque? H.; kot klic spodbude: surge et inhumanae senium depone Camenae H. vstani že, no; na vprašanje odkod (od kod)? s česa? z abl.: sellā S. ap. Non., strato V., humo, solio, toro O.; s praep.: a mensa Pl. od mize, izza mize, a (po drugih e) cena Plin. iun., e lecto Ter., e lectulo, de sella Ci., e stratis V.; na vprašanje kam? z adv.: surgedum huc Pl.; s praep.: ad aetherias auras V. ali ab umbris ad lumina vitae V. priti na zgornji svet, na (beli) dan, conspexit … surgentem in cornua cervum V. vzdigujočega se v rogove = rogove dvigajočega (dvigujočega); pren.: multum supra prosam orationem Q., in Venerem Ap. spolno občevati, surrecturus in vires (= da bi začel vojno), in res novas (da bi sprožil upor) surrexerat Amm.; occ.
    a) (o govorniku, ki hoče govoriti) dvigniti (dvigati) se, vzdigniti (vzdigovati) se, vsta(ja)ti: ad dicendum, ad respondendum Ci., quid sit quod, cum tot summi oratores … sedeant, ego potissimum surrexerim Ci., surgit ad hos (med njimi) Aiax O. (prim.: τοῖσι δ' ἀνέστη Hom.); abs.: nolo eum, qui sit dicturus, et sollicitum surgere et colore mutari Q.
    b) (o poveljniku) dvigniti se, odriniti (z vojsko): itaque refectis cibo somnoque militibus secundā vigiliā surgit Cu., in Teucros Aetolis surgit ab Arpis Tydides V. se vzdigne, se prikaže.

    2. metaf. (večinoma o neživih subj.) (o zvezdah) vziti, vzhajati: Mel. idr., Vespero surgente H., surgente a sole H., hunccine solem tam nigrum surrexe (gl. opombo spodaj) mihi H., primo qui surgere mense … videt … per nubila lunam V., surgentia sidera V.; meton. vzdigniti (vzdigati, vzdigovati) se, dvigniti (dvigati, dvigovati) se, nasta(ja)ti, napočiti, nastopiti, začeti se, zazoriti (se) (o dnevu), narediti (delati) se, spustiti (spuščati) se, nastopiti (nastopati) (o noči, temi): surgente die V. z dnevom, s (prvim) svitom, cum lux (= dies) surrexerit O., tenebrae surgunt Sen. tr.; (o vodovju) vzdigniti (vzdigati, vzdigovati) se, dvigniti (dvigati, dvigovati) se, narasti (naraščati): surgunt aequora V., surgentibus undis V., cum mare surrexerit O., saevior illa freto surgente O., fontes surgentes Q.; (o drugih stvareh) vzdigniti (vzdigati, vzdigovati) se, dvigniti (dvigati, dvigovati) se, višati se: columnae surgentes V. po malem dvigajoči se, surgunt de vertice pinnae V., fistula disparibus paulatim surgit avenis O. se polagoma viša, ker postaja cevka za cevko (gl. avena) daljša, surgentia in altum cacumina oleae Q., iussit … lapidosos surgere montes O., ultra surgit mons Riphaeus Mel., quo magis surgit exilior (sc. Atlas) Mel., nemora surgentia Sen. tr., circum surgentibus iugis T.; occ.
    a) vzdigniti (vzdigati, vzdigovati) se, vsta(ja)ti, nasta(ja)ti, zače(nja)ti se, prikazati (prikazovati) se: Sen. tr. idr., surgens a puppi (izza hrbta, za hrbtom) ventus V., surgentīs demoror austros V., imbrem surgentem fūgēre grues V., bella Tyro (od Tira sem) surgentia V., pugna aspera surgit V. se začne, nastopi, repens discordia surgit V., de quorum per me volnere surgit honor O., is rumor ab exploratoribus Vitellii dispersus an in ipsa Othonis parte … surrexerit, parum compertum T., quae nunc animo sententia surgit? V. se ti utrinja, non ulla laborum … nova mi facies … surgit V. ne prikazuje se mi, ne stopa mi pred oči.
    b) rastoč vzdigniti (vzdigati, vzdigovati) se, dvigniti (dvigati) se, (z)rasti, narasti (naraščati), vzpeti (vzpenjati) se, (po)večati se; o rastlinah: Col. idr., pro molli viola, pro purpurea narcisso carduos et spinis surgit paliurus acutis V., quis sine nec potuere seri nec surgere messes V., ita culmo surgeret alto (sc. Ceres) H., virgaque per glaebas sensim radicibus actis turea surrexit tumulumque cacumine rupit O., arundo surgit O., segetum sine fruge surgentium marcor Sen. ph.; o zgradbah: ubi nunc ingentia cernes moenia surgentemque novae Karthaginis arcem V., cui gradibus surgebant limina V., aggere multo surgit opus Lucan., meliora surrectura, quam arsissent Sen. ph., in aede Isidis, antiquo quae proxima surgit ovili Iuv., horrea surrexerunt Amm.; pesn. pren. o pesnitvi, o pesniškem umotvoru: sex mihi surgat opus numeris, in quinque residat O.; o drugih stvareh: surgat … pius ignis ab ara O., ignis surgebat in flammas Ap. je vzplamteval, surgit … pellis Pers. oteka, solet a nudo surgere ficus (sramna bradavica) equo Mart., ne trito tibi pollice pusula surgat Mart.; o abstr.: altius irae Dardanio surgunt ductori V. višje (silneje, bolj) vzkipeva ihta; o ljudeh: Ascanium surgentem … respice V., spes surgentis Iuli V., toto surget gens aurea mundo V.

