Franja

Zadetki iskanja

  • insegnare

    A) v. tr. (pres. insegno)

    1. učiti; poučevati:
    insegnare a scrivere učiti pisati
    insegnare le lingue učiti jezike

    2. kazati; odkrivati:
    insegnare la strada pokazati pot

    B) v. intr. učiti, poučevati
  • inserát annonce ženski spol

    dati inserat v časopis mettre (ali faire passer, faire insérer) une annonce dans le journal
  • insertion [ɛ̃sɛrsjɔ̃] féminin uvrstitev, uvedba, vložitev; oglašanje, objava oglasa, oglas (v časopisu)

    insertion d'une annonce dans un journal objava oglasa v časniku
    insertion d'un jugement rendu par le tribunal objava (raz)sodbe v časopisu
  • īnsidiae -ārum, f (īnsidēre) (zasedanje kakega kraja, da se z njega napada sovražnika; prim. gr. ἐνέδρα) le meton.

    1. zaseda
    a) (kot kraj): milites in insidiis collocare C. ali disponere L., insidias intrare C., subito ex insidiis consurgere C., ex insidiis invadere S., signa in insidiis ponere Ci., in insidias deductus occiditur Iust., insidiis opportunus T., i. fallaces Val. Fl., occultae Amm., subire insidias Suet., insidiarum ignarus Cu., in insidias praecipitare L.
    b) (kot četa) = vojaki v zasedi, vojaki prežalci (prežači, prežarji): primos impetus insidiarum sustinere Hirt., donec insidiae coorirentur T.
    c) abstr.: locus ad insidias aptus Ci., qui ex praedonum insidiis profugissent Ci.; tako poseb.: insidias locare L. = collocare C. = instruere L. = ponere Ci. = struere, facere Ci. = dare Pl.

    2. metaf. zalezovanje, zasledovanje, podjamstvo, zvijača, prevara, prelest, izdajstvo, naplet, hudoben naklep, zl(obn)a namera: Plato in maximis insidiis versatus est Ci., si vita nostra in aliquas insidias incidisset Ci., insidias alicui comparare Ci., ali moliri Ci., V. ali machinari Ci., Lact. zalezovati koga, multae insidiae sunt bonis Acc. ap. Ci., pecori lupus insidias meditatur V. naklepa, insidiarum expers Sen. ph., insidiarum adversus aliquem conscius Suet.; s subjektnim gen.: cui occultae matris insidiae nocent Ci.; pesn.: insidiae noctis V. varljiva noč, maris Val. Fl., aetatis Q.; z objektnim gen.: ex mediis mortis insidiis … conservata vita Ci. na umor naravnano načrtno zalezovanje, streženje po življenju, insidias caedis sibi deposcere Ci. tajno izvršitev umora; pogosto adverbialno s per = na zvijačen (lokav) način, zvijačno, lokavo: C., Cu., Iust., Suet., huc Tertia illa perducta per insidias Ci.; tako tudi abl.: insidiis circumventus N., Ci., insidiis rem gerere Q., perire Suet., petere Cu., ambire Amm. in ex insidiis: Pl., Ci., S., Suet., Q.
  • īn-sīgniō -īre -īvī -ītum (īnsīgnis) znamenje napraviti, zaznamovati, narediti znamenje, označiti (označevati), (o)krasiti, odlikovati: Ambr., pueri insigniti Pl. ap. Fest., clipeum Io auro insignibat (gl. opombo) V. zlata Io je kot grb krasila ščit, agros tropaeis V., oratorem vestibus fucatis T. (Dial.) opozorljivo (pozornost vzbujajoče) nališpati, mulli insigniuntur barbā geminā inferiori labro Plin. se poznajo po … , nec insigniri razlikovati se, nec misceri omnibus Sen. ph.; metaf.: Postumius nullā notā est insignitus L. ni bil ožigosan z nobenim priimkom, eum annum dii morbis insignivere T. so naredili znamenito, so zaznamovali, finem belli insignivere T. so (prav očitno) označili, annus funeribus, calamitatibus insignitur T., Suet., notas initialis sapientiae vetus insignivit auctoritas Amm. V klas. lat. le pt. pf. īnsīgnītus 3, adv. -ē, večinoma kot adj. (adv.) zaznamovan, vtisnjen: tamquam insignitae notae veritatis Ci., imago Ci.; occ. izreden, neznanski, poseben, očiten, ne(za)slišan: homo insignite impudens Ci., insignite improbus Ci., insignitior ignominia L., i. infamia T., iniuriae Cat. ap. Gell., contumelia L., insignitius flagitium T., deformitate insignitus Petr., milia militum Enn. ap. Prisc. Subst. īnsīgnīta -ōrum, n modrice, otiski: Plin.

    Opomba: Sinkop. impf. (večinoma iz metričnih razlogov) insignibat: V., Cl., insignibant: Stat., insignibar: Ap.
  • insinuer [ɛ̃sinɥe] verbe transitif spretno ustvarjati slabo mnenje o kom, insinuirati; prišepetavati kaj, spretno namigovati na kaj, spretno dati razumeti; podtikati komu kaj

    qu'insinuez-vous par là? kaj hočete reči s tem? na kaj namigujete?
    insinuer une sonde dans une plaie spretno vriniti sondo v rano
    s'insinuer spretno (počasi, neopazno) se vsiliti, se vriniti, se vtihotapiti
    s'insinuer dans la foule vriniti se v množico
    je me suis insinué dans ses bonnes grâces, dans sa confiance posrečilo se mi je pridobiti njegovo naklonjenost, njegovo zaupanje
    le poison s'insinue dans les reins strup počasi prodira v ledvice
  • insister [ɛ̃siste] verbe intransitif vztrajati pri čem, siliti (sur quelque chose na kaj), dajati poudarek čemu, polagati važnost na, vztrajno zahtevati; ne popustiti, ne odnehati

    insister pour la réponse vztrajno zahtevati odgovor
    il insiste pour être reçu par le maire vztraja, da ga sprejme župan
  • īn-somnium1 -iī, n (tvorjeno kakor gr. ἐνύπνιον) sanje, prikazen v sanjah, sanjska prikazen: Sen. ph., falsa ad caelum mittunt insomnia Manes V., vexant me insomnia O., di meliora ferant nec sint insomnia vera Tib., i. truculenta, furibunda Sil.; sg. le pri T. in poznih piscih (Arn., Macr.).
  • īnspecto -āre -āvī -ātum (frequ. k īnspicere) gledati (na) kaj, pri čem, s kom, ogledovati: nescio quis inspectavit per inpluvium Pl., i. de tegulis Pl., inspectata arma L. pogled na orožje, quod utinam inspectare possis timorem de illo meum Brut. in Ci. ep., inspectant numina terras Stat.; abs.: ego inspectavi Pl.; klas. le pt. pr. v abs. abl.: ipsis inspectantibus civem sublatum esse in crucem dixerunt Ci. pred njihovimi očmi, monumentum consulibus inspectantibus disturbare Ci. ob navzočnosti konzulov, pred očmi konzulov, Africanus inspectante exercitu dona accepit Ci. ob navzočnosti vojaštva, inimicum meum me inspectante amplexabantur Ci., inspectante exercitu interfici Ci., cotem in comitium allatam inspectante et rege et populo novaculā esse discissam Ci., accidit inspectantibus nobis, quod dignum memoriā visum C.
  • inspirer [-re] verbe transitif vdihniti, vdihavati; figuré navdihniti, navdati z, dati pobudo, spodbuditi, povzročiti

    inspirer des soupçons zbujati sum
    inspirer de l'air vdihavati zrak
    inspirer le respect, de la haine zbujati spoštovanje, sovraštvo
    inspirer une bonne action spodbuditi k dobremu delu
    la Muse inspire les poètes Muza navdihuje pesnike
    inspirer confiance zbujati zaupanje
    inspirer du dégoût zbujati stud, gabiti se
    sa santé inspire de l'inquiétude à son médecin njegovo zdravje navdaja zdravnika z zaskrbljenostjo
    s'inspirer de pustiti si vplivati od, dobi(va)ti pobudo od, inspiracijo od, vzeti si za vzgled (de quelqu'un, de quelque chose koga, kaj)
    l'amour lui a inspiré ces vers ljubezen mu je navdihnila te stihe
  • īnstar, n indecl. le kot nom. in acc. (iz instāre „obstati“; prvotno pomeni instar „obstanek“ jezička pri tehtnici) meton.

    1. enaka teža, enakotežje, ki se sloveni z: enako težak, ene (enake) teže, odtehta(va)joč; le metaf.: unum in me scelus est, quod te, scelerata, recepi; sed scelus hoc meriti pondus et instar habet O., omnia ex altera parte collocata vix minimi momenti instar habent Ci. morejo imeti komaj najmanjši pomen; od tod: Plato mihi unus est instar omnium Ci. odtehta vse, mi je vreden (mi velja) prav toliko kot vsi, unus ille dies immortalitatis mihi instar fuit Ci. mi je odtehtal … , ab his mittitur Gylippus solus, sed qui instar omnium auxiliorum erat Iust., mihi Pompeius meus instar est Alexandri Val. Max., id si accidat, mortis instar putamus Ci., štejemo za enako težak udarec, patrocinio vero se usos aut clientes appellari mortis instar putant Ci., instar ego perpetui congiarii reor affluentiam annonae Plin. iun. obilica žita se mi zdi kakor neprestan dar; ker se je denar prvotno tehtal, spada semkaj tudi reklo: munus fundi urbani instar Ci. enako težek = enakovreden (zato je, zatorej) kakor … ; le pesn. brez primerjalnega predmeta: quantum instar in ipso! V. kolikšna tehtnost je v njem! kakšna moška prikazen! kako veljaven mož!