    Opomba: Sinkop. pf. surrēxtī (= surrēxistī): Mart.; inf. pf. surrēxe (= surrēxisse): H.
  • surprise1 [səpráiz]

    1. samostalnik
    presenečenje; začudenje, osuplost (at ob, nad)
    ogorčenje
    vojska nepričakovan napad

    by surprise nepričakovano, nenadoma
    full of surprise (zelo) presenečen
    to my surprise na moje začudenje
    taken by surprise osupel, presenečen
    what a surprise! kakšno presenečenje!
    to cause great surprise povzročiti veliko presenečenje
    to give a child a surprise napraviti otroku presenečenje
    to stare in surprise strmeti, debelo gledati od začudenja
    to take s.o. by surprise presenetiti koga
    to take a town by surprise vojska zavzeti mesto z nepričakovanim napadom

    2. pridevnik
    presenetljiv, nepričakovan

    a surprise visit nepričakovan (nenajavljen) obisk
    surprise packet nepričakovan paket
  • surprised [səpráizd] pridevnik
    presenečen, začuden, osupel (at ob, nad)
    ogorčen

    more surprised than frightened bolj začuden (presenečen) kot prestrašen
    I am surprised at you tega nisem pričakoval od tebe
    I was surprised at his not knowing me bil sem presenečen (začuden), da me ne pozna
  • sur-ripiō (sub-ripiō) -ere -ripuī -reptum (sub in rapere)

    1. skrivaj (od)vzeti (jemati), skrivaj odnesti (odnašati), izmakniti (izmikati), (u)krasti; abs.: acerbiorem scitote simulatam … istam emptionem quam si qui clam surripiat aut eripiat palam Ci., quare … periuras, surripis, aufers undique? H.; z obj.: Mart., Suet., Gell., Porph. idr., puerum, pallam, sacram coronam Iovis Pl., filium ex custodia Ci. skrivaj odvesti, skrivaj odpeljati, multos libros (sc. iz knjižnice) Ci., qui vasa ex privato sacra surripuerit Ci., in Parma surrepta Ci. v zvijačno osvojeni, de mille fabae modiis cum surripis unum H., surripere spiritum Q. neopaženo zaje(ma)ti sapo, neopazno vdihniti, male pubescentibus annis surripuere viros Petr. = so skopili; o literarni (pisateljski) kraji: qui a Naevio vel sumpsisti multa, … vel … surripuisti Ci. vzel … ukradel, fecisse illum, quod in multis aliis versibus Vergilii fecerat, non surripiendi causā, sed palam imitandi Sen. rh., Ennium hoc ait Homero surripuisse, Ennio Vergilium Sen. ph.

    2. metaf. odtegniti (odtegovati, odtezati), odvzeti (odvzemati), odjemati: surripuisti te mihi iam dudum Pl., ne se surrepsit (gl. opombo spodaj) mihi Pl., surripere se aliquo Pl. prikrasti se kam, priti kam neopažen, surripiendum aliquid putavi spatii Ci. ep., virtus nec eripi nec surripi potest Ci., unum me surpite (gl. opombo spodaj) morti H. rešite me, otmite me, quae (sc. femina) me surpuerat (gl. opombo spodaj) mihi H. ki me je bila odtujila meni samemu, ki me je bila naredila čisto drugačnega, ki me je docela spremenila (predrugačila), motus quoque surpere (gl. opombo spodaj) debent Lucr., surripuit cum me principis ira tibi O., crimina sunt oculis subripienda patris O. prikrivati, surripere diem O. krasti dan = tratiti, zapraviti (zapravljati), nekoristno preživeti; tako tudi: tempus surripiebatur Sen. ph.; occ. subripi odtegniti (odtegovati) se kazni, uiti kazni, ubežati kazni, izviti se (izogniti se, ubežati) roki pravice (o obtožencu, ki se obsodbe reši s podkupovanjem in raznimi drugimi spletkami): ne actor quidem est is, cui (da bi ob njem) reus tam nocens, … aut occulte subripi aut inpune eripi possit Ci. Zastar. soobl. sur-rupiō (sub-rupiō) -ere -rupuī -ruptum: Pl., Lex Atinia ap. Gell.; od tod sinkop. pt. pf. surptus: Pl.

    Opomba: Sinkop. obl.: surpite (= surripite) H.; surpere (= surripere): Lucr.; surpuit (= surripuit) Pl.; surpuerat (= surripuerat) H. Cj. pf. surrepsit (nam. surripuerit) Pl.
  • sursaut [sürso] masculin skok, poskok; drget

    se dresser en sursaut planiti kvišku, pokonci
    se réveiller en sursaut planiti iz spanja
    faire un sursaut skočiti, planiti kvišku
    la sonnerie du téléphone lui fit faire un sursaut ob zvonjenju telefona je planil kvišku
    dans un dernier sursaut v zadnjem naporu
    éprouver un sursaut d'énergie znova zadobiti moč
  • survenir* [sürvənir] verbe intransitif nenadoma, nepričakovano, iznenada priti, nastopiti, se pojaviti; naključiti se, nenadoma se dogoditi

    je serais arrivé à temps si un incident n'était survenu jaz bi bil dospel pravočasno, če se ne bi bil dogodil neprijeten dogodek
    survenir au bon moment priti ob pravem času, v zaželenem trenutku