    2. occ.
    a) enako število, enak po številu, prav toliko (česa) kakor: nunc is (Hector) innumeri militis instar habet O. nadomešča številne vojake, nadomešča zelo veliko število vojakov, cohortes quasdam, quod instar legionis videretur, esse post silvam C., milites duarum instar (= približno) legionum L., cohortium trium instar in terram exposuerat Auct. b. Alx., videretis vix duarum male plenarum legiuncularum instar in castris regis L., de Magonis (libris) dempsit instar librorum octo Varr., mearum epistularum nulla est συναγωγή; sed habet Tiro instar septuaginta Ci.
    b) enaka velikost, enake velikosti, enako velik, enolik, tako velik (tolik(šen)) kakor: Erana non fuit vici instar sed urbis Ci., Neapolis et Tycha, nomina ea partium urbis et instar urbium sunt L. so deli mesta, toda sami tako veliki kakor … , cybaea maxima triremis instar Ci., (navis) urbis instar habere videtur Ci., parvum instar eorum, quae spe ac magnitudine animi conceperat L. nepopolno nadomestilo, instar montis equus V., lumen clipei instar V., cuius (equi) instar pro aede Veneris Genetricis dedicavit Suet., agmen agens Clausus magnique ipse agminis instar V., cuius viri magnitudo multorum voluminum instar exigit Vell. zahteva več knjig obsegajoč popis, ea (epistula), quae voluminis instar erat Ci., quia aedes excelsiore loco positae instar arcis habere viderentur Val. Max., ambitus terrae totius ad magnitudinem universitatis instar brevis obtinet puncti Amm. ima velikost točke, je tako velik kot pika.
    c) enaka reč, eno in isto kakor, nadomestilo česa; pogosto se da sloveniti s kakor, enako kot: latere mortis erat instar turpissimae Ci. je bilo (pomenilo) isto kot smrt, instar muri hae saepes munimenta praebent C. kot nadomestilo zida, namesto zida, kakor zid; tako v primerah: exhorruit aequoris instar O., instar veris vultus tuus adfulsit populo H., duces reorum instar vinctos habet Cu., terra in medio posita quasi puncti instar obtinet Ci. tvori središče. — Poklas. ad instar z gen. prav tako kakor: aquae ad instar montis intumescentes Vulg., est namque vallis, quae continuis montibus velut muro quodam ad instar castrorum clauditur Iust., lactucae … , quae seminis enormi senecta ad instar scoparum in amaram caenosi sucūs cariem exolescunt Ap., ad instar speculi reddit imaginem gratiorem Ap., aedificavit in Iudā domos ad instar turrium Vulg.; z zaimkom: ad hoc instar (prav tako) mundi salutem tuetur deus Ap.
  • īn-sternō -ere -strāvī -strātum razgrniti (razgrinjati) čez kaj, pogrniti (pogrinjati), pregrniti (pregrinjati), pokri(va)ti kaj, položiti (polagati) čez kaj: pulpita tignis H., equus instratus L., osedlan, instrati ostro alipedes (equi) V. s škrlatnimi odejami, equi instrati frenatique L. osedlani in obrzdani, instaurare cavernam paleā Plin., torus modice instratus Suet. postelja, pokrita le z malo odejami, instrata cubilia fronde Lucr., fragminibus pannis instratus Suet., arca magnis vestimentis instrata Gell., terra insterni avita Stat. (pokopan biti), tabulata Val. Fl., instratus tigrim Sil. s tigrovo kožo pokrit, sese caris ignibus i. Stat. vreči se nad … ; med.: insternor pelle leonis V. zavijem se v … Subst. pt. pf. īnstrātum -ī, n odeja, ogrinjalo, pregrinjalo, ogrinjača: Ca., Icti.
  • īn-stimulō -āre spodbosti (spodbadati), (raz)dražiti ((raz)draževati), vzbuditi (vzbujati); le metaf.: Saturnia Bacchas … instimulat sonis O., Venerem verbis O., aliquem voce Sil., falso instimulati parentes Icti. neznani, zapeljani po napačnem vzroku.
  • īn-stinguō -ere -stīnxī -stinctum spodbosti (spodbadati), nag(a)n(j)ati, prig(a)n(j)ati, (raz)dražiti (razdraževati), vzbuditi (vzbujati), navdušiti, navdihniti (navdihovati), navdahniti: (klas. le pt. pf.): quodam furore et audaciā instinctus Ci., his vocibus instincti milites L., instinctus furiis L., divino spiritu L., Q., talibus instinctus O., furore instinctus Lucan., strage suorum Sil., errore Val. Max., iniuriā Suet., instinctus in bellum Sil., in sacros dei ululatus instinctus Iust.; abs.: finierat Maternus velut instinctus T. kakor od boga navdahnjen, instinctis subrepit terror Sil. začudenim, Christus intus instinxerat Tert., instincti pectora Poeni Sil.
  • īn-stō -āre, īnstitī, īnstatūrus (prim. tudi īnstar)

    1. stati na čem: (Fortuna) saxo in globoso instans Pac. ap. Corn.; pren.: cuius rei … imago ante oculos semper nobis versatur et instat Lucr. nam je vedno prav pred očmi, rectam instas viam Pl. si stopil na pravo pot = imaš popolnoma prav; occ. obstati, ustaviti (ustavljati) se, ustanoviti (= nastaniti, naseliti, ustaliti) se kje: sive (velis) instare iugis V., in inimicissimā civitate instant Ci., in medio triclinio i. Suet.; abs.: instare instructos L.

    2. tik koga (ob kom) stati (biti), v neposredni bližini biti: Fl., alii dixerunt cum legionibus instare Varum C., vestigiis instare L. za petami biti; occ. (kot voj. t. t.) potiskati koga, pritiskati na koga, za kom, pestiti, trdo prije(ma)ti, napadati koga; abs.: instare ferro coeperunt Ci., audacius nostros premere atque instare coeperunt C.; z dat.: acrius hostibus institit N., audacius i. hosti N., L., territis Cu., fugienti Eutr., fugientibus O., fugientibus instaturos victores Front., intacti abissent, incedenti instaturum alterum timuissent L., cedentibus i. Suet.; impers.: si instetur L., ubi instaretur T.

    3. (nasprotnika) pritiskati, privijati, pestiti: instabat, urgebat Ci., i. adversario Ci., quoniam tibi instat Hortensius Ci., noli mihi instare Ci., insto accusatori Ci., nunc … nosmet ipsi nobis instemus Corn. priganjamo se sami med seboj; occ.
    a) (s prošnjami) nadlegovati, moledovati, silno prositi, (s prošnjami) glušiti: instare Rubrius coepit Ci., cum iste vehementius instaret Ci., ego instare, ut mihi responderet, quis esset Ci.
    b) (kako reč) neprenehoma opravljati, prizadevati si (za kaj), siliti v kaj, k čemu, ne (od)nehati, ne odstopiti (odstopati) od česa, ne opustiti česa, ne izogniti se česa, osta(ja)ti pri čem, vztrajati pri čem, stati na čem: T., Plin. iun., Sil., Amm. idr., instat Scandilius poscere recuperatores Ci., instans operi V., obsidioni i. Cu., vestigiis sequi L., proficiscentem sequi L., ego illud sedulo negare factum (esse), ille instat factum (esse) Ter., lenius instando O., maioribus animis i. O., unum instare de indutiis C. da le od enega ne odstopa, tj. kar se tiče premirja; pesn. s prolepso: Marti instant currum V. (neprestano delajoč) izdelujejo Marsu voz.

    4. (o času in okoliščinah) bližati se, pretiti, groziti: instabat tempus proficiscendi N., Cu., instans bellum Ci., instans periculum N., instabat iudicium Ci., instant ludi Ci., curae instantes Cu., nox instat S., dies Lucan., hiemes L., partus prope instat Ter., exitium Pl., instantes clades L., de instantibus iudicare N. nujna vprašanja rešiti (reševati), confido iis poenam instare Ci. — Od tod adj. pt. pr. īnstāns -antis, adv. īnstanter

    1. bližnji, kar bo takoj nastopilo, česar se je kmalu nadejati: si quicquam aliud nisi de instanti bello cogitatum putabunt Ci., instans periculum depellere N.

    2. sinekdoha sedanji: Corn., Q., quae venientia metuuntur, eadem adficiunt aegritudine instantia Ci., controversia futuri, instantis, facti Ci.

    3. metaf. preteč, grozeč, nujen, silen, strasten, živ: iustum virum non vultus instantis tyranni mente quatit H., praeverti ad Armenios instantior cura fuit T. je bila nujnejša, Pharasmanes instantius concurrit T., gestus instantior Q., instanter dicere Q., pronuntiare, petere Plin. iun., instanter promissa flagitare Amm., instanter urgere, dimicare, mortem intentare Amm., instanter flagitare Iust., Suet., instantissime compellere Ap., instantissime desiderare Gell., studiis instantissime deditus Aur.
  • instrumént instrument; implement; tool

    kirurški instruménti surgical instruments pl
    on je le instrumént v njihovih rokah he is a mere tool in their hands
    pihalni instrumént glasba wind instrument
    glasbeni instruménti musical instruments pl
  • īn-sulsus 3, adv. (in [priv.], salsus)

    1. „neslan“, torej neokusen: aut poterit comedi insulsum, quod non est sale conditum Vulg., si cibus insulsior fuerit, contristamur Hier., amurca i. Col., o gulam insulsam Ci. ep. ki mu ugajajo neokusne stvari; klas. le metaf. neokusen, nedovtipen, pust, omleden, suhoparen: Epicharmus acutus neque insulsus homo Ci. ne brez „soli“ = dovtipnosti, genus ridiculi Ci., adulescens Ci., insulsissimus homo Cat., baro Petr., stultitia Pl., insulsior figura Tert., qui te ex insulso salsum feci operā meā Pl., multa insulse dicuntur Ci., non insulse interpretari Ci., multa gerere crudeliter et insulse Eutr., locus non minus insulse quam absurde commentus Ap., nihil potest dici insulsius Gell., postea hoc etiam addidit insulsissime Gell.; subst. īnsulsae -ārum, f (sc. mulieres) beb(k)e: Ci. ep.
  • insulter [ɛ̃sülte] verbe transitif (raz)žaliti, sramotiti, (o)psovati (quelqu'un koga)

    insulter à quelqu'un rogati se, posmehovati se komu; figuré bíti v obraz (à quelque chose čemu)
    le luxe insulte à la misère publique razkošje bije v obraz splošni revščini
  • īn-sum, inesse, īnfuī, klas. le fuī

    1. biti v (na) čem, nahajati se kje: nec digitis anulus ullus inest O., inerant cornua fronti O., homines non inerant in urbi Ci., inesse aliquem in hac caelesti domo Ci., pisces inerant (sc. in aqua) Cu., in quibus legibus inerat curiata illa lex Ci., comae insunt capiti O., inesse telo Cu., ferrum, quale hastis velitaribus inest L., inesse auri et argenti largiter Pl., nummi … in marsupio infuerunt Pl., inest pictura in hac tabulā Ter., Caesari multos Marios inesse Suet., placet enim satis et arbustis animam inesse Sen. ph.

    2. metaf. bivati v čem, nahajati se, zajet biti v čem, vsebovan biti v čem, držati se česa: non minus inerat auctoritatis in ea oratione, quam facultatis Ci., in his rebus culpa inest Ci., in vi dolus malus inest Ci., in uno omnia maleficia inesse videntur Ci., in imperatore IV has res inesse oportet: scientiam rei militaris, virtutem, auctoritatem, felicitatem Ci. poveljnik mora imeti (v sebi), mora v sebi združevati, in facie vecordia inerat S. obraz je razodeval slabo vest, na obrazu mu je bilo moč razbrati slabo vest, tristis veritas inest in voltu Ter., vitium aliquod inesse in moribus Ci., in superstitione inest timor Ci., quibus in artibus prudentia maior inest Ci., quibus in ipsis inest causa Ci., in quā vitā nihil inest Ci., dissimilitudinem tantam in uno homine inesse N., ni vis boni in ipsā inesset formā Ter., in amore haec omnia insunt vitia Ter.; z dat.: inerat Dareo mite ingenium Cu., inest auctoritas sermoni S., illi genti plus inest virium quam ingenii N., malignitati falsa species libertatis inest T., rebus fides i. O., magna cura duci i. L., ut imperfecto huic viro malitiae quaedam vis inest Sen. ph., quod eximium orationi eius inest Plin. iun., nobis inest spes Pl., columbis quidam gloriae intellectus i. Plin., oculis quiddam divini vigoris i. Suet., huic parsimonia i. Aur.; abs.: praecipua pernicitas pedum inerat (sc. iis) L., multus lepos inerat S., conscientia i. T.
  • insurrectionnel, le [-ksjɔnɛl] adjectif uporniški

    mouvement masculin insurrectionnel uporniško gibanje
    gouvernement masculin insurrectionnel uporniška vlada